Schepping of evolutie? Inleiding



Dovnload 66.94 Kb.
Datum24.08.2016
Grootte66.94 Kb.
SCHEPPING OF EVOLUTIE?
Inleiding
Vele theologen en godsdienstleraars weigeren zich deze vraag te stellen.

Inderdaad, zij spreken van schepping en evolutie, waarmee ze dan bedoelen dat God het leven geschapen heeft door middel van evolutie.

Gods woord, de Bijbel, laat echter deze mogelijkheid beslist niet toe. Het scheppingsverhaal zelf spreekt over een periode van slechts 6 dagen, letterlijke dagen met een avond en een morgen, dagen van 24 uur dus.
Bijgevolg kan er geen sprake zijn van zes perioden van miljoenen jaren, zoals sommigen het zo graag willen zien om schepping met evolutie te kunnen verzoenen. De volgorde van de scheppingsdagen laat dit trouwens niet toe.
Inderdaad, de eerste dag reeds werd de aarde geschapen, de derde dag werden de planten en de bomen geformeerd en slechts de vierde dag maakt God de zon, de maan en de sterren. Stel je voor dat het plantenleven zich gedurende miljoenen jaren zou ontwikkeld hebben zonder zonlicht.
Overigens laat ook de rest van de Bijbel en niet in het minst het N.T. ons niet toe de evolutietheorie als waarheid te accepteren.

Paulus verklaart bv. in zijn toespraak tot de Atheners heel stellig dat God uit één enkele het gehele menselijke geslacht gemaakt heeft. (Hand. 17:26) Bovendien zijn Adam en Eva voor hem historische personen, die dus werkelijk bestaan hebben (vb.Rom. 5:12-14; 1Cor. 15:22; 2Cor. 11:3; 1Tim. 2:13)


Misschien denk je nu je de luxe te kunnen permitteren om de woorden van Paulus opzij te schuiven met de verklaring dat Paulus eigenlijk niet beter wist. Eigenlijk begeef je ie op die manier op glad ijs, vermits je daardoor in feite Gods Woord van onjuistheid, zeg maar van leugens beschuldigt, en dit is als het ware regelrecht religieuze zelfmoord plegen. Inderdaad, als Gods Woord onjuistheden bevat wat betreft het scheppings- verhaal, welke garantie hebben we dan nog dat ook het verhaal van het leven van Jezus, zijn verzoenend sterven, zijn opstanding, zijn eeuwig leven, ons eeuwig leven, enz. juist is? Als we aan ook maar één enkel vers uit de ganse Bijbel mogen twijfelen, dan wankelt het fundament van ons christelijke geloof en stort onze zekerheid in de vervulling van Gods beloften als een kaartenhuisje ineen. Meer nog, dan is God ofwel een grote leugenaar, ofwel totaal onbekwaam om aan zijn schepselen de waarheid op een juiste en nauwkeurige wijze te openbaren. Dit is gewoon een kwestie van eventjes doordenken en van consequent te zijn.
Laten wij tenslotte nog even aandacht schenken aan de woorden van Christus zelf in Marc. 10:6, waarin Hij beweert dat God de mens van bij het begin der schepping gemaakt heeft als man en vrouw. Als je gelooft in een schepping in zes dagen zit je goed: als je gelooft in evolutie en perioden van miljoenen jaren zit je met een geweldig probleem.

Inderdaad, waar je dacht van Paulus verlost te zijn met het idee dat hij nu eenmaal ook niet beter wist, kun je onmogelijk Christus dezelfde behandeling geven.

Hij wist namelijk wèl beter, om de heel eenvoudige reden dat Hij er bij was toen de hemel en de aarde geschapen werden. De Bijbel leert dat Hij als zoon van God en als tweede persoon van de Goddelijke Drie-eenheid steeds in alle eeuwigheid bestaan heeft.

Dit zegt Hijzelf in Joh. 8:58: “Eer Abraham was, ben Ik”.

Zie ook Joh. 17:5, ”Verheerlijk mij Vader met de heerlijkheid die Ik bij U had, eer de wereld was.”

Uiteindelijk blijkt het zelfs dat het Christus in hoogsteigen persoon geweest is die alles geschapen heeft. Lees maar hoe in Col. 1:16 Gods woord zegt dat alle dingen door Hem en tot Hem geschapen zijn.


Als Christus dus zegt dat de mens als man en vrouw van bij het begin der schepping geschapen werden, dan weet Hij heel goed waar Hij het over heeft.

Hij was er zelf bij, meer nog... Hij heeft het zelf gedaan

Misschien begin je nu wel een heel klein beetje zenuwachtig te worden of meer nog, probeer je zelfs een gevoel van paniek te onderdrukken.

Inderdaad, je wilt wel in God geloven, je wilt zelfs Zijn Woord geloven, maar de wetenschap schijnt toch zo stellig overtuigd te zijn van die evolutie...


Wat is het nu eigenlijk? Was één van je verre voorouders een aap?... of zou het toch mogelijk zijn dat God gewoon alles geschapen heeft in 6 dagen? Wat is het nu : schepping of evolutie?
Zou het dan toch mogelijk zijn dat de wetenschap zo grandioos fout zit? Wel, zo is het inderdaad precies: de evolutietheorie is één van de grootste en gemeenste leugens die ooit de mensheid op de mouw werden gespeld. Bovendien beginnen steeds meer en meer wetenschappers hier achter te komen geologen, biologen, archeologen, enz., beginnen meer en meer te beseffen dat de stapel zogenaamde bewijzen steeds kleiner en kleiner wordt, dat evolutie in feite nooit heeft plaatsgevonden.
Zij noemen zich creationisten en, toegegeven, zij vormen wel een minderheid, maar de geschiedenis leert ons dat de meerderheid dikwijls helemaal niet over het zozeer begeerde voorrecht van de waarheid beschikte.

In ieder geval is het beslist niet zo dat alle wetenschappers evolutionisten zijn, integendeel achteraan vind je een lijst van boeken, geschreven door wetenschappers die het creationisme met hart en ziel verdedigen.


Welke zijn nu hun voornaamste argumenten?
1. EVOLUTIE IS VOLLEDIG IN STRIJD MET DE 2° WET VAN DE THERMODYNAMICA
Deze natuurkundige wet zegt dat bij uitwisseling van energie er een toename van entropie ontstaat. In gewone taal uitgedrukt betekent dit dat de materie steeds de neiging vertoont om tot een niveau af de dalen waarin minder orde heerst.

Wanneer je bv. met de blokken van je zoontje een huis bouwt buiten in de zandbak en je laat dan de wind vrij spel, dan zul je zien dat spoedig de blokken kriskras door elkaar zullen komen te liggen.

Bovendien is er geen sprake van dat de wind er zal in slagen de blokken zo te ordenen dat ze opnieuw een huis vormen.

Neem ook nog een bak met daarin witte en rode blokken. Leg de witte onderin, de rode er bovenop en schudt dan de bak goed heen en weer. Het resultaat is voorspelbaar: de blokken komen willekeurig door elkaar te liggen. Met andere woorden er ontstaat een toename van wanorde. De natuur zelf leert ons dit principe heel duidelijk: alles sterft, gaat kapot, verslijt, de zon brandt op, enz. De tand des tijds laat niets intact, maar knaagt onherroepelijk aan alles wat bestaat.


Evolutie eist echter precies het tegenovergestelde van deze natuurwet.

In plaats van een toename van wanorde, wordt een toename van orde verondersteld, resulterend in steeds hogere levensvormen.

Bovendien zou een plotse toename van orde niet slechts eenmaal gebeurd zijn, namelijk bij het ontstaan van het eerste leven uit levenloze dode materie, maar zou de zogenaamde ijzeren entropiewet ontelbare keren gebroken zijn, telkens er immers een hogere levensvorm uit een lagere ontstond.
2. KANSBEREKENING GEEFT GENERATIO SPONTANEA GEEN SCHIJN VAN KANS
Diverse wiskundigen hebben met behulp van computers berekend hoe groot de kans is dat uit levenloze materie op spontane wijze leven zou ontstaan. (= generatio spontanea)

Pierre Lecomte du Nouy (1883-1947) was een Fransgeboren Amerikaanse wiskundige, biofysicus en religieuze filosoof bekend om zijn 1942 boek Human Destiny , berekende dat je op zijn minst gedurende 10234 jaar lang de benodigde elementen zou moeten door elkaar schudden aan de snelheid van het licht om een ernstige kans te hebben dat een DNA-molecule, de bouwstenen van het leven, zou gevormd hebben.

Om enig idee te krijgen van de grootte van dit getal moet je je voorstellen dat je het ganse onvoorstelbaar grote heelal proppensvol zou vullen met voorwerpjes ter grootte van een atoom. Stuur er dan iemand geblinddoekt op uit om uit die enorme hoeveelheid atomen er eentje uit te pikken dat op voorhand gemerkt was. De kans op de toevallige vorming van een DNA-molecule is net even groot. Bovendien heb je dan nog helemaal geen leven. Het is alsof je nu de beschikking hebt over een baksteen, terwijl je een kathedraal moet bouwen.

Misschien is er toch nog een wijsneus die beweert dat de kans hoe dan ook toch bestaat, al is hij nog zo klein, maar je weet toch maar nooit! Juist,.alleen kom je een beetje tijd te kort. Vergeet namelijk niet dat dit reusachtige getal het benodigde aantal jaren betreft, terwijl de moderne (evolutionistische) wetenschap de aarde toch maar op zijn hoogst 4 à 5 miljard jaar oud schat (dit is 4 à 5 x 109, zodat je nog oneindig ver verwijderd blijft van het getal 10 tot de 234ste macht)

Je zit dus met een ernstig tekort aan tijd, dat zo groot is dat de kans op spontaan ontstaan van leven grenst aan het onwaarschijnlijke, zeg maar volkomen onmogelijk is.


3. DE AARDE EEN BABY OF EEN OUDE GROOTMOEDER?
Alhoewel een “hoge” ouderdom van 4 à 5 miljard jaar geen schijn van kans biedt aan enig spontaan ontstaan van leven, wijzen verschillende natuurfeiten bovendien in de richting van een piepjonge aarde (±10.000 jaar)
a) Het aardmagnetisme.
Metingen hebben uitgewezen dat het aardmagnetisme steeds verzwakt, namelijk. met precies de helft na 1400 jaar. Dit betekent dat zo’n 10000 jaar geleden onze aarde te vergelijken was met een magnetische ster en 50000 jaar geleden met zo iets als een pulsar-ster. Dit is gewoon onmogelijk, want in dat geval zou ze uit elkaar gespat zijn.
b) Helium in de atmosfeer.
Helium wordt gevormd bij de omzetting van uranium of thorium in lood. Dit helium komt in onze atmosfeer terecht en metingen hebben uitgewezen dat er jaarlijks zo’n 300000 ton ervan ontstaat.

De atmosfeer zelf bevat ongeveer 3,5 miljard ton helium, wat er dus zou op wijzen dat dit proces slechts ± 10000 jaar aan de gang is.

Sommigen proberen dit argument te ontkrachten door te veronderstellen dat een gedeelte van dit helium uit de atmosfeer in de ruimte ontsnapt. Recent onderzoek met ruimtesatellieten wijst echter eerder in de richting van een toename van helium in de atmosfeer, afkomstig uit de ruimte.
c) Kosmisch stof (meteorietenstof).
Aangezien de maan geen atmosfeer heeft, waardoor invallend kosmisch stof verbrand wordt, en er jaarlijks tientallen tonnen van dat stof neerdwarrelt, zou de maan moeten bedekt zijn met een laag stof van een paar meters dikte, tenminste indien de maan inderdaad zou oud is als de evolutietheorie ons wil doen geloven.
Voor de eerste maanlanding werd daarom een toestel ontworpen dat op metershoge poten stond omwille van.., jawel, die veronderstelde laag stof, die nog verraderlijker dan drijfzand moest zijn. Creationisten vonden het zonde van de geldverspilling die dergelijk uitgerust toestel met zich meebracht. vermits zij op een jonge maan van slechts een paar duizend jaar oud slechts een laagje stof van enkele millimeters dikte verwachtten.

Het resultaat is algemeen bekend: de laag stof was slechts een goeie centimeter dik.


d) De oceaan.
Door middel van de rivieren worden allerlei mineralen in de oceaan gevoerd. Wanneer men de totale hoeveelheid van die mineralen in de oceaan meet en nagaat hoeveel er jaarlijks in terecht komt, kan men gemakkelijk nagaan hoelang dit proces reeds aan de gang moet zijn. Per mineraalsoort liggen de cijfers wel een beetje uiteen, wat eigenlijk wel normaal is aangezien men moeilijk kan aannemen dat jaarlijks precies dezelfde hoeveelheid in de oceaan werd gestort. Dat zal wel van jaar tot jaar tot op zekere hoogte gevarieerd hebben. Geen enkele hoeveelheid van die mineralen wijst echter op een hoge ouderdom, integendeel, de meesten wijzen zelfs op een heel jonge ouderdom zoals

*silicon: 8000 j./ *lood: 2000 i./ *nikkel: 18000 j./ *kwik: 42000 j./ *koper: 50000 j.


Het is duidelijk dat deze cijfers wel heel ver liggen van de miljarden jaren die de evolutietheorie zo broodnodig heeft.

Nog een andere interessante statistiek wijst er op dat de oceaan jaarlijks een zodanig grote hoeveelheid land weg erodeert dat in nauwelijks 14 miljoen jaar de ganse landoppervlakte tot op zeeniveau zou verdwenen zijn. Voor ons nogmaals een aanwijzing op de nog zeer jonge aarde


e) Paleontologische vondsten.
Sommige vondsten van fossielen doen de evolutionisten de haren ten berge rijzen. Zo werden bv. in het dorp Glen Rose in Texas aan de oevers van de Paluxy rivier voetstappen van mensen en dinosauriërs in dezelfde aardlagen gevonden, sommigen kruisten zelfs elkaar.
Nauwkeurig onderzoek sloot elke vervalsing uit. Volgens de evolutionisten leefden deze dieren echter een paar honderd miljoen jaar voor de mens en is er zeker geen sprake van dat beide ooit samen geleefd hebben. Hun reactie hierop: heel geleerde verhandelingen die niemand begrijpt, bij sommigen ongeloof, minachting, en anderen (de meesten) zwijgen deze vondsten dood en negeren ze verder. Ook worden in sommige aardlagen, die slechts miljoenen jaren na elkaar zouden gevormd zijn, boomstammen aangetroffen die rechtop staan en daardoor in meerdere lagen tegelijk aangetroffen werden. Onverklaarbaar mysterie dus en een heel pijnlijke zaak! Behalve als je gelooft in schepping en in een wereldwijde catastrofale zondvloed zoals de Bijbel ons leert.
Misschien geloof je dat dit slechts heel uitzonderlijke vondsten zijn. Het spijt me zeer, maar ze zijn zo talrijk dat je er boekdelen mee kunt vullen. Evolutionisten zullen dit vanzelfsprekend niet doen, en aangezien de meeste boeken over geologie en paleontologie door evolutionisten geschreven worden…
Talrijk zijn ook de vondsten van fossielen in aardlagen waar ze helemaal niet thuishoren.

Een enkel voorbeeld: in de Grand Canyon, een ravijn dat honderden meters diep door de rivier de Colorado uitgesleten werd, heeft men onlangs de verrassende vondst van fossiele sporen en pollenkorrels van naakt- en bedektzadige bomen gevonden in lagen van het PRECANBRIUM. Door geologen werd daarbij heel duidelijk vastgesteld dat deze fossielen er beslist niet in latere perioden ingewaaid of aangespoeld waren. Oh, ja, nog één zaak: het PRECAMBRIUM werd volgens de evolutionisten gevormd honderden miljoenen jaren voor het ontstaan van de eerste bomen.

De geoloog Dr. C.L. Burdick die deze vondsten deed, kwam via zijn universiteit voor de volgende keuze te staan: het onderzoek stoppen of een ernstige boycot. . . (lees maar: gaan stempelen!)

Overigens is de Grand Canyon voor de creationisten een heel geliefd terrein, maar voor de evolutionisten zowat taboe: je vindt er namelijk diverse aardlagen kriskras door elkaar, oudere lagen liggen bovenop jongere, sommige ontbraken zelfs helemaal! Met andere woorden, de door de evolutionisten zo zorgvuldig samengestelde geologische tijdskolom wordt er helemaal aan diggelen geslagen.


EVOLUTIE:_EEN_REUS_OP_LEMEN_VOETEN.'>4. EVOLUTIE: EEN REUS OP LEMEN VOETEN.
De belangrijkste “bewijzen” voor evolutie worden gevonden op het terrein van de geologie, die aan de hand van diverse aardlagen een tijdskolom heeft opgesteld, en op het terrein van de paleontologie, dit is de studie van de fossielen. Beide weten -schappelijke vakken kunnen als de pijlers beschouwd worden, waarop de ganse evolutietheorie steunt.
Inderdaad, de geologische tijdskolom en de talrijke vondsten van fossielen schijnen ons, volgens de evolutionist, elk recht op twijfelen te ontnemen.

En toegegeven, als je rekening houdt met de enorme hoeveelheid bewijsmateriaal (de eveneens talrijke uitzonderingen dien je evenwel welwillend te negeren) als je geconfronteerd wordt met de bergen fossiele vondsten, die gecatalogeerd zijn volgens de bijpassende geologische aardlagen, dan zou je wel eens geneigd kunnen zijn om al je tegenargumenten te vergeten, ware het niet dat…


Inderdaad, er is een MAAR, een maar die, als je eenmaal de zaak goed begint te begrijpen, je bijna in een onbedaarlijke lachbui zou doen uitbarsten, ware het niet dat de ernst van de zaak je dit verbiedt, en die daarom heel zorgwekkend, angstvallig, ja zelfs verbijsterend is.

Je moet namelijk weten dat die geologen een bepaald systeem hebben om hun aardlagen te dateren en te plaatsen in hun tijdskolom: dit doen zij namelijk. Aan de hand van gevonden fossielen, die volgens hen alleen en specifiek in een bepaalde aardlaag voorkomen (zogenaamde gidsfossielen).

Als je nu bij de paleontologen op bezoek gaat, dan merk je dat zij hun fossielen dateren volgens de aardlagen waarin zij gevonden werden.

Het gaat dus zo:


Een aardlaag wordt gedateerd volgens de fossielen die er in gevonden worden en de fossielen worden gedateerd volgens de aardlaag waarin ze gevonden werden.

Dit is gewoon in een cirkel ronddraaien en heeft niets meer met wetenschap te maken. Als je me niet gelooft, schaf je dan 2 boeken aan: één over geologie en één over paleontologie... de rest wordt vanzelf duidelijk.


5. WAAR ZIJN DE TUSSENSCHAKELS GEBLEVEN?
Volgens de evolutietheorie heeft alle leven zich heel langzaam ontwikkeld uit ander leven dat op een lager niveau stond.

Dit betekent dat er tussen de nu heel strikt afgelijnde levenssoorten (species) talrijke tussenschakels moeten geweest zijn.

Inderdaad uit een hond ontstaat zo maar niet van de één op de andere dag een paard, konijn, of wat dan ook. Daar moeten talrijke tussenschakels bij te pas komen. Nu is het heel vreemd dat dergelijke tussenschakels op het ogenblik niet in leven zijn, maar. . . ze zijn ook nooit of nooit gevonden geworden. Dit is des te eigenaardiger vermits er feitelijk ontzettend veel meer tussenschakels moeten geweest zijn dan er nu verschillende soorten bestaan. Waar zijn deze in Godsnaam allemaal gebleven?? Antwoord : ze hebben doodeenvoudig nooit bestaan.
6. GROEIEND EVOLUTIEPROCES DOOR EINDRESULTATEN UITGESLOTEN.
a) Een duidelijk voorbeeld hiervan is symbiose of het samenleven van verschillende soorten dieren, zoals bv. de heremietkreeft en de zeeanemoon, of ook de bittervoorn en de zwanenmossel.

Beide hebben elkaar nodig om te kunnen leven zodat de evolutionist met ernstige problemen zit daar deze dieren, die elkaar nodig hebben volgens, zijn tiidskolom uit dikwijls heel verschillende periodes stammen.

Hoe zijn ze in leven gebleven toen hun partner nog miljoenen jaren op zich liet wachten?
b) Nog een bekend voorbeeld is de bestuiving van planten door insecten.
De insecten leven van de honing uit de plant en zorgen tegelijkertijd voor bevruchting.

Wie heeft er gezorgd voor de bestuiving van al deze planten toen de insecten nog verre toekomstmuziek waren ?


c) Sommige levensvormen kunnen door bepaalde van hun eigenschappen slechts levensvatbaar zijn wanneer ze totaal afgewerkt waren, zodat evolutie onmogelijk was.

Een prachtige illustratie hiervan is de bombardeerkever.


Deze kever, die over de ganse wereld gevonden wordt, beschikt over een ingenieus verdedigingssysteem. Door middel van een explosie in zijn lichaam is hij namelijk in staat een roodachtige zure vloeistof doorheen twee kleine buisjes te stuwen. Wanneer deze vloeistof met lucht in aanraking komt, vormt ze een blauwachtig rookgordijn, dat zijn aftocht dekt en bovendien de vijand verdrijft door bepaalde prikkelende eigenschappen. Bij chemische ontleding van de vloeistof blijkt dat ze uit hydrochinon en waterstofperoxide bestaat, een goedje dat bij vermenging een zeer hevige ontploffing veroorzaakt.

De kever moet dit geweten hebben want hij ontwikkelt nog een derde bestanddeel dat een remmend en neutraliserend effect heeft op de explosieve vloeistof.

Bij gevaar echter produceert de kever doodgewoon een beetje minder “remvloeistof” zodat door middel van een ontploffing een bepaalde hoeveelheid vloeistof uit zijn lichaam gestuwd wordt.

Het ganse systeem vereist een zo minutieus nauwkeurige afwerking wat betreft timing, exacte productiehoeveelheden. enz...., dat de minste onvolkomenheid voor de kever zelf fataal zou zijn: hij zou dan namelijk zelf exploderen in honderden stukjes.

Stel je voor dat die kever dat systeem door middel van evolutie zou moeten ontwikkeld hebben!
d) Sommige organen, zoals ogen, oren,nieren, enz., vertonen een dermate ingewikkeldheid en perfectie dat de meesten nog steeds niet door de mens, met al zijn intelligentie, konden nagemaakt worden.

Waar het intellect van de mens faalde, zouden echter de goden van de tijd en toeval voor dergelijke wonderen moeten gezorgd hebben...

Blijft ook nog de vraag hoe enig blind en doof wezen de behoefte kan gevoeld hebben om de ontwikkeling van organen zoals ogen en oren te stimuleren zonder echter te weten dat er überhaupt iets te zien of te horen viel.
7. TIJD EN TOEVAL? ALS COMPUTERPROGRAMMATlES
Wetenschappelijk onderzoek van levende cellen heeft aangetoond dat hun structuur heel wat ingewikkelder is dan oorspronkelijk gedacht werd.

Zo blijkt nu dat elke menselijke cel in feite elke informatie bevat die nodig is om een gans menselijk lichaam op te bouwen. Hiermee vergeleken lijkt de programmatie van de moderne computers rekenen op telraampjes.

Zoals bekend ligt de informatie in de cellen vervat in de genen, die op hun beurt gevormd worden door DNA-moleculen. Het zijn deze DNA-moleculen die de eigenlijke erfelijke bestanddelen en informatie bevatten. Deze moleculen worden gevormd door spiralen van suiker- en fosforzuurmoleculen, verbonden door 4 soorten stikstofbasen. Het is precies de rangschikking van deze basen die de sleutel vormt tot de ingebouwde informatie, te vergelijken dus met de programmering van een computer. Alleen een absoluut nauwkeurige en intelligente voorprogrammering maakt het mogelijk dat deze cellen beginnen te leven.

Overigens snapt nog geen mens HOE en WAAROM deze welbepaalde, evenwel ontzettend ingewikkelde programmatie, de levensloze materie, waaruit de cel opgebouwd is, tot leven wekt.

Mocht in de toekomst de mens er in zijn laboratoria in slagen zelf een levende cel op kunstmatige wijze te verwekken, dan is dit slechts een bewijs te meer hoeveel intelligentie er wel vereist is om tot dit resultaat te komen.

Bovendien zal hij dan een bestaand voorbeeld gehad hebben dat hij kan imiteren, zodat de idee dat leven door toeval zou ontstaan zijn, ronduit belachelijk is.


8. EVOLUTIE IN PRAKTIJK NOOIT WAARGENOMEN.
Inderdaad, de wetenschap beschikt over geen enkele waarneming van evolutie in de praktijk en evenmin heeft de mens ooit het ontstaan van een nieuwe soort van leven of dieren waargenomen.

Wel is binnen de soort zgn. micro-evolutie vastgesteld geworden, maar nooit zijn de scherp afgelijnde grenzen der soorten overschreden geworden. Paring van verschillende soorten is gewoon onmogelijk en als het toch gebeurt bij sterk aan elkaar verwante soorten (in dergelijke gevallen is men zelfs niet eens zeker dat het wel degelijk over diverse soorten handelt), dan is het resultaat steeds een onvruchtbaar nageslacht. (bastaards)

Waar de evolutietheorie vereist dat uit bepaalde soorten andere soorten ontstaan, loochent de werkelijkheid dit ten stelligste.

Mutatie is dan de oplossing die voor de evolutionisten alle problemen van tafel zou moeten vegen.

Mutatie bestaat, wordt zelfs regelmatig waargenomen, maar betreft ook steeds afwijkingen binnen de soort. Bovendien is het zo dat gemuteerde soorten in regel steeds gedegenereerd zijn. Inderdaad, ze zijn minderwaardig aan hun voorouders en kunnen dus moeilijk als dé methode beschouwd worden waardoor het redeloze leven zichzelf tot de mensheid van de 20ste eeuw heeft opgewerkt.
BESLUIT
De evolutietheorie wordt vooral geaccepteerd door mensen die niet in het bestaan van God willen geloven. Deze theorie biedt hun namelijk een alternatief voor het geloof in schepping.

Waar de creationist echter in het bestaan van God de verklaring vindt voor het bestaan zelf, van al het zijnde, heeft de evolutionist slechts de beschikking over een theorie die hem alleen maar licht beweert te geven over de ontwikkeling van het zijnde. De oorsprong en de reden ervan, blijven voor hem in volkomen duisternis liggen.

Iedereen weet nochtans dat materie beperkt is in ruimte en in tijd. Zij is dus niet eeuwig maar kent zowel een einde als een begin. De ontzagwekkende hoeveelheid materie die in het heelal gevonden wordt, moet dus ooit een begin gekend hebben en heeft bijgevolg op zeker ogenblik noodzakelijkerwijze helemaal niet bestaan.

Hiervoor kan slechts één enkele redelijke verklaring gegeven worden: zij werd geschapen. God sprak en het was er, zoals de Bijbel het in eenvoudige woorden uitdrukt.


De schrijver van de brief aan de Hebreeën voegt hier in hfst. 11:3 aan toe dat wij door het geloof verstaan dat de wereld door het woord Gods tot stand gekomen is, zodat het zichtbare uit het onzichtbare is ontstaan. Het blijft dus geloven. Wij kunnen ook moeilijk anders - wetenschappelijke bewijzen zijn onmogelijk: we waren er dus helemaal niet bij en de handeling zelf kan niet herhaald worden.

Ons verstand moet hierbij echter helemaal geen geweld aangedaan worden. Nog eens, Goddelijke schepping is de enige redelijke verklaring - er bestaat geen andere.


Tenslotte, als God werkelijk God is, waarom zou Hij dan niet alles in zes dagen geschapen hebben?

Waarom zou Hij hiervoor perioden van miljoenen jaren gebruikt hebben? Waarom zou God, die Zich als einddoel het scheppen van de mens stelde, hiervoor een methode gebruiken waarin de sterksten gedurende miljoenen jaren overleefd hebben, waarin talloze soorten, als mislukkingen die niet voldeden, uitstierven en ontelbare levenssoorten op uitzichtloze zijpaden belandden?


Hoe zou Hij een weg van dood en verderf, van vallen en opstaan, met de ene mislukking na de andere, met Zichzelf hebben kunnen in overeenstemming brengen?
Wat voor een God zou dit dan eigenlijk wel zijn?
Trouwens waarom zou Hij zijn schepping niet in zes dagen afgehandeld hebben? Wie zou Hem dit belet hebben?
De evolutionisten soms?
LIJST VAN BOEKEN GESCHREVEN DOOR CREATIONISTEN
Indien je er meer wil van weten, dan kunnen volgende boeken je hierbij helpen (de lijst is overigens fel ingekort omdat de meesten dezelfde argumenten aanhalen)
Nederlandse Creationistische literatuur
- J.A. van Delden: Schepping of evolutie? Telcs-Oosterbaan & le Cointre, Goes

- J.A. van Delden: Schepping en wetenschap. Buijten & Schipperheyn, Amsterdam.

- B.O. Nelson: Naar hun aard. Buijten & Schipperheyn, Amsterdam.

- A.M. Rehwinkel: De zondvloed. Buijten & Schipperheyn, Amsterdam.

- W.J. Ouweneel: - Operatie supermens. idem

- De ark in de branding. idem

- Jeugd in een stervende eeuw. idem

- H.M. Morris: De evolutieleer,een theorie op haar retour. De Vuurbaak, Groningen

- F.L. Marsh: De schepping van de soorten. Uitg. Stem der leken. Den Haag.

- J.R. Howitt: Evolutie:Wetenschap of dwaling ? Gideon, Hoornaar.

- J.C. Janse: Tirannie van het evolutionisme. Westdiik en Liebeek, Barendrecht

- D.J. Couvée: Mag het? Tegen het evolutie-dogma. Willem de Zwijgerstichting, Den Haag.

- A. Keizer: Creatie en evolutie. Uitg.Reform. Boeken, Berendrecht.
Buitenlandse Creationistische literatuur.
- Gisn D.T., Evolutionism, the fossils say no! Creation-Life Publ., San Diego

- DALY R.: Earth’s most challenging mysteries. The Craig Press, Nutley, N. Jersey

- HOWE G.F.: Speak to the earth, creation studies in geascience. Presb. & reform. Publi. C°, Nutley, New Jersey.

- LAMMERTS W.C.: Scientific studies in special creation, Baker Book House, Grand Rapids, Michigan.

- MORRIS H.M.: Scientific Creationism, Creation Life Publishers, San Diego, Californie.

- WILDER SMITH A.E.: A basis for a new biology, Telos Intern., Ulm


Ook aanbevolen is het tijdschrift: “Bijbel en Wetenschap”, uitgegeven door de Evangelische Hogeschool, Postbus 957, 3800 AZ AMERSFOORT (Nl)
EVOLUTIE
Heeft God rechtstreeks geschapen of heeft Hij de evolutie gebruikt? We kennen drie soorten evolutie:
1. macro-evolutie, (in ‘t groot)

2. micro-evolutie, (in ‘t klein, binnen de soort)

3. theïstische evolutie, (evolutie door God gebruikt)
Argumenten tegen de theïstische evolutie:
1. Genesis 1 + 2 leert ons dat God de wereld in 6 dagen geschapen heeft (zie ook Ex. 20:11). Er is geen reden om aan te nemen dat het geen echte dagen waren zoals wij kennen. Dat sluit evolutie uit.

2. Evolutie leert, ”de overlevering van de sterkste”. Dat gaat rechtstreeks tegen het karakter van God in, daar God het juist altijd opneemt voor de zwakste, de wezen, de weduwen, enz. “Zalig zijn de armen van geest.”

3. Gen. 2:7 en 2:21+22 leren ons dat God de mens schiep uit het stof der aarde, dus niet uit een aap, en dat de vrouw uit de man geschapen werd.

4. Gen. 1 leert dat God alles schiep “naar zijn aard”, wel micro-evolutie, veranderingen binnen de soorten, ’mutaties’, maar niet tussen de soorten.

5. Gen. 3:20 Eva: de moeder van alle levenden

6. Ps. 33:9: God had miljoenen jaren nodig? Tijd bestaat voor Hem niet, Hij sprak en het was er.

7. Matth. 19:4-5: Jezus leerde het scheppingsverhaal en citeerde Gen. 2:24 letterlijk. Deze tekst komt maar 3 maal voor in de Bijbel, in Gen. 2:24, God de Vader; Matth. 19:4-5, God de Zoon en in Ef. 5:31, is het God de Heilige Geest die spreekt.

8. Matth. 5:18; 23:35 en 22:29, Jezus en het Oude Testament

9. Hand. 17:26. Paulus leert dat Adam de vader van het menselijke geslacht was.

10. Rom. 5:12-14: Adam letterlijk, en voor Adams zonde, geen dood, dus geen evolutie mogelijk, want dan waren er al miljoenen gestorven.

11. Rom. 8:20-22: Geen evolutie, maar degeneratie.

12. 1Cor. 11:8,9: bevestiging van Genesis 2!

13. 1Cor. 15:22 en 45: Adam de eerste mens: al het lichamelijk leven is uit hem voortgekomen, zoals uit Christus het geestelijke leven. Christus een echte persoon, zo ook Adam.



14. 2Cor. 11:3: Eva een historische figuur, de zondeval letterlijk.

15. 1Tim. 2:13-14: Genesis 2 en 3 letterlijk!

16. Judas 14, Adam, letterlijk, een historische figuur.
Indien het waar is, wat sommigen leren, dat God de evolutie gebruikt heeft, dan komen we met geweldige problemen te zitten, zoals:

1. Adam niet de eerste mens en niet onze vader, dus ook geen erfzonde.

2. dan moeten we heel wat gedeelten uit de Bijbel weglaten.

3. dan is Jezus niet betrouwbaar en wisten ook de apostelen niet waarover ze spraken.
“…bewaar wat u is toevertrouwd, hou u buiten het bereik van het onheilige, holle klanken en de tegenstellingen der ten onrechte zo genoemde kennis (wetenschap).” (1 Tim. 6:20, zie ook Col. 2:8)

Bewerkt


Luc Vandevorst

Januari 2010







De database wordt beschermd door het auteursrecht ©opleid.info 2017
stuur bericht

    Hoofdpagina