Mind over Beauty?



Dovnload 471.85 Kb.
Pagina1/6
Datum26.08.2016
Grootte471.85 Kb.
  1   2   3   4   5   6

Mind over Beauty?



MIND OVER BEAUTY?

Mind over Beauty?

Effect van Digitale Manipulatie en Voorlichting Hierover

op Emotie, Body-esteem, Self-esteem en Corporate Reputation


BSc. D. V. Stufken

Universiteit Twente - Enschede

d.v.stufken@alumnus.utwente.nl

Psychologie

Dr. T. J. L. Rompay

Dr. M. Galetzka
21-08-2008

The present research aimed to examine the effect of exposure to pictures of a female with a different degree of digital manipulation (no manipulation, realistic manipulation, unrealistic manipulation) model on woman’s emotion (PAD), body-esteem (BES), self-esteem (SES) and corporate reputation (CRQ). It was also examined if the effect of digital manipulation was moderated by a given statement that the image was digital manipulated (Statement). During a train travel 126 female participants was offered a questionnaire which included one picture that was condition defining. An increase of digital manipulation showed an increase of arousal and a decrease of sexual attractiveness. With the increase of digital manipulation and with or without the statement, interaction-effects were found on weight concern and self-esteem. The statement ‘digital manipulated’ had a moderating effect on weight concern and self-esteem. For corporate reputation no effects were found. Given the results, restriction of unrealistic digital manipulation and stimulation of information about presence and effects of digital manipulation is recommended.

Voor dit onderzoek werd onderzocht of een foto van een vrouwelijk model met een verschillende mate van digitale manipulatie (niet gemanipuleerd, realistisch gemanipuleerd, onrealistisch gemanipuleerd) een effect zou hebben bij vrouwen op emotie (PAD), body-esteem (BES), self-esteem (SES) en corporate reputation (CRQ). Er is gekeken of het effect van digitale manipulatie werd gemodereerd door het geven van informatie dat het beeld digitaal is gemanipuleerd (Inlichting). Tijdens een treinreis werd 126 vrouwelijke participanten een vragenlijst aangeboden met hierin een conditiebepalende foto. Er werd met de toename van digitale manipulatie een toename van arousal en een afname van sexual attractiveness waargenomen. Met de toename van digitale manipulatie en met of zonder de inlichting werden interactie-effecten gevonden op weight concern en self-esteem. Voor corporate reputation werden geen effecten gevonden. Gezien de resultaten, is restrictie van onrealistische digitale manipulatie en stimulatie van voorlichting over de aanwezigheid en effecten van digitale manipulatie raadzaam.
In de documentaire Beperkt Houdbaar (Valerie Schuit & Viewpoint Productions, 2007) wordt het fenomeen belicht dat vrouwen wordt geleerd dat ze beperkt houdbaar zijn. Vrouwelijke modellen in de media worden namelijk vaak onrealistisch weergegeven door toepassing van digitale manipulatie, het gebruik van grafische programma’s om een afgebeeld model ‘mooier’ of ‘aantrekkelijker’ te maken. Dit maakt het schoonheidsideaal dat in de media wordt weergegeven onrealistisch. Er kan bij een onrealistische weergave gedacht worden aan onder andere een taille die in verhouding met het lichaam smaller is dan in werkelijkheid mogelijk is of ogen die groter of helderder worden weergegeven dan in werkelijkheid mogelijk is.

De American Psychological Association (APA executive summary, 2007) geeft aan dat inderdaad een zeer (onrealistisch) nauw ideaal van fysieke schoonheid wordt gepromoot. Dit heeft invloed op de mentale en de fysieke gezondheid. Over wat de invloed is van digitale manipulatie van afgebeelde modellen bestaat, voor zover bekend, geen wetenschappelijke kennis. Voor zover bekend, is dan ook geen experimenteel onderzoek gedaan waarin effecten van digitale manipulatie of effect van voorlichting hierover wordt bestudeerd. Dit heeft de interesse gewekt om effect van digitale manipulatie en effect van voorlichting hierover te onderzoeken.

In dit onderzoek wordt daarom onderzocht of toename in digitale manipulatie van een vrouwelijk model effect heeft bij vrouwen op emotie, body-esteem (lichaamswaardering), self-esteem (zelfwaardering) en hun houding naar een bedrijf, de corporate reputation (bedrijfsreputatie). Om te kijken of voorlichting hier van invloed kan zijn, zal eveneens worden gekeken of een informatieve inlichting dat digitale manipulatie heeft plaatsgevonden invloed heeft op de effecten.

Voor dit onderzoek wordt om te beginnen toegelicht hoe het schoonheidsideaal zich heeft ontwikkeld. Vervolgens wordt ingegaan op een mogelijk gevolg van digitale manipulatie (namelijk de beleving van discrepantie waarop later zal worden teruggekomen) dat eventuele effecten kan veroorzaken. Dan zal worden ingegaan op de mogelijkheid dat voorlichting invloed kan hebben op dit gevolg. Hierna zal worden nagegaan wat van dit gevolg de mogelijke effecten kunnen zijn voor emotie, body-esteem, self-esteem en corporate trustworthiness. Dan zal het onderzoek worden uitgelicht in het methodegedeelte en nadien zijn de bevindingen in het resultatengedeelte terug te vinden. Op basis van het voorgaande zal in het discussiegedeelte tot een discussie van de resultaten, aanbevelingen en een conclusie worden gekomen. In deze conclusie zal uiteindelijk worden geconcludeerd of het nodig is meer waarde te gaan hechten aan de ‘mentale schoonheid’ dan de fysieke schoonheid; de ‘mind over beauty’.


Ontwikkeling Onrealistisch Schoonheidsideaal

Van aantrekkelijkheid wordt gedacht dat het universeel en evolutionair is. Bij dieren zijn uiterlijke karakteristieken op een bepaalde manier geëvolueerd om aantrekkelijker te zijn voor een ander. De schoonheidstrekken voor jeugdigheid zijn nu bij mensen over de hele wereld een zuivere huid, heldere ogen en glanzend haar. Bepaalde aantrekkelijkheidkenmerken zoals symmetrie en lichaamsratio’s zijn van belang voor het aantrekkelijk zijn (Sarwer, Magee, & Clark, 2004). Het is een universeel gegeven, in bijna elke beschaving, dat het de menselijke natuur is om zich meer aangetrokken te voelen tot de persoon die meer signalen van vruchtbaarheid laat zien (Etcoff, 1999). Dit maakt het hebben van aantrekkelijkheid aantrekkelijk.


Het aantrekkelijk zijn is nog aantrekkelijker voor vrouwen dan voor mannen. Mannen ontlenen namelijk hun mannelijkheid aan status en vrouwen ontlenen hun vrouwelijkheid aan schoonheid. Vooral vrouwen worden zodoende beoordeeld op hun uiterlijk. Als hun verschijning wordt gewaardeerd kunnen zij daar bovendien baat bij hebben. Om deze reden besteden vrouwen veel tijd en geld aan hun uiterlijk (Etcoff, 1999). Ter illustratie werd vooral in het gebruik van antiveroudering huidverzorgingsproducten een toename over de hele wereld waargenomen (Phillips, 2006) en eveneens een toename in het toe laten passen van plastische chirurgie zoals in Amerika (American Society of Plastic Surgeons, 2006a, 2006b, 2006c). Volgens Woertman (2003) is de druk in de laatste decennia dan ook toegenomen om aan het schoonheidsideaal te voldoen door ervaring met anderen en de media. De identiteit wordt steeds meer vormgegeven door het uiterlijk dat aan tijd onderhevig is en onderhevig kan zijn aan beschadiging. Bovendien zouden mannen op latere leeftijd liever jongere vrouwen willen.

De focus ligt in de media inmiddels steeds meer op het fit en mooi zijn (Rosen, 1998). Tot het zeventiende jaar krijgen vrouwen 250.000 aan schoonheid gerelateerde beelden op het netvlies geprojecteerd (Valerie Schuit & Viewpoint Productions, 2007). In de Westerse wereld verschijnen tegelijkertijd steeds meer beelden van onrealistisch dunne en fysiek aantrekkelijke vrouwencontouren (Trampe, Siero, & Stapel, 2007) en wordt onrealistische schoonheid aangeprezen (APA executive summary, 2007). In de strijd om een bedrijf zo optimaal mogelijk te presenteren is het niet verwonderlijk dat met digitale manipulatie de modellen ‘esthetischer’ worden gemaakt met digitale manipulatie. Er zou gezegd kunnen worden dat hierin ogenschijnlijk een wedloop is ontstaan.

Discrepantie

De eigen aantrekkelijkheid wordt getoetst aan een ideaalbeeld van het uiterlijk (Etcoff, 1999). Dit komt overeen met de sociale vergelijkingstheorie van Festinger (1954). Als iemand een evaluatie wil verkrijgen over de eigen situatie worden vergelijkingen gemaakt. Bij neerwaartse vergelijkingen, de vergelijkingen met anderen die slechter af zijn, kunnen mensen hun zelfvertrouwen herstellen door zich te realiseren dat er anderen zijn die slechter af zijn. De opwaartse vergelijkingen, de vergelijkingen met anderen die beter af zijn, kunnen belonend werken doordat van deze anderen geleerd wordt (Wood, 1989).

Volgens een literatuurstudie (Collins, 1996) blijkt echter dat opwaartse vergelijkingen alleen een positief effect kunnen hebben op eigenwaarde en stemming wanneer de persoon veel zelfvertrouwen heeft of een belangrijke eigenschap deelt met die anderen waarmee de persoon zichzelf vergelijkt. Toch kunnen, terwijl iemand al veel zelfvertrouwen en/of een gemeenschappelijke eigenschap heeft met de vergelijkingsstandaard, opwaartse vergelijkingen ook een negatieve invloed hebben op het zelfvertrouwen en de tevredenheid met het eigen leven of een deel daarvan, zoals het uiterlijk. Vrouwen die namelijk aangaven vaker appearance-related social comparisons (vergelijkingen aangaande iemands verschijning) te maken, voor hen was het waarschijnlijker dat zij ontevreden waren met hun lichaamsbeeld (Faith, Leone, & Allison, 1997; Stormer & Thompson, 1996; Thompson, Coovert, & Stormer, 1999). Dit geeft aan dat door het vergelijken met een (digitaal gemanipuleerd) afgebeeld model mogelijk ook opwaartse vergelijking plaats zal vinden.

Ter vergelijking worden anderen in iemands omgeving gebruikt (Vermunt, Spaans & Zorge, 1989). Ook wordt door vrouwen de eigen aantrekkelijkheid vergeleken met vrouwelijke modellen uit reclames (Richins, 1991). Volgens de discrepantietheorie van Michalos (1985) vergelijkt iemand de huidige toestand met de ideale toestand. Als iemand zichzelf vergelijkt met een beeld dat een schoonheidsideaal representeert, kan de discrepantie tussen het werkelijke zelf en het ideale zelf mogelijk toenemen.

Het is hierbij denkbaar dat een bepaalde karaktertrek iemand gevoeliger maakt voor discrepantiebeleving, zoals iemand die zich vaker of intensiever vergelijkt met anderen. Misschien is de neiging zich op een sociaal wenselijke manier aan te passen om goedkeuring van anderen te krijgen (Crowne & Marlowe, 1964), oftewel need for approval, mogelijk van invloed op de discrepantiebeleving. Iemand met een hoge need for approval is dus wellicht gevoeliger voor discrepantie tussen het zelfbeeld en het ideaalbeeld.

Mogelijk vindt ook (grotere) opwaartse vergelijking plaats met een digitaal gemanipuleerd afgebeeld model. Wanneer iemand zichzelf vergelijkt met een beeld dat een onrealistisch schoonheidsideaal representeert, kan de discrepantie tussen het werkelijke zelf en het ideale zelf dan mogelijk toenemen.

Voorlichting

Enige tijd na de uitzending van de documentaire Beperkt Houdbaar (Valerie Schuit & Viewpoint Productions, 2007) zijn er twee logo’s ontworpen. Deze kunnen aangeven of in het aangeboden beeldmateriaal de modellen wel of niet vrij zijn van digitale manipulatie. Dit is een manier van voorlichting die de kijkers op de hoogte stelt van toepassing van digitale manipulatie.

Het zou inderdaad kunnen helpen om met voorlichting intrapersoonlijke factoren (individuele karakteristieken zoals kennis, attitude en persoonlijkheidskenmerken) die invloed hebben op gedrag te veranderen. Volgens het ecological perspective (McLeroy, Bibeau, Steckler & Glanz, 1988) kunnen de intrapersoonlijke factoren worden beïnvloed met bijvoorbeeld bewustwordingsprogramma’s, educatieve seminars of informatie op websites. Een inlichting dat een afgebeeld model digitaal is gemanipuleerd kan dus wellicht helpen om de kennis over de aanwezigheid en de mogelijke effecten van digitale manipulatie te vergroten. Misschien kan voorlichting zo de beleving van discrepantie matigen en zodoende mogelijke negatieve effecten beperken.

Emotie


Uit de beleving van discrepanties, door zich al eigen gemaakte fysieke idealen komen, emoties voort (Cash & Szymanski, 1995; Strauman & Glenberg, 1994; Szymanski & Cash, 1995). Voor de subjectieve ervaring van emotie kwamen Mehrabian en Russel (1974) tot de drie basisemoties pleasure, arousal en dominance.

Pleasure

Pleasure geeft het gevoel van plezierigheid aan. Positieve stimuli worden als positief beoordeeld en ontvangen zo een positievere beoordeling dan negatieve stimuli (Bradley & Lang, 1994; Hillman, Rosengren & Smith, 2004). Een afgebeeld model dat in toenemende mate digitaal wordt gemanipuleerd kan steeds mooier worden gevonden. Door een hierdoor toenemende discrepantiebeleving kan iemand ontevredener worden met de huidige situatie (Michalos, 1985). Het beeld wordt hierdoor mogelijk steeds meer als onplezierig ervaren.

Arousal

Arousal geeft emotionele arousal, het gevoel van opwinding, aan. Vaak is door negatieve stimuli de emotionele arousal groter (Lang, Newhagen, & Reeves, 1996; Reeves & Nass, 1996; Bucy & Bradley, 2004, Hillman e.a., 2004). Dit komt overeen met de reactie zich te willen ontdoen van de negatieve stimulus (Bradley & Lang, 1994). Als iemand namelijk een stimulus onplezierig vindt, heeft die persoon de neiging tot ontwijkend gedrag zoals zich terugtrekken, vluchten of het bestrijden van gevaar (Miller, 1959). Dit geeft de aanwijzing dat door de toenemende discrepantiebeleving een steeds sterker gemanipuleerd model steeds meer als concurrentie wordt gezien dan kan, door een hierdoor verkregen gevoel van bedreiging, het beeld mogelijk als negatiever beoordeeld worden. Door de toenemende toepassing van digitale manipulatie zou arousal dus toe kunnen nemen.



Dominance

Dominance geeft het gevoel aan controle te hebben. Onplezierige stimuli worden vaak geassocieerd met weinig controle (Bradley & Lang, 1994). Door de toename van digitale manipulatie en hierdoor een toenemende beleving van discrepantie, kan dit mogelijk resulteren in een verminderd gevoel van controle. Iemand kan het idee krijgen steeds minder in staat te zijn het schoonheidsideaal te kunnen bereiken.



Implicaties Onderzoek

Digitale manipulatie zou dus door een toegenomen beleving van discrepantie moeten resulteren in meer negatieve reacties (pleasure), meer intense reacties (arousal) en een verlaagd gevoel van controle (dominance). Voorlichting zou de discrepantiebeleving kunnen matigen en dus effecten op emotie modereren. Hierop gebaseerd is de eerste set hypotheses ontstaan:


H1a: toename van digitale manipulatie zal resulteren in een lagere mate van pleasure
H1b: toename van digitale manipulatie zal resulteren in een hogere mate van arousal
H1c: toename van digitale manipulatie zal resulteren in een lagere mate van dominance
H1d: het effect van digitale manipulatie op pleasure, arousal en dominance zal gemodereerd worden door de inlichting ‘digitaal bewerkt’
Body-esteem

Ook lichaamsevaluatie komt voort uit waargenomen discrepanties van zich eigen gemaakte fysieke idealen (Cash & Szymanski, 1995; Strauman & Glenberg, 1994; Szymanski & Cash, 1995). Bevestiging voor de discrepantietheorie en effect hiervan op body-esteem is te vinden in voorgaand onderzoek naar ideaalbeelden van seksuele aantrekkelijkheid in de media (APA, 2007). Een voorbeeld is een onderzoek waarin jonge vrouwen televisie reclames te zien kregen met daarin geïdealiseerde dunne modellen. Deze vrouwen toonden een hogere mate van lichaamsontevredenheid wanneer een vrouwelijke representatie van het schoonheidsideaal werd getoond dan wanneer geen representatie of mannelijke presentatie van het schoonheidsideaal werd getoond (Hargreaves & Tiggemann, 2004). Ook jonge vrouwen die, in plaats van nieuwsbladen, modebladen hadden gezien, waren minder tevreden over hun lichaam en hun lichaamsgewicht (Turner, Hamilton, Jacobs, Angood & Dwyer, 1997). Zie voor reviews ook Groesz, Levine en Murnen (2002) en Holmstrom (2004). Vooral de vrouwen die veel glossy’s en beautybladen lezen zijn volgens Woertman (2003) ontevreden over hun uiterlijk.

Ook als vrouwen worden aangezet tot het vergelijken van zichzelf met ideaalbeelden in de media zijn de negatieve effecten op het bodyimage (lichaamsbeeld) en de body-esteem groter dan in een conditie waarin vrouwen een afleidende taak te doen kregen. Dit komt waarschijnlijk doordat er minder vergelijking plaats heeft gevonden met de gepresenteerde ideaalbeelden (Richins, 1991; Tiggeman & Slater, 2003).

Implicaties Onderzoek

Het zichzelf vergelijken met een afgebeeld fysiek ideaalbeeld kan dus een verlagend effect hebben op iemands body-esteem. Dit verlagende effect kan mogelijk versterkt worden wanneer het beeld door digitale manipulatie onrealistischer is. Door Franzoi en Shield (1984) wordt voor body-esteem onderscheid gemaakt tussen de twee dimensies sexual attractiveness (seksuele aantrekkelijkheid) en weight concern (gewichtsbezorgdheid). Hiermee wordt in dit onderzoek rekening gehouden. Voorlichting zou de discrepantiebeleving overigens kunnen matigen en dus ook effecten op sexual attractiveness en weight concern kunnen modereren. Het voorgaande leidt tot de tweede set hypotheses:


H2a: toename van digitale manipulatie zal resulteren in een lagere mate van sexual attractiveness
H2b: toename van digitale manipulatie zal resulteren in een hogere mate van weight concern
H2c: het effect van digitale manipulatie op sexual attractiveness en weight concern zal gemodereerd worden door de inlichting ‘digitaal bewerkt’
Self-esteem

Het nieuwe onrealistische schoonheidsideaal zou voor de vrouwelijke kijker schadelijk kunnen zijn om zich aan te spiegelen (Polivy & Herman, 2002, 2004). Groesz, Levine en Murnen (2002) lieten zien dat vooral vrouwen die beelden met het fysiek dunne schoonheidsideaal hadden gezien zich niet alleen slechter gingen voelen over hun lichaam, maar ook over zichzelf.

In een onderzoek (Hawkins e.a., 2004) werden jonge vrouwen blootgesteld aan foto’s van bladen als Cosmopolitan, Glamour en Vogue. De experimentele groep kreeg, in tegenstelling tot de controlegroep, reclames met vrouwelijke modellen te zien. Het zien van de modellen gaf meer symptomen van eetstoornissen, meer negatieve stemmingen en een lager self-esteem. Het zien van fysiek aantrekkelijke vrouwen kan een negatieve invloed hebben op zelfevaluatie (Polivy & Herman, 2002, 2004; Trampe e.a., 2007).

Implicaties Onderzoek

De bevindingen doen vermoeden dat als gevolg van het zien van digitaal gemanipuleerd beeldmateriaal van een model, door een toenemende beleving van discrepantie, mogelijk de self-esteem afneemt. Voorlichting zou de discrepantiebeleving ook hier kunnen matigen en dus effecten op self-esteem mogelijk modereren. Dit heeft geleid tot de derde set hypotheses:

H3a: toename van digitale manipulatie zal resulteren in een lagere mate van self-esteem
H3b: het effect van digitale manipulatie op self-esteem zal gemodereerd worden door de inlichting ‘digitaal bewerkt’

Corporate Reputation

Vaak blijkt in onderzoek dat reclames met een aantrekkelijk model effectiever zijn dan een minder aantrekkelijk model of geen model (Richins, 1991). Als een model in een reclame op een bepaalde manier als ‘beter’ wordt gezien vergroot dit de kans op aankoop (Zinkhan & Hong, 1991). Ook tijdelijke ontevredenheid met zichzelf kan individuen aansporen iets te kopen om de eigen verschijning te verbeteren en zo ontevredenheid te verlagen (Richins, 1991). Adverteerders geloven bovendien dat mooie mensen geloofwaardig zijn (Joseph, 1982) en de aantrekkelijkheid van de modellen in de media kan inderdaad een positief effect hebben op de geloofwaardigheid van advertenties (Zinkhan & Hong, 1991, 348).

Of vergelijkbare effecten ook worden gevonden als een model digitaal is gemanipuleerd, is vooralsnog onbekend. Het bovenstaande gaat over realistische aantrekkelijke modellen, maar wanneer een model onrealistischer wordt, kan dit mogelijk de discrepantiebeleving doen toenemen. Wellicht dat de toenemende beleving van discrepantie ook een negatief effect heeft op corporate affect (algemeen gevoel naar het bedrijf). Iemand zou het negatieve gevoel mogelijk aan het bedrijf kunnen koppelen. Corporate affect heeft weer invloed op corporate trustworthiness (algemeen geloof in hoezeer een bedrijf te vertrouwen is) en ook de perceptie van producten en diensten van een bedrijf, zoals kwalitatieve, innovatieve producten en waar voor het geld krijgen (Aqueveque & Ravasi, 2006). Ook op een directere manier zou iemand mogelijk wantrouwender kunnen worden naar het bedrijf toe als een beeld steeds onrealistischer wordt. Corporate affect en corporate reputation zijn in dit onderzoek gebruikt om de corporate reputation aan te duiden.



Implicaties Onderzoek

Een toename van digitale manipulatie kan door een toenemende beleving van discrepantie wellicht een steeds negatievere invloed hebben op corporate affect en hierdoor op corporate trustworthiness. Voorlichting zou de discrepantiebeleving kunnen matigen en dus effecten op corporate affect kunnen modereren. Aan de hand van deze aannamen werd de vierde, tevens laatste set hypotheses opgesteld:


H4a: toename van digitale manipulatie zal resulteren in een negatievere corporate affect
H4b: toename van digitale manipulatie zal resulteren in een lagere mate van corporate trustworthiness

H4c: het effect van digitale manipulatie op corporate affect en corporate trustworthiness zal gemodereerd worden door de inlichting ‘digitaal bewerkt’



Pretest

In deze pretest is nagegaan of de verschillen tussen drie foto’s die in verschillende mate digitaal zijn gemanipuleerd groot genoeg zijn om effecten te kunnen geven.



Stimulusmateriaal Pretest

Bij het toepassen van de digitale manipulatie werd rekening gehouden met de Body-Esteem Scale (BES) van Franzoi en Shield (1984). De lichaamsdelen die zichtbaar konden worden gemanipuleerd voor de dimensie weight concern waren de dijen (smaller), taille (smaller) en het figuur (langer). Voor de dimensie sexual attractiveness werden de neus (kleiner), mond (groter), borsten (groter) en ogen (groter) digitaal gemanipuleerd. Aanvullend is de huid geëgaliseerd. Het programma dat voor de manipulatie werd gebruikt is Adobe Photoshop CS2.0. Er is getracht de beelden geloofwaardig te houden door de verschijning van het model niet te veel digitaal te manipuleren. Tevens is geprobeerd zo min mogelijk de indruk te wekken dat het om een professioneel model gaat door een model in een neutrale lichaamshouding af te beelden in plaats van een pose. Dit werd gedaan omdat modellen als minder relevante vergelijkingsstandaard worden gezien (Trampe e.a., 2007). In deze pretest was alleen het model te zien en heeft geresulteerd in de drie foto’s A, B en C die in toenemende mate digitaal zijn gemanipuleerd (Bijlage A).

Afname

Met de drie foto’s is een between-subjects pretest uitgevoerd onder 23 vrouwen. De vragenlijst voor de pretest werd via internet aangeboden. Er werd gevraagd hoe realistisch, mooi en aantrekkelijk de afgebeelde persoon werd gevonden en of de afgebeelde persoon overeenkwam met het schoonheidsideaal. Eén van de foto’s werd steeds willekeurig in de vragenlijst aangeboden. Items konden worden beantwoord op een 7-puntsschaal (Bijlage B).

Resultaten

Realistisch. De drie foto’s gaven een hoofdeffect op hoe realistisch het model werd gevonden (F(2, 20) = 7.52, p < .01). Het ging, de gemiddelden in acht nemend, om een foto (A) met een niet gemanipuleerd model (M = 4.49, SD = .28), een foto (B) met een realistisch gemanipuleerd model (M = 4.37, SD = .27) en een foto (C) met een onrealistisch gemanipuleerd model (M = 3.10, SD = .28). Model B lag wat betreft de mate van digitale manipulatie tussen de twee extremen in. Het verschil tussen A en C en tussen B en C was significant. De foto’s representeren dus een toename van digitale manipulatie en de gemiddelden gaven aan of het model als realistisch of onrealistisch werd ingeschat.

Mooi. De foto’s gaven een significant hoofdeffect op hoe mooi de afgebeelde persoon werd gevonden (F(2, 20) = 4.49, p < .025). De participanten vonden model A significant minder mooi (M = 4.00, SD = .10) dan model C (M = 5.57, SD = .79). Model B (M = 4.78, SD = .10) viel tussen de twee extremen in. Dit gaf aan dat hoe meer het model digitaal werd gemanipuleerd, hoe mooier het model door de participanten werd gevonden.

Aantrekkelijk. De foto’s gaven ook een significant hoofdeffect op hoe aantrekkelijk de afgebeelde persoon werd gevonden (F(2, 20) = 3.39, p < . 05). De participanten vonden model A significant minder aantrekkelijk (M = 3.14, SD = .90) dan model B (M = 4.67, SD = 1.12). Model A werd ook significant minder aantrekkelijk gevonden dan model C (M = 4.71, SD = 1.80). De digitaal gemanipuleerde modellen werden dus aantrekkelijker gevonden dan het niet gemanipuleerde model.

Schoonheidsideaal. De foto’s gaven een marginaal hoofdeffect op hoeveel het afgebeelde model overeenkomt met het schoonheidsideaal (F(2, 20) = 2.11, p < . 10). Model A voldeed volgens de participanten minder (M = 4.43, SD = 1.13) aan het schoonheidsideaal dan model C (M = 5.57, SD = .97). Het gemiddelde van model B (M = 5.22, SD = 1.09) lag tussen de twee extremen in. Volgens de participanten voldeden de beide gemanipuleerde modellen dus meer aan het schoonheidsideaal dan het niet gemanipuleerde model.

Conclusies

Deze resultaten lieten zien dat een bepaalde mate van digitale manipulatie realistisch of onrealistisch werd gevonden. De resultaten lieten ook zien dan dat toename van digitale manipulatie er voor zorgt dat het model mooier en aantrekkelijker werd gevonden. Hiermee ontstaat de mogelijkheid dat bij vergelijking de beleving van discrepantie toeneemt. Toenemende digitale manipulatie houdt eveneens verband met het huidige schoonheidsideaal. Dit geeft aan dat de hier uitgevoerde digitale manipulatie overeenkomt met de digitale manipulatie van modellen dat in de media wordt weergegeven. Deze gevonden resultaten maken dus het gebruik van de foto’s relevant. Gezien de genoemde bevindingen kunnen de drie foto’s worden gebruikt in het onderzoek.

Methode


Overview & Design

Met de opgestelde hypotheses is wat betreft het beeldmateriaal gekozen voor een 3 (mate digitale manipulatie: niet digitaal gemanipuleerd vs. realistisch digitaal gemanipuleerd vs. onrealistisch digitaal gemanipuleerd) x 2 (inlichting: informatie digitaal bewerkt vs. geen informatie digitaal bewerkt) between-subjects design. De inlichting dat het model is gemanipuleerd fungeert als moderator tussen de mate van digitale manipulatie en de afhankelijke variabelen emotie (pleasure, arousal, dominance), body-esteem (sexual attractiveness, weight concern), self-esteem en corporate reputation (corporate affect, corporate trustworthiness). Het theoretisch model staat weergegeven in Figuur 1.



Emotie


-Pleasure

-Arousal


-Dominance

Inlichting

Body-esteem

-Sexual Attractiveness

-Weight Concern






Self-esteem



Mate Digitale Manipulatie

Corporate Reputation

-Corporate Affect

-Corporate Trustworthiness






Figuur 1. Theoretisch model van (a) de onafhankelijke variabele mate digitale manipulatie (b) de moderator inlichting en (c) de afhankelijke variabelen emotie (bestaande uit de dimensies pleasure, arousal en dominance), body-esteem (bestaande uit de dimensies sexual attractiveness en weight concern), self-esteem en corporate reputation (bestaande uit de dimensies corporate affect en corporate trustworthiness).
Procedure

Stimulusmateriaal. De drie foto’s uit de net besproken pretest zullen als stimulusmateriaal ingezet zullen worden, maar met enkele aanpassingen. Er werd om te beginnen kaders en een logo toegevoegd. Hiermee zijn de foto’s FA, FB en FC ontstaan. Deze foto’ werden zonder inlichting (X) weergegeven (FAX, FBX en FCX genaamd) of met een inlichting (I) weergegeven (FAI, FBI en FCI genaamd). De afbeeldingen staan weergegeven in Figuur 2 en Bijlage C.

De merknaam werd als logo weergegeven. Er is gekozen voor de merknaam D-Fashion omdat deze nog niet bestond en om aan te geven dat het om een modebedrijf gaat. Om de indruk te beperken dat het een advertentiefoto betreft, werd alleen het logo van het bedrijf toegevoegd.

De inlichting ‘digitaal bewerkt’ werd, indien getoond, rechtsboven in de foto weergegeven. De inlichting werd in de buurt van het logo geplaatst om de kans optimaal te houden dat de inlichting werd gezien.

Afname. In de aangeboden vragenlijst werd één van de zes foto’s ingevoegd. Alle vragenlijsten waren voor de afname evenredig verdeeld, waardoor de vragenlijsten at random konden worden aangeboden. De vragenlijsten werden door twee vrouwelijke afnemers face to face in de trein aangeboden aan vrouwen op het traject Deventer - Almelo op werkdagen

FAX FBX FCX



FAI FBI FCI



Figuur 2. De modellen A, B, en C uit de pretest, nu in de condities van het onderzoek. In zowel de bovenste als onderste identieke serie foto’s (FA, FB, FC) loopt de mate van digitale manipulatie op. De bovenste serie toont niet de inlichting ‘digitaal bewerkt’(X) en de onderste serie toont wel de inlichting ‘digitaal bewerkt’ (I).


¹ De fotografie en de digitale manipulatie werden uitgevoerd door dhr. E. van de Haar en het grafisch ontwerp door Sarkast Graphic Design.


tussen 11.00 en 16.30. Als participanten tijd tekort kwamen om de gehele vragenlijst te beantwoorden werd nog meegereisd tot Hengelo of Apeldoorn. De afnemers droegen neutrale kleding (jeans met een zwart jack). Aan de participanten werd gevraagd of zij wilden helpen met een afstudeeronderzoek door een vragenlijst in te vullen. Participanten kregen een vragenlijst waarin één van de zes foto’s (Figuur 2) was afgebeeld. Vlak voor het bereiken van de bestemming werden de vragenlijsten door de afnemers opgehaald.

Participanten. In totaal hebben 126 vrouwelijke participanten deelgenomen aan het onderzoek. Zij hadden een gemiddelde leeftijd van 27 jaar (M = 27.78, SD = 12.93) met een range van 16 tot en met 70 jaar.

Onafhankelijke Variabelen

Instructies. Er werden allereerst instructies aangeboden. Deze instructies zijn te vinden in Bijlage D.

Need for approval. Om erachter te komen of de karaktertrek need for approval een voorspeller is van discrepantiegevoeligheid, werd een deel van de Marlowe-Crowne Social Desirability Scale (MCSDS; Marlowe & Crowne, 1960) ingezet, de kortere M-C Form C, bestaande uit dertien items (Reynolds, 1982). Itemvoorbeelden zijn: “Soms voel ik mij boos als ik mijn zin niet krijg”, “Ik ben altijd bereid om het toe te geven als ik een fout heb gemaakt” en “Ik heb nooit opzettelijk iets gezegd dat iemands gevoelens kan kwetsen”. De items konden worden beantwoord op een 7-puntsschaal (1= zeer mee oneens, 7 = zeer mee eens, α= .75). Op deze afhankelijke variabele need for approval werd mediaansplitsing toegepast. De vragenlijst is opgenomen in Bijlage E.

Onafhankelijke persoonlijke gegevens. Items over demografische en onafhankelijke persoonlijke gegevens werden afgenomen evenals een open vraag naar de mogelijke oorzaak van eventuele onzekerheid of ontevredenheid over het uiterlijk. Alle items betreffende de persoonlijke gegevens zijn opgenomen in Bijlage K.

Afhankelijke Variabelen

Body-esteem. Om body-esteem te meten werd de BES (Franzoi & Shield, 1984) ingezet. Deze bestaat uit de schalen Weight Concern (α= .83) voor vrouwen en Sexual Attractiveness (α= .82) voor vrouwen. Physical Condition werd niet meegenomen om de omvang van de vragenlijst te beperken. Er kon voor alle items geantwoord worden op een 7-puntsschaal (1= zeer mee oneens, 7 = zeer mee eens). Aanvullend werden twee eigen items apart meegenomen aangaande haar en huid die op eenzelfde 7-puntschaal konden worden beantwoord. Itemvoorbeelden voor weight concern zijn: “Ik vind dat mijn taille de goede maat heeft” en “Ik vind mijn figuur mooi”. Itemvoorbeelden voor sexual attractiveness zijn: “Ik vind dat mijn mond de goede maat heeft” en “Ik vind mijn gezicht mooi”. Deze vragenlijst is te vinden in Bijlage F.

Self-esteem. Self-esteem werd gemeten met items gebaseerd op de Self-Esteem Scale (SES; Heatherton & Polivy, 1991) die oorspronkelijk uit dertien items bestaat. Het item over gewicht was al in de eerdere BES vragenlijst opgesteld. Daarom werd dit item hieruit later toegevoegd aan de SES vragenlijst om zo de index te verkrijgen voor self-esteem. De participanten konden de overgebleven twaalf items beantwoorden op een 7-puntsschaal (1=zeer mee oneens, 7= zeer mee eens, α= .89). Enkele voorbeelditems zijn: “Ik voel mij tevreden met hoe ik er op dit moment uitzie” en “Ik heb het gevoel dat anderen mij respecteren en bewonderen”. De vragenlijst is opgenomen in Bijlage G.

Corporate reputation. Om de corporate reputation te achterhalen werden items voor Corporate Affect en Corporate Trustworthiness van de Corporate Reputation Quotient (CRQ; Gardberg & Fombrun, 2002) ingezet, uit een onderzoek van Aqueveque en Ravasi (2006). Een itemvoorbeeld voor corporate affect is: “Ik heb een goed gevoel bij het bedrijf D-Fashion”. Ook voor deze vragenlijst werd gebruik gemaakt van een 7-puntsschaal (1=zeer mee oneens, 7= zeer mee eens, α= .84). Voor corporate trustworthiness is een itemvoorbeeld: “Ik vertrouw het bedrijf D-Fashion”. Er is voor deze vragenlijst een 7-puntsschaal (1=zeer mee oneens, 7= zeer mee eens, α= .87) gebruikt. Zie voor de vragenlijst Bijlage H.



Emotie. De emotionele impact werd gemeten met de Pleasure Arousal Dominance (PAD) schaal (Mehrabian & Russel, 1974). Zij bestaat uit achttien items waarmee participanten op een 7-puntsschaal konden aangeven hoe zij zich op dat moment voelden. Voorbeelden van adjectieven die voor de drie emotiedimensies pleasure (α= .83), arousal (α= .67) en dominance (α= .84) werden gebruikt zijn: pleasure (1= ongelukkig, 7= gelukkig), arousal (1= kalm, 7= opgewonden) en dominance (1= begeleid, 7= zelfstandig). Elke dimensie werd gerepresenteerd door zes items. De index voor elke dimensie werd samengesteld uit de gemiddelden van de zes bijbehorende items (zie Bijlage I).

Afhankelijke persoonlijke gegevens. Verdere items over afhankelijke persoonlijke gegevens konden worden beantwoord op een 7-puntsschaal (1= zeer mee oneens, 7 = zeer mee eens). Er werd gevraagd naar hun mening over zichzelf, over de afgebeelde persoon en over anderen en of de participant het vervelend zou vinden als zijn of haar (eventuele) partner naar de afgebeelde persoon op de foto zou kijken. Om mogelijke effecten op seksualiteit te achterhalen werd van de Multidimensional Sexual Self-Concept Questionnaire (MSSCQ; Snell, 1997) van de dimensies Sexual-satisfaction, Sexual-assertiveness en Sexual-esteem een item meegenomen. Verder werd gevraagd naar de wens om plastische chirurgie toe te laten passen (Bijlage J). Ook werden items aangaande het bedrijf toegevoegd met betrekking tot merknaam (Bijlage G), koopintentie, willen aanbevelen en prijsverwachting (Bijlage H).


  1   2   3   4   5   6


De database wordt beschermd door het auteursrecht ©opleid.info 2019
stuur bericht

    Hoofdpagina