Ondon calling



Dovnload 39.5 Kb.
Datum20.08.2016
Grootte39.5 Kb.
LONDON CALLING
De Bende van Vijf die ternauwernood uit Beijing kon ontsnappen trok dit keer naar de Olympische Spelen te Londen (UK).
Proloog
Voor ons vertrek naar Beijing in 2008 wisten we al dat de Spelen in 2012 aan London toegewezen waren. Immers, het IOC met onze landgenoot dr. Jacques ROGGE aan het hoofd wijst de volgende stad ongeveer 7 jaar op voorhand toe. Zo weten we nu ook al dat we in 2016 richting Rio de Janeiro in Brazilië gaan.

Nu dus London. Fluitje van een cent dachten we als je al trips naar Barcelona, Atlanta, Athene en Beijing op eigen houtje in elkaar hebt gestoken. Maar niets was minder waar. De organisatie verliep heel stroef.

Eigenlijk vinden we het een beetje oneerlijk dat het IOC geen voorkeursbehandeling geeft aan haar “vaste klanten”. Wij moesten net als iedereen weer braaf in het rijtje gaan staan voor tickets, verplaatsing en verblijf. Van in het rijtje staan kennen de Engelsen alles. Het verhaal gaat dat ze zelfs achteraan de “queue” aanschuiven als ze niet weten waarvoor die rij er staat. Maar dit verhaal lijkt me eerder een voorbeeld van die typische Britse humor geloof ik.

Neen, de verklaring voor de moeilijkheden die we ondervonden is te vinden in het grote aantal kapitaalkrachtige Britten in Greater London, en de grote bevolkingsdichtheid van Europa waardoor de Games voor iedereen eigenlijk vlakbij zijn. Bovendien zitten we ook midden in een drukke vakantieperiode.

Het begon al bij de kaarten. We dachten als lid van de Europese Unie veel beter af te zijn dan vier jaar geleden in China. De Europeanen kwamen immers direct na de Britten aan bod. Helaas verkeerd gerekend… slechts 2 schamele kaartjes werden per persoon toegewezen (van de +/- 10 aangevraagde). In verschillende etappes en na heel wat lobbywerk zijn we via een tweede internetloterij en het BOIC/SUSEIA aan 7 kaarten geraakt, en we hopen ter plaatse nog wat te kunnen aanvullen via de officiële kanalen van het Belgisch en/of Nederlands Huis of gewoon via scalpers op de zwarte markt. Vooral atletiek missen we nog om ons bezoek compleet te maken.

Nu was het ook extra moeilijk om een betaalbaar verblijf te vinden. Zoals gewoonlijk probeerden we eerst een appartementje te zoeken. We hadden wel enkele contacten, maar ofwel zagen de eigenaars het niet zitten (zomaar vijf man in uw huis laten?) ofwel waren de prijzen buitensporig (3000 euro voor 1 week!). Low budget hotels of logies met ontbijt waren bijna volledig volgeboekt. Wat er nog restte was zeer duur (+200 euro/nacht voor een B&B). We dachten dan een oplossing gevonden te hebben door in België een mobilhome te huren of met de tent te gaan, maar nee hoor, ook voor campingplaatsen waren de prijzen x10!.

Gelukkig hadden we gemaild met enkele Londense universiteiten. Die verhuren immers kamers met ontbijt aan toeristen als de meeste proffen, buitenlandse onderzoekers en studenten met vakantie zijn. Onverwachts kregen we de kans, voor deze kamers op de markt kwamen, onze keuze te maken. Zo zitten we nu 8 dagen in een studentenhome van de London School of Economics, waar ene M. JAGGER zich ooit inschreef. Hij koos tenslotte voor één of ander bandje.

We zitten op een boogscheut van Oxford Street, pal in het centrum… tegen een eerlijke prijs! We zullen professor Paul DE GRAUWE de groeten doen als we hem zien.



Eigenlijk was het vervoer (logisch) deze keer het makkelijkst en het goedkoopst wegens lang op voorhand geboekt: Eurostar Lille – London St Pancras.
Ons programma


dag

Datum

Start

einde

Sport

Venue

za

28/jul

10:00

16:00

Wielrennen/weg

The Mall

zo

29/jul

9:00

12:00

Tafeltennis

Excel

ma

30/jul

19:00

22:45

Hockey

RiverbankArena

di

31/jul

18:30

23:00

Badminton

WembleyArena

wo

1/aug

14:30

18:30

Beachvolley

HorseGuards

do

2/aug

12:00

20:00

Tennis

Wimbledon

vr

3/aug

10:30

15:30

Schermen

Excel

vr

3/aug

19:00

23:30

Volleybal

Earls Court

za

4/aug

14:30

16:30

Voetbal

Wembley Std


28 juli
Na een vlotte reis via Calais onder het kanaal bereiken we ons verblijf. Vlakbij liggen de Indian YMCA en het reclamebureau Saatchi & Saatchi. We dumpen er onze bagage en spoeden ons per trein naar het naburige county Surrey, een groene, heuvelrijke streek. Deze middag heeft er immers de wegwedstrijd voor wielrenners plaats. We vatten post in een bocht van een plaatselijke ronde, net voor een nijdige helling die de deelnemers 9 keer voorgeschoteld krijgen.

Iedereen verwacht de Manx Express, Mark CAVENDISH, die ondermeer wordt gegangmaakt door de recente Tourwinnaar, Bradley WIGGINS. Op het einde stokt de Britse trein echter en de winnaar wordt verrassend dopingzondaar VINOKOUROV, die het (te) makkelijk haalt van een Columbiaan. Sommige toeschouwers spreken van een doorgestoken kaart. De Belgen stellen teleur. Co-favoriet Tom BOONEN komt niet in het stuk voor, enkel Philippe GILBERT gaat mee tot diep in de finale.

De ontknoping volgen we trouwens na een tip van den Dirk op een groot scherm vlakbij het parcours. Eigenlijk een privéfeestje voor gasten van de Duitse fietsgigant Rose, maar een goeie soldaat trekt altijd zijn plan, niet? Nadat vele Britten ontgoocheld afdruipen, genieten we nog van een frisse Carlsberg tijdens een concert van de folk-rockgroep Van Susans.

Check out YouTube/MySpace!

Het avondmaal nuttigen we bij de Italiaan om de hoek, de anderen trekken nadien nog naar het Belgian House voor een eerste kennismaking.Ondanks Jans tegenstribbelen besluiten we het weer eens te voet te doen. 1,8 mijl volgens de quiz van Fred. Een flinke wandeling later komen we aan bij Temple House aan de oever van de Thames. Hier heeft ons land zijn tenten opgeslagen. De gebouwen van Temple die normaal bevolkt worden door enkele duizenden advocaten, zijn nu het domein van de Belgen. 1.000.000 euro kost dit U en ik, maar het dient gezegd: klasse! Na enkele ponden toegang en 5£ voor een grote pint kunnen we genieten van de party in het gezelschap van een reeks BV’s en bobo’s.

Ondanks 4 iPads in ons gezelschap (helaas zonder wifi) zijn we stomverbaasd als plots 3 of 4 cameraploegen binnenstormen. Ons land heeft een eerste medaille beet met Charlene VAN SNICK in het judo. De frêle atlete komt eerst wat onwennig op het podium staan, maar als het dak van Inner Temple er af gaat en Marc UYTTERHOEVEN wat dom doet tegen haar, komt een brede lach te voorschijn. We drinken er nog een pint op en besluiten de metro terug te nemen. Als we zien dat dit ene ritje ons bijna 20£ zal kosten, besluiten we weer te voet te gaan. Goede mens die Jan!


29 juli
Na een overwegend zonnige eerste dag, nu “predominantly overcast with intermittent showers”. So be it. Nie neute! Luc H. trekt ‘s morgens solo naar het Excel congrescentrum voor het tafeltennis (waar o.m. ook het boksen en judo plaatsvinden). De sterk vertegenwoordigde Aziatische gemeenschap in het VK zit er zeker voor iets tussen. Tickets bleken een schaars goed. Oude krijger Jean-Michel SAIVE krijgt hij helaas niet te zien, want die moet pas de volgende sessie aan de bak. Het zijn z’n zevende opeenvolgende spelen. Respect!

In de uitstekend verzorgde venue treden in de tweede ronde veel genaturaliseerde Chinezen aan voor landen als Turkije, Luxemburg of Frankrijk. In het full house heerst een toffe sfeer. Zowel winnaars als verliezers krijgen een daverend applaus voor hun inzet en Luc geeft wat tekst en uitleg aan 2 Antwerpse dagtoeristen.

Hier de titel behalen krijgt meer weerklank dan een WK, maar dit tornooi is wel wat gedevalueerd, want per land mogen maximaal 2 spelers aantreden. Zo is de dynamische Chinees Ma Long, wellicht de technisch meest begaafde van zijn generatie, verwezen naar het landenkampioenschap. Bovendien komen reekshoofden pas in de derde ronde aan bod.

Het culturele aspect wordt tijdens onze reis niet verwaarloosd: we brengen ‘s middags een bezoek aan het Tate Modern, het museum voor hedendaagse kunst. Vlakbij de Millenium Bridge over de Theems en het Globe-theater van de oude bard William SHAKESPEARE. De collectie nodigt uit om via een reeks installaties en performances na te denken over de wereld waarin we leven. Eens te meer blijkt dat appreciatie voor het werk van een kunstenaar een zeer persoonlijk gegeven is en blijft.


‘s Avonds trekken Dirk, Fred en Luc H. nog naar Holland Heineken House, schitterend gelegen op een heuvel aan de stadsrand. Bedoeling is om aan een 5e zitje te geraken voor het badminton van morgen. De Nederlanders hebben er een lucratief handeltje opgezet met sponsortickets die worden doorverkocht. Dirk depanneert een toffe Amerikaanse familie uit San Francisco wanneer hij wat tickets in hun plaats koopt, want die zijn enkel voor Europeanen bestemd. Hij krijgt er uit dankbaarheid z’n ticket voor in de plaats, samen met een fooi en een flinke hug.

Na wat queueing aan de bushalte stappen we op een rode dubbeldekker. Het blijkt een partybus te zijn van het Oranjelegioen, binnenin versierd met Nederlandse vlaggetjes en “We like to party” van de Venga Boys door de speakers!


30 juli
Ontbijt om 9u. We willen tegen de middag in het olympisch park zijn om er rond te kijken. Aangezien we toch vlakbij Oxford street “wonen” gaan we daar nog eerst even een kijkje nemen. Het is er gezellig druk, maar hier in het centrum merk je toch niet al te veel van de spelen. Behalve dat je er af en toe wat bekend volk tegenkomt. In dit geval kruist ex-wielrenner Mario CIPOLLINI ons op de fiets. Je moet goed gek zijn om hier te willen fietsen, en dat is super Mario ook.

Wat verderop is een Nike Store. Die vallen we natuurlijk aan! Want er is ook free wifi. Dit laatste is, tot onze grote frustratie, een probleem in wereldstad London.

Na de middag vertrekken we richting olympic park, gelegen in de wijk Stratford. Men heeft er een volledige site met oude fabrieken afgegooid om een reeks splinternieuwe stadions te bouwen. De velodroom is volgens ons de mooiste. Leuk is ook dat er centraal een mooi parkje aangelegd is. Iedereen ligt er in het zonnetje naar sport te kijken via een Panasonic- reuzenscherm of gezellig een pintje te drinken.

Na het versterken van de inwendige mens is het hoog tijd om ons zitje in de Hockey Riverbank arena op te zoeken. Daar volgen we eerst het geladen UK–Argentinië en daarna natuurlijk Duitsland-België. Ondanks het goede spel van de Belgen, en meer bepaald dat van buurman Florent VAN AUBEL moeten onze landgenoten het onderspit delven tegen de dubbele olympische kampioen. We verlaten het mooie olympic park badend in het licht. Na nog een uurtje sporen en wandelen kunnen we naar bed.


31 juli
Rather chilly today, dus we beperken ons tot indoor activities. Eerst op onze to-do lijst is het interactieve Science Museum. In 1978 was ik er voor het eerst met een groep humaniorastudenten onder begeleiding van onze toenmalige leraar geschiedenis, ene PvC. PvC? Jaja, de président-fondateur van TTC Gent! Een prettig weerzien met een museum waar zowel jong als oud aan hun trekken komen en verleden en toekomst naadloos in elkaar overvloeien. Een McLaren F1, (zweef)vliegtuigen van de gebroeders Wright, stoommachines van James Watt, Apollo-capsules…het staat er allemaal. Als je ooit in de buurt bent, een echte aanrader.

Next, Harrod’s, het grootwarenhuis van pappa AL FAYED. Shop till you drop, maar liefst met een volle beurs. Wat dachten jullie van een reeks horloges, limited edition uiteraard, voor de prijs van 480.000 pond, elk!

Tot slot op volle getalsterkte naar het badminton in Wembley Arena. Ook IOC-baas Jacques ROGGE geeft even acte de présence. Wij zitten met onze neus op de actie. Tijdens een dubbel dames beginnen beide teams uit Zuid-Korea en China (1e reekshoofden nota bene), ostentatief in het net te serveren. Op het moment zelf kennen we de reden niet maar achteraf horen we op de BBC dat dit het gevolg is van het nieuwe poulesysteem. Beide teams wilden op die manier een sterke tegenstander ontlopen in de volgende ronde. Een official moet ze tot de orde roepen. De Chinezen druipen af na een droge 2-0 en worden uitgefloten… maar de Koreanen zijn eigenlijk nog minder blij na hun zege.

We blijven tot op het laatst en zien de Hollandse (?) JIE winnen van een IJslandse. Bijna een privéwedstrijd want de Wembley Arena is zo goed als leeg.


01 aug
De vlag hangt uit te Buckingham Palace, dus de Queen is thuis. Aangezien we niet zijn uitgenodigd voor afternoon biscuits & tea, blijven we hangen voor de changing of the Guards met hun karakteristieke berenmutsen.

In afwachting van het beach volley, luieren we wat in strandstoelen in het St.Jamespark. We krijgen gezelschap van enkele grijze eekhoorntjes op zoek naar lekkers. How cute is that!


Ladies and gentlemen, this is NOT Wimbledon, but a beach party, so go ahead and make some noise!” zo kondigt de enthousiaste MC de middagsessie van het Beachvolley aan. “Rakey, rakey, rakey… where do they come from, nobody knows, all I do know, is they have sand between their toes “. Hij vraagt tussendoor applaus aan voor de vrijwilligers die het zand in tip top conditie houden.
Deze knappe venue ligt op het Horse Guards Parade plein, omringd door historische gebouwen, Big Ben en Nelson’s column. De zon is present, net als het Braziliaanse vrouwenteam, dat eerste staat op de wereldranglijst. We zijn niet alleen onder de indruk van hun niveau (ahum).

‘s Avonds trekken we naar de musical Spamalot in het Harold Pinter-theater te West End. We krijgen een flinke groepskorting voor goede zitjes op het balkon. Het stuk is gebaseerd op de knotsgekke Monthy Python films ‘Life of Brian’ en ‘The Holy Grail’. Het wordt een hilarische voorstelling met tal van verwijzingen naar films en actuele situaties. Op het einde zingt het publiek uit volle borst mee met de cast: “Always look at the bright side of Life”.

In de uitgaansbuurt Soho eten we ten slotte ons buikje eens lekker vol bij Billy’s.

A memorable day!


02 aug
Naar de All England Croquet and Lawn Tennis Club voor een dagje Wimbledon. We hebben zitjes voor kwartfinales op court 1, en kunnen rustig over het hele domein flaneren (buiten centre court dan). Kate en William zijn ook van de partij. We missen nog Pippa.
De eerste wedstrijd is die tussen thuisfavoriet Andy MURRAY en de Spaanse gravelbijter ALMAGRO. De Schot zit goed in zijn vel: hij wint makkelijk, 1 game zelfs met 4 opeenvolgende aces.
Dan krachtmens Serena WILLIAMS vs Caroline WOZNIACKI. De Amerikaanse won enkele weken geleden Wimbledon, en staat lekker te spelen in haar achtertuin. De Deense krijgt een 6-0 6-3 om de oren.

Tijd voor het serieuze werk nu. Via een handigheidje raken we binnen op centre court. 3 van ons vatten zelfs post vlakbij het heilige gras. Dat van die soldaat, remember? FEDERER himself etaleert er zijn klasse tegen servicekanon John ISNER (USA). Roger and out? Niet helemaal, want onze nationale Kim neemt het nog op tegen kreunster ‘Mascha’ SHARAPOVA. De Russische wint verdiend in twee sets.


‘s Avonds trekken we naar het Camden van Amy WINEHOUSE. Jan vraagt in zijn beste Cockney de weg aan een local naar Pier One, een typisch fish & chips restaurant. Die vent antwoordt kurkdroog: “Sorry mate, I don’t speak Russian”.
03 aug
Een hernieuwde kennismaking met het Excel Centre voor het schermen met de sabel heren (landenteams). Jammer genoeg kon ex-TTC Gent speler Seppe VAN HOLSBEEK zich net niet kwalificeren. Bij deze razendsnelle sport is het zelfs in slow motion moeilijk vast te stellen wie nu als eerste een treffer plaatst. De deelnemers maken dan ook veelvuldig gebruik van de video om achteraf hun (vermeende) gelijk te halen. Als je het ons vraagt, geen makkelijke job die van scheidsrechter! Wij genieten van de comedia dell’ arte die de Italianen telkens weer opvoeren.

In Greenwich wordt een bezoek aan de nul-meridiaan ons ontzegd wegens de paardendressage.

De dag eindigt met volleybal voor vrouwen te Earls Court. Vlak voor ons zitten 2 joelende Amerikaanse teenagers die de aandacht trekken van de regie. We komen zowaar ook even in beeld op het reuzenscherm. Met hun vocale steun hakt Team USA vakkundig Servië in de pan. De tweede wedstrijd gaat tussen Italië en Algerije. De Azzuri blijken al snel een maatje te groot en winnen met 3-0.

Voor ons voorlaatste avond proberen we een biertje te kopen in de nachtwinkel, maar we zijn alweer te laat: om 23u00 (en geen minuut later) gaat de koelkast met de alcoholische dranken onherroepelijk dicht

Ook bij onze zoektocht naar een werkende WiFi connectie vangen we bot, we gaan dan maar eens vroeg (00u05) slapen zodat we fris en monter uit bed kunnen.
04 aug
De 3 IT-nerds, Italian sales rep en health care guy zwermen uit over de metropool voor wat shopping, de Tower of London (waar de medailles worden bewaard), het British Museum (schilderkunst) en het wassenbeeldenmuseum Madame Tussaud’s (*).

Ons laatste sportevenement is de match Mexico-Senegal in voetbaltempel Wembley Stadium. De Mexicanen winnen verdiend met 4-2. Man van de match is hun alcoholvrije doelman CORONA.

Hyde Park was zelfs ons iets te druk. De manic street preachers proberen ons te overtuigen om toe te treden tot hun gemeenschap. Voor onze zieleheil is het echter al veel te laat.

Om de tongen wat losser te maken, proeven wij ‘s avonds wat marguerita’s bij een Mexicaan in onze buurt. We zakken uiteindelijk af naar de pub The Marquis of Granby voor een allerlaatste Guinness en zien zevenkampster Jessica ENNIS goud winnen.


Cheers, mates!
(*) kwisvraagje: welk Brits icoon staat er 2 keer?
05 aug
Het zit er weer op. Onze accommodatie was basic maar correct, mede dankzij het continental breakfast en de regendouche. Een gezonde mix van seasoned campaigners zoals wij, tweedezitters en doctoraatsstudenten.
Ook een pluim voor de quasi vlekkeloze organisatie. Het vlotte openbare vervoer met het behulpzame stationspersoneel vielen op. Minder tevreden waren we over de aankoop van extra tickets ter plaatse in handen van Suseia.
De sport is er in de eerste plaats voor de atleten en de toeschouwers. Niet voor sponsors en bobo’s die gratis prime tickets krijgen maar achteraf hun kat sturen. Met hier en daar lege tribunes tot gevolg.
CU in Rio!
Epiloog


On 5 Aug 2012, at 21:31, Luc Haeghens wrote:

Hi,
We thoroughly enjoyed the Spamalot-musical on Wednesday August 01. The five of us came to London especially for the Olympics, but decided to also attend one of the West End spectacles. Watching from the balcony seats (with a nice discount I might add), we were laughing all the way. No doubt, all present left the theatre with a big smile on their face.

I personally was most impressed by your performance as the Lady of the Lake. You possess a great voice and seem to be able to modulate your vocal chords to convey a range of emotions at will.
Cheers
Luc Haeghens

Ghent – Belgium
Subject: Re: Spamalot
From: Enoxxxxxxxx@aol.com
Date: Wed, 8 Aug 2012 11:17:29 +0100
To: luxxxxxxxxxx@hotmail.com

Thanks so much, Luc. I'm glad we added some fun and laughter to your Olympic visit.

I shall pass on your kind comments to the rest of the cast too.

Keep well,

Best wishes,

Bonnie x

Sent from my iPad




De database wordt beschermd door het auteursrecht ©opleid.info 2017
stuur bericht

    Hoofdpagina