Muziek (Lieven) Lezing (Paul) Matteüs 1,1-16



Dovnload 71.81 Kb.
Datum16.08.2016
Grootte71.81 Kb.
24 december 2004: Kerstviering: Een verhaal van het onverwachte
Muziek (Lieven)
Lezing (Paul)
Matteüs 1,1-16 (naar een vertaling van Frans Breukelman)
Boek van de wording van Jezus Christus,

de zoon van David, de zoon van Abraham.

Abraham verwekte Izaak

Izaak verwekte Jakob

Jakob verwekte Juda en zijn broeders

Juda verwekte Peres en Zerach uit Tamar

Peres verwekte Chesron

Chesron verwekte Aram

Aram verwekte Amminádab

Amminádab verwekte Nachson

Nachson verwekte Salmon

Salmon verwekte Boaz uit Rachab

Boaz verwekte Obed uit Ruth

Obed verwekte Isaï

Isaï verwekte David de koning.

David verwekte Salomo uit die van Uria

Salomo verwekte Rechabeam

Rechabeam verwekte Abia

Abia verwekte Asaf

Asaf verwekte Josafat

Josafat verwekte Joram

Joram verwekte Uzzia

Uzzia verwekte Jotam

Jotam verwekte Achaz

Achaz verwekte Hizkia

Hizkia verwekte Manasse

Manasse verwekte Amos

Amos verwekte Josia

Josia verwekte Jechonja en zijn broeders

ten tijde van de Babylonische ballingschap.

En na de Babylonische ballingschap:

Jechonja verwekte Sealtiël

Sealtiël verwekte Zerubbabel

Zerubbabel verwekte Abihud

Abihud verwekte Eljakim

Eljakim verwekte Azor

Azor verwekte Sadok

Sadok verwekte Achim

Achim verwekte Eliud

Eliud verwekte Eleazar

Eleazar verwekte Mattan

Mattan verwekte Jakob

Jakob verwekte Jozef, de man van Maria

uit wie verwekt werd Jezus, die Christus wordt genoemd.



Emmanuel:

Bij wijze van welkomstzegen zingen we het lied "Zo ge komt"
Lied:




1. Zo ge komt,

zo ge spreekt,

zo ge aanzit,

zo zult ge zijn gezegend




4. Zo ge schouwt,

zo ge vreest,

zo ge omkeert,

zo zult ge zijn gezegend.



2. Zo ge komt,

zo ge spreekt,

zo ge aanzit,

zo zult ge zijn gezegend.




5. Zo ge waakt,

zo ge zorgt,

zo ge deelneemt,

zo zult ge zijn gezegend.



3. Zo ge hoort,

zo ge leert,

zo ge meebrengt,

zo zult ge zijn gezegend.



6. Zo ge groet,

zo ge dankt,

zo ge heengaat,

zo zult ge zijn gezegend.




Welkom en Inleiding (Emmanuel-PDW)
Welkom en inleiding
Nadat we luisterden naar de wondere, maar zeer bijbelse, woorden waarmee Matteüs zijn evangelie begint;

en nadat we elkaar zegenend hebben toegezongen,

mag ik jullie allen van harte welkom heten in deze viering van Kerstmis.
Wie "Kerstmis" zegt, zegt “een feest op de grens”.

Een grensfeest dus tussen advent en Nieuwjaar.

In het voorbije jaar met zijn hoogten en laagten, met zijn momenten van vreugde én verdriet, zijn wij mensen toch blijven uitkijken en verlangen.
We leven als mensen op de adem van hoopvolle verwachtingen.

In deze advent laten we die verwachtingen hoog oplaaien,

omdat we als christenen ons oor in het bijzonder te luisteren leggen bij het leven van mensen, die zonder huis of in een krot hun kinderen moeten opvoeden en groot laten worden:

want wie geen huis heeft is nergens, en wie nergens is, is niet.


Vanuit die werkelijkheid, waarbij we - als meestal toch goed wonende burgers - soms rood worden van schaamte willen we Kerstmis vieren.

We willen onze hoop vieren, omdat we ons niet kunnen neerleggen bij de woorden van een pessimistisch lied, dat zegt: “misschien wordt het morgen beter, maar het wordt toch nooit goed”.


In de eerder merkwaardige opening van het evangelie volgens Matteüs hoorden we de ellenlange geslachtslijst van Jezus. Vooral het contrast met de laatste zin valt op.

Niet de lange rij potente mannelijke verwekkers hebben het laatste woord in deze geschiedenis: er staat niet meer "deze of gene verwekte Jezus",

neen: het laatste woord is aan een kind dat verwekt wordt uit een kleine vrouw,

behorend tot een al even onooglijk volkje van niets, én uit de heiligende Geest van Israëls God,

de God die geen god wil zijn als de andere goden en bereid is zijn kwetsbare aanwezigheid – zijn eigen zoon - te leggen in onze broze en dubbelhartige mensenhanden.

Daarom spreken we die God niet aan met “Almachtige, boven mensen uittronend”,

maar met woorden aan ons mensenbestaan nabij:

+ Vader en Moeder, Zoon en Broeder en Geestkracht in ons midden.



Lied:
Emmanuel:
In onze liturgie staan we vaak stil bij een boek dat reeds eeuwen geleden werd geschreven, en dat tot op heden vaak hertaald werd. Er wordt nog regelmatig over een of meerdere woorden gediscussieerd, wat zeker aan te bevelen is want dat hoort bij het wetenschappelijke aspect van vertalen en omgaan met oude teksten.

Toch blijven diezelfde teksten meestal aktueel omdat het levensverhalen zijn, uitnodigend om te leven in het licht door de adem van de Geest.

Oosterhuis maakt er in zijn poëtische bewoording een vraag over aan de Bijbel,

laat ons dit lied ook overdenkend meezingen op de tonen die Lieven erboven plaatste…



Boek jij bent geleefd,

zeg ons hoe te leven –

In mijn letters staat geschreven

dat alleen de geest doet leven.

Licht en adem is de geest.

Daarom ben ik neergeschreven:

dat jij zonder angst zult leven

wat je leest.

Boek jij bent geleefd,

zeg ons hoe te leven –

Wou je leven met zovelen

hier op aarde, moet je delen:

licht en adem, geld en goed.

Wie maar leeft om meer te krijgen

die zal sterven aan zijn eigen

overvloed.

Boek jij bent geleefd,

zeg ons hoe te leven –

Mozes heeft de weg gewezen,

hoor de woorden der profeten,

licht en adem zal er zijn

als je mens wordt zoals Jezus:

liefde als een mens aanwezig,

wijn van liefde, brood des levens,

zoals hij.



Boek jij bent geleefd,

zeg ons hoe te leven –

Niemand weet hoe je moet leven,

nergens staat het opgeschreven.

Liefde tegen liefdespijn,

vriendschap tegen duizend vrezen,

zoet dat bitter kan genezen,

mens voor mensen, recht en vrede,

licht en adem, heel veel leven

mag je zijn.

Vrouw, waar is je broer?

Mens, waar is je zusje?

’t Meeste van een mensenleven

wordt het minste opgeschreven:

hoe zij trouw zijn aan elkaar,

lijden, sterven, liefde leren –

zouden wij het ook proberen,

werd het waar.

Emmanuel:
Een midrasj is een vorm van verhalen gebruikt in de Joodse traditie.

Het woord is afgeleid van de sta d-r-sj wat betekend "ondervragen" of "onderzoeken".

Een Midrasj is een soort brug tussen een bijbeltekst en de realiteit van elke dag met z'n vreugde en verdriet, z'n vragen en z'n angsten.

Door die ervaringsgerichtheid wordt de bijbeltekst aan het leven getoetst en het leven aan de bijbel.

Vandaag willen we ook zo'n verhaal vertellen, gebaseerd op het de evangelielezing van vandaag. Tussen de delen van het verhaal zingen we "kom dichtbij en toon U God".
Lezing Midrasj: Een verhaal van het onverwachte (Liesbet, Miek,Annie,Patrick)


Liesbet:

Het jaar 80 van onze tijdrekening

Toen, in die dagen, leefde er een overschotje van een volk, Israel genaamd.

De Romeinse bezetters hadden het land leeggeroofd en ontelbare slachtoffers gemaakt.

Zij die deze slachting hadden overleefd, stelden zich de vraag waarom juist zij gespaard bleven, en wat nog de zin van dat leven kon zijn.

Enkelen van die overlevenden schreven, bij wijze van antwoord op deze vragen, het verhaal van één van hen, het verhaal van een overlevende, Jezus van Nazareth genaamd; het verhaal van één, wiens nagedachtenis (ondanks zijn slavendood aan het kruis) niet scheen uitgeroeid te kunnen worden.

Kom dichtbij, toon u God

Miek:

Het jaar 2004 van onze tijdrekening: nu

In deze dagen

even woest en verward als toen

met mooi verpakte begrippen

als: globale economie

vrije markt met onbegrensde mogelijkheden

bescherming van de vrije wereld

onze democratische traditie

enz… enz…
alsof men nog nooit van zwarte gaten heeft gehoord:

Darfur en Oost-Kongo

Irak en Palestina

Colombia en Zimbabwe

Tsjetsjenië en Koerdistan

Feilloos werkende structuren

die driekwart van de wereldbevolking arm en onmondig houden

Multinationale bewapeningscomplotten

woorden en wetten

die mensen doen geloven

dat het zo en niet anders kan
Ook in deze dagen

zijn er hier en daar mensen,

wankelend op de rand van de vertwijfeling,

enkelingen die elkaar vinden en groep vormen

“naievelingen” en “extremisten” worden ze genoemd
Ook zij leven met de vraag:

“Wat kan ons leven nog zijn,

als de wereld is zoals die is?”
Enkelen van die vragers en zoekers

herkennen een begin van een antwoord

in het verhaal van Jezus van Nazareth,

het verhaal van een overlevende,

het verhaal van één

wiens nagedachtenis

-ondanks het misbruik van zijn naam in de loop der eeuwen-

als een visioen blijft leven

en niet schijnt uitgeroeid te kunnen worden


Annie:




Wat wordt over hem verteld? Toen en nu?


Toen, in die dagen,

die getekend waren door bloed en tranen,

omdat de Romeinse onderdrukking hoogtij vierde,

en een volkstelling werd georganiseerd

zodat nog zwaardere belastingen konden worden opgelegd,

In die dagen dus

leefde er een meisje.

Haar naam was Mariam.

Zij was een vrouw zonder noemenswaardige herkomst

die- binnen de sociale verhoudingen van toen-

niet over zichzelf kon beschikken.

Een onderdrukte vrouw

die- buiten haar wil om- voorbestemd was

om met een man te trouwen

zonder dat zij daar inspraak in had


Met deze Mariam begint het verhaal.

Een onmogelijk verhaal.

Zij is het beeld van de toekomstloze situatie

na die gewelddadige vernietigingsoorlog.

Zij is ook het beeld van alle uitzichtloze situaties:

een vrouw, tot geen vruchtbaarheid in staat,

een maagd.
Tot haar wordt gezegd

en zo tot alle vernederden van de geschiedenis:

“Jullie dragen een nieuw begin,

uit jullie zal geboren worden

een toekomst van recht en vrede.

Uit uw schoot zal geboren worden:

Jezus.

En die naam betekent: JHWH brengt bevrijding.



Want bij deze God is niets onmogelijk.”
En zij bracht hem ter wereld in het open veld,

temidden van de herders:

uitschot, daklozen,

gevaarlijk en gevreesd,

oproerig tuig

dat de Wet niet onderhield

en daarom de stad niet binnen mocht.

Zij zijn de eersten die horen- dat onmogelijk woord-

dat ook hen bevrijding wacht.

Kom dichtbij…

Patrick




Over Jezus


wordt in talloze verhalen verteld

dat hij zich niet door de duisternis van de wanhoop liet overmeesteren,

dat hij geleefd heeft tegen de chaos van de geschiedenis in,

Dat hij de ketenen van geweld en wraak,

de kettingreactie van kwaad tot erger

heeft doorbroken.


In Darfur ging hij wonen

en hij werd een berooide vluchteling.

Hij dook op in de Gazastrook

als een Palestijnse Israeli.

Het huis waar hij woonde

werd door een bulldozer verwoest.

Hij nam verblijf

tussen de gevangenen van Guantanamo en Abu Ghraib.


Als hij kinderen zag

dan lachte hij

en begon verhalen van het onverwachte te vertellen:

bijvoorbeeld dat liefde mogelijk is

en – op grond daarvan – ook een andere wereld.
En de kinderen – tenminste zij –

begrepen wat hij daarmee bedoelde..



Vrije voorbeden – acclamatie: Rorate (PDW)

We maken ruimte voor vrije voorbeden,

de acclamatie is op de melodie van het Rorate,

doch met een door Paul aangepaste tekst:
Gij, Ene,

God van liefde en recht

Vervul uw aarde met vrede.

Emmanuel:
Volgens de gewoonten van ons, mensen, werd hij met een eigen naam genoemd toen Hij geboren werd. Door zijn levenskeuzes kreeg hij telkens een nieuwe naam, een bijkomende naam: reisgenoot, broeder, weg ten leven… laat ons hem in taal en teken, dankbaar en in verbondenheid gedenken en noemen.

Gezongen Dankgebed: Die naar menselijke gewoonte

(Lieven/Emmanuel/Gemeente)
Cursief = voorzanger, Vet = allen


Die naar menselijke gewoonte
met een eigen naam genoemd werd
toen hij in een ver verleden
werd geboren, ver van hier,


die genoemd werd : Jesjoe, Jezus,
zoon van Jozef, zoon van David,
zoon van Jesse, zoon van Juda,


Zoon van Jacob, zoon van Abram,
Zoon van Adam, zoon van mensen,
die ook Zoon van God genoemd wordt
Heiland, visioen van vrede,
licht der wereld, weg ten leven,



levend brood en ware wijnstok,
die geliefd en onbegrepen,
werd bewaard in taal en teken
als een eeuwenoud geheim;



als een wachtwoord doorgegeven,
als een vreemd vertrouwd verhaal,
die een naam in mijn geheugen
die de stem van mijn geweten



die mijn waarheid is geworden
Hem gedenk ik hier en noem ik
als een dode die niet dood is,
als een levende geliefde,

die gekozen heeft te leven
voor de armsten van de armen,
helpman, reisgenoot, en broeder
van de allerminste mensen,



die, ten dage dat hij rondging
door de dorpen van zijn landstreek
mensen aantrok en bezielde,
hen verzoende met elkaar,



die niet steil en ongenaakbaar,
niet hooghartig, als een heerser,
maar in knechtsgestalte leefde
die zijn leven voor zijn vrienden


prijsgaf,
door een vriend verraden,
die getergd tot op het kruis,
voor zijn vijand heeft gebeden,
die van God en mens verlaten,


is gestorven als een slaaf…



die gestrooid is in de akker
als het kleinste van de zaden
die daar wachtte een lange winter
in de stilte van de dood,

die als graan geoogst zal worden,
die als brood gedeeld wil worden
om in mensen mens te worden,
die, verborgen in zijn God,



onze vrede is geworden
onze ziel tot rust gekomen
die ons groet van uit zijn verte
die ons aankijkt van dichtbij,
als een kind, een vriend, een ander,
hem gedenk ik hier, hem noem ik


en beveel hem bij je aan,

als je levende geliefde,
als de mens die naast je is

Patrick:
Als jij plaats vindt rondom mijn tafel

waar brood genoeg is;

als wij de simpele tekens verstaan

en samen het licht zien

komt het geboorteuur van de mens nabij

en dan kan het echt kerstmis worden





  • Brood en Beker




  • Onze Vader ( biddend)

Emmanuel:

In de verbondenheid door woord en teken,

in de verbondenheid door het delen van brood en beker,

in verbondenheid met Hem die wij onze broeder mogen noemen,

krijgt het samen bidden zeer veel kracht.

Geven wij elkaar de hand om samen het Onze Vader te bidden.



  • Vredewens (Herlinde)

Waar macht en bezit zijn onttroond

en prikkeldraden van hoogmoed gesloopt

Waar vrede geen wapen is achter de hand

en verre van dogma’s en slogans

kan het kind van de hoop worden geboren


Hoop en vrede

vinden we

waar mensen met elkaar op weg gaan

waar mensen bekommerd zijn om elkaar


Wensen wij elkaar op deze kerstavond

vrede en alle goeds toe





  • oproep tot concrete solidariteit/mandjes: Paul



Emmanuel:
Kunnen wij na deze kerstviering gesterkt ons geloof beleven en doorleven?

Ik nodig jullie uit om samen het slotgebed te bidden.


  • Slotgebed

Ik geloof in het leven

ons gegeven

als enige kans

om mens te worden


Ik geloof in de Vader van dit leven

die zin is

en grond van mijn bestaan

Hoop en uitzicht

door alles heen
Ik geloof in de droom van God

die in Jezus zichtbaar werd

Zijn leven lang droeg hij op handen

al wat kwetsbaar was

en klein
Ik geloof in de Geest

die levend maakt

en kracht geeft

perspectief en toekomst biedt


Ik geloof in ons

samen onderweg


Ik geloof dat wij geroepen zijn

om elkaar te dragen

over grenzen en moeilijkheden heen

Om vruchtbaar te maken wat dor is

Om te redden wat verloren is

Om Gods droom te realiseren

Nu of Ooit

Emmanuel:
In de warmte van de schoot heb ik je ontmoet…

toen al heb ik mij voorgesteld met de naam die mij het meest kenmerkt en dierbaar is:

"Hier ben ik"…
Slotlied: Hier ben ik



  1. Ik was daar toen je zacht gewiegd werd,

warme zorg om je heen,

jij, geliefd bij iedereen.


Ik was daar toen je zacht gewiegd werd,

en zei : " Hier ben Ik."




  1. Ik was daar toen je jong en sterk was,

Soms meegaand, soms vol strijd,

Zoekend naar rechtvaardigheid.

Ik was daar toen je jong en sterk was,

en zei : " Hier ben Ik."




  1. Ik was daar toen je huis nog dicht zat,

Jij je deuren ontsloot

En de vreemde toegang bood.


Ik was daar toen je huis nog dicht zat,

En zei:"Hier ben Ik."




  1. Ik zal zijn waar je bent of gaan zal,

Tot je lijf het begeeft

En je door de dood heen leeft.

Ik zal zijn waar jij bent of gaan zal,

En zeg: "Hier ben Ik."




  • Zegen en Zending (Patrick)


Aan ieder van jullie, aan alle “mensen van de weg”, aan alle mensen van goede wil: Zalig Kerstfeest!



De database wordt beschermd door het auteursrecht ©opleid.info 2017
stuur bericht

    Hoofdpagina