Lombardije Bezienswaardigheden Montova



Dovnload 46.25 Kb.
Datum25.07.2016
Grootte46.25 Kb.

Lombardije



  • Bezienswaardigheden Montova

  • Dat Mantua aan drie zijden door water wordt omgeven, is in het oude centrum niet merkbaar.

  • Er zijn bijvoorbeeld géén promenades langs de rivieroevers, alleen drukke wegen waarover het autoverkeer voortraast.

  • Het centrum is van bescheiden afmetingen en te voet te doorkruisen.

  • Alleen voor het Palazzo Te, een must voor wie Mantua bezoekt, moet u een wandeling maken van een klein halfuur.

  • U kunt er natuurlijk ook met de bus naar toe.

  • Het hart van Mantua wordt gevormd door de Piazza delle Erbe, die eigenlijk één geheel vormt met de Piazza Mantegna.

  • Aan dit laatste plein rijst een imposante, klassiek aandoende kerkfaçade op.


Sant'Andrea.

  • Deze door de Florentijn Leon Battista Alberti ontworpen kerk behoort tot de bekendste renaissancebouwwerken in Lombardije.

  • De Sant'Andrea verrees in het laatste kwart van de 15e eeuw, maar de koepel werd pas in 1782 voltooid.

  • De façade doet nog het meeste denken aan een triomfboog uit de Klassieke Oudheid.

  • Alberti bracht hier, net als bijvoorbeeld bij het Palazzo Rucellai in Florence, één van de uitgangs­punten van de renaissancearchitectuur in de praktijk, namelijk het gebruik van klassieke elementen in een eigentijds gebouw.

  • Dat is niet alleen zichtbaar in de al genoemde triomfboogachtige opbouw, maar bij­voorbeeld ook in de prachtige kapitelen van de pilasters aan weerszijden van de grote boog en aan het driehoekige timpaan dat de gevel bekroont.

  • De in 1413 voltooide klokkentoren met zijn sierlijke drielingvensters hoorde al bij de voorganger van de SantAndrea en is nog puur gotisch.

  • De koepel is een qua proporties lichtelijk overdreven creatie van de barokarchitect Filippo Juvara. Het gewelf onder de toegangsboog is inge­legd met prachtige cassetten.

  • Het portaal werd in de vroege 16e eeuw met fijne reliëfs bewerkt.

  • Het interieur is van een klassieke grandeur en door een machtig, eveneens met cassetten ingelegd tongewelf.

  • Links en rechts valt de afwisseling van grote en kleine kapellen op.

  • De grote wor­den net als het schip overdekt door tongewelven, terwijl de kleine zijn voorzien van klassiek geïnspireerde, rechthoekige portalen.

  • In de eerste kapel aan de linkerkant ligt de in 1506 gestorven Andrea Mantegna begraven.

  • U ziet er de grafsteen en een bronzen buste van de grote renaissanceschilder.

  • De schilderingen zijn gemaakt door enkele van zijn leer­lingen.

  • De kapel ernaast bevat een Madonna met heiligen van Lorenzo Costa (1525).

  • De overige kapellen zijn aangekleed met wandschilderin­gen en altaarstukken van 16e eeuwse meesters.

  • Ook de imposante koepel is beschilderd.

  • Er onder geeft een door een marmeren balustrade omge­ven, bronzen plaat de plaats aan van het altaar in de crypte, waar een relikwie, een klont aarde die zou zijn doordrenkt met het bloed van Christus, wordt bewaard.

  • Aan de schilderachtige Piazza delle Erbe, rechts van de kerk, staan enkele opvallende middeleeuwse gebouwen.

  • Op de hoek ziet u de Rotonda di S. Lorenzo, een romaanse kerk uit de 11e eeuw.

  • Het interieur bestaat uit een overkoepelde, centrale middenruimte met een omgang eromheen.

  • Links ervan staat het door de robuuste Torre dell'Orologio (15e eeuw) geflankeerde Palazzo delta Ragione.

  • Het is een 13e eeuws gebouw met drielingvensters en kantelen.

  • De porticus is een 15e eeuwse toevoeging.

  • Onder de bogen zijn winkeltjes, bars en eethuisjes.

  • De Piazza delle Erbe is trouwens toch gezellig door de markt die er 's ochtends wordt gehouden.

  • Het plein wordt aan de zijde links van het Palazzo della Ragione afgesloten door de Broletto, ofwel het Palazzo del Podestà.

  • Dit 12e ­eeuwse paleis kreeg zijn huidige vorm in de 15e eeuw.

  • Interessant is de op de Piazza Broletto uitkijkende achterkant, waarin een nis is aange­bracht met daarin een 13e eeuws beeld van de op een katheder gezeten Vergilius.

  • Niet zo ver van de Piazza Broletto vindt u achter de vrij onop­vallende façade van Via Accademia 47 de volgende bezienswaardigheid.


Teatro Scientifico.

  • Dit 18e eeuwse theater (dagelijks), ook wel Teatro Ac­cademico genoemd, is een gracieuze schepping in laatbarokstijl van de architect Antonio Bibiena.

  • Het maakt deel uit van het door Piermarini ontworpen Palazzo dell'Accademia Virgiliana, de zetel van de gelijkna­mige culturele sociëteit.

  • De zaal, met vier rijen elegante loges, ademt een sfeer van ouderwetse deftigheid.

  • Het theater, dat nog steeds wordt ge­bruikt voor concerten en bijeenkomsten, werd in 1769 ingewijd met een concert van niemand minder dan Wolfgang Amadeus Mozart.

  • De vader van het toen bijna veertienjarige wonderkind schreef aan zijn vrouw dat het Teatro Accademico het mooiste was dat hij ooit had gezien.

  • De Piazza Sordello is een ruim en dank zij het ontbreken van autoverkeer rustig plein.

  • Zij was eeuwenlang het politieke en culturele hart van Man­tua.

  • Het aanzien van het plein wordt nog steeds bepaald door van stoere kantelen voorziene middeleeuwse paleizen.

  • Aan het einde ziet u de neo­klassieke façade van de dom.


Duomo.

  • Hoewel de 18e eeuwse voorkant anders doet vermoeden, is de dom van origine een romaanse kerk, die aan het einde van de 14e eeuw een gotisch uiterlijk kreeg.

  • Loopt u maar eens langs de rechterflank, die nog een indruk geeft van de fraaie, voor de Noord Italiaanse gotiek zo typerende baksteenstructuur.

  • De romaanse klokkentoren dateert van de 11e eeuwse bouw.

  • Hoe de kerk er in de 15e eeuw uitzag, is te zien op een schilderij in het Palazzo Ducale waarop Domenico Morone de Val van de Bonacolsi heeft afgebeeld.

  • Het interieur heeft weinig oorspronkelijks bewaard sinds het, na een brand in de 16e eeuw, door de huisarchitect van de familie Gonzaga, Giulio Romano, onder handen werd genomen.

  • Toch heeft hij de boel niet verpest en maakt de binnenruimte een har­monieuze en uitgebalanceerde indruk.

  • De vijfbeuken worden van elkaar gescheiden door Corinthische zuilen.

  • In één van de kapellen, die gren­zen aan de rechter zijbeuk, staat een vroegchristelijke sarcofaag uit de 5e eeuw.

  • In de doopkapel zijn resten van 14e eeuwse fresco's bewaard geble­ven.

  • Het grote apsisfresco (Heilige Drievuldigheid) is van Domenico Fetti.

  • De aan de linker zijbeuk grenzende Cappella dell'Incoronata vertoont de zuivere vormen van de 15e eeuwse Renaissance.


Palazzo Ducale.

  • De twee laat 13e eeuwse gebouwen met arcaden die de oostzijde van het plein in beslag nemen (het Palazzo del Capitano met links ervan het Domus Magna, dat aanvankelijk toebehoorde aan de familie Bonacolsi), vormen de oudste kern van het enorme gebouwen­ complex dat tussen de 13e en de 17e eeuw in opdracht van de familie Gonzaga werd gebouwd. Francesco I, `capitano del popoio' van 1383 tot 1407, was de eerste die begon met het uitbreiden ervan door het bouwen van het Castello di San Giorgio.

  • Onder zijn opvolgers groeide het Palazzo Ducale uit tot een ware `stad in de stad', een doolhof bestaand uit een hele reeks rond binnenplaatsen en tuinen gegroepeerde gebouwen met in totaal meer dan 500 vertrekken, die werden bewoond door ruim 800 mensen.

  • De residentie van de Gonzaga gold als één van de grootste en weelderigste hoven van Europa.

  • Voor de decoratie van de zalen werd een beroep gedaan op beroemde kunstenaars als Pisanello, Andrea Man­ tegna, Lorenzo Costa en Giulio Romano.

  • Wie er binnen is geweest, zal moeten beamen dat het met recht een koninklijk paleis genoemd mag

  • worden.

  • Er zijn prachtige zalen met schitterende kunstwerken te bewon­deren.

  • De rondgang onder geleide van een bewaker of een gids duurt ongeveer anderhalf uur.

  • Tot de interessantste ruimten behoren de zalen met frescofragmenten en voortekeningen van de zogenaamde Ciclo Cavalleresco, die in de jaren '40 van de 15e eeuw werd uitgevoerd door Pisanello. De schilder uit Verona koos middeleeuwse ridderromans als thema voor zijn fresco's, iets dat de strijdlustige Gonzaga wel moet heb­ben aangesproken.

  • Voorts moeten worden genoemd het Appartamento legli Arazzi, met negen naar kartons van Rafaël vervaardigde Vlaamse gobelins (16e eeuw), de Sala dello Zodiaco, waar Napoleon ooit sliep, de Galleria legli Specchi, de Spiegelzaal waar in 1607 de première van Monte­verdi's `L'Orfeo` (de eerste opera uit de muziekgeschiedenis) plaatsvond en het curieuze Appartamento dei Nani (17e eeuw), een reeks hele kleine kamers, waarvan niet zeker is of ze ook echt voor de hofdwergen (`naní') bestemd waren.

  • In de grote Sala di Manto kunt u fresco's en stucversie­ringen van onder meer Giulio Romano en zijn leerlingen zien.

  • Maar de allergrootste schat vindt u wel in het ook tot het complex beho­rende Castello di San Giorgio, het aan het einde van de 14e eeuw in opdracht van Francesco I door Bartolino da Novara gebouwde kasteel.

  • Hier is (in 1474) één van de torenkamers, de Camera legli Sposi, door An­drea Mantegna beschilderd met een weergaloze frescocyclus die de lotge­vallen van de familie Gonzaga tot onderwerp heeft. Mantegna, die van 1460 tot zijn dood in 1506 aan het hof van de Gonzaga vertoefde, heeft daar veel van zijn meesterwerken geschapen, maar ze zijn later voor het merendeel elders terechtgekomen.

  • U vindt zijn schilderijen onder meer in het Brera in Milaan, het Prado in Madrid en het Louvre in Parijs. Man­tegna heeft de `Kamer van de jonggehuwden', een donker vertrekje, als het ware omgetoverd tot een open loggia.

  • Twee van de muren zijn bedekt met geschilderde gordijnen, maar op de andere wanden zijn deze gordij­nen als het ware teruggeslagen en wordt de bezoeker een kijkje gegund in het hofleven van de Gonzaga.

  • Tegen de ene wand ziet u de familie en het hof van Ludovico II, die links is gezeten in een vrij eenvoudige stoel en de inhoud van een brief lijkt te bespreken met een hoveling.

  • Het is een huiselijk tafereel. Naast Ludovico zit zijn vrouw Barbara van Branden­burg.

  • Achter hen en tussen hen in staan de kinderen.

  • Het knappe meisje rechts van Barbara is haar schoondochter, de Beierse Margaretha van Wittelsbach. Rechts van de familie staat een groep hovelingen.

  • Curieus is Barbara's hofdwerg, rechts van haar.

  • De andere wand wordt in beslag genomen door een openluchtscène. Afgebeeld is de ontmoeting tussen Ludovico en zijn zoon Francesco, nadat deze in Rome tot kardinaal was benoemd.

  • Rechts op de achtergrond heeft Mantegna een geïdealiseerde afbeelding van Rome geschilderd, waarin het Colosseum herkenbaar is.

  • Links houden bedienden bloeddorstig ogende jachthonden in toom.

  • Als u goed kijkt, zult u tegen de geschilderde pijler rechts van de deur tussen de bloemmotieven een zelfportret van Mantegna ontdekken.

  • In het mid­den van het plafond, dat prachtig is gedecoreerd met in grisaille uitge­voerde portretten van Romeinse keizers, heeft Mantegna een `trompe­1'oeil' geschilderd, een bedrieglijk echte, ronde opening waardoor men naar buiten lijkt te kijken.

  • De balustrade eromheen wordt bevolkt door spelende cherubijnen, jonge meisjes, een neger en een pauw.

  • Onder de schilderijen die in het Palazzo Ducale zijn samengebracht, is werk van Domenico Morone, Vincenzo Foppa, Francesco Bonsignori, Giulio Romano, Girolamo Mazzola Bedoli, Domenico Fetti, Giuseppe Bazzani, maar ook van Tintoretto en van Rubens, die prachtige portretten schil­derde van de hertogen en hertoginnen uit de Gonzaga dynastie.

  • Ook is er een (niet in de rondleiding opgenomen) archeologische afdeling met Griekse en Romeinse beelden, Romeinse sarcofagen en inscripties en beeldhouwwerk uit de Middeleeuwen en de Renaissance, waaronder de door de Dalle Masegne gemaakte graftombe van Margherita Malatesta en een aan Andrea Mantegna toegeschreven buste van Francesco Gon­zaga.

  • Als u dat wilt, kunt u het massieve Castello di San Giorgio met zijn slotgracht en gekanteelde hoektorens ook aan de buitenkant bekijken.

  • U moet dan langs de rechterflank van de dom de Via San Giorgio volgen.

  • Tijdens de periode van de Oostenrijkse overheersing werd het kasteel gebruikt als gevangenis.

  • In de jaren 1851 '55 werd er een aantal Itali­aanse onafhankelijkheidsstrijders, de Martiri di Belfiore, opgesloten en ter dood gebracht.

  • De Piazza Virgiliana is een in de Franse tijd aangelegde park dat wordt gesierd door een standbeeld van Vergilius.

  • Het is een aangename plek om even uit te blazen.


Museo Diocesano Francesco Gonzaga.

  • Dit museum huist in een neo­klassiek paleis dat uitkijkt over het park.

  • Naast schilderstukken uit de 15e t/m de 18e eeuw en hoofdzakelijk 16e eeuws edelsmeedwerk is er ook een interessante verzameling harnassen uit de 15e/16e eeuw te zien.

  • De Via Arrivabene en de Via Fratelli Bandiera leiden u naar een rustig gelegen kerk aan de rand van het centrum.


San Francesco.

  • De franciscanen bouwden deze kerk in de 14e eeuw.

  • De façade van deze typisch Lombardisch gotische baksteenbouw wordt gesierd door een prachtig portaal en een roosvenster.

  • De driebeukige kerkruimte is, op een enkele franciscaanse monnik na, verlaten.

  • De fres­co's, die in de 13e t/m 16e eeuw werden aangebracht, zijn behoorlijk aan­getast door de tand des tijds.

  • De bekendste zijn die in de laatste kapel rechts, de Cappella dei Signori, ooit de grafkapel van de familie Gonzaga.

  • Zij werd in de 14e eeuw beschilderd met taferelen uit het leven van de heilige Lodewijk van Toulouse door Serafino de' Serafini of Tommaso da Modena.

  • Toen de kerk in de Franse tijd als wapenopslagplaats in gebruik werd genomen, zijn de grafmonumenten uit de kapel verwijderd en voor het merendeel vernietigd.

  • Er zijn alleen nog delen bewaard gebleven van de graftombe van Margherita Malatesta, de tweede vrouw van Francesco 1e , maar die bevinden zich tegenwoordig in het Palazzo Ducale.


Palazzo d'Arco.

  • In dit in 1784 voltooide, neoklassieke paleis is een aardige schilderijencollectie te bezichtigen met werk van onder anderen Giuseppe Bazzani, de belangrijkste 18e eeuwse schilder uit Mantua.

  • Wat een bezoek het leukste maakt, is wel het feit dat de inrichting van het paleis zo'n aardige indruk geeft van hoe een 18e ­eeuwse aristocratische familie woonde.

  • In de achter de prachtige binnen­plaats gelegen tuin staan de overblijfselen van een laat 15e eeuws palazzo, waarvan één kamer is gedecoreerd met aan de uit Verona afkomstige Giovan Maria Falconetto toegeschreven fresco's (16e eeuw).

  • Als u te voet naar het Palazzo Te gaat, kunt u vanaf de Piazza Martiri di Belfiore (bij postkantoor) de Via Chiassi nemen en vervolgens (linksaf) door de Via Poma lopen.

  • Links ziet u op nr. 18 de fraaie gevel van het Casa di Giulio Romano (16e eeuw), door de kunstenaar zelf ontworpen in een klassiek geïnspireerde stijl.

  • Er schuin tegenover staat het robuustere Palazzo di Giustizia (17e eeuw) met kariati­den tegen de gevel.

  • Aan het eind van de straat slaat u rechtsaf de Via Acerbi in.


San Sebastiano.

  • Dit is de tweede door Leon Battista Alberti ontworpen kerk in Mantua.

  • De bouw ervan begon in 1460.

  • Ook hier is de sobere lijn­voering van de façade van een klassieke schoonheid.

  • Helaas werd de oor­spronkelijke balans van het geheel in 1920 geruïneerd toen links en rechts de twee logge trappen tegen de gevel werden aangebouwd.

  • Daar­voor werden de twee buitenste bogen van de crypte dichtgemetseld.

  • Deze crypte werd in 1925 ingericht als monument voor de gevallenen uit WO I. De trappen leiden naar een vestibule, die voorafgaat aan de eigenlijke kerkruimte, die de vorm heeft van een Grieks kruis.

  • Schuin tegenover de kerk staat het eenvoudige Casa di Andrea Mantegna.

  • Het 15e eeuwse huis, misschien ontworpen door de meester zelf, is gerestaureerd en wordt gebruikt voor exposities.

  • Aardig is de ronde binnenplaats.


Palazzo Te.

  • Dit voor Federico II Gonzaga gebouwde paleis is het meester­werk van Giulio Romano.

  • De typische benaming is een afkorting van `Tejeto', de naam van het eilandje waar deze lusthof in de jaren 1525 '35 verrees.

  • In die tijd werd Mantua namelijk nog helemaal omringd door water.

  • Het Palazzo Te is een goed voorbeeld van de maniëristische bouw­stijl van de Late Renaissance.

  • Een rondgang door de lange reeks vertrek­ken van het paleis is zeer aan te bevelen.

  • Ze zijn prachtig gedecoreerd met fresco's en grotesken, die voor het merendeel het werk zijn van Romano en zijn leerlingen.

  • In een aantal ervan zijn ook prachtige schouwen en vloeren te zien.

  • De Camera del Sole e della Luna is voorzien van fraaie reliëfversieringen.

  • De Sala dei Cavalli bewijst hoe infantiel de telgen uit heersersfamilies als de Gonzaga soms waren. Van Federico moesten zijn favoriete paarden (hun namen staan eronder) op de muren worden vereeuwigd.

  • De Sala di Psiche lijkt uit over de tuin.

  • De erotische fresco's in dit vertrek zijn gebaseerd op het sprookje van Amor en Psyche uit Apuleius' Metamorfoses.

  • Dit verhaalt hoe de beeldschone Psyche door Amor werd bemind zonder dat zij wist wie haar minnaar was.

  • Toen zij er uiteindelijk achterkwam, verliet hij haar.

  • Na talloze beproevingen verkreeg zij ten slotte op voorspraak van Afrodite de onsterfelijkheid en werd zij voor eeuwig Amors bruid.

  • De Camera dei Venti getuigt van de bijgelovigheid van de Gonzaga.

  • De schilde­ringen zijn gewijd aan de invloed van de tekens van de dierenriem, pla­neten en sterrenbeelden op het leven van de mens.

  • Na de Camera delta Aquile, waar de hertogen sliepen onder het waleend oog van vervaarlijk ogende adelaars, bereikt u de prachtige Loggia d'Onore, vanwaar u de tuin in kunt lopen naar het Appartamento della Grotta.

  • Dat de Gonzaga­ hertogen soms van gekkigheid niet wisten wat ze nu weer zouden laten bouwen, blijkt uit deze fantasiegrot, waarin zij zich konden terugtrek­ken.

  • Na de Loggia vervolgt de rondgang in de Camera degli Stucchi met, zoals de naam al aangeeft, stucdecoraties.

  • Na de Camera dell'Imperatore komt u in de qua fresco's misschien wel fraaiste ruimte, de Sala dei Giganti, die van onder tot boven is beschilderd met enorme reuzen.

  • Grap­pig zijn de met grotesken beschilderde plafonds van de Camerini a Grottesche.

  • Het Palazzo Te biedt ook onderdak aan het Musea Civico di Palazzo Te, dat is opgebouwd uit verschillende afdelingen.

  • Zo zijn er de schilderij­encollecties die enkele particulieren aan het museum hebben geschon­ken.

  • Ze omvatten in hoofdzaak werk van 19e eeuwse Italiaanse schilders.

  • Daarnaast is er nog een aparte afdeling voor moderne kunst met schilde­rijen, tekeningen en sculpturen van kunstenaars uit Mantua uit de periode 1850 1950.

  • Voorts zijn er een verzameling munten en gedenk­penningen en een collectie archeologische vondsten uit Egypte te zien.







Samengesteld door: BusTic.nl 7/24/2016






De database wordt beschermd door het auteursrecht ©opleid.info 2017
stuur bericht

    Hoofdpagina