Profielwerkstuk De moord op John F. Kennedy Naam: Menno Heijboer Begleider: De heer drs. E. V. Burcksen John F. Kennedy, vermoord door ‘vriend’ of vijand?



Dovnload 352.88 Kb.
Pagina1/9
Datum22.07.2016
Grootte352.88 Kb.
  1   2   3   4   5   6   7   8   9
Profielwerkstuk

De moord op John F. Kennedy

Naam: Menno Heijboer

Begleider: De heer drs. E.V. Burcksen


John F. Kennedy, vermoord door ‘vriend’ of vijand?

‘’ask not what your country can do for you, ask what you can do for your country’’ 1

‘’vraag niet wat uw land voor u kan doen, vraag wat u kunt doen voor uw land’’


Inleiding
Nadat we in de 5e de opdracht kregen om een onderwerp voor het profielwerkstuk te kiezen, ben ik eens rustig rond gaan kijken en heb een aantal onderwerpen genoteerd. Ik was er snel van overtuigd dat ik het bij geschiedenis wou gaan doen, aangezien dit vak me het beste ligt en ik geschiedenis het meest interessante vak vindt. Ik heb na verloop van tijd een selectie gemaakt van drie onderwerpen: Communisme, de Kukluxklan en de moord op John F. Kennedy (JFK). Laatstgenoemde is zoals u weet mijn onderwerp geworden, en hier heb ik geen moment spijt van gehad. Qua motivatie was het voor mij ook lastig geworden om een profielwerkstuk te schrijven over een onderwerp dat mij niet aanspreekt, vandaar dat de onderwerpkeuze al erg belangrijk was. Met name de tegenstrijdigheden en de onverklaarbare zaken die in dit onderwerp aan bod komen spraken me erg aan. Het onderzoek is opgedeeld in twaalf deelvragen, die vrij veel afwijken van het oorspronkelijke plan van aanpak. Het PVA is ook puur op internet en een beetje voorkennis gebaseerd, dus eigenlijk is het wel logisch dat de indeling naar mate het werkstuk vordert veranderd. Het onderzoek is tot stand gekomen door informatie uit boeken en deels internet.

Ik hoop dat ik u met mijn werkstuk een breder inzicht geef in alle zaken rondom JFK, rondom de moord en rondom de verschillende organisaties binnen de VS zoals de CIA en de Amerikaanse Maffia.


Daarnaast gaat mijn dank voor dit werkstuk uit naar Dhr. Burcksen voor de begeleiding tijdens het onderzoek en het geven van hulp op punten voor ik vast liep.
Veel leesplezier!
Menno Heijboer

V6C

Hoofdvraag:

John F. Kennedy, vermoord door ‘vriend’ of vijand?


Onder vrienden versta ik organisaties als de CIA, de FBI en de regering. Onder vijanden versta ik de Maffia, zowel Cuba als de Cubaanse ballingen en ook politiek extreem rechtse figuren.
Deelvragen:



  • Wat voor man was John F. Kennedy?

  • Hoe is de moord gepleegd?

  • Wat hield de commissie Warren in?

  • Lee Harvey Oswald, zondebok of moordenaar?

  • Hoe is de moord in beeld gebracht?

  • Wie waren Chauncey Holt en James Files?

  • Wat voor invloed had de Koude Oorlog?

  • Heeft de FBI iets met de moord te maken?

  • Heeft de CIA iets met de moord te maken?

  • Heeft de Maffia iets met de moord te maken?

  • Hoe verliep de enige rechtszaak

  • Complot of niet? (eigen mening)



Deelvraag 1: Wat voor man was John F. Kennedy?

  • Basisgegevens

  • Jonge jaren

  • Van veteraan tot president

  • Kennedy als president


Basisgegevens

John Fitzgerald Kennedy werd geboren op 29 mei 1917 in Brookline, gelegen in de Amerikaanse staat Massachusetts. Eigenlijk heette hij Jack Kennedy, maar dit werd al snel veranderd in John. Hij was de jongst gekozen president aller tijden in de Verenigde Staten. Hij was getrouwd met Jacqueline Bouvier, met wie hij samen vier kinderen kreeg: Arabella, Caroline, John F. Jr. en Patrick Bouvier. Van deze vier kinderen werd Arabella dood geboren en Patrick Bouvier stierf twee dagen na zijn geboorte. De ouders van JFK waren Joseph P. Kennedy (Joe) en Rose Fitzgerald Kennedy.


Jonge jaren

John F. Kennedy werd geboren als rijkeluiskindje in een Iers gezin uit Boston. Zijn ouders waren steenrijk, iets wat later ook een belangrijke rol zou spelen in de politieke carrière van JFK. In zijn jeugd heeft hij weinig liefde van zijn ouders gekend. Zijn grote broer was zijn voorbeeld en rolmodel. Hij werd geboren met verschillende ziekten en leed aan vele mysterieuze klachten. Zijn jeugd bracht hij veelal door op bed, thuis, op kostscholen of in dure klinieken. Hij heeft op verschillende scholen gezeten, maar aardde er meestal niet goed. Uiteindelijk kwam hij terecht op de Choate School in Wallingford, gelegen in Connecticut. Hij was een rebel, testte de volwassen regels uit en werd zelfs bijna van school gestuurd. Na zijn schooltijd koos hij voor de universiteit Princeton. Het eerste jaar had hij veel last van medische klachten en stapte een jaar later over naar Harvard. Daar hield hij zich vooral bezig met zijn sociale leven en sport, ondanks zijn vele medische klachten. De Kennedy ouders waren erg veeleisend en waren alleen tevreden met het hoogst haalbare. In eerste instantie hadden de ouders de hoogste verwachtingen van de oudste zoon, Joseph Jr. (Joe). Hij stierf echter op jonge leeftijd in de oorlog en JFK werd, als tweede kind, als logische opvolger gezien voor het enorme verwachtingspatroon. Vader Kennedy was een erg slimme man. Hij was eerst al steenrijk geworden en later wou hij president worden. Hij ging echter niet goed met zijn kansen om toen hij de Verenigde Staten buiten oorlog wilde houden, door een geheime deal met Hitler te sluiten. Dit leverde hem eeuwige haat van Roosevelt en Churchill op, waarna hij zijn presidentsdroom opgaf en als nieuwe doel had een van zijn zoons aan het hoofd van de Verenigde Staten te krijgen.


Van veteraan tot president

Toen de regering een oproep deed naar militairen, meldde John zich direct aan. Dit was ook met het oog op het schandaal dat zijn vader veroorzaakte, door in de Eerste Wereldoorlog dienst te weigeren. Hij probeerde meerdere malen door de keuring te komen, maar telkens zonder succes. Uiteindelijk werd hij niet tot het leger toegelaten, maar wel tot de reservisten, het reserveleger van de Verenigde Staten die niet actief meevochten, maar in geval van nood bijsprongen. Hij deed erg zijn best en ondanks zijn fysieke ongemakken haalde hij voor alle delen hoge cijfers.


In maart 1943 werd hij naar oorlogsgebied gestuurd in de Stille Zuidzee. Hij kreeg de leiding over twaalf mensen die in torpedoboten deelnamen aan de oorlog. Het was in die tijd erg gevaarlijk en in juli werd de boot meerdere malen bijna gebombardeerd door Japanse vliegtuigen. Op maandag 2 augustus was het wel raak, en werd de torpedoboot geramd door een Japanse torpedojager. Één kant van de boot werd afgerukt en twee van de dertien bemanningsleden kwamen om, terwijl sommige anderen zwaar gewond raakten. De bemanning hing de hele dag aan het wrak, tot de Japanners weg waren en zwommen toen richting een eiland. Één van de bemanningsleden, de zwaar verbrande Pappy McMahon, werd door John meegesleept door de banden van zijn reddingsvest tussen zijn tanden te klemmen. Vier uur later bereikten ze een eiland, waar absoluut geen water of voedsel te vinden was. Op woensdag 4 augustus, twee dagen na het ongeluk, zwom Kennedy samen met bemanningslid Ross Barney naar een ander eiland, waar ze water en voedsel vonden, achtergelaten door Japanners. Op de weg terug naar het eiland waar de rest van de bemanning zat, kwamen John en Ross twee eilanders tegen. Ze lieten John een boodschap kerven in een kokosnotenbast, waarna de eilanders dit naar de geallieerde legerbasis brachten. Die volgende zaterdag, zes dagen na de aanval, werden ze gered door de Engelse marine.
Na dit avontuur werd John aangeboden om terug te keren naar de VS, maar hij weigerde. Hij nam het commando over van een andere torpedoboot. Dit leidde wederom niet tot succes. In November kreeg JFK een terugslag. Hij had zijn twaalfvingerige darm ontstoken en had een chronische wervelontsteking in zijn onderrug.
Hij keerde in januari van het volgend jaar terug naar de Verenigde Staten, nadat hij slechts zes maanden actief in dienst geweest was. Bij zijn terugkeer in de VS werd hij geroemd om zijn dappere optreden. Binnen enkele dagen verschenen er verhalen op de voorpagina van de ’Boston Globe’ over de belevenissen van JFK. Hij werd gezien als een oorlogsheld.
Zijn oudere broer Joe, die als piloot fungeerde in de oorlog, zag het hele gebeuren met lede ogen aan. Zijn jongere broer werd onthaald als een oorlogsheld, terwijl hij niet meer was dan een gemiddelde piloot die brandstof- en transportvliegtuigen bestuurde. Toen hij dertig missies erop had zitten, meldde hij zich aan voor meer. Uiteindelijk meldde hij zich aan voor een zeer gevaarlijke missie. Als deze met succes afgesloten zou worden, zou hij de hoogste marineonderscheiding krijgen. Op 12 augustus 1944 vlogen Joe en zijn copiloot met ruim tien ton TNT over het kanaal. Doelwit was het Duitse Emplacement bij Calais. De bedoeling was dat Joe en zijn copiloot boven zee het toestel verlieten, om het daarna via twee vliegtuigen erachter te besturen. Het vliegtuig ontplofte echter ruim voordat het doel bereikt was en Joe’s lichaam werd nooit teruggevonden.
In 1945 begon voor JFK, gesteund door zijn vader en schoonvader, de weg naar de politieke top. Na een bezoek aan Europa begonnen ze snel aan JFK’s campagne. Het zittende democratische congreslid van het elfde district, Micheal Curley, werd overgehaald om op te stappen, nadat hij verdacht werd van postfraude. Honey Fitz, schoonvader van JFK, stelde een politiek team samen, en de steenrijke vader van JFK financierde alles. Na alle acties en campagnes won John de zetel met een marge van bijna drie tegen één. Naast alle acties en campagnes had JFK zelf ook zeker zijn aandeel. Hij was bijvoorbeeld erg goed in het aantrekken van vrouwelijke kiezers.

Tijdens zijn vijf jaar durende periode als vertegenwoordiger wist Kennedy niet veel wetten in te voeren. Door de grote Republikeinse invloed in het Witte Huis was het ook moeilijk iets te bereiken voor een democraat die pas net kwam kijken.


Kennedy gebruikte het grootste deel van zijn tijd om zich voor te bereiden op de volgende stap in zijn politieke carrière. Hij kwam op voor vakbonden en uitte zijn bezwaren tegen het opkomende communisme. JFK’s vader zorgde ondertussen achter de schermen dat zijn zoon veel en positief in de media kwam. John zelf bleef vooral veel campagne voeren. Hij bezocht elk weekend zoveel mogelijk steden en dorpen. De pijn door zijn ziekten was soms ondragelijk. Hij dacht na om zich verkiesbaar te stellen voor gouverneur, maar wachtte daar uiteindelijk nog maar even mee. In plaats daarvan stelde hij zich beschikbaar voor het Senaat. Toen er in 1952 peilingen uitkwamen waaruit bleek dat hij een goede kans had, ging hij volledig voor de Senaatszetel van Massachusetts. Hierin streed hij tegen Henry Cabot Jr. Vanaf het begin richtte Kennedy zich niet alleen op de grote massa, maar ook op minderheden zoals de Joden, de zwarte bevolking en de Ierse katholieken. Opnieuw werden alle activiteiten om Kennedy onder de bevolking te promoten gefinancierd met Joe Kennedy’s centen. Uiteindelijk won JFK de plek in het Senaat met een marge van zeventig duizend stemmen, dus met een zeer krappe marge.
Door alle publiciteit en campagnes was JFK een beroemdheid geworden. In 1958 moest hij de Senaatsverkiezing ruim winnen om een goede uitgangspositie te verkrijgen voor de presidentsverkiezingen twee jaar later. Zijn tegenstander, Vincent J. Celeste, was een vrij onbekend persoon,toch was het in verband met de komende presidentsverkiezingen belangrijk veel campagne te maken. JFK bezocht bijna alle dorpen en steden in Massachusetts. De overwinning die hij behaalde was ongekend. Hij won met 73% van de stemmen.
In de strijd om de Democratische zetel had JFK vier grote rivalen tegenover zich: Adlai Stevenson, Stuart Symington, Lyndon B. Johnson en Hubert Humphrey. Voordeel voor JFK was dat hij een ervaren campagneteam had opgebouwd en als enige van deze vijf kandidaten een privévliegtuig had, wat hem de mogelijkheid bood snel van de ene campagneplek naar de andere te vliegen. Het Kennedy-team deinsde nergens voor terug. Veel politici en media werden omgekocht om JFK er goed op te zetten. Zijn grootste tegenstander in de race om de Democratische zetel was Hubert Humphrey. Het grote verschil tussen de twee rivalen was dat Humphrey ongeveer vijfentwintig duizend dollar uitgaf aan zijn campagne, terwijl Kennedy bijna drie ton betaalde voor zijn campagnes. Kenners beweren dat dit bedrag nog veel hoger lag, naar schatting rond de vijf miljoen dollar. Grote vraag na Kennedy’s overwinning was waarom hij Lyndon B. Johnson uitnodigde om zich kandidaat te stellen voor het democratische vicepresidentschap. Later bleek dat Johnson waarschijnlijk veel wist over Kennedy’s gezondheidsproblemen en het zou Kennedy ook nog eens goed helpen om de Zuidelijke staten te overtuigen om op hem te stemmen, aangezien Johnson een Texaanse afkomst had.
Nadat Kennedy de strijd om de Democratische zetel gewonnen had, begon de volgende campagne alweer. Deze keer was het om het presidentschap. Tegenstander was de Republikeinse kandidaat Richard Nixon. Net als in de hiervoor genoemde verkiezingen wilde Kennedy opnieuw alle delen van de bevolking aanspreken. Veel vrouwen stemden op Kennedy, maar de stemmen van de zwarte bevolking kostte meer moeite. Uiteindelijk had hij veel geluk toen tegenstander Nixon weigerde Martin Luther King uit zijn cel te bevrijden. Op de dag van de verkiezingen versloeg JFK tegenstander Nixon met een verschil van minder dan honderdtwintig duizend stemmen. Dit is mede te danken aan de opkomst van de televisie. Debatten waren nu niet alleen te volgen op de radio maar ook op de televisie, en werden in steeds grotere getallen bekeken. Met zijn uitstraling en charisma maakte Kennedy tijdens de debatten veel indruk op het TV-publiek, terwijl op de radiodebatten Nixon meer indruk maakte.



Live televisiedebat tussen Nixon en Kennedy
De Republikeinen roken onraad na de overwinning van Kennedy in Illinois. Kennedy had in dit district gewonnen met een marge van negenduizend vierhonderd stemmen, maar in de staatshoofdstad Chicago had hij een meerderheid behaald van bijna een half miljoen stemmen. Er werd beweerd dat Joe Kennedy, JFK’s vader, afspraken had gemaakt met Maffiabaas Sam Giancana. Giancana had de macht over alle ruim honderd grote vakbonden in Chicago, en kon op deze manier dus veel arbeiders oproepen om op Kennedy te stemmen. Het is niet geheel duidelijk wat er als tegenprestatie voor de steun verwacht werd, maar logisch is de gedachte dat de Kennedy’s in ruil de Maffia in Chicago hun gang lieten gaan in geval van winst. Dat verklaart, tijdens het latere presidentschap van JFKK, deels de woede van de Maffia tegen de Kennedy’s, na het besluit van Bobby (Robbert) Kennedy, Minister van Justitie, om de Maffia aan te gaan pakken.
Kennedy als president

Op het moment dat JFK aan de macht kwam kampte de Verenigde Staten al met drie grote problemen. Ten eerste was er de Vietnamoorlog, ten tweede de problemen in Berlijn en ten derde de Cubacrisis. Met name de Cubacrisis liep erg uit de hand. Cuba was al ruim een eeuw lang onder invloed van de Verenigde Staten, maar na een staatsgreep kwam Fidel Castro aan de macht. De Verenigde Staten wou Castro ten val brengen, en daarvoor werd een lang geheim gebleven oorlog gevoerd door de CIA en Cubaanse bannelingen.


Al snel nadat Kennedy aan de macht was gekomen begon de invasie in Cuba. Op 15 april 1961 vielen acht bommenwerpers, gevlogen door Cubaanse bannelingen de vliegbases in Cuba aan. Een groot succes was het niet, aangezien er maar vijf van de veertig gevechtsvliegtuigen vernietigd waren. Twee dagen later landden 1.400 bannelingen in de Varkensbaai, waar de invasie moest beginnen. Deze 1.400 werden al snel tegengehouden door het Cubaanse leger. 114 mensen stierven er, terwijl 1.189 gevangen genomen werden. In verklaringen aan de pers gaf Kennedy zichzelf de schuld van de mislukte invasie, maar achter de schermen ging het er anders aan toe. De CIA had hem teleurgesteld en moest boeten. CIA-baas Allen Dulles en onderdirecteur Richard Bissell werden direct ontslagen.
Kennedy wilde niet opgeven, en kwam met operatie Mongoose, het vernieuwde plan om het Castro-régime omver te werpen. Het doel was om het eiland te infiltreren, politieke cellen te creëren en daarna de regering omver te werpen. Deze actie is er uiteindelijk nooit van gekomen, aangezien ze voor het uitvoeren van dit plan met de Sovjet-Unie in conflict kwamen.
De Verenigde Staten en de Sovjet-Unie kwamen met name door de verschillende ideologieën met elkaar in conflict. Het kapitalisme tegenover het communisme. Dit is de voornaamste rede voor het ontstaan van de Koude Oorlog. Er waren verschillende slagvelden, zoals Cuba, Berlijn en met name Vietnam.
Berlijn, de hoofdstad van Nazi-Duitsland, werd in vier delen verdeeld. Iets wat de Sovjet-Unie opvatte als een belediging. Veel mensen trokken naar West-Berlijn, wat leek te zorgen voor het instorten van Oost-Berlijn. Als reactie hierop werd de stad door middel van een muur in tweeën gedeeld. Iets wat leidde tot conflicten tussen de kapitalistische Verenigde Staten en de communistische Sovjet-Unie. Uiteindelijk is het in Berlijn niet uit de hand gelopen.

In Vietnam daarentegen ging het er heel anders aan toe. Dit was een van de gruwelijkste oorlogen die er ooit gevoerd is. Er zijn naar schatting ruim 2 miljoen burgerslachtoffers gevallen. Het doel was om Vietnam te beschermen tegen het communisme, nadat de communist Ho Chi Minh aan de macht gekomen was. Het werd een strijd tussen het communistische noorden en het kapitalistische zuiden in Vietnam. De gebeurtenissen in Vietnam herinneren mensen er vaak aan dat Kennedy het ook niet altijd netjes gespeeld heeft, met name door het inzetten van napalm, een brandend goedje waar ze nu nog steeds de gevolgen van kunnen zien in Vietnam. De Vietnamoorlog is in de tijd dat Kennedy aan de macht was niet beëindigd, iets wat later in 1975 wel gebeurde.


Grootste punt in Kennedy’s politieke carrière was nog steeds de Cubacrisis. Met name op het moment dat Rusland zich ermee ging bemoeien ging het helemaal de verkeerde kant op. Al snel werden er middellange afstand raketinstallaties (nog zonder raketten) geplaatst op Cuba door de Sovjet-Unie. De Verenigde Staten hadden raketten in Turkije, waardoor ze dan beiden de mogelijkheid zouden hebben elkaar met kernwapens aan te vallen. De wapens waren zo sterk dat de hele wereld hier last van zou hebben en het een stuk dichter bij de afgrond zou komen. Spionagevliegtuigen maakten foto’s van schepen die onderweg naar Cuba waren, met aan boord kernraketten. Kennedy’s reactie hierop was het afschermen van Cuba, iets wat het onbereikbaar moest maken voor het buitenland. De Verenigde Staten stelden de Sovjet-Unie een ultimatum, om de schepen om te laten keren. Chroesjtsjov reageerde woedend, maar op de dag van het ultimatum keerden de schepen wel om en was een mogelijke kernoorlog voorkomen. Wel gingen beide landen door met de wapenwedloop en de ruimtewedloop, iets wat nog jaren door zou gaan.
De uiteindelijke afspraken die Kennedy en Chroesjtsjov maakten, waren dat de VS Cuba met rust zouden laten en hun kernwapens uit Turkije weg zouden halen. In ruil hiervoor zou de Sovjet-Unie ook zijn wapens uit Cuba weghalen. Vele mensen beweren nog altijd dat de politiek die Kennedy voerde tijdens de Cubacrisis de wereld van zijn ondergang gered heeft.
Kennedy was in zijn periode aan de macht ook bezig om het kolonialisme af te schaffen. Hij was een groot voorstander van vrijheid, hetgeen hem ook altijd aanspoorde in de strijd tegen het communisme. De Verenigde Staten steunde arme landen om zo de communistische neigingen van die landen de kop in te drukken. Dit leidde tot het Alliance For Progress programma. Hierin werden onder andere leraren en technici naar derde wereldlanden gestuurd, om zo de democratie te promoten. Hoe goed het ook allemaal lijkt, het had ook duistere kanten. Zo werden meerdere democratische regeringen omver geworpen die te soft waren voor het communisme. Brazilië is hiervan nog het beste voorbeeld, waar de hervormende regering-Goulart omver geworpen werd en de weg werd vrijgemaakt voor het leger. Zo zijn er veel moordzuchtige regimes in heel Zuid-Amerika aan de macht gekomen.
Tijdens zijn politieke carrière als afgevaardigde en senator hield Kennedy zich buiten de kwestie van burgerrechten voor zwarten. Maar na de groei van protesten werd het steeds belangrijker een positie te kiezen. Hij steunde de burgerrechtenwet in 1957, die ervoor kon zorgen dat de minister van Justitie een einde aan de rassenscheiding op scholen kon maken. Kennedy was duidelijk anti-discriminatie, wat hem de steun van vele zwarten in de Verenigde Staten opleverde. Toen hij eenmaal aan de macht was bleek dat hij meer had beloofd dan dat hij van plan was, en er ondanks zijn aanstelling weinig veranderde voor de zwarte bevolking. De steeds machtiger wordende burgerrechtenbeweging was na verloop van tijd zo machtig geworden dat JFK actie moest ondernemen. Hij erkende het morele recht van de zwarten en omarmde hun eisen net genoeg om ze tevreden te houden. Kennedy was absoluut geen racist, maar wilde succesvol zijn als politicus en moest daarom zowel aan de zwarte bevolking als aan de racistische zuidelijke staten denken.
Al met al kunnen we zeggen dat Kennedy, ondanks het feit dat hij zijn presidentschap vaal aan het geld van zijn vader had te danken, een mens met extreem veel doorzettingsvermogenwas die bovendien in staat leek als een goed politicus tussen alle partijen te schipperen zonder daarbij zijn doelen uit het oog te verliezen of op te geven

Deelvraag 2: Hoe is de moord gepleegd?

  • De beschieting, het officiële verhaal

  • De verwondingen

  • Oswalds uren na de moord

  • De eigenaardigheden en vragen die Oswalds arrestatie met zich meebrengt

  • Het slecht verlopen onderzoek


De Beschieting, het officiële verhaal

Op 22 november 1963 stond er in de Amerikaanse stad Dallas, gelegen in de staat Texas, een rondrit en toespraak van de zittende president Kennedy gepland, om zo alvast campagne te voeren met als doel voor de 2e keer president te worden. Tijdens deze rijtoer, toen de stoet aankwam op Dealy Plaza, werden er drie schoten gelost van de achterkant, op de 6e etage van een schoolboekendepot. De 1e kogel raakte Kennedy in zijn keel, en veroorzaakte ook meerdere verwondingen bij Gouverneur Connally die voor hem in de limousine zat. Gouverneur Connally overleefde de beschieting uiteindelijk wel. De 2e kogel mistte compleet zijn doel, maar de 3e kogel werd JFK fataal, door hem in zijn hoofd te raken. Na het fatale schot klom Jackie Kennedy achterop de limousine om een stukje schedel van haar man te pakken. Om 13.00 Amerikaanse tijd werd JFK dood verklaard, nadat hij eerst van Dealy Plaza naar het Parkland Ziekenhuis gereden was. Op dat moment was de moord op een president geen federale kwestie, en daarom had de zaak in Texas moeten worden onderzocht. Iets na 14.00 uur vielen er geheim agenten binnen die het lichaam van de president mee terug naar Washington wilden nemen. Texaanse artsen probeerden ze nog tegen te houden maar het had geen zin. Het lichaam werd in het presidentiële vliegtuig gelegd zonder dat er ook maar enig onderzoek door een lijkschouwer was gedaan.


De verwondingen

Zowel President Kennedy als Gouverneur Connally bleken zwaar gewond te zijn na de beschieting. JFK sterft al snel na de beschieting, maar Connally bleef leven en zal volledig herstellen. Vele mensen vragen zich af hoe 3 kogels zo enorm veel schade hebben kunnen aanrichten. Eén van de drie kogels mistte namelijk compleet zijn doel en de andere was de dodelijke kogel die JFK in zijn hoofd trof. Beide mannen waren op meerdere plekken gewond en één kogel zou dus voor de volgende verwondingen hebben moeten zorgen:




  • Eerst de nekwond en daarna de rugwond van JFK

  • Daarna de rugwond van Connally, waarbij zijn 5e rib werd doorboord in de buurt van zijn rechteroksel

  • Daarna de polswond van Connally, waarbij deze door het spaakbeen van zijn rechterpols werd geboord

  • En daarna nog de wond in het linkerdijbeen van Connally

Het is moeilijk dat één kogel zeven wonden kan veroorzaken, maar daar kom ik later in mijn PWS nog op terug als ik de Single Bullet Theory ga behandelen.




  1   2   3   4   5   6   7   8   9


De database wordt beschermd door het auteursrecht ©opleid.info 2017
stuur bericht

    Hoofdpagina