Lombardije Milaan Wandelin



Dovnload 59.84 Kb.
Datum25.07.2016
Grootte59.84 Kb.

Lombardije



Milaan Wandeling. 3.

  • Uitgangspunt van deze route (ca. 2,5 uur excl. museumbezoek) is weer de Piazza del Duomo.

  • U neemt van hieraf de Via Mercanti, die uitkomt op de Piazza Cordusio.

  • Aan dit plein ziet u links het postkantoor.

  • Er schuin ach­ter staat het Palazzo della Borsa (1931), gebouwd op de plaats van een Romeins theater uit de tijd van Augustus.

  • De beurs van Milaan is de belangrijkste van Italië.

  • Vanaf de Piazza Cordusio leidt de Via Dante in de richting van het Castello Sforzesco.

  • Aan het eind ervan ligt de Largo Cai­roli, waar de twee armen van het onder Napoleon ontworpen Foro Bona­parte, dat in een enorme halve cirkel rond het kasteel loopt, samenko­men.

  • Het drukke plein toont een monument voor Garibaldi.

  • Castello Sforzesco. M.1 Cairoli, 2 Cadorna .

  • Dit majestueuze kasteel is het belangrijkste wereldlijke bouwwerk dat de Renaissance in Milaan heeft nagelaten.

  • Het had niet veel gescheeld of het had er niet meer gestaan.

  • Aan het einde van de 19e eeuw verkeerde het in sterk verwaar­loosde staat en bestonden er plannen om het hele complex af te breken.

  • Gelukkig wisten enkele Milanezen, die oog hadden voor de historische waarde van het kasteel, hun invloed aan te wenden, zodat in 1893 werd begonnen met de restauratie in plaats van de sloop.

  • Toen al stond vast dat het gebouw als museum zou worden ingericht.

  • Na WO II moest een groot deel van de restauratie opnieuw worden uitgevoerd omdat het bij bombardementen schade had opgelopen.

  • Het Castello Sforzesco dankt zijn naam aan de familie Sforza. Francesco I Sforza, de 'signore' van Milaan, was de opdrachtgever voor de bouw van deze burchtresidentie, die verrees op de plaats waar voorheen een 14e ­eeuws kasteel van de Visconti had gestaan.

  • Dit was in 1447 na de dood van de laatste heerser uit deze dynastie ten prooi gevallen aan de volks­woede en herschapen in een ruïne.

  • De bouw begon in 1450, vermoedelijk naar een ontwerp van Giovanni da Milano.

  • Toen Francesco in 1466 stierf, was het kasteel in grote lijnen gereed.

  • Zijn opvolgers Galeazzo Maria Sforza en vooral Ludovico il Moro (reg. 1494 '99) hebben veel gedaan aan de verfraaiing ervan en het van een middeleeuwse burcht getransfor­meerd in een renaissancepaleis.

  • De laatste heerser deed hiervoor een beroep op grootheden als Leonardo da Vinci en Bramante. Nadat het met de macht van de Sforza gedaan was, raakte het Castello Sforzesco in ver­val.

  • Het werd gebruikt als vesting en kazerne en liep bij diverse belegeringen zware schade op.

  • Het kasteel oogt als u ervoor staat als een enorme, bakstenen massa met zijn stoere, ronde hoektorens en de impo­sante, vierkante toren in het midden.

  • Deze Torre Filarete is een exacte kopie van de door de Florentijnse bouwmeester Filarete ontworpen toren, die in 1452 gereedkwam, maar in 1521 werd verwoest bij een kruit­explosie.

  • Aan het begin van de 20e eeuw werd deze renaissancecreatie getrouw nagebouwd door Luca Beltrami, de architect die het ontwerp voor de restauratie van het Castello Sforzesco had gemaakt. Het reliëf boven de toegangspoort dateert van 1916 en stelt koning Umberto I te paard voor.

  • Hoger staat de heilige Ambrosius te midden van de wapen­schilden van de zes Sforza hertogen.

  • Als u onder de toren door loopt, komt u op een grote binnenplaats, de Piazza d'Armi, die aan het einde wordt afgesloten door drie bouwwerken, links de Rocchetta, een vlucht­burcht, bijna in het midden de Torre di Bona di Savoia, gebouwd in opdracht van de weduwe van Galeazzo Maria Sforza, en rechts het Corte Ducale, waaraan de woon  en ontvangstvertrekken van de Sforza lagen. Nadat u de Piazza d Armi, zoals de naam al aangeeft vroeger de exercitie­plaats, bent overgestoken, leidt een poort met erboven het wapen van de Sforza u naar de prachtige binnenplaats van dit Corte Ducale.

  • Meteen rechts is de ingang van de musea.




  • Deze Musei del Castello omvatten enkele kostbare en zeer interessante collecties op het gebied van beeldhouw­kunst, schilderkunst en toegepaste kunst.

  • De meeste zalen op de begane grond zijn gereserveerd voor beeldhouwwerken.

  • Na een aantal vroeg­christelijke en protoromaanse sculpturen staat u al meteen oog in oog met een meesterwerk, het in de 14e eeuw door Bonino da Campione gemaakte grafmonument en ruiterstandbeeld voor Bernabò Visconti.

  • Dan volgen enkele zalen met gotische beeldhouwkunst van Giovanni da Balduccio en leerlingen. Behalve sculpturen uit de Renaissance vindt u in één van de hierna volgende vertrekken het 16e eeuwse vaandel van Milaan en Brusselse gobelins uit de 17e eeuw.

  • Bijzonder is de zoge­naamde Sala delle Asse, de Zaal van de Planken.

  • Deze wordt zo genoemd om de houten betimmeringen die er vroeger in waren aangebracht.

  • Het belang van de zaal ligt in de fresco's met boom  en bladmotieven, die hoogstwaarschijnlijk het werk zijn van Leonardo da Vinci. In de Sala dei Duchi is te zien hoe in de grote geschilderde familiewapens tegen het plafond de initialen GZ (Galeazzo Maria) zijn vervangen door LV (Ludo­vico il Moro).

  • In dit gedeelte van het museum is een verzameling schilde­rijen van 17e eeuwse Hollandse en Vlaamse meesters te zien.

  • Deze collec­tie behoorde ooit toe aan graaf Lodovico Belgioioso d'Este.

  • Er zijn werken te zien van onder anderen Rubens, Adriaen Brouwer, Gabriël Metsu en Cornelis Willaerts, van wie er een heel fraai familieportret hangt met Rhenen op de achtergrond.

  • De Cappella Ducale is gedecoreerd met 15e­eeuwse wand  en plafondfresco's.

  • In de laatste zaal, gewijd aan 16e ­eeuwse beeldhouwkunst, staat misschien wel het belangrijkste kunst­werk uit het hele museum, de Pietà Rondanini van Michelangelo.

  • Het is het laatste werk van de hoogbejaarde meester.

  • Ook hier lijkt hij bewust te hebben gekozen voor het niet afmaken van de levensgrote figuren van het kunstwerk waardoor een maximum aan expressie wordt bereikt.

  • In deze zaal vindt u ook het grafmonument voor Gaston de Foix, een neef van Lodewijk XII van Frankrijk.

  • Het is een 16e eeuws werk van Bambaia.

  • Op de eerste verdieping volgen eerst enkele zalen met meubels uit de 15e t/m de 18e eeuw.

  • Het is een prachtige collectie die wordt verlevendigd met gobelins, wandschilderingen, beelden en houtreliëfs.

  • In één van de zalen, de Camera di Griselda, is een reconstructie gemaakt van een kamer uit het Castello di Roccabianca (bij Parma), met een frescocyclus uit de 15e eeuw, de Storie di Griselda, die een episode uit Boccaccio's 'Decamerone' illustreert.

  • In zaal 20 begint de pinacotheek.

  • Al onmiddel­lijk staat u oog in oog met een meesterlijke Madonna met heiligen van Andrea Mantegna (1497), door de meester geschilderd voor de S. Maria in Organo in Verona.

  • Voorts ziet u in deze zaal Madonna's van Filippo Lippi, Giovanni Bellini en de uit Siena afkomstige Sano di Pietro.

  • In de zes zalen die volgen, kunt u werken bewonderen van onder anderen de Lombardi­sche meesters Vincenzo Foppa (het museum bezit veel werk van deze uit Brescia afkomstige meester) en zijn leerling Bergognone (bijnaam voor Ambrogio da Fossano, van wie onder meer een mooie Pietà te zien is).

  • Voorts hangen er doeken van Correggio, Lorenzo Lotto, Tintoretto, Sodoma (de aartsengel Michaël), Tiepolo en Antonie van Dyck.




  • In de Rochetta, links van het Corte Ducale, is de Civiche Raccolte d'Arte Applicata ondergebracht. Deze omvat een enorme afdeling keramiek uit de 15e t/m de 19e eeuw, edelsmeedwerk uit de Renaissance en kostbare weefsels.

  • Twee zalen zijn gereserveerd voor het Museo degli Strumenti Musi­cali Antichi dat een rijke collectie oude strijk , snaar , toets  en blaasinstru­menten bezit.

  • Iets bijzonders kunt u zien in de (niet altijd voor publiek toegankelijke) Sala della Balla.

  • Hier hangen twaalf door Bramantino ont­worpen wandkleden met voorstellingen van de maanden van het jaar (begin 16e eeuw).

  • In de kelders van de Rocchetta (te bereiken vanaf de fraaie binnenplaats) vindt u de Civiche Raccolte Archeologiche e Numismati­che.

  • De archeologische afdeling bevat de prehistorische en Egyptische collectie van het Museo Archeologico.

  • Aan de achterzijde van het Castello Sforzesco strekt zich een enorm park (47 ha) uit dat in Engelse stijl is aangelegd met groepjes bomen, gazons en bloemperken.

  • Helaas is het een vergaarbak voor drugsverslaafden, dealers en andere criminelen.

  • Bovendien verkeert het in verkommerde staat, maar om het op te knappen zou het enkele jaren moeten worden gesloten en daar schijnen de Milanezen op tegen te zijn.

  • In de verte ziet u de boog van de Arco delta Pace, één van de karakteristiekste neoklassieke monumenten in Milaan.

  • Met het oprichten van deze schepping van Luigi Cagnola werd in 1807 begonnen ter ere van Napoleon.

  • Maar toen het met diens heerschappij gedaan was, kwam de bouw stil te liggen.

  • In 1826 werd het werk hervat en het monument opgedragen aan keizer Frans I van Oostenrijk en de vrede van 1815.

  • In 1859 kreeg de in 1838 voltooide triomfboog echter weer een nieuwe betekenis.

  • Sindsdien herinnert zij aan de intocht van Victor Emanuel II en Napoleon III in Milaan en aan de Ita­liaanse eenwording.

  • De beeldhouwwerken boven op de boog stellen de Vrede en de Victorie voor, terwijl de marmeren beelden personificaties zijn van de vier grote rivieren van Lombardije en Veneto: Po, Ticino, Adige en Tagliamento.

  • Aan de linkerkant van het park staat het in de jaren '30 gebouwde Palazzo dell'Arte, waar tentoonstellingen (o.a. de Triennale) worden georganiseerd.

  • In het Palazzo d'Arte is sinds 1997 het Museo del Design ondergebracht.

  • Dit aardige museum geeft een overzicht van werk van Italiaanse ontwerpers uit de periode 1945 '90. U ziet er onder meer wasmachines, fornuizen, naaima­chines, stofzuigers, meubels, scooters en schrijfmachines.

  • Achter het Palazzo d'Arte steekt de 109 m hoge Torre del Parco, een stalen uitkijkto­ren uit 1932 de lucht in.

  • Zij wordt gebruikt door de RAI en is niet voor publiek toegankelijk.

  • Rechts van het park ligt de Arena Civica, een sta­dion uit de tijd van Napoleon.

  • Vlakbij staat het Acquario Civico met een verzameling vissen, amfibieën en reptielen.

  • Vanaf het Castello Sforzesco loopt u over de Piazza Cadorna, waaraan het Stazione Nord ligt, en door de Via Boccaccio en de Via Caradosso naar de Corso Magenta.

  • U komt dan uit bij misschien wel het mooiste renaissancebouwwerk in Milaan.


Santo Maria delle Grazie. M. 1/2 Cadorna.

  • De kerk werd in de jaren 1466 '90 in laatgotische stijl opgetrokken naar een ontwerp van Guini­forte Solari.

  • Opdrachtgevers waren de dominicanen, voor wie ook het aangrenzende klooster werd gebouwd. Ludovico il Moro had een bijzon­dere voorliefde voor de kerk en wilde er een mausoleum voor zichzelf en zijn vrouw Beatrice d'Este van maken.

  • Daarom werden al kort na de vol­tooiing ervan het koor en de apsis gesloopt om plaats te maken voor de door Bramante in renaissancestijl ontworpen `trìbuna'.

  • Deze heeft de vorm van een grote kubus, waar aan de noord  en zuidkant een apsis tegenaan is gebouwd en aan de oostkant het koor, dat eveneens door een apsis wordt afgesloten.

  • Er bovenuit rijst de enorme, uit twee verdiepingen bestaande trommel die de koepel ondersteunt.

  • Het lijkt wel of Bra­mante een hele nieuwe kerk, die qua grondplan nog het meeste weg­heeft van de in de Renaissance geliefde centraalbouw, tegen de oudere heeft aangebouwd.

  • Kijkt u eens naar de prachtige, marmeren en terra­cotta decoraties aan de buitenkant van het gebouw: onderaan cirkelvor­mige motieven (zogenaamde `tondi') en verder naar boven de wapens van de Sforza, medaillons met afbeeldingen van heiligen en kleine roos­vensters.

  • Het onderste gedeelte van de tamboer wordt gesierd door twee­lingvensters, terwijl het bovenste wordt omgeven door een sierlijke dwerggalerij met slanke zuiltjes.

  • De façade in Lombardisch gotische stijl wordt verticaal geleed door pilasters en heeft gotische vensters in de benedenzone en roosvensters in de bovenbouw.

  • Ook het portaal is ont­worpen door Bramante. In de kerk scheiden brede spitsbogen het schip van de zijbeuken.

  • Tegen de pilaren tussen de zijkapellen zijn heiligenfi­guren geschilderd door Butinone.

  • In de eerste kapel aan de rechterkant staat de Tomba della Torra, een 15e eeuws werk van Francesco Cazzaniga.

  • Verder naar voren, in de vierde kapel, ziet u fresco's met het Lijdensver­haal door Gaudenzio Ferrari (16e eeuw). Enkele treden brengen u in Bra­manten tribuna, die tot de puurste scheppingen uit de Noord Italiaanse renaissancearchitectuur mag worden gerekend.

  • De maagdelijk witte koepel lijkt te zweven boven de vier machtige bogen.

  • De achterste vormt de toegang tot het vierkante koor, terwijl de linker en de rechter door nissen worden afgesloten.

  • De muurvlakken worden verlevendigd door sobere sgraffito decoraties met figuren en afbeeldingen van heiligen.

  • In het koor staan fraaie, houten banken met inlegwerk.

  • Aan het einde van de linker zijbeuk, voor in de kerk, is de Cappella della Madonna delle Gra­zie, waar op het altaar een afbeelding van de Madonna delle Grazie wordt bewaard, die al vereerd werd in de kapel die vroeger op de plaats van de kerk stond.

  • Een deur aan de linkerkant van de `tribuna' voert u naar het 'chiostrino', de door arcaden omgeven kleine kloosterhof, een harmonieuze renaissanceschepping die ook door Bramante zou zijn ontworpen.

  • Van hieruit heeft u een fraai zicht op de koepel. Beatrice d'Este werd in 1497 in de S. Maria delle Grazie begraven, maar toen Ludo­vico il Moro stierf, werd het om politieke redenen beter geacht hem niet in de kerk bij te zetten.

  • Het grafmonument van beide echtelieden werd toen overgebracht naar het Certosa di Pavia.


Cenacolo Vinciano. M.112, Cadorno.

  • Veel mensen zullen voor Leonardo da Vinci's Laatste Avondmaal naar de S. Maria delle Grazie zijn gelopen.

  • Tegen betaling van een forse entree mag u deze beroemde voorstelling, die Leonardo tegen de muur van de eetzaal (`cenacolo') van het aan de kerk grenzende klooster schilderde, bekijken.

  • De ingang vindt u links van de kerk.

  • Leonardo werkte aan zijn Laatste Avondmaal van 1495 tot 1497.

  • Volgens deskundigen heeft hij het drama­tische moment afgebeeld waarop Jezus, aan tafel gezeten met zijn apos­telen, bekend maakt dat er een verrader onder hen is.

  • Het fresco is lang niet zo goed bewaard gebleven als soortgelijke voorstellingen die Andrea del Castagno en Domenico Ghirlandaio in Florence schilderden.

  • Vooral het Avondmaal van de laatste, te bewonderen in het klooster bij de kerk Ognissanti, heeft Leonardo tot inspiratie gediend.

  • Maar als gevolg van zijn experimenten met verf en de inwerking van vocht verkeerde het werk al in de 16e eeuw in slechte staat.

  • Het gebruik van de refter als paar­denstal door de troepen van Napoleon droeg bij aan verdere achteruit­gang.

  • Wonder boven wonder bleven het Laatste Avondmaal en de door Donato di Montorfano geschilderde Kruisiging op de tegenoverliggende wand gespaard bij een bombardement in 1943.

  • Foto's laten zien hoe zwaar het 'cenacolo' toen werd beschadigd: het dak en de wand rechts van het Avondmaal werden volledig weggeslagen.

  • Wel is het fresco in de naoorlogse periode verder achteruitgegaan door de inwerking van hard­nekkige schimmels.

  • Al sinds 1976 wordt eraan gerestaureerd, maar het lijkt erop dat men onder ogen zal moeten zien dat het nooit meer iets zal worden.

  • Niet dat iets uitmaakt, want de Amerikanen en japanners stromen toch wel massaal toe.

  • Maar u moet er niet te veel van verwach­ten.

  • Misschien zou een Japanse sponsor er, net als bij de Sixtijnse kapel, geld in kunnen steken om de zaak voor eens en voor altijd op te lossen.

  • Dat dit alleen nog maar kan door iemand een goede kopie te laten schil­deren, mag inmiddels duidelijk zijn.

  • Door de Via Zenale, die begint tegenover het plein voor de S. Maria delle Grazie, komt u in de Via S. Vittore.


Museo della Scienza e della Tecnica `Leonardo da vinci'. M.2, S. Ambrogio.

  • Niet alleen voor techneuten is dit museum interessant.

  • Het werd aan het begin van de jaren '50 gesticht om kennis over het ontstaan en de ontwikkeling van wetenschap en techniek voor een breed publiek toegankelijk te maken.

  • Het museum is gedeeltelijk ondergebracht in een fraai gerestaureerd 16e ­eeuws klooster.

  • Bij de inrichting is uitgegaan van Leonardo da Vinci's opvatting dat wetenschap, techniek en kunst nauw met elkaar zijn ver­bonden.

  • Niet alleen kan de bezoeker oude en moderne machines en apparaten bekijken, maar ook zijn er opstellingen gemaakt waarmee beroemde wetenschappelijke experimenten kunnen worden nagebootst, ongeveer zoals vroeger in het Eindhovense Evoluon.

  • Bovendien illustre­ren schilderijen, tekeningen en nagebouwde oude werkplaatsen de ont­wikkelingen in het verleden.

  • Er zijn in totaal 25 afdelingen, die steeds een andere tak van wetenschap of techniek tot onderwerp hebben.

  • Het hart van het museum wordt gevormd door de Grande Galleria di Leo­nardo da Vinci (le verdieping), waar een compleet overzicht te vinden is van Leonardo's wetenschappelijke werk met talloze tekeningen en modellen van door hem uitgevonden machines en apparaten.

  • Voorts zijn er afdelingen gewijd aan onder andere fotografie en film, schrijfmachi­nes, muziekinstrumenten, klokken, radio en televisie, telecommunica­tie, astronomie en informatica.

  • In twee moderne gebouwen wordt aan­dacht besteed aan de geschiedenis van de trein en van de scheep  en luchtvaart.

  • In het Edificio Trasporti Ferroviari, de spoorwegafdeling, staan 20 stoom  en elektrische locomotieven opgesteld.

  • In het Edificio Trasporti Aeromarittimi zijn oude vliegtuigen en onder meer het oplei­dingsschip `Ebe' en de brug van de oceaanstomer `Conte Biancamano' te bewonderen.

  • Daarnaast is ook het in het hoofdgebouw ondergebrachte Civico Museo Navale Didattico gewijd aan de geschiedenis van de scheep­vaart.

  • Bij de ingang van deze afdeling is de 16e eeuwse kloosterapotheek nagebouwd.

  • Al met al is het Musea della Scienza e della Tecnica een heer­lijk museum om op een regenachtige dag uren in rond te dwalen.

  • Ook kinderen vermaken er zich uitstekend.




  • Naast het museum staat de kerk S. Vittore al Corpo, die een vroegchriste­lijke oorsprong heeft, maar waarvan het huidige uiterlijk 16e eeuws is.

  • In het rijk met stucwerk en fresco's gedecoreerde interieur zijn de 17e ­eeuwse schilderstukken boven de altaren en de 16e eeuwse koorbanken bezienswaardig.

  • Op het punt waar de Via S. Vittore uitkomt op de Piazza S. Ambrogio ziet u aan de overkant van de straat de Pusterla di S. Ambrogio, een grote poort die deel uitmaakte van de middeleeuwse stadsmuur (12e eeuw).

  • Zij is versierd met een 14e eeuws tabernakel met beelden van de patroonheiligen van Milaan: Ambrosius, Gervasius en Protasius.

  • Sinds 1948 huist in de poort het kleine Museo delle Armi Antiche dat een ver­zameling oude wapens en wapenrustingen bezit.


Sant'Ambrogio. M. 2, S. Ambrogio.

  • De basiliek is het belangrijkste bouwwerk dat het middeleeuwse Milaan ons heeft nagelaten.

  • Zij kan worden beschouwd als het prototype van de Lombardisch romaanse bouwstijl.

  • Ambrosius heeft haar in 386 gesticht, maar haar huidige aan­zien gaat grotendeels terug tot de 11e /12e eeuw.

  • Alleen de apsis is ouder (9e eeuw).

  • De kerk wordt voorafgegaan door een plechtig, stil atrium, rechthoekig van vorm en omgeven door arcaden.

  • Aan het eind ervan rijst de majestueuze façade op, die is opgebouwd uit twee boven elkaar geplaatste loggia's.

  • De vijfbogen van de bovenste nemen naar de zijkan­ten toe in hoogte af.

  • Van de twee klokkentorens is de rechter de oudste (9e eeuw).

  • De linker, die wat meer bewerkt is, werd in de 12e eeuw gebouwd.

  • De schemerige binnenruimte is in drie beuken verdeeld.

  • Er is vastgehou­den aan het model van de basilica, zodat er geen dwarsbeuk is.

  • Boven de zijbeuken lopen zogenaamde `matronei', galerijen voor de vrouwelijke gelovigen.

  • Het schip wordt afgesloten door een diepe apsis.

  • Het interieur maakt een krachtige, massieve en tegelijkertijd plechtige indruk.

  • Links in het schip ziet u de preekstoel, die is versierd met 11e eeuwse reliëfs.

  • Er onder staat de prachtige Sarcofago di Stilicone, een vroegchristelijke sar­cofaag uit de 4e eeuw.

  • In het koor wordt alle aandacht getrokken door het schitterende, overhuifde hoofdaltaar.

  • Het is bekleed met gouden (voorkant) en zilveren (achterkant) panelen waarin reliëfs zijn gecise­leerd en versierd met emailleer  en filigraanwerk en edelstenen.

  • Afge­beeld zijn scènes uit het leven van Christus (voor) en dat van Ambrosius (achter).

  • Dit uit 835 stammende altaarfrontaal, dat de signatuur draagt van de Lombardische meester Volvinius, is een meesterwerk van Karolin­gische edelsmeedkunst.

  • Het baldakijn van het op vier antieke, porfieren zuilen rustende ciborium is versierd met stucreliëfs in Lombardisch ­Byzantijnse stijl (10e eeuw).

  • In de apsis trekt het grote mozaïek met Christus tussen Gervasius en Pro­tasius de meeste aandacht. Delen ervan stammen nog uit de 6e en de 8e eeuw, maar het geheel is het resultaat van 18e /20e eeuwse restauraties.

  • Helemaal achter in het koor staat ook nog de 9e eeuwse marmeren bis­schopszetel.

  • De prachtige, met inlegwerk versierde, gotische koorban­ken zijn 15e eeuws.

  • Helaas is het bezoekers niet toegestaan het koor te betreden, zodat de fraaie kunstwerken slechts van een afstand kunnen worden bekeken.

  • Links en rechts ervan dalen trappen af naar de onder het koor liggende crypte waar de aangeklede skeletten van Ambrosius, Gervasius en Protasius liggen opgebaard in een 19e eeuwse sarcofaag van zilver en kristal.

  • In de eerste kapel, die grenst aan de rechter zijbeuk, de Cappella della Deposizione, ziet u een fresco van de Kruisafneming dat waarschijnlijk is geschilderd door Gaudenzio Ferrari (16e eeuw).

  • De zesde kapel, de Cappella di S. Giorgio, bevat doeken en muurschilderingen van Bernardo Lanino (16e eeuw).

  • Door de hierop volgende kapel komt u in de Sacello di S. Vittore in Ciel d'Oro, één van de weinige bewaard gebleven delen van de 4e eeuwse kerk.

  • De koepel en de wanden van deze kapel zijn gedecoreerd met prachtige 5e eeuwse mozaïeken van heiligenfiguren, waaronder het enige authentieke portret van Ambrosius.

  • In de Cappella del Battistero, de doopkapel links achteraan in de kerk, heeft Bergognone de Verrijze­nis van Christus geschilderd (eind 15e eeuw).

  • Door een deur voor in deze zijbeuk komt u onder de Portico della Canonica, een schepping van Bra­mante uit 1492.

  • Hier is de ingang van het Museo di S. Ambrogio, waar kostbare herinneringen aan de geschiedenis van de basiliek bewaard worden, waaronder edelsmeedwerk, wandkleden, beelden, mozaïeken en schilderijen.

  • Links van de kerk staat een zuil met twee gaten erin.

  • Volgens een legende zou de duivel hem met zijn horens hebben doorboord, woedend omdat hij Ambrosius niet kon verleiden.

  • Achter de kerk rijst de achthoekige Tempio della Vittoria (1930) op, een monument voor de gevallenen.

  • Hier voorbij rechtsaf komt u bij de hoofdingang van het complex van de Uni­versità Cattolica del Sacro Cuore, dat twee fraaie, Bramanteske klooster­hoven (16e en 17e eeuws) rijk is.

  • Vanaf de ingang van het gebouw heeft u een mooi zicht op de apsis en de achthoekige tamboer van de kerk.

  • Vanaf de Piazza S. Ambrogio voeren de Via S. Agnese en de Via Nirone naar de Corso Magenta.


Monastero Maggiore (Museo Archeologico). M. 1/2, Cadorna.

  • Dit grote complex bestaat uit een kerk en het voormalige klooster, waarin tegen­woordig het archeologisch museum is ondergebracht.

  • De kloosterkerk, de S. Maurizio, is een sierlijke schepping uit de vroege 16e eeuw in Lom­bardische renaissancestijl.

  • De sobere buitenkant verbergt een gracieus interieur dat van onder tot boven is bekleed met prachtig gerestaureerde fresco's.

  • Ze zijn het werk van diverse meesters, onder wie Bernardino Luim, een leerling van Leonardo da Vinci, en de uit Brescia afkomstige Vincenzo Foppa.

  • Opvallend in deze kerk is de scheidingswand die het schip overdwars verdeelt in de ruimte voor de gewone gelovigen en het voor de benedictinessen gereserveerde Coro delle Monache.

  • Het Museo Archeologico is onderverdeeld in een Griekse, Etruslcische en Romeinse afdeling.

  • De prehistorische en Egyptische collectie bevinden zich in de musea van het Castello Sfor­zesco. Onder de arcaden van de kloosterhof ontdekt u fragmenten van Romeinse bouwwerken, sarcofagen, stèles en andere vondsten.

  • Binnen bezit de Griekse afdeling vooral keramiek en beeldhouwwerk.

  • De Etrus­kische verzameling omvat voorwerpen uit de periode vanaf de Villanova­cultuur (9e /8e eeuw v. Chr.) tot de Romeinen: vazen, gebruiksvoorwerpen (sierspelden, spiegels), bronzen beeldjes, urnen en sarcofagen.

  • De Romeinse afdeling ten slotte heeft een rijke verzameling beelden, bustes, mozaïekfragmenten, en bronzen, glazen en aardewerken voorwerpen.

  • Een opvallend stuk is de zogenaamde Patera di Parabiago, een zilveren offerschaal uit de 4e eeuw. Ook is er een met fresco's beschilderd voet­stuk uit de le /2e eeuw te zien.

  • Het museum biedt voorts plaats aan de collectie Riquier (o.a. Attische vazen) en aan vondsten die zijn gedaan bij opgravingen in Caesarea (Israël) en in Milaan (Romeins beeldhouwwerk en mozaïeken).

  • Ook is er nog een `Sezione Barbarica' met vondsten uit de tijd van de Goten, Alemannen en Longobarden.

  • Vanuit de tuin heeft u zicht op twee Romeinse torens, die van het circus en één die deel uit­maakte van de door Maximianus in de 3e eeuw gebouwde verdedigings­muur.

  • Het grappige is dat beide torens met weinig moeite zijn terug te vinden op de maquette van het Romeinse 'Mediolanum', die voor in de zaal staat opgesteld.








Samengesteld door: BusTic.nl 7/25/2016






De database wordt beschermd door het auteursrecht ©opleid.info 2019
stuur bericht

    Hoofdpagina