Sefer tol’dot yeshua



Dovnload 222.23 Kb.
Pagina2/7
Datum02.10.2016
Grootte222.23 Kb.
1   2   3   4   5   6   7

Stambomen van Yosef en Miryam



Laten wij maar beginnen met Yosef. Zowel Matityahu als Lucas geven te kennen dat Yosef niet de biologische vader van Yeshua was, maar slechts Zijn pleegvader, door wie Yeshua het wettelijke recht kreeg om aanspraak te maken op de troon van David, want Matityahu wijkt namelijk van de tot dusver in zijn geslachtsregister gevolgde stijl af wanneer hij bij Yeshua komt. Hij schrijft: „Ya’aqov verwekte Yosef, de man van Miryam, uit wie Yeshua werd geboren, die Mashiach genoemd wordt" (Mt 1:16). Merk op dat hij niet zegt: “Yosef verwekte Yeshua”, maar hij duidt hem aan als „de man van Miryam, uit wie Yeshua werd geboren". Lucas drukt zich zelfs nog nauwkeuriger uit, want na eerder te hebben aangetoond dat Yeshua, hoewel uit Miryam geboren, in werkelijkheid de Zoon van G’d was (Lc 1:32-35), schrijft hij: „Yeshua was naar men meende, een zoon van Yosef, de zoon van Eli." (Lc 3:23). Aangezien Yeshua niet de biologische zoon van Yosef was, maar de Zoon van G’d, moest het door Lucas opgetekende geslachtsregister van Yeshua aantonen dat hij op grond van zijn geboorte als mens via zijn moeder Miryam een zoon van David was en dus kan dit document niets anders zijn dan het geslachtsregister van Miryam, want Yosef wordt door Lucas weliswaar de zoon van Eli genoemd, maar hij schrijft niet dat Eli hem verwekt heeft. Matityahu daarentegen schrijft wel, dat Yosef door Ya’aqov werd verwekt (Mt 1:16). Yosef, de zoon van Ya’aqov en echtgenoot van Miryam, was dus niet de zoon, maar de schoonzoon van Eli, zoals ook Rut niet de dochter van Naomi was, maar haar schoondochter. In de toenmalige Joodse denkwereld nam men echter de woorden uit ty>arb B’reshit [Genesis] 2:24 letterlijk dat man en vrouw door het huwelijk tot één vlees worden en om deze reden wordt Yosef dan ook door het huwelijk met Miryam de zoon van Eli genoemd gelijk ook Rut een dochter van Naomi genoemd wordt (tvr Rut 1:11). Eli was dus de vader van Miryam [Maria] en derhalve de echte grootvader van Yeshua van moederskant. Deze bestudering van de tekst laat ons er aldus concluderen dat, aangezien deze afstamming van Yeshua via Eli duidelijk tegenover Zijn afstamming via Yosef gesteld wordt, het document dat Lucas hier voor ons heeft bewaard, niets anders kan zijn dan het geslachtsregister van Yeshua via Miryam. Waarom noemt Lucas Miryam hier dan niet, maar wel haar man? Welnu, In de oudheid was men van mening dat het niet passend was de moeder als lid van de genealogische keten in een officieel geslachtsregister te noemen. Bij de Grieken was een man de zoon van zijn vader, niet van zijn moeder; en onder de joden gold de spreuk: „De nakomeling van de moeder wordt niet haar nakomeling genoemd" (Talmud-tractaat Bava Batra 110a). Eigenlijk is dit tegenovergesteld aan de huidige officiële Joodse opvatting dat men door het rabbinaat slechts als Jood erkend kan worden als men een Joodse moeder heeft. Maar dat is weer een ander vraagstuk. In ieder geval was het destijds niet gebruikelijk dat men de naam van de moeder noemde in genealogieën, maar als men in speciale gevallen toch ook wel de vrouwelijke lijn van de afstamming wilde vermelden, dan werd de naam van haar echtgenoot ervoor gebruikt, want man en vrouw zijn immers één. Het is ons nu echt duidelijk geworden dat Matityahu het heeft over de stamboom van Yosef en Lucas over die van Miryam, en dat verklaart ook meteen waarom er vanaf David op beide geslachtslijsten totaal verschillende namen staan. Zowel Yosef alsook Miryam behoren beiden tot het natuurlijke nageslacht van David: Yosef via Sh’lomo [Salomo] (Mt 1:6) en Miryam via diens broer Natan (Lc 3:31).

Wettelijke Erfgenaam



Maar we hadden nog meer vragen. Een van de belangrijkste vragen was, welk nut het geslachtsregister van Yosef zou hebben voor de bewijsvoering dat Yeshua de koning en de Mashiach van Israël zou zijn, als hij toch niet de biologische vader is. Yeshua moet hiervoor namelijk aan een aantal tegenstrijdige voorwaarden voldoen, want enerzijds moet Hij wel tot het nageslacht van David behoren omdat er geschreven staat, dat de Mashiach volgens de belofte zou zitten op de troon van David (Jes 9:5 en Hnd 2:30), maar daartegenover staat er eveneens geschreven dat het nageslacht van David via Y’chon’yahu [Jechonja] geen recht meer had op de troon van David omdat Y’chon’yahu vervloekt was. Dat de stamboom van de Mashiach dus niet uit de tak van Sh’lomo [Salomo] mocht verlopen is duidelijk en daarom is ook Zijn biologische afstamming via Yosef uitgesloten! Wilde Yeshua dus aanspraak kunnen maken op de troon van David, dan kon dit alleen maar via Zijn moeder Miryam, en daarvoor was het noodzakelijk om aan te tonen dat zij eveneens van David afstamde, maar dan uit de tak van Shlomo’s broer Natan. De natuurlijke lijn van Yeshua loopt dus van David via Natan en niet via Sh’lomo. Maar gezien het feit dat de reeds lang verwachte Mashiach Ben David uit de lijn van Sh’lomo moest komen heeft de Eeuwige met Zijn grote wijsheid en voorzienigheid ervoor gezorgd dat Yeshua enerzijds de natuurlijke erfgenaam werd, omdat Hij door een groot wonder uit de maagd Miryam werd geboren, die uit de geslachtslijn van David via Natan stamde, maar anderzijds ook de wettelijke erfgenaam werd in de mannelijke afstammingslijn die van David en Sh’lomo via Zijn pleegvader Yosef liep. In Matityahu 1:24-25 lezen wij, dat Yosef Miryam als echtgenote neemt en uit Lucas 2:21 blijkt, dat Yosef haar eerstgeboren Zoon erkent als zijn eigen zoon en erfgenaam door Hem te laten besnijden en Hem de naam Yeshua te geven in gehoorzaamheid aan de g’ddelijke opdracht die hij kreeg via de engel. Dit is volkomen in overeenstemming met de Talmud, want er staat geschreven: “Als iemand zegt: ‘Dit is mijn zoon’, zal hij geloofd worden” en in Bava Batra 134a lezen wij, dat die erkende zoon wel als erfgenaam zal worden beschouwd. Yosef, de echtgenoot van Miryam, was dus niet de vader, maar slechts de pleegvader van Yeshua, zoals ook Sh’alti’el [Sealtiël] niet de vleselijke vader van Z’rubavel [Zerubabel] was, maar zijn pleegvader, want Z’rubavel [Zerubabel] was volgens Div’rei haYamim alef [1 Kronieken] 3:19 de zoon van P’daya [Pedaja]. Maar overeenkomstig Bava Batra 134a werd Yeshua evenals Z’rubavel wel in de Joodse geslachtsregisters erkend als de wettelijke zoon en erfgenaam van Zijn pleegvader en derhalve is de inleidende eerste zin van de B’sora Tova [Evangelie] volgens Matityahu [Matthéüs] dan ook legitiem! Hierdoor werd Yeshua namelijk niet alleen de wettelijke erfgenaam over de schamele persoonlijke bezittingen van Yosef, maar door diens koninklijke afkomst kan Yeshua ook aanspraak maken op de troon van David en zo worden in de Persoon van Yeshua de twee messiastypen verenigd, die het Jodendom kent, namelijk de Mashiach Ben Yosef en de Mashiach Ben David ofwel de lijdende Messias en de zegevierende, heersende Messias!



1   2   3   4   5   6   7


De database wordt beschermd door het auteursrecht ©opleid.info 2017
stuur bericht

    Hoofdpagina