Opdracht boekbespreking ‘Knijp nu je ogen dicht’ 4 Interview



Dovnload 12.83 Kb.
Datum24.08.2016
Grootte12.83 Kb.
Opdracht boekbespreking ‘Knijp nu je ogen dicht’
4 Interview:
- Dag meneer, mag ik u een paar vragen stellen?

  • Jazeker.

- Eerst een vooral, wie bent u?

  • Ik ben Bert Stubbe.

- Wat doet u op deze Canadese oudstrijdersreünie? Want Stubbe lijkt mij een Vlaamse naam.

  • Ja, dat ben ik ook, een Vlaming, maar ik ben uitgeweken naar Canada. Ik heb daar 2 jaar gewoond, maar ik kon mijn vriendin niet vergeten. Toen ik vernam dat ze verpleegster was geworden bij het leger, heb ik vrijwillig dienst getekend bij het Canadese leger, zodak ik haar kon weerzien.

- Waar hebt u dan gevochten? En hoe kijkt u daarop terug?

  • Ik heb tijdens de slag om Vimy in 1917 gevochten. Ik heb daar zo veel mannen zien sterven, ik kijk er nooit meer op terug. Daar heb ik de hel meegemaakt, dagen aan een stuk bestookte de artillerie hun linies, je wordt er horensdol van!

- Wat was uw grootste angst, juist voor u over de top moest?

  • Mijn grootste schrik was dat ik iemand zou moeten doden met mijn bajonet, ik kon dat niet aan.

- Hebt u dan iemand moeten doden op die manier?

- Bent u gewond geraakt door de oorlog?

  • Ja, ik ben tijdens een aanval geraakt in mijn arm, ik dacht dat ik ging sterven, want ik was helemaal alleen. Juist op tijd hebben ze mij gevonden en mij verzorgd, ik ben die mannen eeuwig dankbaar dat ze juist dan gewonden kwamen zoeken. Ik ben dan opgenomen in het ziekenhuis van Wimereux. Maar de oorlog heeft een blijvende wonde veroorzaakt.

- U zei daarjuist dat u dienst hebt genomen om uw vriendin te vinden, heeft u haar dan ook gevonden?

  • Ja, toevallig dat u dat nu vraagt, ik was dus opgenomen in Wimereux, en een paar bedden verder lag een kennis van mijn Anna, Anna kwam hem bezoeken, en zo hebben we elkaar teruggevonden.

- Wat een mooi toeval, en u zegt “mijn Anna” zo vol liefde, ik veronderstel dat u getrouwd bent met haar.

  • Nee, we zijn altijd samengebleven, maar nooit getrouwd, de oorlog heeft ons zo aangetast, dat we die stap nooit hebben kunnen zetten.

- Dank u voor dit interview!

  • Graag gedaan

5 INTERVIEW MET DE AUTEUR

I= interviewer= Simon Pertz

M= Marc Wildemeersch

I: Dag Marc, bedankt dat ik dit interview met je mag afnemen. Hoe ben je nu eigenlijk op
het idee gekomen om een boek te schrijven?

M: Ik ben een laatbloeier: pas toen ik dertig was ben ik kortverhalen beginnen schrijven. één van die kortverhalen was gebaseerd op St-George’s Day, een belangrijke gebeurtenis in Zeebrugge. Ik zond het kortverhaal naar Willy Spillebeen, toen een heel gekend jeugdauteur, en hij vond het verhaal goed, maar er zaten veel te veel gebeurtenissen in verwerkt. Hij zei dat ik het tot een roman moest verwerken.


I: Waarom koos je voor dit thema?

M: Als kind was ik gefascineerd door de herdenkingsplechtigheden in Zeebrugge. Britse soldaten met berenmutsen stonden in het gelid en herdachten de gesneuvelden van WOI. Ook de oorlogspoëzie van ‘the Great War’ was fantastisch. Doordat ik Germaanse studeerde, stootte ik daar bijna automatisch op.

I: Heb je een idee hoeveel boeken je nu al hebt verkocht?

M: Niet echt, maar het zal niet te vergelijken zijn met de oplage van een doorsnee cd, ik weet wel dat m’n volledige eerste druk verkocht is, wat voor een kleine uitgeverij een succes was. Ik spreek in termen van 2000 exemplaren. Achteraf vind ik het jammer dat ik geen grotere uitgeverij heb kunnen strikken, een beetje een gemiste kans.
I: Was het moeilijk om een uitgeverij voor je boek te vinden?

M: Dat is heel moeilijk, slechts 2% van al de ingezonden manuscripten wordt gepubliceerd. Het wordt nog moeilijker wanneer je een professionele uitgever wilt strikken. Zuid&Noord was en is een goede uitgeverij, maar ze blijven veredelde amateurs en de distributie loopt nogal moeilijk.


I: Bestaat er een verband tussen sommige personages en mensen die je kent?

M: Niet altijd, maar het is leuk om te kunnen vertellen dat Eline, zowel qua uiterlijk als qua karakter geïnspireerd is op een leerlinge van mij. Ze heet in het echt Caroline en Ward is gedeeltelijk geïnspireerd op mij.



I: Over stuk van het boek ben je het minst tevreden?

M: Als ik de lezers mag geloven, is vooral het eerste deel voor verbetering vatbaar. Het is m’n droom om het boek nog eens te herschrijven. Binnen 3 jaar is het 90 jaar geleden dat St.-George’s Day plaatsvond, en dan zou ik graag uitpakken met een herdruk.



De database wordt beschermd door het auteursrecht ©opleid.info 2017
stuur bericht

    Hoofdpagina