Nederlands Indisch Cultureel Centrum Nieuwsbrief 2/2013



Dovnload 194.17 Kb.
Pagina1/3
Datum23.08.2016
Grootte194.17 Kb.
  1   2   3


Nederlands Indisch Cultureel Centrum

  • Nieuwsbrief 2/2013

Gratis maandelijks magazine | Jaargang 5, februari 2013 | Oplage: 5600 | Hoofdredacteur: Hans Vogelsang

Dit is het digitale magazine van de Stichting Nederlands Indisch Cultureel Centrum, dat u maandelijks gratis toegezonden krijgt. Via deze nieuwsbrief wordt u op de hoogte gehouden van ontwikkelingen en vorderingen betreffende ons toekomstig Indisch Centrum. Verder zullen wij u wijzen op nieuwe items op onze website en ook andere bijzondere zaken binnen de Indische gemeenschap en andere culturen met wortels in de “Gordel van Smaragd”.

Van de redactie

Alweer is er een jaar voorbij. In het afgelopen jaar is ons abonnee-aantal enorm gegroeid. De waardering voor de inhoud van ons Nieuwsmagazine is almaar stijgende en wordt door sommigen zelfs de digitale Moesson genoemd. Ook in het nieuwe jaar gaan wij weer onze Nieuwsbrief promoten om onze lezersaantallen te vergroten. De redactie dankt iedereen voor het vertrouwen. Heeft u een persberichtje of een leuke activiteit voor de rubriek just4kids voor de jeugd van 4 tot 16 jaar? Laat het ons weten! Inmiddels hebben we nu: 5560 abonnees! Wij willen een heel hartelijk welkom heten aan al die nieuwe lezers van onze mooie Nieuwsbrief. Bent u zelf lid van een vereniging of club en u denkt dat de andere leden het wel zouden waarderen om ons Nieuwsmagazine

Aantal abonnees is NU:

maandelijks per e-mail te ontvangen? Dan kunt u dit nieuwsmagazine uitprinten en als inzage-exemplaar op de eerstvolgende bijeenkomst van uw vereniging of club op de infotafel of entreetafel leggen met een E-mail intekenlijst erbij. Zo helpt u ons aan nieuwe abonnees en uw clubgenoten aan een gratis mooi en informatief maandelijkse magazine. Een E-mail intekenlijst kunt u bij ons aanvragen en krijgt u dan omgaand toegestuurd.



Tientjes actie

Tenslotte willen wij u graag nogmaals herinneren aan onze tientjes actie. Gelukkig hebben al heel wat mensen een bijdrage geleverd, waarvoor onze dank, maar het is helaas nog niet voldoende om financiële soelaas te kunnen bieden aan onze plannen voor wat promotionele acties dit jaar. Denkt u daarom nog eens aan ons, als u toch uw bankzaken aan het doen bent. Rabobank, nr. 12 92 16 836 (IBAN: NL39 RABO 0129 2168 36) t.n.v. N.I.C.C. in Den Haag, o.v.v. Tientjes actie. U helpt ons toch? Wij rekenen op u, zoals u rekent op ons.



Deadline kopij en advertenties voor het februarinummer is op: 4 maart 2013

NICC is verhuisd naar andere hosting

Het zal u niet ontgaan zijn, dat er met de verzending van de januari-editie wat mis is gegaan. Gelukkig echter is een en ander goed opgevangen door ICM-online, onze mediapartner en hebben veel abonnees de Nieuwsbrief via de website van ICM toch kunnen lezen. Verder heeft Ferry Schwab via Facebook de meeste artikelen uit het januari-nummer in de publiciteit gebracht. Ferry, dank je wel voor alle service. Een en ander is het gevolg van een verhuizing van de website van het NICC naar een andere hosting. Deze was echter nog niet berekend op een verzending van bijna 6000 mails met een bijlage van meer dan 6MB. Gelukkig is nu alles na een technische upgrading goed geregeld en zal de Nieuwsbrief weer regelmatig en op tijd verschijnen. Wie de editie van januari gemist heeft en hem toch nog wil lezen of uitprinten, hij staat op onze website: http://www.indisch-centrum-denhaag.nl

Nieuwe website en huisstijl Onze volgende stap is het upgraden van onze website, weblog en Nieuwsbrief. Met andere woorden een compleet nieuwe huisstijl. Hiervoor zoeken wij een enthousiasteling die dit voor ons wil doen. Wij willen met behoud van ons logo (zie afbeelding) graag onze website moderniseren en een totaal nieuwe “look” geven.

Ons logo is namelijk speciaal voor het N.I.C.C. ontworpen en symboliseert de “Gordel van Smaragd” (de Indonesische Archipel) en is inmiddels wereldwijd bekend geworden. Onze toekomstige nieuwe huisstijl is niet alleen bedoeld voor onze website, weblog en Nieuwsbrief. Ook zullen in de toekomst ons briefpapier, affiches en posters hieraan gelieerd worden. Wie ons hierbij wil helpen, kan contact opnemen met Hans Vogelsang, via info@indisch-centrum-denhaag.nl

_____________________________


Aanbieden petitie aan Tweede Kamer op 19 maart

Het verzamelen van handtekeningen voor de Indische Petitie loopt nu voorspoedig. Vooral de “papieren versie” is erg succesvol. Een voorlopige schatting is dat we nu ongeveer 12.000 handtekeningen op papier hebben en 5500 digitaal. En we hebben nog een maand te gaan voordat de petitie aangeboden wordt aan de voorzitter van de Tweede Kamer in Den Haag. Nu moeten we met z’n allen even de schouders eronder zetten om nog meer handtekeningen te halen. In 2011 was het bijna zover dat De Indische Kwestie in het Parlement behandeld zou worden, toen een hoofdelijke stemming in het Parlement het op twee (!) stemmen na net niet haalde. Nu moet de petitie het laatste zetje gaan geven en dit grote onrecht eindelijk de wereld uit geholpen worden. Het Indisch Platform wil dat het parlement ervan doordrongen is, dat dit de laatste niet-juridische stap is om recht te doen aan de Indische gemeenschap. Lobbyisten zijn reeds voor ons bezig om een en ander aan paden te effenen om als het moet deze zware juridische stap te zetten om ons recht af te dwingen.

Poster actie

Als ondersteuning van het traject naar het aanbieden van de petitie zijn we een POSTER ACTIE gestart. Deze poster kunt u voor uw raam hangen, in de lift, op het prikbord op school of op uw werk, op uw auto, vragen bij bevriende winkeliers in de buurt enz. Deze poster kunt u downloaden vanaf onze Facebook pagina, zodat u hem gemakkelijk kunt uitprinten. We moeten hiermee heel Nederland volhangen. Als de kabinetsleden en



de parlementariërs naar rechts kijken, moeten ze die poster zien hangen en draaien ze hun hoofd om: verduveld, daar hangt er ook een….. Ze moeten er niet meer omheen kunnen.



Stille tocht

Voorafgaand aan het aanbieden van de petitie zal een korte Stille Tocht worden gehouden, waarbij wij hopen zoveel mogelijk mensen mee te laten lopen. Bovendien zijn we in contact getreden met “Keep them Rolling” om met enkele antieke legervoertuigen ons te ondersteunen bij het aanbieden van de petitie. Momenteel zijn we druk bezig om een route voor de Stille Tocht vast te leggen, alle vergunningen rond te krijgen en verder de nodige tamtam rond het gehele gebeuren te veroorzaken. Het belooft in ieder geval een groot spektakel te worden wat Den Haag niet licht zal vergeten.



Bezoek onze Facebookpagina op: http://www.facebook.com/pages/Stichting-Het-Indisch-Platform/589050574457575



et Gebaar uit 2000Het Gebaar ui

(advertentie)

150 jaar Bronbeek

Dit jaar is het 150 jaar geleden dat Koning Willem III het Landgoed Bronbeek bij Arnhem de bestemming had gegeven als een tehuis voor invalide militairen. Dit wordt op dinsdag 19 februari 2013 uitgebreid gevierd met een programma voor zowel bewoners als ook genodigden. Zo wordt er ’s ochtends een krans gelegd bij het borstbeeld van Koning Willem III in de hal van het hoofdgebouw. Tijdens het middag-programma voor genodigden spreekt Generaal Tom Middendorp, de Commandant der Strijdkrachten over 150 jaar veteranenzorg.

Bronbeek, lang voordat het een militair invalidentehuis werd.

Genodigden zijn onder andere veteranen van het Royal Hospital Chelsea uit London, die de hele dag als bijzondere gasten de festiviteiten meemaken, evenals veteranen van het Hôtel des Invalides uit Parijs. Verder wordt er een expositie gehouden met als thema: “150 jaar Bronbeek, wonen tussen trofeeën”. Hierin worden het tehuis en haar bewoners in anderhalve eeuw in beeld gebracht. Daarnaast kunnen bezoekers kennismaken met de bewoners, waarbij hun achtergrond en dagelijks leven nader belicht worden.



Geschiedenis

Het landgoed Bronbeek werd rond 1820 als buitenplaats aangelegd voor Herman Stijgerwald. Na diens dood in 1830 verkocht zijn weduwe Magdalena Wilhelmina Eskes het landgoed en kreeg het zijn uiteindelijke naam: Bronbeek. Volgende eigenaren verbouwden het huis tot een villa in neoclassicistische stijl. In 1854 werd de buitenplaats aangekocht door Koning Willem III voor de prijs van 75.000 gulden. In eerste instantie was het huis, naar verluidt, bedoeld voor zijn moeder, Koningin Anna Paulowna, maar dit wordt weer door anderen betwist. Willem III liet het huis in 1854 verbouwen naar ontwerp van zijn architect H.F.G.N. Camp, die hiervoor in oktober van dat jaar werd benoemd tot ridder in de Orde van de Eikenkroon.

Twee jaar na de aankoop van Bronbeek deden al geruchten de ronde dat de Koning het landgoed weer van de hand wilde doen. In december 1856 werden alle bezittingen van Willem III verhuisd naar diens paleis in Den Haag en naar Paleis Het Loo. Men dacht toen dat het buitenverblijf was verkocht aan een rijke particulier. Echter het Huis was in de jaren erna nog in gebruik Als gastenverblijf voor koninklijk bezoek.

Recreatiezaal in Bronbeek ca. 1880

Militair invalidentehuis

Willem III heeft in 1857 bij Koninklijk Besluit een commissie ingesteld tot het voordragen van een plan tot het inrichten van een militair invaliden-tehuis. In een Kabinetschrijven van 13 juni 1857, nummer 17, gericht aan de Minister van Koloniën, gaf Koning Willem III het landgoed met ingang van 15 oktober 1959 ten geschenke tot de inrichting van een koloniaal militair invalidentehuis. In het Besluit was een clausule opgenomen, dat het nooit een andere bestemming mocht krijgen en dat alle lasten voor rekening van de Staat der Nederlanden zouden komen tot in lengte van dagen.

Als eerste commandant werd luitenant-kolonel J.C.J. Smits benoemd en in de loop van 1863 verhuisden invalide militairen uit inrichtingen uit alle delen van het land nar Bronbeek.

Enkele bewoners van Bronbeek in 1897

In 1964 waren er al het maximale aantal van 200 militairen opgenomen. Het militair tehuis Bronbeek biedt anno 2013 nog slechts ruimte aan 50 oud-militairen en kent een korte wachtlijst. Nog steeds worden alle lasten gedragen door het Ministerie van Defensie, alhoewel de bewoners zelf ook een bijdrage betalen. In de jaren 1987 en 1997 werd het tehuis grondig gerenoveerd.



Museum Bronbeek

Naast een tehuis is Bronbeek ook een museum met een collectie van ruim 55.000 objecten en een uitgebreid kenniscentrum over de koloniale periode in Nederlands-Indië, met de nadruk op de geschiedenis van het Koninklijk Nederlands Indische Leger (K.N.I.L.). Het museum wil de kennis en het bewustzijn van het Nederlandse koloniale verleden vergroten en hiervoor belangstelling wekken. Het heeft een vaste tentoonstelling: “Het Verhaal van Indië”, waarin de geschiedenis van de Nederlandse aanwezigheid in Indië centraal staat. De tijdens diverse expedities van het KNIL buitgemaakte wapens en andere voorwerpen werden in de loop der



Bronbeek wapengalerij ca. 1880

tijden aan Bronbeek geschonken. De troepen bijvoorbeeld, boden als blijk van hulde de wapens aan de koning aan die zij tijdens de strijd op de inlanders geconfisceerd hadden. De koning bepaalde dat deze een plats moesten krijgen in de trofeeënzaal van Bronbeek, als blijvende herinnering.

Ook veel officieren en oud-officieren van het KNIL deden schenkingen aan Bronbeek in de vorm van wapens, maar ook van militaire werken en andere boeken. Zo schonk Resident C.P.C. Steinmetz Bronbeek ik het jaar 1863 zijn collectie beelden, afbeeldingen van tempels, vaartuigen, enz. In datzelfde jaar werd een door de firma Enthoven vervaardigd borstbeeld van stichter en beschermheer Koning Willem III met inscriptie in de gevel van het gebouw

Bronbeek KNIL monument

geplaatst. In 2009 nog doneerde de weduwe van generaal S. Spoor nog al zijn decoraties aan het museum.



Bronbeek anno 2013

Nog steeds is Bronbeek een onderdeel van het Ministerie van Defensie en biedt inwoning en zorg aan 50 veteranen van de Nederlandse krijgsmachten in het voormalig Nederlands-Indië. Regelmatig houdt men tentoonstellingen waarbij uit de eigen collecties geput wordt, teneinde de nauwe band tussen Nederland en Indië levend te houden. Tevens biedt



Bronbeek, zoals het er nu bijstaat

Bronbeek een ruime gelegenheid tot herdenken bij de diverse monumenten op het landgoed en is het een plaats van samenkomst voor onder andere veel veteranen en reünisten. Naar aanleiding van het 150 jarig bestaan, brengt Koningin Beatrix, nu de beschermvrouwe van Bronbeek, op woensdag 27 februari tussen 14.45 en 16.30 uur een officieel bezoek aan het landgoed Bronbeek, waarbij de focus van het bezoek ligt op het tehuis en haar bewoners. Ook zal zij kennismaken met het personeel en de vrijwilligers, waarna ze de jubileumtentoonstelling in Bronbeek zal bezichtigen. Bronbeek is die dag gesloten voor bezoekers. Wel is het mogelijk om 14.45 uur de aankomst van de Koningin op het landgoed te zien.



Bronnen: Museum Bronbeek en Wikipedia.

___________________________________

De gezelligste pasar van Nederland 23 & 24 februari 2013

http://www.pasarmalamrijswijk.nl

Indisch, Chinees-Indisch, Indonesisch….. door: Jeff Keasberry

Jeff Keasberry, kleinzoon van de beroemde Oma Keasberry, die in Amsterdam haar restaurant Djokja runde, vertelt: “Wat… Dat is toch niet Indisch?” Ik hoor het mijn vrienden nog zeggen, toen ik het had over erwtensoep met rijst en sambal, Indische macaroni met ham en kaas, Huzarensla met rode biet op z’n Indisch. Ja zelfs bij Frikadel Pan, een gehaktschotel uit de oven, werd deze opmerking een beetje schamper gemaakt.

Het valt mij vaak op dat menig zelfverklaarde kenner van de Indische keuken, iemand is die niet van Indische afkomst is, noch dat hij is opgegroeid met de Indische eetgewoonten, maar toch zo zijn of haar eigen beeld heeft gevormd van wat Indisch hoort te zijn en wat niet. Ik moet van binnen altijd een beetje lachen als ik zo’n “Indofiel” tegenkom en vol overtuiging zijn mening geeft over wat onder Indisch wordt verstaan en hoe je het moet eten, gebaseerd op een verkeerde veronderstelling. Bij Indisch eten wordt dan ook al vaak uitsluitend gedacht aan Rijsttafel: overdadig, bewerkelijk en vooral heet. “Als het niet iets is met rijst of bami en niet tenminste drie gerechten heeft, dan is het niet Indisch”, zei laatst nog iemand tegen mij. En: “Indisch is hetzelfde als Indonesisch en dat eet je bij een Chinees-Indisch restaurant om de hoek”. “Het is allemaal één pot nat….! Sambal bij?”

Vooruit dan, nog maar een keer; je kunt het niet vaak genoeg herhalen. Indisch is meer dan alleen Rijsttafel en is anders dan Indonesisch. Indisch verwijst niet naar de republiek Indonesië of India. Het bijvoeglijk naamwoord Indisch is afgeleid van Indië, dat wil zeggen: Nederlands-Indië en heeft onder andere betrekking op de cultuur en mensen met hun roots in de voormalige Nederlandse kolonie. Ook al verwijst het naar een andere tijd en een land dat in die hoedanigheid niet meer bestaat, de gebruiken, eetgewoonten, gerechten die daar zijn ontstaan, bestaan nog wel. Deze eetcultuur is door de repatriant na de Tweede Wereldoorlog meegenomen naar Nederland. Deze wordt gedragen door onder andere de Indische Nederlanders (de Indo-Europeanen of Indo’s) en de “Totoks”, de in Nederlands-Indië wonende volbloed blanke Nederlanders die de Indische cultuur hebben omarmd en zichzelf tot de Indischen rekenden. De culinaire erfenis is inmiddels ingelijfd in de Nederlandse keuken. De Rijsttafel wordt dan ook vol trots aan internationale gasten aangeprezen, zowel in binnen- als in buitenland.

Dat de Indische keuken haar oorsprong vindt in het geografische gebied dat nu Indonesië heet, kan voor verwarring zorgen. Dat daardoor gemakshalve over de Indonesische keuken wordt gesproken, is wel begrijpelijk, maar onjuist. Tot de Indische keuken echter, behoren niet alleen een grote hoeveelheid inheemse gerechten, afkomstig van de verschillende eilanden in Indonesië, maar ook Nederlandse gerechten en een keur van gerechten die een Europese of Aziatische basis hebben en in de loop der tijden verrijkt en/of veranderd zijn. We noem,en dit een fusion-keuken, waarbij er een vermenging is opgetreden tussen Europese en inheemse en andere Aziatische ingrediënten of gerechten en kooktechnieken. Wat begon als een zoektocht naar de smaak van thuis door de Nederlanders die daar sinds de 17e eeuw zijn gaan wonen, ontwikkelde zich uiteindelijk een van de eerste grote mengkeukens ter wereld. Hierin is het beste van twee werelden verenigd. Maar niet alle ingrediënten waren beschikbaar en moesten koks creatief en inventief zijn en werden andere ingrediënten als surrogaat gebruikt om zoveel mogelijk de in de herinnering liggende recepten te benaderen. Aan bestaande maaltijden werd wat toegevoegd of werden op een andere manier geserveerd. Hierbij ontstonden vele nieuwe recepten.

De Indische maaltijden werden vaak in huiselijke kring geserveerd en zijn meestal familierecepten die van de ene op de andere generatie werden doorgegeven. Tijdens dit doorgeven evolueerden en verfijnden de recepten tot het uiteindelijke resultaat wat we nu de Indische keuken noemen. De Indonesische en Chinees-Indische keukens hebben hun eigen culinaire ontwikkeling ondergaan. Meer over het ontstaan van deze keukens en hun achtergronden en ontwikkelingen in mijn nieuwe kookboek: ”Indische Keukengeheimen”. Niet vergeten: Indisch is anders!

______________________________



Nu ook reparatie van iPhone 3G (S), 4 (S) en iPad 2. Klik hier voor de aanbieding





http://www.borca-online.nl/elektronica http://www.borca-online.nl/elektronica http://www.borca-online.nl/elektronica http://www.borca-online.nl/elektronica http://www.borca-online.nl/elektronica http://www.borca-online.nl/elektronica http://www.borca-online.nl/elektronica http://www.borca-online.nl/elektronica http://www.borca-online.nl/elektronica http://www.borca-online.nl/elektronica http://www.borca-online.nl/elektronica http://www.borca-online.nl/elektronica http://www.borca-online.nl/elektronica http://www.borca-online.nl/elektronica http://www.borca-online.nl/elektronica http://www.borca-online.nl/elektronica http://www.borca-online.nl/elektronica http://www.borca-online.nl/elektronica http://www.borca-online.nl/elektronica http://www.borca-online.nl/elektronica http://www.borca-online.nl/elektronica http://www.borca-online.nl/elektronica http://www.borca-online.nl/elektronica

http://www.borca-online.nl/elektronica http://www.borca-online.nl/elektronica http://www.borca-online.nl/elektronica http://www.borca-online.nl/elektronica http://www.borca-online.nl/elektronica http://www.borca-online.nl/elektronica http://www.borca-online.nl/elektronica http://www.borca-online.nl/elektronica http://www.borca-online.nl/elektronica http://www.borca-online.nl/elektronica http://www.borca-online.nl/elektronica http://www.borca-online.nl/elektronica http://www.borca-online.nl/elektronica http://www.borca-online.nl/elektronica http://www.borca-online.nl/elektronica http://www.borca-online.nl/elektronica http://www.borca-online.nl/elektronica http://www.borca-online.nl/elektronica http://www.borca-online.nl/elektronica http://www.borca-online.nl/elektronica http://www.borca-online.nl/elektronica http://www.borca-online.nl/elektronica http://www.borca-online.nl/elektronica

(advertentie)



Amateurfilms gezocht van Indische Tentoonstelling 1932

In 1932 werd in Den Haag een spectaculair evenement georganiseerd In het Westbroekpark werd de Indische Tentoonstelling gehouden, met prachtige replica’s van de meest markante architectuur uit Nederlands-Indië. Dit grootse evenement werd destijds geopend door Prinses Juliana en was voor veel Nederlanders de eerste kennismaking met de Indische cultuur. Het evenement maakte een onvergetelijke indruk. In mei 2013 zal door de Gemeente Den Haag, in het kader van het project “Sporen van Smaragd” een terugblik op deze tentoonstelling worden georganiseerd.

De organisatoren doen daarom een beroep op (oud-) Hagenars, om te proberen enkele van de vele amateurfilms die in die tijd door particulieren gemaakt zijn te achterhalen. Wie heeft nog filmbeelden in een oude doos of op zolder liggen?



Al eeuwenlang neemt Den Haag deel aan internationaal verkeer en heeft daardoor een multicultureel karakter gekregen. Vooral de historische band met voormalig Nederlands-Indië, de “Gordel van Smaragd”, heeft vele sporen in het stadsbeeld achtergelaten. Het project “Sporen van Smaragd” van de Gemeente Den Haag brengt dit Nederlands-Indische erfgoed uit de periode 1853 tot 1945 in kaart. In het kader van dit project verschijnen in 2013 onder andere een Indische stadskaart en een publicatie van Monumentenzorg. Bovendien worden er diverse activiteiten georganiseerd, waaronder een aantal tentoonstellingen en een publiek symposium.

De Indische Tentoonstelling in het Westbroekpark in 1932 was de grootste die Nederland tot dan toe gezien had. Bezoekers keken hun ogen uit bij het zien van de prachtige tempels en de typisch inlandse woonhuizen die nauwkeurig in het park waren nagebouwd. Van mei tot en met oktober kon men de tentoonstellingspaviljoens bezoeken

met de bijzondere kunstvoorwerpen en commerciële producten. Men kon diorama’s van Indische landschappen bezichtigen en genieten van de exotische gerechten in het restaurant-paviljoen “Waroeng Batavia”. Ondanks het spectaculaire karakter van dit historische evenement zijn er in de reguliere archieven nauwelijks filmbeelden bewaard gebleven. Na sluiting werd de tentoonstelling volledig afgebroken en alleen het geliefde Minangkabause huis werd nog enkele jaren op andere Haagse locaties opgesteld.

De sfeer van dit bijzondere evenement zal weer even worden teruggeroepen in de informatiestand van “Sporen van Smaragd”op de komende Tong Tong Fair in Den Haag. Van 22 mei tot en met 2 juni is in het Cultuurpaviljoen “Een onvergetelijk evenement: de Indische Tentoonstelling in het Westbroekpark van 1932” te bewonderen. In de expositie zullen onder andere historisch beeldmateriaal uit het Haags Gemeentearchief en bewaard gebleven souvenirs van de originele tentoonstelling te zien zijn.

Het Minangkabause huis

De Haagse kunsthistorici van bureau Kroon & Wagtberg Hansen, dat in opdracht van Monumentenzorg het project uitvoert, zijn ervan overtuigd dat bezoekers in 1932 filmbeelden moeten hebben gemaakt van deze schitterende Indische Tentoonstelling en zij hopen dat deze beelden juist nu ergens boven water komen om in de komende tentoonstelling te worden getoond. Wie een filmpje of een ander bijzonder souvenir aan de tentoonstelling bezit, wordt vriendelijke verzocht contact op te nemen met de projectorganisatie via: info@sporenvansmaragd.nl.

Relevante links:

Website: www.sporenvansmaragd.nl Twitter: @SporenvSmaragd.

Beeldbank: www.flickr.com/groups/sporenvansmaragd

Kennisnetwerk: http://sporenvansmaragd.ning.com

_______________________________


Recept van de maand: Indische gestoomde makreel

Eens iets anders: Een lekker recept met gestoomde makreel en verse groenten.

Ingrediënten: 3 grote gestoomde makrelen, 4 uien grof gesnipperd, 5 tenen knoflook gecrushd en fijngehakt, 1 of 2 rode lomboks, 3 tl. djahé, 500 gram gebroken sperziebonen, 1 blikje tomatenpuree, 1 rode paprika in blokjes, 3 tomaten in blokjes en zonder zaad, 1/2 dl ketjap manis, sap van een limoen, 1/4 blokje trassi, 1/4 blok santen, 2 dl water, olie om in te bakken.

Bereiding: Verhit wat olie in een wok en fruit hierin de grof gesnipperde uien glazig. Doe de sperziebonen erbij en laat even een minuutje pruttelen.

Voeg de in dunne ringetjes gesneden lombok en de blokjes paprika toe, met de tomatenpuree, djahé, knoflook, trassi en de blokjes tomaat. Blus af met 2 dl water en doe er dan de ketjap manis bij. Maak intussen van de makrelen mooie filets en verdeel deze in stukken van ca 3 cm. (let goed op eventueel verborgen graatjes). Laat vervolgens de santen in het groentenmengsel smelten en roer even door. Laat 5 minuten zachtjes doorpruttelen en roer dan voorzichtig de makreelstukjes erdoor. Tenslotte het limoensap toevoegen. Wordt het mengsel toch te droog dan eventueel nog iets water toevoegen. Direct serveren. Bij te lang verwarmen valt de makreel uit elkaar.

Lekker met witte rijst, atjar ketimoen en kroepoek. Selamat Makan.

____________________________


Wel eens gedacht aan adverteren in deze Nieuwsbrief? Vraag vrijblijvend onze gunstige advertentietarieven aan! info@indisch-centrum-denhaag.nl

Korte berichten

IN MEMORIAM: Giovanni Hakkenberg

Oud-marinier Giovanni Hakkenberg werd geboren op 6 december 1923 in Soerabaja. In februari 1942 overleefde hij als een van de weinigen de torpedo-aanval op zijn oorlogsschip Hr.Ms. Kortenaer. Als krijgsgevangene verrichtte hij dwangarbeid aan de beruchte Birma-Siam spoorweg en werd in 1944 overgeplaatst naar een kolenmijn in Japan.



Hakkenberg was een van de laatste nog levende dragers van de Militaire Willemsorde, de hoogste militaire orde die ons land kent. Hij overleed op 15 februari 2013 in Ede, na zijn laatste jaren te hebben doorgebracht in Zorghuis voor Molukse en Indische Nederlanders “Rumah Kita” in Wageningen. Wij wensen zijn naaste familie en vrienden veel sterkte toe.

Hakkenberg

Aanval op twee kerken in Makassar

Twee kerken in Makassar (Sulawesi) zijn vorige week aangevallen met Molotov-cocktails. Beide kerken hebben brandschade, maar er vielen



Brandschade in kerk in Makassar beperkt gebleven

geen gewonden. De schade is beperkt gebleven doordat getuigen meteen zijn begonnen met blussen van het vuur. Het is het tweede incident met brandbommen in een week tijd. Enkele dagen eerder was een andere kerk het doelwit van een aanslag. De politie heeft laten weten de kerken in Makassar nu permanent te bewaken.

Ook worden alle kerken voorzien van veiligheidscamera’s, zowel binnen als buiten. Men heeft nog geen aanwijzingen omtrent de daders achter deze aanslagen. Men heeft de zaak in onderzoek.

Voorlopig geen onderzoek naar Nederlands geweld Indonesië

Het Koninklijk Instituut voor Taal Land en Volkenkunde (KITLV), het Nederlands Instituut voor Militaire Historie (NIMH) en het Instituut voor Oorlogs, Holocaust en Genocidestudies NIOD) hebben besloten om het alomvattende onderzoeksproject naar het Nederlands militair geweld in Indonesië in de jaren 1945 tot 1950 voorlopig in de ijskast te zetten. De aanleiding vormt de beslissing van de regering om het verzoek om aanvullende financiële middelen niet te honoreren. Minister Timmermans van Binnenlandse Zaken maakte deze beslissing bekend bij de begrotingsbehandeling van zijn departement. De drie instellingen hebben met grote teleurstelling van deze beslissing kennisgenomen. Wel blijft de dekolonisatie van Nederlands-Indië op de onderzoeksagenda van de instituten staan en zullen zij daarnaast de dialoog met Indonesische historici over deze periode voortzetten. Het KITLV start een onderzoeksproject om alle kennisbronnen in kaart te brengen en nieuwe bronnen aan te boren.



Het NIMH zet eveneens het eigen onderzoek naar het militaire optreden in de voormalige kolonie voort en streeft ernaar om binnen enkele jaren twee handboeken over de Nederlandse militaire aanwezigheid overzee op de markt te brengen. Het NIOD beoogt het debat levend te houden door de thematiek steeds opnieuw aan de orde te stellen in onderzoek en publieksbijeenkomsten.



Japanse overgave 2-9-1945

Unieke filmbeelden van de officiële ceremonie van de Japanse overgave op 2 september 1945. Deze filmbeelden zijn niet eerder vertoond en zijn waarschijnlijk de enige beelden die van deze gebeurtenis bestaan. Een MUST SEE voor ieder die deze beelden op zijn waarde weten te schatten. http://www.youtube.com/watch_popup?v=vcnH_kF1zXc&feature=player_embedded



z o e k t d o n a t e u r s Het Indisch Platform behartigt de belangen van de Indische gemeenschap bij de Nederlandse overheid.

Stichting Het Indisch Platform - Postbus 85564 - 2508 CG Den Haag www.indischplatform.nl info@indischplatform.nl

Het Indisch Platform heeft de ANBI-status en dus is uw donatie een aftrekpost bij uw belastingaangifte

Pacu Jawi Bull Race, Sumatra



Met deze indrukwekkende foto won fotograaf Wei Seng Chen de World Press Photo 2013 in de categorie Sport. Ieder jaar wordt het einde van het oogstseizoen op Sumatra gevierd met deze spectaculaire Pacu Jawi Bull Race. Hoewel de naam doet vermoeden dat het om een wedstrijd gaat, is dit beslist niet het geval. Het gaat meer om de presentatie van mooie fokstieren en het bijzondere spektakel om ze door de modder te zien rennen. Een schitterende foto. Meer informatie hierover en over andere festivals (zie artikel over Galungan Festival) in Indonesië op: http://indonesie.nl/id/1/1297/festivals/

(advertentie)

Galungan Festival op Bali

Het Galungan Festival is verreweg het belangrijkste feest dat op Bali gevierd wordt. Het festival wordt op het gehele eiland om de 210 dagen gehouden, ter afsluiting van het traditionele Balinese kalenderjaar. De achterliggende gedachte is, dat men gelooft dat tijdens deze periode (het festival duurt 10 dagen) de geesten van de voorouders naar huis keren om het feest met hun geliefden te vieren.

Om de geesten te verwelkomen worden er offers gebracht en wordt er gebeden. De familieleden van overledenen die niet zijn gecremeerd, brengen hun offers naar de begraafplaats.



De Balinezen geloven ook dat tijdens het Galungan Festival goden, zoals Sanghyang Widi (de oppergod) naar de Aarde afdalen om het feest te vieren. Het festival is zo belangrijk voor Bali, omdat het de overwinning van Dharma (deugd) op Agharma (het kwaad) symboliseert.

Officieel beging Galungan op een woensdag, maar de meeste Balinezen beginnen al een dag eerder. Op dinsdag is dan de hele familie bijeen om alle voorbereidingen te treffen. Er wordt gezamenlijk gekookt en de offers worden in gereedheid gebracht. De vrouwen zijn soms al dagen bezig met het weven van Banten: offers gemaakt van kokosnootvezels. De mannen gaan ’s ochtends vroeg met elkaar op pad om een varken te slachten, alhoewel er soms ook kippen worden geslacht. Het vlees wordt dan samen met allerlei groentes aan spiesen geregen en bereid om later in de familietempel te bakken en offeren.

Tijdens der Galungan hangen de Balinezen een penjor op om de ingang tot het familie-erf aan te geven. Een penjor is een versierde bamboestok en op de dinsdag voor het festival is het hele eiland versierd met deze penjors. Op de eerste dag van de Galungan trekken de Balinezen massaal naar hun geboortegrond. Soms betekent dit dat de naar de andere kant van het eiland moeten reizen. Daar aangekomen brengen zij offers in de familietempel, maar ook in de dorpstempel.

Op de overige dagen dat het festival duurt, bezoeken zij hun familieleden en vrienden, gekleed in hun mooiste kleding. Gedurende deze dagen zijn de

meeste Balinezen te vinden in de bergen, waar zij picknicken en genieten van hun vrije dagen. De laatste dag, Kuningan, van het 10-daagse Galungan Festival is de belangrijkste dag. Kuningan is de climax van het festival en dient als einde van de vakantieperiode. Het is een dag voor gebed en voor de geesten van de Balinese voorouders worden speciale rituele ceremonies gehouden. Aan het eind van de laatste dag verlaten de geesten en goden het eiland weer, om 210 dagen daarna wederom aanwezig te zijn.

______________________________



Uitgelicht In deze rubriek besteden we aandacht aan wat andere Indische media te melden hebben

Ngroblog: nieuwe Indische vrijplaats

Eigentijdse denkers zijn uitgenodigd om op Indisch 3.0 in de nieuwe Ngroblog te komen kletsen en bloggen. Anders dan bij columns, interviews, recensies en reportages controleert de redactie de ngroblog bijdragen alleen op de huisregels. Zo creëert Indisch 3.0 een Indische vrijplaats voor stukken die buiten de redactiestatuten vallen. Men hoopt zo veel nieuwe stemmen te laten klinken.



Relevant voor de Indische cultuur Met enige regelmaat ontvangt de redactie van Indisch 3.0 bijdragen, die men vanuit de bestaande redactieformule niet kan plaatsen. De opstellers hebben een mening die niet aansluit bij de redactionele visie, of hun schrijfstijl voldoet niet aan minimale kwaliteitseisen. Soms ook vertegenwoordigen ze een andere groep dan de “derde ggeneratie” Indische Nederlander. Door deze bijdragen niet te plaatsen, behoudt Indisch 3.0 zijn redactionele integriteit. Maar tegelijkertijd houdt men geluiden en gevoelens achter voor de lezers, die wel degelijk relevant zijn voor de Indische cultuur. Met Ngroblog brengt Indisch 3.0 daar verandering in.

Experiment Bij de redactie zijn ze enorm benieuwd naar de inzendingen. Het is voor hen een experiment. Op de Ngroblog pagina kan men meer lezen over hoe en wat voor bijdragen geaccepterd worden voor deze vrijplaats. De recatie zal regelmatig nagaan of deze vrijplaats inderdaad een diverser beeld geeft van de Indische cultuur en indien nodig zal de opzet gaandeweg aangepast worden.

Integraal Mensen die willen posten op Ngroblog, kunnen dit doen door zich aan te melden op de pagina en te vertellen wie ze zijn en wat ze willen. Als de redactie het idee geschikt vindt voor Ngroblog, dan ontvangen ze een mail met inloggegevens. Vervolgens wordt per indicent bekeken of het geplaatst wordt. Als het geplaatst wordt, dan gebeurt dat integraal, dus zonder redactionele aanpassingen.

Bij Indisch 3.0 hoor je het geluid van de derde generatie Indische Nederlanders in de 21e eeuw.



http://www.indisch3.nl/ngroblog-nieuwe-indische-vrijplaats/

_____________________________



Nederlands Indisch Cultureel Centrum, ICM-online en Indisch Platform staan samen op de Pasar Malam Rijswijk U kunt in de stand de petitie ondertekenen en informatie verkrijgen U komt toch ook even langs om kennis te maken?

Boekbespreking, e-Books, CD & DVD, Presentatie & signeren

Simon Tahamata – Tonny van der Mee Eerst had je Simon en jaren later Gio. De liefhebber genoot van de Molukse invloeden in het Nederlandse voetbal. In het bijzonder van de internationals Simon Tahamata en Giovanni van Bronckhorst. De ene Molukker werd befaamd om zijn dribbels en de andere vanwege dat onnavolgbare lange afstandsschot tegen Uruguay tijdens de halve finale van het WK in 2010. Tonny van der Mee, zelf van Molukse afkomst, volgde het spoor van de voetbal-sterren van dit eilandenvolk. Dit

meeslepende boek gaat over de Molukse gijzelingsacties in de jaren zeventig van de vorige eeuw en over de grote voetballers die tot in Oranje speelden en ook op die manier de Molukkers en vele anderen in vuur en vlam gezet hebben. Prijs: € 19,90.



Indische brieven, een bestuurs-ambtenaar in de buitengewesten. – Ineke Everts Kuik en Philip Everts. (verschijnt begin maart 2013). Bouwe Kuik was sinds 2921 ambtenaar bij het Binnenlands Bestuur in Nederlands-Indië. Naar eigen voorkeur werkte hij op diverse buitengewesten, van Atjeh tot Nieuw Guinea. In 1937 trouwt hij met Riek Tesselink en samen wonen ze Sintang op Borneo en daarna in Atjeh. Aan zijn carrière en zijn leven komt abrupt een einde als hij in 1942 bij de Japanse inval wordt vermoord. Zijn vrouw en twee jonge kinderen kunnen nog net naar Java vluchten en brengen de rest van de oorlog in internerings- kampen door. Na de oorlog komt Ineke met haar kinderen pas in 1946 volkomen berooid weer in Nederland aan. Bouwe en zijn vrouw schreven

honderden brieven naar familieleden in Nederland, die samen een periode van 25 jaar bestrijken. Uit die brieven is voor dit boek een selectie gemaakt. Ze beschrijven het veelzijdige werk van een bestuursambtenaar op vaak zeer geïsoleerde buitenposten. Ze gaan over bestuurlijke zaken, financiële zaken, maar ook over hobby’s als bridgen, jagen en vissen. Het boek bevat veel uniek fotomateriaal uit het familiebezit. Adviesprijs: € 24,95.



Album van de Indische Poëzie – Peter van Zonneveld. (verschijnt medio maart 2013). In deze bloemlezing komen alle facetten van de Indische poëzie aan bod.

Over Indië zijn in de loop der eeuwen vele honderden gedichten geschreven. Van tal van matrozenliedjes uit de tijd van de VOC tot hedendaagse cabaretteksten van Diederik van Vleuten. De in dit verzamelwerk bijeen-gebrachte boeiende en vaak onbekende teksten geven een veelzijdig beeld van een koloniale samenleving. Veel teksten, van kinderrijm en lofdicht tot gecanoniseerde poëzie, zijn niet alleen bedoeld om gelezen te worden, maar vooral ook om voorgedragen of gezongen te worden. Om die reden is deze ruim geïllustreerde uitgave verrijkt met een CD. Prijs: € 24,95.



Mag ik liefde lenen – Roshni Tashapary. In dit boek raken twee verhaallijnen elkaar. Het jongetje Lodewijk, op zoek naar vriendschap en spel. Daarnaast, de volwassen geworden Lodewijk, de uitwisseling van herinneringen tussen broers en zussen aan het sterfbed van hun Molukse vader.

Opgegroeid in een woonoord met ouders die onmachtig waren hun kinderen een veilig thuis te geven, leerden de kinderen zichzelf te handhaven. Enkele kinderen werden in Nederlandse pleeggezinnen geplaatst. Zonder de steun van hun ouders of elkaar wisten ze toch een besef van gemeenschappelijkheid en saamhorig-heid te bewaren.



Culinair Aziatisch – Marlisa Szwillus. Over geen enkele keuken ter wereld zijn in de loop der jaren zo enorm

veel kookboeken verschenen als de Aziatische keuken. Maar geen enkele keuken is ook zo enorm veelzijdig als de Aziatische. Dit kookboek is opnieuw een aanvulling op de vele recepten die we reeds kenden en laat u kennismaken met de keukens van Birma, China, de Filippijnen, India, Indonesië, Korea, Maleisië, Singapore, Thailand en Vietnam. Het laat vooral de minder bekende aspecten van deze keukens zien door middel van creatieve en smakelijke gerechten volgens traditionele en klassieke recepten. Adviesprijs: € 24,95.



Zhongguo, reis naar het midden – Saskia Konninger. Het verhaal: De journalist Anna Winter gaat in opdracht van een krant op zoek naar het exacte middelpunt van China, oftewel Zhongguo, het Rijk van het Midden. Ze verkent de politiek, de moderne kunstscene, het Taoïsme en duikt in de cultuur van het oude

keizerrijk. Naarmate ze dieper China intrekt, dwaalt ze steeds verder af van haar voorgenomen pad. Had ze toch niet moeten ingaan op de avances van de Hongkongse zakenman Joe? En wat is de rol van de extravagante antiquair Antonia Dubois? Dan neemt Anna een gewaagd besluit. Adviesprijs: € 17,50.



De in deze rubriek besproken boeken, CD’s en DVD’s zijn verkrijgbaar bij de Internet Boekhandel Van Stockum in Den Haag of bij de erkende boekwinkel, tenzij anders vermeld

www.vanstockum.nl




  1   2   3


De database wordt beschermd door het auteursrecht ©opleid.info 2019
stuur bericht

    Hoofdpagina