Portugal. Bezienswaardigheden



Dovnload 80.34 Kb.
Datum21.08.2016
Grootte80.34 Kb.

Portugal.



Bezienswaardigheden.

  • De oude stadskern van Coimbra op de noordelijke oever van de Rio Mondego wordt gevormd door de bovenstad en daarvoor, op een smalle strook tussen heuvel en rivier, de benedenstad.

  • De meeste monumenten staan zo dicht bij elkaar dat u aan één stadswandeling genoeg heeft om de beide stadshelften te verkennen.

  • De wande­ling is door de hoogteverschillen, de smalle kronkelige straatjes, de steile trappen en het kinderhoofdjesplaveisel wel bijzonder vermoeiend.

  • Een hele dag ervoor uittrekken is derhalve geen luxe, ze­ker als u oog wilt hebben voor de vele details.

  • Het is dus een stad voor wandelaars en niet voor auto­mobilisten.

  • Sommige pleinen en zijstraten worden terecht autovrij gehouden.

  • Tot de hoogtepunten van Coimbra behoren: de Sé Velha, het hoofdgebouw van de Cidade Universitária, Museu Nacio­nal de Machado de Castro en Mosteiro de Santa Cruz).

  • De hier uitgestippelde route begint in de benedenstad, de `Cidade Bai­xa', kortweg `A Baixa' genoemd, bij het station in Coimbra op het Largo das Ameias.

  • Met uw rug naar het station gaat u linksaf (tus­sen café en souvenirwinkel) en loopt de smalle Rua Adelino Veiga in tot aan het gezellige Praça do Comércio en de

Igreja de São Tiago.

  • Aan weerszijden van het hoofd- en zijportaal zijnde kapite­len nog restanten van de romaanse kerk.

  • Deze werd in 1064 in opdracht van Ferdinand I van Castilië gebouwd na de verovering van Coimbra op de Moren en gewijd aan de heilige Jacobus van Com­postela.

Direct naast de kerk gaan trappen omhoog naar de winkelstraat Rua Ferreira Borges, die de beneden en bovenstad van elkaar scheidt.

U gaat een klein stukje rechts en aan de overkant vindt u de



Porta de Almedina.

  • Door deze in de 15de eeuw herbouwde toegangspoort, die een gotische toren bezit, betreedt u de bovenstad, 'Cidade Alta', kortweg `A Alta'.

  • In de 9e eeuw stond hier al een poort die onderdeel uitmaakte van de stadswallen.

  • De naam `al-medina' slaat op de Arabische stadswijk van weleer.

U gaat rechtdoor het trapje op en slaat halverwege linksaf naar de

Casa de Sub-Ripas.

  • Dit is een patriciërspaleis in 16e-eeuwse manuelinostijl (deur-en vensteromlijstingen).

  • In dit huis vermoordde João, halfroer van koning Fernando I, zijn vrouw Maria Telles na een valse beschuldiging van overspel.

  • Dit gerucht werd de wereld ingeholpen door de zuster van Maria, Leonor, die getrouwd was met koning Fer­nando I en alleen een dochter ter wereld had gebracht.

  • De eventuele aanspraak van João op de troon werd door deze moord en zijn vlucht naar Castilië teniet gedaan.

  • In het paleis is het archeologisch instituut gevestigd (niet toeganke­lijk).

Schuin voor u ziet u de

Torre de Antó.

  • Een deel van de middeleeuwse stadsmuur.

  • De toren is genoemd naar de romantische dichter Antó­nio Nobre (1867-1900) die zich hierin een aantal jaren verschanste voor het schrijven van verzen.

Het Casa de Artesanato is een handwerkcentrum van de staat.

Colégio Novo. (of Igreja da Misericórdia; hoek Rua dos Coutinhos)

  • Dit is een deel van het in 1604 in gebruik genomen klooster van barmhartigheid dat later afbrandde.

  • Overeind bleven enkele aan Fi­lippo Terzi toegeschreven vertrekken met pseudo-islamitische pla­fonds en een barokke kloostergang.

  • Het is nu een onderdeel van de universiteit, beperkt toeganke­lijk.

U slaat rechtsaf en op nr. 23 in de Rua dos Coutinhos vindt u het

Museu Nacional da Ciénca e da Técnica.

  • Dit is het museum voor wetenschap en techniek.

Meia. (largo da Sé Velha)

  • Een kathedraal, vierkant als een vesting, voorzien van gladde muren zonder ornamentiek en be­kroond met tinnen.

  • Dit robuuste, monolithische blok in romaanse stijl, waarvan alleen de koepel barok is, is het symbool van een weerbaar christendom en mis­schien wel het beste voorbeeld van de religieuze romaanse bouwstijl op het Iberisch Schiereiland.

  • Afonso I Henriques gaf omstreeks 1139 het sein tot de bouw van dit godshuis.

  • Als architecten van deze wat grimmige kerk worden Robert en Bernard genoemd, die waarschijnlijk afkomstig waren uit Bourgondië.

  • Als hun voorbeeld gold de pelgrimskerk van Santiago de Compostela in Spanje.

  • Frappant zijn de kapitelen, de sobere versieringen van het hoofdportaal in de westgevel en het op een portaal gelijkende venster daarboven.

  • Alleen de noord ingang heeft iets fri­vools.

  • De speelse toevoeging in wit marmer van drie verdiepingen tot aan de tinnen, 'Porta Especio­sa', is een, helaas te zeer vervallen, exponent van de vroege Renais­sance, een schepping van enkele Franse kunstenaars van de School van Coimbra.

  • Het interieur, driebeukig met ton en kruisgewelven, toont na een grondige ontbarokisering weer zijn ware romaanse gedaante.

  • Pronkstuk is het flamboyant goti­sche retabel uit 1508 van de hand van de Vlaamse meesters Olivier van Gent en Jan van Ieper, voor-stellende Maria's Hemelvaart.

  • Het is een visionaire uitbeelding van de glorie van Maria; een uitstekend voorbeeld voor de interpretatie van de religieuze thema's in die tijd.

  • De kapellen aan weerszijden van de kansel ademen de geest van Jean van Rouen, het altaarstuk in de linkerkapel is van de meester zelf, dat in de rechter van een Por­tugese leerling.

  • Graven van prela­ten, Andalusische `azulejos' en een 16de eeuws doopvont met een achthoekige door leeuwen gedra­gen basis verdienen eveneens aanacht.

  • Een trap in de rechter zijbeuk leidt naar de kloostergang (13de eeuw), een voorzichtige overgang van romaans naar gotisch.

  • Ook hier is het beeldhouwwerk van Jean van Rouen.

  • U gaat vanaf de kathedraal links de Rua de J.A. Aguiar in (dus niet de klimmende Rua da Ilha), u passeert een studentenhuis ('Dos Kága­dos') en stuit op de hoek op een ander studentenhuis, het voormali­ge Casa do Nau (een huis als een scheepsboeg, vandaar de naam).

  • Verderop ziet u het Casa dos Al­poins in manuelinostijl.

  • U slaat linksaf (Rua da Estrela) en volgt de omhoog lopende Couraça de Lis-boa, rechts beneden ligt het bos Mata do Jardim Botânico (zie nr. 14) en het Parque Municipal.

  • Via de tweede steeg (Travessa da Cou­raça de Lisboa) klimt u naar de Rua da Ilha, waar u rechtsaf slaat.

  • Via de Rua Dr. G. Moreira en de Rua J. Falcão klimt u naar de op het hoogste punt van de heuvel, 'cd-mula', honderd meter boven zeeni­veau gelegen

Cidade Universitária.

(gebouwen niet toegankelijk op zondag; bezoek aan aula onder leiding van gids)



  • De eerste universiteit van Portugal werd in 1290 door koning Dinis als hogeschool in Lissabon gesticht en in 1307 overgeplaatst naar Coim­bra.

  • Het behoort samen met Bolo­gna, Salamanca, Parijs, Cambridge en Oxford tot de oudste universi­teiten van de wereld.

  • Tweemaal werd het 'estudo geral' (rechten, medicijnen, grammatica en logica, later ook theologie) voor een aantal jaren naar Lissabon overgebracht, maar in 1540 kwam het definitief in Coimbra toen koning João III zijn paleis `Alcácova Real', het huidige hoofdgebouw, aan de we­tenschap afstond.

  • De stad beleefde gouden tijden als cultureel en we­tenschappelijk centrum, zij het toch wat in de schaduw van Sala-manca.

  • Grote geleerden en kunste­naars uit binnen- en buitenland kreeg het binnen zijn muren.

  • Het aantal faculteiten werd uitgebreid, waardoor ook onderwezen kon worden in rekenkunde, astronomie en geometrie.

  • Tot 1911 had alleen Coimbra een universiteit. Alleen tussen 1559 en 1759 bezat Evora een Universiteit van de Heilige Geest.

  • Het 16de eeuwse complex heeft in de 17de-18de eeuw in zijn uiterlijk vele wijzigingen ondergaan, maar de belangrijkste ingreep voltrok zich in het midden van deze eeuw.

  • Oude, soms wel en soms niet bouwvallige panden, werden gesloopt om plaats te maken voor witte, vierkante, karakterloze ko­lossen, als de Faculdade das Letras en Faculdade de Medicina, die voornamelijk gegroe­peerd zijn om het Praça Dom Dinis.

  • Toch is er nog voldoende om van te genieten. De statige, dubbe­le toegangspoort, 'Porta Férrea' (1634) leidt naar een ruim, rechthoekig plein met een open zijde in het zuiden, waar u uitziet op de Rio Mondego.

  • Op dit plein 'Pátio das Escolas' vonden vroeger de ont­groeningen (o.a. kaalscheren van het hoofd) plaats en heeft koning João III zijn standbeeld gekregen.

  • Voor u ligt het hoofdgebouw, Paos das Escolas, dat betreden wordt via een bordes en een 18de eeuwse zuilencorridor, de `Via La-tina', waar alleen Latijn mocht worden gesproken.

  • Het belangrijk­ste vertrek van de noordvleugel is de vroegere ontvangstzaal van het paleis, en nu de aula Sala dos Capelos of Sala dos Actos Gran­des.

  • Hier ontvangt de promovendus zijn doctorshoed (= capelo) tij­dens de traditionele ceremonie en worden de eerstejaars begroet bij hun intrede van het universitaire leven.

  • De zaal is bekleed met `azu­lejos' en heeft een cassettenpla­fond met heraldische motieven.

  • Aan de muren hangen de portretten van alle Portugese koningen, ook die van Manuel II die in 1910 verdreven werd.



  • Op de hoek van de vleugel staat de 18de eeuwse barokke Torre da Ca­bra, die elke dag geluid wordt (begin colleges en avondklok).

  • Het geluid van de klok lijkt op het gemekker van een geit (= cabra).

  • Vanaf het terras van de toren heeft u een mooi panorama.

  • Naast de toren vindt u de Capela de São Miguel (1522) met een manuelino portaal en dito vensters, gebouwd door Marco Pires.

  • Indrukwekkend is het barokke orgel uit 1733, be­zienswaardig de `azulejos' en het bronzen tabernakel.

  • In een aanslui­tend vertrek is een klein Museu de Arte Sacra ingericht.



  • Naast de kapel ligt de Biblioteca Velha (1728), het hoogtepunt van het complex, een geschenk van ko­ning João V en derhalve uitge­voerd in 'joanino'-barok naar het voorbeeld van de Weense Hofbi­bliotheek.

  • In de drie hoge vertrekken met illusionistisch beschilderde plafonds zijn de wanden over­dadig voorzien van bladgoud tegen een rode en blauwe ondergrond.

  • De vloeren zijn van marmer en de tafels zijn gesneden uit kostbaar Ganduruhout uit Brazilië.

  • In deze bibliotheek worden nog 30.000 boeken en middeleeuwse handschriften bewaard. Het merendeel van de meer dan één miljoen grote collectie van handschriften en boeken is overgeheveld naar de nieu­we Biblioteca Nova (8b) uit 1956.

  • Tot de waardevolle exemplaren behoren een eerste druk van de `Os Lusíadas' (1572) van Camões en een perkamenten bijbel uit de 13de eeuw.

  • De leeszaal is verluchtigd met faienceschilderingen van Jor­ge Barradas.

U verlaat het plein weer door de 'Porta Férrea', loopt langs de Fa­culteiten der Letteren c) en Ge­neeskunde naar het standbeeld van Dom Dinis.

U gaat linksaf en weer links naar de



Nova. (slechts beperkt toegankelijk)

  • Deze voormalige jezuïetenkerk werd in 1772 kathedraal op het moment dat deze orde in haar macht over de universiteit beknot werd door toedoen van de markies van Pombal.

  • In 1598 liet architect Bal­tasar Alvares de eerste steen leggen, maar de voltooiing geschied-de honderd jaar later.

  • Dit is nog duidelijk te zien in de façade.

  • Het onderste deel heeft nog de vastom­lijnde renaissancevormen, terwijl in het bovenstuk de ronde en lossere bewegingen van de vroege barok zijn te herkennen.

U gaat vanaf het plein de trappen weer af naar de Rua Sá de Miranda en bereikt het

Museu Nacional de Machado de Castro. (ma. gesloten)

  • Dit museum, met een uitgelezen collectie, is vernoemd naar de beroemde 18de eeuwse beeldhouwer, maar er is weinig van deze kunste­naar, die vooral in Lissabon werkte, aanwezig.

  • Het museum is ge­vestigd in het voormalige bis­schoppelijke paleis, dat in de 12de eeuw werd gebouwd en vier eeu­wen later werd herbouwd in renais­sancestijl, en in de barokke Igreja de São João de Almedina.

  • Door een renaissancepoort betreedt u de binnenplaats.

  • De westkant is een open galerij, gebouwd door Filippo Terzi, vanwaar u op de benedenstad en de rivier uitkijkt.

Indeling:

  • Begane grond: beeldhouwwerk uit verschillende periodes, onder meer van de Tweede School van Coim­bra, waartoe Nicolau de Chantarè­ne ('Heilige Maagd met engel' en `Christus in het graf'), Olivier van Gent ('Calvarieberg'), Philippe Hodart ('Laatste Avondmaal' in terracotta) en Jean van Rouen (de­len van retabels) behoorden.

  • Deze beweging ontstond rond 1530 en werd gedragen door deze uit Frankrijk afkomstige kunstenaars, waarbij de beeldhouwers architecten João en Diogo de Castilho zich aansloten.

  • Zij vonden hun inspira­tie in de Italiaanse Renaissance en voerden hun bijzonder verfijnde beeldhouwwerk aan portalen, al­taarstukken, reliëfs, kansels en graftombes uit in Ançasteen, een gemakkelijk te bewerken, maar weinig resistente kalksteensoort.

  • Tussen deze collectie staat nog een middeleeuwse ridder te paard (14de eeuw) van een onbekende meester.

  • In een andere vleugel is de zorg­vuldig herbouwde romaanse kloostergang van de São João de Almedina en de barokke Capela do Tesoureiro van het Mosteiro de São Domingos te zien, alsmede een deel van een 14de eeuwse sarcofaag uit het klooster van Lorvão.

  • Bovenverdieping: 17de-19de eeuws Portugees aardewerk, Perzische ta­pijten, Chinees porselein, Frans meubilair en religieuze voorwer­pen in goud en zilver (o.a. een ro­maanse kelk uit de 12de eeuw).

  • Twee zalen zijn ingericht met reli­gieuze Vlaamse en Portugese schilderijen (15de tot 18de eeuw): onder meer werken van Quinten Matsys, Garcia Fernandes en Cris­tovão de Figueiredo.

  • Er is een 15de eeuwse Arabische zaal met een `mudéjar'-plafond en een bis­schoppelijke kapel versierd met 18de eeuwse `azulejos'.

  • In één zaaltje zijn de werken van de 17de eeuwse monnik Cipriano da Cruz (o.a. een piëta) opgesteld.

  • Kelder: onder het paleis loopt een net van onderaardse gangen uit de Romeinse periode, die waarschijn­lijk leidden naar het forum van `Aeminium' en als voorraadkel­ders van de nederzetting gebruikt werden.

  • U ziet in de donkere gangen in een sfeervolle ambiance de fraai verlicht opgestelde vondsten uit Co­nímbriga.

U loopt de Rua Sá de Miranda in en laat de Sé Nova links liggen.

Op de eerste hoek links ziet u de



Igreja de São Salvador. (Rua de São Salvador)

  • Een 12de eeuwse kerk die tijdens de Renaissance met behoud van ro­maanse kenmerken werd her­bouwd.

Aan het eind van de straat slaat u linksaf om via de Couraça dos Apóstolos af te dalen naar de bene­denstad, die u als u rechts aanhoudt, zigzaggend bereikt.

U gaat linksaf het winkelstraatje Rua Martins de Carvalho in en u ziet aan uw rechterhand het



Mosteiro de Santa Cruz. (Praça 8 de Maio)

  • Wat verzonken aan de rand van het hoger gelegen, drukke hoofdplein ligt het verwaarloosde augustijner klooster, dat in de 12de eeuw werd gesticht op instigatie van Afonso I Henriques, die het als zijn laatste rustplaats had uitgekozen.

  • Manuel I vond het in de 16de eeuw al vervallen klooster de grondlegger van de monarchie onwaardig en gaf opdracht tot de bouw van een gebouw dat een juweel van manuelinostijl zou moeten worden.

  • Als architec­ten werden Boitaca en Pires aange­trokken en voor het fijnere werk Nicolau de Chantarène, Jean van Rouen en Diogo de Castilho.

  • Van buiten is de kloosterkerk geen pronkstuk meer.

  • Het behoorlijk be­schadigde manuelino renaissance­voorportaal wordt nog meer ont­kracht door de toegevoegde barok­ke boog.

  • Het interieur is belangwekkender.

  • Chantarène werkte tien jaar aan de rijk geornamenteerde graftombes met een opbouw van 12 m hoogte bij het hoofdaltaar van de eerste koningen van Portugal, Afonso I Henriques en Sancho I. Qua opbouw zijn ze laatgotisch, maar in details is duidelijk de renaissancestijl te zien.

  • De figuren in vol or­naat en met gevouwen handen met aan hun voeten een leeuw of hond liggen onder een gebeeldhouwd, gotisch baldakijn, waarin Maria en enkele heiligen een plek hebben gevonden met daarom heen wa­pens, engelen en anderzins ver­fijnd beeldhouwwerk.

  • Ook de in­drukwekkende kansel uit 1520 met de beelden van de vier kerkvaders aan de noordwand is van deze meester, hoewel hierbij ook weleens de naam van Jean van Rouen genoemd wordt.

  • Een deel van de rijke decoraties staat in verband met de grote ontdekkingsreizen: het houtsnijwerk op de 16e-eeuwse koorstoelen in het 'coro alto' (bo­ven) vertelt de geschiedenis van Vasco da Gama's tochten en op de sluitstenen van het netgewelf van het schip zijn portretten van 'con­quistadores' aangebracht.

  • Het leven van Antonius van Padua, die in dit klooster theologie studeerde, is afgebeeld op 'azulejos'.

  • Grote delen van de kloostergebou­wen zijn afgebroken of worden voor andere doeleinden gebruikt, onder andere een studenten- en kunstenaarscafé en het raadhuis.

  • Een deur in de zuidbeuk van de kerk leidt naar de sacristie uit 1624 met op de wanden 'azulejos' in de vorm van Perzische wandtapijten en schilderijen, waaronder een 'Uitstoting van de Heilige Geest' van Grão Vasco of van Nuno Gon­çalves en een `Kruisafneming' van André Gonçalves.

  • De kapittelzaal is van Boitaca.

  • De sterk beschadigde schilderijen werden vervaar­digd door monniken uit de 17de eeuw.

  • De kloostergang, de `Claus­tro do Silêncio' (1524) van Marco Pires is op en top manuelino.

  • De 18de eeuwse 'azulejos' en de renaissancefontein verdienen alle aandacht, evenals de op gravures van Diirer gebaseerde reliëfs van Chantarène.

Vanaf het plein voor de kloosterkerk gaat u rechtsaf de Rua Olím­pio Nicolau Rui Fernandes in.

Aan uw rechterhand ziet u de



Jardim da Manga. ('Tuin van de arm')

  • De overlevering wil dat koning João III de plattegrond voor dit renaissanceplantsoentje op zijn arm tekende.

  • In het midden staat een koepel met daaromheen vier ronde kapellen die door luchtbo­gen met het centrale deel worden verbonden.

  • Het geheel wordt toegeschreven aan Jean van Rouen.

  • Wie nog een aantal renaissancekerken wil zien, loopt de kaarsrechte Rua da Sofia in die haaks op het Praça 8 de Maio loopt.

  • Achter­eenvolgens ziet u de Igreja do Car­mo (16de eeuw, 18de eeuwse schil­derijen), Igreja da Graça (16de eeuw, 17de eeuwse `azulejos') en Igreja de Santa Justa (17de eeuw, retabel en heiligen beelden).

  • Om terug te keren naar het begin van de wandeling, slaat u op het Praça 8 de Maio linksaf de Avenida Vis-condes da Luz in, passeert de Igre­ja de São Bartolomeu en komt uiteindelijk uit op het Largo da Porta-gem aan de Rio Mondego met de brug Ponte de Santa Clara.

Buiten het centrum.

  • De `zona residencial', de buitenwijk onder aan de hooggelegen binnenstad ten oosten van het Pra­ça da República, is veel ruimer opgezet dan het dichtbebouwde cen­trum.

  • De bebouwing is grotendeels 19de eeuws.

  • Hier vindt u weliswaar geen monumenten van enige cultu­rele betekenis, maar wel een reeks aantrekkelijke parken, die zich aan de overzijde van de rivier voortzet.

  • Vlak onder de heuvel ligt de

Jardim Botânico. (Alameda Dr. J. Henriques)

  • In de 18de eeuw werd op instigatie van de markies van Pombal een terrasvormige, botanische tuin aangelegd.

  • Zeldzame, merendeels tropische en subtropische flora werd buiten aangeplant of in kassen ondergebracht.

  • Hiernaast werd een bos aangelegd, het `Mata do Jardim Botânico', dat tot de mooi­ste openbare parken van Portugal wordt gerekend.

Achter het Praça da República, één van de ontmoetingspunten van de studenten, ligt de

Parque de Santa Cruz.

  • Een behoorlijk groot, schitte­rend onderhouden wandelpark dat oorspronkelijk de kloostertuin van Santa Cruz was. Koning João III nam het initiatief tot de aanleg en liet het voorzien van fonteinen en waterpartijen.

Daarmee is het aanbod aan parken nog niet compleet.

Ten oosten van de botanische tuin ligt de



Penedo da Saudade. (rots van verlangen)

  • Dit is een zeer geliefde locatie voor romantische dichters.

  • In steen zijn verzen van verschillende dichters gegraveerd.

  • Op de noordoever van de Rio Mon­dego achter de spoorbaan vindt u het Parque Municipal en hier recht tegenover aan de overkant van de rivier het Parque Choupalinho en ten oosten daarvan het Quinta das Lágrimas.

Tussen de twee eerstgenoemde parken in staat het

Aqueduto de São Sebastião. (Praça Arcos do Jardim)

Deze buitenwijk heeft één culture-le bezienswaardigheid, het

Convento de Celas. (Rua Dr. B. de Albuquerque, het verlengde van de Rua Dr. A.J. de Almeida)

  • Dona Sancha, dochter van koning Sancho I, liet in de 13de eeuw dit klooster bouwen voor de benedic­tijnen.

  • In de 16de eeuw werd het grotendeels herbouwd.

  • Van die tijd dateert het renaissanceportaal van de kapittelzaal, vervaardigd door Chantarène.

  • Interessant is de romaansgotische kloostergang (13de-16de eeuw).

  • De ranke tweelingzuiltjes worden bekroond door goti­sche kapitelen met diverse afbeeldingen van figuren, de één met scè­nes uit het leven van Christus, de ander met die van diverse heiligen.

  • In de sacristie staat een 16de eeuws retabel van Jean van Rouen.

Op de linkeroever van de Rio Mon­dego ligt de wijk Santa Clara ge­noemd naar het

Mosteiro de Santa Clara-a-Velha. (Rua António Augusto Gonçalvez)

  • Meer dan voor de helft verzonken in de modder, die de steeds weer buiten zijn oever tredende Rio

  • Mondego achterliet, ligt de ruïne van het gotische convent van de heilige Clara.

  • Op de dikke slijklaag en boven het binnenstromende wa­ter van de Rio Mondego is een nieuwe bodem gelegd zodat u kunt rondstruinen in de ruïne.

  • Dit claris­senklooster, dat in 1286 werd gesticht en al in de 17de eeuw door het binnendringende water onbruikbaar was geworden, heeft een rijke historie.



  • Het bood onderdak aan twee vor­stinnen: een `dode koningin', Inês de Castro, en een `levende konin­gin', de heilig verklaarde Isabel.

  • Deze Isabel van Arágon was de dochter van Pedro III van Arágon en Constancia van Sicilië.

  • De vooral om politieke redenen fel be-geerde Isabel werd in 1282 op 11-jarige leeftijd uitgehuwelijkt aan de op dat moment 19-jarige kroon-prins Dinis.

  • Zo werd een verbond tot stand gebracht tegen de collec­tieve vijand León en Castilië.

  • Na de dood van haar echtgenoot in 1325 besteedde de vrome Isabel nog louter aandacht aan verheven zaken.

  • Ze vertrok te voet op bedevaart naar het Spaanse oord Santia­go de Compostela, waar zij talloze door haarzelf meegetorste kost­baarheden aan de kerk schonk en aalmoezen uitdeelde aan de armen.

  • Na terugkomst trok zij zich in het door haarzelf gestichte klooster aan de Rio Mondego terug.

  • In 1336 ging zij weer op reis, nu naar Ba­dajoz om te bemiddelen in een con­flict tussen haar zoon Afonso IV en Alfons X van Castilië. De missie heeft ze niet kunnen volbrengen.

  • Onderweg ziek geworden stierf zij in Estremoz, waarnaar haar li­chaam werd overgebracht naar Coimbra.

  • In 1625 werd Isabel als Rainha Santa heilig verklaard.

  • Zij is de belangrijkste vrouwelijke heilige van Portugal en tevens schutsvrouwe van Coimbra.

  • In de even jaren wordt begin juli het Festa da Santa Rainha gehouden.

  • Haar beeltenis wordt in processie van het nieuwe clarissenklooster naar het Convento de Santa Cruz gedragen.

  • Van heinde en verre ko­men de pelgrims naar Coimbra en bedelen, net als Isabel, de armen om aalmoezen.

  • Haar beeltenis uitgevoerd in steen, porselein, glas, koper of hout vindt grif aftrek.

  • De `dode koningin' Inês de Castro heeft in dit klooster begraven gelegen totdat haar sarcofaag in Alco­baça gereed was.

  • De treurige liai­son tussen deze Inês en kroonprins Pedro is beschreven bij Alcobaça.

In de 17de eeuw verhuisden de cla­rissen samen met het lichaam en de tombe van Isabel naar het hoger, op de Monte da Esperança, gelegen

Convento de Santa Clara-a-Nova.

(Calçada da Rainha Santa Isabel; kloostergebouwen niet toeganke­lijk, ma. gesloten)



  • Het exterieur van het in 1696 voltooide klooster doet streng en kil aan.

  • Heel anders is het gesteld met het interieur van de kerk.

  • Een col­lectie 18de eeuwse schilderijen en reliëfs tonen taferelen uit het leven van de heilige Isabel.

  • Het meest tot de verbeelding spreekt echter haar tombe, een pronkstuk van de Eer­ste School van Coimbra (14de eeuw).

  • De tombe uitgehouwen in Ançasteen en beschilderd, achter een smeedijzeren hek in het benedenkoor, dateert van omstreeks 1330, toen Isabel nog leefde.

  • Zij is - met geopende ogen - afgebeeld als pelgrim met staf en buidel in het habijt van de clarissen te midden van ordegenoten, Christus en de apostelen en de wapens van Portu­gal, Arágon en Hongarije.

  • Ze wordt beschermd door engelen bo­ven haar en een hond aan haar voeten.

  • De sarcofaag is leeg, want in 1677 werd haar stoffelijk overschot overgebracht naar de schrijn van kristal en gedreven zilver in het volumineuze hoofdaltaar.

  • Vanaf het terras met het standbeeld van Isabel heeft u een schitterend uitzicht op de andere oever: de huizen met rode daken, de kronkelige steegjes en daarbovenuit de Sé Velha en als een vuurtoren de klok­kentoren van de universiteit.

Schuin tegenover het oude klooster ligt het

Portugal dos Pequenitos. (ingang Rossio)

  • Het `Portugal van de kleintjes' is een kruising tussen Madurodam en het Openluchtmuseum in Arnhem.

  • De modellen bereiken een flinke hoogte zodat kinderen de monu­menten kunnen betreden.

  • Behalve huizen en een kunstcollectie uit de voormalige provincies en overzeese gebieden vindt u vele gebou­wen, die voor de geschiedenis of kunst van Portugal van belang zijn: de toren van Belém, de burcht van Guimarães en de Torre dos Cléri­gos in Porto.

  • In het Museu da Cri­ança (= museum van het kind) vindt u poppen in klederdracht en historisch kostuum.

Als u de Rua António Augusto Gonçalves tussen dit park en het oude klooster in oostelijke richting afloopt, bereikt u het

Quinta das Lágrimas. (Estrada das Lages, het landhuis is niet toegankelijk)

  • Volgens de overlevering werd op dit `landgoed der tranen', waar zij tien jaar samen leefden, de bijzit en latere tweede vrouw van kroonprins Pedro, Inês de Castro, door huurmoordenaars vermoord.

  • De plaats des onheils was de 'Fonte dos Amantes' (= bron der geliefden).

  • Op een marmeren plaat staan enkele regels uit `Os Lusíadas', het deel van dit heldenepos dat Ca­mões aan deze historie heeft gewijd.

Coimbra en wijde omgeving kunt u vanaf het uitzichtpunt Miradou­ro do Vale do Inferno prima bekij­ken.




Samengesteld door BusTic.nl





De database wordt beschermd door het auteursrecht ©opleid.info 2017
stuur bericht

    Hoofdpagina