Oostenrijk Landhaus



Dovnload 84.83 Kb.
Datum24.08.2016
Grootte84.83 Kb.

Oostenrijk



Landhaus.

  • Het belangrijkste gebouw (1725 1728) dat hofarchitect Georg Anton Gummp de stad Innsbruck heeft nagelaten.

  • Het is de zetel van de regering van het Land Tirol.

  • In monumentale hoogbarokstij1 beheerst de voorgevel de hier smalle Maria Theresienstrasse (het nieuwere Landhaus ligt er achter).

  • Bovenaan ziet u de vier symbolen voor de standen kerk, adel, burgers en boeren.

  • Gaat u door de zware deur het gebouw binnen, dan komt u in een voorhal vanwaar u door grote glazen deuren op de binnenhof kunt komen waar de Landhauskapelle (1729) staat.

  • De kapel is niet voor het publiek geopend evenmin als de kleurrijke Landtagssaal (2de etage).

  • Wel kunt u een kijkje nemen in het schitterende rococotrappenhuis (stucwerk); te bereiken vanuit de voorhal rechts door de glazen deur.

Fugger Taxis Palais.

  • In 1679 als paleis gebouwd voor graaf Hans Otto Fugger door Johann Martin Gummp der Ältere.

  • Het meest opzienba­rende vertrek is de Parissaal, zo geheten door het 'Oordeel van Paris', dat in 1785 door de Tiroler schilder Martin Knoller in de kleurrijke plafond­schildering werd afgebeeld.

  • In de `Galerie im Taxispaleis' worden kunsttentoonstellingen gehouden.

Palais Trapp.

  • Met een sierlijk smeedijzeren balkon tegen de gevel geplakt.

  • Het werd gebouwd tegen het eind van de 17e eeuw door Johann Martin Gummp der Ältere.

Servitenkirche.

  • Met klooster, een eenvoudig bouwwerk uit 1614-1621.

  • Het klooster herbergt een bezienswaardige kunstkamer.

Triumphpforte.

  • Deze klassieke triomfboog aan het zuideinde van de Maria Theresienstrasse is niet alleen een teken van triomf en feestelijk­heid, maar door een samenloop van omstandigheden ook van rouw en verdriet.

  • Hij werd in 1765 opgericht ter gelegenheid van het huwelijk van een van de zonen van Maria Theresia, de groothertog van Toscane, de latere Leopold II, met de Spaanse infante Maria Ludovica.

  • Tijdens de fees­telijkheden rond dit huwelijk overleed plotseling op de Hofburg de vader van de bruidegom Franz I van Lotharingen.

  • Om beide gebeurtenissen te memoreren toont de poort twee `gezichten'.

  • De zuidzijde staat in het teken van vreugde om voornoemd huwelijk.

  • In de medaillons ziet u portretten van het bruidspaar en hun familie.

  • De noordzijde staat in het teken van rouw om de dood van Franz 1.

  • De por­tretten stellen Maria Theresia en haar zoon Joseph August voor.


Annasäule.

  • In de richting van de Nordkette keert zich het gelaat van de heilige Maria (kopie) die, in plaats van de heilige Anna, in marmer op de Annasäule prijkt.

  • De zuil werd naar de heilige Anna genoemd, omdat hij als gedenkteken is opgericht voor de dag waarop Tirol de Beierse inval wist af te slaan, op 26 juli 1703, de dag van de heilige Anna.

  • Maar de Annasäule is meer dan een gedenkteken.

  • Zij is het symbool van Inns­bruck geworden.

Neue Rathaus.

Spitalkirche.

  • De kerk is in barokstijl gebouwd (1705) naar plannen van Johann Martin Gummp der Ältere.

Goldene Rose.

  • Hotel op nr. 39, aangegeven door een uithangbord met een gouden roos, en op nr. 35 het Kohleggerhaus of Altes Stadtrichter­haus, eens zetel van de stadsrechter.

  • In de `Lauben' er naast ziet u op het gewelf de rode adelaar van het Duitse Rijk afgebeeld, omgeven door wapenschilden van de landen die tot het rijk van Maximiliaan I (begin 16e eeuw) behoorden.

  • Links in de straat staat op nr. 22 het

Trautsonhaus.

  • In 1541 door Gregor Türing gebouwd voor ridder Hans Trautson in een overgangsstijl van gotiek naar renaissance.

Hofapotheke.

  • In 1470 het eigendom van de hofapotheker van hertog Sigismund der Münzreiche en sinds het midden van de 17e eeuw in het bezit van de apothekersfamilie Winkler.

Katzunghaus.

  • Dat u herkent aan de reliëfs met als onderwerp middel­eeuwse toernooien, muzikanten en dansende boeren (begin 16e eeuw).

  • Ernaast het Weinhaus Happ.

Helblinghaus.

  • Dit oude patriciërshuis bezit een sierlijke, overdadig gestucte rose gevel in rococostijl.

  • In zijn soort wordt hij wel de mooiste van Oostenrijk genoemd.

  • Het huis werd in 1732 door de Wessobrunner meester Anton Giggl gebouwd.

Stadtturm.

  • Hoog boven de huizen uit steekt deze 56 m hoge toren met zijn groenbronzen koepels.

  • Het zware onderste deel is nog 14e eeuws.

  • Eleganter is de achthoekige renaissancebovenbouw met zijn torentjes, koepels en kleine lantaren.

  • De toren is te beklimmen en biedt uitzicht over de stad.

  • Het rode gebouw ernaast is het Alte Rathaus, met de Stadtturm verbonden.

  • Op de rode muur van de weinig opvallende 14e eeuwse gevel ziet u de wapens van Innsbruck, Tirol en Oostenrijk.

  • De smalle straat heeft zich hier wat verbreed tot een klein pleintje, de vroe­gere markt.

  • In de zomer is er groentemarkt en paardekoetsstandplaats.

  • In de winter prijkt er een enorme kerstboom.

  • Er tegenover springt het

Goldene Dachl.

  • Uit de donkere huizenwand naar voren.

  • Het kostbare gouden dak is volgens de legendarische verhalen te danken aan hertog Friedrich mit der leeren Tasche.

  • Meteen rijst de vraag waar die hertog zonder geld in zijn buidel dan wel het kapitaal vandaan haalde om dit pronkstuk te bekostigen.

  • Het verhaal berust dan ook niet op waarheid.

  • Friedrich was de bouwer van het grauwe gebouw waaraan het Goldene Dachl `hangt'; keizer Maximiliaan I liet door hofbouwmeester Nikolaus Türing der Ältere de pronkloge tegen de doodse wand van die oude resi­dentie aanbrengen.

  • Het stralende gouden dak bestaat in feite uit 3450 vergulde koperen platen.

  • Vanuit de loge had Maximiliaan een prachtig uitzicht op het kleine marktplein voor het huis, waar op hoogtijdagen toernooien opgevoerd werden.

  • Verschillende onderwerpen van die spe­len zijn uitgebeeld in de reliëfs op de voorkant van de loggia onder het gouden dak.

  • Dit zijn kopieën; de originelen bevinden zich in het Tiroler Landesmuseum Ferdinandeum.

  • Ze beelden onder andere potsenma­kers uit die gadegeslagen worden door Maximiliaan en zijn beide vrou­wen Maria van Bourgondië en Bianca Maria Sforza.

  • Boven de bogen van de loggia ontwaart u in een smalle 'strip' de dieren waarop Maximiliaan placht te jagen.

  • Rond de ramen van het benedendeel zijn levensgrote landsknechten geschilderd, die de banieren dragen van het oude rijk en van Tirol.

  • De achterwand van de loggia is opgesierd met afbeeldingen van hoofs geklede figuren, die een indruk geven van het leven van de adel in die tijd.

  • Dit gebouwencomplex deed eens dienst als de tweede Innsbrucker residentie van de Habsburgers (de Hofburg was de eerste), en het kreeg zijn definitieve uiterlijk in de 19e eeuw.

  • Het gebouw huis­vest het Olympia Museum, waarin voornamelijk door middel van film en video herinneringen worden opgehaald aan de Olympische Winterspe­len van 1964 en 1976.

Alte Regierungsgebaüde.

  • Gebouwd in 1690 door Johann Martin Gummp.

  • De gevel is versierd met portretten van Habsburgse vorsten.

  • Bezienswaardig is het interieur met onder andere Claudiazaal en een laatgotische zaal (16e eeuw) van Georg Türing.

Ottoburg.

  • Een stevig huis uit 1494, deels tegen de oude stadsmuur, nu een Gaststätte.

Goldene Adler.

  • Het oudste hotel van de stad (sinds 1390), waar vele prominenten zoals Goethe en Paganini gelogeerd hebben.

Standbeeld Walter von der Vogelweide.

  • Standbeeld voor de beroem middeleeuwse zanger Walter von der Vogelweide, naar wie het park genoemd.

Kunstpaviljon.

  • Waar wisselende tentoonstellingen worden gehouden

  • In de Hofgarten worden in de zomer op zaterdagavond en zondagochtend concerten gegeven, die plaatsvinden in het muziekpaviljoen midden in het park.

  • Achter in het park staat 's zomers vlak bij de muur e paviljoen met terras.

  • In het palmenhuis is het Schmetterlingshaus ingericht met levende, uitheemse vlinders.

Landestheater.

  • Voor het theater is een standplaats voor paardenkoetsjes.

  • Er naast is de Stadtsäle.

Kongresshaus.

  • Het Kongresshaus is een modern centrum voor vergaderingen en bijeenkomsten.

  • In 1522 werd hier een begin gemaakt met bouw van de oude `Dogana'.

  • Dit gebouw had achtereenvolgens dien gedaan als sportzaal, concert  en theaterzaal, operagebouw, en w gebruikt voor ruiterspelen en hoffeesten.

  • Christoph Gummp ontwierp het 120 m lange operagebouw en in die hoedanigheid beleefde het zij grootste glorie onder Leopold V.

  • Als tolhuis kreeg het zijn naam: Doga is het Italiaanse woord voor douanekantoor.

  • In de Tweede Wereldoorlog werd het volledig in de as gelegd.

  • In 1971 verrees hier het nieuwe cultuur  en congrescentrum.

  • De gespaard gebleven delen van de Doga zijn in het moderne gebouw opgenomen.

Hofburg.

  • Als plaatsvervanger van de burcht der Andechsers aan de oever van de Inn, verrees aan het eind van de 14e eeuw aan de noordoostzijde van de Altstadt de Hofburg.

  • Sigismund der Münzreiche en keizer Maxi miliaan I droegen veel bij tot de glorie van de Hofburg.

  • Daarna liet Maria Theresia architect Johann Martin Gumpp het complex nog eens onderhanden nemen.

  • Van 1766 1770 werkte ingenieur Konstantin Johann von Walter aan vervolmaking van de Hofburg.

  • Onder zijn leiding werd de hoofdvleugel aan de Rennweg volgens de plannen van de uit Wenen aangetrokken hof architect Nikolaus Pacassi in rococostijl verbouwd.

  • Uit die tijd stamt het huidige uiterlijk van het slot.

  • De geel geschilderde (men spreekt van Maria Theresiagelb), zeer lange en vier verdiepingen hoge gevel wordt op de hoeken geflankeerd door ronde torens, uitlopend in groenkopere koepelvormige dakbekroningen, versierd met gouden guirlandes.

  • In 1776 werd de verbouwing uiteindelijk afgesloten met de vervaardiging van de kleurrijke plafondschilderingen in de Riesensaal door Franz Anton Maulpertsch.

  • Thans doet het grootste deel van de 400 vertrekken die de Hofburg rijk is dienst als kantoor voor diverse regeringsbureaus en een aantal als privé woning.

  • In de schatkamer worden de insignes van het Heilige Roomse Rijk bewaard.

  • Bij de zuidelijke ingang aan de Renweg is de ingang van het gebouw.

  • Aan de linkerkant entreekaarten (ook toegangsbewijzen voor orgelconcerten in de Silberne Kapelle zijn hier verkrijgbaar).

  • De Hofburg is het gehele jaar geopend.

  • De rondleidingen duren circa 40 minuten.

  • De bekende Siberne Kapelle wordt niet op deze rondleiding bezocht.

  • Daar kunt u van uit de Hofkirche komen.

  • De kapel dankt zijn naam aan het fraaie zwarthouten altaar, dat met ornamenten in Schwazer zilver verrijkt is (tweede helft 16e eeuw).

  • Het staat in de ruimte achter het stijlvolle smeedijzeren hek, met ter linkerzijde het kleine 16e eeuwse orgel van Italiaanse makelij, dat houten pijpen heeft.

  • Dit orgel is een van de oudste van Oostenrijk en lokt tijdens de zomer vele muziekliefhebbers naar de Silbern Kapelle.

  • Naast het orgel staat het harnas van aartshertog Ferdinand II, de Habsburger die deze grafkapel voor zichzelf en zijn echtgenote Philip­pine Welser liet bouwen (1578 en 1587).

  • In het oudste, noordelijke deel van de kapel zijn het rode gewelf en een deel van de wanden beschilderd met dichte rijen van gevleugelde, deels echter verminkte engelenkopjes.

  • De Passiescènes op het gewelf zijn het werk van Giovanni Baptista Fontana die ook het plafond van de wapenzaal in Schloss Ambras maakte.

  • De grafmonumenten voor het koninklijk paar werden vervaardigd door Alexander Colin.

  • In 1581 maakte hij het een­voudige marmeren grafmonument voor de mooie `Welserin', zoals Phi­lippine genoemd werd.

  • De reliëfs op de sarcofaag verbeelden geloof en barmhartigheid.

  • Meer praal vertoont het grafmonument (1588 1596) voor Ferdinand (overleden in 1595), achter het smeedijzeren hek.


St. Jakobsdom.

  • Benoorden de Altstadt markeren twee stevige maar ele­gante torens de plaats van de voornaamste kerk van de stad, de Sankt Ja­kobs Dom, de voormalige Stadtpfarrkirche.

  • Statig staat hij aan zijn eigen plein, dat met zijn banken en groen een rustige oase in het drukke stads­centrum vormt.

  • Aan weerszijden van de kerk eindigen kleine steeltjes tegen de gele muren van de Hofburg, waarmee de kerk versmolten lijkt.

  • Het mooiste kijkje op de dom heeft u vanaf de andere Innoever, bijvoor­beeld vanuit het Waltherpark.

  • De kerk werd in Zuid Duitse barokstijl aan het begin van de l8e eeuw gebouwd ter vervanging van de gotische Pfarrkirche die door aardbevingen vernield was.

  • Binnen zeven jaar was de kerk gereed (1717 1724) en deze naar verhouding korte bouwtijd kwam de eenheid in stijl en inrichting ten goede.

  • Van binnen is de kruisvormige kerk hoog en ruim en niet al te overdadig ingericht.

  • Betreedt u de kerk tijdens een dienst dan wordt uw blik meteen getrokken naar het van goud en zilver schitterende hoofdaltaar, met als centraal punt de afbeelding van Maria (1520) van Lucas Cranach der Ältere.

  • Behalve het hoofdaltaar heeft de kerk zes zij altaren, die tegen de buitenmuren geplaatst zijn.

  • Links in het dwarsschip staat het bron­zen praalgrafvoor aartshertog Maximiliaan II (overleden 1618).

  • Boven op de door zuilen geschraagde hemel knielt de aartshertog aan de voeten van St. Joris met de draak, de schutspatroon van Tirol.

Deutschordenshaus.

  • Met renaissancefresco's.

Burgriesenhaus.

  • In 1490 in opdracht van Siegmund der Münzreiche gebouwd.

Damenstift.

  • Het Damenstift   klooster voor adellijke dames   werd in 1765 gesticht door keizerin Maria Theresia ter herinnering aan de dood van haar echtgenoot Franz I, in datzelfde jaar tijdens de feestelijkheden rond het huwelijk van hun zoon.

  • De adellijke klooster­ zusters vonden onderdak in een gebouw aan de Burggraben, naast de

  • Hofburg, waarmee het via een overwelfde gang over de Hofgasse verbon­den was.

  • Dit gebouw was evenals de Hofburg een ontwerp van Pacassi, hetgeen in het uiterlijk nog te herkennen is (onder andere decoraties van edelweiss).

  • Nu herbergt het Damenstift de Stiftskeller, een druk bezocht restaurant met in de zomermaanden op de brede stoep een terras.

Hofkirche.

  • De Hofkirche werd van 1553 1563 in testamentaire opdracht van keizer Ferdinand gebouwd ter nagedachtenis van zijn grootvader Maximiliaan I, wiens praalgraf het middelpunt van de kerk vormt.

  • De Hofkirche werd gebouwd onder leiding van Nikolaus Türing der jüngere en na diens dood (1558) van Marx della Bolla afkomstig uit Trento.

  • Het uiterlijk van deze hallenkerk is eenvoudig.

  • Het sierlijkste onderdeel is de toren, opengewerkt op de plaats waar de klokken hangen en bekroond met een kleine lantaren.

  • In de voorgevel aan de Rennweg is de enige siert het portaal van rood marmer, uitgevoerd in renaissancestijl.

  • Via deze deuren heeft u echter geen toegang tot de kerk.

  • De entree is via het Tiroler Volkskunstmuseum naast de Hofkirche.

  • Hoog en licht is het interieur van de Hofkirche, waar door kleine en grote spitsboogvensters licht naar binnen stroomt.

  • Smalle, roodbruine marmeren zuilen schragen het witte gewelf, dat kort voor 1700 zijn barokke trekken kreeg.

  • Door een 17e eeuws smeedijzeren hele is het koor van het schip gescheiden.

  • Links zie u tegen de muur het Fürstenchor (1567), een houten galerij van de hand van Hans Waldner.

  • Het hoofdaltaar (1758) bezit een altaarbeeld (Kruis' ging) van J.K. Auerbach en de twee flankerende heiligenbeelden (H. Fraciscus en H. Clara) zijn van de hand van B. Moll.

  • Andreas Hofer kreeg e zijn laatste rustplaats.

  • Zijn graf wordt door een standbeeld aangegeven naast de deur waardoor u de kerk betreedt.

  • Een hoogtepunt van een bezoek aan Innsbruck is de bezichtiging van het praalgraf voor Maximiliaan (uitgevoerd tussen 1502 1583), een kunstwerk zonder zijns gelijke in Innsbruck of daarbuiten en een van de indrukwekkendste monumenten voor een keizer die de geschiedenis ons nagelaten heeft.

  • Maximiliaan wilde iets maken dat niet alleen zijn naam aan de vergetelheid zou ontrukken, maar ook de naam van het Habsburgs Huis hoog zou houden.

  • Alle aandacht wordt in de Hofkirche dan o0 opgeëist door de midden in de kerk staande imposante cenotaaf, die Maximiliaan zichzelf als laatste rustplaats had toebedacht, maar waar hij uiteindelijk niet werd bijgezet.

  • De in 1519 overleden vorst heeft ver van zijn praalgraf zijn laatste rustplaats gevonden in de Georgkapell van de burcht in Wiener Neustadt.

  • Volgens het plan van Maximiliaan moest de tombe omgeven worden door honderd heiligenbeelden, demi borstbeelden van Romeinse keizers en veertig standbeelden van zijn voorouders en familieleden.

  • Bij zijn begrafenis zouden deze laatste beelden fungeren als kaarsendragers, de meeste beelden hebben dan ook een zodanig opgeheven hand, dat er een kaars ingestoken kan worden.

  • Hoe wel het oorspronkelijke plan niet volledig is uitgevoerd, blijft het toch van een indrukwekkende monumentaliteit.

  • Achtentwintig meer da levensgrote beelden zijn rond de cenotaaf gegroepeerd.

  • Schwarzmande noemt men in de volksmond deze donkerbronzen beelden, die het kostbaarste onderdeel van het monument vormen.

  • De gereedgekomen beeld­jes van heiligen en Duitse keizers ziet u hoog boven u op de balustrade van de galerij boven de hoofdingang staan.

  • Verschillende kunstenaars hebben er aan gewerkt.

  • Niemand minder dan Albrecht Dürer maakte de ontwerpen voor de beelden van koning Arthur, Theoderik de Grote en graaf Albrecht van Habsburg, ze behoren tot de mooiste van de groep.

  • De namen van de 28 beelden staan aangegeven op naambordjes op de sok­kel.

  • Verboden aan te raken, al lijkt dat bij sommige beelden wat al te veel gevraagd.

  • Het centrale deel van het monument is de sarcofaag, met er bovenop de geknielde gestalte van Maximiliaan, het gezicht naar het koor gewend.

  • Op de hoeken de vier hoofddeugden: voorzichtigheid, rechtvaardigheid, sterkte en matigheid, gemaakt door Alexander Colin.

  • Hij vervaardigde ook de witmarmeren reliëfs op de wanden van de sarco­faag, waarin gebeurtenissen uit het leven van de keizer zijn vastgelegd.

  • Rond de sarcofaag staat een smeedijzeren hek, een kunstwerk van Georg Schmiedhammer (1573).

  • Naast de Hofkirche bevindt zich het zeer bezienswaardige Tiroler Volks­ kunstmuseum, gehuisvest in het bij de kerk behorende klooster, dat even­ als de Hofkirche in opdracht van keizer Ferdinand I gebouwd werd (1565).

  • In de entree kunt u een gecombineerde toegangskaart kopen voor het museum en de Hofkirche.

  • Het museum bevat een gevarieerde collec­tie, die een aardig overzicht geeft van de Tiroler volkscultuur.

Alte Universität.

  • Voormalig jezuïetencollege (1562 1680)

Jesuitenkirche en de theologische faculteit.

  • Deze kerk, ook wel Univer­sitätskirche genoemd, heeft een sober uiterlijk.

  • De kerk werd in 1640 afgebouwd, deels naar ontwerp van Christoph Gummp.

  • Pas in de begin­jaren van de 20ste eeuw werd de voorgevel voorzien van top en torens.

  • In de crypte rusten onder andere de stichter van de kerk aartshertog Leo­pold V en zijn vrouw Claudia de Medici.

  • Het gewelf is uitgevoerd met een­voudig stucwerk uit de beginperiode van de Wessobrunner School.

Stadtsäle.

  • Met daarvoor een terras.

  • Op het steigerende ros van de fontein Leopoldsbrunnen, zit aartshertog Leopold V.

  • Tiroler Landesmuseum Ferdinandeum.

  • Dit belangrijkste Landesmu­seum van Oostenrijk is genoemd naar zijn eerste beschermheer, keizer Ferdinand I van Oostenrijk, en ondergebracht in een gebouw dat de vorm heeft van een Florentijns renaissancepaleis (1842 '45).

  • Tot de trekpleis­ters behoren een schilderijengalerij met Tiroler, Hollandse (Rembrandt, Fabritius en Terborch) Vlaamse, Italiaanse en Duitse werken en de origi­nele reliëfs uit het Goldene Dachl.

  • Verder biedt het romaanse, gotische en barokke houtplastieken, munten , medailles  en wapenverzamelin­gen, kunstnijverheid (brons, smeedijzer, glas, tin en email), een prehisto­rische collectie en een omvangrijke bibliotheek.

  • In de Patriotische Saal zijn voorwerpen bijeengebracht die herinneren aan de tijd van Andreas Hofer.

  • In de natuurwetenschappelijke afdeling valt het accent op de mineralogie en de geologie.


Buiten het centrum.

Alpenzoo.

  • De Alpenzoo, Innsbrucks dierentuin, ligt in een bosrijke omgeving hoog boven de stad op de noordelijke Innoever, (bereikbaar per Hungerburgbahn) zodat u van een mooi uitzicht op Inns­bruck verzekerd bent.

  • U krijgt een goed overzicht van de fauna van de gehele Alpen en diersoorten die verdwenen zijn en die men probeert terug te fokken.

  • Er is ook een groot koudwateraquarium met de fauna van de Alpen.

  • Beneden de Alpenzoo ligt Schloss Weiherburg (1470), het vroegere jachtslot van Maximiliaan I.

Bergisel en Museum Tiroler Kaiserjäger.

  • Aan de zuidkant van de stad ligt achter het Bahnhof Bergisel (eindpunt tramlijn 1) de beboste heuvel Bergisel (638 m).

  • Op vrije dagen is dit een geliefd wandeldoel bij de Inns­bruckers en daarnaast een bijzonder drukbezocht `bedevaartoord', waar busladingen mensen voet op historische bodem zetten.

  • Hier werd name­lijk in 1809 door Andreas Hofer en de zijnen in de strijd tegen de Fransen en de Beieren de beslissende slag geleverd.

  • Hoe dat in zijn werk ging, kunt u gaan zien in het Riesenrundgemälde bij de Mühlauer Brücke aan de andere kant van Innsbruck.

  • Tussen de bomen op de top van de Bergisel wordt die strijd herdacht met onder meer een groot standbeeld van Andreas Hofer, gegoten uit het metaal van buitgemaakte Franse kanonnen.

  • Rechts van Andreas' gedenkteken staat een kapel waarin generaal Von Fenner begraven ligt, de oprichter van het regiment Kaiserjäger, het Tiroler elitecorps, dat in 1919 ophield te bestaan.

  • Aan de noordkant van de Bergisel staat het Bergisel Museum der Tiroler Kaiserjäger, dat aan de hand van wapens, afbeeldingen, documenten en schilderijen een indruk geeft van de geschiedenis der Kaiserjäger.

  • Een mooi gezicht op het dal van de Inn krijgt u vanuit de uitkijkpost (oriëntatietafel) tus­sen het museum en het restaurant.

  • Aan de zuidwestkant van het Bergiselbos ligt op een hoogte aan de Berg­iselweg de Olympia springschans, gebouwd voor de Olympische Winterspe­len van 1964.

  • Boven op de rand van de brede kom, met plaats voor 70.000 toeschouwers, staat de grote schaal waarin in 1964 en 1976 het Olym­pisch vuur brandde.

  • De klim omhoog naar dit monument wordt beloond met een uitzicht op Innsbruck.

Botanischer Garten.

  • De kleine botanische tuin, behorend bij het Bota­nisch Institut, heeft zijn ingang aan de Botanikerstrasse in Hötting, aan de overkant van de Inn.

Hungerburgbahn en Riesenrundgemälde.

  • De Hungerburgbahn voert naar de Hungerburg (860 m).

  • Dit is een terras met vele villa's, restaurants en hotels. U kunt er wandelen en genieten van de uitzichten over de stad.

  • Het dalstation van de Hungerburgbahn bereikt u vanuit de stad met tram 1.

  • Bijna naast het bergstation van de baan ligt het beginpunt van de zweefbaan naar de Seegrube, het tussenstation (1905 m) van de Nordket­tenbahn en vooruitgeschoven uitkijkpost met groot terras en restaurant op de grauwe `Geröll' bedekte hellingen van de Nordkette en naar de Hafelekar, het opmerkelijk gebouwde bergstation met restaurant van de Nordkettenbahn op 2256 m boven de zeespiegel.

  • In 20 minuten klimt u naar de top van de Hafelekarspitze (2334 m), een van de toppen in de Nordkette, de eerste bergreeks van het Karwendelgebergte.

Olympia Eisstadion.

  • Een opvallend, modern bouwwerk is het Olym­pisch ijsstadion aan de Olympiastrasse, de uitvalsweg naar de Autobahn­aansluiting Innsbruck Ost.

  • Het stadion werd gebouwd ter gelegenheid van de Olympische Winterspelen in 1964 en werd ook in 1976 weer gebruikt.

  • Het stadion is het gehele jaar geopend.

  • Groepen worden na vooraanmelding rondgeleid en krijgen indien gewenst de Olympiafilm te zien.

  • Op de kunstijsbaan van het Olympisch ijsstadion kan ook in de zomer geschaatst worden. Aan de overkant van het ijsstadion ligt het openluchtzwembad Tivoli.

Schloss Ambras.

  • Het eerste slot Ambras was in de 12e eeuw het eigen­dom van de graven van Andechs.

  • Zij werden opgevolgd door de graven van Tirol en een van hen, aartshertog Ferdinand II, koos, toen hij in 1564 regent over Tirol werd, Schloss Ambras uit als zijn zomerresidentie en gaf het ten geschenke aan zijn echtgenote, de schone Augsburger patri­ciërsdochter Philippine Welser.

  • Het slot ging toen zijn gloriedagen tege­moet. Ferdinand liet het verbouwen en vergroten en aanpassen aan de renaissancestijl, zodat het heden ten dage een luisterrijk voorbeeld is van de Tiroler renaissance uit het eind van de 16de eeuw.

  • Via een mooie hoofdpoort komt u op de Schlosshof, een fleurig vijfhoekig voorplein met op het groene gras een sierlijke door een smeedijzeren `huif over­koepelde bron.

  • De gebouwen rond dit plein vormen het Unterschloss.

  • Het park (naast de tuin die een voorbeeld van 16e eeuwse renaissance tuinarchitectuur is) is vrij toegankelijk.

  • Het Unter­schloss kunt u op eigen gelegenheid bezoeken.

  • U kunt daar Ferdinands wapen  en harnassenverzameling en wandtapijten naar ontwerp van Rubens bekijken.

  • In de maanden juli en augustus wordt eens per week een Ambraser Schlosskonzert gehouden, dat plaatsvindt in de Grosse of Spanische Saal.

Tiroler Landeskundliches Museum. (Zeughaus)

  • Dit museum is onder­gebracht in het fraaie 16e eeuwse Zeughaus, eens het wapenarsenaal van Maximiliaan I.

  • Het bezit collecties op gebied van kunsthistorie (gotiek, barok), prehistorie en natuurwetenschappen, vooral van Tirol.

  • Daar­naast is er een schilderijengalerie met onder andere oude Duitse en Hol­landse meesters (Cranach, Rembrandt en Terborch) en moderne kunst.

Wiltener Basilika.

  • Een bijzonder fraaie en bekende bedevaartkerk, dankzij het reeds eeuwenlang aanbeden, madonnabeeld 'Unsere Liebe Frau unter den vier Säulen'.

  • De bekende kerkenbouwer Pfarrer Franz de Paula Penz uit Telfes bouwde in het midden van de 18e eeuw deze basi­liek, die tot een van de mooiste rococokerken van Tirol behoort.

  • Het een­voudige, met zijn dubbele toren harmonieus aandoende uiterlijk van de kerk doet weinig vermoeden van het glorieuze, zorgeloos lichte interi­eur, dat achter de hoge voorgevel schuil gaat.

  • Achter het koor zweeft het 14e eeuwse houten madonnabeeld in een gouden stralenkrans boven het hoofdaltaar, dat onder een door vier hoge zuilen geschraagd baldakijn troont.

  • Teer uitgevoerd zijn de fresco's aan plafond en muren van Mat­thäus Gunther en het stucwerk van Frans X. Feichtmayr.

  • Tegenover de Basilika bevindt zich in de oude remise van het Stubaitalbahnhof het Localbahnmuseum met een verzameling oude trams.

Wiltener klooster en Stiftskirche.

  • In de nissen ter weerszijden van het hoofdportaal van de Stiftskirche staan de grote gestalten van de elkaar vijandig gezinde reuzen Haymon en Thyrus, die met de stichting van het klooster in verband staan.

  • Vele verhalen hieromtrent doen de ronde.

  • Haymon zou het klooster gesticht hebben uit berouw om het vermoorden van Thyrus, maar het werkelijke verleden van het kloos­ter is in nevelen gehuld.

  • Navorsingen hebben aan het licht gebracht, dat op deze plaats in 15 na Chr. een Romeins verdedigingswerk moet hebben gelegen, waaruit zich een nederzetting ontwikkelde die Veldidena heette en rond 900 uitgegroeid was tot het dorpje Wilten.

  • In dat dorpje stond in 1120 een klooster, dat in 1128 door premonstratenzers bezet werd.

  • Na vele jaren van tegenslag bracht de 17e eeuw het klooster voor­ spoed en zegen.

  • Een voorspoed die tot uiting kwam in de bouw van een nieuw klooster (1670 1696) en een nieuwe kerk (1651 1665), beide naar plannen van de hofbouwmeester Chr. Gummp.

  • Een eeuw later, toen het land zuchtte onder de Beierse overheersing, was het gedaan met de macht van het klooster Wilten en werd het tijdelijk opgeheven.

  • Ook tij­dens de Tweede Wereldoorlog werd het weer bezet en geplunderd, en tot drie maal toe gebombardeerd.

  • Pas in 1952 is het na uitgebreide restaura­tiewerkzaamheden weer geopend.

  • De in geel en rood geschilderde barokke gebouwen verlenen Innsbruck aan de zuidkant van de stad een stijlvol accent. Rond een zeer ruime binnenhof met kloostergang groepe­ren zich aan de zuidzijde van de kerk de eenvoudige kloostergebouwen.

  • Wie een (clavecimbel)concert in de Kaisersaal bijwoont (in het kader van de Innsbrucker orgelconcerten), betreedt het klooster door de poort rechts van het portaal van de kerk.

  • Via de voorhal komt u in de Kaisersaal (of Norbertisaal), de grote feest  en ontvangstzaal van het klooster.

  • Op het witte plafond heeft Kaspar Waldmann in kleurrijke fresco's het leven geschilderd van de heilige Norbert, de stichter van de orde der premon­stratenzers.

  • De bij het klooster behorende Stiftskirche heeft in de muziek­wereld een bekende naam om de orgelconcerten die hier het hele jaar door plaatsvinden.

  • Bespeeld worden het meer dan 300 jaar oude kooror­gel, dat in de tweede boog van links van het hoofdaltaar is opgesteld, en het grote orgel boven de ingang van de kerk, dat in 1963 1964 gemaakt is.

  • Van Haymon staat behalve aan de buitenkant van de kerk ook een levens­groot beeld (15e eeuw) in het voorportaal.

  • Het interieur van de driebeu­kige, dwarsschiploze kerk wordt overkoepeld door een tongewelf en is verluchtigd met stucwerk en fresco's (in het westelijke deel van het schip onder andere van Hans Andre, 1952).

  • De in zwart en goud uitgevoerde altaren maken nog deel uit van de inventaris van vóór 1660.

Hallenbad.

  • Dit overdekte zwembad biedt de mogelijkheid om bij koel weer verwarmd te zwemmen

Openluchtbad Tivoli.

  • .

llenbad an de hand van B. MoliKarweldel geworden door de handel in zilver en zout, net als de stadjes Hall en Schwaz verder sOm te kunnen zonnebaden, gelegen in het voor­ stadje Hötting.

Alpenvereinsmuseum.

  • Wilhelm Greilstrasse 15. Geschiedenis van de bergsport, kaartwerk







Samengesteld door: BusTic.nl 8/23/2016






De database wordt beschermd door het auteursrecht ©opleid.info 2017
stuur bericht

    Hoofdpagina