Myanmar, het Azië van 50 jaar geleden …



Dovnload 342.63 Kb.
Pagina1/23
Datum21.08.2016
Grootte342.63 Kb.
  1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   23



Myanmar,

het Azië van 50 jaar geleden …

Cambodja,

Onherkenbaar na 8 jaar …

Thailand,

Koh Chang als relax-bestemming …


3 november t/m 15 december 2005

Inhoudsopgave ‘MYANMAR, CAMBODJA & THAILAND’



1. De heenreis 1

2. Thailand 2

2.1 Anwar heeft sjans op de Khao San Road 3

2.2 Ayutthaya, de oude koningstad van Thailand 3

2.3 Ruïnes verkennen vanuit de boot 4

2.4 Nachtelijk avontuur 5

2.5 Dat is een grote olifant … 6

2.6 Back to Bangkok … Chinatown, skytrain en Siam waterpark 7

3. Myanmar 11

3.1 Yangoon met de prachtige Shwedagon pagode 11

3.2 Met de trein in 17 uur naar Mandalay 13

3.3 Op de fiets naar tempels en de markt … 14

3.4 Met de taxi naar de tempels op en om Mandalay Hill 15

3.5 De mystieke Mingun Paya 16

3.6 Anwar wordt net als boeddha beplakt met goud 18

3.7 Zonsondergang vanaf de U-Bein brug, Amarapura 19

3.8 Over de Ayeyarwady rivier naar Bagan 19

3.9 De duizenden tempels en pagodes van Bagan 21

3.10 Kou lijdend, klem zittend en met motorpech naar Kalaw 25

3.11 Trekking met ossenkar 26

3.12 Het pittoreske Inle meer 28

3.13 In 28 uur terug naar Yangoon 31

4. Cambodja 36

4.1 Even bijkomen in Siem Reap 36

4.2 Het Angkor Wat tempelcomplex 38

4.3 Over de Sangker rivier naar Battambang 41

4.4 Phnom Penh, 8 jaar later … 43

4.5 Kampot en Bokor hillstation 45

4.6 Voetjes tussen de spaken 48

4.7 Lekker ‘niksen’ op het strand van Sihanoukville 50

5.X De reis van Cambodja naar Koh Chang 51

6. Koh Chang, Thailand 53

6.1 White Sand Beach, wat een domper! 53

6.2 Toch maar naar een ziekenhuis … 56

6.3 Eindelijk genieten op Kai Bae Beach 57

6.4 Tochtje op een olifant 58

6.5 Ons kayak-avontuur 59

6.6 Rondje eiland 60

6.7 Naar Sri Racha 62

7. Weer terug naar de Khao San Road 65

8. Naar huis 65



1. De heenreis


Do. 03-11-05
Het is echt heerlijk weer voor begin november, een mooie dag om te vertrekken. De zon schijnt en zo vergeten we uiteindelijk helemaal om een jas aan te doen. Rita kom ons nog even gedag zeggen. Direct na de Bommel-stoplichten belanden we al in de file. Het is dan rond 8:45 uur en heel de dam staat vol. Eenmaal op de snelweg gaat het beter, zodat we rond half 10 bij Wim en Margret in Capelle aan den IJssel zijn. Daar zien we na drie dagen ook Anwar weer, die nog eventjes bij opa en oma Flier heeft gelogeerd, die hem nu best lang moeten missen … Mickey Mouse boeken van ome Wim en tante Margret gaan de auto in. En met moeite stap ook ik weer in. Sinds een paar dagen lijkt ‘het’ in mijn onderrug te zijn geschoten … Nog even opa en oma uitzwaaien en dan is het tijd om voor te lezen. ‘Mickey Mouse in de bergen’ en iets met een tovenaar. Het is wel druk op de weg, maar het meeste kunnen we toch aardig doorrijden. De molens langs de A4 vindt Anwar wel wat. ‘Meulens’, roept hij dan.

Wim zet ons af bij de vertrekhal, maar Anwar is niet van plan om zijn buggy in te gaan. We zijn nog niet eens op Schiphol en dan moeten we al achter hem aan rennen, dat belooft nog wat. Bovenop de bagage op een bagagekar gaat het heel wat beter. Dat is natuurlijk veel spannender en de buggy fungeert zo ook prima als handbagagevervoermiddel. Om een zo goed mogelijk plekje in het vliegtuig te krijgen, heb ik als voorwerk alvast wat leuke zitplaatsen een fel kleurtje gegeven op het printje van de lay-out van het vliegtuig. Maar helaas, die zijn allemaal al vergeven. We zitten in ieder geval met z’n drieën naast elkaar bij het raam, verder laten we het maar op ons afkomen.


Om 12:00 uur zitten we te eten in het restaurantje, wat inmiddels voor ons ons vaste plekje is geworden als we op reis gaan, ‘xxx’. Niet alleen het stekje, maar ook het stokbroodje is een ‘gewoonte’ geworden. Alleen wijken we eens een keertje van het beleg af. Nu eens geen ham en kaas, maar kip kerrie. . Anwar doopt zijn Mc Donalds patatjes in de mayo en drinkt er een hele milkshake bij op. En dan nog even spelen in de speeltuin, maar eigenlijk vindt ‘ie de lange gangen, (speelgoed)winkels en roltrappen veel spannender. Hij poept zijn luier dermate vol dat rompertje en spijkerbroek gelijk ook onder de drek zitten. Nu hebben we voor in het vliegtuig op één romper na geen kleertjes-verschoning meer ...
Ook China Airlines geeft mensen met kinderen voorrang. Sterker nog, we lopen nu als eerste het vliegtuig, met vluchtnummer CI66, in. Anwar krijgt een schuimplastic vliegtuigje met magneetjes, maar dat stelt zo weinig voor dat het de geest al heeft gegeven voordat we de lucht in zijn. In de handtas zitten ook veel ingepakte cadeautjes, zo hopen we Anwar de komende 10½ uur te gaan vermaken. Om twee uur zijn we een beetje gesetteld en mag het eerste pakje open. We vertrekken rond half drie en dan mag er nog een pakje open en nog één en nog één …

Rond vier uur valt Anwar in slaap. Dat is een mooie tijd, want in Thailand is het 6 uur later, dus tien uur ‘s avonds. Morgenvroeg komen we in Thailand aan, dus het zou perfect zijn als hij zo een nachtje in het vliegtuig kan maken. Maar helaas … na twee uurtjes is hij weer klaarwakker en is vanaf dan niet van plan om voorlopig in slaap te vallen. Hij ziet te veel en is zo enthousiast dat hij de één na de andere luier vol poept. Zo dun als diarree, hij is nu echt door al zijn kleertjes heen. Het kost heel wat gezing, gestoei en heen-en-weer geschommel voordat hij weer in slaap valt. Maar als ‘ie dan eenmaal slaapt, dan is dat wel tot vlak voor de landing.


Vr. 04-11-05
We landen precies volgens schema, zo rond de klok van zeven uur (in Nederland is het dan 1 uur ’s nachts). Lange rijen voor de paspoortcontrole, maar met een nog halfslapende Anwar op de armen krijgen we ook hier een voorkeursbehandeling. We worden langs de rijen geloodst tot achter de paspoortcontrolebalies. Bij een houten bureautje krijgen wij onze stempels en worden we op de foto gezet. Ook Anwar moet even lachen. Wat de Verenigde Staten al niet in gang kunnen zetten … zij zetten de toon en de rest van de wereld volgt vanzelf. We hoeven niet lang op onze bagage te wachten en zodra we onze rugzakken hebben omgehangen en Anwar in z’n buggy zit met de twee handtassen erbij gaan we dan gelijk maar op zoek naar een ATM. Met xxx Baht (€ xx) op zak gaan we op zoek naar een taxi. Aanbieders genoeg, maar juist diegene waar wij mee in zee gaan, blijkt zijn taxi ergens beneden te hebben gestald. Met alle bepakking is het een aardig stukje lopen door vele gangetjes. Bezweet komen we bij het busje aan. Het is wel een ruim busje zo voor ons drietjes en we vertrekken direct. Toch geen slechte keuze dus. Anwar kijkt op en langs de snelweg zijn ogen uit en zodra de mensen hem in het vizier krijgen wordt er naar hem gezwaaid. Hij heeft de grootste lol. De files vallen mee en de zon schijnt. Een blauwe lucht. Iets wat voor Bangkok heel bijzonder is, want meestal overheerst de smog.



  1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   23


De database wordt beschermd door het auteursrecht ©opleid.info 2017
stuur bericht

    Hoofdpagina