Norman van den Wildenberg, maxazine nl



Dovnload 7.35 Kb.
Datum22.07.2016
Grootte7.35 Kb.

Music & More – Great Eyeballs Recensies ‘Elektric Disko Jazz’

Norman van den Wildenberg, maxazine.nl

"Het tweede album van Great Eyeballs in de cd-speler. Niet eerder van hen gehoord moet ik bekennen, maar dat is wel vaker zo bij een album van de duizenden bandjes die alleen al in Nederland rondzwerven. En die onbekendheid is zeker geen desinteresse, want door de jaren heen heb al eerder menigmaal gemerkt dat juist die onbekendere bandjes en artiesten vaak van grotere klasse zijn dan de zoveelste Marco Borsato, Michael Jackson of Madonna. Het is alleen vaak het commerciële en de marketing die een artiest bekender maken bij het grote publiek.

Bij Great Eyeballs is dat wederom een bevestiging dat de marketing vaak onterecht is. Juist de minder commerciële artiesten hebben vaak de elementen en muziek die vele malen interessanter is dan de zoveelste top 40 hit. Great Eyeballs is daar het bewijs van. 'Elektric Disco Jazz' is een verzameling tracks, die veelal heerlijk in het gehoor liggen. Funky tunes en jazzy loops nemen je in een soms zweverige bui mee naar uitgestrekte muzikale velden, die dromerigheid afwisselt met energieke dans. Op een Beatles-cover ('Julia') en een arrangement van Thelonius Monk's 'Round Midnight' na brengt Great Eyeballs een reeks beats die niet zouden misstaan op een North Sea Jazz, maar evenmin op de maandelijkse 'Remember the disco'-feestjes in de diverse graanschuren door het gehele land. Toegegeven, die eerder genoemde 'Julia' zal waarschijnlijk een persoonlijke favoriet zijn geweest en ook 'Country Stroll', het zijn kleine vraagtekens op het album. Muzikaal sterk, maar totaal niet passend in het geheel op 'Elektric Disco Jazz'. Goed, we zullen het daarbij laten, want over het algemeen loopt het album als een trein. Een sneltrein welteverstaan, want 'Elektric Disco Jazz' is geen plaat om rustig bij te blijven zitten.

Het basspel van bassist Udo Pannekeet (zie ook: Ingeborg Helder - Light Interchange), het zweverige toetsenspel van Berthil Busstra de weepende gitaarriffs van Tim Langendijk en het Phil Gould-achtig strakke drumwerk van Marc Schenk, het geheel staat en valt vaak bij de zwakste schakel. Die zwakke schakel is op 'Elektric Disco Jazz' niet echt te vinden. Het is fijn dat Nederland weer eens een degelijke fusion-groep heeft weten voort te brengen. Onduidelijk waarom de grote jazz-festivals Great Eyeballs nog niet hebben weten te ontdekken. (8/10) (The Sand Records)

Muziekwereld’ nummer 1-2012, mrt - rakenDra Smit

Elektric Disco Jazz is de tweede cd van Great Eyeballs. Op deze plaat spelen ze voornamelijk eigen werk waarbij alle stukken in elkaar overlopen. Interludes en akoestische soundscapes vormen verbindingen. Disco- en Afrikaanse grooves vermengd met funk worden afgewisseld met lyrische, sferische ballads zoals ‘Julia’ van The Beatles. De muziek klinkt warm waarbij de elektrische component bestaat uit zwerige synth-pads, mooie mystieke synthesizer loopjes en pakkende fusion- thema’s.

De stukken blijven stevig met de voeten op de grond door de met echte instrumenten gespeelde disco-, afro- en funk-grooves. Drummer Marc Schenk, percussionist Martin Verdonk en bassist Udo Pannekeet zijn een hechte groove sectie die er wel raad mee weten. Udo Pannekeet tekende ook voor de uitstekende geluidsproductie. Ik heb zelden een mix gehoord met zoveel laag die toch lekker stabiel en evenwichtig blijft. Ik ging hard op deze schijf!

Jazzflits’ nummer 173, feb ’12 - Davey Schreurs

Do not fear mistakes. There are none.” (Miles Davis) Hieraan moeten de mannen van Great Eyeballs gedacht hebben, toen ze het album ‘Electric Disco Jazz’ opnamen. De plaat bevat een wirwar aan stijlen. Je kunt het niet zo gek bedenken of ze spelen het: jazz, pop, rock, bossanova, country. De nummers sluiten feilloos op elkaar aan en nemen je mee op een tocht naar het onbekende. Het onbekende waarin diepe geheimen schuil gaan. Bijna elke muzikant, op Martin Verdonk na, schreef een nummer voor het album. Verdonk doet ‘alleen’ waar hij onwijs goed in is: percussie.

Zodra je op ‘play’ drukt word je verwelkomd door een heerlijk funky nummer. ‘So Far So Good’, een compositie van Berthil Busstra, laat meteen zien wat deze musici in hun mars hebben. Over het algemeen is dit een sterk album dat niet zomaar aan je voorbij gaat. Verlies je even je aandacht, dan moet je goed luisteren om de draad weer op te pakken. Het stuk ‘Country Ride’ trekt mij niet zo. Ik vind het misplaatst op dit album. Bovendien heeft dit nummer op het album geen goede plek gekregen. Het doet afbraak aan de spanning. Voor de rest zit het album goed in elkaar. Er staan zowel wervelende, maar ook ‘kleine’ solo’s op. Dit maakt het album zo fijn om naar te luisteren. Het biedt voor elk wat wils. De titel ‘Elektric Disco Jazz’ is toepasselijk en waar. Je kunt met dit album op de dansvloer losgaan, maar ook schuifelen met dat ene meisje dat je nooit meer los wilt laten.



www.musicandmore.nl




De database wordt beschermd door het auteursrecht ©opleid.info 2017
stuur bericht

    Hoofdpagina