Sébastien Baudart 2e licentie geschiedenis Eindverhandeling Stripverhalen in de Belgische dagbladpers



Dovnload 3.95 Mb.
Pagina57/158
Datum22.07.2016
Grootte3.95 Mb.
1   ...   53   54   55   56   57   58   59   60   ...   158

9.3.4. Lambiorix, of de koning is weg1


"Het verhaal begint in het jaar 54 voor Chr. Julius Caesar, de Romeinse veldheer, verovert Gallië maar krijgt ambras met de Belgen, een volk van Kelten en Germanen, die van niks bang waren, ondereen veel ruzie maakten, veel met de teerlingen speelden en geren een pot pakten en nog veel liever twee."2 De oude Belgen hebben de reputatie dapper, barbaars en twistziek te zijn, hoewel ze dat laatste niet graag horen.

Lambiorix, stamhoofd van de Eburonen, belegt een vergadering met de naburige stamhoofden om te praten over het Romeinse gevaar. Hij wil tegen de Romeinen gaan vechten, maar een druïde ziet dan wel een probleem : "Lambiorix, mijn vorst, als gij tegen de Juul Cesar ten strijde trekt, wie zal dan de Eburonen regeren ?" "Wel heu, … dat kan Arrivix doen, he ! Die kan toch niet mee met zijn verstuikte knoesels !", weet Lambiorix. Maar toch is het een gevaarlijke oplossing, vindt de druïde : "Hm ! Dan zoudt ge bij uw terugkeer de troon wel eens bezet kunnen vinden want …… Arrivix loert al lang op een vaste djob !"3

De druïde lost het op door voor een plaatsvervanger te zorgen. Hij laat Suske, Wiske, Tante Sidonie en Lambik uit 1949 naar zijn eigen tijd slingeren. Even later geeft Lambik zijn vrienden een beetje uitleg : "Wel ja, he ! Ik ben zo wat ver weg familie van de Lambiorix en nu hij ten strijde moet gaan …… heeft hij mij omwille van mijn intelligentie tot voorzitter van het College der Generale Secretarissen benoemd !"4

En dan loopt het mis… Lambiorix is nog maar pas weg of Arrivix begint met Lambik te dobbelen. De druïde is er niet gerust in en vreest voor de toekomst van zijn volk en voor zijn vaste job. De dobbelaars spelen om de macht, en een eerste keer gooien ze gelijk. Arrivix wil nog eens spelen, maar Lambik is zeer terughoudend. "Lambik, speel niet met de teerlingen en de voeten van 't volk !!", probeert Sidonie op hem in te praten. Maar dat heeft geen enkel effect : "Waarom niet, Sidonie ? 't Is zo plezant !"5 Hij laat zich dus overtuigen, want "Als ik verlies, kan ik nog altijd ambras zoeken !"6

Het onvermijdelijke gebeurt : Arrivix krijgt de macht in handen. Suske en Wiske kunnen al vechtend uit het dorp ontsnappen, maar alle andere Lambiorixgezinden worden aangehouden. "t Is er een hel !!"7 De situatie loopt volledig uit de hand. "Ondertussen heeft Arrivix zijn slag geslagen. Onder zijn leiding heeft het uitschot van de stam de huizen der Lambiorixgezinden geplunderd en voert nu karrenvrachten buit en gevangenen weg."8

A


4
rrivix besluit te gaan regeren vanuit een Romeinse burcht : "Van daar uit zal ik, Arrivix, nieuwe koning der Eburonen, regeren met ijzeren vuist !"9 En "vanaf die dag brak voor de Eburonen een vreselijke lijdensweg aan."10

Lambik probeert ondertussen dubbel spel te spelen : door onderdanig te doen tegenover Arrivix mag hij het dorp blijven besturen, en zo kan hij de situatie toch een beetje onder controle houden.

De enige hoop van de Eburonen is een mysterieuze figuur, de Vrijschutter, die het tegen de Arrivixisten opneemt. Suske en Wiske en de Eburonen sluiten met hem een bondgenootschap en zetten samen de strijd in. Met resultaat, na een tijdje wordt Arrivix verslagen door de Vrijschutter, die niemand minder dan Lambiorix zelf blijkt te zijn.

De Eburonen hebben hun koning terug en het komt tot een algemene verzoening. En tovert de druïde Suske, Wiske, Lambik en Sidonie terug naar hun eigen tijd : "Dat het dondere en blikseme ! Het hemelse vuur zal gen terugvoeren naar 't land van patekens en frites … en …… klein kasteeltjes !!"11


Dat dit verhaal inspeelt op de koningskwestie, moet niet gezegd worden. Situaties worden geprojecteerd op de oude Belgen, die net als de moderne Belgen tijdens de Koningskwestie onderling veel ruzie maken. De basissituatie is vrij duidelijk. Lambiorix, de koning, moet omwille van een oorlog zijn land verlaten, en Arrivix profiteert ervan om zijn plaats in te nemen. Maar uiteindelijk wordt de usurpator verslagen en keert de enige echte koning terug op zijn troon.

Ook in allerlei opmerkingen wordt er ingespeeld op de koningskwestie. Als Lambik net benoemd is als vervanger van Lambiorix, vraagt Sidonie hem : ""Oeijoei ! Lambik, is dat geen ondankbare taak, jongen !"12 Inderdaad, koning zijn in oorlogssituatie is zeer ondankbaar, en regent in de periode erna misschien nog meer. En op een ander moment laat Lambik weten : "Ik ben Generale Secretaris en moet bij mijn volk blijven ! 13 Weer een verdediging van Leopold, die tijdens de oorlog bij zijn volk bleef. Hetzelfde gebeurt ook verder in het verhaal. Lambik wilt naar zijn vrienden gaan zoeken, maar bedenkt zich en zegt tegen de druïde : "Lambik, blijf hier ! Denk aan uw volk !" ?"14

Ook wordt er verschillende keren verwezen naar de terugkeer van de koning : "Wij zullen hier een leger van boogschutters vormen om de koning bij zijn terugkeer bij te staan !"15, "Daar de koning nu niet kan weerkomen, …"16

En dat koning zijn geen zekerheid biedt, blijkt uit het volgende. Sidonie wijst een huwelijksaanzoek van Arrivix af met de woorden : "Pf … sukkelaar ! Als ik ooit zal trouwen, zal het met iemand met een vaste positie zijn en niet met een koning !"17

Ook de eindscène van het verhaal gaat over de terugkeer van de koning. Nadat de personages terug aangekomen zijn in hun eigen tijd, vindt Sidonie op straat een oud stuk "gazet". Ze kijkt eens wat er tijdens hun afwezigheid gebeurd is : "Wel verdorie ! Hij is lang weg geweest maar eindelijk terug !" "Wat ??… Volksraadpleging geweest ??!! Eindelijk terug !! Hoera leve de koning !", reageert Lambik al enthousiast. Maar Sidonie moet hem teleurstellen : "Ach nee, Lambik … 't Is jammer dat ik u moet teleurstellen … Het gaat hier over Opsinjoorke !"18 In december 1949 werd het Mechelse beeldje Opsinjoorke inderdaad "gekidnapt", en na een maand teruggebracht.

Door het verhaal De Bokkerijder wordt zeer veel verdacht. Zo ook de volgende zin : "En na een rijp beraad wordt besloten : Dat Lambik als Generale Secretaris verder het dorp zal besturen omdat anders Arrivix het zelf zou doen."19 Als men De Bokkerijder in het achterhoofd houdt, kan dit gelezen worden als een verdediging van de politiek van het minste kwaad. Op post blijven (en meewerken) om te verhinderen dat de bezetter alle macht in handen krijgt. De link naar de oorlogssituatie wordt nog duidelijker door het feit dat Lambik aangesteld is als "secretaris-generaal".

Politieke leiders krijgen er in het verhaal ook van langs. Lambik denkt alleen aan zichzelf laat duidelijk horen dat hij het plezant vindt met de voeten van het volk te spelen. En Arrivix is het alleen te doen om de macht.

Bij de machtsovername door Arrivix komt het land terecht in een echte oorlogssituatie. Het leven wordt een hel, Lambiorixgezinden worden gevangengenomen en hun huizen geplunderd. De goede burgers die trouw blijven aan hun koning hebben dus sterk te lijden. En tot overmaat van ramp wordt er voedsel opgeëist : "Ondertussen is Lambik, vergezeld van Arrivixisten in het dorp de patatten gaan opeisen. De oude Belgen, die zo goed als de nieuwe, al niet veel te eten hadden, zijn natuurlijk razend."20

De medewerkers van Arrivix noemt Vandersteen "uitschot". Ze mishandelen de Lambiorixgezinden, plegen een moordaanslag op de druïde, steken het dorp van de Eburonen in brand. Zij kunnen alleszins op minder begrip van Vandersteen rekenen dan de echte collaborateurs.

Arrivix is dan ook nog een onbetrouwbaar heerschap. Tegen het einde van het verhaal komt hij zogezegd tot inkeer : "Ik heb berouw over mijn kemelstreken ! Laten wij vrede sluiten, er is al ambras genoeg geweest in ons klein apenland ! Komt met al uw vrienden naar 't kasteel, we zullen dat eens zonder veel zever op papier zetten !"21 En dat terwijl hij gewoon van plan is ze in de val te lokken.

E
7
n ook de repressie komt aan bod. Lambiorix zet na zijn overwinning onmiddellijk de toon : "En nu, opstandelingen, de wapens neer !… Ik wil mijn overwinning niet met bloed vieren. Daarom verleen ik u allen amnestie alvorens u te veroordelen : er is al zever genoeg geweest !"
22 Geen repressie-toestanden dus, alhoewel : "De orde is nogal gauw hersteld. Hier en daar verwijt de ene Belg de andere dat hij barakken heeft gezet voor de Arrivixisten, maar dat is dan maar uit kleingeestige broodnijd … en dat heeft en dat zal altijd bestaan."23 En ook Arrivix gaat vrijuit, hij "heeft besloten met zijn "bon sens de belge" en een schup, koolzaad te planten, om eerlijk aan zijn brood en vitaminen te komen."24 Het repressie-aspect wordt nog versterkt door de vermelding van het "Klein Kasteeltje", dat na de oorlog dienst deed als gevangenis voor incivieken25.

Ook andere politieke grappen sluipen het verhaal binnen. Sidonie probeert Lambik ervan te weerhouden zijn macht te verspelen door te dobbelen. "Denk "au bon sens des belges" !", zegt ze. Maar Lambik wil daar niet van horen : "Sidonie, moei u niet en spaar dat slagwoord tegen dat ik moet devalueren !"26 Drie dagen voordien werd de Belgische frank gedevalueerd, waarschijnlijk met deze woorden.

Of nog dit gesprek waarin Lambiorix de "nieuwe Belgen" bedankt voor hun optreden. "Och, onder Belgskens verstaat men zich wel, he, Sire de Koning !", relativeert Lambik. Maar Wiske wilt het laatste woord : "Als er geen konings-, school-, taal-, loon-, belastings- en repressie-, devaluatie- en werkloosheidskwesties zijn, dan gaat dat wel, he !"27



1   ...   53   54   55   56   57   58   59   60   ...   158


De database wordt beschermd door het auteursrecht ©opleid.info 2017
stuur bericht

    Hoofdpagina