’s Gravenmoer, september 2009 Beste Ravensbossers en belangstellenden



Dovnload 20.15 Kb.
Datum22.07.2016
Grootte20.15 Kb.

’s Gravenmoer, september 2009


Beste Ravensbossers en belangstellenden,
Ik hoop dat u allen in goede gezondheid bent en misschien al vakantie genoten hebt.

Misschien staat uw vakantie nog voor de deur?

Mocht u tobben met uw gezondheid dan wens ik u spoedige verbetering toe.
In ieder geval zoals aangekondigd gaat vanaf nu de poging om een reünie te organiseren echt serieus van start.

Alle gegevens staan op:


http://www.devrijecultureleruimte.nl/Reunie.html
en het grondprincipe is heel eenvoudig:

aanmelden en een bijdrage betalen dan bent u geregistreerd als serieus deelnemer. U ontvangt ook een bevestiging van uw betaling en aanmelding.

Tot en met eind januari kunt u ongemotiveerd uw geld terug laten storten.

Daarna wordt het iets lastiger omdat we als het criterium bereikt is, bindende afspraken gaan maken.

Het criterium is: minimaal 50 deelnemers en maximaal 150 met een rek aan de bovenkant van 20 personen.
Mijn rol in dit geheel is voorbereidend. Als het criterium gehaald is en de reünie doorgang kan vinden dan zal ik Peter van Velzen en Willem Reijnders vragen het stokje over te nemen en ik trek me dan terug dwz ik kan dan misschien het administratieve deel blijven doen. Dit alles in overleg. Jos van Neer heeft aangegeven dat hij wil onderhandelen met Ravensbos over prijzen etc. Sjaak Huijsmans heeft aangegeven dat hij connecties met tenten heeft dus als er een tent een rol gaat spelen wat eigenlijk toch symbolisch wel heel erg mooi zou zijn dan met hem contact opnemen. Voor mijzelf hangt de tent, het hoeft geen heel grote te zijn, een beetje af van het slagen van het boek van Jène. Als dat boek er komt en het weer meezit dan zouden we buiten even een kleine plechtigheid kunnen houden om het boek aan te bieden cq. ten doop te houden. Je kunt dat natuurlijk ook binnen doen maar wat vroeger binnen was is nu buiten geworden.
Verder is het goed dat mensen die een bijdrage willen leveren als participant dat die zich ook opgeven. De participantenlijst is te downloaden via bovenstaande link en dan op participanten klikken.
Van Jène van Moorsel verneem ik dat hij hard aan het werk is zijn boek “Met omtrekkende bewegingen” te bewerken. We wensen hem veel doorzettingsvermogen en hopen dat het boek voor de reünie bij de drukker ligt dan zou dat een mooie bekroning voor het reüniegebeuren zelf zijn.
En als er op- of aanmerkingen zijn laat het gerust weten, we zijn nog ruim op tijd en kunnen zaken nu nog eenvoudig bijsturen.
Ik hoop dat velen hun bijdragen overmaken zodat we misschien al voor Kerstmis weten of eea door kan gaan.
Informeer ook ex Ravensbossers die u kent, misschien is een advertentie in de lokale krant over de reünie een optie?
Uw opmerkingen kunt u ook kwijt op de site van Peter van Velzen onder forum:

http://www.ravensbos.nl/
Hartelijke groeten van

Jan Sterenborg


jan.sterenborg@gmail.com

Hieronder bericht over de oud Ravensbosser Frans Duijf die dit jaar zijn eigen uitgeverij opgericht heeft “Admetos” genaamd. Binnen deze uitgeverij heeft Frans zijn tweede boek “Ik heb een monument voltooid” en de dichtbundel van Jan van Zuchtelen, ook een oud Ravensbosser, “Gedichten voor Hella” uitgegeven. Verder staat er nog veel meer op stapel.

Frans zal als participant zeker een aantal boeken meebrengen.


Verschenen bij Admetos te Duiven

Ik heb een monument voltooid

Een greep uit de citaten verzameld door Frans Duijf:

Als je eerlijk bent, maak je vijanden.


Dansen is wel eens beschreven als een verticale daad van een horizontaal verlangen.
Gelukkige volken maken geen geschiedenis.
Zelfs een wijze hen legt wel eens een ei in de brandnetels.
Beperk jezelf tot het heden.
Helaas hebben we meer respect voor het oordeel van onze buurman dan voor ons eigen oordeel.
Een mens doet veel om niets te verliezen.
In de filosofie is gelijk hebben niet voldoende; je moet bovendien ook begrijpen waar de fout zit.
Alles is veel voor wie niet veel verwacht.
Een gedicht wint aan kracht als we voelen dat het de uitdrukking is van een verlangen en niet een verslag van een gebeurtenis.
Je kon niet op zijn schaduw trappen zonder een besmetting op te lopen.


Verschenen bij de uitgeverij van Frans Duijf,

Admetos te Duiven

Voorwoord
Tijdens een ‘back to the roots trip’ naar Den Haag samen met zijn zus Lucie, ontmoette Jan van Zuchtelen bij toeval Hella en Freek de Jonge in het gemeentemuseum in Den Haag. Hella en Freek hadden samen met andere echtparen een tentoonstelling en ze gaven een kleine voorstelling in het kleine zaaltje beneden. Hella las stukken voor uit haar boek Los van de wereld, een aangrijpend boek waarin ze haar leven beschrijft. Op een scherm achter Hella verschenen beelden van haar kunstwerken. Freek zong liedjes en ging in op vragen uit het publiek.

Nadien ontstond tussen de schrijver en Hella een e-mailwisseling en bleek dat Hella en Jan 60 jaar geleden in dezelfde Haagse straat hebben gewoond, voor Jan het signaal om van een ‘los van de wereld een verbonden met de wereld’ te maken. Pure vreugde deed bij hem het dichterschap ontluiken. Jan vertaalde de beelden, maakte ze voor de mens meer toegankelijk.

Gezegd moet worden dat dit niet een twee drie tot stand kwam. Hella en Freek op de achtergrond en de uitgever zelf waren bij de realisering van dit project zeer betrokken. Ten slotte vielen de weerstanden weg en kreeg de dichter toestemming de foto’s van de beelden ter illustratie van gedichten te gebruiken.

Dichter en uitgever kennen elkaar als kleinseminaristen uit de jaren zestig van de vorige eeuw, de jaren Stillekes, zoals de Vlamingen zeggen. In 2002 werd de kennismaking hernieuwd. Zo kon het gebeuren dat – in de tijd dat het Haagse bezoek plaatsvond – dichter en uitgever recent ieder voor zich en interactief een boek in wording becommentarieerden én de dichtbundel kon ontstaan.

De uitgever hoopt dat u als lezer er net zoveel plezier aan beleeft als hij tijdens dit unieke project.
Frans Duijf, uitgever

Juli 2009
fransduijf@hetnet.nl

Frans Duijf (1951) is levenskunstenaar. Van hem verscheen eerder “Koken op z’n Frans – Een eetleesboek” (2007) en “Ik heb een monument voltooid”. Als liefhebber van taal, literatuur, filosofie, kunst en andere geneugten des levens werkt hij aan een boek over boeken, dat de titel draagt: “Het is niet onopgemerkt gebleven – Een tuinkamer vol boeken”, een roman met de titel “Nummer 88”. Daarnaast werkt hij aan een niet alledaags boek over wijn. Ook heeft hij een roman over de liefde op stapel staan. Daarnaast liggen er ideeën voor verhalen die op uitwerking wachten. Wat later in de tijd hoopt de auteur de botsing tussen goed en kwaad op de werkvloer te kunnen laten zien in de roman  “De goede werkgever”.

 

Het is niet onopgemerkt gebleven – Een tuinkamer vol boeken

Al vele jaren tekent Frans Duijf systematisch aan welke boeken hij gelezen heb, waarbij hij zijn persoonlijke aantekeningen en/of commentaar noteert, soms summier, soms wat uitgebreider. Dat levert een fraaie hoeveelheid materiaal op, dat hij zo nu en dan naslaat. Het materiaal is oorspronkelijk niet bedoeld om te publiceren, maar als persoonlijk naslagwerk. Nu toch een publicatie van een kleine selectie over honderd en meer boeken volgt, spreekt de auteur de hoop uit dat deze eraan bijdraagt dat de lezer ‘het vreemde vermaak dat lezen heet’, zoals professor Samuel (Sem) Dresden schreef, deelachtig wordt. De auteur hanteert als uitgangspunt dat goede literatuur (indirect) antwoord geeft op (alle) vragen die ertoe doen, de lezer handvatten geeft voor het leven. Daarmee hangt samen dat de focus van de auteur is gericht op wat een boek de moeite waard maakt, meer dan wat op een boek als kritiek is te geven.

Bijzonder aspect van dit boek is dat het een uitvoerige beschouwing geeft over een (tot dusver) nimmer gepubliceerd boek: “Met omtrekkende bewegingen” van Jène van Moorsel.

http://www.devrijecultureleruimte.nl/Over-boeken.html

 

Nummer 88

Het boek gaat over de relatie van de zoon en de vader, de man die verantwoordelijk is voor de plaatsing van zijn zoon op Ravensbos. Dat maakt de relatie tot een die afwijkt van een normale relatie van een vader en een zoon. Het boek is geen afrekening, maar een zoektocht. In dat licht bezien is de titel van grote symbolische betekenis, ook al staat deze als vertrekpunt voor het nummer dat de moeder van de zoon naaide in zijn wasgoed en zijn kleding. 88 is altijd het lievelingsgetal van de auteur gebleven. Niet één 8, maar twee achten. Hij is er erg aan gehecht geraakt, ook omdat – maar dat kon hij toen niet weten – het een mooi symbool is: lemniscaat. Niet zozeer omdat het een symbool is uit de wiskunde, maar omdat het – kort gezegd - staat voor balans. Uit ondervinding weet de ik-figuur hooggevoelig te zijn  en dat het dus extra van belang is goed op het evenwicht te letten.



In het boek komen veel zaken aan bod. Schouderklopjes, credo quia absurdam, de dood van God, vitriool, waarachtigheid, de bijvangst van het priesterschap en vele vragen van filosofische en van pedagogische aard, waarbij niet geschuwd wordt eigen gebrek aan pedagogisch inzicht bij de opvoeding van eigen kinderen te onderkennen. De ik-figuur zelf laat niet na in organisaties te roepen dat iedere nieuwe manager de fouten van zijn voorganger maakt, wat hij al deed toen hij de balk in zijn eigen oog nog niet zag. Aan bod komt de ervaring van de macht van het woord, die de ik-figuur aan den lijve heeft ondervonden, net als de onmacht voor wie niet beschikt over de gave van het woord.

De lezer moge concluderen of in dit boek evenwicht wordt bewaard.



De database wordt beschermd door het auteursrecht ©opleid.info 2017
stuur bericht

    Hoofdpagina