Nederlands Indisch Cultureel Centrum Nieuwsbrief 5/2013



Dovnload 103.98 Kb.
Pagina1/3
Datum18.08.2016
Grootte103.98 Kb.
  1   2   3


Nederlands Indisch Cultureel Centrum

  • Nieuwsbrief 5/2013

Gratis maandelijks magazine | Jaargang 5, mei 2013 | Oplage: 6000 | Hoofdredacteur: Hans Vogelsang

Dit is het digitale magazine van de Stichting Nederlands Indisch Cultureel Centrum, dat u maandelijks gratis toegezonden krijgt. Via deze nieuwsbrief wordt u op de hoogte gehouden van ontwikkelingen en vorderingen betreffende ons toekomstig Indisch Centrum. Verder zullen wij u wijzen op nieuwe items op onze website en ook andere bijzondere zaken binnen de Indische gemeenschap en andere culturen met wortels in de “Gordel van Smaragd”.

Van de redactie

Het gaat goed met de Nieuwsbrief. Evenals het aantal abonnees, is ook de waardering voor de inhoud van ons Nieuwsmagazine almaar stijgende en het wordt door sommigen zelfs de digitale Moesson genoemd. Maar wij gaan gewoon door met het promoten van onze Nieuwsbrief om onze lezersaantallen te vergroten. De redactie dankt iedereen voor het vertrouwen. Heeft u een persberichtje of een leuke activiteit voor de rubriek just4kids voor de jeugd van 4 tot 16 jaar? Laat het ons weten! Inmiddels hebben we nu: 5940 abonnees! Wij willen een heel hartelijk welkom heten aan al die nieuwe lezers van onze mooie Nieuwsbrief. Bent u zelf lid van een vereniging of club en u denkt dat de andere leden het wel zouden waarderen om ons Nieuwsmagazine

Aantal abonnees is NU:

maandelijks per e-mail te ontvangen? Dan kunt u dit nieuwsmagazine uitprinten en als inzage-exemplaar op de eerstvolgende bijeenkomst van uw vereniging of club op de infotafel of entreetafel leggen met een E-mail intekenlijst erbij. Zo helpt u ons aan nieuwe abonnees en uw clubgenoten aan een gratis mooi en informatief maandelijkse magazine. Een E-mail intekenlijst kunt u bij ons aanvragen en krijgt u dan omgaand toegestuurd.



Tientjes actie

Tenslotte willen wij u graag nogmaals herinneren aan onze tientjes actie. Gelukkig hebben al heel wat mensen een bijdrage geleverd, waarvoor onze dank, maar het is helaas nog niet voldoende om financiële soelaas te kunnen bieden aan onze plannen voor wat promotionele acties dit jaar. Denkt u daarom nog eens aan ons, als u toch uw bankzaken aan het doen bent. Rabobank, nr. 12 92 16 836 (IBAN: NL39 RABO 0129 2168 36) t.n.v. N.I.C.C. in Den Haag, o.v.v. Tientjes actie. U helpt ons toch? Wij rekenen op u, zoals u rekent op ons.



Deadline kopij en advertenties voor het juninummer is op: 4 juni 2013

et Gebaar uit 2000Het Gebaar ui

Oplage NICC Nieuwsbrief nu naar 6000 door: Hans Vogelsang

In een betrekkelijk korte tijd hebben zich een record aantal nieuwe abonnees aangemeld. In een maand tijd is het aantal met zo’n 200 toegenomen. Daarom hebben wij de oplage van de Nieuwsbrief verhoogd naar 6000. Sinds we in september 2009 de eerste Nieuwsbrief het daglicht lieten zien, heeft het enige gratis Indische magazine ter wereld dus een enorme vlucht genomen. De initiatiefnemer, het Nederlands Indisch Cultureel Centrum is blij verrast met dit geweldige resultaat en ziet hierin het bewijs dat het Indische gebeuren wel degelijk leeft en dit wordt gestaafd door het feit dat wij in nauwelijks vier jaar tijd een enorme achterban hebben verworven. Wij zijn iedereen erg dankbaar voor deze bevestiging en hopen dat zich in de toekomst nog veel mensen zich bij ons zullen aansluiten. Alle nieuwe abonnees willen wij vanaf deze plaats een warm welkom heten en hopen dat zij de kwaliteit van ons magazine weten te waarderen en doorgeven aan familie, vrienden en kennissen wereldwijd. Als iedereen een beetje meehelpt, zullen we hopelijk voor de jaarwisseling 2014-2015 het aantal van 10.000 abonnees bereikt hebben. Ondersteunt u ons in dit streven en stuurt u onze Nieuwsbrief door aan mensen in uw eigen e-mailbestand met het verzoek om zich eveneens te abonneren. Tegenwoordig noemen we zo’n initiatief CROWDSOURCING. Maar doordat wij continu onze Nieuwsbrief aan het verbeteren en uitbreiden zijn, is het belangrijk dat wij ook financieel een gezonde structuur krijgen. Bijna twee jaar geleden hebben wij hiertoe onze “Tientjes Actie” opgestart en regelmatig wordt hieraan gevolg gegeven. Echter, naast dat wij hiervoor natuurlijk enorm dankbaar zijn, is het voor ons belangrijk ook ruimere bronnen aan te boren, willen wij ons streven – een zelfstandig Indisch Centrum in Den Haag met eigen activiteiten, een mooie theaterzaal met een podium voor diverse grotere activiteiten, een aantal oefenstudio’s voor (Indo) bandjes, enz. – kunnen omzetten naar realiteit. Meer informatie over dit streven vindt u op onze website: www.indisch-centrum-denhaag.nl. Dat voor het verkrijgen van een gebouw en het opstarten van een Indisch Centrum grote bedragen gemoeid gaan, moge duidelijk zijn en dat we daarmee niet uitkomen met een tientjes actie is ook zonneklaar. Wij willen dan oom graag rekenen op uw support in het vinden van financiers en sponsoren, die het ons mogelijk kunnen maken ons streven waarheid te laten worden. Wilt u na onze website gelezen te hebben nog meer informatie, dan willen wij daar graag aan voldoen. Misschien kent u mensen die over de middelen beschikken ons hierin te ondersteunen, of bedrijven die ons daarbij behulpzaam willen zijn. Kijkt u eens om u heen en legt u uw oor eens te luisteren. Misschien dat u ook iemand kent die zich wil inzetten om voor ons een effectieve financiële campagne op te zetten. Wij zijn u hiervoor erg dankbaar.

______________________________





Crowd writing: Veteranendag 2013

In het kader van de veteranendag 2013, die op zaterdag 29 juni gehouden zal worden, wil de redactie graag U als lezer betrekken. WIJ WILLEN GRAAG UW MENING over dit jaarlijkse evenement. Vertelt u in ongeveer 75 woorden of en waarom u vindt dat Veteranendag belangrijk is. U kunt dit betrekken op uzelf (als u veteraan bent), op de veteranen (als u dat zelf niet bent) of maatschappelijk. Vermeldt daaronder uw naam en woonplaats en of u zelf veteraan bent of niet en zo ja, wanneer en waar. Dit initiatief wordt CROWD WRITING genoemd: met z’n allen schrijven over een thema.

Reacties zullen in de volgende editie van deze Nieuwsbrief geplaatst worden. Deadline: 7 juni 2013. De redactie.
Stuur uw bijdrage naar: info@indisch-centrum-denhaag.nl


15 augustus herdenking: Uw mening wordt gevraagd

Onlangs was er weer rumoer over de 4 mei herdenking in Vorden. Daar wilde men na afloop de bezoekers langs de graven van een aantal Duitse soldaten leiden. “Het is geen herdenking van die Duitse soldaten, mar een handreiking naar een voormalige vijand, met de nazaten waarvan wij nu vriendschappelijk omgaan”, aldus de Burgemeester. Vele anderen waren echter zeer verontwaardigd en dreigden met acties, omdat ze vonden dat het toch een verkapte herdenking van de daders zou zijn. Dit rumoer maakte opnieuw de discussie los over wie, wat, hoe en welke periode herdacht zou moeten worden op 4 mei. En ook of men zich alleen zou moeten beperken tot de periode van de Tweede Wereldoorlog of ook de gevallenen van na die oorlog in de diverse conflicten waarbij Nederlandse militairen betrokken waren. In de Indische kringen had Indoradio op Facebook de vraag gesteld of ook de Japanners op 15 augustus herdacht zouden moeten worden. Een storm van protesten deed hen die vraag echter gauw weer inslikken. De algemene teneur was: dat nooit!

Toen ontwikkelde zich op Twitter en op Facebook geïnitieerd door Indisch4ever een discussie of de slachtoffers van de Bersiap-periode en ook de gevallenen van de strijd in voormalig Nederlands Nieuw Guinea deel zouden moeten uitmaken van de herdenkingen op 15 augustus. Boeroeng van Indisch4ever maakte een poll, waarop iedereen zijn stem kon uitbrengen. De redactie kreeg hier lucht van en bracht te berde dat de Bersiap-periode en ook de strijd in Nieuw Guinea eigenlijk in elkaars verlengde liggen en in feite gezamenlijk deel uitmaakten van het afbrokkelend koloniaal bestuur in dezelfde regio. Dat zou een argument kunnen zijn om het bij de 15 augustus herdenkingen te betrekken. Toen deze mening als reactie onder de poll geplaatst werd op de website van Indisch4ever, bleek na enkele uren een verhitte discussie los te barsten, die nu zijn naklank krijgt in dit artikel in deze Nieuwsbrief. Al gauw kon geconstateerd worden dat er zowel voor- als tegenstanders waren, die zich tot op heden verhouden als 60 % voor en 40 % tegen. Misschien dat dit de komende jaren een discussiepunt gaat worden, waartoe ook de redactie van deze Nieuwsbrief zijn steentje wil bijdragen door ook hier de LINK naar de poll te plaatsen en u om uw mening te vragen en uw stem uit te brengen. Wij willen u uitnodigen om naar de poll te gaan via de LINK aan het eind van dit artikel om uw mening te geven De poll die u dan aantreft, ziet er als volgt uit:

Moeten de 15 augustus herdenkingen zich beperken tot het herdenken van de geschiedenis van Nederlanders te Indië tijdens de oorlog 7 dec. 1941- 15 aug. 1945 ?

Ja
Nee
Ik weet het niet

Vote
View Results


Polldaddy.com

Klikt u op de volgende LINK om naar de poll te gaan:

http://indisch4ever.nu/2013/05/08/15-augustus-herdenking/


(advertentie)

Tong Tong Fair 2013

Van 12 mei tot en met 2 juni is Den Haag weer even de Indische hoofdstad van het westelijk halfrond. Twaalf dagen lang zal het tentencomplex de tachtig- tot honderdduizend bezoekers verwelkomen in oosterse sferen. De organisatie is dit keer trots op de komst van Waldjinah, de koningin van de krontjong. De uit Solo afkomstige zangeres, geboren in 1945, heeft een grote staat van dienst, waarmee zij ook buiten Indonesië veel aanzien geniet. In 2006 werd zij in Indonesië onderscheiden met de Governement’s Award. Het gebouw van de Haagse Dierentuin, waar het in 1958 allemaal begon.

Tijdens haar optredens op het grote podium wordt zij begeleid door het Orkes Keroncong Bintang Surakarta. Hierin spelen ook haar zoon en dochter en dit orkest is dit jaar het Huisorkest op de 55e Tong Tong Fair. De theaters brengen een bonte mix van muziek, dans en literatuur. In de eetwijk kan men weer naar hartenlust de smaakpapillen testen bij de vele restaurants en in de grote tent is zoals gebruikelijk de grootste oost-west bazaar ter wereld neergestreken met enkele honderden standhouders die voor elk wat wils in de aanbieding hebben. De laatste jaren is het bezoekersaantal wat teruggelopen, maar het TTF-team heeft alles uit de kast gehaald om dit tijdens het elfde lustrum weer wat op te krikken.



Na de sloop van de Haagse Dierentuin nam de (toen nog) Pasar Malam Besar zijn intrek in de Houtrusthallen.

Indisch feest voor iedereen

Juist de cross-over van culturen uit Zuid-oost Azië en het Westen maakt de Tong Tong Fair tot een evenement van wereldformaat. Daarbij is de TTF het grootste Indische evenement ter wereld buiten Indonesië. Een belangrijke plaats wordt ingenomen door het Tong Tong Festival. Dit is de naam van een compleet en heel gevarieerd theaterprogramma, dat plaats vindt in de diverse theaters op het Malieveld en tijdens de TTF ook op andere plekken in Den Haag. Bij de programmering is de Indische cultuur (een van de oudste mengculturen ter wereld) een leidraad. Het Tong Tong Festival brengt artiesten, auteurs en wetenschappers van (inter)nationale faam naar Den Haag. Verder produceert het ook zijn eigen multidisciplinaire voorstellingen en maakt een fusion van muziek- en dans-tradities. Dagelijks zijn er tevens lezingen, workshops, concerten en dans- en toneelvoorstellingen.

Het gehele tentencomplex bestaat uit: de entreetent met kassa’s, garderobe, infobalie en een aantal “eigen” stands, alsmede de “kidscorner” waar u eventueel de allerkleinsten met een gerust hart aan de goede zorgen van professionele kinderleidsters kunt overlaten. Dan natuurlijk de Grand Pasar, waar u genietend van de exotische geuren van wierook en tropisch fruit kunt rondslenteren en winkelen bij enkele honderden kramen. De “Indische Stad” heeft drie theaters, waar u tal van voorstellingen kunt bijwonen. Bintang Theater, Bibit Theater en de Bengkel zijn hier de “places to be”. En dan natuurlijk de

Nu al weer vele jaren op de vertrouwde plek in Den Haag: het Malieveld. En inmiddels uitgegroeid tot een ware Indische Stad.

eetwijk, waarbij wij nadere uitleg eigenlijk overbodig vinden. Ga gewoon uw neus achterna en maak een keuze uit de rijke Indische en Indonesische keuken. Verder zijn er nog het Cultuurpaviljoen met het Kooktheater en het Indonesië-paviljoen met vanuit Indonesië ingevlogen standhouders die u met hun Indonesische producten tot kopen trachten te verleiden. Het complete programma vindt u op: www.tongtongfair.nl.

_____________________________



Een “Lint van tafels zal vrijdag 12 juli 2013 de Marktin Ede sieren, tijdens de wereldrecordpoging “De Langste Rijsttafel ter Wereld”. De organisatie wil in totaal zo’n 900 gasten laten eten aan een tafel van in totaal 320 meter. “Wij slaan de handen ineen voor deze recordpoging en voor het goede doel: Child Support Indonesia”, aldus Edenaar Jan van den Berg. Voor de recordpoging, die inmiddels is ingediend bij Guinness World Records, werken verschillende organisaties samen. Ambassadeur van de Stichting Child Support Indonesia: Lonny Gerungan voegt hieraan toe: “Negen jaar geleden heb ik ook meegewerkt aan een recordpoging in Barneveld. Toen werd het een Rijsttafel van 250 meter met 750 gasten. Daar willen we nu natuurlijk overheen”. De Stichting zet zich al meer dan 25 jaar in voor kinderen in Indonesië, de laatste jaren vooral op het gebied van onderwijs.

Momenteel nemen zo’n 850 kinderen deel aan het programma. “We brengen de kinderen die geen onderwijs genieten in kaart. Daarna zorgen we dat ze naar school kunnen en dat hun les- en boekengeld wordt betaald. Zo zorgen we voor dat ze niet buiten de boot vallen”, aldus projectmanager Annemarie Rulos.

In totaal zullen er op 12 juli tachtig tafels voor elk twaalf personen opgesteld staan in Ede. Tijdens de avond komen er schalen op tafel met in totaal negen Indonesische gerechten. “Het wordt een rijsttafel zoals je die mag verwachten”, zegt Lonny. Hij verheugd zich op het koken, maar ook op de diverse optredens die tijdens de recordpoging op een podium zullen plaatsvinden. Onder andere Justine Pelmelay en Antje Monteiro geven een show weg. Het voltallige college van Burgemeester en wethouders zal aan tafel zitten en vertegenwoordigers van Singapore Airlines en ook de Indonesische ambassadrice Retno Marsudi zullen aanschuiven.

Wilt u ook deelnemen? Dan kunt u zich voor een tafel van 12 personen inschrijven op de website van www.langsterijsttafel.nl De kosten van een twaalf persoonstafel zijn: € 250,00, exclusief een drankje. Bedrijven betalen € 500,00. Daarvoor krijgen zij hun bedrijfslogo op de placemats en advertenties.

Verzamel ook twaalf personen via uw vereniging, familie, vrienden, enz. en reserveer een tafel voor een uitzonderlijk diner en leuk entertainment. Er zijn nog enkele tafels beschikbaar, maar haast u want vol-is-vol. De organisatie is in handen van www.childsupportindonesia.nl Inschrijven: www.langsterijsttafel.nl

_____________________________



De Backpay kwestie, nogmaals uitgelegd

De Japanse bezetting van Nederlands-Indië kwam op 15 augustus 1945 een einde. Indië was tijdens de Tweede Wereldoorlog zwaar getroffen. De materiële oorlogsschade was groot: plantages, fabrieken, kantoren, huizen en inboedels waren geplunderd en vernield. De oorlog had de samenleving ontwricht en de oude gezagsverhoudingen totaal verstoord. De nationalisten Sukarno en Mohammed Hatta hadden op 17 augustus 1945 de onafhankelijkheid van de Indonesische republiek uitgeroepen. Herstel van het koloniale gezag was op korte termijn niet mogelijk vanwege een groot tekort aan troepen en materieel. Nederland was aangewezen op de medewerking van geallieerde bondgenoten. Ondanks hun hulp ontstond in Nederlands-Indië een machtsvacuüm waarvan de Indonesische nationalisten gebruik maakten. De maanden die volgden op de capitulatie van Japan werden gekenmerkt door terreur en gewelddadigheden die velen, vooral Indo-Europeanen en Chinezen, het leven kostten. Deze tijd, oktober 1945-januari 1946, wordt ook wel de Bersiap-periode genoemd.

Een groot deel van de Europese bevolking had de bezettingstijd onder zeer zware omstandigheden doorgebracht in interneringskampen. Zij waren, overigens net als de Indo-Europeanen, aan het einde van hun krachten en hun financiële reserves. De meeste Europeanen hadden in 1945 geen bezittingen meer, als gevolg van een door Japan gevoerde politiek om Europeanen hun hoge maatschappelijke positie te ontnemen. Veel Indo-Europeanen hadden tijdens de bezetting hun waardevolle bezittingen noodgedwongen te gelde moeten maken. Geallieerde hulpverleners boden noodhulp door het verstrekken van de eerste levensbehoeften. Europese oorlogs-getroffenen werden ten tijde van de Bersiap-periode ter bescherming ondergebracht in verzamel- en doorgangskampen.





Krapgeldpolitiek

Na de bevrijding bleek dat tegoeden bij banken door Japanners niet waren geroofd, in tegenstelling tot de strategie die de Duitse bezetters in Nederland hadden gevoerd. Het geld kon echter niet worden opgenomen. Banken bleven gesloten en de autoriteiten hadden op Java en Sumatra een ‘krapgeldpolitiek’ afgekondigd. Met deze maatregel werd geprobeerd de snel oplopende inflatie zoveel mogelijk te beperken. Overheidspersoneel hoefde op korte termijn niet te rekenen op uitbetaling van het salaris dat ten tijde van de bezetting niet was uitgekeerd. Het gouvernement zag zich gesteld voor meer urgente problemen, zowel op politiek niveau als op het gebied van de maatschappelijke hulpverlening. Bovendien ontbraken beschikbare financiën. Op bestuurlijk niveau werd gestreefd naar een betaalbare vorm van rehabilitatie. Uitbetaling van een aantal maanden vooroorlogs salaris zou oorlogsgetroffenen in staat stellen het leven weer enigszins op de rails te krijgen. Toezeggingen van een aantal commerciële bedrijven, zoals de Nederlandsche Handel-Maatschappij (NHM), de Koninklijke Paketvaart Maatschappij (KPM) en de Bataafse Petroleum Maatschappij (BPM), om het gehele bedrag aan achterstallig salaris aan hun werknemers uit te betalen doorkruisten deze strategie.

Niet alleen een deel van het bedrijfsleven had de toezegging tot deze zogeheten backpay gedaan, ook de Koninklijke Marine had haar personeel iets dergelijks beloofd. De nadelige positie waarin militairen uit de Indische land- en zeemacht – en landsdienaren in dienst van het Indische gouvernement – zich bevonden ten opzichte van overheidspersoneel uit Nederland werd hiermee extra benadrukt. Bovendien waren verwachtingen gewekt en namen oorlogsgetroffenen in Indië geen genoegen meer met een lage rehabilitatie-uitkering. Het recht op backpay werd door het gouvernement echter bestreden. Als argumentatie werd aangevoerd dat Indië in staatsrechtelijk opzicht financieel autonoom was. Dit gegeven was feitelijk juist: Indië was sinds 1864 financieel onafhankelijk, maar wel voor zover het moederland haar goedkeuring aan het financiële beleid verleende. Om uit deze impasse te komen, werd in 1946 een ‘Backpay-commissie’ ingesteld die de kwestie diende te onderzoeken.

Rehabilitatie-uitkering

De commissie kon echter geen overeenstemming bereiken over de juridische vraag of er recht op backpay bestond en over de hoogte van een eventuele uitkering. Aangezien een groot deel van de bevolking in Nederlands-Indië steeds meer problemen kreeg om in de eerste levensbehoeften te kunnen voorzien, werd eind 1946 een pre-advies geformuleerd, dat na vele herzieningen in september 1947 als besluit werd vastgesteld.

Dit 'besluit inzake de initiële rehabilitatie-uitkering' voorzag in een uitkering van minimaal drie en maximaal vijf maanden achterstallig loon of pensioen. Het bedrijfsleven werd eveneens verplicht tot een uitbetaling van maximaal vijf maanden achterstallig loon. De hoogte van deze eenmalige uitkering was afhankelijk van de grootte van de gezins-samenstelling. De uitkering diende niet gezien te worden als een betaling van niet-uitgekeerd salaris, maar als een rehabilitatie-bedrag waarmee alle oorlogsgetroffenen, ongeacht de landsaard, in staat werden geacht een nieuw bestaan op te bouwen op een niveau van de toen passende omstandigheden. De term backpay werd angstvallig vermeden. Deze regeling leidde tot erg veel verontwaardiging en onrust bij betrokkenen en de organisaties die hun belangen behartigden, zoals de Nederlands-Indische Bond van Ex-Krijgsgevangenen en Geïnterneerden (NIBEG) en de Indische Pensioenbond.

In de jaren 1947-1949 vond een tripatiete-beraad plaats, dat moest leiden tot de definitieve afhandeling van het rehabilitatievraagstuk. Het beraad vond plaats tussen het Indische departement van Sociale Zaken, werkgevers en werknemers en belangenorganisaties. Een tussentijds akkoord in mei 1948 kreeg echter geen politieke goedkeuring. De uitgaven die voor de slotuitkering waren begroot, vormden een te grote last voor de Indische begroting en politiek Den Haag was niet bereid financieel tegemoet te komen. Het Indische ministerie van Financiën ging over tot verdere bezuinigingen op het voorstel.



In februari 1949 werd de opzet van de slotrehabilitatie gepresenteerd. Afhankelijk van de gezinssamenstelling kregen overheidsdienaren een uitkering van vier tot twaalf maanden salaris, met een maximum van duizend gulden per maand. Particuliere werknemers in dienst bij het bedrijfsleven kregen – ook afhankelijk van de gezinssituatie – twee tot zes maanden salaris van hun werkgever.

Pensioenvoorzieningen van tal van werknemers uit het bedrijfsleven en zelfstandigen werden veiliggesteld. De regeling die werd gepresenteerd was al in de loop van de onderhandelingen uitgekleed. Echter, het feit dat gemaakte delegatieschulden ten tijde van de Japanse bezetting met de uitkering werden verrekend leidde er toe dat er netto alsnog weinig te besteden viel. De plannen brachten veel morele verontwaardiging en commotie teweeg.




  1   2   3


De database wordt beschermd door het auteursrecht ©opleid.info 2019
stuur bericht

    Hoofdpagina