Profielwerkstuk De moord op John F. Kennedy Naam: Menno Heijboer Begleider: De heer drs. E. V. Burcksen John F. Kennedy, vermoord door ‘vriend’ of vijand?



Dovnload 352.88 Kb.
Pagina3/9
Datum22.07.2016
Grootte352.88 Kb.
1   2   3   4   5   6   7   8   9

Tijd in de marine

Op 26 Oktober 1956 meldt Oswald zich bij de marine. Daar ondergaat hij verschillende tests waaronder schiettrainingen. Zijn resultaten zijn soms uitstekend en soms bedroevend, iets wat toch vrij vreemd is gezien zijn vermoedelijke prestaties op 22 november 1963. hij maakt zich bij de marine niet echt populair, velen vinden hem een beetje een rare. Tijdens de vrije weekenden onttrekt hij zich meestal van de rest. In zijn tijd in bij marine komt hij in Japan, waar hij leert U2-spionagevliegtuigen op te sporen en neer te halen, iets wat in de koude oorlog erg goed van pas zou kunnen komen. Na een jaar bij de marine krijgt Oswald een ongeluk waarbij een geladen pistool op de grond valt en hem raakt in zijn elleboog. Hierdoor verliest hij zijn First-Class status in de marine en moet hij twintig dagen simpel werk verrichten. Later komt hij opnieuw in de problemen als hij in een dronken bui een sergeant uitscheldt. Hij komt in zijn tijd bij de marine openlijk uit voor zijn sympathieën voor de Sovjet-Unie, een zeer ongebruikelijke verschijning, aangezien de twee landen aartsvijanden zijn. Na ongeveer een jaar keert de marineploeg van Oswald terug naar de Verenigde Staten, waar hij met een select gezelschap de Radar Crew vormt, die verantwoordelijk zijn voor de controle van al het vliegverkeer. De marine interesseert hem op dat moment al niet zo veel meer en hij is vooral bezig met de maatschappelijke voor- en nadelen van het communisme en het kapitalisme. Hij leert steeds beter Russisch spreken en is zelfs geabonneerd op een Russisch tijdschrift. In de zomer van 1959 wil Oswald stoppen met zijn marinewerkzaamheden en vraagt vertrek aan met de smoes dat zijn moeder hulp nodig heeft om rond te komen. Zijn moeder werkt mee aan de smoes en de marinecommissie geeft hem toestemming te vertrekken. Hij krijgt bij zijn ontslag het stempel ’eervol ontslagen’, iets wat erg belangrijk is voor zijn toekomst. Nadat hij uit de marine gestapt is meldt hij zich, overigens om onbekende redenen, aan op een school in Zwitserland. Hij is nooit aan de opleiding begonnen maar wellicht was het iets waarop hij kon terugvallen mochten zijn andere plannen niet slagen.


Oswald in Europa

Na zijn ontslag in de marine regelt Oswald een paspoort en verblijft daarna enkele dagen bij zijn moeder, die op dat moment in Fort Worth woont. Daarna begint hij aan zijn reis, met als startpunt New Orleans, waar hij een bootticket regelt naar de Franse havenplaats Le Havre. Hij reist met op een stoomschip richting Europa, met slechts drie andere mensen aan boord. Op 8 oktober 1959 komt Oswald aan in Groot-Brittannië, dezelfde dag als zijn aankomst in Frankrijk. Bij aankomst in Groot-Brittannië, in Southampton, vertelt hij de officieren dat hij een week wil blijven, om vervolgens richting Zwitserland te gaan. De werkelijkheid was dat hij diezelfde dag nog het vliegtuig nam naar Helsinki. Het is geen publiekelijk geheim dat er nergens anders ter wereld zo makkelijk een visum naar de communistische wereld kan worden verkregen. Al snel vraagt hij bij het Russische consulaat een visum aan, dat twee dagen na aanvraag al wordt overhandigd. Direct hierna gaat Oswald per trein naar Moskou. Hij vertrouwde een jonge vrouw van de reisorganisatie, Rima Shirakova, al snel toe dat hij niet van plan is terug te keren naar de Verenigde Staten. Hij wilde de Russische nationaliteit en in de Sovjet-Unie blijven wonen. Diverse partijen, waaronder de Russische inlichtingendienst zijn al op de hoogte van Oswalds plannen en zijn erg geïnteresseerd. Een ex-marinier met veel verstand van spionagevliegtuigen konden ze natuurlijk goed gebruiken. Maar behalve de interesse was er ook de vraag of hij niet voor de CIA werkte en een spion was. Op 21 oktober krijgt Oswald het bericht dat hij de Sovjet-Unie binnen twee uur moet verlaten, waarna hij zich in zijn linkerpols snijdt. Hij wordt door de eerdergenoemde reisleidster Rima Shirakova bloedend en bewusteloos in bad gevonden. Vermoed wordt dat het een schreeuw om aandacht was. Met zijn valse zelfmoordpoging bereikt hij uiteindelijk wel zijn doel. Hij levert op 31 oktober zijn paspoort in bij de Amerikaanse ambassade, omdat hij zo snel mogelijk van zijn Amerikaanse nationaliteit af wil. In de Verenigde Staten zelf stijgt de belangstelling naar Oswald enorm en hij wordt zelfs door een Amerikaans televisiestation geïnterviewd. Het was nog niet zeker of hij in de Sovjet-Unie mocht blijven, maar aan die onzekerheid kwam op 4 januari 1960 een einde. Hij kreeg geen Russische nationaliteit, maar mocht wel in het land blijven als staatloos burger. Hij mocht echter niet in Moskou blijven, en werd overgeplaatst naar de provinciestad en huidige hoofdstad van Wit- Rusland, Minsk. Hij krijgt het beter dan de meeste Russen met een beter inkomen, een mooi appartement en een baan bij een elektronicafabriek. Hij was zelfs populair en geliefd bij de vrouwen en voor vele nieuwsgierige Russen een interessant persoon. Zij wisten namelijk niet hoe het rijke westen eruit zag. Door de vele armoede om hem heen begon hij wel voor het eerst te twijfelen aan het communisme. In zijn tijd in de Sovjet-Unie werd Oswald voortdurend in de gaten gehouden door de Russische inlichtingendienst. Hij heeft het niet goed naar zijn zin in de Sovjet-Unie. Zijn baan is slecht, het geld is nergens uit te geven en er is totaal geen vorm van recreatie. Op een brief vanuit Moskou, met de vraag of hij nog steeds de Russische nationaliteit wil, reageert hij met een afwijzing. Hij wil zijn Amerikaans paspoort terug en een vertrekvisum naar de VS. Wel heeft hij angst voor de gevolgen bij terugkeer in de VS, aangezien hij zijn vaderland verraden heeft. Hij weet niet of er nog vervolgingen of andere consequenties op hem staan te wachten. Op dat moment is zijn eervol ontslag in de marine omgezet naar oneervol, en hij is woedend. Ook wordt zijn terugkeer moeilijker gemaakt doordat hij een Russisch meisje heeft leren kennen en met haar getrouwd is. In maart 1962 krijgt hij zelfs een kind met haar. Op het hoogtepunt van de Koude Oorlog mogen ze echter allen naar de Verenigde Staten en op 14 juni 1962 komt Oswald met gezin aan in Fort Worth. Na een periode van ongeveer drie jaar keert Lee Harvey Oswald terug in de Verenigde Staten.

De laatste 16 maanden

Op het moment dat Oswald terug in de VS is gekomen, trekt hij samen met zijn nieuwe gezin Marina en June Oswald bij zijn broer Robert in. Oswald wordt tot twee maal toe ondervraagd door FBI-agenten. Daarin verklaart hij dat hij nooit is benaderd door de Russische inlichtingendienst en nooit de Russische nationaliteit heeft aangevraagd. Lee krijgt al snel een baan als arbeider in een metaalfabriek en het gezin krijgt steeds meer contact met de Russisch sprekende gemeenschap in Fort Worth. Hier sloot Oswald vriendschap met George De Mohrenschildt, waarvan later bleek dat hij vele CIA-connecties had. De Russische gemeenschap wil het gezin graag helpen, ze hebben namelijk financiële problemen, huwelijksproblemen en Marine heeft moeite met integreren. Oswald is niet gelukkig en verhuisd naar Dallas om daar een baan te vinden. Marina blijft in Fort Worth aangezien ze rust nodig heeft. Ze is enkele keren mishandeld door Oswald en heeft spijt van haar overstap. Ongeveer een jaar voor de beschieting op Dealy Plaza probeert Oswald, met 2 wapens, via een postorderbedrijf besteld onder de schuilnaam A.J. Hidell, om generaal Edwin Walker neer te schieten. Hij was een anticommunist en kwam vaak in de media met zijn anticommunistische teksten. Oswald mist zijn doel en komt er ook nog mee weg, aangezien er gebrek aan bewijs was. Na het incident gaat Oswald tijdelijk naar New Orleans, Marina trekt voor zolang in bij een vriendin van de Russisch sprekende gemeenschap. Al snel vindt Oswald een baan in een koffiefabriek, en het gezin wordt opnieuw herenigd. Het houdt echter, zoals de meeste baantjes van Oswald, niet lang stand. In plaats van opnieuw actief naar een baan te zoeken is Lee druk aan het lezen en het plannen voor een terugkeer naar de Sovjet-Unie of naar het eveneens communistische Cuba. Hij is een fan van Fidel Castro en deelt ook Pro-Cubaanse folders uit op straat. In augustus 1963 belandt Oswald tijdelijk in de cel na een vechtpartij met anti-Cubanen. De familie Oswald keert na een kort avontuur in New Orleans echter snel terug naar Dallas. Drie dagen nadat de familie in Dallas aangekomen is reist Oswald naar Mexico voor een bezoek aan de Russische en de Cubaanse ambassade. De FBI is op de hoogte van zijn activiteiten. Een paar weken voor de beschieting krijgt Oswald een baantje in het beroemd geworden schoolboekendepot. Op de ochtend van 22 november 1963 vindt Marina de achtergelaten trouwring van Lee. Enkele uren later wordt president Kennedy vermoord.


Oswalds motieven voor de moord en rechtse connecties

De motieven van Oswald waren grotendeels onduidelijk. Het is wel duidelijk dat Oswald een beetje een vreemd persoon was. Hij had niets tegen Kennedy, ondanks dat hij communistische neigingen had. Ook was duidelijk dat Oswald voor de moord enkele malen contact heeft gehad met zowel de FBI als de CIA. Na de moord heeft de CIA zoveel mogelijk informatie achter willen houden, maar dat is uiteindelijk niet gelukt en alle contacten tussen Oswald en de CIA zijn aan het licht gekomen. De FBI ondervroeg hem twee keer over zijn communistische sympathieën, maar na deze twee gesprekken werd het dossier Oswald gesloten en hij werd niet als gevaarlijk gezien.


Er zijn dus nog altijd vragen over de motieven van Oswald. Ook was er de vraag of hij een aanhanger of een tegenstander van de Cubaanse leider Fidel Castro was. Op 5 augustus bracht Oswald een bezoek aan de winkel van Carlos Bringuier, een Cubaanse balling die actief deelnam aan de strijd tegen Fidel Castro. Een tegenpool van de idealen van Oswald dus. Lee deelde mee dat hij een ex-marinier was en dat hij wilde helpen met het trainen van ballingen en ook zelf mee wilde in de strijd tegen Castro. Drie dagen later stond Oswald echter weer folders uit te delen met pro-Castro boodschappen. Op de helft van de folders die Oswald uitdeelde stond het adres van zijn huurhuis, op de andere helft het adres van een pand waar Cubaanse ballingen en Guy Bannister in huisden. Guy Bannister was een ex FBI-Agent die banden had met de CIA en de Maffia. Hij runde zijn eigen detectivebureau en was een felle anticommunist, JFK hater en had veel banden met Cubaanse ballingen. Hij hielp met het regelen van wapens, munitie en kantoren. Tijdens het onderzoek na de moord verklaarden verschillende getuigen dat ze Oswald vaak samen met Bannister gezien hadden. De vraag die er toen ontstond was of Oswald nu pro- of anti Castro was.
Een andere kennis van Bannister was David Ferrie. Na een mislukte religieuze carrière stortte hij zich volledig op de strijd tegen Castro. Hij was een goede piloot en kwam dus goed van pas. Hij leerde in zijn strijd ook enkele Maffiabazen kennen en vermoed werd dat hij Maffiabaas Carlos Marcello terug het land in vloog, nadat hij door Robbert Kennedy verbannen was naar Guatemala. Ferrie en Bannister hadden een duidelijke overeenkomst, de ongelofelijke haat tegen president Kennedy. Hij was volgens deze twee extreem rechtse persoonlijkheden een vriend van de communisten. Ferrie was enorm fanatiek in zijn toespraken en werd meerdere keren van het podium gehaald omdat zijn toespraken te extreem waren. Hij zij dat Cuba nooit bevrijd zou worden met Kennedy aan de macht en dat ze Kennedy dood moesten schieten. Officier van justitie van New Orleans, Jim Garrison, verdacht Ferrie van medeplichtigheid aan de moord op Kennedy, samen met onder andere Bannister, zakenman Clay Shaw, Oswald en rechtse extremisten. Dit zou allemaal in opdracht zijn geweest van de CIA. Toen dit in februari uitkwam werd David Ferrie binnen een week dood gevonden in zijn appartement.
Ferrie heeft altijd ontkend Oswald gekend te hebben, maar in 1993 kwam er een foto uit waarop Oswald, die op dat moment hulpverlener bij de marine was en David Ferrie, die leider van de groep was, op één beeld staan. Het lijkt ook erg onlogisch dat ze elkaar niet gekend hebben, aangezien ze beiden vaak op het kantoor van Bannister aanwezig waren.
Een andere reden voor de twijfel aan David Ferrie was dat hij al eerder samen met Oswald gezien was. Gekleurde mensen mochten zich laten registreren voor het kiesrecht. Oswald ging in de lange rij wachtende mensen staan, terwijl er in de auto waarmee hij was gekomen twee mensen op hem bleven wachten. Gekleurde getuigen beschreven de ene man als groot en grijs. De andere man had vreemde wenkbrauwen en een pruik op. Over die laatste beschrijving bestaat geen twijfel, dat moest David Ferrie zijn. Hij had een ziekte waardoor zijn haar uitviel en viel altijd op door zijn onnatuurlijke wenkbrauwen en zijn pruik. Over de grote grijze man bestaan nog altijd twijfels of het Bannister of zakenman Shaw geweest is. Feit blijft wel dat Oswald in New Orleans veel connecties had met mensen die zowel met de CIA als met de Maffia in contact stonden. Allen vijanden van JFK.
Over de politieke ideeën van Oswald is nog steeds veel onduidelijkheid. Hij beweerde communist te zijn en een aanhanger van Castro, maar op het andere moment veranderde hij opeens in een extreem rechts persoon met vele connecties binnen de rechtse wereld. Hij deelde de ene dag folders uit die voor een vrij Cuba waren, maar de andere dag weer folders die voor de herovering van Cuba waren. Het vreemdste van alles was nog wel zijn connecties met extreem rechtse persoonlijkheden die allemaal anti-Kennedy waren. Duidelijk was wel dat Oswald connecties had met de Maffia, de CIA en Cubaanse ballingen, mensen met totaal andere ideologieën dan die van hem. De vraag blijft dan wat hij in de Sovjet-Unie te zoeken had, als hij misschien niet eens een communist was. Was het in opdracht van de CIA voor spionage of misschien een andere onbekende reden?
Connecties met de CIA

Dat Oswald contact had met de CIA, al ruim voor de moord, was duidelijk. Dit verklaart waarom hij, in tegenstelling tot andere bezoekers van de Sovjet-Unie, niet werd ondervraagd door de geheime dienst. De FBI heeft tot tweemaal toe een gesprek met Oswald gehad, maar hier is het verder ook bij gebleven. Andere ’landverraders’ werden urenlang en verschillende malen ondervraagd, en het is toch opvallend te noemen dat een persoon met Oswalds achtergrond dat allemaal bespaard is gebleven. Dit versterkt het vermoeden dat hij niet voor zichzelf naar de Sovjet-Unie ging, maar in opdracht van de CIA.


De connecties tussen Oswald en de CIA werden verder bevestigd doordat diverse getuigen verklaarden Oswald samen gezien te hebben met een CIA-agent die de schuilnaam Maurice Bishop gebruikte. Getuige Antonio Veciana, oprichter van de anti Castro beweging Alpha 66, verklaarde dat hij bij meerdere ontmoetingen met Bishop vergezeld werd door Oswald. De kans dat hij zich vergist is ook bijzonder klein, aangezien Veciana getraind is in het onthouden van gezichten. Alweer een duidelijk bewijs dat de CIA wel degelijk contact had met Oswald en opnieuw een aanwijzing voor een eventuele samenzweringstheorie.

Opvallend was ook dat op het moment dat Oswald een trip naar Mexico maakte, William Gaudet zich ook in Mexico bevond. Hij was een CIA-agent en heeft nooit verklaard waarom hij op dat moment in Mexico verbleef. Hij bevestigde wel dat hij Oswald kende en bevestigde ook de connecties tussen David Ferrie en Guy Bannister. Medewerkers van het kantoor van Bannister verklaarden ook dat Gaudet er geregeld kwam. Op 16 september 1963 berichtte de CIA de FBI om mede te delen dat ze overwegen contraspionage uit te voeren in landen waar het Fair Play For Cuba Committee actief was. Het was dus spionage op Pro-Cubanen. Er werd ook medegedeeld dat ze al een agent op het oog hadden om deze missie uit te voeren. Het bezoek van Oswald aan Mexico was naar alle waarschijnlijkheid een spionageactiviteit in dienst van de CIA. Dit roept ook gelijk weer vragen op of hij echt Russisch staatsburger wilde worden of dat hij in dienst van de CIA spionageactiviteiten uitvoerde. In ieder geval bestaat er geen twijfel over het feit dat de CIA en Oswald elkaar kenden tot op de dag van de moord op Kennedy. Minder duidelijk is het of de CIA in het complot zat of niet.

De vele onzekerheden die er nog altijd zijn, worden alleen maar verder vergroot doordat er iemand de laatste maanden Oswalds identiteit aannam. Daarbij vertoonde de dubbelganger constant opvallend en verdacht makend gedrag. Zo zwaaide hij met een wapen in Mexico bij de Cubaanse ambassade omdat hij papieren wilde verkrijgen om via Cuba door te reizen naar de Sovjet-Unie. De dubbelganger praktijken speelden zich af in Mexico, Dallas en New Orleans en het lijkt een plan te zijn geweest om Oswald extra verdacht te maken door hem constant met vreemde activiteiten in het nieuws te laten komen.

F



Links de echte Lee Harvey Oswald en

Rechts een dubbelganger in Mexico,

die vlak daarvoor de ambassade van

Cuba uitkwam

Jack Ruby

Een aantal dagen na de moord op Kennedy werd ook de vermeende dader, Lee Harvey Oswald, doodgeschoten. Tijdens het transport van Oswald, die voor de pers openbaar was, stapte er een man uit de menigte. Hij trok zijn pistool en schoot Oswald neer. De man die naar voren stapte was Jack Ruby. Hij werd in 1911 in Chicago geboren. Als jonge jongen ging hij al niet meer naar school om op de straten een carrière te maken. Al op zijn elfde werd hij voor het eerst gearresteerd voor spijbelen. Al vroeg in zijn leven kreeg hij te maken met de Maffia, en hij heeft ook voor onder andere Al Capone werk verricht. In het jaar 1947 vertrok Jack Ruby naar Dallas, waar hij al snel eigenaar werd van enkele nachtclubs. Deze verhuizing had vooral te maken met taken die hij van de Maffia gekregen had. In Dallas leerde hij al snel een groot deel van het politiekorps kennen. Hij gaf deze mensen veel privileges in zijn nachtclubs, die een groot succes waren. Naast een groot deel van het politiekorps werden de clubs ook vaak bezocht door mensen uit de onderwereld, met name uit het Maffia circuit. Ruby had erg veel contact met de Maffia.


Jack Ruby werd op 14 maart 1964 schuldig veroordeeld voor de moord op Oswald. Hij werd een aantal keren grondig verhoord, maar hij weigerde in Dallas vrijuit te spreken. Hij zei dat het voor hem niet veilig zou zijn om hier het hele verhaal te vertellen. Ruby verzocht meerdere malen om hem naar Washington te verplaatsen, en daar het verhoor te houden. Dit verzoek werd echter afgewezen, en daardoor heeft Ruby tot aan zijn dood nooit verteld wat hij allemaal wist. Zijn motieven zijn daardoor ook erg onduidelijk. In eerste instantie liet hij weten dat hij tot zijn daad gekomen was om voor mevrouw Kennedy het rouwproces niet zwaarder te maken dan het al is, omdat aanvankelijk gepland was dat ze voor het proces tegen Oswald naar Dallas zou moeten terugkeren.
Tijdens een persconferentie in maart 1965 vertelde Ruby het volgende:

‘’ De werkelijke gebeurtenissen zijn nooit aan de oppervlakte gekomen. De wereld zal nooit de waarheid kennen, of iets te weten komen over mijn motieven. De mensen die het meest profiteerden van Kennedy’s dood, die veel motieven hadden om mij destijds als moordenaar van Oswald in te huren, zullen nooit de waarheid aan het licht laten komen. Het gaat over mensen in hoge posities’’ 2


Voor zijn beroemd geworden verhaal in 1965, was eerder al tijdens een rechtszaak tegen Jack Ruby de doodstraf uitgesproken voor de moord op Lee Harvey Oswald. In 1966 werd hier echter op teruggekomen, omdat de uitspraak, in verband met de grote mediadrukte eromheen, niet eerlijk was. Voor februari 1967 werden er nieuwe rechtszaken gepland maar zover is het nooit gekomen. Ruby overleed aan kanker in zijn hersenen, lever en longen. Jack Ruby zelf had al enkele malen aangegeven dat hij vermoede geïnjecteerd te zijn met het kankervirus, door dezelfde mensen die verantwoordelijk waren voor de moord op JFK.
Mary Sherman, die het onderzoek leidde naar kankercellen in ratten, werd op de dag dat ze zou getuigen aan de Warren Commissie vermoord. In het huis van David Ferrie werden veel proeven gedaan of kankercellen konden worden overgebracht. Dit heeft Jack Ruby waarschijnlijk het leven gekost. Later is dit verhaal naar buiten gekomen via getuige Judith Vary Baker. Na deze getuigenissen heeft ze moeten vluchten voor haar leven en er werd niets serieus mee gedaan door de autoriteiten, maar geleidelijk aan pakken steeds meer onderzoekers haar getuigenissen op en wordt het steeds serieuzer genomen. Jack Ruby is niet aan een natuurlijke vorm van kanker doodgegaan maar door een kankerinjectie. Oswald moest dood omdat hij op het punt stond te praten, en Ruby moest dood omdat ook hij op het punt stond te praten. Na deze twee zijn er geen aanknopingspunten meer voor onderzoekers en zal de zaak worden gesloten. Iets in die richting moeten de mensen die achter het complot zitten hebben gedacht, in het geval dat het echt om een samenzwering gaat.


Foto’s van Jack Ruby

Vlak na de moord op Oswald

Deelvraag 5: Hoe is de moord in beeld gebracht?

  • De amateurbeelden van Abraham Zapruder

  • Ander beeldmateriaal

  • De film, Documentaires en Boeken


De Amateurbeelden van Abraham Zapruder

Abraham Zapruder was een gewone burger die werkte als fabrikant van dameskleding. Op 22 november 1963 veranderde zijn leven enorm. Tijdens de rondrit van JFK in Dallas filmde hij onbedoeld de moord, waardoor hij opeens een belangrijk getuige werd en als enige persoon de moord op de president gefilmd had. Zelf besefte hij ook dat hij erg belangrijk materiaal in handen had, en gaf anderhalf uur na de schietpartij al een interview aan een lokaal mediastation in Dallas. Hij gaf een kopie van de film aan agent Sorrels van de geheime dienst, maar behield zelf het origineel. Hij gebruikte het origineel als handelsmateriaal en verkocht het voor 150.000 dollar aan Live Magazine, waarvan hij 25.000 euro schonk aan de nabestaanden van Agent Tippet, die ongeveer drie kwartier na de beschieting van Kennedy en Connally neergeschoten werd door de vermeende moordenaar van de President, Lee Harvey Oswald. De film is een belangrijke oorzaak geweest voor de vele complottheorieën die er nog steeds zijn en is zelfs gebruikt als bewijsmateriaal in de enige rechtszaak die de moord ooit met zich mee heeft gebracht, de zaak van Jim Garrison, officier van justitie in New Orleans, tegen Clay Shaw.


De film zelf is gemaakt naast het eveneens beroemd geworden grasheuveltje Grassy Knoll op Dealy Plaza. De totale tijd van de film was slechts 26,6 seconden. Enkele frames van de film zijn opgenomen door de Commissie Warren in het eindverslag. De 26,6 seconden aan beeldmateriaal bevatten samen 486 beeldjes, die afgespeeld worden in een snelheid van 18,2 beeldjes per seconde. Het is een film in zwart wit zonder enige vorm van geluid. Zoals al eerder genoemd was de film voor vele mensen het bewijs dat er meer achter de moord zat dan een gestoorde gek, al is dit tot op de dag van vandaag nooit bewezen. Door de beelden is er zelfs de theorie ontstaan dat de geheim agent naast de chauffeur de dader zou zijn, omdat het er in de beelden op lijkt dat hij een pistool in zijn hand heeft. In 1975 maakte het Amerikaanse publiek pas kennis met de beelden, toen het Tv-programma ’Midnight’ de beelden, op dat moment nog illegaal, vertoonde. In 1975 kocht de Familie Zapruder de beelden voor één dollar terug, om ze in 1998 voor zestien miljoen dollar weer te verkopen aan de Amerikaanse staat. Het origineel wordt op dit moment bewaard in het Nationaal Archief, al is het niet meer helemaal origineel te noemen, aangezien er tijdens het kopiëren bij Live Magazine iets mis is gegaan en zes beeldjes verloren zijn gegaan.
Ander beeldmateriaal

De Zapruder film is het enige beeldmateriaal waar je iets over hoort betreffende de moord op president Kennedy. Maar al die andere mensen die aanwezig waren, hebben die dan helemaal niks vastgelegd? Veel minder bekend beeldmateriaal is geschoten door Elsie Dorman. Dit omdat de moord zelf niet in beeld is, maar er wel vage beelden zijn van de omgeving, dit was dus niet erg goed bruikbaar als bewijsmateriaal. Ander beelden zijn gemaakt door Dave Wiegman, deze beelden zijn verwerkt in de film ‘The Assassination Files’. Deze film is vooral gericht op de aanwezigheid of juist afwezigheid van Abraham Zapruder en Marylin Sitzman (een werkneemster van Zapruder, die ook getuige was van de moord) op de stoep.

Mary Moorman heeft een foto gemaakt van de stoet, vlak voordat de schoten werden gelost.


De beroemd geworden foto van Mary Moorman

Er zijn een aantal debatten geweest over een aantal vage schaduwen op de achtergrond, te zien in de foto. Sommigen beweren dat het vier verschillende mensen waren, terwijl anderen het afdoen als schaduwen van de bomen. Meestal wordt deze wazige schaduw echter aangeduid als de ‘badge man’, omdat de figuur een politie uniform lijkt te dragen. Anderen beweren weer dat ze Gordon Arnold hebben gezien, die beweerde een film van de moord te hebben gemaakt vanuit die positie.

Moorman is ook opgeroepen als getuige. Ze vertelde dat ze een schot gehoord had toen de limousine haar voorbijreed. Daarna hoorde ze nog een schot of twee, nadat het hoofd van de president ontplofte. Ze zei dat ze niet kon vaststellen waar de schoten vandaan kwamen en dat ze niemand heeft gezien op de plek die aangemerkt was als plek waarvandaan de schutter schoot. Maar vanwege een verstuikte enkel was ze niet in staat te getuigen. Ze is later nooit meer benaderd.

Gordon Arnold beweerde ook aanwezig te zijn geweest bij de moord op Kennedy en hiervan beeldmateriaal te hebben geschoten. Hij vertelde dat kort na de moord een man met een politie uniform van de Dallas Police de film die hij zojuist gemaakt had opeiste. Er kwam toen nog een andere gewapende politieagent bij. Gordon zegt toen zijn camera te hebben afgegeven aan de gewapende agent en deze teruggekregen te hebben toen de film eruit verwijderd was (dus met vingerafdrukken van de agent erop).

Gorden Arnold is helaas nergens te vinden op foto’s of films gemaakt op de fatale dag. Ook heeft geen van de getuigen hem gezien. Dit maakt zijn verhaal natuurlijk wel een stuk minder geloofwaardig. Toch is er nog een documentaire uitgekomen over Arnold’s bewering, genaamd ‘The man who killed Kennedy’ in 1988.



1   2   3   4   5   6   7   8   9


De database wordt beschermd door het auteursrecht ©opleid.info 2017
stuur bericht

    Hoofdpagina