Recensie Het uur nul – Dirk Bracke Uit Pluizuit Door Inge Umans



Dovnload 4.32 Kb.
Datum23.08.2016
Grootte4.32 Kb.
Recensie Het uur nul – Dirk Bracke

Uit Pluizuit

Door Inge Umans
Ben is een 16-jarige jongen als vele anderen: hij gaat naar school, hangt wat rond met zijn vrienden, rookt af en toe een jointje, drinkt af en toe een biertje, gaat naar fuiven en wordt verliefd op de veertienjarige Diana. Voor haar laat hij zijn vrienden steeds vaker links liggen. Maar de laatste tijd is Ben dikwijls ziek. Hij heeft bijna een longontsteking gehad, heeft vaak diarree en bloedneuzen, vermagert zienderogen en voelt zich snel moe. De dokter wil dat Ben een HIV-test doet. En dan valt het verdict: Ben is seropositief. Zijn wereld stort in. Hij durft het aan niemand vertellen. Uit angst zijn liefje te besmetten maakt hij het uit. Uiteindelijk vertelt hij het aan zijn ouders. Hij krijgt steun van zijn moeder maar zijn vader laat hem stikken. Hij is er van overtuigd dat aids een homoziekte is en dat zijn zoon een homo is en daar heeft zijn vader het moeilijk mee. Ben verzwakt, takelt verder af en belandt in het ziekenhuis. Geheel onverwacht komt Diana hem bezoeken. Aan haar durft hij uiteindelijk vertellen hoe hij besmet is geraakt. Wanneer Diana de ziekenhuiskamer verlaat, berooft Ben zichzelf van het leven.

Het boek verscheen voor het eerst in 1996 en is ondertussen al aan zijn vijfde druk toe. Het is een zeer hedendaags, realistisch en herkenbaar verhaal dat elke jongere zou moeten lezen. Het is tevens een informatief boek over aids dat jongeren waarschuwt en hen duidelijk maakt dat iedereen er slachtoffer van kan worden. De personages zijn duidelijk getypeerd en heel herkenbaar. Het hoofdpersonage Ben experimenteert met drugs en sex, vindt het belangrijk erbij te horen en wil indruk maken op zijn vrienden. Filip, Ben’s beste vriend, gaat een stapje verder in het experimenteren met drugs, wordt een heroïnejunkie en sterft na een ‘golden shot’. Diana twijfelt lang of ze er al aan toe is om met Ben naar bed te gaan en staat er op dat dit ‘veilig’ gebeurt. Het boek beslaat een tijdspanne van drie jaar en wordt chronologisch verteld, de hoofdstukken kregen, als een dagboek, allemaal een datum. Dirk Bracke slaagt er met dit boek opnieuw in een moeilijk thema in een vlot leesbaar verhaal te gieten. Hij leeft zich volledig in de jongeren in, schuwt geen ruw taalgebruik en windt er geen doekjes om. Het boek eindigt met een nawoord van Bart Peeters die sociaal verpleegkundige is en coördinator van de v.z.w. POENKI (Positief en kind).



De database wordt beschermd door het auteursrecht ©opleid.info 2017
stuur bericht

    Hoofdpagina