Op zoek en confrontatie met wilde dieren in Zuidelijk Afrika Zimbabwe, Botswana, Namibië en



Dovnload 172.32 Kb.
Pagina11/12
Datum22.07.2016
Grootte172.32 Kb.
1   ...   4   5   6   7   8   9   10   11   12

4.12 De woeste Fish River Canyon

Met volle tank rijden we richting Fish River Canyon. Het eerste stuk bestaat nog uit asfalt, daarna belanden we op de inmiddels wel bekende gravelwegen. Af en toe vliegen we met ‘zwevende maag’ over/vanaf heuvels, we wanen ons spontaan in een één of andere achtbaan. Waar we eerst nog voorzichtig 60 km/u reden, daar denderen we nu met zo’n gangetje of 110 km/u overheen.


Rond 12 uur komen we aan bij Fish River Canyon. De afmetingen van de kloof zijn fenomenaal: 161km bij 27km, met een diepte van 550m. Fel groen kronkelt de Fish River zich door de woeste canyon, die uit vele lagen lijkt te zijn opgebouwd. Het uitzicht is prachtig en we betreuren het dan ook dat we weinig tijd hebben, want een wandeling in de canyon zal vast waanzinnig zijn! Via een heel slechte weg rijden we nog even naar ‘Hikers point’. Langs de kant van de weg komt af en toe tussen de brokken steen een lief geel bloemetje tevoorschijn. Wederom komen we Letty & Gerard tegen, hoe is het toch mogelijk?

Eenmaal terug rijdend over dezelfde weg zwiepert de auto wel heel erg. Dat kan maar één ding betekenen: een lekke band! Zweetdruppels gutsen van Roland z’n hoofd, maar binnen 5 minuten heeft ‘ie de klus geklaard en zijn we weer op weg. We hebben echter nog wel zo’n 200 km te gaan tot keetmanshoop, en dat dus zonder reserveband …


Zonder probleem rijden we uiteindelijk Keetmanshoop weer binnen. Bij Caltex laten we de band plakken, hetgeen slechts Fl. 5,= blijkt te kosten! Wel is het zo dat we door dit geintje wel veel tijd zijn verloren. Pas rond half 4 kunnen we doorrijden naar Mariënthal. We moeten daar eigenlijk toch nog wel zien te komen vandaag, anders redden we het niet om morgen voor 14:00u de auto ingeleverd te hebben in Windhoek. Uiteindelijk rijden we het gehucht al rond 5 uur binnen. Dat betekent dan wel dat we gemiddeld zo’n 147 km/u hebben gereden! (in een auto waar de temperatuur toch wel tegen de 50 ºC aan heeft gelopen). Net als in Lüderitz is het ook hier niet mogelijk om een betaalbaar hotel te vinden. We gokken er dus maar op dat er in het 15 km noordelijker gelegen Hardap Dam Recreation Resort nog plaats is. Volgens de Lonely Planet zouden daar een camping en een paar bungalows moeten staan. Een vreemd zandkleurige lucht achtervolgt ons, dat zou dus wel eens kunnen wijzen op zandstormen …

Eenmaal op plaats van bestemming blijken alle 2-persoons bungalows al vol te zitten. Ik kijk blijkbaar nogal zielig, want zomaar ineens krijgen we een 5-persoons bungalowtje aangeboden … en wat voor één! Het is geheel gemeubileerd en met een prachtig uitzicht over het stuwmeer, dat wordt gevoed door de Fish River. We kunnen onze ogen niet geloven. En dat voor de helft van de prijs dan in Mariënthal zelf. We gooien onze rugzakken af, gebruik makend van de enorme ruimte die we nu eens hebben. Met een heerlijk kopje koffie luisteren we naar de wind die door de vele kieren naar binnen waait. Na een heerlijke douche zijn we weer helemaal opgekikkerd.


‘s Avonds eten we lekker luxe in het restaurant. Als voorafje nemen we een viscocktail, waarna Roland z’n mixed grill en mijn lasagne er ook zeker mogen zijn …Helemaal bijgetankt en schoon gaan we de nacht in.
Di. 27-10-1998

De nacht verloopt niet zo rustig dan dat ik had gehoopt. De wind laat de openstaande ramen klepperen en het dichtdoen van ramen geeft een veel te warm/klef gevoel. Als ontbijt eten we onze restjes op. Rond 9:00u vertrekken we naar Windhoek.

De rit gaat als een speer. Naarmate we dichter in de buurt komen van Windhoek gaat het landschap een beetje op Zimbabwe lijken, met als enige verschil dat er hier meer bergen en heuvels zijn. Rond 11 uur zijn we er al.

4.13 Zwembad in Windhoek

Onze eerste overnachtingskeuze, Chameleon, is reeds volgeboekt op slaapzalen na. Van de eigenaar krijgen we te horen dat er in ‘Rivendell’ nog wel een 2-persoonskamer beschikbaar is. Binnen 5 minuten staan we er op de stoep. Een vriendelijk meisje (wat later de eigenaresse blijkt te zijn) wijst ons de kamer die, evenals de privé-badkamer, behoorlijk ruim is. We mogen gebruik maken van de keuken, huiskamer en eetkamer met veranda van de gastvrouw des huizes. Het is nog een hele klus om de auto heelhuids af te leveren bij Imperial. Ze rijden hier als gekken, al toeterend rijden ze ons voorbij. Wat een hectisch gebeuren, dat zijn we niet meer gewend … en dat voor een hoofdplaats die slechts ca. 150.000 inwoners telt.

We laten de auto op hoop van zegen, recht voor een kruispunt nota bene, achter. Alles wat er nu nog mocht gebeuren is in ieder geval ons ‘pakkie aan’ niet meer.
Ons volgende doel is SAA, hopelijk is het hier wel mogelijk om onze ticket over te zetten van Windhoek naar Kaapstad. Zodra ze echter ons type ticket zien (een speciale aanbieding schijnt het te zijn) weten zij direct (en wij dus ook) dat dat niet zal gaan. We zullen dus terug moeten vliegen vanaf Windhoek. Wat nu? Daar balen we wel even mooi van. We hopen, onder het genot van een lekkere lunch (Roland: kip Hawaï, ik: zalm), de boel weer een beetje op een rij te zetten. Maar helaas, het wordt er niet duidelijker op wat we nu verder willen. Om nu een week in Windhoek te blijven wordt natuurlijk ook niets, daar zijn we het allebei wel over eens. Ik blijf maar met de Himba-stam in m’n hoofd zitten en Roland zit zo ongeveer al in Zuid-Afrika. Eigenlijk weet ik diep in m’n hart wel dat het een toeristen-trip (met alle ergernissen van dien) zou worden als we naar de Himba’s zouden gaan, maar ach … voor mij was het, na de Sossusvlei, wel hét reisdoel in Namibië. Ik laat het idee toch maar varen en geef me over.
Inmiddels hebben we al voor morgen een busticket gekocht naar Kaapstad. Waarschijnlijk is dat inderdaad het beste. We zijn tenslotte zo dicht in de buurt en apart voor Zuid-Afrika zullen we zo snel niet meer een vakantie ‘opofferen’. Thuis hebben we een boek liggen over Zuid-Afrika, maar ja … daar hebben we hier niet veel aan natuurlijk, dus kopen we maar een nieuwe. Via Club Internet (waar vandaan we even snel weer een e-mailtje sturen) lopen we terug naar onze kamer. We maken de spaghetti met gehaktballen uit blik even warm en hebben dan binnen een mum van tijd gegeten. De kat likt onze borden nog even af. Na de afwas (o, wat burgerlijk …) nestelen we ons in een strandstoel aan het zwembad. Relaxed verdiepen we ons in het nieuw gekochte Zuid-Afrika boek. Inmiddels spelen we met het idee om terug te vliegen vanaf Johannesburg. We kunnen dan de vlucht Windhoek-Johannesburg laten voor wat het is. We zullen dan wel in een week tijd aardig door moeten pezen om van Kaapstad op tijd in Johannesburg aan te komen.

Wo. 28-10-1998
We ontbijten met nog meer reizigers in de eetkamer van onze gastvrouw. Het is heerlijk om weer eens muesli met melk te eten. Van 10 tot 12 uur nestelen we ons in de ligstoelen in ‘t zonnetje bij het zwembad. Ik neem twee keer een duik, alhoewel dat nog behoorlijk fris is. Na 2 uur zijn we echter zo rood als een kreeft en verhuizen dan dus maar naar de schaduw.



1   ...   4   5   6   7   8   9   10   11   12


De database wordt beschermd door het auteursrecht ©opleid.info 2017
stuur bericht

    Hoofdpagina