Met de trein, boot, bus, vliegtuig, tuktuk, brommer, motor, tongshew, vrachtwagen, cyclo en fiets van



Dovnload 0.61 Mb.
Pagina1/43
Datum24.07.2016
Grootte0.61 Mb.
  1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   43
Met de trein, boot, bus, vliegtuig, tuktuk, brommer, motor, tongshew, vrachtwagen, cyclo en fiets van

Peking tot Singapore

China, Hongkong, Vietnam, Cambodja, Thailand, Maleisië, Singapore

12 oktober 1997 t/m 1 januari 1998


Inhoudsopgave ‘ZUID-OOST AZIË’




1. De heenreis 1

2. China 1

2.1 Zonder nachtrust naar de Verboden Stad en het Tian-An-Men plein 2

2.2 De Chinese muur 5

2.3 Op zoek naar de Chinese pandabeer 7

2.4 Eten van de straat 8

2.5 In ‘soft sleeper’ wagon naar Nanjing 9

2.6 In ‘hard sleeper’ wagon naar Huangshan 11

2.7 Met rugzak trekkend door het Huangshan-gebergte 13

2.8 Ziek naar een verkeerde bestemming 15

2.9 Uitzieken in Nanchang in gezelschap van rat 16

2.10 De Qingpingmarkt van Kanton 20

2.11 Met de boot naar Hongkong 22

2.12 In ‘soft seat’ wagon terug naar Kanton 26

2.13 Tussen het Chinese leger naar Guilin 28

2.14 Al varend over de Li-rivier door het karstgebergte naar Yangshuo 31

2.15 In bus met pinda-etende baby terug naar slangenetend Guilin 32

2.16 33 uur lang, onderdeel uitmakend van een Chinese familie, treinen 37

2.17 Met Xue op stap 39

2.18 De slaapbus naar het koude Lijiang heeft motorpech 41

2.19 Fietsend richting sneeuwgebergte 43

2.20 Even vliegen en dan olifanten zoeken in Jinghong 44

2.21 Op zoek naar de Mekong 48

2.22 Verre van fit naar het grensplaatsje Hekou 52

3. Vietnam 54

3.1 Lopend de grens over naar het met stokken slaande Vietnam 54

3.2 Hmong en Red Zao in Sapa 56

3.3 In ‘hard seat’ wagon naar Hanoi 57

3.4 Jurk laten maken in Hoi An en ananas eten op het strand van Cao Dai 62

3.5 Palmomzoomd strand van Nha Trang en snorkelen bij kleine eilandjes 66

3.6 Met de cyclo Ho Chi Minh stad verkennen 70

4. Cambodja 73

4.1 Choeng Ek, het afschuwelijke vernietigingskamp van Pol Pot 74

4.2 Achter op de brommer naar Tonle Bati 76

4.3 Zwart geld wisselen in Phnom Penh 77

5. Thailand, Burma en Laos 77

5.1 Khao San Road 78

5.2 Trouwen in Thailand ? 80

5.3 Kerstinkopen 82

5.4 Op koningendag naar Chiang Mai en Chiang Rai 83

5.5 Via een Lahu-, Karen-, Akka- en Yao-dorp even naar Burma 85

5.6 Als haringen in een ton naar Chiang Kong 87

5.7 Stroomafwaarts over de Mekong langzaamaan naar Pakbeng 89

5.8 Met speedboot naar Luang Prabang 89

5.9 Over de beruchte ‘13’ in bus met houten bankjes naar Vientane 90

5.10 Terug naar de Khao San Road 93

5.11 Trouwpak ophalen, bezoek drijvende markt en dan trouwjurk ophalen 95

5.12 Lamai Coconut Resort op Koh Samui, ons ideale stekkie 98

5.13 Per boot en trein vanaf Surat Thani naar Maleisië 104

6. Maleisië 106

6.1 Hoofddoeken en beefburgers 106

6.2 Zwart van de diesel naar Mentakab 107

6.3 Kerst in Tasek Chini 109

6.4 Leuke ontmoeting en zwemmen in Kuala Lumpur 111

6.5 Vlindertuin en ‘Little India’ 114

7. Singapore 116

8. Weer naar huis 119




1. De heenreis


Zo. 12-10-1997
Eindelijk is het dan zover, we gaan op weg naar China!

We zitten nu in het vliegtuig Frankfurt - Peking. Na net een warme vismaaltijd te hebben genuttigd, zit ik nu, na een rood wijntje, al een beetje weg te dommelen. Helaas zijn de borden nog niet opgehaald en is het licht nog aan, we kunnen dus nog niet gaan slapen.

Roland z’n koptelefoon werkt niet en de meegenomen weekbladen hebben we ook al uit. Eigenlijk is het vliegen strontvervelend. De vlucht Amsterdam - Frankfurt was wel aardig, drie kwartier is net leuk. De overstap op het Frankfurt-vliegveld was net iets te lang voor het mooie, van stoelen hebben ze daar nog niet gehoord. Gate B45 hebben we na 5 minuten al gevonden, we maken dus maar van de tijd gebruik om alvast wat eerste indrukken van de Chinezen in ons op te nemen (alsof we dat de eerste maand niet meer kunnen ...). Ieder Chinees mannetje van een jaar of twee ziet er in ieder geval hetzelfde uit, tenminste zo lijkt het nu.

Zittend in het vliegtuig denken we nog aan onze familie. Wat vinden ze het eng wat we gaan doen en Oh, wat zullen ze blij zijn als ze ons weer op kunnen halen. Maar dan moeten ze nog wel even 2½ maand wachten ...

Als ze ons tegen hadden kunnen houden ...

Wij zien onze reis echter als iets fantastisch, als een niet te missen ongekende ervaring. Ik zit zo druk te schrijven, dat ik nou mooi de theeronde heb gemist!


Ma. 13-10-1997
Pas om 04:00u (Chinese tijd) gaan de lichten uit en wordt er een film vertoond. Omdat er tijdens het inchecken geen plaats meer bij het raam was, was ons extra beenruimte beloofd. Oké, dat hebben we dan ook wel een beetje, omdat we op de eerste rij zitten (achter de toiletten). In plaats van dat we onze benen onder de stoel van de mensen voor ons kunnen strekken, kunnen we ze ‘in de lucht’ tegen de toiletten zetten.

Het eindresultaat: Een slapeloze nacht, alhoewel nacht ... Om 06:00u komen de stewardessen al met het ontbijt. De maximaal te behalen nachtrust, zo’n 2 uur, hebben we bij lange na niet gehaald. Na de ‘fly-robic’ wordt de landing ingezet, om 08:13u hebben we weer vaste grond onder onze voeten.



2. China

Daar zijn we dan, in China! We lopen achter de Chinezen aan en komen dan uit bij de paspoort/visumcontrole.

‘Wat een rijen!’

‘Waar moeten we gaan staan?’

‘Er zit maar één ding op, gewoon een rij, kies maar een leuke uit’.

En daar staan we dan, in een benauwde aankomsthal.

Al met al vlotten de rijen best aardig en zijn we er dus zo doorheen. Het vliegveld van Peking is overzichtelijk, alles staat netjes in het Engels aangegeven. De bagageband hebben we dus ook zo gevonden. Gelukkig komen onze rugzakken heelhuids en onvertraagd aan.

‘En wat nu?’

‘Eerst maar onze rugzakken ontdoen van hun hoezen, dat draagt wat makkelijker.’

Direkt komt er een Chinees op ons af.

‘Hebben jullie een taxi nodig, naar welk hotel moeten jullie?’

‘Ja, ja, dat is prima, maar eerst zullen we toch geld moeten hebben.’

‘Oh, jullie hebben geld nodig, geen probleem’, zegt de Chinees al wijzend naar boven.

‘ Ligt het nou aan mij, ik zie niets ... nou, ik ook niet ...’

‘O, wacht, daar is een roltrap’.

Wonder boven wonder is er inderdaad een bank direct boven aan de roltrap. We zijn niet echt de enigen. Roland mengt zich tussen de Chinese menigte, terwijl ik van een zijlijn toekijk en me erover verbaas hoe goed en gemakkelijk Chinezen voor kunnen dringen. Maar het lukt, ongelooflijk hoeveel handtekeningen er nodig zijn om een beetje geld in handen te krijgen. Met 2460Y (300 US$) lopen we China in.

Daar moeten we voorlopig toch wel mee kunnen doen ...

De Chinees staat nog geduldig op ons te wachten, hij ziet het al helemaal zitten. Hij weet een leuk hotel, voor 3 nachten incl. de reis er naar toe met zijn taxi, voor slechts 200Y. Nou, dat is een koopje, dus dat doen we dan maar.

We krijgen een angstig vermoeden dat er iets niet in de haak is, als de rit van het vliegveld naar de stad aardig lang gaat duren. Als we vragen wat de taxirit nu echt gaat kosten en dat we de meter graag aan zouden willen hebben, blijkt de o zo vertrouwde Chinees ineens geen woord Engels meer te kunnen. Uiteindelijk begrijpen we hem, 200Y, hotel + taxi. Nou, het zal dan wel. Mooier kan toch niet? Zijn we gewoon te achterdochtig of gaat dit gewoon perfect? We zien wel.
Aangekomen in het ‘Liu He hotel’ doet een Chinees meisje haar uiterste best om ons duidelijk te maken wat het hotel echt gaat kosten. We begrijpen er niets van.

‘200Y, alles erbij inbegrepen, toch?’

We kijken naar onze taxi-Chinees, die nu zegt graag die 200Y te willen ontvangen.

‘Hotelkosten regelt het meisje’.

Dit is ongelooflijk, onze eerste rit in China en nu al belazerd!

Hij kan wachten tot ‘ie een ons weegt, 150Y kan de taxi-Chinees krijgen, geen cent meer. Uiteindelijk druipt ‘ie af. Voor het hotel kunnen we 3 x 340Y betalen. Zo schiet het lekker op, maar ach ... we hebben in ieder geval een hotel.

De kamer (1408) is best aardig, AC, TV en warm water. Marjolein is moe en even gaan liggen, ik ga mijn Chinees even ophalen met de vele Tv-zenders. Marjolein kan toch niet slapen, dus we besluiten toch Peking alvast maar te gaan verkennen. Eerst moeten we op zoek naar een plattegrond, want we weten niet eens precies waar het hotel ligt. Nu ik dit schrijf, kom ik erachter dat een laptop wel handig zou zijn. In het vliegtuig zat er een Duitser, met buik over de spatiebalk, naast me met zo’n ding.



  1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   43


De database wordt beschermd door het auteursrecht ©opleid.info 2017
stuur bericht

    Hoofdpagina