Reisverslag Bolivia Argentina 2003 Woord vooraf



Dovnload 40.73 Kb.
Datum16.08.2016
Grootte40.73 Kb.

Reisverslag Bolivia - Argentina 2003


Woord vooraf

Het was voor ons niet de eerste keer dat we dit continent bezochten, maar wel de eerste keer dat we Bolivia aandeden. Deze bestemming deed ons eerst wel een beetje twijfelen, we stonden er een beetje onzeker voor, op reis naar het "Armste land van Zuid Amerika". Maar na het lezen van vele reisverslagen raakten we toch wel héél nieuwsgierig naar al dat moois die het land zou te bieden hebben. En ja hoor, achteraf bekeken viel het wel heel goed mee. Het is echter wel belangrijk dat men zich op voorhand goed informeert door het doornemen van reishandboeken en reisverslagen, zodoende kan men veel problemen vermijden die de reis zouden kunnen verzuren. We reisden buiten het hoogseizoen en hadden daarom niets gereserveerd op voorhand, noch voor overnachtingen noch voor excursies. We hadden echter wel een reisplan opgesteld maar dit konden we, op de binnenvluchten na dan, naar de omstandigheden of onze wensen bijsturen. Dit was wel soms héél comfortabel want op deze manier konden we soms wat langer op een bepaalde plaats verblijven of een stukje overslaan.

We gebruikten volgende reisgidsen: "Reishandboek Bolivia" en "Reishandboek Argentinië" allebei van de uitgeverij Elmar. Af en toe stelden we wel eens een onjuistheid vast in verband met prijzen of adressen maar dat leidde echter nooit tot problemen. Deze boeken zijn zeker aan te raden.
BOLIVIA
Santa Cruz de la Sierra

De stad is gelegen op een hoogte van 437 m en is met zijn 700.000 inw de tweede stad van Bolivia.

Met het vliegtuig komt men aan op het vliegveld "Viru Viru" die zo'n 15 km van het centrum verwijderd ligt. Met een microbus kom je voor 5 Bs tot aan de eerste "anillo" ring die het centrum omcirkeld. Een taxi kost al gauw 30 Bs. Als men de stad binnenkomt heeft men niet de indruk dat dit de "tweede" stad van Bolivia is, want het oogt hier opmerkelijk open en kalm.

We overnachtten in "Residencial Bolivar" een 2 persoonskamer voor 90 Bs incl een gewoon ontbijt. Men kan er lekker vers vruchtensap of frisdrank verkrijgen. Er is een mooie patio met hangmatten en rondvliegende toekans en enkele eendjes die bij een overweldigende dondervlaag gretig rondzwemmen op het ondergelopen koertje, héél gezellig.

We maken een uitstap naar "Dunas de Palmar" of "Parque Lomas de Arena", enkele enorme zandduinen een kleine 20 km ten zuiden van de stad, niet zó spectaculair maar toch een bezoek waard. Men kan er bij droog weer heen met een taxi (wij deelden een taxi met 4 pers voor 100 Bs).
Van hieruit naar Sucre met de bus is een rit van zo'n 12 uur, daarom hadden we vooraf een vlucht gereserveerd . Liever het vliegtuig die er met een ommetje langs Cochabamba slechts 1 ½ uur over doet (65 €)
Sucre

Vanaf het vliegveld naar het centrum voor 10 Bolivianos. Wie voor de eerste keer in Bolivia komt, heeft onderweg naar het centrum ogen tekort. Hier loopt het vol met bewoners in traditionele kledij en het handelsleven speelt zich hier ten volle op straat af. Dit is het echte Bolivia!

De Witte Stad, op enkele heuvels verspreidt en volgens de reisgids wel de mooiste van het land. Bij aankomst is het er razend druk doordat er in dit weekend een Missverkiezing plaats vind. We vinden onderdak in het kraaknette "La Posada" waar we voor een flatje 30 USD betalen, incl een overheerlijk ontbijt. Er is ook een restaurant. De volgende dag verblijven we in "Hostal Colonial" gelegen op de plaza 25 de Mayo voor 20 USD incl ontbijt. Het heeft een mooi dakterras met uitzicht op de Plaza 25 de Mayo. Hostal Bolivar zou ook een goeie keuze geweest zijn. Het is heerlijk vertoeven op die mooie plaza en de voorbij trekkende mensen gade te slaan, al dan niet in traditionele klederdracht. De jonge schoenpoetsers verdringen er elkaar om voor enkele Bolivianos (Bs) jou schoenen een beurt te mogen geven. Mooi om zien hoe handig ze met het glansborsteltje overweg kunnen. Men kan er ook rustig wandelen in de mooie aanpalende straten. Eetgelegenheden naar ieders smaak hier…

We rijden mee met de kleurrijke "Dinotruck", een excursie van 30 Bs naar een cementwinningsterrein. De ganse tour is op poten gezet door een Zwitser die reeds vele jaren in Sucre woont. We zien er "prints" voetafdrukken van dinosauriërs die er miljoenen jaren geleden hun sporen achterlieten. Deze zitten verborgen tussen de vele lagen die dagelijks ontgonnen worden om er het cement van tussen te halen en telkens worden er nieuwe prints bloot gelegd. Een aan te bevelen excursie die men voor de prijs zeker niet moet laten!! http://www.andeanjewels.com/sucre/espanol/ogd-spu.htm


Tarabuco

Vanuit Sucre kan men makkelijk naar de zondagsmarkt in Tarabuco, een 60-tal km zuidoostwaarts. Een heen en terug ticket met "Trans Real" kost 20Bs. De bus vertrekt aan het kantoor om 8 u (op de hoek van Calle Aniceto Arce - San Alberto) en de rit duurt 1 ½ uur. Een groepje muziekanten rijdt met ons mee en brengt enkele mooie nummertjes gedurende de rit. De weg slingert zich door een droge doch mooie bergachtige streek op een duimbreedte van de in verval geraakte spoorweg naar Tarabuco. Hier en daar passeert men kleine dorpjes. Het stadje Tarabuco wordt op zondag omgetoverd tot een kleurrijke marktplaats. Wie hier verschillende klederdracht of hoedjes wil fotograferen komt filmrolletjes tekort, alhoewel enige discretie wel wensbaar is. We kuieren rond tot 12.30 (ruimschoots tijd om een en ander te zien) en hebben dan de bus terug naar Sucre. Niet te missen!!


Van Sucre naar Potosí

Vanuit Sucre een 3-tal uur met de bus (Trans Real 30 Bs, vertrek om 7.30 u). We rijden voorbij "Puente de Sucre" een hangbrug over de rivier (jammer dat de bus hier niet een keer stopt, nadeel met bussen) en naarmate we Potosí naderen komen we steeds hoger en hoger. We ondervinden weinig hinder van blokkades, alhoewel het protest tegen de verkoop van "het gas" en de afkeer tegen de huidige president steeds heviger wordt. Het landschap onderweg is zeer bijzonder, bergen en diepe valleien, uitgestrekte hoogvlaktes en landerijen die men nog met os en ploeg bewerkt…hou de camera bij de hand!!


Potosí

We bevinden ons hier op meer dan 4000 m, en dit voel je. We delen een taxi met een Hollands koppel om naar het hostal te rijden. Het kost de chauffeur moeite vanwege de blokkades die rond het centrum aan de gang zijn het hostal te bereiken. In iedere straat is er een opstopping en de uitlaatgassen van de vele verhakkelde voertuigen geven de al schaarse lucht een blauwgrijze tint met bijhorende stank. We logeren in "Hostal Turista" in een koud en pover tweepersoonskamertje voor 90 Bs, ontbijt voor 5 Bs/pp extra. Bij het opgaan van de trap bonst ons hoofd alsof we net de 100 m gorden hebben gelopen. Na enige uurtjes platte rust verkennen we de stad en gaan even informeren voor een excursie naar de zilvermijnen. We merken al gauw dat we het hier vanwege de hoogte héél rustig aan zullen moeten doen.

We stappen binnen bij "Carola tours" en betalen 10 USD pp voor een excursie naar de mijnen. De volgende morgen vertrekken we om 8 uur en merken dat we slechts met zijn drieën zijn, gids inbegrepen. We beginnen met een bezoek aan "Plaza Miniero" de "mijners markt" waar we enkele giften voor de mijnwerkers dienen te kopen (dynamiet, lont, cocabladeren, sigaretten en een flesje pure alcohol, samen ter waarde van zo'n 30 Bs). Daarna gaan we bij de gids thuis om beschermende kledij aan te trekken om vervolgens het domein van de mijnwerkers "Cerro rico" te betreden. Een korte stop bij de kapel vanwaar een mooi uitzicht over de ganse stad en tot slot het bezoek in de mijn tot het 3e niveau. Nadat de gids onze carbidlampjes heeft geprepareerd banen we ons een weg door de donkere en mysterieuze gangen van de mijn. Af en toe moeten we op handen en voeten door nauwe gangen kruipen en komen we in ruimtes waar enkele mijnwerkers zilver aan het ontginnen zijn. In een gang kunnen we de luchtverplaatsing van 11 opeenvolgende explosies aan de lijve ondervinden, al na de eerste ontploffing waait het vlammetje van onze carbidlamp uit, akelig gevoel. We eindigen onze tocht bij "El Tio" de duivel, die hier geëerd wordt en offers krijgt in de vorm van cocabladeren en sigaretten. We zijn ongeveer 2 uur in de mijn geweest.

Achteraf stellen we vast dat we toch wat veel betaald hebben, zeker in deze periode van het jaar. Een betere touroperator zou Koala-tours zijn geweest. Reserveer dus niet bij de eerste de beste tour operator. Verder zijn hier bezienswaardig de Plaza 10 de Noviembre, El Arco de Cobija, enkele kapellen met héél mooie voorfaçades, "Casa Real de la Moneda" die wij helaas niet konden bezoeken, los Molinos, enz... Buiten Potosí hadden we nog graag een bezoek gebracht aan Don Diego, een stadje gelegen in een agrarisch gebied waar ook thermale baden te bezoeken zijn, waar we door reden op weg naar Potosí maar helaas niet halt hielden.


Van Potosí naar Uyuni

De busterminal ligt even buiten het centrum. We nemen een bus bij "Emperador" 30 Bs, normaal een tocht van 6 uur, die zou om 11.30 vertrekken maar het wordt 12.45 u. Tijdens het instappen op de bus is er al iemand een rugzakje gestolen, het lag nochtans boven haar hoofd op de bagageplank. Ook horen we van iemand die zijn rugzak opengesneden werd en zo zijn geldbeugel gestolen werd. Dus wees op uw hoede!!! Door blokkades tussen Potosí en Uyuni moet de bus voor een stuk een rivierbedding volgen en duurt de rit een uur langer.

We rijden alweer door een prachtig landschap en hebben één enkele stop bij een totaal afgelegen hotel waar men even kan plassen (in open lucht) en iets kan kopen om te drinken. We passeren later ook nog enkele kleine dorpjes waar de mensen met de armen in de lucht ons precies boos toeroepen. Blijkbaar wordt de onrust alsmaar groter. Daarna begint de laagstaande zon stilaan plaats te maken voor de mantel der duisternis. Het is al pikdonker tegen de tijd dat we in Uyuni aankomen.

Uyuni

Een stadje die zo'n 10.000 inwoners telt, gelegen aan de rand van het enorme zoutmeer "Salar de Uyuni" op een hoogte van 3660 m. Bij aankomst aan de busterminal worden we belaagd door tal van mensen die ons willen overtuigen om bij hen een excursie te boeken. We hadden reeds een aanrader, "Hostal Merith" die eveneens excursies organiseert onder de naam Oliva tours. Diezelfde avond bespreken we de 4-daagse tour (65 USD pp). We overnachten hier voor 60 Bs en 10 Bs extra voor ontbijt. De volgende morgen gaan we het stadje verkennen en nog wat petflessen drinken kopen voor tijdens de tocht. In de hoofdstraat stellen marktkramers hun waar te koop. Buiten de uurwerktoren en het station zijn er hier weinig of geen bezienswaardigheden. Men kan er ook geld wisselen.


4-daagse tour

Volgens de gids vertrekken de meeste touroperators rond 9 u. Wij zouden pas om 11 uur vertrekken om zo de drukte bij de eerste stops te vermijden, aldus de gids. Achteraf gezien hadden we toch beter vroeger vertrokken omdat er de eerste dag nogal veel op het programma stond!! De 4e dag wordt op het laatste ingeruild voor een transfer naar Chili omdat het door blokkades in gans Bolivië onmogelijk geworden is het land via de gewone grensposten te verlaten.


Dag 1

Vertrek om 11 uur. Cementerio del trenes, Colchani zoutwinning, Ojos de Sal, Salar de Uyuni, Hotel Playa Blanca, Isla Pescado, Chullpares (mumi), Hotel de Sal.


Dag 2

Colcha "K", San Juan, Laguna Cañapa, Laguna Hedionda, Arbol de Piedra, Laguna Colorada.


Dag 3

Las Geyseres, Aguas Termales, Laguna Verde en transfer naar San Pedro de Atacama (Chili). Bij het verlaten van Bolivia dienen we 15 Bs te betalen in de grenspost. Na honderden kilometers in het zout en het stof gebeten te hebben krijgen we eindelijk weer eens asfalt onder de wielen, wat een luxe!!


Beoordeling: we zijn overtuigd dat er touroperators zijn die beter scoren dan" Oliva Tours".

Eerste dag: te laat vertrokken.

Tweede dag: bij aankomst in refuio Laguna Colorada heeft de gids nog weinig oog voor zijn gasten (komt dit door de jonge Boliviaanse schoonheid die hier werkt!?).

Derde dag: gids heeft zich overslapen en wil wat tijd winnen, daarvoor gaat hij hard van start waardoor de ijskoude motor van de jeep het al na korte tijd begeeft, resulterend in nog een paar uur vertraging!! We missen ook onze lunch voor die dag.
Nuttige websites Bolivia
http://www.andeanjewels.com/sucre/espanol/ogd-spu.htm

http://www.pbase.com/pstj2/uyuni



http://www.babylontravel.net/english/ecology/e-index_salardeuyuni.htm

http://geocities.com/carolatours
CHILI
San Pedro de Atacama

Aan de grenspost wordt alle bagage grondig gecontroleerd en alles wat in aanraking kwam met Boliviaanse grond wordt ontsmet, van onze schoenen tot de banden van de bus.

Het kleine stadje nabij de grens met Bolivia en Argentinië telt zo'n inwoners. Er zijn enkele touroperators, busmaatschappijen, winkeltjes en restaurants, een medisch hulpcenter (waar ik antibiotica voor mijn ontstoken ook krijg), kortom genoeg om even bij te komen van de barre trip door de Boliviaanse hoogvlaktes. We logeren in een bungalow in Eden voor 25 USD. We genieten nog van een heerlijk avondmaal samen met de 4 medereizigers die we leerden kennen tijdens onze tocht door de Salar. Hier kan je alle kanten uit. Wij nemen hier de bus naar SS de Jujuy in Argentinië, een rit van een 10-tal uur, over de hoogvlaktes en de Andes (15000 Chl ps lunch inb.). Enkel Sandra, een Indonesisch-Hollandse schoonheid zal nog een tijdje met ons meereizen.

ARGENTINA
Provincie Jujuy

Deze meest noordelijke provincie grenst aan Bolivia en Chili en wordt langs de zuidkant volledig ingepalmd door de provincie Salta. De hoofdstad van de provincie is San Salvador de Jujuy en telt zo'n 230.000 inwoners. We komen s'avonds laat in de busterminal aan. Vlakbij heb je 2 hostals, wij gaan naar Hostal San Antonio, juist tegenover de terminal. We hebben er een povere driepersoonskamer met badkamer en wc voor 30 argenteinse pesos. Het uitzicht op de drukke en rumoerige straat en terminal krijgen we er gratis bij. De brede laan brengt ons in een 20-tal minuten naar de Kathedraal en Plaza Belgrano.

Op Plaza Belgrano kan je heerlijk eten in "Miralejos" voor niet al te veel geld. Aan winkels, internet cafés en farmacias (apotheken) hier geen gebrek. We maken hier op eigen houtje een ééndaagse uitstap met colectivo (stadsbus) naar "Termas de Reyes" waar we genieten van een heerlijk warm (40°C) bad in open lucht. Je kan er ook massages krijgen in Hotel Termas de Reyes en als je er logeert (100 arg peso) ook gratis zwemmen. De volgende dag gaan we naar Purmamarca en Tilcara, twee kleine maar schilderachtige witte dorpen. Purmamarca is bekend voor de berg in 7 kleuren "Cerro de las Siete Colores" We logeren bij Zulma, een vriendelijke oude vrouw die een huisje verhuurt met een ietwat merkwaardige tuin. We betalen hiervoor 65 arg pesos. Je kan hier ook "Salar Grande" bezoeken maar het zout zit ons nog tussen de tanden van in Uyuni en besluiten daarom deze plaats over te slaan. Wat verderop heb je Maimara, waar de bergen precies een schilderspallet vormen. Tilcara ligt dan te midden van een vreemde rotsformatie, er is ook een indianenkamp. In deze hele streek is er aan cactussen geen gebrek. We hadden eigenlijk nog wat verder moeten doorreizen tot over Tres Cruses waar een gigantische rotsmassa tot de verbeelding spreekt "de wervelkom van de duivel" genaamd. Jammer dat we dit niet eerder in de reisgids gezien hadden. Voor de ganse tocht (Tres Cruses inbegrepen) trekt men best een drietal dagen uit. Men kan echter ook een excursie boeken in SS de Jujuy die het ganse traject in één of twee dagen afhaspelen. Wij deden het liever wat kalmer aan…
Van SS de Jujuy naar Salta

We nemen "La Veloz del Norte" die ons in 2 ½ uur naar Salta brengt voor amper 4 ps/persoon. De rit is niet echt spectaculair vandaar dat de meeste reizigers de gordijnen dicht trekken en een kungfu film uit de oude doos bekijken.



Salta

Bij aankomst in de busterminal worden we al direct aangeklampt door iemand die ons een hostal wil aansmeren. Het zou er redelijk nieuw en verzorgt uitzien en daarenboven nog goedkoop ook, de taxi wordt ons gratis aangeboden. We laten ons overhalen maar stellen al gauw vast dat we van het centrum wegrijden. Bij aankomst lijken de kamers wel ok maar we hadden toch liever wat meer in het centrum verbleven. Na een uur wandelen bereiken we het centrum en het duurt niet lang vooraleer we een ander hostal vinden. We besluiten dan ook meteen om ons gerief terug te gaan ophalen en te verhuizen. Gelukkig hebben we nog niets betaald en is bij aankomst enkel de kuisvrouw aanwezig. Ze merkt wel op dat er iets niet pluis is maar daar trekken wij ons niets van aan en gooien de bagage in de taxi en maken ons uit de voeten. We betalen in Residencial Elena 30 arg pesos voor een 3 persoonskamer met badkamer en wc op de gang. Het is een verzorgt hostal gelegen in een van de hoofdstraten van het centrum. Salta is een gezellige stad met veel mooie koloniale gebouwen en mooie kerken zoals "Iglesia de San Francisco". Het klokkengeluid van de kathedraal op Plaza 9 de Julio is wel héél speciaal. Zeker een stadswandeling maken!! Met de stoeltjeslift (8 arg peso) naar de "Cerro San Bernardo" is ook een aanrader. Om excursies te doen is Salta "the place to be", gaande van eendaags naar meerdaagse excursies. Niet te snel toehappen en probeer zeker af te dingen van de prijs. Buiten het seizoen rijdt "El tren a las Nubes" enkel de zaterdag uit, een rit van 14 uur voor 185 arg peso. Wij namen de ferrobus (100 ps/pp) bij "Ferro Tourismo"die min of meer hetzelfde traject volgt als de trein (360 km / 10 uur). Voordeel hiervan is de prijs en de gelegenheid om meer foto's te nemen onderweg en een gratis lunch was ook welkom. De tweedaagse excursies naar Cachi en Cafayate zijn zeker aan te bevelen.


Van Salta naar Cafayate

De weg naar Cafayate gaat over door een héél prachtige streek "Quebrada del Rio de las Conchas y Cafayate" genaamd. De veelkleurige grotesk gevormde rotsformaties spreken hier tot de verbeelding, met als uitschieters "Garganta del Diablo", "El Amfiteatro", "El Sapo", "en "Los Castillos". Wij deden dit traject ( 175 km) met een gedeelde taxi (Yaco Tourismo y Viajes) om zodoende zo veel mogelijk te kunnen stoppen (zonde om hier met de bus door te rijden!!) met een bezoek aan 2 wijnbodegas in Cafayate inbegrepen. Achteraf gezien kon het nog beter, en dit deden we ook, nml met een huurfiets ga je mee met de lijnbus vanuit Cafayate richting Salta. Aan "Garganta del Diablo" wordt je gedropt en kan je het wondermooie traject van 50 km, meestal lichtjes bergaf naar Cafayate op het gemak bewonderen vanop de fiets (huurprijs 15 ps + 6 ps voor de bus), zeker doen!!!


Tip: Om in Cafayate te komen zou men de 2-daagse excursie kunnen boeken die via Cachi en Cafayate terug naar Salta gaat. Uiteraard blijft men dan in Cafayate en betaald slechts de helft van de prijs voor de excursie. Men kan hier een fiets huren en vanuit Cafayate gaat men dan met de lijnbus richting Salta. Stap uit aan "Garganta del Diablo" en vandaar met de fiets terug naar Cafayate.
Cafayate

Dit heel rustig wijnstadje sprak ons wel aan. Het wordt ook wel de hoofdstad van de witte wijn genoemd. We overnachtten in Hostal Tincunaku en krijgen voor 60 ps een leuke driepersoonskamer met badkamer en een ontbijt in restaurant "El Sol".

Er zijn tal van eetgelegenheden van prijzig tot goedkoop. Er is ook een supermarktje en een touroperator die eveneens fietsen verhuurd (bespreek de fiets de dag ervoor) Er is een mooi kerkje die s'avond sfeervol verlicht is door een enorme paternoster. Ook het stadhuis heeft een mooi binnenpleintje. Hier is de fiets wel een gegeerd vervoermiddel, zeker voor jongeren, die soms met z'n drieën op één fiets rond de "Plaza Principal" rijden, heel rustgevend. Men kan hier verscheidene wijnbodegas bezoeken waar men gratis uitleg en degustatie aangeboden krijgt. We deden er eveneens een uitstap te voet naar "Rio Colorado" maar deze viel wel wat beneden de verwachtingen uit.
Van Cafayate naar Tucuman

Een busrit van een uur of zes voor 23 ps/pp. Om 6 uur s'morgens vertrekt de bus, eerst naar Santa Maria en vervolgens door een cactus bezaaide streek naar Tafi del Valle. Langs deze weg kan men ook de "Ruïnes de Quilmes" bezoeken. Naarmate men Tucuman nadert begint de begroeiing weelderig en groener te worden, ook de temperatuur gaat de hoogte in.


Tucuman

Alhoewel Tucuman de kleinste provincie is van Argentinië is de busterminal daarentegen immens groot, met zijn 75 haltes misschien wel de grootste van het land. Het is hier drukkend heet. Tucuman heeft wel enkele mooie gebouwen zoals Casa de Gobierno op Plaza Independencia en leuke restaurantjes maar echt bekoren doet deze stad ons niet. We verblijven dan ook maar één nacht in Hostal La Vasca voor 22 ps voor een 2 persoonskamer. Tucuman is wel een goede uitvalsbasis voor wie naar de provincies Corrientes, Missiones en Chaco wil. We nemen hier afscheid van onze medereizigster Sandra die naar Buenos Aires reist, een rit van 16 uur.


Van Tucuman naar La Rioja

Met een "semi cama" van Flechabus rijden we héél confortabel naar La Rioja voor 20 ps pp. Het busvervoer in Argentinië is echt wel goed te doen! Vertrek om 14.00 uur stipt en aankomst om 20.50 uur.


Provincia La Rioja

Vergeleken met de twee vorige grootsteden is La Rioja, hoofdstad van de gelijknamige provincie, maar een pover stadje. De busterminal ligt op een kwartier wandelen van het centrum, maar met zo'n hitte nemen we liever een taxi naar Hotel Talampaya dat er bij aankomst maar dood en verlaten uitziet. Dan maar naar Hotel Turismo (tweepersoonskamer, tv, badkamer en ontbijtbuffet voor 65 ps) Vlak naast het hotel gaan we heerlijk eten in "La Zuerencia"(aanrader). Volgende morgen stad verkennen. Hier vrijwel geen excursies naar Talampaya, een van de grootste canyongebieden van Argentinië en "Valle de la Luna" in de provincie San Juan, beide natuurparken liggen naast elkaar. Na de middag nemen we de bus naar Villa Union (5 uur rijden, 7 arg peso), vanwaar men volgens de Elmar gids het best een excursie kan boeken naar Talampaya. Daar aangekomen blijkt dat niets minder waar is. De enige die excursies organiseerde heeft wegens ziekte zijn activiteiten moeten stopzetten en zijn 4x4 moeten verkopen. Nog snel even naar het "Oficina de tourismo" waar ze blijkbaar héél blij zijn eens een klant over de vloer te krijgen. Daar weten ze ons te vertellen dat we van hieruit haast niet in Talampaya kunnen geraken en dat we best naar Pagancillo trekken (hebben we daar niet over een uurtje voorbij gereden zeg!!) Bus vertrekt over een kwartier, haast u!! Vlug de rugzakken gaan terug halen in het hostal waar we zopas ingetrokken waren en terug de bus op. Gelukkig zit er een dame op de bus die een parkwachter kent die een huisje verhuurt en ons zou kunnen meenemen naar Talampaya. En ja hoor, alles klopt als een bus, een huis voor ons alleen met alles erop en eraan en nog een warm diner aangeboden van het huis, dit alles voor 50 ps! Volgende morgen om 7 uur afgehaald aan de deur en afgezet in het nationale park Talampaya, aan de parkingang betalen we 12 ps per

persoon.


Talampaya

Een park met indrukwekkend hoge rood gekleurde canyons, 2700 km² groot. Het ligt 150 km ten zuidwesten van de stad La Rioja en 60 km van Villa Union. Het park is eigenlijk best met een huurauto te bereiken en kan dan makkelijk gecombineerd worden met het nabij liggende "Valle de la Luna". Met de bus komt men tot aan de ingang maar dan is het nog 14 km naar het ontvangstcenter. In het park zelf zijn de excursies goed georganiseerd, een chauffeur en een gids brengen u in het park met een open jeep die plaats biedt voor 8 personen, voor een vaste prijs per jeep ongeacht het aantal personen (dus hoe meer personen per jeep des te lager de prijs per persoon). Men kan hier ook een mountainbike huren alhoewel dit mijn inziens niet echt aan te raden valt vanwege het mulle zand hier in het park. Na de middag begint het hier gewoonlijk hard te waaien met als gevolg dat het hele landschap veranderd in een grote stofwolk.


Men kan hier kiezen uit 3 jeep-safaris

1 uur: deze tocht doet de indrukwekkendste plaatsen aan in de nabije omgeving ( 60 arg peso).


2 uur: iets uitgebreider dan de eerste tocht, ook mogelijk in combinatie van beide. ( 120 arg peso).
6 uur: deze tocht gaat tot de uiterste plaatsen van het park ( prijs ??)
Wij kozen voor de tocht van 1 uur omdat een Argentijns koppel die met ons de jeep wilde delen dit wenste. Deze tocht gaf ons een mooie indruk van de grootsheid en de grilligheid van de canyon. Men komt er de vreemdste creaties tegen, zoals de monnik, de koffiepot of kameel en een rotswand geplooid als een gordijn. Zeker de moeite!!! Moesten we het overdoen dan kozen we voor de tocht 1 en 2 samen.

Hier weg geraken was een ander probleem. Aangezien we nog naar Valle de la Luna wilden (ingang op 75 km) hoopten we mee te kunnen rijden met een andere bezoeker. Een groepje Duitsers (die nog plaats over hadden in hun jeep) weigerden ons een lift. Ze konden de verantwoordelijkheid voor ons niet nemen mochten ze iets tegenkomen!?!? Na enkele uren wachten konden we uiteindelijk mee met een bejaard koppel uit Buenos Aires die ons tot in Pagancillo brachten (waar we terug de bus naar La Rioja hadden) Het park "Valle de la Luna" zal voor een andere keer zijn!


Bij aankomst in La Rioja kiezen we voor "Hotel Libertador" tweepersoonskamer met alles erop en eraan, ontbijt inbegrepen 50 arg peso. Wat blijkt nu, dat ze hier excursies organiseren naar beide parken!! Dus misschien hier eerst even informeren!! De volgende dag nemen we de tijd om de stad te verkennen en wat e-mails te versturen.
Van La Rioja naar Córdoba

Om 23.55 hebben we een nachtbus naar Córdoba (6 uur rijden /20 arg peso) met de maatschappij "Sierras de Córdoba" We startten met enige vertraging maar met een rallypiloot van een chauffeur hebben we zó de vertraging weggewerkt. Het lijkt wel een koers tussen de verschillende maatschappijen om het eerst in Córdoba aan te komen. Van slapen op de bus komt weinig of niets in huis. Voor ons hoeft een nachtbus niet meer. Om iets vóór zes komen we in Córdoba aan.


Provincia de Córdoba

Córdoba, samen met Buenos Aires een van de rijkste provincies. Het landschap die best te vergelijken valt met Frankrijk waarvan het oostelijk gedeelte vrij vlak is, en het westelijk gedeelte zowat in tweeën gesneden wordt door de 500 km lange sierras. Plaatsen in de Sierras zoals Mina Clavero, Cosquin, La Falda, La Cumbre, Carlos Paz zijn zeker een bezoek waard. We bezochten ook Villa Belgrano en La Cumbrecita, waar men zich precies in Duitsland waant. De gelijknamige hoofdstad mag men zeker niet overslaan. Men kan er gerust enkele dagen vertoeven om de mooie gebouwen te bezichtigen en door de vele winkelstaten te wandelen. De topper is wel de Kathedraal. We zijn reeds eerder in de hoofdstad geweest en daarom besluiten we hier niet langer te vertoeven.



Camino de la Historia

Een weg vol historische kerkjes, gebouwen, estancias en de Cerro Colorado, best met een huurwagen te doen.

Wij doen niet gans het traject maar beperken ons tot Jesus Maria, Saldan en "Cerro Colorado". We logeren bij vrienden in Saldan en Gral. Paz en doen ook alle uitstappen samen met hen. Vandaar dat we weinig te vertellen hebben in verband met prijzen van bussen en dergelijke. We beginnen met een bezoek aan Jesus Maria. Een stadje met een 20.000 inw. 50 km ten noorden van Córdoba. Bezienswaardig zijn hier het museum in "Estancia Jesuitica San Isidoro" waar men een goed beeld krijgt van het leven tijdens de Spaanse bezetting. Cerro Colorado, een 30 km² groot archeologisch park, 115 km ten noorden van Jesus Maria. waar de meeste rotstekeningen van het land gevonden zijn. Bezoek er ook het huis van de beroemde Argentijnse volkszanger Atahualpa Yupanqui.
Vanuit Córdoba nemen we het vliegtuig naar Buenos Aires en aansluitend naar Trelew (Patagonia). De goedkoopste maatschappij is Southern Winds, maar wij hadden dit ticket reeds geboekt in België.
Puerto Madryn en Peninsula Valdes

We landen op het vliegveld van Trelew. De bagage wordt hier grondig doorzocht op fruit en vlees, dus best opeten vóór aankomst. Er is een pendelbusje naar Puerto Madryn (14 arg peso) die een klein uurtje over het 50 km lange traject doet. Het landschap ziet er hier redelijk eentonig en dor uit. We overnachten vlak bij de dijk in "Hotel Muelle Viejo" waar we voor 58 arg peso een mooie tweepersoonskamer krijgen, ontbijt inbegrepen. Puerto Madryn is een leuk havenstadje gelegen aan de "Golfo Nuevo". Men kan hier alles vinden, van banken tot supermarkten. Er zijn hier ook tal van leuke plaatsen om te gaan eten. Het merendeel van de toeristen die hier op bezoek komen wil maar één iets zien, een walvis. Er zijn walviscruces vanuit Puerto Pyramide, gelegen op Peninsula Valdes aan de overkant van Gulfo Nuevo.

Touroperators die uitstappen organiseren naar Peninsula Valdes zijn er hier ook genoeg. Een ticket bij een touroperator (Argentina Vision) voor een boottocht naar de walvissen en een rondrit op het schiereiland, alles inbegrepen, koste ons 145 ps per persoon. De gids vertelt in geuren en kleuren alles over de walvissen, zeeolifanten en al wat leeft op dit schiereiland. Wat duur maar zeker de moeite!!
Men zou ook met de bus naar Puerto Pyramide kunnen en daar een ticket kopen voor de walvistocht (45 ps) maar dit is dan ook het enige wat men er kan doen. Men betaald ook nog eens 25 ps aan de ingang van het park.

Nuttige websites Argentina
http://www.turismosalta.gov.ar

http://www.ferroturismo.todowebsalta.com.ar



http://comunidad.ciudad.com.ar/ciudadanos/ferroturismo

http://www.turismo.gov.ar

http://www.argentinanorte.com

http://www.quebradadelcondor.com.ar

http://www.cfvarela.com.ar

http://www.madryn.gov.ar

http://www.madrynguide.com.ar

http://www.trelewpatagonia.gov.ar




DDC - 22/12/2003 /




De database wordt beschermd door het auteursrecht ©opleid.info 2017
stuur bericht

    Hoofdpagina