Rechterlijk Archief Veghel, inv nr. 102, attestaties 1742-1749



Dovnload 130.53 Kb.
Pagina1/4
Datum20.08.2016
Grootte130.53 Kb.
  1   2   3   4
Rechterlijk Archief Veghel, inv. nr. 102, attestaties 1742-1749

Samengevat door: Martien van Asseldonk

R102, fol. 1 (1-9-1742)

“Marten van Kilsdonk, geboortig alhier, die t zedert synen trouw altyt binnen desen dorpe heeft gewoont en ook den tyt van 15 jaeren het officie van president schepen heeft bedient, en in syne jonge jaeren dooreyst hebbende geheel Engelandt, Vrankryk, Spanjen, Napels, Dalmatiën, de Republiecquen van de Nederlanden, Genua, Venetiën, Roomen, geheel Italiën en voorts geheel Duijtslandt, nu gecomen tot den ouderdom van agtentzeventig jaeren, is neffens Hendriena de Poorter, zyne huijsvrouw, gecomen tot den ouderdom van negenentzeventig jaeren, met wien hij nu in egt is geweest den tyt van vyfftig jaeren, voor ons schepenen in Veghel gecompareert, verclarende uyt dien hooffde te houden syn gulde bruijloft feest, en ten respecte van dit seltsaem geval onder Godts goetheyt dus lange gepaert geweest, versogte sy egte lieden dat dese acte ten prothocolle mogte werden gestelt.”

R102, fol. 17 (19-2-1743)

Schepenen in Veghel verklaren op verzoek van Adriaen Claassen Rademakers, inwoner van Veghel, “dat ont(rent) een uur in de nagt tusschen donderdag en vrydag, zijnde geweest den twintigsten der gepasseerde maant december seventien hondert tweenveertig, in die sterke koude het ongeluk is coomen te gebeuren dat sijn suppl(icant)s woonhuijsinge, staande binnen desen voors(creven) dorpe genaamt over de Brugge, totaal door den brant is verteert, waardoor hij requirant, als sijnde daer inne alle desselfs meubilaire goederen, clederen, linnen, wollen, hoij, stoij, mitsgaders desselffs rademakers gereetschap en veel gesaagt hout daer inne verbrant, en met het uytterste gevaar van sijn leven als mede sijn vrou en ses cleijne kinderen geëchappeert, en waardoor is geraakt tot armoede. En waar van van ons schepenen versogt getuygenis der waarheyt, ’t geene wij aan hem om der waarheyt wille en mits haren bedroeffde en elendige staat daar inne door dit droevig ongeluk gecomen syn, niet hebben connen weijgeren, maar mede gedeelt, justiciren, regten ende regteren hem de behulpsame handt te bieden, en den requirant neffens Anna Maria sijne huysvrouwe te laten gaan, staan, passeren en repasseren met recommandatie aan alle medogende persoonen. Des sullende van dese geen langer gebruijck mogen maken als een halff jaar na dato deser.”

R102, fol. 36v (9-11-1743)

“Compareeren voor schepenen in Vechel ondergen(oem)t Caterina, huijs(vrou) Johannis Hellings, out ont(rent) 50 jaaren, Jenneken van Dieperbeek, w(edu)e Bernt van Eekeren, out 50 jaaren, en Francis van der Linde, out 51 jaeren, alle lieden van eeren, ende inwoonderen alhier, welke nae gerigtelijke citatie des vorsters onder solemneelen eede, aen handen der gecommitteerde vant officie affgelegt, hebben getuijgt, verclaart en gedeponeert, en sulx ter requisitie vant hoog officie der stadt en meijerije van S’ Bosch, waer ende waeragtig te weesen,


dat op woensdag, sijnde geweest den 23 der gepasseerde maant october deses jaars 1743, aen ieder haerder woonhuijsinge is gecoomen seeker persoon, wat bedaart van jaeren en grijs van hairen, sonder op sijn cleet agt genomen te hebben, bij haer bedelende, en een aalmoesse vragde. Dat dat is den selven persoon (soo men hoort) welke op den voors(creven) 23 door den vorster deser plaatse is geapprehendeert en den dato 24 dito ook door hem nae de stadt S’ Bosch is verbrogt.
Wijders verclaart de eerste dep(onen)te dat sij toen ter tijt aen hem tot een aalmoes heeft gegeven een duyt. En de tweede dep(onen)te verclaart aan hem een stuk broot met boter tot een aalmoes te hebben gegeven. En den derde dep(onen)t verclaart dat hij aen sijn deur quam bedelen, dog dat den vorster alhier, alsdoen in sijns dep(onen)ts huijs was, en desen bedelaar van den deur in huijs roepende, waer op den selven bedelaar binnen quam, vraagde na sijn attestatie, waer op den bedelaar antwoorde die niet te hebben, en daer op door den vorster wiert geapprehendeert.”

R102, fol. 72v (23-11-1743)



“Compareerden voor schepenen in Veghel ondergenoemt Gysbert Raijmakers, out ontrent 51 jaren, woonagtig alhier over de Brugge, genaemt aen de Hoogeijnde, en Aert Hendrik Tunisse, out ont(rent) 36 jaeren, ook inwoonder alhier ter plaetse genaemt aen de Leest, wesende lieden van eere en staende ter goeder naem en faem. Welke ter instantie van de h(ee)r Pero de Cassimajor, drossaerdt der heerlykheyt Deurne en Leijsel, hebben verclaert, getuygt ende gedeponeert waer ende waeragtig te wesen.
En voor eerst den eerste in ordine deponent, dat nu ont(rent) tien jaeren geleden, sonder den perciese dag onthouden te hebben, syn poort naest de straet die tot beveyliging van syn huysinge, schuur en plaets is dienende, van binnen wel was toegedaen met eenen houten tob. Dat ook een cleijn poortje daer neve was hangende, ’t geene met een eysere clink open en toe gaat. Ook selfs op de clink had gedaen. Dat ook synen schuurdeuren van binnen met houtere pinnen wel waere toegemaekt. Dat dit alles als na gewoonte de poorte en deure waeren voorsien en toegemaekt. Is in huijs en na bed gegaen, egter des nagts daer aen is gebeurt dat syn schuurdeur, die van binnen als voors(creven) getobt was, open is gedaen, en van desselfs schuur eeren off dorsvloer is affgehaelt en gestolen eenen halven sack rogge, als ook nog uijt den back trog die mede op dien eeren stont, gehaelt twee vaten boekweyte meel, als mede eenen nieuwen leegen meelsack getekent met roode verff met de letteren G : R, die hy dep(onen)t op de kar welke was staende op syn besloote plaets, was affgehaelt, apparent daer dese twee vaten meel ingedaen waeren geworden. En dat hij eerste dep(onen)t van dese gedaene dieverije syne nabeuren kennis gaff, en sig informeerde off sij niemant vreemts hadde gesien. Wanneer hem wiert gerapporteert dat sy hadden gehoort dat seekeren Hendrik Naats, voor desen schoenmakers knegt, alhier gewoont hebbende bij Otto de Lie, op wien sy geen goet vertrouwe hadde, hem deponent door Maria huysvrouw Daniel van Bergeyk wiert geseyt, dat desen Hendrik Naats naest haer deur ten huyse van den laeste dep(onen)te had geweest, en eenen meelsack gepresenteert te vercopen. Dat hij dep(onen)t op weg was om daer na toen te gaen, dog onderwegen horende dat denselve Naats all was vertrocken.
De tweede dep(onen)t, welke met syne broeder en suster te samen woonde neffens Daniel van Bergeijk, verclaert dat tyde voors(creven), nu ontrent tien jaeren geleden, en dat wel nae syn best onthout, des snagts circa twee à drie uuren aen syn woonhuijs is gecomen iemant cloppende op de deur en versogt om binnen te wesen. En gevraegt wien hy was. Antwoorde, soo hi meent, te syn eenen Hendrik Naats. Dat hij dep(onen)t de deur opende, desen Hendrik Naats binnen komende, seijde dat hy gewoont hadde by haeren nabuer Otto de Lie, schoenmaker, dat hij alsdoen by het vuur gink sitten en een pyp toeback rookte. Dat hij om syn leyff hadde eenen meelsack, synde synen hoedt en rock heel witagtig, en na sijn gedagte met meel bestove, en welke meelsack hij naer syn best onthout aen hem dep(onen)t presenteerde te vercopen, dog hy dep(onen)t daer toe geen speculatie hebbende, hem versogt te vertrecken. Dat Hendrik Naats seijde: “Laet my hier slaepen.” Dat hy dep(onen)t seijde: “Als gy slaepen wilt, gaet dan opt hoij op de balken liggen,” alwaer hy ook is henen gegaen, en sanderendaegs smorgens vroeg vertrocken. Verders verclaert hy tweede dep(onen)t dat hy smorgens hoorde seggen dat ten huyse van den eerste dep(onen)t rogge en boekwyte meel, ook eenen nieuwen meelsack was gestolen.”

R102, fol. 39 (11-12-1743)

De president schepen en een schepen verklaren “dat wij heden dato onderges(creven) door den chirurgijn Pieter Schippers den persoon van Jacobus van Gerwen, soldaat onder ’t regiment van den h(ee)re generael Kinschot in de compagnie van h(ee)re coll(onel) com(mandan)t Amant, ten huijse van desselffs moeder alhier hebben sien visiteeren de accidenten aen sijnen linkeren arm. En welke accidente sijn bevonden te bestaen uijt seer vuijle en quaadaerdige ulceratien, waer door niet in staedt is sijnen arm te connen gebruijken om dinst te doen. Dat wij voors(creven) Jacobus van Gerwen hebben hooren seggen seer gairne als soldaat te willen dienen wanneer in staat was, en dat bij soo verre den h(ee)re coll(onel) com(mandant) hem geliefde te laeten affhaelen en ook te laeten cureren, hem aengenaem soude sijn, off anders soo het sijn Wel Ed(ele) Gest(renge) behaegde alhier te laeten blijven tot dat genesen was, als dan verloffpas over te sende, off wel int geheel tijt van dienst te ontslaen en paspoort off briefke van ontslag te geven, alles int een en ander aen den h(ee)r coll(onel) com(mandant) overlaetende.”

R102, fol. 57 (23-7-1744)

De president, twee schepenen en Petrus de Jong, “gesw(oren)e clerq deeses dorps van Veghel”, verklaren “ons op dato onderges(cereven) ter versoeke van Roeloff Melis Segers, pagter van slants smalle tiende over den gehugte heij en Middeael onder de administratie van den h(ee)re rentm(eeste)r H. de Kempenaer, en dat over den saijsoene ingegaen primo Aug(ust)o 1743 tot primo Aug(ust)o deses jaers 1744, te begeeven op seker parceel lants, liggende onder voorgemelte clamp smalle tiende ter plaetse genaemt aen de Veghelse Heij opt Ven, toebehoorende en gebruijkt werdende bij Aert Tijssen van Berkel, aldaer woonagtig, groot circa een loop(ens)e ende aldaer gesien en gebleken zijnde dat het selve lant met vlasch is beset geweest, en daer van geheel op een wijnig off een vierde na, aan d’ eene eijnde staende, was affgehaelt.
Wijders dat den bovengemelte Aert Tijssen van Berkel opt selve lant besig was om het resterende vlasch, t geene daer nog op was staende, met syn bijhebbende volk uijt te plucke en op te binden. Dat na enige woorde wisselinge voors(creven) Aert Tijssen van Berkel bekende het vlasch vant velt sonder aengegeven off gekent te syn, heeft weggehaelt, seggende mede: “’t Geene datter nog staet sal ik ook weghaelen.” Waer op door Melis Segers borge en mede participant der tiende, soo seyde in onse presentie voor de begane fraude hem Aert Tysse van Berkel calangierde voor de boetens in dien opsigte gestatueert.”

R102, fol. 74 (29-10-1744)

Voor schepenen van Veghel verschenen Marten van Kilsdonk, oud-president, en inwoner van Veghel, oud 81 jaren, Jan Aart Schuppens, oud 83 jaren, en Hendrick Florus van Meeuwen, oud 87 jaren, ook inwoners van Veghel, om op verzoek van “den Hoog Gebooren Heer Baron van Neverle”, een verklaring af te leggen. Zij verklaren “dat haer deponenten seer wel bekent is, en nog voorstaat, dat in den jaere 1672 en 1673 de armée van sijn Majesteyt den Koning van Vrankrijk in onse naebuurschap, soo binnen de Barronie van Boxtel, als op de heyde van de Heerlijkheydt Heeswijk heeft gestaan, en eenig tyt gecampeert geweest. Dat selfs een gedeelte van die armée binnen desen dorpe in heeft geleegen en andere hier door is gemarcheert. Dat alsdoen ieder soo veel mogelijk om ’t zijne te behouden, haere beste effecten na elders verbrogte. Dat ook tijde voors(creven) alhier en omliggende plaatse veele strooperijen en plunderingen geschieden, selffs van dat droevig gevolg is geweest, dat twee van onse ingesetenen door de stroopende partijen daer bij het leeven hebben gelaeten, andere aan de staart van den paarden gebonden en nagesleept. Dat sij ook meenigmael hebben hooren verhaelen dat alsdoen door het plunderen en destrueeren veele documenten en papieren van de griffie sijn weweg en int ongereet geraakt.
Wijders verclaeren wij schepenen dat opgemelte deponenten sijn inwoonderen alhier, persoonen van eere en goeden naem en faem en weesende bij haer volle verstant, met verdere betuijging dat sij allen ’t geene hier vooren staat ook meenigmael hebben hooren verhaelen, den elendigen staat waarinne tijde als booven desen dorpe sig alsdoen bevont, en datter alsdoen veele papieren vermist sijn en mede ons dorps verpondingsboek. Soo als ook nae alle waerschynelykhydt gebeurt is, want dat sij hebben gesogt nae diverse privilegien voor hun aen dese gemeente vergunt, niet alleen op de griffie, maar selffs in de comme, deselve niet hebben connen vinden.”

R102, fol. 78 (6-1-1745)

Voor schepenen in Veghel verschenen Wijnant Tijssen, wonende in Veghel aan de Hooge Heijde, oud ongeveer 40 jaren, Francis Willem Jans, oud ongeveer 26 jaren, en Peter Peters van Vorstenbos, oud 27 jaren, de laatste twee wonende in Veghel aan de Hooge Heijde opt d’Erp, om op verzoek van Aart Tyssen van Berkel een verklaring af te leggen.
Wijnant Tijssen verklaart “dat hij van sijn 17 of 18 jaar aff den tyt van ont(rent) agt jaaren daar op agter den anderen volgende zijn ouders schaapen heeft geheudedt en ter wijde gebragt en gedreeven, en in dien tussen tyt meenigtmaal heeft laaten wijden op de gemeente genaamt de Hooge Heijde bij de Drije Huijsen. Dog dat hy noijt ter plaatse voors(creven) weydende van eenig geswoore off andere dorps bediende daar over is calangiert geworden.
De tweeden deponent (Francis Willem Jans) verclaart van zijn tiende jaar aff en so successivelijck tot sijn seventiende jaar toe zijn ouders schaapen ter plaatse Hooge Heijde bij de drije huijsen voornoemt ook meenigmaal heeft geheud en laaten weijen, sonder ook dieswegens aangesprooken off becalangiert te worden.
Den derden en laatsten deponent (Peter Peters van Vorstenbos) verclaart van zijn tiende jaar aff en soo vervolgens den tijt van drije à vier jaren aan den anderen ter plaatse Hooge Heijde bij de Drije Huiysen voorn(oem)t sijn ouders schaapen mede meenigmaal heeft geheud en laaten weijden, sonder dat hij daar over is becalangiert geweest.”

R102, fol. 78v (30-1-1745)

Voor schepenen in Veghel verschenen Jan Jacobs van der Meulen, “regeerend schepen”, Jan Hendrix van de Heyden, “geweesen borgem(eeste)r”, en Jacob Hendrik Jans, inwoners van Veghel, om op verzoek van Jenneke, weduwe van Roover Jans, en Hendrik Rut Hendrik Rutten, wonende op de hoeve de Grootdonk int Eerde, en hun buren, een verklaring af te leggen.
Zij verklaren dat Jenneke, weduwe van Roover Jans, en Hendrik Rut Hendrik Rutten “het droevig ongeluk hebben gehadt alle haar hoornbeesten oft rundvee, op één na, tusschen den 28 (decem)ber1744 en 27 januarij deses jaeres 1745, en dus binnen een maandt ten getalle van drijentwintig beesten door de altans besmettelijke siekte onder het rundvee regneerende zijn coomen aff te sterven, zijnde de eende die nog alleen overig is, en die soo men vertrouwt de siekte doorgestaan heefft, nog levendig.
Gevende zij deponenten voor redenen van welwetentheydt dat zij zijn nabuuren van de voors(creven) requiranten en van tyt tot tyt dit smettelijck en waarlijck medeleijdent verlies van alle der requiranten rundvee (tot op een na) met droeftheyt hebben aanschouwt.”

R102, fol. 79v (10-2-1745)



Voor schepenen in Veghel verschenen Hendrina, vrouw van Anthoon Geelkerken, Francis Callars, en zijn vrouw Annemaria, wonende in Veghel, “luijden van eere”, om op verzoek van Hendrina Hendrix van de Laarschot, “jongedogter”, inwoonster van Veghel, die is geassisteerd door haar vader Hendrik Bastiaens van de Laarschot, een verklaring af te leggen.
Zij verklaren dat zij “seer wel kennen sekeren Jan Thonisse Verhoeven, zijnde knegt bij Willem van de Broek, bierbrouwer alhier, althans bruydegom met Jenneke Jan Goorts. Dat den zelven Jan Thonisse Verhoeven tijde wanneer sy comparante woonde in de huysinge aan de Roomsche Kerke alhier, alwaar heden woonagtig is Peter Walraeven, en aldaar tapneeringe deeden, dagelijx en dus menigmael wel een halv jaar gedurende bij haar is gekomen met de requirante in dezen. Dat zij menigmael hebben gezien en ondervonden dat gemelde Jan Thonis Verhoeven sterke vrijagie over en met de requirante maekte en die beijde veele liefde en genegentheidt malcanderen waeren toedragende. Dat hij Jan Thonis Verhoeven de requirante altijt met het een en ander trracteerde, en ook zelve altyt het gelag betaalde en tegens haar comparante zijde: “Als mijn liefste, denoterende daer mede de requirante, iets verteert off ick er bij zij off niet, ick zal het betalen, en gijlieden moet geen gelt van haer nemen.”
Wijders verclaren zij comparanten dat op, off ontrent den twintigsten april 1700 vier en veertig sonder nogtans den precisen dag onthouden te hebben, voorschreven Jan Thonis Verhoeven met de requirante in dezen bij haar zijnde in den camer, den requirante alsdoen hebben hooren zeggen: “Jan, wij hebben malcanderen zoo lange gevreijt, en gij hebt mij dikwils belooft mij te zullen trouwen, maar ’t is off gij mij voor de geck houdt.” Dat voorschreven Jan Thonis Verhoeven met de grootste versekeringe en betuijginge van liefde (zoo haar toescheen) daer op antwoorde en zijde tegens de requirante (haar gevende zijne handt): “Daar is mijn handt. Ick zal u trouwen en niemant anders. Ick zal het doen aenstaende zaturdag, (zynde de alsdoen volgende) en blijft dan t huijs, ick zal komen tegen vier uuren, dan is het nog tijdt, want dan is de zon nog niet onder. Ik zal misschien wel na de Grave off na de Peel moeten vaeren, maar zal maken tegen die uur hier te zijn.”
Voegende sij eerste comparante aldaar nog bij dat cort na die tijdt, wanneer voors(creven) Jan wederom aan haar huijs was, sij teegens hem zeijde: “Wel Jan, wat beduijt het dat gij uw woort niet gehouden hebt van met uw liefste zaturdag te hebben ondertrouwt, daar gij het haar belooft hadt?” Dat hij daar op antwoorde: “Ja, ick soude het hebben gedaen, maar daar was iets voorgevallen. Dog ick zal se trouwen.” Hetgeene den zelven menigmael repeteerde.
Voorts voegen sij twee laatste comparanten alnog bij haar voor verclaarde, dat niet lange tydt daar na voors(creven) Jan en de requirante bij haar waeren. Dat de requirante hem alsdoen vroeg: “Jan, wanneer zullen wij nu trouwen?” Dat hij alsdoen zijde: “Daar is myn handt. Ick zal u trouwen aanstaende zaturdag (alsdoen eerstcomende). Ick soude al lang gedaen hebben, maar het een en ander heeft my belet.” Dat hij comparant daar op aanstonts antwoorde: “Daar geeve ick een romen genever op,” zoo als hij ook deede en die onder malcanderen consumeerden.”

R102, fol. 100v (12-5-1745)

Voor schepenen van Veghel verschenen Gerardt van der Landen en Willem van Doorn, “regerende schepenen deses dorps”, en Gerardus de Jong, “erffs(ecreta)ris alhier”, die verklaren “dat Hendrik Goorts van den Boogaert, slagter en inwoonder alhier, weesende een man van eere en staende ter goeder naem en faem, op vreijdag den dertigsten der gepasseerde maendt april bij haer deponenten hadt vervoegt en te kennen gegeven dat den requirant voornemens was met eenentwintig hoornbeesten, die hij seijde soo binnen dese plaetse als Erp, waer geene besmettelyke siekte gepasseert, had gecogt, te transportere nae Hollandt, om deselve aldaer op hope van winst weder te vercopen en ten dien eijnde van haer deponenten was versoekende certificatie in forma.
Dat de deponenten hem requirant seijde dat haer Hoog Mog(end)e de Heeren Staeten Generael der Vereenigde Nederlanden by placaet hebben verstaen geene certificatie van rundtvee tot den eerste juny noodig te weesen, waer op hij requirant is vertrocken.”

R102, fol. 101 (14-5-1745)

Voor schepenen van Veghel verschenen Lambert van den Boogaert en Gerardt van der Landen, “regerende schepenen deses dorps”, die verklaren “dat Pieter van Nelaen, inwoonder binnen de stadt Schiedam, op vreydag den dertigste der gepasseerde maendt april by haer deponenten hadt vervoegt en te kennen gegeven dat den requirant voornemens was met negentien hoornbeesten, die hij seyde soo alhier als in de omliggende plaetsen hadt gekogt, te transporteren nae Hollandt, om deselve aldaer op hope van winst weder te vercopen, en ten dien eijnde van haer deponenten was versoekende certificatie in forma.
Dat de deponenten hem requirant seijde dat haer Hoog Mog(end)e de Heeren Staeten Generael der Vereenigde Nederlanden by placaet hebben verstaen geene certificatie van rundtvee tot den eerste juny noodig te weesen, waer op hij requirant is vertrocken.”

R102, fol. 101v (11-6-1745)

Voor schepenen van Veghel verschenen Hendrik Jan Sleeuwens, Dirk Jacobs Versantvoort, Jan Ariens Reijbroek, en Maria, weduwe van Jan Hendrik Hacken, “alle lieden van eere en van competenten ouderdom, en staende ter goeder naem en faem, inwoonderen alhier” om op verzoek van Johannis Jan de Weert, ook inwoner van Veghel, een verklaring af te leggen. Zij verklaren dat zij “op vrijdag den dertigste der maendt april deses jaers 1745 aen den req(uiran)t hebben gelevert gehadt vier rundtbeesten, namentlyk den eerste dep(onen)t een bloedt roode, oud ont(rent) 10 jaer. Den twede dep(onen)t een bleek roij spekel, oud circa 10 jaer. Den derde dep(onent een swarte spekel, oud agt jaer. De vierde dep(onen)te een bleeke blaer, oud circa ses jaer, om soo den req(uiran)t seijde, te verbrengen naer Schiedam, om alder op hope van winst weder te vercopen.
Verders verclaere sij dep(onen)ten dat dese oors(creven) beesten ieder uijt haere stalle sijn gecomen en dat, Godt loff, tot nog toe daer inne geene besmettelyke siekte onder het rundtvee off kalveren is geweest.”

R102, fol. 105 (5-8-1745)

Voor schepenen van Veghel verscheen Mighiel Bouwmans, “armmeester deses dorps van Veghel voors(creven), te kennen gevende dat tot laste van den armen voorgemelt waren agtergelaten op den 30e junij deses jaers 1700 vijffenveertig drije kleijne kinderen, te weten twee jongens en een meijsje, door sekeren Dirk Swael, derselve vader, hebbende die verwekt bij Maria van Malsen, voor eenige tijdt deser werelt overleden.
Ende alsoo hij gaerne uijt cragte van sijnen eedt int aenvangen sijner bedieninge gedaen, devoiren doen wilde tot ontlasting van den armen, byvriende en magen dierselver kinderen als andersints, maer daer in niet met voorspoet en succes iets siet te effectueeren, het en waere een declaratoir hadt, dat waerlijk de saek, alsoo met Dirk Swael voors(creven) en derselver kinderen geschape zij, versogte hier wegens van ons behoorlijk declaratoir.
Soo ist dat wij schepenen ondergen(oem)t, prijsende den eiver van voors(creven) arm(meeste)r in desen, verklaren en doen condt hier mede op den eedt int aenvange onser bedieninge gedaan, dat de persoon van Dirk Swael op sekeren nagt die geweest is tussen den negenentwintigste en dartigste der maendt junij, dog den dag onbegrepen, deses jaers op een kar zyn (na vrouwen overleijden) nog overig gehouden goedt gelade hebbende en dus met pack en sack zij doorgegaen, zonder syn huijsheer te voldoen, off syne hier bovengem(eld)e drije kinderen ietwes tot alimentatie off kleding en deksel te laeten, ofte die aen iemandt aen te bevelen, met een woort schandelijk geabondeert.”

R102, fol. 111v (4-9-1745)

“Alsoo Dirk Swaal op den dertigsten junij jongstleden des snagts masitieuselijk zijne drye onnoosele kinderen verwekt bij zijne overledene huysv(rouw)e Maria van Malsen, niet alleen had geabondonneert, maar selffs niets ter wereld tot derselver subsistentie alhier gelaten, in tegendeel alle zijne effecte op een kar meede genoomen.
Dat provisioneel deselve kinderen van wegens den armen deses dorps van Veghel werden onderhouden. Dat men ontdeckt hadde geseijde Swaal sig tot Middelborg was onthoudende, apparent met intentie na Oost oft West Indië te begeven. Dat de armm(ees)ter alhier sig by req(ues)te aen de Ed(el) Agtbare heeren borgem(eest)er en schepenen hadde geaddresseert en versogt detensie op sijn persoon, (soo als men onderrigt is) reets geschiet is. Dat nu verders van schepenen deses dorps van Veghel een naarder req(ues)te wert gerequireert om aan haar Ed(el) Agtbare Vaders te presenteeren met versoek om gemelte Dirk Swaal nae Indiën te mogen senden ten eijnde van op die wijse eenige subsistentie voor zyne clandestine verlate kinderen te connen hebben. Dat heeren schepenen van Veghel daer toe wel willen treeden, egter niet gaerne in eenige moijelijckheden oft oncosten soude vervallen.
Soo compareerde voor ons schepenen in Veghel ondergenoemt juffr(ou) Odilia Schot, woonagtig tot Breda, belooft en bij desen aanneemt allent geene regenten of armm(eeste)rs van Veghel ter saake voors(creven) mogte overcoomen, niet alleen te indemneeren, maat zelfts alle costen, soo int uijtrusten als andesints wat naam soude mogen hebben, buyten costen van regenten en armm(eeste)r alhier en alle andere te sullen besorgen en dus van alles cost en schadeloos houden.”



  1   2   3   4


De database wordt beschermd door het auteursrecht ©opleid.info 2017
stuur bericht

    Hoofdpagina