Moslimjongeren ontmoeten Jezus



Dovnload 15.55 Kb.
Datum21.08.2016
Grootte15.55 Kb.

Religie en Filosofie, zaterdag 27 augustus 2005



Moslimjongeren ontmoeten Jezus

door Emiel Hakkenes

Nederlandse en allochtone jongeren gingen vorige week samen op zomerkamp met stichting Gave. Er was sport en spel, en bijbelstudie - voor christenen én moslims. ” Ik zag dat christenen iets hadden, iets wat me jaloers maakte .”

(foto)




Aan de wand de vlaggen van alle landen van herkomst. FOTO'S MAARTEN HARTMAN Buiten bidden op het zomerkamp. Hoessein: ” Ik ben dankbaar dat ze mij de weg naar Jezus hebben gewezen.”

Voor kampeerboerderij De Wildwal in Lunteren staat een Smart geparkeerd. Op de achterruit prijkt een plakaat: ' Een leven zonder Jezus Christus is een verloren leven'. De poster verwijst naar het motto van het jeugdvakantiekamp dat hier wordt gehouden:

' Christenen en moslims ontmoeten elkaar rond Gods Woord'.

Het initiatief komt van de stichting Gave. Die verricht ' kerkelijk werk' onder vluchtelingen. Ze staat bewoners van asielzoekerscentra bij met praktische en geestelijke hulp, en ieder jaar in augustus is er voor jongeren een zomerkamp.

,, Op een ontspannen manier kunnen jongeren hier elkaar en God beter leren kennen”, zegt Jurjen ten Brinke (27) van stichting Gave. Ten Brinke is ' eindleider' van het kamp in Lunteren. Vijfenvijftig jongeren nemen deel, van wie veertig procent Nederlands en christen is. De overige zestig procent is vluchteling en veelal moslim.

,, Hun land van herkomst is vaak gesloten voor het evangelie”, zegt Ten Brinke. ,, Wij willen ze graag in contact brengen met positief-christelijke Nederlanders. Moslims staan erg open voor getuigenis.” Iedereen neemt deel aan alle activiteiten, is een van de regels van het zomerkamp. En dus zitten de jongeren, van allerlei nationaliteiten, ' s ochtends bij de bijbelstudie (' Hoe weet je nu wat de stem van de goede herder is?') broederlijk bijeen. ' s Middags zullen er workshops zijn: van Spaanse les tot survival en van ' Make me beautiful' tot interculturele hapjes maken.

,, In het begin dacht ik: een christelijk kamp, dat zal wel veel over het geloof en de Bijbel gaan”, zegt Ernest (21) uit Georgië. ,, Maar er is ook veel vrije tijd.” Ernest is drieënhalf jaar in Nederland, nog zonder definitieve status. Hij komt uit een christelijke familie en is meegegaan op kamp ' om meer te leren over mijn geloof'. Dat er ook moslims deelnemen, vindt Ernest ' oké'. ,, Zolang het maar geen extremisten zijn.” Maar, voegt hij eraan toe: ,, Ik draag liever mijn geloof over op hen dan andersom.” De meeste leiders van het kamp zijn vrijwilliger, Jurjen ten Brinke is in dienst bij stichting Gave. Aanvankelijk leek hij een carrière als ingenieur tegemoet te gaan, na een studie tropisch landgebruik in Wageningen. ,, Totdat God tot mij sprak.” Met zijn vrouw en drie kinderen leeft Ten Brinke nu van wat sympathisanten (' een vaste achterban') via de stichting aan hem doneren. ,, Dat is geen vetpot”, zegt hij. ,, Maar het werk levert me méér op dan in geld is uit te drukken.” Om zijn pols draagt Ten Brinke een bandje met ' P. U. S. H'. ,, Dat betekent: ' pray until something happens'”, zegt hij. ,, En er is hier al zóveel gebeurd.” Neem Hoessein Abdallah (20), geboren in Saoedi-Arabië, maar afkomstig uit Somalië. Hij is voor de vierde keer mee op Gave-kamp, de eerste keer kwam hij er tot geloof.

,, Ik dacht dat ik gewoon lol zou hebben”, zegt Hussein. ,, Maar hier práát je met christenen. Ik zag dat zij iets hadden, iets wat me jaloers maakte. Zelf voelde ik een leegte in mijn hart. Ik heb gebeden: ' Jezus, verlos mij uit mijn ellende!'. De Heilige Geest heeft toen de muur om mijn hart afgebroken.” Hoessein is stichting Gave dankbaar, zegt hij.

,, Zij hebben mij de weg naar Jezus gewezen .” Onvermijdelijk volgde het moment waarop Hoessein weer terug ging naar huis, naar zijn islamitische familie. Aanvankelijk hield hij zijn bekering stil. ,, Totdat Jezus mij liet zien dat mijn ouders een dwaalleer volgen. Dat heb ik ze verteld;

als je van iemand houdt, kun je de waarheid zeggen. Bovendien zegt Jezus: ' Als je je ouders boven mij verkiest, ben je mij niet waard.'' Vader Abdallah was niet gediend van de nieuwe inzichten van zijn zoon. Hij pakte een touw en brak dat doormidden. Zo zouden Hoessein en de familie in het vervolg zijn: gebroken en van elkaar gescheiden.

,, Mijn vader heeft me letterlijk op straat gezet”, zegt Hoessein. ,, Maar hij wilde me niet aanraken. Ik was onrein, vies.” Inmiddels woont Hoessein op zichzelf en volgt een opleiding tot sportleraar. Vorig jaar is hij gedoopt in Kampen. En hij heeft een verblijfsvergunning, voor onbepaalde tijd. ,, Nog een jaar, dan ben ik Nederlander.” De grote zaal van De Wildwal wordt gereedgemaakt voor de lunch. Aan de muur hangen grote tekeningen met vlaggen van de landen van herkomst van de deelnemers: van Sierra Leone tot Oekraïne en van Irak tot Jemen.

Op het menu staat soep, en er is Turks brood met boterhamworst. Voor het eten wordt er eerst gezongen, staand. ,, U daalde neer van uw troon om mens te zijn, van de stal naar het kruis droeg u mijn pijn”, klinkt het. En: ,, Dankzij het bloed dat ons vrijpleit, komen wij voor uw troon.” ,, Het leuke van dit kamp is dat ik nu eens met Nederlanders omga”, zegt Gunay (19) uit Azerbeidzjan.

,, Buitenlanders kom ik altíjd wel tegen .” Gunay woont in het azc in Doetinchem. Ze is vier jaar in Nederland, nog zonder definitieve status. Opa Jan, een vrijwilliger van vluchtelingenwerk, vertelde haar van het Gave-kamp.

,, Ik wilde wel eens weten wat het christelijk geloof inhoudt”, zegt Gunay. Haar valt op: ,, Hier op kamp hebben moslims en christenen veel respect voor elkaar.” Jurjen ten Brinke beaamt dat. ,, We hebben wel eens een strenge moslim mee gehad, die ook op kamp vijf keer per dag wilde bidden. Geen probleem. En als moslimmeisjes zouden komen met een hoofddoek op, zullen wij niet zeggen dat die afmoet .” ,, De Bijbel geeft een meerwaarde aan dit kamp”, zegt Lydia (17), die voor de tweede keer mee is. ,, Je bent bijeen met mensen uit de hele wereld en toch ben je één. Hier kunnen ook vluchtelingkinderen zien wie God is.” Tijd om de tafels af te ruimen. ,, Ik wil elke zomer iets goed doen”, zegt Andrea van Amerongen (28). Ze is een van de vrijwillige leiders. ,, Asielzoekers hebben zóveel meegemaakt. Ik wil hun graag de liefde doorgeven die ik van God krijg.” Van Amerongen studeerde bouwkunde, werkte vier jaar als werkvoorbereider bij een bouwbedrijf. Maar ze miste ' het sociale aspect'. Nu studeert ze in deeltijd sociaal-pedagogische hulpverlening en is ze jongerenwerker. ,, Ik word vrolijk als ik mensen kan helpen”, zegt ze stralend. ,, Dáár leef ik voor.”



Copyright: Hakkenes, Emiel














print dit artikel
zoek gerelateerde artikelen
blijf op de hoogte




De database wordt beschermd door het auteursrecht ©opleid.info 2019
stuur bericht

    Hoofdpagina