Mohammed Benzakour, schrijver, columnist èn Berber dit weekeinde in het nrc



Dovnload 5.83 Kb.
Datum07.10.2016
Grootte5.83 Kb.
Benzakour: Met Berbers heb je altijd gedonder
Wangedrag door Marokkaanse jongeren verklaren uit sociaal-economische motieven is de halve waarheid. Ook de cultuur van de Berbers is een probleem. Dat schrijft Mohammed Benzakour, schrijver, columnist èn Berber dit weekeinde in het NRC.
Na een lang bezoek aan het Rifgebied in Noord-Marokko concludeert Benzakour: "Van het Berbervolk kun je een hoop zeggen (trots, hardwerkend, ascetisch, humoristisch, poëtisch), maar één ding niet: dat het lieverdjes zijn. Berbers zijn grosso modo een tamelijk heetgebakerd, anarchistisch volkje - en dit zeg ik, zelf Berber van origine, met stelligheid en zonder vreeze."
Volgens Benzakour ontstaat er in De Rif al snel een explosief sfeertje. Zelfbeheersing geldt voor velen als een teken van zwakte en is daarom "zo schaars als regen in de julimaand." Politie en justitie (meestal van Arabische huize) vreest men nauwelijks. Het volk in De Rif kenmerkt zich volgens de schrijver door een gebrekkige verantwoordelijkheidszin en een minimaal oog voor het algemeen belang. Men heeft alleen oog voor de directe woonomgeving: de eigen familie, de buurtmoskee en sacrale vollevan voetbal geweld door autochtone Nederlanders graftomben kunnen rekenen op zorg en onderhoud, maar daarbuiten houdt het volgens Benzakour wel zo ongeveer op. Daar heerst "chaos, anarchie en een diep doorleefde achterdocht jegens alles en iedereen. Pure onvoorwaardelijke vriendschappen zijn luchtkastelen, evenals de liefde, waar alle liedjes over gaan. Als islam praxis en welvoeglijkheid betekent is Allah op sterven na dood. De dingen buiten het eigen tuinmuurtje, de dieren, de natuur, het publieke domein, andermans bezit of waa(dig)heden, ze genieten geen of weinig respect. Ieder voor zich, God voor ons allen - het had zomaar een Riffijns credo kunnen zijn."
Terug in Nederland ergerde Benzakour zich aan de vergoeilijkende reacties op de rellen die veroorzaakt werden door Marokkaanse relschoppers na Jong Oranje - Jong Marokko in Tilburg. Volgens Benzakour sprongen vele "ongediplomeerde allochtonologen en andere (gesubsidieerde) inktmorsers Pavloviaans overeind" toen er werd gesproken over wangedrag van Marokkaanse jongeren. Het ging volgens hen immers niet om Marokkaanse jongens, maar om gewone Nederlandse jongens die in Nederland zijn opgevoed en meestal ook geboren. En zij onderbouwden hun verhalen dan volgens Benzakour steevast met uiteenzettingen over achterstanden, onvrede, racisme en Geert Wilders.

Benzakour schrijft dat het een statistisch Nederlands feit is dat deze rotte appels disproportioneel vaak van Berberse origine zijn. Benzakour besluit zijn artikel als volgt:

"Want laat dit gezegd zijn: wat ik in dit Rifgebied in nog geen twee maanden aan bonje, kift en ander non-verbaal  vuurwerk heb meegemaakt, heb ik in geen dertig jaar tussen de Nederlanders beleefd. Terwijl Wilders in geen velden of wegen te bekennen is.

Alle wangedrag  verklaren uit sociaaleconomische motieven is de halve waarheid. Ik vrees, met pijn in  't hart, te moeten bekennen dat het rellerige, respectloze gedrag in Tilburg tot op zekere hoogte terug te voeren is tot een cultureel element - in al zijn historische en economische gelaagdheden. Hoe precies, laat ik graag aan gediplomeerden over."



 


De database wordt beschermd door het auteursrecht ©opleid.info 2016
stuur bericht

    Hoofdpagina