Op zoek en confrontatie met wilde dieren in Zuidelijk Afrika Zimbabwe, Botswana, Namibië en



Dovnload 172.32 Kb.
Pagina2/12
Datum22.07.2016
Grootte172.32 Kb.
1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   12

2.1 Op zoek naar de Victoria Falls

Met zo’n Fl. 70,= is het hotel ook niet echt goedkoop, maar goed … we hebben een douche, bad en airco. Kortom, hartstikke luxe naar onze maatstaven tijdens vakantie. We nemen nauwelijks de tijd om te douchen, zo benieuwd zijn we naar de wereldbekende spectaculaire Victoria Falls watervallen. Al snel begrijpen we waarom het hotel nog enigszins betaalbaar is, het is nog een behoorlijk stuk lopen naar het dorp in de snikhitte ... Eenmaal in het dorp zien of horen we nog geen watervallen, vreemd. We blijken nog een aantal kilometers te moeten lopen, maar dat is nog niet alles … we moeten de grens over naar Zambia om de watervallen te kunnen zien! Gelukkig hebben we geen visum nodig, als we niet verder gaan dan de brug dan kunnen we volstaan met een stempel op een los papiertje in ons paspoort. Toch klopt er iets niet … Lopend over de brug blijkt er helemaal geen waterval te zijn, we zijn genept! Het enige wat we zien zijn rotsen, waar het water dus vanaf zou moeten kletteren. Hebben we hier nou ons oorspronkelijke reisdoel, Namibië, voor uitgesteld?

We maken nog even een foto van een waaghals die zich over laat halen te bungee-jumpen. Wat waardeloos is dit, we hadden ons nog wel zo verheugd op de watervallen met bijbehorende helikoptervlucht en rafting. Nu kunnen we dat alles wel vergeten …

In de verzengende hitte moeten we nou ook het hele stuk weer terug lopen. Bij de douane moeten we het gestempelde papiertje weer afgeven. We zijn ervan overtuigd dat we dat al hebben gedaan, maar toch blijkt Roland het nog in z’n zak te hebben. We hebben er ook zo de pest in! Teleurgesteld lopen we Zimbabwe weer in. Een spontane migraine-aanval is bij mij het gevolg. We willen klaarblijkelijk weer eens te veel op zo’n eerste dag.


We zitten nu in een pizzeria en hebben zonet te horen gekregen dat in principe de watervallen alleen mooi zijn tussen mei en juli. Dat is nou balen, nou moeten we vanavond maar gaan uitzoeken wat we als alternatief voor morgen en overmorgen gaan doen.
Vr. 9-10-1998

Het is niet te geloven, maar we hebben het gepresteerd om zomaar achter elkaar een nacht van 13 uur te maken! We zijn nog net op tijd voor het ontbijt, waar we tot half 10 terecht kunnen. De lange nacht en vitamine-pillen hebben ons goed gedaan. Vandaag staat een bezoek aan het ‘Victoria Falls park’ op ons gisteren-bedachte-programma. We hopen daar nog iets van water te zien.


En ja hoor, daar zijn ze dan, de watervallen!!! En hoe! Er staat een behoorlijke wind, waardoor we al van verre nat worden. Vanaf horizon tot horizon bruist een onstuimige hoeveelheid water en nevel zo’n 100m vanaf Zambia de Zambezi in. Voor zo ongeveer 1 km kunnen we langs de watervallen lopen, de watervallen zelf hebben een lengte van 1708 m. Een stukje bestaat uit groen tropisch regenwoud, waar het dan ook echt ‘regent’ door de nevel afkomstig van de watervallen. Palmbomen ten over, een vreemd maar leuk/mooi contrast met de rest van het dorre, droge, gele zanderige Zimbabwe. Plotseling zien we aan de overkant in Zambia olifanten lopen. Het is wel een beetje ver weg, maar … we hebben alvast wilde beesten gezien! Ook ‘banded mongooses (1)’ kruisten al eerder ons pad in het kleine stukje regenwoud. Dit beestje is ca. 40 cm lang en weegt ca. 2 kg. Donkere strepen lopen over het lijfje van schouder tot staart. Ze zijn dol op het zonnetje en eten insecten, larven, reptielen,

eieren en fruit. Ze zijn een favoriete prooi voor leeuwen, luipaarden en wilde honden.

We zien de watervallen vanuit alle mogelijke gezichtspunten, waar je bij de ene wat natter wordt dan bij de andere. Het is nauwelijks te geloven dat de Victoria watervallen op 1000 km van de bron van de Zambezi liggen. In deze tijd stroomt er ca. 20.000 m3 per minuut langs de watervallen, maar het kan nog veel gekker, in het regenseizoen kan het oplopen tot zo’n 500.000 m3 per minuut.

2.2 Olifanten bij het dorp

Buiten het park blijkt langs de rivier een pad te lopen, dat lijkt ons ook wel wat. Op weg daar naartoe komt er een verkopertje met houtsnijwerk-giraffes naar ons toe. ‘Echte olifant’, nou voor mij is daar niets echts aan en bovendien: weet hij niet wat het verschil is tussen een giraffe en een olifant?! Maar dan zie ik het ineens … Aan de overkant van het spoor loopt een echte olifant! Ik bedenk me geen moment, ik roep Roland en samen rennen we erop af. Het blijken er twee te zijn. De eerste gaat al snel de bushbush weer in. De tweede staat naast het voetpad. Voorzichtig lopen we verder op ‘m af. Hij is aardig bezig een struik te slopen, zodat ‘ie het niet door lijkt te hebben dat we steeds dichter bij ‘m in de buurt komen. We kunnen het nauwelijks geloven, daar staan we dan ‘oog-in-oog’ met een wilde Afrikaanse olifant (2)!

De plaatselijke bevolking moet er niets van hebben, in een grote boog lopen ze om ‘m heen. Ik wil wel even met ‘m op de foto, maar op het moment dat ik op een boomstronk voor ‘m ga zitten maakt ‘ie met z’n geflapper met z’n oren wel heel duidelijk dat ‘ie genoeg van me heeft, moeven … Ik sprint dus maar naar een veilig plekje. Hij leek zo lief …Al snel daarna gaat ook hij de bushbush weer in. Wat een avontuur, de volgende keer zal ik wel wat beter op m’n hoede moeten zijn. Trots lopen we naar de Zambezi-rivier, waar we op onze hoede moeten zijn voor nijlpaarden, krokodillen en zelfs leeuwen. De Zambezi is 2700 km lang en is boven de waterval breed en ondiep. Na ons vorige avontuur loop ik toch wat angstig over het pad langs de rivier richting de ‘Big Tree’, een naar schatting 1000 jaar oude Baobab die met een hoogte van 20m en een omvang van 16m tot de grootste bomen van Zimbabwe behoort. Maar het is waarschijnlijk te warm … het pad is weliswaar bedekt met allerlei soorten poep, er zal dus wel ergens wild in de buurt zijn, maar zien doen we ze nog even niet. Op de terugweg komen we nog wel een apenfamilie tegen, maar dat vinden we inmiddels al gewoon na onze Azië-avonturen.
We zijn behoorlijk bezweet als we weer in het dorpje terug komen gelopen. We kopen twee petjes (anders lopen we vast en zeker een zonnesteek op) en vinden dan zowaar een internet-café. Het lukt ons nog om via backpackers.com een berichtje te versturen ook. We genieten van een welverdiende lunch en proberen het hotel door de Afrikaanse zon (dit keer mét pet) weer te bereiken. En het is ons wéér gelukt, want we zitten nu aan het zwembad met een drankje … de lekkerste eetluchtjes komen ons tegemoet. Grote bloeiende bougainvilla’s en mango-bomen omringen het zwembad. We genieten van Afrika, op een nu ineens wel heel luxe manier ...

’s Avonds eten we bij het hotel, beef kebab- en stroganoff.




1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   12


De database wordt beschermd door het auteursrecht ©opleid.info 2017
stuur bericht

    Hoofdpagina