Midden-Amerika: Indianen, mooie natuur



Dovnload 204.07 Kb.
Pagina1/12
Datum23.07.2016
Grootte204.07 Kb.
  1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   12
REISVERHAAL
VAN

ROLAND & MARJOLEIN


Midden-Amerika:

Indianen,

mooie natuur

en Maya-cultuur …

3 t/m 28 april 2001


Inhoudsopgave ‘Midden Amerika’


1. OP NAAR MIDDEN-AMERIKA 2

2. GUATEMALA, HET KLEURRIJKSTE LAND TER WERELD 3

2.1Eén nachtje Guatemala-city 3

2.2 Antigua, ‘Ciudad Monumento de América’ en de Pacaya-vulkaan 4

2.3 Indianendorpjes in het vulkaanrijke gebied rond het meer van Atitlán 7

2.4 Ziek zijn hoort erbij … 12

2.5 De rit naar Chiquimula laat ons voor ‘verrassingen’ staan 12

2.6 Te paard naar de Copan Ruïnes van Honduras 15

2.7 Vakantie vierende Hondurezen in Guatemala 16

2.8 Mayatempels en piramides in het nationale park ‘Tikal’ 19

2.9 El Remate, ‘back to basic’ 21

3 BELIZE, EEN VREEMDE EEND IN DE BIJT … 22

3.1 Typische kennismaking met Belize-city 22

3.2 Relaxen in Placencia valt in het water 25

3.3 In een luxe jacht naar Honduras 26

4. HONDURAS, DE BANANENREPUBLIEK 27

4.1 Een paar dagjes lekker luieren in Tela 27

4.2 Uitstapje naar het bounty-schiereiland ‘Punta Sal’ 30

4.3 San Pedro Sula 32

5 MET IBERIA VIA MADRID NAAR HUIS 34




1. OP NAAR MIDDEN-AMERIKA



Dinsdag 3-4-2001
Op Schiphol eten we bij Délifrance een broodje met ham en kaas. Vandaag gaat de reis naar Midden-Amerika beginnen: Guatemala, Belize en Honduras staan op ons verlanglijstje. Midden-Amerika vormt de geografische en de culturele brug tussen Noord- en Zuid-Amerika. Het laagland van Nicaragua en Costa Rica vormde van oudsher de grens tussen de Zuid-Amerikaanse, indiaanse bevolkingsgroepen en de verschillende bevolkingsgroepen van Noord- en Midden Amerika.
Om 11:45 gaan we boarden. We kopen nog even een onderwater camera, de kust voor Belize staat namelijk bekend om zijn prachtige onderwaterwereld, dus dat moeten we beslist vastleggen.

’IB3245 Departure 12:15’.

Mooi, we hebben dus geen vertraging. Het eerste stuk naar Madrid vliegen we in een Boeing 757. Er staat broccoli met varkensmedaillons op het menu. Rond 15:00 komen we in Madrid aan, waar we vervolgens twee uur moeten wachten op het vliegtuig naar Miami. We lessen de dorst met peperdure flesjes water. In een airbus moeten we de lange vlucht naar Miami zien door te brengen. Naast ons zit een man die behoorlijk ziek is. Er is gelukkig een dokter aan boord, maar het enige wat die kan doen is zorgen voor een warme kruik (een fles, gevuld met warm water waar een doek omheen is gerold). De man heeft al een stuk of vijf dekens over zich heen liggen, maar toch beeft hij nog als een rietje.

Ik hou het deze vlucht bij een vegetarische pastamaaltijd, Roland kiest voor iets van vlees. Het duurt overigens behoorlijk lang voordat ze met eten langskomen en drinken vergeten ze helemaal maar. Er zit niets anders op dan dat maar zelf te gaan halen. Verder zijn er alleen mini teeveetjes in het middenpad uitgeklapt, zodat we aan het raam hier niet veel van kunnen zien. Het twee uur wachten in Miami is ietwat saai, maar het einde van de reis komt nu tenminste in zicht en dat is zo langzamerhand toch wel datgene waar we naar uit kijken. Iedereen ligt maar wat te slapen en te suffen tijdens de drie uur durende laatste vlucht naar Guatemala-city. De stewardessen hebben het makkelijk, slechts een enkeling wil iets te eten. Half slaperig vullen we een aankomstformuliertje in.



2. GUATEMALA, HET KLEURRIJKSTE LAND TER WERELD

    1. Eén nachtje Guatemala-city

Om 12 uur ‘s nachts komen we in de hoofdstad van Guatemala aan. In Nederland zijn ze nu alweer volop aan het werk, het is daar namelijk nu 8 uur ‘s ochtends. Het vliegveld ziet er behoorlijk nieuw en modern uit. Overal hangen prachtige foto’s van het landschap van Guatemala. Bij de douane zijn drie balies open, we zijn er zo door. Ook komt mijn rugzak al snel op de lopende band in het zicht, op die van Roland moeten we iets langer wachten. We wisselen geld om en gaan dan op zoek naar een taxi. Voor ons doen is het een heel vreemde gewaarwording dat ze niet in grote getale op ons afgestormd komen. Sterker nog … er is nergens een taxi te bekennen. Uiteindelijk komen een tweetal jonge kinderen met een nogal zwerverachtig uiterlijk op ons af. Zij wijzen ons de weg naar een auto die dienst doet als een taxi. De stad ligt er zo midden in de nacht erg verlaten bij. De wegen zijn geasfalteerd en de taxi negeert ieder stoplicht. Er is werkelijk geen kip op de weg. Anders wordt het zodra we in de buurt komen van ons hotel. We hebben er eentje gekozen in Zona 1, vlakbij het busstation zodat we morgen direct door kunnen naar Antigua. Rondom grote afvalhopen hangen een aantal zwervers rond. Toch valt het hotel Ajau nog niet eens tegen. Het is een oud koloniaal pand. De verlichting is alleen wel grotendeels uitgevallen, zodat het even zoeken is voordat we onze kamer tweehoog hebben gevonden. Het is een wonder dat we onze hoofden niet stoten en bovendien zorgen drempels nog eens voor verrassende op- of afstapjes. Het slot van de deur wil niet zo makkelijk open, we zijn inmiddels zo slaperig dat het even duurt voordat we in de gaten hebben dat hij helemaal niet op slot zit …

Zoekend naar een lichtknopje vallen we daarna min of meer de kamer binnen. Direct na de deur bevindt zich een afstapje, hoe bedenken ze het! De kamer is schoon en we hebben zelfs kabel TV! Roland neemt snel een douche, maar voor mij komt dat morgenochtend wel. We kijken nog even naar Animal Planet en zijn dan eigenlijk ineens over onze slaap heen. Maar dat is niet zo gek: in Nederland is het nu tenslotte al half tien ´s ochtends.
Woensdag 4-4-2001
De vliegtuigen komen wel erg laag over en omdat we licht slapen worden we dus nog wel eens wakker. Het hotel ziet er in daglicht nog veel gezelliger uit. Ons raam, dat is voorzien van luikjes, kijkt uit op een binnenplaatsje. Op onze verdieping staan zelfs palmen. De gangpaden zijn voorzien van leuke schilderingen, zodat we hier leuke ideetjes op kunnen doen voor thuis.

We wilden eigelijk direct doorgaan naar Antigua, maar nu we eenmaal in Guatemala-city zijn willen we toch ook eigenlijk nog wel even iets van de hoofdstad zien. Omdat het de naam heeft niet echt veilig te zijn, stoppen we onze geldbuidel ver weg en gaan we met weinig geld én een nep portemonnee op zak op pad. Het is lekker weer, niet te warm en niet te koud. We ontbijten echt traditioneel Guatemalteeks: bonenpasta, 2 eieren (sunny side up), crème frèche, toast en een één of ander pikant sausje. Een steviger ontbijt (desayuno) kunnen we ons niet wensen .


Lopend richting ‘Mayor Plaza’ komt er politie aangereden met daarachter veel demonstrerende mensen. Of is het gewoon een optocht? Hoe het ook zij, we zien opeens wel heel veel Guatemalteken aan ons voorbij trekken. Doordat velen nog traditionele kleding (traje) dragen is het één enorme kleurenpracht. Het is echt heel leuk om dat nu al te zien, want in de hoofdstad hadden we dat zeker niet gedacht. Guatemala wordt dus niet voor niets het kleurrijkste land van de wereld genoemd. Guatemala heeft de grootste indiaanse bevolkingsgroep van alle Latijns-Amerikaanse landen: het land heeft negen miljoen inwoners, waarvan 45% indianen en 45% ladino’s, menging van Spanjaarden en Indianen. Het indiaanse verleden is zo te zien nog springlevend en de mengeling van Spaanse en indiaanse invloeden geeft Guatemala zijn speciale karakter.

Op en langs de stoep staat het stikvol met voornamelijk kleding- en luxe artikelen-kraampjes. In Azië staan meestal eetkraampjes langs de kant van de weg, maar dat zie je hier niet vaak.

Op ‘Mayor Plaza’ staan nog maar een paar koloniale gebouwen, zoals het Nationale Paleis en de ‘Metropolitana’ kathedraal. Er is niet veel meer over dat ons aan de Spaanse koloniale periode (die duurde tot 1821) zou kunnen laten denken. Aardbevingen hebben het meest aan het koloniale verleden weggevaagd. De weg naar democratie in Guatemala was lang. Na de onafhankelijkheid functioneerde Guatemala tot 1954 min of meer als een democratie. In 1954 kwam hier echter een einde aan doordat de rechtse kolonel Carlos Castillo met Amerikaanse hulp de macht greep. De hierop volgende 30 jaar werd Guatemala direct of indirect door militairen geregeerd en werd de grotendeels indiaanse bevolking sterk onderdrukt. In 1985 werd de macht weer overgedragen aan een gekozen burgerregering. Sindsdien zijn ook hier dus weer vrije verkiezingen. Ondanks een redelijke start met meer politieke vrijheid lukt het de regering niet het vertrouwen van de bevolking te winnen. Op de achtergrond oefent het leger nog steeds invloed uit op de nationale politiek. Bovendien vormen economische tegenvallers, werkloosheid en inflatie voortdurend een bedreiging voor de Guatemalteekse maatschappij. De indianen vormden guerrillagroepen die sociale en economische vernieuwingen en landhervormingen eisten. De regering van Alvaro kwam in december 1996 tot een overeenkomst met de guerrilla’s welke een eind heeft gemaakt aan de oorlog tussen regering en rebellen. Sinds januari 2000 kent Guatemala een nieuwe president, de advocaat Alfonso Portillo. Op het gebied van politiek, leger en maatschappij zijn diverse hervormingen aangebracht.

Het is niet druk op het plein; er zitten wat groepjes scholieren en een paar ijscomannen proberen met veel gerinkel wat te verkopen, dat is alles. De fontein wordt helaas net schoongemaakt, jammer dat we ‘m niet werkend kunnen zien


Teruglopend naar ons hotel e-mailen we voor de eerste keer. Eenmaal terug in onze kamer realiseren we ons dat we ons niet echt onveilig hebben gevoeld. Alles lijkt zo dorps … er is tenslotte vrijwel nog geen hoogbouw en doordat de meeste winkeltjes en huizen in leuke kleuren zijn geschilderd oogt dat ook heel vriendelijk. Alleen de mensen schijnen volop kopzorgen te hebben, want stuk voor stuk kijken ze somber voor zich uit.



  1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   12


De database wordt beschermd door het auteursrecht ©opleid.info 2017
stuur bericht

    Hoofdpagina