Over de grens Nanne Fokma



Dovnload 6.39 Kb.
Datum23.08.2016
Grootte6.39 Kb.

Over de grens

Nanne Fokma

Academie van Bouwkunst Groningen

Locatie Scheveningen Radio


Als achtergrondgedachte voor het concept van het ontwerp geldt dat de planlocatie aan de kust wordt beschouwd als een gebied van overgang – van water naar land, van stad naar natuur, van leven naar dood. De nabije zee is oneindig, tijdloos en machtig. Van de zee gaat rust uit, maar ze kan ook plots een andere vorm aannemen en is dan onverbiddelijk.

Een langgerekte schijf vormt het Leitmotiv van het ontwerp, als ordenend principe en in emotionele zin. De schijf in de vorm van een dubbele muur staat voor de grens van bewustwording en de grens van het leven. In de schijf maakt de overledene zijn laatste reis. Bovendien regisseert de schijf ontmoetingen van de nabestaanden met de overledene. Bij aankomst valt er niets waar te nemen van wat zich achter deze grens bevindt; bij vertrek is er een onomkeerbaar proces ingezet. Het rond de schijf georganiseerde gebouw is nu eens geheel en al gesloten en opent zich dan weer maximaal naar de omgeving, naar de zee of juist naar het land. De schijf is gemetseld van grove blokken natuursteen, terwijl de wanden van het gebouw wit en strak gepleisterd zijn. Door het sobere materiaalgebruik is de afleiding van het bouwwerk minimaal; alle aandacht gaat uit naar de schijf en naar het zicht op de omgeving.

De eerste ontmoeting met de overledene is in de familiekamer; familieleden gaan als meest betrokkenen het eerst de grens over. Ruim zicht over zee helpt ze rust te vinden. De andere nabestaanden blijven in de wachtkamer nog op enige afstand van de schijf doordat facilitaire functies als een barrière fungeren. Het zicht is gericht op het duinlandschap.

Naarmate de aula nadert, wordt de schijf zichtbaarder. In de aula staat de overledene centraal. De schijf opent zich om de dierbare te presenteren en een panoramisch zicht te bieden. Na de plechtigheid beweegt de bezoeker zich langs de kist in de richting van de zee: de overschrijding van de grens valt samen met een maximale bewustwording.



In de koffiekamer, aan de andere kant van de grens, wordt een begin gemaakt met de terugreis. De grens wordt voor de laatste keer overschreden om het gebouw te verlaten en het volle leven weer in te gaan. Familieleden en andere direct betrokkenen kunnen desgewenst het laatste deel van de reis met de overledene in de schijf voortzetten: de tocht naar het crematorium.
Een verleidelijk gepresenteerd, esthetisch en lyrisch plan. De langgerektheid van het ontwerp is uitgewerkt tot een krachtig gebaar. Messcherp snijdt de lange lijn van de schijf door de eerste duinenreeks. De schijf levert als ‘voertuig’ voor de laatste reis van de overledene, als symbolische grens tussen leven en dood en als leidraad voor ontmoetingen van de nabestaanden met hun dierbare een mooie metafoor, die het ontwerp in verschillende opzichten betekenis verleent. Bovendien overtuigen de ruimtelijke uitwerking en de interne organisatie. Innovatief is het concept in de intense wijze waarop de nabestaanden bij de rituele route betrokken worden en de architectuur hun ervaringen regisseert, daarbij het van weemoed zwangere zeegezicht optimaal benuttend, evenals het cliché van de louterende werking van de natuur.

De vormentaal en ruimtelijkheid van het ontwerp is ondubbelzinnig op klassiek-moderne leest geschoeid en in dat opzicht een beetje braaf. De architectuur maakt door zijn presentatie en materiaaltoepassing een zuidelijk-rationalistische indruk, alsof het gaat om een bouwwerk dat vanuit een mediterrane setting naar de Nederlandse kuststreek is getransponeerd.



De database wordt beschermd door het auteursrecht ©opleid.info 2017
stuur bericht

    Hoofdpagina