Muider maandblad herinneringen-special



Dovnload 34.88 Kb.
Datum20.08.2016
Grootte34.88 Kb.




MUIDER MAANDBLAD HERINNERINGEN-SPECIAL EURO 0,50

DE SLUIZ AUGUSTUS 2013

Redactie en uitgave: Historisch Archief Muiden. Guus Kroon, Burg. de Raadtsingel 32 – 1398 BG Muiden.Tel.nr. 0294. 264922 E-mail: ham.muiden@planet.nl Dit blad is alleen los verkrijgbaar bij Primera De Hoek, Sluisstraat 9 in Muiden en bij het HAM. Lees ook De Digitale Sluiz. Meer info: www.muideninfo.nl en www.guuskroon.nl



Prutscheppen met Pa bij de hoek van de pier en de haven. Een paard in de sloot, onder de modder, in het weiland bij de Bredius.



Harm Denkema, kolenboer, 1959. Mw. Steenman, ijsverkoopster jaren zestig. Sterke Hein, laatste visser die stierf in 1967.



De Amsterdamsestraat met linksmidden de fa. Punt. De Koninklijke Jachthaven met de Piet Hein. De Kerkstraat vroeger.


Vroegste herinneringen: 1. De vergeten schep
Een van mijn vroegste herinneringen dateert van omstreeks

mijn derde levensjaar. Wij woonden nog maar net in de

Vondelstraat, voorjaar 1959. Onze achtertuin in het voor-

malige Rietland was drassig en had dringend compost no-

dig. Mijn vader nam mij achterop de fiets mee naar de dijk

In de dooie hoek tussen de Westbatterij en de westelijke

pier was een schelpenstrandje met riet en een dikke laag

bruine prut. We stapten af en mijn vader zei: "O, nou ben

ik de schep vergeten!" Ik dacht: O jee, nu moeten we hele-

maal terug naar huis. Maar even later zei Pa: "Hé, kijk nou eens!" Hij haalde uit het riet opeens een schep tevoorschijn

Daarmee schepten we een jute zak vol met de bruine plantaardige prut en namen die mee naar huis. Op de foto dezelfde plek nu, geheel veranderd.
Aflevering 2: Het paard in de sloot.
Het was op een zondagmiddag, na het voetballen kijken,

dat we gingen wandelen langs het Singeltje. Ter hoogte

van waar nu de brandweerkazerne is, liep toen, in 1960,

een sloot. Het weiland strekte zich uit van de Singelgracht

tot aan de Rijksweg. Op het moment dat wij langskwamen

was er een paard in de sloot terecht gekomen. Het dier zat

tot zijn nek in de modder, enkele tientallen meters bij ons vandaan, achter het huis dat apart aan de straatweg stond.

Er kwamen mannen om het paard te redden. Met een touw

om zijn nek werd hij er uit getrokken.
Tegenwoordig is er nog een klein stukje over van die sloot, precies achter het huis aan de straatweg. Zie de foto.
Aflevering 3: De kolenboer
Toen we pas in de Vondelstraat woonden had iedereen een kolenbak achter op de plaats. De onze stond tegen de

schuur. Een betonnen bak van ongeveer een meter hoog en

twee meter breed, met een betonnen deksel dat je op kon

lichten. De kolenboer kwam om de zoveel tijd een nieuwe

zak kolen brengen. Een mud eierenkolen van 50 kilo bijvoorbeeld, sjouwde de man die in een zwart Manchester

pak was gekleed, op zijn nek van de kar voor de deur naar

de kolenbak en stortte de jute zak leeg. Hij had grote zwar-

te handen en een zwart beroet gezicht.

Als de kachel moest worden aangemaakt moest je eerst naar

buiten om kolen te scheppen. Onder in de bak zat een klepje en

een vierkant gat. Je schepte de kolen in een taps toelopende me-

talen kolenkit, een soort emmer, en gooide deze leeg in de ka-

chel. Met aanmaakhoutjes of oude kranten werd de kachel dan aangestoken. Na een tijdje moest je met een pook de sintels wat opporren om het vuur aan te houden. Als het vuur uit was gooi-

de mijn moeder de as in de steeg achter het huis, waar ze de

plassen dempte. Ik viel een keer in de steeg en haalde mijn knie open. De zweren krabte ik stuk en binnen de kortste keren zat

ik onder de zweren. Ik moest Bulgaarse yochurt eten en verloor

de nagels van mijn duimen en diverse vingers voordat het over

was. Later kregen we aardgas en waren de kolen verleden tijd.



Aflevering 4: Ijsjes bij oma Steenman
In de vroege jaren zestig kon je op een paar plaatsen ijs ko-

pen in Muiden. Bij de familie Letchert in de PC Hooftstraat hadden ze een ijskist in de schuur. Daar haalden we wel eens 's ‘s avonds een ijsje. Ook kon je terecht bij de IJsbeer, (later

Kam Shan) in de Amsterdamsestraat, waar je wit schepijs

kon kopen. Voor een dubbeltje of vijftien cent één bolletje.

Bij het luilaktoernooi was Kootje van der Weijden 's morgens vroeg al open. Crescendo speelde en liep in pyama rond.

Verder had je nog ijs van oma Steenman op de Herengracht. Verpakt Ermi-ijs in een bekertje of aan een stokje, waterijs en wafels. Willem wilde altijd "warm" ijs, maar dat was moeilijk te krijgen. Oma Steenman was niet erg vriendelijk, maar ze werd ook gepest door straatjongens. Naast het ijs had ze de bakkerswinkel en ook nog liep ze soms heen en weer naar de sigarenwinkel even verderop (waar Ruurd nu pannenkoeken bakt) als haar dochter, de moeder van Ton Steenman, er niet was. Ton was de zelfbenoemde politieagent van Muiden, die het verkeer regelde als Crescendo door Muiden liep. Hooghartig, maar met gevoel voor humor.


Op de foto Ellen Brouwer en haar broertje Hans bij oma Steeman in 1969.
Aflevering 5: Sterke Hein, de laatste visser van Muiden
Hij kwam soms aan de achterdeur met een witte plastic bak met vis onder zijn arm en als mijn moeder hem aan zag komen riep ze: Oh, daar is die vieze kerel weer! Zeg maar dat we niets nodig hebben. Hendrik Smolders was de laatste visser van Muiden. Hij had samen met Jaap Teerhuis, Van Klaveren, Dobber, Westerveld, Lou Voorthuizen (Lou de Palingboer) en de familie Smeenk jarenlang gevist op de wateren rond Muiden.

Zijn bijnaam dankte hij niet alleen aan zijn sterke verhalen ( Hij zat vaak op zaterdag bij kapper van Loon en liet dan mensen voor een kwartje voorgaan zodat hij zijn verhalen kon vertellen en wat verdiende) maar ook omdat hij klein maar oersterk was. Met zei ook wel Sterke Janus.

In zijn nadagen, reeds de negentig ruim gepasseerd, ging hij nog steeds met zijn roeiboot, de MU1, er op uit. Zo ook op die dag in 1967 dat ik op de pier speelde en hem voorbij zag varen. We zwaaiden naar elkaar.
Hij leegde de palingfuiken bij de Kruitfabriek en roeide toen naar de dijk van het nieuwe Flevoland. Door de harde zuidwesten wind kon hij niet terug komen en zocht beschutting achter de dijk. Dagen later werd hij gevonden door militairen die overgevaren waren bij Muiderberg. Er was nog geen (Hollandse) brug. Ze vonden hem maar hij was overleden.
Aflevering 6: De winkel van Punt
Op Amsterdamsestraat 11 herinnert er weinig meer aan de meest bijzondere winkel van Muiden in de jaren zestig. De familie Punt verkocht er van alles en nog wat. Een willekeurige opsomming (die uitnodigt tot aanvulling): Butagas, fietsen, snoep, speelgoed, vuurwerk, tijdschriften, ansichtkaarten, souveniers, gereedschap, enzovoort. Een beetje zoals de Hoek nu. Meneer Punt was vriendelijk en had altijd een grijze stofjas aan. Mevouw Punt was klein en had een rugafwijking. Ze kwam net boven de toonbank uit, droeg haar haar in een soort suikerspin á la Brigit Bardot en had een of meer gouden tanden. Frans Punt zat bij ons op school en had als eerste een fiets met versnellingen. Hij hielp later ook mee in de winkel, net als zijn oudere zus, die lang en dun was.

Na hun vertrek in de jaren zeventig zaten er oa De Korf, Zus en Zo en Bep Demmers met "Vie de Bourgonje". Maar de spreuk die in de herinnering bleef was: "Men hoeft niet naar 't zuiden, 't is hier fijn in Muiden." Dat stond achterop de ansichtkaarten.




Schoolherinneringen, deel 1: 1960-1962

Kleuterschool in de Kerkstraat, Muiden.
Ik zat op de kleuterschool bij juffrouw Brinkman en juf-

frouw Shopenhauer. De school stond achter het oude gemeentehuis, naast de grote kerk. Er waren drie lokalen, waarvan er twee gebruikt werden. We waren voornamelijk

bezig met prikken en spelletjes. Op een dag nam ik een aardappelmesje mee in mijn broekzak naar school. Mijn

moeder kwam me geschrokken ophalen. Het mesje stak

door de stof van mijn broek naar buiten. In het fietsenhok

tussen de school en de kerk stootte ik mijn hoofd tegen een

balk en had een ei van een bult op mijn voorhoofd. In het

huisje achter de kerk woonde een heks. We liepen elke och

tend in een rijtje vanaf het Witte kruisgebouw.
Schoolherinneringen, deel 2: 1962-1968

School met den bybel in de Schoolstraat, Muiden.
In de eerste klas bij jufrouw van den Brink gingen we nog

op zaterdag naar school, schreven met kroontjespennen,

hadden houten banken met een inktpotje erin, gooide Henk Melis meteen zijn inktpot om, moest ik de inktfles halen,

vergat aan te kloppen bij juffrouw Jellema in de tweede

klas, werd streng terecht gewezen omdat ik "de inktfles!"

riep. In de tweede klas kregen we klassikaal straf van juf Jellema, kwam mijn moeder op school om mij op te halen

om half 5, had ik desondanks een mooi rapport (versje; 10)

In de derde en vierde klas had ik juf De Fockert, die met

ons naar buiten ging, bij de papoea's gewoond had en dia's maakte. In de vijfde klas zat ik bij meester Beffers(!) die

mooi kon vertellen maar ook sloeg, tot hij zelf een keer

slaag kreeg van een zittenblijver. In de zesde klas had

ik meester Monster(!) die mijn gevonden papieren rijks-

daalder in beslag nam en nooit meer teruggaf, wij, de

jongens moesten cijferen, de meisjes gingen handwerken.




Schoolherinneringen, deel 3: 1968 - 1972

De Christelijke Mavo in Weesp.
De Russen waren net Tsjecho-Slowakije binnen gevallen,

toen wij onze eerste geschiedenisles kregen van Jansen. Burggraaf zei: De geschiedenis leert ons dat de geschiede-

nis ons niets leert. Bij natuurkunde leerden we over de Maagdenburger halve bollen en de wet van Archimedes,

Flip van Leeuwen draaide Pink Floyds Umma Gumma in

de Franse les (Ca Va!) en Jan Meyer brak zijn pols in het

kleine gymzaaltje midden in de school.


Joke Haselager en Willy van Leeuwen pikten mijn bont versierde agenda uit mijn pukkel en deden de groeten maar

ik was in stilte verliefd op Brigitte vd B. Mr. Van Oostrom

kreeg een sneeuwbal op zijn oog om de hoek waar Gesink

had gestaan. Siebrecht rookte sigaren in de wiskundeles en

bij Nap boven aan de trap (aardrijkskunde) stonk het naar pijptabak. Op klassenavonden danste ik met Ansje Rensen

brink (in het maxi) en met Hugo Knol streed ik om de eer

tijdens de muziekkwis. Alle jongens waren verliefd op

Gonneke N. en ook ik deed mee met het pesten van Lem-

stra, die de klas altijd binnenkwam met de vraag: Hoe is de stemming? Tijdens zijn les liep ik gewoon de school uit en haalde op bestelling gevulde koeken op de markt. Voor Mr. Boterenbrood hadden we respect, hoewel hij zei dat de les-

sen "een vervelende onderbreking waren van de pauzes".


Van Oostrom draaide "blowing in the wind" (Bob Dylan).

Ik zwaaide met het rode boekje voor scholieren; aksie! We moesten eerst nog op zaterdag naar school en bij Smit in de



les zat ik vooraan met Henk Overmars. "Haal die grijns
van je bek!" schreeuwde de dikke vent en trapte vanaf zijn podium tegen onze tafels. We hadden steeds langere haren en haalden als eerste lichting ons mavo-diploma in de nieuwe school. De foto op de achterpagina is uit 1970, toen ik met Jan Oostwouder (r) in de tweede klas poseerde in St. Michielsgestel, op werkweek. Jan was mijn vriend, die turnde, accordeon speelde en bij de Old Paperband trommelde. We zouden allebei nooit roken, nooit drinken en geen auto rijden. Ik hield woord. Met Jan liep het anders. Hij stierf op 11 december 2006.
Schoolherinneringen, deel 4: 1972-1974

Willem de Zwijgerlyceum; havo in Bussum.
Henk Zweers viel al meteen af door zijn plat Amsterdams, toen we kennis kwamen maken op het "Willem". Met een groepje jongens van de mavo ging ik naar de havo. De Bussumse "kak" droop bij wijze van spreken van de muren. Even wennen, na een schooltje van 400 leerlingen opeens 1400 scholieren. In het Spiegel, aan de 's Gravelandseweg.
Ik was 17 en ik kreeg een bril, want op een dag ontdekte ik dat het niet aan het handschrift van meneer van Balen (geschiedenis) lag dat ik niets zag. Elke zomer denk ik nog even aan juffrouw Laurentius, als de fruitvliegjes mijn keuken onveilig maken. We moesten ze verdoven en onder de microscoop bekijken bij biologie, maar ze kwamen te vlug bij.
Ook denk ik, als ik er langs kom, altijd even aan Liesbeth V. uit Huizen, waarmee ik vree op de wc (met de deur op slot tijdens een feest van de BLB) en in een lege goederenwagon op het rangeerterrein bij het station. We liepen van de Generaal naar de trein en toen we er later uitkwamen bleek haar witte spijkerbroek zwart te zijn van de kolen die er inlagen.
Zwarte herinneringen koester ik aan conrector Mulder, die mij twee keer van school stuurde wegens spijbelen (1x vanwege teveel tussenuren en 1x omdat we niet in een leeg lokaal mochten zitten). Ik heb die man vervloekt. Mooie herinneringen heb ik aan de "drie Guussen" (Marinus-Aarts-Kroon) en mijn lieve vriendinnetjes Annemarieke, Nelleke en Ineke.
Na een werkweek in Gent poseerde ik voor het fototoestel van José Slagboom, samen met René Schipper, Hugo Knol en Renee Vis bij het station Naarden-Bussum. Wie weet waar Leo Haak, mijn grote vriend en Doors-fan, gebleven is? "When the music's over, turn out the light...
Schoolherinneringen, deel 5: (slot)1977-1980 Hervormde Pedagogische Akademie in Amsterdam
Ik besloot, na de zoveelste kantoorafknapper, in 1977 weer te gaan studeren en onderwijzer te worden. Ik zat in een klas met bijna allemaal "oudere jongeren" die al iets anders hadden gedaan. We werden snel berucht als 1c waar die lastige leerlingen zaten.Een introductie in Wijk aan Zee, stages op scholen in Amsterdam en omgeving. Schoolkrant de PAling, door mij opgericht en volgeschreven. Een werkstuk over de jodenver-volging voor geschiedenis. De Hollandse Schouwburg voor de deur. Foster Parents Plan in de aula. School-feesten en de Musical Disco Billy. Met Joke de Boer uit Muiden, die mij voortrok op haar brommer. In het derde en laatste jaar werd ik bijna overvaren door een leeg vrachtschip toen ik tijdens een alternatieve gymnastiekles in een skiff op de Amstel probeerde te roeien. Mijn bootje werd versplinterd maar ik had alleen een nat pak.



Chr. Kleuterschool in de Kerkstraat, Muiden, 1960-1962. School met de Bybel, Schoolstraat Muiden, 1962-1968.

Henk Zweers en Guus Kroon, braaf, links vooraan. De school werd eind jaren zeventig gesloopt.



Boven: Mavo-herinneringen

Guus Kroon, links met ketting (“This is behind!”) en Jan Oostwouder, werkweek St. Michielsgestel, 1970.

Foto rechts: Terugkeer van de werkweek in Gent (havo) Station Naarden-Bussum.




Links klas 1c van de HPA in Amsterdam, op de stoep van de BKB, de Beeldende Kunstenaars Bond. Guus K. zittend achter de trapleuning, links naast Bart, 1977.


Foto boven: 1978

HPA-Werkweek in Balk (Fr) met links Guus K. in het midden Sidney Hill en rechts Joke de Boer uit Muiden.






De database wordt beschermd door het auteursrecht ©opleid.info 2017
stuur bericht

    Hoofdpagina