Maristeninstituut: 200-jarig bestaan boodschap van Br./Fr. Emili Turú, Algemeen Overste



Dovnload 20.89 Kb.
Datum20.08.2016
Grootte20.89 Kb.

MARISTENINSTITUUT: 200-JARIG BESTAAN

Boodschap van Br./Fr. Emili Turú, Algemeen Overste


Het was 2 januari 1817. Marcellinus Champagnat kwam thuis met twee jongemannen. Het was zijn droom dat zij – samen met vele anderen in de toekomst – het Evangelie naar arme kinderen en jongeren zouden brengen. Dit is wat wij als de ontstaansdag van het Maristeninstituut beschou-wen. Op 2 januari 2017 is het 200 jaar geleden dat dat gebeurde. Wat een prachtig moment om met een hart vol dankbaarheid terug te denken aan al het goede dat de Heilige Geest door het Maristeninstituut heeft gedaan in de Kerk en in de wereld. In de loop van deze 200 jaar hebben vele generaties kinderen en jongeren op de vijf continenten mogen profiteren van het Maristen-onderwijs. Tegelijkertijd zal het ook een gelegenheid zijn om vergiffenis te vragen voor onze on-trouw en voor de keren dat we de kinderen en jongeren voor wie wij de zorg hadden niet adequaat hebben gediend. Maar bovenal moet het een moment zijn om de toekomst in te stappen, de derde eeuw van ons Maristeninstituut. Wat een prachtige gelegenheid voor EEN NIEUW BEGIN!

Maristen 2017

EEN NIEUW BEGIN


Ja. Wij worden uitgenodigd voor een nieuw begin. Dat is precies hetzelfde als toen Pater Cham-pagnat van La Valla naar deze vallei verhuisde en aan het dappere avontuur van de bouw van dit huis begon. Hij wilde een beter antwoord bieden op de noden van zijn tijd. Het was allemaal en-kele jaren eerder begonnen en nu al was een nieuw begin nodig. Hier zijn we in Pater Champag-nats kamer in l’Hermitage. Als we terugkijken in de tijd, beseffen we dat deze noodzaak om op-nieuw te beginnen een constante is geweest in ons Maristeninstituut. Nieuwe historische, sociale of zelfs interne omstandigheden hebben ons vaker tot grote creativiteit gedwongen; ze vormden een uitdaging om op zoek te gaan naar antwoorden op nieuwe behoeften die ontstonden. Ja, we hebben al meerdere keren een nieuw begin gekend voor dit nieuwe begin waartoe wij nu in de vroege 21e eeuw worden uitgenodigd.

Dit huis is een sprekend symbool geworden voor de noodzaak om je aan nieuwe tijden en nieuwe behoeften aan te passen. We hebben geprobeerd de nagedachtenis van Pater Champagnat en de eerste broeders/fraters getrouw te bewaren. Toch hebben we het besluit genomen om af te bre-ken wat geen dienst meer deed, om ruimtes die ongeschikt waren geworden aan te passen en om een heel nieuw gedeelte toe te voegen om aan de eisen van deze tijd te voldoen.

Op de weg naar 2017 nodigt Pater Champagnat ons zelf uit tot een nieuw begin. En dat vraagt de inzet en medewerking van elk van ons. Ter ondersteuning krijgen we op onze reis drie Maristen-symbolen (“iconen”) mee. Drie symbolen die voor wezenlijke aspecten van ons leven en onze zen-ding staan. Drie dimensies die het Maristenleven in de nabije toekomst zeer waarschijnlijk zullen beïnvloeden:

Ten eerste: de noodzaak om onze zending duidelijker en stelliger op de kinderen en jongeren aan de rand van de samenleving te richten.

Ten tweede: een antwoord vanuit het Instituut op de duidelijke opkomst van de leken-Maristen.

En ten slotte: meer gerichte aandacht voor de mystieke dimensie van ons leven.

Aan de andere kant worden wij in de loop van deze drie jaren gevraagd om onze volledige mede-werking aan de herziening van onze Constituties. Ons laatste Algemene Kapittel zag dat als een manier om ons te helpen onze roeping nieuw leven in te blazen. Voor inspiratie bij dit delicate werk kijken we naar Br./Fr. François, wiens stoffelijk overschot in deze kerk van l’Hermitage ligt.

Vanaf zijn tiende levensjaar leefde Br./Fr. François dicht bij Marcellinus, van wie hij veel hield, zoals blijkt uit zowel zijn geschriften als ook zijn leven. Onze stichter stierf op 6 juni 1840. Het was Br./Fr. François, als eerste Algemeen Overste, die het verdrietige nieuws bekendmaakte aan het Instituut. Hij verklaarde:



Het valt ons nu toe om zijn laatste en meest invloedrijke lessen in herinnering te bewaren en met alle aandacht op te volgen; om ze in elk van ons tot leven te brengen, om de deugden die wij in hem bewonderden na te volgen en, nu meer dan ooit, om dichter bijeen te komen rond onze goede, tedere Moeder.

Inderdaad, zoals Br./Fr. François zei, valt het elk van ons nu toe om het beste van onszelf te geven voor de toekomst van het Instituut. Een goede manier daartoe is dat wij geheel en al deelnemen aan het herzien van de Constituties, de toepassing van het Evangelie op ons leven.


Montagne

Oktober 2014 – juli 2015


Ik sta in Les Palais, zo’n 6 à 7 kilometer van La Valla. Pater Champagnat kwam hierheen, misschien ook wel op een regenachtige, mistige dag als vandaag, om bij de stervende jongen van de familie Montagne te zijn. Die ontmoeting met de jonge Montagne heeft een enorme impact gehad op het leven van Pater Champagnat en duidelijk tot de geboorte van het Maristeninstituut geleid.

Dit jaar op 28 oktober, de dag van de ontmoeting tussen Pater Champagnat en de jonge Montag-ne, beginnen wij aan het ‘Montagne-jaar’. Het valt samen met het jaar van het Godgewijde leven dat wereldwijd in de Kerk wordt gevierd. Dit eerste symbool blijft tot juli 2015 bij ons en mag ons herinneren aan het belang en de urgentie van onze zending, die vandaag even relevant is als in de tijd van Pater Champagnat. Geïnspireerd door onze stichter, die er enkele uren over deed om van La Valla hierheen te lopen, voelen wij dezelfde oproep om op weg te gaan en de nieuwe Montag-nes van vandaag te ontmoeten, waar zij ook mogen zijn.

De aanhoudende oproep van Paus Franciscus om ons veilige, vertrouwde thuis achter ons te laten om alle ‘periferieën’ te kunnen bereiken die het licht van het Evangelie nodig hebben (EG 20) weer-klinkt in onze oren. In de apostolische exhortatie Evangelii Gaudium (49) zegt hij:

Ik heb liever een Kerk met blauwe plekken, verwond, vies omdat ze de straat op is gegaan, dan een Kerk die ongezond is van het binnen zitten en het vastklampen aan haar eigen zekerheden. Ik wil geen Kerk die het middelpunt wil zijn en uiteindelijk verstrikt raakt in een opeenhoping van ge-fixeerde ideeën en procedures. Als er iets is wat ons terecht mag verontrusten en op ons geweten mag drukken, dan is het het feit dat zo velen van onze broeders en zusters zonder de kracht, het licht en de troost leven die ontstaan uit de vriendschap met Jezus Christus, zonder een geloofs-gemeenschap die hen draagt, zonder een zin of doel in hun leven. Ik hoop dat, meer dan de angst om het fout te doen, onze beweegreden de angst zal zijn om vast te blijven zitten in structuren die ons een vals gevoel van zekerheid geven, in normen die van ons keiharde rechters maken, in ge-woontes die ons geruststellen, terwijl buiten een hongerige mensenmassa wacht en Jezus maar blijft herhalen: ‘Geven jullie hen maar te eten!’ (Mc 6,37)

Wat brandde er in Pater Champagnats hart op de terugweg naar La Valla na zijn ontmoeting met de jonge Montagne? Wat voor energie golfde er door hem heen en leidde hem ertoe luttele maanden later het Instituut op te richten? We mogen de vraag stellen of wij niet geroepen zijn deze zelfde weg opnieuw te bewandelen en ons zo ten diepste te laten uitdagen door de situatie van de jonge Montagnes van vandaag.


Fourvière

Juli 2015 – juli 2016


Op 23 juli 1816, de dag na hun wijding, reisde een groep jonge priesters vol enthousiasme naar het heiligdom van Fourvière in Lyon. Aan de voeten van Onze Lieve Vrouw, in het kapelletje achter mij, beloofden zij een Sociëteit van Maria op te richten. In 2016 vieren wij dat die gelofte 200 jaar eerder werd gedaan daar in die kapel. Daarom staat het symbool van Fourvière in het tweede jaar centraal, van juli 2015 tot juli 2016. Van het begin af aan stelden de eerste Maristen zich de So-ciëteit van Maria voor als een grote boom met verschillende takken: paters, broeders, zusters en leken. Het project werd toentertijd niet erkend door de Kerk; misschien waren de historische om-standigheden er nog niet rijp voor.

Vandaag is de situatie heel anders. Dankbaar erkennen wij dat de Heilige Geest Maristenroepin-gen van leken laat opbloeien. Duizenden leken, mannen en vrouwen, over de hele wereld voelen zich geroepen het Evangelie te leven zoals Maria, in de traditie van Pater Champagnat en de eerste broeders/fraters. De oorsprong van de Sociëteit van Maria herinnert ons eraan dat wij als reli-gieuzen en leken bij elkaar komen voor de zending en geroepen zijn het Mariale gezicht van de Kerk te zijn door onze eigen manier van Kerk zijn en Kerk bouwen.

Ons laatste Algemene Kapittel nodigde ons uit tot een nieuwe relatie tussen broeders/fraters en leken om de inspirerende zending die ons door de Kerk is toevertrouwd beter te dienen. Hetzelfde Kapittel stelde: Wij zien onze Maristentoekomst als een verbondenheid van mensen in het charis-ma van Champagnat, open voor het creatieve werken van de Heilige Geest, die ons wellicht kan leiden over wegen die wij nooit verwacht zouden hebben.

La Valla

Augustus 2016 – augustus 2017


Het symbool voor ons derde jaar, van augustus 2016 tot augustus 2017, is het huis in La Valla. Zoals u zich kunt voorstellen, vinden de centrale feestelijkheden rond 2 januari plaats, als het daad-werkelijk 200 jaar geleden is dat het Instituut werd gesticht. Dit onlangs gerenoveerde huis heeft drie verdiepingen, elk met een symboliek die we kunnen verbinden met de drie jaren van voorbe-reiding.

We zijn nu op de bovenverdieping. Die doet ons denken aan de gemeenschap van apostelen, met Pinksteren ook bijeengekomen in de bovenkamer. Het is de ruimte van de zending: Ga op weg en maak alle volken tot mijn leerlingen... De ruimte is groot, licht en staat open voor de wereld. Hij herinnert aan het ‘Montagne-jaar’ en aan de oproep om de grenzen op te zoeken en de randen van de samenleving.

Op de begane grond hebben we de beroemde tafel van onze oorsprong, symbool van ons broe-der-zijn. Pater Champagnat en de eerste broeders/fraters zaten rond deze tafel. Vandaag wordt hij verrijkt door de aanwezigheid van niet alleen broeders/fraters maar ook van leken-Maristen, man-nen en vrouwen, die zich geroepen voelen te bouwen aan een Kerk met een Mariaal gezicht. Dit is het symbool voor het tweede jaar, het jaar van ‘Fourvière’: partners in de Maristenzending.

Als onmiddellijke voorbereiding op het 22e Algemene Kapittel is de aandacht in het derde jaar meer gericht op een deel van het huis dat tot voor kort verborgen was voor bezoekers. Het is een kleine ondergrondse ruimte. Om er te komen, moeten we ‘de diepte in’. Hij symboliseert de plek in elk van ons waar het Mysterie woont. Het is de ruimte van het innerlijke leven, de mystieke dimensie van ons leven. We weten dat het voor Pater Champagnat van fundamenteel belang was om zich toe te leggen op geestelijke groei: door zijn diepgelovige instelling stond hij als vanzelf open voor Gods aanwezigheid, of dat nu in de bossen van l’Hermitage was of in de drukke straten van Parijs. Zoals hij te leven betekent de stilte te laten groeien, genoeg tijd aan het persoonlijke en gezamenlijke gebed te wijden, en naar Gods Woord te luisteren, zoals Maria bij de verkondiging. Zoals zij, die alles in haar hart bewaarde en overdacht, streven wij ernaar om actief-contemplatief te worden.

Beste Maristen van Champagnat, wij hebben deze drie jaar voor ons liggen om het 200-jarig be-staan in een geest van geloof te vieren: het ‘Montagne-jaar’, het ‘Fourvière-jaar’ en het ‘La Valla-jaar’. Ik vind deze muurschildering in de communiteitskapel van l’Hermitage een mooie weergave van de geest van die drie jaren. Ten eerste is er het ‘Montagne-jaar’: we worden uitgenodigd om een Jezus te worden voor de Montagnes van vandaag, om hen met liefde en vriendelijkheid te begeleiden op hun reis. Ten tweede het ‘Fourvière-jaar’: partners in de zending, dat wil zeggen, bij elkaar om Jezus heen; aan de ene kant zonder terug te kijken, maar tegelijkertijd zonder ons los te maken van Jezus en gewoon onze eigen weg te gaan. En ten derde, het ‘La Valla-jaar’: een uitno-diging om de mystieke dimensie van ons leven te ontwikkelen, de persoonlijke ontmoeting met Jezus, brood des levens, zodat wij ook ten volle leven kunnen geven aan de mensen om ons heen.

Laten we allemaal – ieder naar zijn of haar eigen mogelijkheden – ons aandeel inbrengen om de dageraad te wekken, de dageraad van een vernieuwd Maristeninstituut. Dit NIEUWE BEGIN is slechts mogelijk als wij ons allemaal volledig geven om het tot stand te brengen.







De database wordt beschermd door het auteursrecht ©opleid.info 2017
stuur bericht

    Hoofdpagina