Polygynie in de Islam تعدد الزوجات في الإسلام [باللغة الهولندية] revisie: Aboe Abdollah Al-belgikie مراجعة:أبو عبد الله البلجيكي Bron



Dovnload 109.38 Kb.
Pagina1/2
Datum26.08.2016
Grootte109.38 Kb.
  1   2


Polygynie in de Islam

تعدد الزوجات في الإسلام

[باللغة الهولندية]

revisie: Aboe Abdollah Al-belgikie

مراجعة:أبو عبد الله البلجيكي

Bron: “Vraag en Antwoord over Vrouwenrechten in de Islam” door Lea Zaitoun; “Polygamy in Islam” door Aboe Amienah Bilal Phillips en Jamielah Jones.

Kantoor voor da'wa Rabwah (riyadh)

1430-2009


Islam voor iedereen

In naam van Allah, de Barmhartige, de Genadevolle

Polygamie in de Islam

Deel 1:

Alle lof zij Allah, de Heer der werelden. Allah's zegeningen en vrede zij met de profeet Mohammed, zijn familie en metgezellen en iedereen die in hun voetsporen treedt tot aan de Laatste Dag.



Het huwelijk

Het huwelijk is een wettige, sociale en religieuze relatie tussen individuen wat de basis vormt van een familie. Historisch gezien was het huwelijk een sociaal contract tussen een man (de echtgenoot) en een vrouw (de echtgenote). Het huwelijk wordt over het algemeen gezien als een man-vrouw relatie ontworpen om kinderen te krijgen en hen succesvol geschikt te maken voor de samenleving. Tevens kan men in een huwelijk zijn of haar seksuele begeerten bevredigen op een toegestane, menselijke en veilige manier. In het verleden keurden de meeste samenlevingen polygamie (voornamelijk een man die meerdere vrouwen heeft) goed. Het westen is een grote uitzondering. Europa en de Verenigde Staten waren monogame culturen. Dit kwam door een Germaanse culturele traditie, een vereiste van het Christendom en een mandaat van de Romeinse wet. Maar de Romeinse wet steunde prostitutie, buitenechtelijke relaties (van getrouwde mensen), geslachtsgemeenschap zonder huwelijk, homoseksualiteit en seksuele omgang met slaven. Eigenlijk dezelfde situatie zoals die nu in het westen gangbaar is.

Tegenwoordig trekken veel mensen het nut van een huwelijk in twijfel en stellen dat het slechts een wettelijke fuctie heeft. Dit is een onderdeel van een algemene verstoring van het traditionele familieleven in het westen. Vanaf de tweede wereldoorlog ziet het westen een dramatische toename van scheidingen (van 6% tot 40% van de eerste huwelijken), samenwonen zonder huwelijk, een toenemende ongehuwde bevolking, homoseksualiteit en kinderen die geboren worden buiten een huwelijk - vroeger bastaards genoemd - (van 5% tot 33% van de geboorten), alsook een toename van overspel (van 8% tot boven de 40%). We moeten de explosieve groei van al dan niet dodelijke geslachtsziekten niet vergeten!

Het Christelijke westen heeft polygamie officieel verboden. Wereldwijd keuren de meeste bestaande samenlevingen polygamie niet meer goed als een vorm van huwelijk. Bijvoorbeeld in 1953, na de communistische revolutie, veranderde China van het toestaan van polygamie naar het steunen van alleen maar monogame huwelijken.

In 1991 hield het Nederlands Instituut voor Sociaal Seksuologisch Onderzoek een enquête waaruit bleek dat 15% van de mannen met een relatie zo nu en dan vreemdgaat. Slechts 9% van de vrouwen antwoordde destijds wel eens vreemd te gaan. Uit een onderzoek dat een bekende condoomfabrikant tien jaar later liet uitvoeren, blijkt dat dit beeld inmiddels moet worden bijgesteld. In 2002 bekende inmiddels 22% van de vrouwen wel eens vreemd te gaan. De mannen maakten het wederom iets bonter: 26% ging tijdens een duurzame relatie wel eens vreemd. Uit deze cijfers blijkt dat bijna 25% van de Nederlandse bevolking, dat is bijna één op de vier Nederlanders, niet monogaam is maar polygaam!!! Waarschijnlijk is dit percentage nog hoger in verband met mensen die niet toegeven dat zij vreemd gaan of door mensen die niet vreemd gaan maar wel de neiging tot polygamie hebben. Daar de Nederlandse wet een polygaam huwelijk in strijd met de openbare orde en goede zeden acht, zijn deze polygame mensen genoodzaakt om hun begeerten op onzedelijke en door God verboden manieren te bevredigen, dat wil zeggen buiten een huwelijk, met vele nadelige gevolgen als resultaat.

Het is dan ook zeer opmerkelijk dat een polygaam huwelijk in Nederland in strijd is met de openbare orde en goede zeden wordt geacht en dus verboden is. Dit terwijl diezelfde wet vele werkelijke onzedelijkheden toestaat of oogluikend tolereerd. Dit wijst zo op één van de schaduwkanten van een democratie.



Polygynie, niet Polygamie

Het woordenboek definieert polygamie als “benaming voor een huwelijksvorm waarbij één persoon tegelijkertijd gehuwd is met twee of meer personen.” Omdat het moslimvrouwen niet toegestaan is om twee of meer mannen te hebben (polyandrie), dienen we eigenlijk te spreken over polygynie. Hetzelfde woordenboek definieert polygynie als “benaming voor een huwelijksvorm waarbij één man tegelijkertijd gehuwd is met meer dan één vrouw.”



Vroeger…

Polygynie werd door heel de geschiedenis in bijna alle culturen in praktijk gebracht, vaak zonder begrenzing. Vele religies stonden het toe en brachten het in praktijk vóór en na de Islam. Meerdere profeten, genoemd in de Torah en de Bijbel, hadden meer dan één vrouw.

In de Bijbel lezen we dat enkele grote profeten ook meerdere vrouwen hadden! Zo had Ibraahiem (Abraham, vrede zij met hem) een zoon van zijn vrouw Sara en ook van Hagar, de Egyptische slavin van Sara. En in Genesis 25:1 en 25:6 lezen we o.a.:

“[…] En Abraham nam wederom een vrouw […]” en “[…] maar de zonen van de bijvrouwen, die Abraham had […]”

En in Genesis 29 en 30 lezen we o.a. dat de profeet Jakob (Ya’qob, vrede zij met hem) ook meerder vrouwen had. En in Genesis 32:22 lezen we: “[…] Toen stond hij (Jakob) in die nacht op, nam zijn beide vrouwen, zijn beide slavinnen en zijn elf zonen […]”

In 1 Koningen 11:3 lezen we over de profeet Salomo (Soelaymaan, vrede zij met hem) o.a. het volgende: “… En hij (Salomo) heeft als vrouwen gehad zevenhonderd vorstinnen en driehonderd bijvrouwen …”

Tegenwoordig wordt het in het geheim toegepast door minstens 30.000 middenklasse Mormonen in de Verenigde Staten. Maar het is ook geen geheim dat polygynie (en polyandrie) van een andere soort wordt toegepast in Amerika en Europa; de praktijk van het hebben van een minnaar of minnares. Het verschil is dat een niet-moslimman geen wettige verplichtingen of verantwoordelijkheden heeft naar zijn tweede, derde of vierde minnares en hun kinderen, terwijl een moslimman volledige wettige verplichtingen en verantwoordelijkheden heeft naar zijn tweede, derde of vierde vrouw en hun kinderen.

In de Islam leidt het geen twijfel dat een tweede vrouw die wettig getrouwd is en vriendelijk behandeld wordt, beter af is dan een minnares die geen wettige rechten heeft. Bovendien is het wettige kind van een polygyne vader die alle rechten en privileges van een zoon of dochter heeft, beter af dan het ongewenste of gewenste onwettige kind.

Wanneer we nagaan waarom polygynie is toegestaan in de Islam, moeten we onthouden dat de Islam erg praktisch is waar het gaat om problemen van het leven. Het is een feit dat oorlogen meestal mannen eisen waarbij zij weduwen achterlaten en vrouwen die geen man kunnen vinden. Polygynie biedt een oplossing voor o.a. dit probleem van een mannelijk tekort.

Een man die ontdekt dat zijn vrouw onvruchtbaar of chronisch ziek is, maar die graag kinderen van zichzelf wil of zijn natuurlijke instinct wil vervullen op een wettige manier (binnen een huwelijk), terwijl hij nog steeds voor zijn eerste vrouw zorgt, kan zijn toevlucht zoeken in polygynie als een oplossing. Allah de Verhevene zegt in de Qor-aan:

En als jullie vrezen dat jullie de vrouwelijke wezen niet rechtvaardig zullen behandelen, trouw dan (andere) vrouwen van jullie keuze, twee of drie of vier, maar als jullie vrezen dat jullie niet rechtvaardig zullen zijn, dan slechts één of (de gevangenen en slavinnen) die jullie rechterhand bezitten. Dat is dichter bij het voorkomen van onrechtvaardigheid.” [Soerat an-Nisaa-e 4:3]

Uit dit vers blijkt dat polygynie niet verplicht is, maar toegestaan en dat het Soennah is. Het rechtvaardig handelen tussen de vrouwen is een verplichting, en dit geldt voor huisvesting, voedsel, kleding, tijd, liefdevolle behandeling enz. Als een man niet zeker weet of hij rechtvaardig zal handelen, dan wordt hem bevolen maar één vrouw te huwen.



Polygynie in de Islam

Het leidt geen twijfel dat er maar weinig vrouwen zijn die verheugd zijn met de gedachte van het delen van hun echtgenoot, en dat meervoudige huwelijken een basis bieden voor jaloezie. Maar de wetten van de Islam geven altijd voorrang aan het algemeen welzijn van de gemeenschap boven individueel ongemak of persoonlijke voorkeuren. Daarom omvat het Islamitische huwelijkssysteem polygynie om het aanwezige ‘overschot’ aan vrouwen in de meeste samenlevingen op te vangen. Het instituut van polygynie in het Islamitische huwelijkssysteem houdt ook rekening met zekere aspecten van de menselijke natuur die van invloed zijn op de man-vrouwrelaties. Deze aspecten representeren de natuurlijke instincten waaraan moet worden voldaan zodat mannen voorbereid en in staat zouden zijn om te voorzien in de lichamelijke en emotionele behoeften van het vrouwelijke ‘overschot’ in de gemeenschap.



Voorwaarden waaraan voldaan moet worden

Er zitten enkele voorwaarden aan meervoudige huwelijken in de Islam om de betrokken vrouwen te beschermen, want uiteindelijk zijn het steeds de vrouwen die voordeel halen uit zo'n relatie. Een man mag bijvoorbeeld niet meer dan vier vrouwen op hetzelfde moment hebben en elk huwelijkscontract is wettig en bindend met dezelfde rechten, verantwoordelijkheden en verplichtingen als het eerste contract. Dit betekent dat de eerste vrouw niet de moeder of baas van alle andere vrouwen is en dat de vierde vrouw geen voorkeursbehandeling krijgt ten koste van de andere vrouwen. Elk individueel huwelijkscontract weegt even zwaar in een Islamitische rechtbank en daarom mogen mannen niet openlijk meer waarde hechten aan de een, ten koste van de ander. Dergelijk gedrag is geen gelijke behandeling en kan zelfs leiden tot onderdrukking.

De profeet (Allah's vrede en zegeningen zijn met hem) heeft zelfs gezegd:

Degene die twee vrouwen heeft en onrechtmatig op een van hen leunt, zal op de Dag des oordelen verschijnen met zijn lichaam half hangend.”(Overgeleverd door Aboe Hoerayrah en vermeld in Aboe Dawoed.)

Dus de man moet met al zijn vrouwen op een basis van gelijkwaardigheid en vriendelijkheid leven. In feite is het zelfs zo dat het wel of niet toegestaan zijn van meervoudige huwelijken in de Islam afhangt van de mogelijkheid van een man om rechtvaardig te handelen met al zijn vrouwen wat betreft zijn tijd en rijkdom.

Liefde en huwelijk

Liefde, zoals het bij de meesten bekend is, is geen eerste vereiste voor een huwelijk in de Islam. Daarom heeft het concept van meervoudige huwelijken niet zo'n emotioneel verwoestende uitwerking op ware moslimvrouwen als het zal hebben op hun niet-moslim seksegenoten, behalve daar waar de westerse invloed groot is. De belangrijkste factor in een waar Islamitsch huwelijk is de vroomheid van de betrokken partners. De volgende verklaring van de profeet (Allah's vrede en zegeningen zijn met hem) gaat daarover:

Een vrouw wordt ten huwelijk gevraagd om vier redenen: haar eigendom (rijkdom), haar afkomst, haar schoonheid en haar religie, trouw met degene die religieus is, zo zullen jullie tevreden zijn.” (Sah'ieh', overgeleverd door Aboe Hoerayrah en vermeld in al-Boekhaarie.)

Naast de bovengenoemde redenen, kan een vrouw ook om andere redenen trouwen zoals veiligheid, nakomelingen en gezelschap. Maar het huwelijk wordt meestal opgevolgd door liefde, dus het is beter een religieuze, vrome, gedisciplineerde man te trouwen en van hem te houden omwille van Allah de Verhevene, dan een voorhuwelijkse romantische fixatie te ontwikkelen die vaak na verloop van tijd verdwijnt vanwege de onvermijdelijke beproevingen van het huwelijk.

Vanwege de nadruk op romantische liefde in de westerse cultuur is het moeilijk voor mensen (moslims inclusief) om het concept van liefde na het trouwen te begrijpen; liefde omwille van Allah de Verhevene en liefde gebouwd op de waarden van loyaliteit, vertrouwen en geloof in Allah. Volgens de Islamitische traditie, trouwden de profeet (Allah's vrede en zegeningen zijn met hem) en zijn metgezellen om verschillende redenen. Ze trouwden weduwen met kinderen, gescheiden vrouwen en oorlogsgevangenen, om groepen samen te brengen en te verzoenen omwille van de Islamitische zaak, naast de redenen waarom mannen met vrouwen trouwen.

De Islam, zoals het aan de profeet (Allah's vrede en zegeningen zijn met hem) werd geopenbaard, is een complete modus van leven die geen manier van het leven zonder regels laat waardoor moslims, man of vrouw, op het rechte pad kunnen blijven. Dus als een man in staat is rechtvaardig te zorgen voor meer dan één vrouw, dan rust er geen zonde op hem als hij dat doet. Hij zou zelfs geprezen moeten worden voor het volgen van de Soennah van de profeet (Allah's vrede en zegeningen zijn met hem) en het vervullen van zijn rol als beschermer van de vrouw.

Hoe dan ook, we moeten ons overgeven aan het feit dat liefde bepaald wordt door Allah de Verhevene en niet gedwongen kan worden als Allah het niet toegestaan heeft. Dit geldt ook voor vriendschappen die bestaan tussen leden van hetzelfde geslacht. We geven toe dat we voor sommige vrienden meer voelen of voelden dan voor anderen, vanwege grotere overeenkomsten in interesse of een verbondenheid om een of andere reden. Ook ouders kunnen meer hebben met één van hun kinderen; maar ouders zullen dit meestal niet laten zien en de Islam verbiedt dit ook. Maar onze verschillende vriendschappen worden niet teniet gedaan door een duidelijk grotere verbondenheid met sommige vrienden dan met anderen, en een grotere affiniteit met een kind doet de liefde die bestaat voor alle kinderen niet teniet.

Een mens kan onmogelijk zijn gevoelens optimaal beheersen. Ze verschijnen in hem zonder dat hij het verwacht, hij kan dus niet welwillend bepalen waar zijn hart blijft rusten. Het feit dat een mens geen echte controle heeft over liefde en affectie, wordt ondersteund door meerdere Qor-aanverzen. Allah de Verhevene zegt:

“…En weet dat Allah tussen iemand en zijn hart komt.”[Soerat al-Anfaal 8:24]

En Hij heeft hun harten doen samenkomen. Als je alles wat in de aarde is had besteed, dan had je hun harten niet kunnen doen samenkomen, maar Allah deed hen samenkomen. Waarlijk, Hij is de Almachtige, de Alwijze.”[Soerat al-Anfaal 8: 63]

Een illustratie hiervan kan gevonden worden in de overlevering van ‘Oemar ibn al-Khattaab (moge Allah tevreden zijn met hem) die zei:

Ik zei eens: “O boodschapper van Allah, wat als ik naar Hafsah zou gaan en tegen haar zou zeggen dat ze niet misleid moet worden omdat haar mede-echtgenote en buurvrouw (‘Aa-ishah) mooier en geliefder is voor de profeet?” Hij (Allah's vrede en zegeningen zijn met hem) lachte instemmend.”[Sah'ieh', overgeleverd door al-Boekhaarie.]

In een andere overlevering verklaarde ‘Aa-ishah (moge Allah tevreden zijn met haar):

Allah's boodschapper verdeelde zijn tijd eerlijk tussen ons en bad: “O Allah, dit is mijn verdeling waar ik macht over heb, dus houd me alstublieft niet verantwoordelijk voor de verdeling (van affectie) waar alleen U macht over hebt.” (Soenan Aboe Dawoed)

Deze twee overleveringen refereren aan de grotere gevoelens die de profeet (Allah's vrede en zegeningen zijn met hem) had voor één van zijn vrouwen over de anderen. Maar, ondanks zijn emotionele gehechtheid, verdeelde hij zijn tijd en rijkdom gelijk onder hen allen. Dus het is aangeraden, gebaseerd op het voorbeeld van de profeet (Allah's vrede en zegeningen zijn met hem), dat alle mannen die met meer dan één vrouw getrouwd zijn eerlijk zijn in het verdelen van dat waar zij controle over hebben, namelijk tijd en rijkdom.

Gelijke behandeling met betrekking tot tijd en rijkdom, uitgezonderd liefde.

Het belang van gelijke behandeling met betrekking tot tijd en rijkdom kan niet genoeg benadrukt worden omdat het de belangrijkste factor is, buiten de gevestigde vereisten in het algemeen, die een man kan dragen en waarmee hij belast wordt in zijn dagelijkse omgang met zijn vrouwen. Helaas zijn er zogenaamd moderne moslims, be¨nvloed en misleid door een ‘hip en modern’ gedachtengoed, die sommige Qor-aanverzen verkeerd interpreteren om zo hun argumenten te ondersteunen voor monogamie en de afschaffing van polygynie. Maar de gelijkheid waaraan gerefereerd wordt in Soerat an-Nisaa-e (4), aayah 3, gaat over tijd en geld: “Als jullie dan vrezen niet rechtvaardig te zullen handelen tussen hen, dan slechts één.”

De gelijkheid die genoemd wordt in Soerat an-Nisaa-e (4), aayah 129, refereert aan datgene waar geen man of vrouw controle over heeft nl. zijn of haar hart, maar enkel en alleen afhangt van Allah's beslissing: “..Jullie zullen nooit in staat zijn perfecte gelijkheid tussen jullie vrouwen te betrachten, zelfs als dat jullie diepste wens is.”

De metgezellen van de profeet (Allah's vrede en zegeningen zijn met hem), Oebaydah as-Salmanie en Ibn ‘Abbaas (moge Allah tevreden zijn met hen), verklaarden beiden dat de gelijkheid waarover gesproken wordt in aayah 129 van Soerat an-Nisaa-e (4) gaat over liefde en geslachtsverkeer. Verder moeten we opmerken dat zelfs de profeet (Allah's vrede en zegeningen zijn met hem) om vergeving vroeg voor datgene waar hij geen macht over had, immers liefde, affectie of sympathie waarvan bekend is dat die voor een bepaalde vrouw groter waren dan voor anderen. Ja, Allah de Verhevene stond Zijn profeet (Allah's vrede en zegeningen zijn met hem) toe meerdere vrouwen te trouwen dan de gewone moslimman. Dus elke poging om polygynie te verbieden op basis dat een man meer van één vrouw kan houden dan van de andere(n), is vruchteloos en zonder basis omdat deze factor niet gebruikt kan worden als standaard in Islamitische meervoudige huwelijken.



Tijdsverdeling

De verdeling van tijd tussen de vrouwen wordt volgens het Islamitische recht over het algemeen gemaakt op basis van de nachten, vanwege het feit dat de nacht meestal de tijd is waarin de mens ontspant van zijn werk en dan rust. ‘s Nachts zoeken mensen toevlucht in hun huizen tegen de worsteling van de buitenwereld, en mannen en vrouwen besteden dan hun meest intieme tijd samen.

Dus een man die met meerdere vrouwen is getrouwd moet de nachten tussen zijn vrouwen verdelen terwijl de dag van hem is om geld te verdienen, voor anderen te zorgen of dat wat hij wil doen zolang het wettig is. Welk beroep een man ook heeft, hij zal daar waarschijnlijk een groot deel van de dag mee bezig zijn. De verdeling van tijd is gebaseerd op de tijdsperiode waarin men slaapt of rust.

De rustperiodes moeten eerlijk tussen de vrouwen verdeeld worden. Een man kan zijn nachten verdelen door er één aan elke vrouw te geven, dit volgens het gebruik van de profeet (Allah's vrede en zegeningen zijn met hem); maar hij mag ze ook verdelen op basis van twee of drie per vrouw. Als een man vier vrouwen heeft, geniet het de voorkeur om zijn tijd te verdelen op basis van één nacht voor elke vrouw waardoor elke vrouw de kans krijgt iedere drie dagen met haar man te zijn. Een verdeling op basis van twee nachten zou betekenen dat iedere vrouw slechts na een periode van zes dagen met haar man zou kunnen samenzijn.

Onder normale omstandigheden wordt de dag tot aan maghrib (het ondergaan van de zon en de tijd van het vierde gebed) beschouwd als een deel van de vorige nacht die begon met maghrib van de vorige dag volgens de maan(cyclus-)kalender.

Tijdsrechten van een nieuwe vrouw

De extra tijd die gegeven wordt om bekend te raken met de nieuwe maagdelijke bruid is duidelijk nodig vanwege de nieuwigheid van het huwelijk en geslachtsgemeenschap met haar, terwijl de eerder getrouwde bruid in de meeste gevallen met beiden bekend is en alleen een kans nodig heeft haar nieuwe partner te leren kennen. Maar de mogelijkheid van zeven dagen wordt ook aan de weduwe of gescheiden vrouw gegeven wanneer huwelijk en geslachtsverkeer voor haar net zo nieuw zijn als voor de maagd. Dit geldt wanneer haar vorige huwelijk extreem kort was of zelfs ongeconsumeerd of wanneer het interval tussen haar vorige huwelijk en haar hertrouwen groot was. Wanneer een reeds getrouwde man een nieuwe vrouw huwt, wordt hem door de wet een ‘kennismakingsperiode’ gegund van zeven dagen als ze een maagd is en drie dagen als ze al eerder getrouwd is. Hij hoeft deze dagen niet in te halen bij zijn andere vrouw(en). Deze wet is gebaseerd op hetgeen wat de sah'aabi (metgezel) Anas (moge Allah tevreden zijn met hem) gezegd heeft:

Het is van de Soennah. De profeet (Allah's vrede en zegeningen zijn met hem) zei: “Wanneer een man een maagd huwt, blijft hij zeven dagen bij haar en verdeelt daarna zijn tijd gelijk. En als hij een vrouw huwt die al eerder gehuwd geweest is, geen maagd, blijft hij drie dagen bij haar en verdeelt daarna zijn tijd eerlijk.” (Sah'ieh' al-Boekhaarie en Moeslim)

Maar als de eerder getrouwde vrouw zeven dagen voor zichzelf wenst, kan hij dit ook doen, maar hij moet de tijd dan wel met zijn andere vrouw(en) inhalen.



Aboe Bakr ibn al-Haarith vermeldde dat de profeet (Allah's vrede en zegeningen zijn met hem) de dag na het trouwen met Oemm Salamah (moge Allah tevreden zijn met haar) zei: “Denk niet dat je onbelangrijk bent onder jouw mensen, want als je wilt, zal ik zeven dagen met je doorbrengen en zeven dagen met mijn andere vrouwen; of als je wilt, zal ik drie dagen met je doorbrengen en mijn tijd daarna eerlijk verdelen.” Ze antwoordde: “Doe maar drie.” (Sah'ieh' Moeslim.)

Dus zodra de nieuwe vrouw haar tijdsrechten heeft gehad, moet de man beginnen met zijn tijd eerlijk te verdelen onder zijn andere vrouwen door b.v. lootjes te trekken om te bepalen met wie hij zal beginnen.



Het opgeven van verdelingsrecht

Een vrouw kan haar verdelingsrecht opgeven ten gunste van een andere vrouw of al zijn vrouwen als de man het hiermee eens is. Aangezien het zijn recht is van haar te genieten, moet het met zijn toestemming zijn. Dit principe is gebaseerd op het gegeven dat Saudah (één van de vrouwen van de profeet) die haar nacht aan ‘Aa-ishah (een andere vrouw van de profeet) gaf. Dus de profeet (Allah's vrede en zegeningen zijn met hem) voegde de tijd van Saudah (moge Allah tevreden zijn met haar) toe aan de tijd van ‘Aa-ishah (moge Allah tevreden zijn met haar).



Het is overgeleverd dat toen Saudah bint Zam'ah (moge Allah tevreden zijn met haar) oud werd en ze bang was dat de boodschapper van Allah (Allah's vrede en zegeningen zijn met hem) van haar wilde scheiden, zei: “O boodschapper van Allah, ik geef mijn dag aan ‘Aa-ishah.” En hij accepteerde het. (Soenan Aboe Dawoed.)

Als de dag die wordt gegeven vooraf gaat of komt na de dag van de vrouw aan wie de dag gegeven is, dan mag de man 2 achtereenvolgende dagen bij haar blijven. Maar als de andere vrouwen er dagen tussen hebben, dan mag hij deze dagen niet samenvoegen zonder toestemming van zijn andere vrouwen. Als het recht aan de man wordt gegeven, mag hij het aan iedere vrouw geven die hij wenst. Maar als een vrouw haar tijd opgeeft zonder het aan een andere vrouw te geven of aan haar man dan moet hij zijn tijd eerlijk onder de andere vrouwen verdelen. En de vrouw die haar beurt heeft opgegeven, kan het ieder moment weer terugvragen, maar ze heeft geen recht meer op wat voorbij is.



Verblijfsrechten

Het heeft de voorkeur dat iedere vrouw haar eigen woongedeelte heeft waar de man haar kan bezoeken, want dit is de manier waarop de boodschapper van Allah (Allah's vrede en zegeningen zijn met hem) zijn tijd verdeelde. Hierdoor kunnen we zeggen dat een man zijn vrouwen NIET mag dwingen in hetzelfde huis te wonen tenzij zij akkoord gaan met een gemeenschappelijke woning of wanneer het huis in duidelijk onderscheiden appartementen is verdeeld zoals bijvoorbeeld in een duplex. Het maakt niet uit of het huis groot of klein is en of de keuken, badkamer en andere voorzieningen gedeeld moeten worden, want het samenleven bezorgt de vrouw moeilijkheden vanwege de natuurlijke jaloezie die waarschijnlijk zal optreden. Zulke woonomstandigheden leiden vaak tot bekvechten en ruzies die de eventuele economische voordelen overstijgen. De vrouwen kunnen jaloezie ervaren als hij naar één van hen gaat of ze beelden zich een voorkeur van hem in wat tot emotionele schade of onderdrukking kan leiden. Maar als zij ermee instemmen, is het toegestaan, omdat het hun recht is dit te beslissen.



Reisrechten

Als de man wil reizen en een vrouw mee wil en kan nemen, dan moet hij tussen hen kiezen door lootjes te trekken omdat zij allemaal evenveel recht hebben om met hem te reizen als ze dat willen. Dit principe is gebaseerd op de praktijk van de profeet (Allah's vrede en zegeningen zijn met hem) zoals overgeleverd wordt door zijn vrouw ‘Aa-ishah, die zei:

Wanneer de profeet wilde reizen, trok hij lootjes voor zijn vrouwen en de vrouw wier lot eruit kwam, reisde met hem.” (Sah'ieh' al-Boekhaarie.)

De man is niet verplicht de tijd die hij besteed heeft tijdens zijn reis in te halen met zijn andere vrouwen, ongeacht de lengte van zijn reis. Al-Boekhaarie's verzameling van ah'adieth meldt verder dat op een bepaald moment de lootjes op ‘Aa-ishah en Hafsah (moge Allah tevreden zijn met hen) vielen. Maar als hij twee vrouwen meeneemt op reis, moet hij ze gelijk behandelen in alle eerder genoemde aspecten van verdeling.



Bestedings- en kledingsrechten

Het is niet noodzakelijk voor een man om zijn nieuwe vrouw meteen te voorzien met de luxe die zijn andere vrouwen al hebben. Maar hij is verplicht te voorzien in de basisbenodigdheden volgens zijn mogelijkheden en sociale status. Als hij wil, mag hij haar voorzien met geld of geschenken als deel van haar bruidschat. Maar na het huwelijk moeten alle geschenken in balans zijn.

Persoonlijke toeslagen zijn niet verplicht volgens de Islamitische wet. Maar als de man één van zijn vrouwen een toeslag wil geven, moet hij de andere(n) hetzelfde geven. Ook geschenken moeten in balans zijn. Maar als hij bv. voor de één oorring koopt en de ander geeft niets om oorringen, zou hij de prijs van de oorringen aan haar moeten geven of iets anders voor haar moeten kopen van gelijke waarde. Het uitgeven aan de kinderen valt niet onder de verdeling van rijkdom onder de vrouwen. Maar het spreekt natuurlijk voor zich dat als een vrouw zeven kinderen heeft en de andere vrouw twee, dat de man meer moet besteden aan voedsel en kleding voor het grotere gezin.




  1   2


De database wordt beschermd door het auteursrecht ©opleid.info 2019
stuur bericht

    Hoofdpagina