Profielwerkstuk De moord op John F. Kennedy Naam: Menno Heijboer Begleider: De heer drs. E. V. Burcksen John F. Kennedy, vermoord door ‘vriend’ of vijand?



Dovnload 352.88 Kb.
Pagina6/9
Datum22.07.2016
Grootte352.88 Kb.
1   2   3   4   5   6   7   8   9

Het verhaal van Judyth Vary Baker

Judyth Vary Baker was een vrouw die al vanaf haar jeugd bezig was met het bewijzen dat kanker een erfelijke aandoening is. Op haar zestiende won ze al een prijs en ze had een IQ van 155. De onderzoeken werden snel opgepakt door de politiek en een groot deel van de onderzoeken werd gefinancierd door de CIA. In april 1963 werd ze overgeplaatst naar New Orleans om haar land te dienen, zoals aan haar uitgelegd werd. Daar kwam ze in aanraking met Lee Harvey Oswald en al snel kregen de twee een verhouding. Beiden werkten in die tijd voor Reily Coffe Company, een organisatie die volgens haar een dekmantel was voor illegale praktijken van de CIA.


Oswald kreeg binnen het bedrijf allemaal simpele klusjes als schoonmaakwerk en andere makkelijke werkzaamheden. Hij was nauwelijks in het bedrijf aanwezig en Baker moest dat verbloemen door voor hem in te klokken en dergelijke. Hij was meer bezig met de ondergrondse praktijken zoals infiltratie in de kringen van Castro-aanhangers. Zijn werkelijke bezigheden werden gecoördineerd door Guy Banister, de voormalig FBI-Agent en rechts extremist. Dit verklaart ook waarom de secretaresse van het detectivebureau Oswald en Banister zo vaak samen gezien heeft. Er zijn ook foto’s gemaakt van Oswald die Pro-Cubaanse folders aan het uitdelen is, waarvan op één van die foto’s ook Baker te herkennen is. Enkele omstanders worden door haar aangeduid als CIA-agenten.
Naast Banister kwam Baker ook snel in contact met David Ferrie, die net als zei aan kankeronderzoek deed. In zijn appartement werden na zijn dood in 1967, een dag voordat hij ging getuigen, veel kooien met muizen aangetroffen, die dienden als proefdieren voor zijn experimenten. Ferrie deed echter veel meer dan een thuisonderzoek op kleine schaal, hij werkte in een ondergronds, door de CIA gefinancierd, laboratorium dat werd geleid door Mary Sherman. Ook Baker werd bij dit onderzoek betrokken en volgens haar verklaring leerde Oswald hier hoe hij moest omgaan met de transport van levende kankercellen. Het doel van dit hele onderzoek was om Castro met deze levende kankercellen te besmetten. Ook komt in de verklaring van Baker naar voren dat er veel contact was met de lokale Maffia. Oswald was kortom omgeven door zowel de CIA als de georganiseerde misdaad en ook rechtse extremisten met een extreme haat tegen de ‘communist’ Kennedy.
Alle onderzoeken wezen uit dat het virus werkte en eind september was Oswald verantwoordelijk voor het transport van het virus naar Mexico-City. Daar moest hij het afgeven aan een contactpersoon die het naar Cuba zou brengen. Op dat moment werd Cuba echter getroffen door een orkaan en Castro haalde al zijn medewerkers terug naar het eiland om de bevolking te helpen. Oswalds contactpersoon was niet in staat om het virus in ontvangst te nemen en al snel daarna ging de CIA volgens Baker over op plan B.
Als Castro niet op korte termijn omgelegd kon worden, moesten ze ervoor zorgen dat er een strenger bewind kwam die het Castro wel moeilijk kon maken. De, volgens mannen als Ferrie, Banister en Maffiabaas Marcello, procommunistische Kennedy moest met zijn softe beleid plaats maken voor het agressievere beleid van Johnson. Volgens Baker was Oswald ontstemt over deze gebeurtenis, aangezien hij president Kennedy graag mocht en hij absoluut niet mee wou werken aan de moord op JFK. Door de afname van bereidwilligheid werden zowel Oswald als Baker ontslagen.
Oswald ging daarna zijn heil zoeken in Dallas. Hij deed dit in de overtuiging dat hij het plan kon saboteren. Hij schoot wel vanuit het schoolboekendepot, maar dit waren slechts alarmerende schoten. Twee dagen voor de moord sprak Oswald nog met Baker. Dit was een emotioneel gesprek, waarin Oswald onder andere aan Baker vertelde dat ze de naam van David Atlee Phillps goed moest onthouden, de naam die ook in verhalen van Holt en Files terugkomt als contactpersoon tussen de CIA en de Maffia. Hij was volgens Oswald het brein van de CIA achter de aanslag. Ook verklaarde Oswald aan de telefoon dat hij aan de aanslag mee zou doen, zodat er dan in ieder geval één schot minder op JFK gelost zou worden. Vier dagen later was niet alleen president Kennedy dood, maar zag Baker de door haar zo geliefde Oswald doodgeschoten worden door Jack Ruby. Hij stierf op zijn beurt weer aan een extreme vorm van longkanker. Voor Baker was het in ieder geval wel duidelijk dat Ruby geïnfecteerd was met kankercellen, die ontwikkeld waren met de experimenten in het door de CIA geleidde laboratorium.
Op de dag dat Mary Sherman, die alle onderzoeken rondom het kankeronderzoek leidde, zou gaan getuigen, werd ze dood en ernstig verminkt in haar appartement aangetroffen. Dat was voor Baker een duidelijk signaal dat ze beter haar mond kon houden als ze nog langer wilde leven. Met niemand sprak ze ooit over haar tijd in New Orleans. Binnen vier jaar na de moord op president Kennedy waren al vijf van de acht onderzoekers in het geheime laboratorium overleden, allemaal onder zeer verdachte omstandigheden.
Toen Baker na een lange periode van stilzwijgen de film JFK zag, werden er volgens haar weer oude wonden opengereten. Ze vond het tijd om naar buiten te treden, en haar verhaal werd door de Amerikaanse media snel opgepakt.
Volgens Baker waren er vele instanties betrokken bij de moord op Kennedy, met de CIA als meesterbrein van het hele complot. De CIA regelde het geheime laboratorium waar het kankeronderzoek plaatsvond, regelde alle connecties met de Maffia en met mannen als Banister en Ferrie.

Het onderzoek was in eerste instantie gericht tegen de Cubaanse leider Fidel Castro, maar toen het ze niet lukte om het virus op Cuba te krijgen, besloten ze om het dichterbij te zoeken, bij president Kennedy wel te verstaan. Het softe beleid tegen Cuba en de mislukte invasie zijn de president volgens het verhaal van Baker fataal geworden. Hij kreeg Castro en zijn regering niet omver, terwijl dit wel de wens was van zowel de CIA, de Cubaanse ballingen en rechtse extremisten als van de Maffia, die voordat Castro aan de macht kwam een grote rol speelden in de drugshandel op het eiland. Conclusie van het verhaal is dat Lee Harvey Oswald als zondebok gebruikt is en dat de CIA de moord voor het grootste deel op zijn geweten heeft. Dit verklaard wel de nalatigheid van de geheime dienst tijdens het onderzoek, waarom er zo slecht met de getuigen omgegaan is, waarom ze direct wisten dat ze Oswald moesten hebben en alle verklaringen van betrokkenen tegen de geheime dienst.


Mensen die met hun gezonde verstand nadenken over alle verhalen en verklaringen, moeten toch eigenlijk wel inzien dat de CIA een grote rol gespeeld heeft bij de moord. Mensen die elkaar nog nooit ontmoet of gesproken hebben, verklaren allemaal hetzelfde. Dezelfde namen en instanties komen bij iedere verklaring weer terug. Dit kan mijns inziens geen toeval meer zijn.

Deelvraag 10: Heeft de Maffia iets met de moord te maken?

  • Kennedy’s relatie met de Maffia

  • Waarom kwam het de Maffia goed uit Kennedy weg te hebben

  • Aanwijzingen richting de Maffia


Kennedy’s relatie met de Maffia

Het is normaal gesproken niet erg gebruikelijk, dat een president contact heeft met de Maffia, maar in het geval van Kennedy is er gedurende zijn gehele periode als president Maffia-invloed geweest. Het begon al bij de verkiezingen, waar de Maffia in Chicago ingeschakeld werd door vader Kennedy, door middel van beroemdheid Frank Sinatra. Het was de bedoeling dat zij, door middel van hun grote invloed op de vakbonden, Kennedy aan een overwinning zouden helpen. Vanaf het moment dat JFK ook daadwerkelijk aan de macht kwam, stond hij bij de Maffia in het krijt.


Op het moment dat Kennedy zijn broer Robert als minister van Justitie aanwees, begonnen ook de problemen met de Maffia. De bedoeling was om het land te zuiveren van de georganiseerde misdaad die hem een aantal jaren eerder nog aan de macht geholpen had. Het begon met Maffiabaas Carlos Marcello van New Orleans, die het hoofddoel was. Het gerechtshof liet eerst al illegaal afluisterapparatuur op de telefoons, in de woningen en in handelsplekken van Maffialeden plaatsen, waarna ze Carlos Marcello arresteerden en verbanden naar Guatemala. Vanaf het moment dat hij terugkeerde in Louisiana, riep hij tegen iedereen die het maar horen kon hoeveel hij de Kennedy’s wel niet haatte, en dat ze spijt zouden krijgen van wat ze hem hadden aangedaan.
Door het hele land plaatste het gerechtshof afluisterapparatuur zodat ze te allen tijde op de hoogte zouden zijn van de plannen van de onderwereld. Dit zou niet in de rechtszaal te gebruiken zijn, maar gaf ze in ieder geval een stap voorsprong. De Kennedy broers kwamen in veel van deze gesprekken naar voren, om nog maar eens duidelijk te maken hoe diep de haat tegen beide broers was. Maffiabaas van Buffalo, Stephano Maggadino, schreeuwde in een gesprek dat ze die hele Kennedy familie moesten omleggen. Maffiabaas van Chicago, Sam Giancana, kwam met dezelfde soort teksten. In zijn geval lag die haat echter nog dieper tegen deze ‘verraders’, aangezien hij zijn macht gebruikt had om JFK op de plek te krijgen waar hij op dat moment zat. In enkele gesprekken werden er zelfs plannen gemaakt om de broers Kennedy daadwerkelijk te vermoorden. Het ging zelfs zo ver dat ze ervoor het Witte Huis binnen wouden dringen om dit plan uiteindelijk te volbrengen.
Een ander figuur die duidelijke motieven had voor het vermoorden van de Kennedy’s was Jimmy Hoffa, vakbondsleider en lid van de Maffia. De haat van Robert Kennedy was door meerdere omstandigheden uit het verleden zo diep, dat hij een persoonlijke vete tegen de vakbondsleider, die overigens ook vele contacten met Maffiabazen had, begon. Deze haat groeide alleen maar meer doordat de vakbonden die onder Hoffa’s hoede stonden als enige van de vakbonden Republiekeins stemden. Hij liet Hoffa’s woning, telefoontoestel en handelsplaatsen voorzien van afluisterapparatuur zoals bij de andere Maffiabazen.
De haat van de Maffia tegen de gebroeders Kennedy liep zo hoog op doordat ze zich verraden voelden en de broers niet van plan waren om hun acties tegen de maffia stop te zetten, net zo lang tot ze hun doel bereikt zouden hebben. Van de Maffia is het ook bekend dat ze meerdere plannen maakten om beide broers uit de weg te ruimen. Dit is nog maar eens een voorbeeld van hoe slecht de relatie tussen beide partijen was.
Waarom kwam het de Maffia goed uit om Kennedy weg te hebben?

Voor de Maffia waren er genoeg redenen om de Kennedy uit de weg te ruimen. De georganiseerde misdaad is ook niet voor niets een steeds terugkerend aspect in de samenzweringstheorieën. Ze voelden zich verraden door de Kennedy’s, waren de acties van de Kennedy’s tegen verschillende Maffialeden zat en ook zij hadden Cuba liever vandaag dan morgen bevrijd uit de greep van Fidel Castro.


Zoals al eerder in mijn werkstuk genoemd is Kennedy bij zijn verkiezing geholpen door enkele Maffialeden. Aangezien het verschil zo minimaal was is het vrijwel zeker dat hij het niet gered had zonder de hulp van de onderwereld. Ook had de Maffia de CIA en de regering al geholpen tijdens de Anti-Castro activiteiten. Op het moment dat Robert Kennedy in de pers aankondigde dat de Maffia tijdens de periode als president van JFK hard aangepakt zou worden, voelden de Maffialeden zich vreselijk verraden. Er werden zelfs acties ondernomen tegen Chicago Maffiabaas Sam Giancana, een man die door de Kennedy’s eigenlijk op hun blote knieën bedankt moest worden. Bijna de gehele onderwereld was uit op wraak op dat stelletje verraders en het is goed mogelijk dat het ze in samenwerking met andere instanties op 22 november 1963 gelukt is.
De hele situatie in Cuba was, net als voor veel anderen, rede voor haatgevoelens tegen Kennedy en zijn beleid. De Maffia speelde een belangrijke rol op Cuba tijdens de periode voor Fidel Castro, maar nadat Castro met een staatsgreep aan de macht gekomen was, kwam er ook grotendeels een einde aan de Maffiapraktijken op het eiland. Maffiabaas Trafficante beheerde meerdere Casino’s in Havana en beheerste voor een groot deel de groeiende drugshandel van Cuba naar de Verenigde Staten. Marcello had een groot casino voor een gedeelte onder zijn hoede, net als de wapenhandel van de Verenigde Staten naar Cuba en ook Jimmy Hoffa speelde een belangrijke rol in de wapensmokkel.
Doordat Castro de Maffia probeerde in z’n geheel van het eiland te verdrijven, en daar ook goed in slaagde, was het van groot belang voor de Maffia dat er een nieuwe staatsgreep gepleegd zou worden en de Maffia weer een grote rol van betekenis op Cuba kon gaan spelen. Deze staatsgreep bleef maar uit en iedere ondernomen poging mislukte. Het is aannemelijk dat de Maffia, die sowieso al een diepe haat tegen de Kennedy’s koesterden, toen gedacht moeten hebben dat ze het heft beter in eigen handen konden nemen.
Ondanks de betrokkenheid van de Maffia in de CIA-plannen om Castro omver te werpen, duurde de heksenjacht die de broers op de Maffia begonnen waren gewoon voort. Vele Maffiafiguren kwamen onder zeer strenge staatsbewaking en de ene na de andere aanklacht volgde. Er moet binnen de onderwereld ook eens gedacht zijn dat deze heksenjacht moest stoppen, iets wat de onderwereld direct van een goed motief voorziet.



John & Robbert

Kennedy in betere

tijden

Aanwijzingen tegen de Maffia

Maffiabaas Santo Trafficante liet een aantal maanden voor de moord het volgende aan een verslaggever weten: ‘’Let op mijn woorden, Kennedy zit in moeilijkheden, en hij krijgt wat hem toekomt (…) Kennedy haalt de verkiezingen niet. Hij wordt neergeschoten’’ 7 .


Een andere Maffiabaas, Carlos Marcello uitte soortgelijke teksten als Santo Trafficante. Volgens Edward Becker, een werknemer in de casino-industrie, ontmoette Marcello twee andere mannen waarvan hij de identiteit niet wist en bespraken de mannen de kwesties rondom de gebroeders Kennedy. Na een tijdje begon met name de taal van Marcello steeds dreigender te worden en hij verzekerde beide aanwezige mannen dat het probleem dat Robbert Kennedy heette binnen afzienbare tijd opgelost zou worden. De Kennedy’s zouden boeten voor wat ze de Maffia en met name hem aangedaan hadden. Diezelfde Marcello kwam eerder in dit werkstuk al naar voren met zijn uitspraak: ‘’Als je een hond zijn staart afbijt, blijft hij blaffen. Om hem stil te krijgen moet je de hond zelf afmaken’’ 8 . Marcello wist dat ze niet Robert maar John om moesten leggen, en doordat hij er zo enorm van verzekerd was dat dit binnen afzienbare tijd gebeurde, zou hij logischerwijs iets geweten moeten hebben van een complot.

Het gesprek tussen de drie mannen werd afgesloten met de bewering van Marcello dat om president Kennedy te vermoorden, ze het best een gestoorde gek zouden kunnen gebruiken die van alles de schuld zou krijgen. Vreemd genoeg gebeurde dit later ook in de vorm van Lee Harvey Oswald.


De wereldberoemd geworden moordenaar van Lee Harvey Oswald, Jack Ruby, was ook geen onbekende van de Maffia. Hij was van jongs af aan al betrokken geweest bij Maffiapraktijken en de onderwereld en zijn verklaring, die hij deed enkele uren nadat hij Oswald vermoorde, was ook niet erg geloofwaardig te noemen. Hij verklaarde dat hij mevrouw Kennedy een terugreis naar Dallas en de daarbij behorende verklaring wou besparen omdat ze het al moeilijk genoeg had. Al snel na deze ietwat ongeloofwaardige verklaring werd de link gelegd met de Maffia. De Maffia zou dan betrokken zijn bij de moord en waren bang dat dit uit zou lekken door Oswald. Uit reactie daarop besloten ze dat ook Oswald moest sterven zodat de vermeende Maffiadeelname in het complot niet uit zou lekken. Dat Ruby contact had met de onderwereld en vele Maffiafiguren is overduidelijk, aangezien veel van deze Maffiabazen vaak in zijn nachtclubs te vinden waren, velen hem in de gevangenis opzochten en er de jaren voor de moord ook veel telefonisch contact was geweest
Het HSCA, die de moord onderzocht nadat de Warren Commissie zo opzichtig gefaald had, concludeerde dat het absoluut mogelijk was dat Maffiabazen als Trafficante en Marcello bij een complot betrokken waren, maar dat het keiharde bewijs simpelweg ontbrak en dat ze weinig konden doen met enkel verklaringen.
In de eerder genoemde verklaringen door Chauncey Holt en James Files worden de Maffia in samenwerking met de CIA genoemd als daders. In de verklaringen van zowel Holt als Files komen in plaats van de namen Marcello en Trafficante de namen van Roselli en Nicoletti naar voren. Deze twee laatstgenoemde Maffiafiguren hadden in de dagen voor de moord opvallend veel telefonisch contact gehad met andere figuren uit de onderwereld, waaronder Marcello en Trafficante. Dit contact verminderde sterk na 22 november, maar wel werden veel Maffiabazen de 22e feestend gespot in een nachtclub. Terwijl heel Amerika in rouw was om het verlies van hun geliefde president, proosten deze figuren op de dood van Kennedy. Nicoletti en Roselli vonden enkele jaren later zelf ook de dood. Beiden stierven onder verdachte omstandigheden en beiden de dag voordat ze een verklaring af zouden leggen aan de leden van het HSCA voor het vernieuwde onderzoek naar de dood van JFK.
Deelvraag 11: Hoe verliep de enige rechtszaak?

  • De aanwijzingen die de rechtszaak veroorzaakten

  • De rechtszaak


De aanwijzingen die de rechtszaak veroorzaakten

Zoals al eerder verteld is er in de hele zaak rondom de moord op president Kennedy slechts één aanklacht geweest. Deze was tegen de steenrijke zakenman Clay Shaw, aangespannen door officier van justitie in New Orleans, Jim Garrison.


Garrison raakte in 1963 in de ban van de moord en begon toen al een kleinschalig onderzoek, dat overigens snel strandde. Hij liet toen al een contactpersoon van Oswald, David Ferrie, overkomen voor een verhoor. Hierin vroeg hij naar zijn banden met Oswald, aangezien Oswald altijd als extreemlinks gezien werd en hijzelf als extreemrechts. Hij beweerde Oswald nog nooit gezien te hebben en zeker nog nooit ontmoet. Een foto uit de marinetijden van beide mannen bewijst anders, en ook bij Ferrie’s werkzaamheden voor de CIA, het trainen van Cubaanse ballingen voor een invasie zijn ze vaak samen gespot. David Ferrie maakte tijdens zijn onderzoek een erg nerveuze indruk en vertelde veel onwaarheden, wat er voor zorgde dat de FBI hem enkele dagen later zou ondervragen. Deze vonden echter geen redenen om Ferrie langer vast te houden en zo stopte het onderzoek van Garrison voortijdig.

In de jaren daaropvolgend bleef Garrison lezen en kwam hij steeds uit op de vraag waarom. Waarom zijn de twaalf uur durende overhoringen met Oswald, direct na de moord, niet opgenomen ? Dit maakte het immers direct onbruikbaar. Waarom werden getuigen die absoluut zeker van hun zaak waren genegeerd? Waarom werden de drie mannen die in de wagon bij de spoorwegen dicht bij Grassy Knoll gevonden werden nooit serieus ondervraagd en zijn er geen documenten over de drie? Waarom moest Oswald in zijn marinetijd examen doen in Russisch, iets wat verder niemand anders hoefde? Al deze vragen zorgden ervoor dat Jim Garrison in 1966 besloot om zijn onderzoek naar de moord voort te zetten.


Hij verdiepte zich eerst helemaal in het leven van ‘de dader’ Oswald. Ondanks dat hij volgens de officiële verhalen extreemlinks was, werkte hij in één kantoor met Ex-FBI-agent en tegenwoordig privédetective Guy Banister. Toen de secretaresse van Bannister aan hem vertelde dat ze Oswald pro-Cuba pamfletten zag uitdelen, lachte Banister hierom. Hij vertelde dat het oké was, en dat hij aan hun kant stond. In het kantoor van Banister kwamen ook veel vreemde mensen. Cubaanse ballingen, David Ferrie, Lee Harvey Oswald en ook de later aangeklaagde Clay Shaw. Deze Shaw regelde een advocaat voor Oswald na de moord, maar dit proces is er door de dood van Oswald nooit gekomen. Ook zorgde hij ervoor dat Oswalds ontslag in de marine van oneervol naar eervol ging. Toch beweerde hij, net als Ferrie, dat hij Oswald nooit gekend of gesproken heeft. Banister leidde ook de trainingskampen voor Cubaanse ballingen, om ze voor te bereiden op een nieuwe invasie. David Ferrie trainde deze mensen en ook Lee Harvey Oswald was aanwezig. Toen Kennedy de kampen grotendeels opdoekte, waren zowel de ballingen als de extreem rechtse Amerikanen woedend. Zo groeide de lijst van mensen die Kennedy liever zagen gaan dan komen opnieuw met invloedrijke mensen als Guy Banister en David Ferrie, beiden nauw verbonden aan de CIA en de Cubaanse gemeenschap.
In zijn onderzoek kwam Garrison daarna terecht bij gevangene en homo Willie O’Keefe. Hij verklaarde dat er bij zakenman en eveneens homo Clay Shaw vaak feestjes waren, maar dat er ook veel vreemde aanwezigen waren, waaronder Cubanen, Ferrie en Oswald. Tijdens zulke vreemde ontmoetingen liepen de gemoederen vaak hoog op en werd er vaak gesproken over het vermoorden van Kennedy.

Ondanks verklaringen en aanwijzingen waren er voor Garrison nog meer vragen dan antwoorden. Waarom zijn er geen dossiers over Oswald bijgehouden? Hij was immers een landverrader. Waarom werden de drie mannen uit de wagon aangezien voor zwervers? Ze waren geschoren, netjes gekleed, gewassen en droegen nette schoenen. Waarom gingen zoveel getuigen en mensen met kennis dood voor een eventuele ondervraging? De spoorwegmedewerker die mensen achter het hekje op Grassy Knoll gezien had overleed door een eenzijdig auto-ongeluk op een ongevaarlijke weg. Een drugskoerier en hoer in dienst van Ruby ging dood enkele uren nadat ze had verklaard dat Oswald en Ruby elkaar al lange tijd kenden. Ze werd aangereden en de daders reden op hoge snelheid door. Zelfs een werknemer in één van Ruby’s nachtclubs bevestigde de band tussen Ruby en Oswald. Hij zou er redelijk vaak te vinden zijn met David Ferrie en Ruby zou de twee nog aan haar hebben voorgesteld. Ze durfde verder niet te praten, omdat ze wist dat de dood er anders op volgde.


De zaak werd met het moment vreemder en er kwamen meer vragen bij dan er werden beantwoord. Volgens Garrison werkte Oswald voor de regering. Er werd alles aan gedaan om hem zo schuldig mogelijk te laten lijken. Hij bestelde de wapens via een postorderbedrijf, terwijl het zonder registratie of vragen in iedere wapenwinkel in Dallas mogelijk was wapens te kopen. Waarom waren er enkele maanden voor de moord, en zelfs in 1961 toen hij nog in de Sovjet-Unie zat, meerdere Oswalds actief? Zij stalen auto’s van een autohandelaar, riepen tegen iedereen die het horen wou dat ze Kennedy dood wilden hebben en gedroegen zich opmerkelijk vreemd. Garrison vermoedde dat Lee Harvey Oswald inderdaad de zondebok was, zoals hij zelf bij zijn arrestatie ook zei. Vanaf dag één van het grote complot zou Oswald al vaststaan als de man die alle schuld op zich zou krijgen, en is er vanaf toen een beeld van hem gecreëerd dat ervoor zorgde dat men niet vreemd op zou kijken dat hij de moordenaar was.
Garrison was op dat moment overtuigd van zijn gelijk, dat het één groot complot was met Oswald als zondebok of in ieder geval, niet de Lonely Nut. Hij analyseerde de positie op de 6e verdieping van het Schoolboekendepot en kwam, net als velen, tot de conclusie dat het onmogelijk was dat Oswald in zijn eentje vanaf daar de president vermoord kon hebben. Hij had een waardeloos wapen, een boom blokkeerde voor een groot deel zijn gezichtsveld, er konden nooit in 5,6 seconden drie kogels afgevuurd worden en het tweede en derde schot vielen bijna tegelijk, wat al helemaal niet mogelijk is. Vlak voor de rondtour werd ook de route veranderd. De eerste route was een recht stuk vanwaar een schutter in het schoolboekendepot een veel beter zicht zou hebben en er geen hinder van bomen zou zijn. Na de verandering kwam een zeer scherpe bocht, waardoor er hard afgeremd moest worden en de schutters een goede kans hadden. Er ontstond op Dealy Plaza een driehoeksformatie vanuit het Schoolboekendepot, Grassy Knoll en het Dal-Tex gebouw, later ook naar voren gekomen in het verhaal van James Files. De enige persoon die de route kon veranderen was de burgemeester, Earle Cabell, broer van Charles Cabell. Laatstgenoemde werd door JFK als CIA-onderdirecteur ontslagen na de mislukte Varkensbaai-invasie.
Tijdens het onderzoek begon David Ferrie, een zeer belangrijk persoon in de complottheorieën van Garrison, te praten. Hij vertelde dat Clay Shaw voor de CIA werkte en dat niet alleen Shaw, maar ook Cubanen en Lee Harvey Oswald voor de CIA werkten. De Maffia en de CIA werkten al vele jaren samen en dat er in besloten kringen vaak gesproken werd over het doden van JFK. Enkele dagen nadat Ferrie deze informatie had doorgespeeld, stierf hij ook. Diezelfde avond werd ook een goede bekende van Ferrie dood aangetroffen, die blijkbaar ook het een en ander wist. In het huis van Ferrie werden allemaal kooien met muizen gevonden, die dienden als proefdieren in zijn zoektocht naar een geneesmiddel tegen kanker. Dit wijst terug naar de verklaring gegeven door Judyth Vary Baker, eerder in mijn werkstuk.

In het onderzoek werd er contact met Garrison gezocht door een informant, die in het Pentagon werkte. Hij wilde dat Garrison naar Washington kwam en daar zou de getuige zijn kant van het verhaal vertellen. Hij begon zijn verhaal met het feit dat hij weggestuurd was op een onbelangrijke missie, terwijl het zijn taak was extra beveiliging voor de president te regelen, zeker in een stad als Dallas. Onder normale omstandigheden zou er in een gevaarlijke stad als Dallas altijd rond de 200 man aan extra beveiliging ingezet zijn, zouden open ramen niet toegestaan zijn, zouden scherpschutters de omgeving in de gaten houden, zou de routeverandering nooit goedgekeurd zijn en zou het al helemaal nooit voorkomen dat een deel van de beveiliging teruggeroepen werd, vlak voor de moord. De geheime getuige was tijdens de moord in Nieuw-Zeeland, waar al vier uur, voordat de ondervragingen voorbij waren, informatie over de veroordeling van Oswald bekend was. Het hele kabinet was tijdens de moord in het Midden-Oosten, knokploegen in geval van rellen stonden in Washington klaar en de telefoonverbinding lag er van vlak voor de moord tot een uur na de moord uit, zodat er geen verkeerde geruchten konden ontstaan. De media informeerde de mensen dat Oswald de enige dader was en niemand kon het tegenspreken. De vraag blijft, welke organisatie dat allemaal voor elkaar kan krijgen. Iets wat wijst op een samenzwering in de hoogste kringen, waarvan de CIA duidelijk het beste motief had, maar ook de regering zelf niet vrijuit ging.


Kennedy wilde de troepen terugtrekken uit Vietnam, hetgeen een grote invloed op de wapenindustrie, de belangrijkste industrie in de Verenigde Staten zou hebben. Ook wilde Kennedy de Koude Oorlog beëindigen en geen nieuwe invasie op Cuba. Omdat er jaarlijks 80 miljard euro van het Amerikaanse geld opging in deze industrieën, kon men het zich niet veroorloven dat deze inkomstenbron voor de Amerikanen stop werd gezet. Daarnaast vond de regering dat Kennedy veel te lief was voor het communisme met zijn softe beleid. Zoals bekend verlengde Lyndon B. Johnson direct na zijn aanstelling als president de Vietnam oorlog. De getuige besloot zijn verhaal met de mededeling dat het hele complot ontstaan was door de mislukte invasie in Cuba en het softe beleid van Kennedy, en dat het een complot in de hoogste kringen van de Verenigde Staten was.

1   2   3   4   5   6   7   8   9


De database wordt beschermd door het auteursrecht ©opleid.info 2017
stuur bericht

    Hoofdpagina