Sint-Lutgartinstituut 2003 Vastenviering : defragmenteren



Dovnload 40.61 Kb.
Datum23.07.2016
Grootte40.61 Kb.

Sint-Lutgartinstituut 2003

Vastenviering : defragmenteren


www.eenvasten.datdeaardedoetbewegen.be
Visueel:

- vooraan in de kerk staat de grote computer (reeds gebruikt in de andere vieringen).

In de opening ( het scherm) voorzien we een groot houten bord met nagels waaraan letters en blanco bordjes door elkaar opgehangen worden. Tijdens de viering wordt met de letters een zin gevormd, de blanco bordjes worden op het einde van de zin geplaatst.( defragmenteren).

- we maken ook drie hoekjes om onze partners uit het zuiden voor te stellen (of een powerpointpresentatie?)




  • Afrika: affiche van Broederlijk Delen, Afrikaanse stoffen, djembe, kunstvoorwerpen, tropenhelm, foto’s…

  • Azië: wok, kimono, foto’s...




  • Latijns Amerika: stoffen, Inca beelden, panfluit.....


1 In de inleidende sketch wordt het probleem geschetst: om efficiënt met de computer te werken, is het nodig om op tijd en stond te defragmenteren: orde te scheppen op de harde schijf, de volle blokjes (bestanden?) worden netjes na elkaar geplaatst, de lege blokjes (bestanden?) worden achteraan gezet. Zo worden de lege plaatsen opgevuld en komt alles keurig op een rijtje te staan. Defragmenteren vraagt véél tijd en stelt de computer tijdelijk buiten werking, het onderbreekt het drukke werkritme…
(Deze sketch wordt gespeeld door dezelfde mensen van de startviering (on line), leerlingen en computerspecialist .

Joke zit in zak en as! Haar computer werkt zo traag. Hoe kan ze dat oplossen?)


Bart: Wel Joke, wat scheelt er ?
Joke: Och, die computer!! Ik moet soms zo lang wachten tot er iets verschijnt op het scherm…Kan jij daar iets aan doen?
Bart: Tja, als ik dat hoor, dan denk ik dat jij iets vergeet. Een computer moet regelmatig gedefragmenteerd worden.
Joke: Hé? Wat bedoel je?!?!

Bart: Wel, alle bestanden moeten dan weer herschikt worden, je kunt ze vergelijken met blokken. Ze moeten weer op hun juiste plaats worden gezet.


Als jouw kamer overhoop ligt, vind jij waarschijnlijk ook niet alles onmiddellijk terug.

Zo is dat ook met een computer: op een bepaald moment vindt die ook niet meer alles terug. En dan moet je defragmenteren….


Joke: Ah…en vraagt dat veel werk?
Bart: Ja, je moet wel eventjes geduld hebben. Dat gaat niet zomaar in één twee drie!
Joke: O.K., ik zal er maar aan beginnen zeker?
LKR ( Link met de vasten): ieder jaar opnieuw worden wij tijdens de vasten uitgenodigd om halt te houden, om orde te scheppen in ons leven, om ons te herbronnen, om onze relaties met anderen te verzorgen, om onze diepste grond (God) en onszelf terug te vinden, om ons hart te defragmenteren, de lege plaatsen op te vullen….en dat vraagt tijd, véél tijd: wel veertig dagen…
LKR ( Link met Broederlijk Delen) ook Broederlijk Delen roept ons op om, samen met onze partners uit het Zuiden, orde op zaken te stellen op wereldvlak. Om stil te staan in een wereld vol spanningen, vol geweld, vol zorgen maar ook vol hoop. BR. Delen roept ons op om werk te maken van een nieuwe wereldorde (zoals de natuur zich opmaakt voor een nieuwe lente!) waar de wereldhandel niet langer een bedreiging is maar een hefboom voor duurzame ontwikkeling en een menswaardige toekomst.


2 Afrika:

(spot wordt op Afrikaans hoekje gericht, tamtamgeroffel)





  1. reclamespotje: Afrika, het continent aan de Evenaar dat leeft op het ritme van de tamtam, het continent met de gulle lach…Afrika een must!


b. droom van Sengi:

We beluisteren de toekomstdroom van Sengi, de jongen op de affiche van Broederlijk Delen.


“Ik wil leven op een welvarend platteland, met toekomstkansen voor mijn familie en mijn dorp. Ik wil een landschap dat groen en vruchtbaar is, waar onze bossen niet gekapt worden. Ik wil niet leven, afgesneden van de rest van de wereld. Ik wil dat er onderwijs is, en gezondheidszorg, en toegang tot informatie. Ik wil dat er werkgelegenheid is en een goed inkomen voor iedereen. Ik wil wegen waarlangs onze producten hun weg vinden naar de markten. Ik wil dat er zuiver water is, en schaduw, en tijd om te rusten na het werk. Ik wil dat er gedanst wordt en muziek gemaakt. Ik wil dat jongeren niet langer moeten dromen van een beter bestaan in de grootstad en wegtrekken met lege handen en een hoofd vol illusies. Ik wil een levend platteland waar mensen sterk staan in hun gemeenschap en sterk in de wereld…”
Afrika is een continent met veel rijkdommen waarvan de eigen bevolking weinig kan genieten….De wereldmarkt wil hen niet als producent, als handelspartner, maar maakt bedelaars van hen.
(Tijdens het volgende lied moet Joke beginnen de zin te vormen met de letters= defragmenteren)


  1. Hakuna matata: een hoopvol lied waarin mensen luidop dromen van een zorgeloze toekomst

Hakuna Matata! Hakuna Matata!

what a wonderful phrase wat een prachtige zin

Hakuna Matata! Hakuna Matata!

ain’t no passing craze het is geen voorbijgaande rage
It means no worries Het betekent: geen zorgen

for the rest of your days voor de rest van je leven

it’s our problem-free philosophy het is onze zorgeloze filosofie

Hakuna Matata! Hakuna Matata!

(spot uit, terug naar de computer voor het vervolg van de sketch)

Vervolg sketch

Bart: En, hoe zit het?


Joke: Pff, dat gaat dus wel niet vlug hé!!
Bart: Ik had toch gezegd dat je geduld moest oefenen. Maar geen paniek, de computer is op goede weg. Het zal wel lukken.
3. Azië:

(spot aan op hoekje van Azië, sitarmuziek)




  1. reclamespotje: Azië, het continent met de klank van de sitar, het continent van de rijzende zon, het continent van de mysterieuze glimlach….




  1. Een sprookje uit Azië: het verhaal van de varaan (hagedis) en de arend:

De arend en Lombe, de varaan, hadden vriendschap gesloten. Op zekere dag ging Lombe met zijn vrouwen op bezoek bij de arend. Die zag hen al van ver naderen, en haastte zich om hen te verwelkomen. Toen de vrouwen van de arend het eten klaar hadden, brachten ze het naar de arend en zijn vriend. Lombe sprak: “ Waarde vriend, mag ik je , voor ik van dit eten proef, een gunst vragen? Wil je me enkele van je veren geven om pijlen te maken?” De arend rukte zes veren uit en gaf ze aan

Lombe. Daarna aten ze en alles verliep in een goede stemming.

Na een aantal dagen ging de arend op bezoek bij de varaan. Lombe ontving hem, samen met zijn vrouwen en kinderen, allerhartelijkst. De vrouwen kookten en kookten en brachten een enorme stapel voedsel. De arend sprak: “Vriend, mag ik je alvorens ik van deze heerlijke maaltijd proef, een gunst vragen? Wil je me een deel van je huid geven om mijn trom te bespannen?”

Lombe gaf geen antwoord en trok zich terug in een kamer. Hij dacht lang na over de kwestie, maar vond geen oplossing. Toen nam hij een mes en verdween achter het huis om zichzelf wat huid af te stropen. Maar bij het eerste sneetje hield hij het niet uit van de pijn en legde het mes neer. Hij dacht opnieuw na, maar wist nog steeds niet wat te doen. Daarom ging hij op de vlucht.

Ondertussen was de arend het wachten meer dan moe, hij en zijn gezelschap hadden razende honger.

Uiteindelijk ging de arend naar Lombe op zoek. Toen hij hem niet vond, begreep hij dat de varaan gevlucht was. Woedend riep hij uit: “ Ik heb de varaan mijn veren geschonken, toen hij erom vroeg. Nu ik een stuk van zijn huid wil om mijn trom te bespannen , laat hij me stikken. Ik zal niet rusten voor ik hem te pakken heb gekregen.”

Daarom, vertellen de Aziaten, duikt een varaan steeds het water in als hij een arend ziet aankomen.


Dit sprookje verwijst naar het moeilijke partnerschap tussen het Noorden en het Zuiden. De arend, het Noorden, heeft geen moeite met het geschenk, de hulp die de ander vraagt: het zijn slechts enkele veren…een prikje is al wat je voelt bij het uittrekken.

Maar de varaan, het Zuiden, heeft het heel wat moeilijker om aan de wensen van het Noorden te voldoen: hij moet zichzelf verminken, zijn vel afstropen. Zo zit het Noorden dagelijks aan het vel van het Zuiden om rijkelijk te kunnen leven.




  1. Noord en Zuid zouden op gelijke voet moeten leven, als broers en zussen van één familie… Dat is ook de hoop die bezongen wordt in een lied uit Sri Lanka: Sinhala Song


( ondertussen doet Joke verder met de letters)
Lowe esama, ego madaye, De wereld is één familie,

Dodaruwan way wa. wij leven als broers en zussen

Badananthy, bedananthy, van één familie: er mag onder ons geen

lassana lowa eta apata udawewa verdeeldheid zijn. Wij zullen morgen

een nieuwe wereld bouwen.

(spot uit, computer aan!)


vervolg sketch:
Bart: En Joke, hoeveel procent geeft de computer aan?
Joke: Hoe bedoel je?
Bart: Wel, de computer vertelt je hoeveel bestanden hij al op de juiste plaats heeft gezet. Even kijken…ah, ik zie het al, 75%. Oh, je bent er bijna.

Nog even wachten.


Joke: Gelukkig maar, want dat wachten word ik een beetje beu!

4. Latijns Amerika:
(spot op hoekje Lat. Am., en muziek panfluit)


  1. reclamespotje: Latijns Amerika, het continent met de feestelijke klanken van de panfluit, de groene long van de wereld, het continent van de hartverwarmende lach…




  1. het Mexicaans verhaal van de visser:

Eens zat iemand te vissen aan het meer. De zon scheen. De visser was rustig en gelukkig. Er kwam iemand langs, die vroeg: “ Waarom gebruik je niet meer dan één hengel; dan kun je meer vangen.”

De visser zei: “ Nou en dan?”

“Wel” zei de voorbijganger, “dan verdien je meer.”

“En wat dan?” zei de visser?

“Dan kun je een boot kopen en het meer op gaan, om nog meer te kunnen vangen.”

“Ja, ja en wat dan? zei de visser.

“Dan huur je een knecht”, zei de voorbijganger,”die met je vangt en zo verdien je veel geld met je vis.”

“En wat dan?” zei de visser.

“Nou dan verdien je zoveel dat je zelf niet meer hoeft te vissen”, zei de voorbijganger.

“En wat dan?” zei de visser.

“Ja, wat dan?” zei de voorbijganger, “ja, eens kijken, dan kun je bijvoorbeeld lekker gaan vissen en in de zon zitten.”

“Zo is het,” zei de visser,”laat mij dus maar rustig zitten…”
Dit verhaal is een doordenkertje over de zin en onzin van het steeds meer.

Zijn wij niet vergeten dat “genoeg” een rijkdom kan zijn?

De rijkdom van het genoeg als onstuitbare bron van ‘quality time’ met vrienden en familie, van verrijkende vrijheid, van gulle gastvrijheid, van onvervalste levensvreugde….


  1. De rijkdom van het ‘genoeg’ ook als bron van vrede in jezelf, als bron van wereldvrede….we zingen : El himno de la paz.

Paz, paz, paz, el mundo pide paz; Vrede, vrede , vrede, de wereld vraagt

vrede.

logra la paz en tu interior Zoek de vrede in jezelf



y deramala en la tierra! en draag ze uit, de wereld rond.

(spot uit, computer aan!)



vervolg sketch:

(de zin is nu volledig: de rijkdom van het genoeg)


Joke: Eindelijk 100%! Oef, we zijn er vanaf!


Bart: Ah, ik ben blij voor je. Maar, eigenlijk ben je er niet vanaf.
Joke: Nee?!
Bart: Nee, dat defragmenteren moet je eigenlijk regelmatig doen, anders werkt de computer niet goed. Alles moet regelmatig eens herschikt, herverdeeld worden.

Dan pas kan je goed werk leveren….



LKR: Ook in ons leven moeten we regelmatig defragmenteren, orde op zaken stellen, onze agenda herschikken, de tijd nemen om ons af te vragen: waarom altijd sneller en beter, waarom altijd meer en nooit minder….?

Iedere vastentijd opnieuw krijgen we de gelegenheid om Jezus achterna te gaan: 40 dagen om de dingen scherp te stellen, uit te zuiveren. Om op een rijtje te zetten waar we naartoe willen met ons leven. 40 dagen om onze buitenkant, onze handel en wandel, terug te linken aan onze binnenkant, aan spiritualiteit en geloof.


Laten we op Jezus oproep ingaan en samen met Broederlijk Delen meewerken aan de toekomstdroom van Sengi. Als we die droom ernstig nemen dan moeten we hem en al de mensen uit het Zuiden zien als evenwaardige (handels)partners en ophouden met hen als bedelaars te zien, die dankbaar moeten zijn voor al het geld en de kansen die wij hen geven.


5. Slotgebed om samen te bidden:

Wij bidden u God:

Sengi, wil later boer worden, geen bedelaar.

Zijn droom raakt ons.

Er zijn er duizenden als Sengi:

wij drinken de koffie die zij kweken,

wij ruiken aan de bloemen die zij plukken.

Zij zijn onze broers en zussen…

Laat hun droom ons hart veranderen.

Laat ons door keuzes, acties en woorden

getuigen van de kracht van delen,

van de waarde van solidariteit en

van de rijkdom van het genoeg.

Amen.



6. Slotlied: Het rechtvaardige landbouwlied

vrij naar ‘het rechtvaardige rechterslied’


Het vasten. van Broederlijk Delen is rechtvaardige landbouw, een vastenpunt dat de aarde doet bewegen!

refrein: # # = handgeklap !

Smul, # # maar rechtvaardig

heerlijk en volwaardig

lokaal geproduceerd en/of eerlijk ingevoerd

flink # # geboerd!


‘Later wil ik boeren’ is één van Sengi’s dromen

een leefbaar platteland is wat hij wil bekomen

de WTO en and’ren sluiten wrede akkoorden

Ze gooien de markten open in ’t Zuiden en in ’t Noorden (vertragen)


refrein:
Een oogst met kwaliteit, dat wil de boer betrachten

een eerlijk loon daarvoor is wat hij zou verwachten

maar multi-nationals, die dumpen, importeren

vernietigen de markt, da’s toch niet te verte-ren (vertragen)


refrein:
Een solidaire maaltijd, ’t behoort tot de traditie

gezellig samen eten, muziek en een petitie

als steun voor BD-partners,-projecten en campagne

liefst zonder kaviaar of oesters met champagne (vertragen)


refrein:
Heel veel waardevol aanvullend materiaal ( schuldgebeden, lezingen, tafelgebeden, voorbeden…) is te vinden in de brochure ‘liturgisch aanbod’ te bekomen bij Broederlijk Delen. In deze brochure vind je ook tips voor kindernevendiensten, een viering voor aswoensdag, Goede Vrijdag, een bezinning aan tafel te combineren met een solidaire maaltijd, liederen, zondagsvieringen voor tijdens de vasten( met suggesties voor een homilie )….



De database wordt beschermd door het auteursrecht ©opleid.info 2017
stuur bericht

    Hoofdpagina