Naar de Hel en terug door Dr. Rawlings Documentatie Video script van



Dovnload 122.86 Kb.
Pagina1/3
Datum21.08.2016
Grootte122.86 Kb.
  1   2   3
Naar de Hel en terug
door Dr. Rawlings Documentatie


Video script van TBN Films

(Mattheus 7:14-14)

Gaat in door de nauwe poort; want wijd is de poort, en breed is de weg, die tot verderf leidt, en velen zijn er, die daardoor ingaan; want nauw is de poort, en smal is de weg, die tot het leven leidt, en weinigen zijn er, die hem vinden.

---------------------------------------------------------------------------------------



[1ste Getuige]

Er zijn mensen die over licht spreken, er zijn mensen die spreken over hierboven zweven, er zijn mensen die over een gevoel van warmte en liefde spreken, ik voelde niets van dat alles, ik voelde niets van dat. Ik voelde een onvoorstelbare verschrikking.



 

[2e Getuige]
Toen ik bijkwam, zei Dr. Rawlings dat mijn haar werkelijk recht overeind stond.




[3 Getuige]

Het was een ongelooflijke ervaring om te zien dat er leven na het leven is.





[Aankondiger]

Alledaagse mensen, als u en ik, staan de ene minuut nog volop in het leven en de volgende zijn ze stervende, hebben nooit geweten of geloofd in de boodschap van redding. Zij reisden van deze wereld naar één verder op, maar wat zij vonden was zuiver verschrikking. Zij keerden terug en dit zijn hun waargebeurde verhalen.

Het is heel gemakkelijk om een atheïst te zijn wanneer u succesvol bent, maar het is heel moeilijk om een atheïst te zijn wanneer u op uw doodsbed ligt.

Vanavond neemt de beroemde Cardioloog en Auteur Dr. Maurice Rawlings u mee op een reis, waar weinige ooit over gesproken hebben.





[4e getuige]

Dus riep ik in de duisternis, "Jezus, red me alstublieft!" En je gaat of naar de Hemel of naar de Hel, er is niets anders.











[5e Getuige]
Hoor de stem van iemand die het schreeuwen gehoord heeft.

 


[Aankondiger]
Dit kan misschien uw enige kans zijn om veilig naar de Hel te gaan en terug te komen.




[Dr.  Rawlings]

Dit is een experiment over het leven na de dood. Door de gehele geschiedenis heeft de mens het leven na de dood voorspeld. Alle Bijbels zijn gebaseerd over het leven na de dood, alle godsdiensten. Maar waar zijn zij? Wie is er teruggekomen om aan ons te laten weten, dat er leven na de dood is?


Maar nu, door de moderne reanimatiemethodes, die het hart terugbrengt, die de ademhaling terug brengt, kunnen u en ik een heleboel mensen terugbrengen om aan ons te vertellen wat er aan de andere kant van de dood is. Kijk maar wat u gelooft van deze gevallen, die wij gaan presenteren. De goede zijn er in overvloed, omdat mensen er van houden om over de wonderlijke ervaring te vertellen, nadat ik dood ging en ik terugkwam.

De ervaringen van de Hel zijn beschamend. Het is een F op de rapportkaart, een klap in het gezicht. Maar wij hebben wat gevallen die we vanavond gaan laten zien, die u over hun eigen Hel ervaringen zullen vertellen, zodat u niet hoeft te gaan, waar zij zijn geweest. Nu waar dit alles op gebaseerd is, is om u te onderwijzen, wat we later in het programma nog zullen doen, hoe u het hart en de ademhaling opnieuw laat beginnen bij iemand die onlangs klinisch is gestorven. Merk op dat de dood omkeerbaar is; u hebt 4 minuten levensvatbare tijd vóórdat de hersenencellen zonder bloeddoorstroming en vóórdat de verstijving van het lichaam inzet. De echte dood begint waar opstanding van de dood nodig is.

Iets wat de mens niet kan doen. Wij kunnen reanimeren, dat heeft God ons toegestaan om te doen. En hoeveel Hel ervaringen, hebben tot bekering en redding geleid terwijl zij op de grond lagen en die dan alleen de goede ervaringen herinneren om te vertellen? Dat was niet het geval bij Ronald Reagan (NIET de voormalige President Ronald Reagan) Hij had zijn kleine jongen bij zich en ging naar een 7-11 winkel en kreeg ruzie, en een fles werd gebroken, en hij werd veelvuldig neergestoken door zijn aanvaller. En de rest van het verhaal laten we u op film zien.

===Ronald Reagan ===

[Ronald Reagan]
In 1972 was mijn leven gebroken. Ik was een drugverslaafde. Ik was een misdadiger. Mijn familie was gebroken. Mijn vrouw had al verschillende keren een echtscheidingsverzoek ingediend. Mijn kinderen waren bang van me. Ik kon werkelijk geen baan behouden, mijn geestelijke toestand was vreselijk. En het was in deze levensgesteldheid dat ik mijn zoontje van 6 jaar op een nacht mee nam naar een kleine winkel en naar binnen ging om wat dingen te kopen. En bij de ingang van de winkel, ontmoette ik een man die de deur uitkwam. En een woordenwisseling barstte los en voordat ik er erg in had, had ik hem geraakt en neergeslagen en hij viel in een stapel flessen. De flessen braken en onmiddellijk sprong hij omhoog met een gebroken fles, en begon mij neer te steken. Ik hief mijn linkerarm op om de slag tegen te houden, en de fles spleet werkelijk de opperarmspier en de hoofdslagaders in mijn arm. En binnen een paar seconden was ik levensgevaarlijk aan het doodbloeden. Maar vol van woede, haat en razernij, bleef ik vechten en bleef bloeden. Mijn zoontje gilde, hij was hysterisch.

Maar de eigenaar van de winkel kwam erbij en zei, “Als je niet naar een ziekenhuis gaat, zal je in een paar minuten doodbloeden”. Dus bracht hij me in mijn eigen auto naar het ziekenhuis. En toen wij bij de spoedopname binnenkwamen, was ik nauwelijks bij bewustzijn. En terwijl de medici met mij aan de slag gingen, kon ik hun stemmen horen en ik hoorde ze zeggen: "Wij kunnen hem niet helpen”. Hij zal naar een ander ziekenhuis vervoerd moeten worden. Waarschijnlijk zullen wij de arm verliezen. En terwijl zij me in de ziekenwagen laden, was mijn vrouw tegen die tijd aangekomen en ging met ons mee in de ziekenwagen. Maar toen zij van het parkeerterrein van dat ziekenhuis vertrokken, keek een jonge verpleegkundige mij recht in mijn ogen aan en ik kon nauwelijks zien omdat ik zo zwak was. Hij zei: “Meneer, u heeft Jezus Christus nodig." Maar ik kende geen Jezus, ik begreep niet waar hij het over had, dus mijn reactie daarop was, om te gaan vloeken. En opnieuw verklaarde hij aan me, "U heeft Jezus nodig!"

Terwijl hij tot me sprak, scheen het alsof de ziekenwagen letterlijk in vlammen ontplofte. Ik dacht ook dat het werkelijk ontploft was. Het vulde zich met rook en onmiddellijk bewoog ik me door die rook, als door een tunnel. En na enige tijd, begon ik uit de rook en de duisternis stemmen te horen van een menigte van mensen, gillend, kreunend en schreeuwend. Maar terwijl ik naar beneden keek, de gewaarwording was naar beneden kijken bovenop een vulkaanopening en vuur, rook, en mensen zag ik binnenin deze brandende plaats. Gillend en schreeuwend, zij stonden in de brand, maar zij brandden niet op, zij werden niet verteerd. En toen de gewaarwording van naar beneden te bewegen en erin te gaan.


Echtgenote, Elaine Reagan]
Hij sloeg hevig en heftig om zich heen en jammerde en kreunde en het was alsof er een veldslag aan de gang was. Ik was op dat moment geen Christen, en ik wist niet eens van de geestelijke strijd af. Maar het was eng voor me omdat ik het echt kon voelen. Het was als licht en duisternis. Het was alsof hij tegen iets vocht en ik begreep niet waartegen, maar nu weet ik het, hij zag een visioen van de Hel.
[Ronald Reagan]

Maar het ergste van alles was, ik begon veel mensen te herkennen die ik in deze vlammen zag. Het was net of een camera lens in een close-up hun gezichten dichtbij me bracht. Ik kon hun gelaatstrekken zien, ik kon hun ondraaglijke angsten zien en de pijn, en de frustratie. En een aantal van hen begon mijn naam te roepen, en zeiden: "Ronny, komt niet in deze plaats, is er geen uitweg. Er is geen ontsnapping mogelijk als je hier komt, er is geen weg terug."

Ik keek in het gezicht van één die in een overval was gestorven, die was doodgeschoten en was doodgebloed op de stoep. En ik keek in het gezicht van twee anderen die dronken gestorven waren in een auto ongeluk. En ik keek in de gezichten van anderen die gestorven waren aan een drugoverdosis, waar wij samen mee hadden gefeest en de zielsangst en pijn, maar ik geloof dat het pijnlijkste deel ervan de eenzaamheid was en omdat er geen hoop was, was de depressie zo zwaar, er was geen ontsnapping, er was geen uitweg van deze plaats.En de geur was als zwavel als een elektrische lasser en de stank was vreselijk.

Bovenkant formulier

En terwijl ik hier naar keek, ik had mensen gedood zien worden, ik was betrokken geweest in gevechten waar mensen werden gedood. Ik heb een tijd in de gevangenis gezeten voor moord. Ik groeide hoofdzakelijk op in een hervormingsschool en in een gevangeniscel. Ik was als kind een ongenadig hard geslagen door een vader die problemen had met alcohol en driftbuien. Op mijn twaalfde was ik van huis weggelopen, en ik was van mening dat er niets in deze wereld was, dat me bang kon maken. Mijn leven was gestrand, mijn was huwelijk vastgelopen, mijn gezondheid was te gronde gericht. Maar nu zag ik iets, waar ik me letterlijk dood van schrok, omdat ik het niet begreep. En terwijl ik in deze krater keek, deze plaats van vuur en schreeuwen en kwelling, verdween ik langzaam in de duisternis.



En toen ik mijn ogen opende, was ik in een ziekenhuiskamer in Knoxville; Tennessee met mijn vrouw naast me. Er waren veel hechtingen gezet in mijn lichaam, mijn arm was gespaard gebleven. Er waren bijna 100 hechtingen en ik keek in het gezicht van mijn vrouw. En ik was niet bezorgd over waar ik was, of iets om me heen. Alles wat ik voor me kon halen, was wat ik net gezien had.

[Elaine Reagan]
Hij had deze ongewone blik op zijn gezicht en het was een angstaanjagende blik. En hij zei, "Ik weet werkelijk niet wat er met me gebeurd is, maar zei hij, “Ik ben in een vreselijke plaats geweest." En ik bleef hem vertellen, "Je bent in het ziekenhuis, je bent al die tijd in het ziekenhuis geweest." En hij bleef maar zeggen, "Nee, ik ben in een andere plaats geweest. Hij zei,”Ik weet niet precies wat het was, maar het was een vreselijke, een vreselijke plaats."
[Ronald Reagan]
Ik kon nog steeds het schreeuwen horen. Ik kon nog steeds de vreselijke geur ruiken. Ik kon nog steeds de hitte voelen en ik kon nog steeds de stemmen van de mensen, die ik door de jaren gekend had horen schreeuwen, dat ik terug moest gaan. En in de dagen die daarop volgden, heb ik alles geprobeerd om dat uit mijn gedachten te krijgen. Ik probeerde dronken te worden maar ik kon niet dronken worden. Ik probeerde high te worden, maar ik kon niet high worden, ik probeerde van alles om dit uit mijn gedachten te krijgen maar dat lukte niet.

Op een ochtend, enige maanden later, kwam ik thuis waar mijn vrouw was. Ik had geprobeerd dronken te worden, dat lukte niet. Toen ik door het huis liep en naar de slaapkamer ging, was het licht aan. Mijn vrouw zat rechtop in bed en zij had een groot boek, geopend op haar schoot liggen. En zij keek omhoog naar me en haar gezicht glansde letterlijk. En zij zei, "Ronny, vanavond heb ik de Here Jezus Christus als mijn Redder geaccepteerd."

En zij hoefde niet zoveel tegen me te zeggen, onze levens waren gevuld met ondraaglijke angsten. Zij groeide op in Chicago; haar vader was een barkeeper aan de Zuidkant van Chicago. Zij wist niets over God, de kerk of godsdienst. En de pijn in haar gezicht, de rimpels die ik haar gegeven had door misbruik en geweld en alcoholisme en drugverslaving. Soms was ik maanden weg, en zij en de kinderen wisten niet waar ik was. Haar gezicht was veranderd. De rimpels waren letterlijk weg gegaan, de glimlach had het verdriet en de ondraaglijke angst vervangen. En zij keek me aan en ze zei, "Jezus redde me vanavond”. En ze zei, “Zou je met me mee willen gaan om over deze Man te horen, die Jezus wordt genoemd." En ik dacht na voor een moment en ik dacht, "Ik heb al het andere in het leven uitgeprobeerd, niets heeft gewerkt voor me. Ik ben vreselijk tegen de mensen van wie ik het meest hebt gehouden, mijn vrouw en mijn kinderen." Dus stemde ik in om met haar te mee gaan.

En een paar weken later op een zondagochtend, om precies te zijn de datum was 2 november 1972, vlak vóór het middaguur, stond een prediker klaar om uit de Bijbel te gaan lezen. Ik zat achteraan in het gebouw. Ik kende niets uit de Bijbel. Ik wist niet hoe te handelen in de kerk. Maar de voorganger stond uit de Bijbel te lezen, en hij las uit het Evangelie van Johannes. Hij begon met deze woorden: "Zie het Lam van God, dat de zonden van de wereld wegneemt." Toen hij “Het Lam", zei had hij mijn aandacht. Een andere passage zou niets voor me betekend hebben, maar toen hij “Het Lam" aanhaalde, had hij de aandacht van deze verharde zondaar.

Omdat toen ik 9 jaar oud was, een heel arm kind in de bergen van oostelijk Tennessee, met een vader die enkel woede, misbruik en alcohol kende, had een buurvrouw me een jong lammetje gegeven. En ik moest twee mijlen lopen om de schoolbus te halen. En op een dag terwijl ik door haar tuin liep, hield ze mij aan en zei, "Zoon ik heb een cadeau voor je" en zij toonde me dat jong lammetje.

En ik nam dat lam met me mee naar huis, het was mijn vriend, het voelde als de enige vriend die ik had. En het werd zo’n vriend in de dagen en weken die volgde en het liep achter me aan en het ontmoette mij als ik uit de schoolbus kwam. Het liep door het bos en de velden om me te ontmoeten.



Toen ik aankwam op een avond, was het lam vermist. En ik hoorde mijn vader vloeken en gillen en ik keek naar de zijkant van het huis en daar was hij aan het werk aan een oud model auto waar hij met de hand een lekke band op de oude manier verwisselde. En ik probeerde erom heen te lopen omdat ik niet vervloekt wilde worden. En ik probeerde om hem te mijden. En toen ik aan de andere kant van de auto aankwam, keek ik naar beneden en daar was mijn lam met bloed helemaal over de witte wol en met een bandenlichter in zijn lichaam.

Het lam was enkel uit nieuwsgierigheid gekomen en in een dronken bui van woede, had mijn vader de bandenlichter door het lam gestoken. En toen ik mijn lam zag, mijn vriend, dood, begon ik te gillen als een negenjarig kind. Ik rende het bos in en schreeuwde: "Hij heeft mijn lam gedood, hij heeft het lam gedood!"




Op 9 jarige leeftijd, nam haat en geweld bezit van mijn leven. En vanaf dat moment, was ik nooit meer dezelfde. Tegen de tijd dat ik 12 jaar oud was, was ik een wegloper. Ik zat in het Jeugdsysteem en werd telkens weer gearresteerd. En er was geen respect voor gezag. Ik haatte iedereen die gezag over me vertegenwoordigde. En tegen de tijd dat ik 15 jaar oud was, had ik al in de gevangenis gezeten voor autodiefstal en voor diefstal. En toen ik 15 jaar oud was werd ik veroordeeld voor doodslag omdat ik bij een autoaanrijding betrokken was, waar doden waren gevallen en anderen kreupel waren geworden voor het leven. Op dat ogenblik vroeg ik mezelf af of het leven ooit iets te betekenen zou hebben voor mij.


Maar toen die voorganger “Het Lam", noemde had hij mijn aandacht. Hij zei dat Jezus Christus het Lam van God is, en dat Hij gestorven was en Zijn bloed had vergoten zodat een ieder die het wil, een nieuwe start kan krijgen, kan worden vergeven en opnieuw kan beginnen.

Die ochtend, toen ik probeerde om het gebouw te verlaten, dacht ik, "Ik wil niet dat iemand mij ziet huilen. Vanaf mijn negende heb ik niet meer gehuild. Ik ben niet bang van welk levend ding dan ook op deze aarde, en niemand zal mij zien huilen."

Maar in plaats van weg te gaan liep ik het gangpad op naar de voorkant van het gebouw.
En mijn gebed was dit. Ik kende het zondaarsgebed niet, ik kende de Romeinse weg van redding niet. Maar mijn gebed was dit, "God, als U bestaat en Jezus, als U het Lam van God bent, alstublieft, alstublieft dood me of genees me. Ik wil niet meer leven, ik ben geen echtgenoot, ik ben geen vader, ik ben niet goed." En op dat moment, was het alsof de duisternis en de zwartheid mijn leven verliet. En toen begonnen de tranen te stromen en voor het eerst sinds ik 9 jaar oud was vloeide er tranen. En de schuld verliet mijn leven en het geweld en de woede en de haat verliet mijn leven. En die ochtend werd Jezus Christus de Heer en Redder van mijn leven.
En vanaf die tijd wist ik niet wat er zou gebeuren. Maar God genas mijn gedachten, mijn geheugen, de drugverslaving; het alcoholisme was onmiddellijk weggegaan, bevrijd. En vanaf dat moment wist ik dat ik het verhaal over wat er met me was gebeurd moest gaan vertellen. Mijn leven werd slechts gespaard om anderen over de plaats die ik had gezien te vertellen en over de hoop van Jezus Christus om de mensheid van dit vreselijke lot te redden.

 



=== ULE & BDE ===

[Dr.  Rawlings]

Hier vragen wij ons opnieuw af of de Hel voor de slechte kerels of goede kerels is. Ik zou het onderwerp ULE’s (Uit het Lichaam Ervaringen) BDE’s (Bijna Dood Ervaringen) willen introduceren. U weet wat klinisch dood is, waar het hart ophoudt, ademen stopt, en wij beginnen opnieuw te leven. Start de ademhaling en het hart opnieuw, en zij komen van de dood tot het leven terug. Een omkeerbare situatie vóór de verstijving van het lichaam begint.

Maar de “Uit het Lichaam Ervaringen” en de “Bijna Dood Ervaringen” zijn volledig verschillend. Een Bijna Dood Ervaring is als ik een geweer op u richt en zeg, "Geef me je geld." U zou doodsbang kunnen worden maar dat is een Bijna Dood Ervaring. Maar u kwam niet dichtbij het sterven. Een bijna auto ongeluk is een bijna doodservaring, maar er is niets bij betrokken waardoor het hart of de ademhaling stopt. En toch de meeste auteurs die deze boeken schrijven omvatten BDE’s en ULE’s met klinische dood. Wij onderzoeken enkel klinische dood, waar de mensen echt sterven en terugkomen.

Nu de, “Uit het Lichaam Ervaringen”, is een manier om daar te komen zonder te sterven. Hoe zou u het vinden om te weten hoe de dood voelt, zonder te sterven?



  • Wel een diepe hypnose kan u daar brengen.

  • U kunt een guru in India bezoeken, meditatietechnieken leren in een correcte mantra.

  • U kunt chemische hypnose ondergaan.

  • U kunt gaan kijken in je kristallen bol.

  • U kunt Kundalini, electro stimulans van de hersenen hebben en waar acupunctuur op gebaseerd is.

  • [ Doe alstublieft geen van deze dingen!].

Manieren om uit het lichaam te treden, om het leven buiten het lichaam te ervaren, die de geest van het lichaam scheidt. Dit is de definitie in de Bijbel, wanneer de geest van het lichaam scheidt. Maar wij spreken over een permanente scheiding, niet een door mensen gemaakte scheiding. En wij op onze beurt spreken helemaal niet over ULE’s of BDE’s, wij spreken alleen over klinische dood. En dit is waar de grote meerderheid van de mensen, die ware ervaringen hebben, zich bevinden.
=== Charles McKaig ===

Eén van de gevallen die we vanavond gaan laten zien is: Charles McKaig, een 57 jaar oude postbode. Hij had pijn in de borst. Wij namen hem mee naar het bureau; zette hem op de loopvlakmolen en startte de loopvlakmolen tot hij opnieuw borstpijn kreeg. Hij was verbonden aan een EKG (De monitor van het Elektrocardiogram/van het hart). De EKG ging heel vreemd doen. Wij wisten dat hij borstpijn had, maar voordat wij de machine konden stoppen, viel hij dood neer.

Gelukkig gebeurt dat maar bij 1 op de 5.000, dus wees niet bang voor een EKG stress test. Maar toen hij dood viel, had hij een heel eigenaardige situatie. Hij schudde hevig zoals de meeste mensen doen wanneer zij eerst sterven en het hart ophoud om bloed te verstrekken aan de hersenen. Zijn ogen rolden naar boven, hij werd blauw en hij hield op met ademen. De verpleegster begon een IV en ik begon een externe hartmassage. Vreemden dingen gebeurde terwijl ik een pacemaker aan het inbrengen was en ophield met reanimeren.

[Charles McKaig]

Toen ik bijkwam, zei Dr. Rawlings dat mijn haar recht overeind stond, en mijn ogen al met het verwijden waren begonnen. Ik was absoluut doodsbang, ik werd met afschuw vervuld. Mijn leven was wat je zou noemen zeer normaal, ik feestte veel. Ik was op zeer jonge leeftijd al bij een kerk aangesloten door mijn ouders. In werkelijkheid realiseerde ik me niet wat het was om bij een kerk te behoren of wat Christus aanvaarden betekende tot aan die dag.

Op een vroege ochtend terwijl in aan het werk was liep ik naar een lokale kliniek in mijn eigen stad en vertelden hen dat ik een hartaanval had. Ik vertelde hen niet waar ik naar toe ging en zij stuurde me door naar de kliniek waar Dr. Rawlings was. Hij hield me gelijk 3 tot 4 dagen. En toen gaf hij me een stress test. Tijdens de stress test vertelde ik aan Pam (medici) dat ik aan het sterven was, laat me eraf en dat was het laatste dat ik me ervan herinnerde.
Toen ik bijkwam, gaf Dr. Rawlings me CPR, en hij vroeg me wat er aan de hand was, omdat ik zo angstig keek enz. En ik vertelde hem dat ik naar de Hel was geweest en dat ik hulp nodig had! En hij zei, "Houd je Hel voor jezelf, ik ben een arts en ik probeer uw leven te redden, u heeft daarvoor een voorganger nodig." Terwijl hij me CPR gaf, probeerde hij een pacemaker met de andere hand te installeren. En ik gleed weg en toen begon hij opnieuw om me terug te brengen.


Ik keek naar wat er gebeurde zoals sommige mensen zeggen ik zweefde in de lucht of tegen het plafond. Ik was daar boven en kon naar beneden kijken en dingen zien. En ik bleef vragen," Alstublieft help me, alstublieft help me, ik wil niet naar de Hel teruggaan.” En Pam zei, "Hij heeft hulp nodig, doet iets!" En op dat moment zei hij, “Herhaal dit korte gebed,"Heer, red mijn ziel. Houd me levend en ik zal voor altijd de Uwe zijn. En als ik sterf, laat me alstublieft uit de Hel vandaan blijven!"

En na dit, waren de andere ervaringen heel plezierig. Ik zag mijn stiefmoeder en mijn moeder. Mijn moeder stierf toen ik ongeveer 5 maanden oud was. Ik had nog nooit een foto van haar gezien. En ik was direct in staat om te weten wie ze was. En mijn stiefmoeder overleed ongeveer 10 jaar daarvoor. Ze waren samen. Ik had geen enkel fysiek of mentaal contact met ze. Wat ik me herinner was, zij hielden hun handen naar mij uitgestrekt.

En ik herinner me later dat het altijd wat pijn deed en nu wist ik het, en Dr. Rawlings vroeg me, “Wat bedoel je”. Ik zei, “Wel ik heb altijd horen zeggen dat je geen geld met je mee kan nemen, en ik keek en zij hadden geen zakken. Ik weet dat dit raar klinkt maar ik probeerde alles tot me te nemen wat ik zag. Ik moet gedacht hebben dat ik weer terug zou keren, zodat ik het kon vertellen.

En nadat ik hun gezien had was mijn volgende ervaring dat ik in door een laan wandelde, die aan beide zijden kleuren had, hele briljante kleuren. Ik had wat ervaring in kunst, maar niemand zelfs Rembrandt niet, zou die kleuren kunnen reproduceren, zo helder waren ze. Dit licht omringde me en ik geloof nog steeds dat het de Heilige Geest was. Hij omringde me en zorgde voor me. Ik heb me nog nooit zo goed en zo veilig gevoeld in heel mijn leven.



  1   2   3


De database wordt beschermd door het auteursrecht ©opleid.info 2017
stuur bericht

    Hoofdpagina