Op zoek en confrontatie met wilde dieren in Zuidelijk Afrika Zimbabwe, Botswana, Namibië en



Dovnload 172.32 Kb.
Pagina12/12
Datum22.07.2016
Grootte172.32 Kb.
1   ...   4   5   6   7   8   9   10   11   12

4.14 Onrustige busrit naar Noordoewer

Rond het middaguur lopen we richting stad en eet Roland bij ‘Planet Italy’ een kanjer van een pizza. Ook ik heb niet te klagen, een enorme hoeveelheid vlees zit in m’n goulash verwerkt. We kunnen er de volgende 24 uur wel weer tegenaan … want hoe dan ook, je weet maar nooit wat je van zo’n busrit mag verwachten. We zoeken op Internet nog even wat dingetjes op over Zuid-Afrika (vertrektijden van treinen, maar ook hoe het staat met de veiligheid, enzo) en dan is het al tijd geworden om met de rugzakken richting busstation te gaan lopen. Wij moeten het natuurlijk weer treffen dat alle taxi’s vol zitten. Om nu met het zonnetje recht boven je pet met volle bepakking door een drukke stad te lopen … daar zitten we niet echt op te wachten. Zeker niet omdat we nog een 17-urige busrit voor de boeg hebben. Uiteindelijk lukt het ons toch nog om een blauwe taxi te charteren. Gelukkig weet de taxichauffeur ook nog waar de Intercape mainliner stopt, want zover waren wij nog niet …


Tot onze verbazing is het een luxe dubbeldekker, met bediening en al! Het lijkt wel alsof we in een vliegtuig zitten: dezelfde praatjes bij vertrek en al snel worden een hapje en drankje geserveerd. Ze doen er blijkbaar van alles aan om te kunnen concurreren met het vliegtuig. Erg snel rijdt ‘ie echter niet en op beenruimte hebben ze blijkbaar ook nogal bezuinigd. Er zit niets anders op dan me maar over te geven, afwachten op wat er komen gaat. De speelfilm ‘The Net’ wordt gedraaid en om de 2 uur wordt er zo’n beetje gestopt. Afijn, van slapen komt dus niets terecht. De bus gaat steeds vreemdere geluiden maken, als dat maar goed blijft gaan.

Do. 29-10-1998
Rond 4 uur zijn we bij Noordoewer, de grens met Zuid-Afrika. Vanwege een technisch mankement kunnen we niet meer verder, dachten we het al niet?! Er wordt ons wijsgemaakt dat er over een uur een andere bus komt vanuit springbok. Nou, dus niet … Na 3 uur (het is dan inmiddels dus al 7 uur) zijn we nog geen stap verder en staan we nog steeds bij de grens. In de 3 uur dat we stil hebben gestaan, hàdden we natuurlijk lekker kunnen slapen … ja, hadden dus … de één na de ander begon zó hard te snurken, de hippo’s in de rivier in Botswana waren er nog niets bij. Plotseling wordt het me teveel. Ik geef een paar schoppen tegen de stoelen voor en achter me, het snurken houdt dan zo’n 5 minuten op. En zo gaat het die 3 uur maar door, om gek van te worden. Voor zulk soort situaties moet je gewoon oordoppen op zak hebben. De onze liggen natuurlijk weer in onze rugzakken in de bagageruimte …

5. Zuid-Afrika

Net op het moment dat we besluiten dat we beter kunnen gaan liften, komt er een oude bus (van Wycks, doet erg Nederlands aan) aangekacheld. Heel het ‘hebben en houden’ moet van de ene bus naar de andere worden overgeheveld. Wij nemen het mooiste plekje gelijk maar in beslag, direct achter de chauffeur. We hebben nog meer beenruimte ook en dankzij het ontbreken van een airco is de temperatuur ook nog eens behoorlijk. Dat de bus iets lawaaieriger is nemen we maar op de koop toe. Nee hè, bij het eerste het beste dorp (Springbok) stoppen we weer … De ‘stewardessen’ moeten zonodig een ijsje, chips en wat te drinken voor zichzelf kopen. Dat schiet lekker op zo! Maar ach, toch is er een voordeel … Nu zien we tenslotte Zuid-Afrika in z’n geheel bij daglicht! ‘t is niet te geloven, maar in ouwe bakkenval ik zo in slaap, zeker als het lekker warm is. Erg lang kunnen we er niet van genieten, want vanaf de andere kant doemt er een andere Intercape Mainliner op. En dus moet alles weer overgeheveld worden …

Op twee stops na rijden we dan zowaar rechtstreeks door naar Kaapstad, terwijl de film ‘Speed’ ons ‘vergezeld’. De film is wel een grappige keuze (het gaat over een bus die niet langzamer mag rijden dan 50 km/u omdat er anders een bom ontploft) als je zelf over haarspeldbochten door de bergen rijdt. Pas vanaf Vanrhynsdorp gaat het landschap afwijken van Namibië. Groene weilanden, sparachtige bomen met volop akkerbouw. Aangelegde rivieren moeten zorgen voor de bewatering. Naarmate we dichter in de buurt komen van Kaapstad lijkt alles steeds gestructureerder te worden.

5.1 Kaapstad en ‘Cape Point’

Rond 3 uur worden we afgezet bij het centrale busstation. Een daar direct naastgelegen toeristen-info toko is zeer behulpzaam bij het zoeken naar een overnachting. Het wordt Cat & Moose, een echt backpackers onderkomen. Met een busje van ‘Rikkies’ rijden we door het hectische verkeer. Cat & Moose moet Rikkies betalen, wij hebben tenslotte nog geen Afrikaanse Rands. We zijn te laat voor een bank, rond half 4 schijnen die hier al te sluiten. We pinnen dus maar met VISA, zowaar werkt dat zomaar. We besluiten op de terugweg gelijk maar een hapje te eten. Het pittige mexicaanse kippen-/bonensoepje, gevolgd door een burrito is overheerlijk. Onze ogen zijn echter groter dan onze maag (ondanks dat we 24 uur nauwelijks iets hebben gegeten) en kunnen het dan ook maar voor de helft op. Maar goed: de honger is weer even gestild …

Zonet hebben we even snel (we kunnen er maar niet genoeg van krijgen) weer e-mailtjes verstuurd. Inmiddels zitten we op het balkon van ‘Cat & Moose’. Roland leest de Lonely Planet van Zuid-Afrika, die we vanmiddag voor een prikkie in een tweedehands toko hebben gekocht. Z’n blik glijdt echter steeds af richting Long Street en de Tafelberg. Oh, hij komt nu met de heuglijke mededeling dat als we morgen nog iets van de stad willen zien, we morgen nog in Kaapstad zullen moeten blijven. Eigenlijk hebben we nu dus weer tijd te kort.

Nou snak ik naar een douche en een bed (waar ik maar wel met lakenzak en al in kruip).



Vr. 30-10-1998
Rond 8 uur worden we wakker. Tijdens een uitgebreid ontbijt stippelen we een leuke wandelroute door de stad uit. Via de botanische tuin lopen we door de binnenstad via de ‘Grand Parade’ (een grote markt) naar kasteel ‘De Goede Hoop’. Het enorme vijfhoekige fort was bedoeld om de jonge Hollandse kolonie tegen zowel zee- als landaanvallen te beschermen en werd in 1676 voltooid. Er zijn jammer genoeg nog maar weinig herinneringen aan deze tijd, zo ongeveer het gehele fort is omgebouwd tot restaurant. Het begint boven de Tafelberg al snel behoorlijk bewolkt te worden, we besluiten dus om maar snel een bus te vinden richting kabelbaan. In een minibusje, welke niet wegrijdt voordat ‘ie helemaal volgeladen is, rijden we tot aan de helft van de Tafelberg. Omdat we hier al in de wolken lopen, loont het niet echt de moeite om met de kabelbaan nog hoger te gaan. De vlakke top van de Tafelberg ligt 1086m boven zeeniveau. Lopend gaan we de berg weer af, ‘t is behoorlijk steil. Onder aan de berg eten we een pizza en gaan dan weer verder met onze stadswandeling. We bezoeken het ‘Koopmans de Wet’ museum en lopen langs een aantal Art Deco-huizen. Daarna huren we een auto voor de rest van de vakantie en cancellen we telefonisch de vlucht Windhoek-Johannesburg. Als aandenken kopen we op de plaatselijke markt een houtsnijbeeld. Als afsluiting van de stadswandeling drinkt Roland een biertje en ik cappucino in een koffiehuis, waar ik voor het laatst een aantal ansichtkaarten schrijf.

‘s Avons eten we vis met baby-aardappeltjes.



Za. 31-10-1998
Rond 7 uur spring ik m’n bed uit en was ik op m’n gemak maar ‘ns een keer m’n haar. Zodra ik onze muffe kamer weer binnenstap staat Roland zowaar ook al naast z’n bed. We zijn dus allebei al vroeg in touw. Er zijn nog niet veel winkels open voor ontbijt, maar bij een Frans tokootje kunnen we uiteindelijk toch terecht voor een paar heerlijke warme baguettes. Exact op de afgesproken tijd (half 9) staan we bij Imperial op de stoep. I.p.v. een corsa krijgen we een VW golf 1.3 (in tegenstelling tot Namibië, nu eentje zonder injectie). We rijden nog even terug om onze rugzakken op te halen en gaan dan rond 9:15u van start met de zgn. ‘Cape Peninsula Tour’.
Net buiten het centrum van Kaapstad rijden we langs ‘sea point’, een wandelpromenade, diverse strandjes en andere rotspartijen. Het is behoorlijk heuvelachtig. De golven slaan tegen de rotsen, steile wanden met her en der een geel en paars bloemetje zorgen voor een gigantisch mooie kustlijn. Het heeft echter niets weg van Afrika, je zou je eerder in een soort van Florida wanen. Ter hoogte van Hout Bay zien we plotseling een walvis, we horen ‘m ook duidelijk. Rondom Chapman’s piek hebben we prachtig uitzicht over de baai. Via Noordhoek en Kommetje rijden we uiteindelijk naar het natuurreservaat van ‘Kaap de Goede Hoop’.

Het laatste gedeelte naar ‘Cape Point’ moeten we te voet afleggen. Het is nog behoorlijk steil, maar na ons soepje met pita-broodje zijn we er helemaal klaar voor. Eenmaal boven zien we ‘m dan liggen: de rots ‘Cape Point’, de zuidpunt van het schiereiland. Dit is de plaats waar bijna de Atlantische en de Indische oceaan bij elkaar komen, het is dus ook bijna het zuidelijkste puntje van Afrika (Kaap Agulhas is de werkelijke geografische ontmoetingsplaats van de twee oceanen).



5.2 Walvissen bij Hermanus

Via de oostkust van de Kaap rijden we langs prachtige vergezichten, maar ook door mooie (naald)bossen en langs uitgestrekte stranden door naar Hermanus.

Hermanus staat bekend om z’n walvissen die daar tussen juni en november in de baai zouden moeten huizen om te kalven. We vinden een onderkomen bij een gastgezin,’Fairfields Mansion’ genaamd. Na bij Wimpy’s een milkshake te hebben gedronken gaan we op zoek naar de walvissen. Er staat echter zoveel wind dat we alleen maar schuimkopjes zien, de walvissen kunnen we nog even niet ontdekken. Vanuit onze kamer bel ik (ditkeer met een opladende GSM, opdat ‘ie nu niet uitvalt, zoals zonet bij Wimpy’s) pa & ma F. op. Ze zijn 35 jaar getrouwd, heel de familie zit bij elkaar in ons huisje, een raar idee hoor. Jammer dat we er niet even bij kunnen zijn …

We stippelen onze route nog een stukje verder uit en komen dan tot de ontdekking dat we nog vele uurtjes in de Golf door zullen moeten brengen. Het aantal km’s tot Johannesburg valt nog behoorlijk tegen. ‘t Is hier in Zuid-Afrika trouwens behoorlijk chaotisch rijden, de vluchtstrook wordt ook als rijbaan gebruikt en afritten kennen ze niet. Als dus iemand op z’n remmen stapt om even van een mooi uitzicht te genieten, moet je niet raar opkijken. Het is dus erg inspannend rijden, en door de vele bochten en bergen schiet het ook allemaal qua kilometers niet erg snel op. Maar het landschap maakt een hoop goed, het is weer zo heel anders dan dat we tot nu toe hebben gezien …


Lopend gaan we op zoek naar een eettent. We hopen tenslotte nog walvissen te kunnen zien, we hebben toch niet voor niets 60 km omgereden? En ja hoor … Roland ziet vanuit z’n ooghoek als eerste een walvis en heel dicht bij de kust nog wel! Hij komt steeds dichterbij en na verloop van tijd kunnen we zelfs een tijdje met ze (het blijken er meerdere te zijn) meelopen richting het stadje. Wat zijn het een onwijze beesten! Ca. 10x zo groot als een olifant! Het is prachtig om ze nu eens in het echt te zien sproeien en te zien zwieberen met hun staart. Het eten stellen we maar even uit. Want dit wonderbaarlijke schouwspel zullen we niet snel meer zien!

We eten uiteindelijk in een restaurant in een grot, met uitzicht over de baai mét walvissen. ‘t Is toch wat, op het ene moment zie je olifanten aan je tentje voorbij schuifelen en op het andere moment zwemmen er zomaar walvissen voorbij … We eten allebei vis (Roland snoek en ik inktvis). De wind is behoorlijk aangewakkerd als we in het donker weer teruglopen naar ‘ons nieuwe thuis’. Deze keer staat er een écht schoon bed op ons te wachten … m’n lakenzak is er nu zelfs goor bij!


5.3 De tuinroute


Zo. 1-11-1998
Om exact 8 uur zitten we aan het ontbijt in de eetkamer, de rugzakken alvast ingeladen hebbend. We vertrekken met mooi weer richting Mosselbaai, het begin van de zogenaamde ‘tuinroute’. Het uitzicht wordt alsmaar fraaier, alles wordt dan ook steeds groener. Helaas gaat de zon weg, grijze wolken hangen boven ons eindreisdoel voor vandaag, Knysna. Dit dorp ligt te midden van een aantal meren. Het dorp doet wat somber aan, maar dat komt waarschijnlijk doordat het zondag is en er dus vele winkels gesloten zijn.
We overnachten in het Royal hotel, hetgeen er ietwat verwaarloost bij ligt. We lopen nog wat door het dorpje voordat we gaan eten, deze keer weer eens Italiaans. Roland geniet van z’n thaise kip en ik van m’n lasagne met kip. Het Royal hotel ligt aan een drukke straat, met als gevolg dat we een lawaaierige, onrustige nacht tegemoet gaan.
Ma. 2-11-1998

Het is niet moeilijk om rond half 7 op te staan, amper geslapen hebbend lig ik al een heel poosje wakker. We ontbijten in het hotel en om half 8 zitten we alweer in de auto. Net buiten Knysna loopt er een weg door de bergen naar de grote weg richting Johannesburg. Dat lijkt me wel wat, dus trots loods ik Roland die kant op. Na een paar kilometer tussen de townships te hebben gereden (zoals in ieder dorp het geval is, zijn de buitenwijken ook hier alleen voor de zwarte bevolking) houdt de asfaltweg op en rijden we het gravel in. Door het bos (wat een contrast met de rest van Afrika) rijden we van de ene berg naar de andere, zomaar in ’t groen, kilometer na kilometer. Het ‘vertrouwde’ geluid van bonkende stenen steekt de kop weer op. De één na de andere afgrond moet Roland zien te ontwijken, van vangrails hebben ze hier nog niet gehoord. Terwijl Roland de auto op de weg probeert te houden geniet ik van de mooie roze, paarse, blauwe- en gele bloeiende bloemen en struiken. Het laatste stukje naar ‘Spitskop’ lopen we maar, de weg wordt dan wel heel erg slecht (alleen maar stenen en kiezels). Het is heel bijzonder om uitzicht over de vele bergtoppen/heuvels te hebben, het is alleen ietwat te fris.

Bij het dorpje Avontuur krijgen we zowaar weer asfalt, da’s fijn … Na Uniondale laten we ook de bergen achter ons. De afstand die we tot dan toe op de kaart hebben afgelegd is om te huilen … Via Willimore (waar we iets willen drinken, maar de buurt staat ons niet echt aan) rijden we door naar Graaff-Reinet, een plaatsje wat bekend staat om z’n zogenaamde Karoo-landschap. Wij zien niet veel verschil met Zuid Namibië. We eten even een hapje en zien dan tot onze verbazing weer eens een Internet café. We moeten weliswaar wachten tot na lunchtijd, maar dat hebben we er graag voor over. Heel wat mailtjes staan te wachten om gelezen te worden. Door het Karoo-landschap rijden we vervolgens in één keer door naar Colesberg, waar we direct na de afslag tegen leuke chaletjes op rijden. We nestelen ons er dus maar vast voor de komende nacht. Onze kleding, die we in het Royal hotel hebben gewassen en in de auto te drogen hebben gelegd, is inmiddels droog.

We eten in een gezellig restaurant, de Plattelander genaamd. Roland probeert weer eens een steak en ik ga voor ouderwetse hutspot.



Di. 3-11-1998
Ik wordt met een behoorlijke hoofdpijn wakker, ‘k heb zeker te veel wijntjes gedronken gisterenavond …

We drinken op ons gemak twee koppen thee, pakken onze spullen weer in en zetten ons schrap voor de rit naar Kroonstad. Het landschap wordt ietwat eentonig. De vluchtstrook wordt gebruikt als inhaalstrook. Zodra er een auto in wil halen is het de bedoeling dat je even links op de vluchtstrook gaat rijden. De inhalende auto doet als dank z’n gevarenlichten even aan en uit. Wat een taktiek, het schiet in ieder geval wel lekker op zo.

Bloemfontein blijkt zo’n ontzettend grote stad te zijn, dat we er na het tanken weer snel weg zien te komen.

5.4 Even bijkomen in recreatiehuisje in Kroonstad

In één keer rijden we verder naar Kroonstad. Er doemen een soort van Center Parcs huisjes voor ons op. We hebben geluk, want er is zowaar nog een huisje vrij.

Na ‘s middags een uurtje bij het zwembad te hebben gezeten, vervelen we ons al behoorlijk. En dat, terwijl we nog even snel wat tijdschriften hebben ingeslagen. We zitten nog wat voor ons huisje, Roland drinkt een biertje en ik een sapje, en eten ‘s avonds in het restaurant. Nu neem ik eens een steak en Roland gokt eens een keertje op cordon bleu. We drinken samen een hele fles wijn op.

Wo. 4-11-1998
Vandaag hebben we écht helemaal niets gedaan. Alleen gezwommen en lekker bijgebruind. Als avondeten hebben we boerenworst gebraaid.

6. Weer naar huis


Do. 5-11-1998
Om 9 uur moeten we het huisje al uit zijn. We proppen onze rugzakken (incl. beelden) vol en brengen de rest van de dag wederom aan het zwembad door. Het is helaas nogal bewolkt en als het rond 3 uur dan ook nog ‘ns gaat regenen houden we het maar voor gezien. We douchen ons in de wasgelegenheden die bij de camping horen (wij zijn tenslotte ‘homeless’) en zijn dan klaar voor onze laatste rit, op naar Johannesburg … Onderweg trotseren we diverse zandstormen.

Gelukkig staat de luchthaven al snel aangegeven. We stallen de auto bij Imperial en worden daarvandaan met een karretje naar de incheckbalie gebracht.

Inmiddels zijn we van onze rugzakken verlost en zitten we in een restaurant nog even wat te eten en te drinken. Pas over een uur of 2 mogen we boarden …

Van onze laatste Rands kopen we een overhemd voor Roland en een CD met Afrikaanse dierengeluiden.



Vr. 6-11-1998

We hebben een mooi plaatsje in het vliegtuig, helemaal achterin met heel wat beenruimte. Omdat we met vertraging zijn vertrokken vanuit Johannesburg hebben we in Londen slechts een half uurtje om over te stappen. Tot overmaat van ramp worden we ook nog eens naar de verkeerde Terminal gewezen, zodat we ons vliegtuig op 6 minuten na missen. Pa & ma F. kunnen we dan al niet meer bereiken, ook dat nog … die zullen dus een hele poos naar onze ronddraaiende rugzakken staan te staren …

De vlucht van kwart voor 11 is volgeboekt, dus zijn we genoodzaakt tot kwart voor 1 te wachten. Met een flinke vertraging komen we uiteindelijk rond 3 uur op Schiphol aan. Pa & ma F. hebben 5 uur lang naar ons uit staan kijken, wat een ellende!
Door de regen (het schijnt de laatste weken niet anders gedaan te hebben) rijden we naar huis.

Munt-eenheden:
Zimbabwe (Zimbabwaanse Rand) : Fl. 1,00 = Z$ 17

Botswana (Pula) : Fl. 1,00 = P 1.75

Namibië (Namibische Rand) : Fl. 1,00 = N$ 2.9

Zuid-Afrika (Zuid-Afrikaanse Rand) : Fl. 1,00 = R 3



Het was wederom een enerverende vakantie!

Pag.


1   ...   4   5   6   7   8   9   10   11   12


De database wordt beschermd door het auteursrecht ©opleid.info 2017
stuur bericht

    Hoofdpagina