's-Hertogenbosch, 8 oktober 2007 Aan burgemeester en wethouders van 's-Hertogenbosch



Dovnload 22.04 Kb.
Datum22.07.2016
Grootte22.04 Kb.
's-Hertogenbosch, 8 oktober 2007
* Aan burgemeester en wethouders van 's-Hertogenbosch

* Aan de teammanager werk Team Noord-Oost, C. de Meester

* Aan de teammanager werk Team Zuid-West, L. Lijdsman

* Aan case-manager Claudia de Man

* Aan case-manager L. van Kessel

* Aan de unit-manager SaGenn Den Bosch, Wieneke de Hoogh

* Aan alle leden van de cliëntenraad Sociale Dienst 's-Hertogenbosch

Datum: 8 oktober 2007

Kenmerk: GJB/2007-09_q23M

Betreft: instellen van beroep tegen het stopzetten van mijn WWB-uitkering voor de duur van 1 maand

Geachte heer / mevrouw,


Hierbij wil ik beroep aantekenen tegen de beslissing van case-manager L. van Kessel om mijn uitkering voor de duur van 1 maand (met ingang van 1 september 2007) honderd procent te in te trekken omdat ik geweigerd heb een contract met Sagenn te ondertekenen. Zie de beschikking van 28 augustus 2007 met als kenmerk CWS/AMSZ/UITVWERK/NO/076392247.
Vanaf begin 1992 ben ik -op grond van een psychologisch onderzoek (Papi-persoonsprofiel)- vrijgesteld van alle arbeidsverplichtingen. Ik was al geruime tijd als vrijwilliger werkzaam bij de Stichting de Stelling en Kleintje Muurkrant (beschikking 0062056054 – RWW1, 23 maart 1992) en ben dat tot op de dag van vandaag.

In mei 2007 is er een nieuw psychologisch onderzoek geweest en in juli jongstleden heeft de Sociale Dienst besloten mij de arbeidsverplichtingen op te leggen met daarbij de uitdrukkelijke aantekening “hierbij rekening te houden met de voorwaarden zoals genoemd in het onderzoeksadvies” (zie beslissing CWS/SERV-CENTR/076392247 van 10 juli 2007)


In het 'Arbeids Psychologisch Advies' van 29 mei 2007 dat ten grondslag ligt aan deze beslissing, staat onder andere dat er diverse factoren zijn geconstateerd waardoor betrokkene niet zondermeer inpasbaar is op een reguliere werkplek en dat er aanpassingen noodzakelijk zijn om loonvormende arbeid op de reguliere arbeidsmarkt te realiseren zoals bijvoorbeeld:
- Autonoom werk, zonder directieve of autoritaire aansturing;

- Autonoom werktempo, autonome (inhoudelijke) invulling van werk;

- Solistisch werk, bijvoorbeeld als zelfstandige of werken in een klein team;

- Geen deadlines of andere vormen van (tijdsgebonden) werkdruk, geen stress.


Na dit besluit volgde er een gesprek met mijn case-manager Claudia de Man waarin ik aangegeven heb, dat ik serieus aan de slag wilde gaan met de start van een eigen glas in lood bedrijf. Hierover had ik al eerder met een case-manager gesproken. In een eigen bedrijf zijn alle bovengenoemde factoren aanwezig om op een goede manier mijn eigen inkomen te verwerven.

Er werd een afspraak gemaakt met de heer Libregts van de Sociale Dienst om dit plan verder uit te werken. In de schriftelijke uitnodiging die ik voor dat gesprek –dat gepland stond voor 6 september- heb gekregen, staat dat ik binnen een aantal weken, namelijk vóór 1 september 2007, een ondernemingsplan bij Claudia de Man moet inleveren. Zie uw brief met kenmerk CWS/AMSZ/UITV WERK/ZW/076392247 van 1 augustus 2007.


Het ondernemingsplan is inmiddels ingediend en goedgekeurd. Ik heb toestemming van de Sociale Dienst, om per 1 november 2007 aanstaande te beginnen met mijn glas in lood bedrijf “Glaslicht”.
In dezelfde periode dat mij gevraagd werd om een ondernemingsplan in te dienen, dwingt de Bossche Sociale Dienst mij om eentonige inpakarbeid te gaan doen in een fabriekshal die autoritair gerund wordt door werknemer/sters van SaGenn.

Mijn 'case-manager' Claudia de Man heeft dit "verlonen van de uitkering" bij SaGenn er doorheen gedrukt onder het mom van een zogenoemd "tweesporenbeleid". Zij geeft hiermee aan mijn werkzaamheden om mijn glas in lood project "Glaslicht - Glasinlood" in korte tijd proberen te professionaliseren, volslagen irrelevant te vinden.


Voortvloeiend uit enkele irritante gesprekken tussen ondergetekende en case-manager Claudia de Man zat ik op donderdagochtend 23 augustus jongstleden om negen uur 's-ochtends in een lawaaierige fabriekshal aan de Parallelweg te 's-Hertogenbosch. Ik was met vele tientallen anderen opgeroepen door reïntegratiebureau SaGenn uit Zwijndrecht om me te laten inschrijven en een arbeidsovereenkomst met hen te tekenen.
Ik heb wat gesprekjes gevoerd met een paar uiterst ongelukkig overkomende uitkeringsgerechtigden die nerveus afwachtend aan hun plastic bekertje koffie zaten te plukken. Na een half uur was het zover en werden we met een stuk of twintig mensen uitgenodigd om te komen luisteren naar een inleiding door een van de werkbegeleiders van Sagenn. Deze begeleidster ging ons uitleggen wat de bedoeling van deze "verloning" was. Aansluitend moesten we een arbeidsovereenkomst tekenen met SaGenn. Ik zou een arbeidscontract met Sagenn als werkgever moeten ondertekenen voor veertig uren in de week tegen een 'salaris' van precies dezelfde omvang als mijn huidige WWB-uitkering. Nadrukkelijk werd ik erop gewezen dat het ondertekenen van het contract, tegelijkertijd beëindiging van de huidige relatie met de Gemeentelijke Sociale Dienst betekende. ("Je hebt vanaf nu niks meer van doen met de Sociale Dienst". En: "o ja, als we hier geen simpel inpakwerk voor je hebben dan kan het zijn dat we je 's-ochtends doorsturen naar de Brabanthallen als daar wel werk is of naar een ander bedrijf in de omgeving".)
Mijn redenen om te weigeren dit arbeidscontract met SaGenn te tekenen:
Indien ik die arbeidsovereenkomst zou tekenen zou ik in het geheel niets meer met de Sociale Dienst te maken hebben.
Ik vreesde op dat moment dat mijn al geplande gesprek met de heer Libregts, in verband met mijn serieuze plannenmakerij voor het opstarten van een eigen bedrijfje inzake glas in lood, door het tekenen van dit contract in gevaar zou komen. Dat gesprek stond gepland voor 6 september 2007, een paar dagen dus slechts na al de mondelinge en schriftelijke pressie om de arbeidsovereenkomst met SaGenn te tekenen. Uiteindelijk heb ik vier keer een aangetekende brief ontvangen om die arbeidsovereenkomst te tekenen en ben ik twee keer bij SaGenn op de Parallelweg in ‘s-Hertogenbosch geweest en heb ik op 3 september 2007 een uitgebreide brief geschreven aan Wieneke de Hoogh (unit-manager SaGenn Den Bosch) met mijn motieven om te weigeren, waar ik overigens nooit iets op gehoord heb en ik heb 'm twee keer toegezonden! (over fatsoen gesproken).
Het "verlonen" bij SaGenn en tegelijkertijd werken aan het opzetten van een zelfstandige onderneming zijn wat mij betreft twee geheel met elkaar in tegenspraak zijnde routes.

Willens en wetens hebben mijn case-manager C. de Man en haar team-manager C. de Meester mijn "Glaslicht - Glasinlood" - initiatieven proberen te frustreren en dwarsbomen aangezien ik bij ondertekening van de SaGenn-arbeidsovereenkomst mijn toekomstplannen met betrekking tot het opzetten van een eigen onderneming had kunnen vergeten. Ik ervaar de aanmelding door Claudia de Man van ondergetekende bij de werkverschaffing van SaGenn als regelrechte sabotage van mijn eigen initiatieven in de richting van de zelfstandige onderneming "Glaslicht - Glasinlood". Ik was zeer hard aan de gang om een serieus ondernemingsplan te maken op het moment dat ik die SaGenn-arbeidsovereenkomst zou moeten tekenen. Ik had nog helemaal niks op papier staan, moest gesprekken voeren met de Kamer van Koophandel en met collega-glazeniers. Ik moest me verdiepen in de branche, een openingsbalans samenstellen en een exploitatiebegroting maken. Allemaal zaken waar ik nog nooit mee te maken had gehad, waar ik maar een zeer korte periode de tijd voor had en waar ik op dat moment erg druk doende mee was.


Nog los van mijn woede en ergernis over haar weigering met mij inhoudelijk te spreken over datgene waarmee ik meer dan vijfentwintig jaren bezig ben geweest en al die jaren heb beschouwd als "erkend vrijwilligerswerk" - waaronder Kleintje Muurkrant en Stichting Informatie- en Documentatiecentrum De Stelling - ben ik van mening zij bewust obstructie heeft gepleegd met betrekking tot mijn toekomstplannen en belangen.
Er is in het geheel geen rekening gehouden met de uitkomsten en conclusies van een Arbeids Psychologisch Advies.
Dit advies is nota bene eind mei 2007 op initiatief van mijn case-manager uitgebracht. Uit de conclusie van dat (ongetwijfeld peperdure) rapport vallen een aantal aanbevelingen te lezen (zie eerder in deze brief) die totaal strijdig zijn met haar strategie jegens ondergetekende om mij te "verlonen" bij SaGenn.
De arbeid die in die fabriekshallen van SaGenn wordt uitgevoerd door voormalige uitkeringsgerechtigden valt onder regelrechte dwangarbeid.
Niemand heeft namelijk een keus. Bij weigering of bij het uiten van kritiek wordt de uitkering simpelweg geweigerd of fors gekort. Zoals in een eerder artikel in het Katholiek Nieuwsblad van 7 mei 2007 (door ons overgenomen in Kleintje Muurkrant, zie www.stelling.nl/kleintje/424/TVHX1181760595.html) werd beschreven, zijn er ernstige twijfels aan de rechtsgeldigheid van dergelijke gedwongen arbeid opgelegd door de gemeentelijke Sociale Diensten en uitgevoerd door inmiddels geprivatiseerde reïntegratie-ondernemingen.
Ik ben van mening dat het "verlonen", waar uw organisatie mee bezig is -zeker wat mijzelf betreft, maar ook in algemene zin- een ernstige aantasting is van nogal wat fundamentele rechten. Dat ik plotsklaps veertig uur per week bij u in een bedrijfshal schroefjes in kartonnen doosjes zou moeten herpakken ter compensatie van mijn WWB-uitkering (het zogenoemde "verlonen") is strijdig met een aantal internationaalrechtelijke (rechts)normen.
Ik vind dan ook dat deze verplichting niet aan mij kan worden opgelegd. Ik zie deze vorm van arbeidsverplichting - zeker nu mijn uitkering voor een maand is afgepakt, als “dwangarbeid”, hetgeen in strijd is met de artikelen 4 en 23 van de Universele Verklaring voor de Rechten van de Mens, artikel 8 lid 1 en lid 2 sub a IVBPR, artikel 4 EVRM alsmede artikel 12 jo. 13 ESH. Immers al deze artikelen verbieden in een of andere vorm dwangarbeid en respecteren de keuze op een vrije arbeidskeuze. Dit laatste recht is overigens ook in de Nederlandse Grondwet vastgelegd.
De Europese Commissie is van mening dat er sprake is van dwangarbeid indien aan het volgende wordt voldaan: “First, that the work or service is performed by the worker against his will and, secondly, that the requirement that the work or service be performed is unjust or oppressive or the work or service itself involves avoidable hardship” (Van Dijk/Van Hoof: “Theory and Practice of the European Convention of Human Rights”, 1998 pag. 336). Hiervan lijkt mij overduidelijk sprake.
Het argument van de regering -en van veel gemeenten- de arbeidsplicht toch toelaatbaar te achten is, dat deze arbeidsplicht gericht zou zijn op arbeidsinschakeling en dat het een noodzakelijk instrument zou zijn voor mensen met een grote(re) afstand tot de arbeidsmarkt om die arbeidsinschakeling te bereiken. Dit argument slaat nergens op, immers, al zou dit waar zijn, dan nog mag dat niet in strijd met hogere (verdragsrechtelijke) normen komen, die rechtstreekse werking hebben. Ten dezen is daarvan sprake.

Bovendien is dit argument, ook op inhoudelijke gronden niet valide. Vaak worden in het kader van dit “verlonen" eufemistische termen gebruikt. Het verrichten van deze arbeid zou “een uitdaging zijn”, de uitkeringsgerechtigde wordt “een aanbod gedaan”, dat hem “een nieuwe kans” biedt. Feit is dat ik -als uitkeringsgerechtigde- onder belofte van verlies van mijn uitkering gedwongen wordt aan dit "verlonen" mee te doen. Wat de uitdaging is van dozen schroefjes uitpakken en deze vervolgens weer in een ander doosje ompakken heb ik niet kunnen ontdekken. Ook moge daaruit blijken, dat van vrijwilligheid geen sprake is.


Op grond van Nederlandse en internationale regelgeving bestaat er een recht op bijstand c.q. een voorziening op minimumniveau. Te constateren valt, dat deze minimumvoorziening door deze arbeidsplicht illusoir wordt. Immers er wordt geen bijstand toegekend dan wel wordt deze ingetrokken op het moment dat (namens) de gemeente "verloning" wordt aangeboden. Immers weigert men die dwangarbeid, dan wordt men gekort op de uitkering dan wel wordt deze - zoals in mijn geval - geheel ingetrokken. Dit is ook in strijd met artikel 13 ESH. Het Europese Comité inzake de Sociale Rechten waarschuwde de Nederlandse regering in verband met de WWB in 2006 in haar jaarlijkse rapport: “reducing or suspending social assistance benefits is only compatible with the Charter if this does not deprive the individual concerned of means of subsistance”.
Door de arbeidsverplichting te koppelen aan het verlies van bijstand maakt de Sociale Dienst van 's-Hertogenbosch zich hieraan schuldig.

Kenmerk van "het verlonen” is, dat mij geen reguliere baan wordt aangeboden.
De vraag is in hoeverre deze, vaak zinloze, arbeid bijdraagt aan het vinden van een reguliere baan. Wie zet die arbeid nu op zijn CV? Gezien mijn eigen arbeidsverleden moge duidelijk zijn, dat deze arbeid zwaar onder mijn niveau is en derhalve niet als passend beschouwd kan worden. Gezien mijn arbeidsverleden hoef ik ook niet (meer) te wennen aan een arbeidsritme en/of regelmaat, zodat ook deze drogredenen, die vaak ter rechtvaardiging worden gebruikt, geen doel kunnen treffen.
Er is sprake van onderbetaling en dus van uitbuiting.
Naast bovengenoemde principiële bezwaren kan de bestreden beslissing ook om andere redenen niet gehandhaafd blijven. De arbeid die door uitkeringsgerechtigden verricht wordt, voldoet aan de essentialia van de arbeidsovereenkomst (Zie artikel 7:610 BW). Op grond van de jurisprudentie van de Hoge Raad is een overeenkomst, die aan de essentialia voldoet, ongeacht hoe men deze ook noemt, een arbeidsovereenkomst. Dat betekent dat Titel 10 van Boek 7 van het BW van toepassing is. Indien u mij al te werk wilt stellen, dan dient u mij ook het reguliere (CAO)loon uit te betalen. Immers op grond van de Nederlandse en internationale wetgeving alsmede de daarop gebaseerde jurisprudentie geldt het principe “gelijke arbeid, gelijk loon”. Het verstrekken van een bijstandsuitkering voldoet niet aan dit criterium.
u allen zij gegroet,

Gertjan van Beijnum (# 076392247)



Papenhulst 26

5211 LC, 's-Hertogenbosch



De database wordt beschermd door het auteursrecht ©opleid.info 2017
stuur bericht

    Hoofdpagina