Sint Nicolaas kapel Valkhof te Nijmegen, 1013 Het Princiepertje



Dovnload 111.72 Kb.
Datum17.08.2016
Grootte111.72 Kb.
Nr. 100

(Sint Nicolaas kapel Valkhof te Nijmegen, 1013)

Het Princiepertje

Dordrecht, juli 2012

Lieve familie en alles wat erbij hoort,

Drieëndertig voorwoorden geleden had ik niet kunnen bedenken dat ik ooit een 33e voorwoord zou schrijven voor ons familieblad. Ik dacht het een aantal jaren vol te kunnen houden, en we zijn nu inmiddels 8 jaar verder. Ik moet bekennen dat ik met het verstrijken van de jaren en daarmee de vele mooie, bijzondere exemplaren steeds meer bewondering heb gekregen voor mijn vader, die geloof ik, wel 75 nummers van dit unieke blad als hoofdredacteur op zijn naam kan schrijven.

Ze zeggen weleens: op het moment suprême van je carrière moet je stoppen! Maar wanneer weet je, dat je op je hoogtepunt zit?

Wellicht was deze climax wel de vorige uitgave van het Princiepertje? Een limited edition ter eren en glorie van de 80e verjaardag van Wim, met unieke verhalen, foto’s, leuke, vrolijke, en lieve verhalen. (Nog in een unieke kleurrijke oplage overigens te bestellen bij Nico)

Of zal het hoogtepunt met dit Princiepertje zijn, de 100e editie? Ik moet bekennen, alle honderd heb ik ze niet op de plank liggen. De eerste edities kan ik me niet eens herinneringen. Wel de sierletters op het voorblad, maar de rest is ver weggezakt. Vaag herinner ik me nog de discussie of het Princiepertje nou met I of IE geschreven moest worden. Uit principe is de IE blijven hangen, geloof ik. Het moet in die beginjaren een enorm karwei geweest zijn om zonder computer, printers, internet en grammaticacontrole en synoniemenlijst steeds weer opnieuw een uitgave in elkaar te zetten. Toen mijn vader het overnam, verscheen het familieblad tot op heden, op die ene uitzondering na, vier keer per jaar.

Of hij bij die eerste exemplaren al de beschikking had over een computer weet ik ook niet meer. Het beeld van mijn moeder aan de grote eettafel achter een ratelende typemachine met van die witte vellen, afgewisseld met carbonpapier ertussen, is wellicht van nog veel eerder. Blind typend raasde ze met haar ranke vingers over die toetsen. In het digitale tijdperk, typte zij altijd de interviews voor mijn vader uit. Papa, nooit te oud om zich weer te verdiepen in een nieuwe versie word, windows, of apparaten zoals scanners en printers. Zelf op zijn 80e nog niet te oud om op zijn iPad zich door FaceBook een weg te banen. Het maken van een nieuwe editie lijkt hem ook nog makkelijk af te gaan. Steeds weer op zoek naar nieuwe rubrieken, verhalen, en ideeën. Ideeën nog te over, echter zoals gezegd, wanneer heb je je hoogtepunt bereikt? Wanneer moet je plaats maken voor de volgende generatie?

En zijn vele interviews geweest de afgelopen jaren. Ik geloof dat het uniek is dat uit één gezin zowel vader, als moeder als kind allen een vermelding hebben gekregen binnen dit familieblad. Met trots kan ik mededelen, dat dit keer Jort geïnterviewd is door mijn vader voor de rubriek Ik ben familie en hoor er ook bij. Hij begon spontaan voorafgaande aan het bezoek van opa zijn hele kamer op te ruimen. En had al bedacht vanuit welke ooghoeken de foto’s genomen moesten worden. Als trotse moeder ben ik benieuwd naar het resultaat.

Ik hoop in de toekomst nog vele malen het Princiepertje op de deurmat te mogen ontvangen!!

Odette

odetteschouten@hotmail.com

Afscheid

Er is meer dan een reden om afscheid te nemen als redacteur van het Princiepertje, maar de belangrijkste is toch wel dat je op een bepaalde leeftijd moet stoppen. Ik ben nu 80 jaar en het is tijd dat een jongere het gaat overnemen.

De regering wil dat we allemaal langer doorwerken en dat is wellicht ook goed. Het houdt je van de straat en je komt nog eens ergens als reizend verslaggever.

In 1993 heb ik het toentertijd overgenomen van Ben en Hilde, op aanraden van Hermine, en ik heb het altijd met veel plezier gedaan. Ik leerde wat meer en beter familieleden kennen en dat was altijd een verrijking.

Ik heb op mijn verjaardag een I-pad gekregen en ga nu mijn tijd besteden als volger op Facebook en met mijn kleinkinderen digitaal spelletjes spelen.

Ik hoop dat er snel een opvolger(ster) zich meldt en dat er met dezelfde regelmaat, als de laatste 71 exemplaren er een Princiepertje verschijnt. Aan kopij van mijn kant zal het niet ontbreken.

Lieve lezers en lezeressen ik ga U volgen op Facebook en naar ik hoop in het Princiepertje vanaf exemplaar nr.101.

Met dank voor Uw vertrouwen,

Wim Schouten



Nog eens Londen

Al twee keer waren Mies, Hermine en Josephine op vakantie naar Mallorca geweest. In 1978 was het de bedoeling dat deze drie naar Londen zouden gaan. Helaas kon Hermine niet mee en daarom schreven de andere twee reizigsters een verslag voor haar. Je kunt merken dat het nog redelijk onervaren reizigsters zijn. Ze zijn erg onder de indruk van de ondergrondse en dat het in Engeland ineens een uur later was, begrepen ze al helemaal niet. Ik hoop dat jullie dit verslag “uit de oude doos” ook leuk vinden om te lezen.

Josephine

zondag 2 april 1978

We zitten nu op een half uur afstand van Londen in de trein en ons advies is “nooit meer de boot” naar Engeland. Hermine, ik zal je vertellen waarom. Meid, je wordt er doodmoe van!

Het ging als volgt:

09.45 u vertrek trein uit Zeist, 12.15 u vertrek boot Hoek van Holland. Tot zover alles goed, maar dan! Je zit tot 18.00 u op een boot waar weinig goede stoelen te vinden zijn (allemaal bezet) en weinig te beleven valt. Wij hebben de tijd dus ‘dood’ gegeten en gedronken. Om de een of andere duister reden gingen we niet om 18.00 u van boord maar pas om 19.00 u, dus nog langer wachten. Douane ging ook niet vlot, dus onze trein was vertrokken. Vertrek volgende trein 19.46 u met verwachte aankomst in Londen om 21.15 u.En dan gaat het beginnen!!!

P.S.: Het weer was prima.

So long. J.

En daar stonden we dan in Londen. Je loopt zo van het perron naar de ondergrondse en je neemt een plattegrond in de hand en kijkt welke richting je uit moet. We stonden op het eerste perron en elke keer werd het bord verlicht en een trein aangekondigd, behalve die wij moesten hebben. We hadden al gezien dat we ook niet op het 2e of 3e perron moesten zijn. En dan ineens ziet Josephine dat er nog meer perrons zijn (kijk je toch wel even van op!) en we moesten naar het vijfde. Daar stond de trein klaar. Wij nog even kijken………..weg trein! Maar dat is geen probleem, want met een paar minuten was de volgende er al.

Toen we het station uitliepen, zagen we al vlug het hotel waar we moesten zijn. Het land met de drankjes hadden we al gevonden, toch? Nu, dit was het hotel, heel luxe met TV, radio, telefoon, bad, toilet en goede bedden, Alleen een ding ontbrak: de bar. Maar wij hadden – met een vooruitziende blik – aan boord al een fles sherry gekocht. En daar waren we wel aan toe! Dus hebben we er een op de vakantie en op jou genomen.

De keuken van het hotel was om 21.00 uur gesloten. Dus na ons opgefrist te hebben, zijn we de straat opgegaan. Even verderop kwamen we in een sfeervol restaurant terecht. Daar hebben we heerlijke goulash met een frisse sla gegeten, overspoeld met een glaasje wijn. Ik weet zeker dat jij geen vermanende blik van de serveerster had gekregen, want je had je bord vast leeg gegeten. Toen we weggingen werden we netjes door de eigenaar in de jassen geholpen. Hij wenste ons plezierige dagen in Londen en hoopte dat we nog eens langs kwamen, want deze week was er muziek en wilde hij nog wel met Josephine dansen.

Uitgevloerd zijn we naar bed gegaan en hebben heerlijk geslapen. M.



maandag 3 april

Om acht uur werden we per telefoon gewekt en goed half negen zaten we in de ontbijtzaal voor ons eerste engelse ontbijt. Nou, we hebben ons de fried eggs with bacon goed laten smaken.

Met deze stevige ondergrond op stap gegaan naar Piccadilly Circus (met de ondergrondse) waar we op een dubbeldekker zijn gestapt voor een trip langs de bekendste punten van Londen. Je krijgt een goede indruk op deze manier, want natuurlijk zijn we hier veel te kort om alles te gaan bekijken,

Om 12.00 uur waren we weer terug op Piccadilly Circus en zijn toen meteen een Pub ingedoken, zodat we daar ook over mee kunnen praten. Daarna met de ondergrondse als ervaren reizigsters naar the Houses of Parliament, de Big Ben en Westminster Abbey. Meid, de Abbey is zo indrukwekkend mooi, dat ik denk dat we jou daar nooit meer weg hadden gekregen. Ver volgens naar Madame Tussaud. Leuk om gezien te hebben, maar naar onze smaak niet overweldigend.

In een tearoom wat uitgerust van alle vermoeienissen en zalige koffie gedronken, met cheese taart die kon concurreren met die uit Wegberg.

Met de metro terug naar Hotel Bonnington, waar we nu – na een zalig bad – mooi en schoon zitten te zijn voor een avondje uit. WE gaan naar een Beefeater-avond in de Tower, inclusief diner, wijn, enz. Tot straks of morgen dus! J.

We waren om half twaalf weer in het hotel, maar te moe om nog een letter te schrijven, vandaar dat dit dus dinsdagmorgen om half negen gedaan wordt. Het was een geweldige avond in het Ivory House. We weren door trompetgeschal en Henry VIII verwelkomt. Alles was in die stijl aangekleed en we kregen meteen een drankje. We kregen een plaats in de Victoria Hall. Grote tinnen borden en bekers, kannen vol wijn en bier stonden op tafel. Er werden mannen aangewezen om wijn te schenken en Josephine kreeg de taak om zes mensen te bedienen en ze kreeg een muts opgezet.

Het diner bestond uit 5 gangen, die elke keer met trompet en een lied werden aangekondigd. In grote potten werd het eten binnen gedragen en kon de uitdeling beginnen. Josephine heeft het zo goed gedaan dat ze werd benoemd tot “keeper of the food” en daar heeft ze een oorkonde van gekregen. Onder het eten werden we vermaakt met muziek, zang, grappen en grollen. Alles bij elkaar een gezellige avond. We gaan nu ontbijten en dan Londen weer in.

M

dinsdag 4 april

Daar zijn we dan weer, doodmoe maar voldaan. Na het ontbijt met de metro naar de Tower. Om tien uur waren we daar en er stond al een aardige rij voor de ingang. Het verbaast je wel dat overal waar je naar toe gaat een rij mensen staat te wachten. Over het algemeen ben je toch vlug binnen. De Tower is groots en eigenlijk zou je er een hele dag voor uit moeten trekken. Natuurlijk zijn we de kroonjuwelen gaan bekijken, die zijn werkelijk schitterend! Verder hebben we nog de Bloody Tower, de White Tower en de Bowyer Tower bekeken, het aflossen van de wacht gezien en rond gekeken en gewandeld.

Toen waren we al zo moe dat we eerst een restaurant zijn gaan zoeken. Na de inwendige mens gesterkt te hebben en onze voeten wat uitgerust waren, zijn we met de ondergrondse naar St. Pauls Cathdral gegaan. Het wordt eentonig om te vertellen, maar ook dit was groots. Als je de plafonds gezien zou hebben, in een woord prachtig! Onder de kathedraal is een grote ruimte met crypten van beroemde mensen, zoals Nelson, de Duke of Wellington en natuurlijk Christopher Wren, de bouwer van St. Paul’s.

Hierna weer de ondergrondse ingedoken , richting Trafalgar Square, een beroemd plein met mooie fonteinen, veel duiven en het standbeeld van Nelson. The National Galery staat ook aan dit plein, dus ook daar naar binnen. Er hangen werken van alle beroemde schilders, er zijn 44 zalen dus ga er maar aan staan! Wij konden ze niet alle 44 meer halen, want we waren lichtelijk moe. J.

Nu hadden we zin in een engelse tea en aangezien de tearoom van gisteren zo goed was, hebben we daar gewoon een metro naar toe genomen (we komen zonder Miep gewoon waar we wezen willen). Maar wat wij als Nederlanders ons nou van engelse tea voorstellen dat begrijpen ze in Engeland niet. Alles is hier Engels, zei de ober. Van de schrik namen we toen een hamburger. Toen die kwam, kregen we de slappe lach, want dat was met gebakken aardappelen en erwten, Daarna toch nog maar een stuk cheese taart genomen.

Terug naar het hotel gegaan en heerlijk gebaad, Of we vanavond nog iets ondernemen, weten we nog niet. We liggen lekker op bed en wat denk je…….juist, met een glaasje!

En niets waar je zo van bijkomt, Want we gingen weer plannen zitten maken. Nu had ik van een kennis uit Zeist het adres van een Frans restaurant gekregen met de aanbeveling: lekker eten en niet duur. Dus wij ons weer in de nette jurk gestoken en we zeiden tegen elkaar: laten we nu eens luxueus een taxi nemen, want we hadden gehoord dat dat hier zo goedkoop is. En inderdaad, voor drie gulden waren we bij Solange. Een leuk restaurant, heerlijk gegeten met een flesje wijn erbij, Dan schrik je toch wel van de prijs, Maar je kent ons, Hermine, we barsten van het geld, dus daar stapten we overheen, Toen we buiten waren, stonden we vlak bij Leicester Square, midden in het uitgaanscentrum. We zijn daar even door gelopen, maar zijn nergens naar binnen gegaan, Weer de metro genomen, want dat vinden we toch zo gemakkelijk en we waren om 22.30 uur thuis. Netjes hé?

Vannacht heerlijk geslapen, nu gaan we weer op weg naar het engelse ontbijt, tot vanavond.

M.

woensdag 5 april

Ik kom nog even terug op gisteravond, We hebben toen nl. onze eerste vervelende ervaring opgedaan. Een onguur type volgde ons van het perron in de trein en ook weer toen we uitstapten. We hebben er toen even vaart ingezet en zijn tussen de mensen blijven lopen, stonden we ineens weer op het perron, maar toen we bij de uitgang kwamen, waren we hem gelukkig kwijt.

En dan de dag van vandaag. Om half negen opgestaan en tegen tien uur met de metro richting Buckingham Palace, Aanvankelijk was het guur, koud weer, maar later klaarde het op en in de middag scheen de zon volop. Nou, we hebben samen met een hele meute andere mensen het aflossen van de wacht gezien, De hekken van het paleis bleven gesloten en daarom hebben we de hele ceremonie niet zo goed kunnen volgen, maar het was toch wel leuk.

Aansluitend in het St. James’ Park op een bankje wat uitgerust en toen met een taxi naar Harrods gegaan. Dit is het mooiste en grootste warenhuis dat ik ooit gezien heb, de moeite waard hoor. Ook de prijzen waren de moeite waard, dus hebben we er niet veel gekocht. Nog wel wat gegeten in één van de drie restaurants die ze daar hebben.

We hebben een poosje daar in de buurt naar andere gezellige winkels gezocht, maar dat wilde niet zo goed lukken. Na het raadplegen van de plattegrond wéér in de metro naar een ander winkelcentrum, Kensington. Daar zagen we, na enig zoeken, wel het soort winkels dat wij bedoelden, dus werd er voor enkele bevoorrechte personen wat gekocht. Daarna waren we zo moe, dat we ons met een taxi naar het hotel hebben laten brengen.

Die taxirit was z’n geld wel waard, want we konden op ons gemak nog een groot gedeelte van Londen bekijken. We kwamen o.a. door Oxfordstreet en we hebben toen meteen afgesproken dat we daar de volgende keer gaan winkelen. Dan weet je dat vast!



donderdag 6 april

Intussen zitten we weer op de boot richting Nederland…

Gisteravond zijn we gaan eten, of beter uitgedrukt gaan dineren in “Entrecote”, het restaurant dat ons de eerste avond zo goed was bevallen. We hebben zalig gegeten en als dessert een kaasplateau genomen. Daar hebben we echt de tijd voor genomen. Een van ons tweeën was nogal lacherig en onvast ter been toen we naar huis gingen. Je snapt zeker wel wie dat was?

Vanmorgen ging om 7 uur de telefoon en moesten we ons bed uit. Onmenselijke tijd! Met een taxi naar het station gegaan, waar we als echte Schoutens ruim op tijd aanwezig waren. De treinreis is vlot verlopen en de bootreis lijkt ook beter te worden. We hebben zalige stoelen gevonden en zijn daar zo blij om, dat we bang zijn om ze te verlaten.

Het laatste stukje van dit verslag schrijf ik in de trein. De bootreis is inderdaad veel prettiger verlopen dan afgelopen zondag. Er waren stoelen genoeg en het schip was veel luxer. De zee iets ruwer maar ook dat hebben we overleefd. Nu het laatste stk nog met de trein naar Zeist en dat zit het eer weer op. M.

Al met al een fijne ervaring.

Jammer dat je er niet bij kon zijn. Volgende keer beter.



Klasse van een aanstaand classicus!

Hoewel het niet écht een verrassing was, kregen we donderdag 14 juni het mooie bericht dat Daan inderdaad zijn einddiploma aan het Stedelijk Gymnasium in Nijmegen had behaald.

Alle reden dus om de vlag uit te hangen en de champagne te laten knallen! 

Nadat hij vorig jaar de Open Dagen aan de universiteit in Nijmegen had bezocht, was de keuze voor een vervolgstudie al gemaakt. Niet medische biologie of scheikunde, waarin hij ook zeker is geïnteresseerd.

Misschien vreemd voor iemand met een B-profiel, die slaagt met een gemiddelde van 8,4 ( 2 zevens, 2 achten, 4 negens en een 10), maar hij kiest voor het vak dat hem vanaf de 1e klas altijd heeft geboeid: Griekse en Latijnse taal en cultuur.

Dat hij voor deze vakken resp. een 9 en 10 op zijn eindlijst heeft, was te verwachten. Hoe kan het ook anders als je docent zich aan het eind van het jaar min of meer verontschuldigt omdat hij het laatste jaar weinig voor je heeft kunnen betekenen? Nou ja, gelukkig was dat niet wederzijds, want soms kon de docent met zijn vragen bij Daan terecht. 

Bijzonder is daarnaast het bericht van de mentor, dat Daan voor het CSE Latijn een 10 heeft behaald, iets wat slechts 6 andere scholieren in Nederland hem hebben nagedaan.

Hieraan verbindt de school nog een prijs, al zal dat eerder de welbekende voetreis naar Rome zijn dan een geheel verzorgde vliegreis naar Athene……

Soms komen gebeurtenissen uit heden en verleden bij elkaar:

Daan slaagt aan het Stedelijk Gymnasium, de school waar zijn opa Ton bijna 65 jaar geleden ook zijn diploma behaalde, én de school die sinds 1999 huist in het gebouw bij het Kronenburgerpark waarin zijn opa Wim in de jaren ’60 les aan de LTS gaf….



Stedelijk Gymnasium Nijmegen Stedelijk Gymnasium Nijmegen

aan de Schevivhavenstraat aan de Kronenburgersingel

Nog meer geslaagden

Thomas( 16 jaar, Tiel) is geslaagd voor de HAVO. We zijn er super blij mee.

Zijn eindcijfers:

Nederlands                        6

Engels                               6

Wiskunde                           6

Scheikunde                        6

Natuurkunde                    7

Economie                           6

Informatica                        7

Maatschappijleer            6

Profielwerkstuk               6

Hij gaat volgend schooljaar de HBO studie Informatica, Softwareontwikkeling bij Avans Hogeschool in Den Bosch doen. Hij gaat met de trein reizen. Groetjes Brigit
Lieve allemaal, 

Hoera, hoera, de vlag hangt uit, want ik ben geslaagd voor mijn VMBO diploma!

Nu kan ik in september beginnen op het Grafisch Lyceum in Rotterdam aan mijn opleiding Game developer. Veel groetjes, Dennis (16 jaar, Hardinxveld/Giessendam)


Janine Schouten, Bad Sacha(Duitsland) is geslaagd voor haar Gymnasiumdiploma. (Abitur gehaald) en gaat mogelijk In Frankrijk Bouwkunde studeren.

Een kijkje in de keuken bij Papa

De telefoon gaat. Het is Papa met een vraag en een plan. Nico en ik worden uitgenodigd voor de traditionele mosselmaaltijd op zondag 18 december 2011, samen met Mies, Josephine en Sabine. Of ik een handje mee kan helpen in de keuken en dan kan ik hem tegelijkertijd interviewen voor het Princiepertje. ‘Want je wilde toch nog altijd je serie ‘Een kijkje in de keuken bij ....’ met een verhaal over mij afsluiten?’ Samen kokkerellen, gezellig. Lekker mosselen eten, zo’n maaltijd slaan wij niet over! Maar dat interview. Een goed plan maar nu even niet. Ik zie de bui al hangen: ‘Ben je al met schrijven begonnen? Ik zit erop te wachten.’ Dus ik zeg heel voorzichtig: ‘Natuurlijk komen wij, maar voor het kookverhaal maak ik liever een andere afspraak.’

Amateur chef kok

Het is zondag 29 april 2012. Wij zijn onderweg naar de Beethovengaarde 163. Op mijn belletje of ik kon komen voor ‘Een kijkje werd van zijn kant meteen de vraag gesteld: ‘Komt Nico mee en blijven jullie eten?’ Ik verheug me op het gesprek met de amateur chef kok. Inmiddels weet ik dat Papa geen beroeps kok in het leger is geweest.

J
e goed voorbereiden is het halve werk; dus als wij op de afgesproken tijd binnenkomen, heeft hij de tafel gedekt en staan de pannen op het fornuis. Het zijn er vijf; dat belooft wat. Maar voordat we aan de slag gaan, drinken we eerst een kopje thee en praten gezellig over koetjes en kalfjes.

Timing, een goede kok weet daar alles van. Ineens staat Papa op en komt in actie. ‘We kunnen nu wel onze tijd verkletsen, maar we gaan de keuken in, anders komt het eten niet op tafel.’ Het colbertje gaat uit, de mouwen worden opgestroopt, de bretels aangetrokken en het schort gaat voor. Ik volg hem met pen en papier.

De asperges gestoken, de aardbeien geplukt

Alsof het zo heeft moeten zijn. Nieuwsgierig als ik ben, til ik één van de deksels op. ‘Je mag best kijken, hoor Mirjam, het is de bouillon voor de soep en ik hoop dat het goed gaat, want het is getrokken van al eerder bevroren asperges.’ Ik zie iets wittigs en het ruikt nog naar niets. Of ik in de koelkast gekeken heb, daar liggen de verse. Ik reageer verrast, want onderweg naar Oss vroeg Nico aan mij wanneer wij onze, voor dit seizoen eerste asperges gingen eten. Een uurtje later wordt die vraag door Papa lachend beantwoordt. ‘Nou, wanneer denk je? Het weer zag er gisteren in eerste instantie niet zo gunstig uit, maar het viel mee. Dus toen ben ik naar de boer gegaan om de asperges te steken, daarna ben ik de aardbeien voor het toetje gaan plukken. Vers van het land is toch het lekkerst.’

Al snel kom ik erachter dat ik bij de les moet blijven, want de asperges gaan, tot mijn verbazing, in een bak met water. Waarom? Dat moet minstens een uur van te voren, krijg ik te horen. Het schillen gaat na het weken makkelijker én je breekt de harde onderkant precies op het juiste punt af. Ondertussen gaan de eieren de pan in, voor de zekerheid acht om straks niet te kort te komen.

Geleerd door de verkennerij

‘Waar komt de liefde voor het koken vandaan?’, vraag ik. Daar heeft hij nooit zo bij stil gestaan. Eigenlijk kwam het door de verkennerij. Het koken was niet echt een hobby, maar: ‘Wij moesten daar zelf ons eten klaarmaken. Als ik niet wist hoe iets moest, bijvoorbeeld het bereiden van het sausje bij de bloemkool, dan vroeg ik dat aan mijn moeder. Zij demonstreerde dat dan.’ Ik moet denken aan al die kookprogramma’s op de televisie tegenwoordig: MasterChef Paddepoel. ‘Verder moest ik thuis helpen bij het wekken. Een behoorlijke klus. Het schoonmaken van de groenten en het fruit was een taak van de kinderen. Maar voor de rest had ze er een broertje dood aan, als wij in haar keuken stonden.’ Dat is mijn domein zal ze gedacht hebben.

‘En Mama? Zij heeft toch ook bij de verkennerij gezeten. Kwamen jullie elkaar bij het koken tegen of deed zij dat niet omdat ze akela was?’ ‘Mama wist er geen ene bal van,’ is zijn eerste reactie. ‘Zij was er meer eentje van een vuurtje maken.’ Een goed team lijkt mij, want zonder vuur geen gare aardappelen.
Van leek tot keukenprinses

‘In het begin, toen wij net getrouwd waren kookte Mama altijd.’ En dat ze het wilde leren en er ook nog plezier in kreeg wordt duidelijk, want Papa begint vol lof over de kookkunsten van haar te vertellen. Met behulp van een kookboek en de adviezen van schoonmoeder Schouten veranderde zij al snel van een leek in een keukenprinses. Hij geeft alle eer aan Mama. Als vanzelf komen bij mij de herinneringen naar boven. Papa en Mama samen in de keuken, druk bezig met de beroemde rijsttafel. Het hele huis rook naar de specerijen. De vele gasten, hiervoor uitgenodigd, gingen vaak voor een tweede en … derde ronde. De zondagse maaltijden waarbij wij, als kinderen, om de beurt onze lekkernijen mochten kiezen. Het kippetje, Eugenie’s favoriet, stond regelmatig op het menu, want zij hield van kluiven. Van Papa heb ik erwtensoep leren eten, door hem met geduld en verse ingrediënten klaargemaakt. De chateau-briand, de biefstuk van de koe. Mmmm, zo lekker! De slager was altijd erg gelukkig, als hij binnenkwam. De culinaire feestmaaltijden waren voor hen spannende uitdagingen. Van mij krijgen ze beiden alle eer!



Het trucje van zijn moeder

‘Toen ik met pensioen ging, nam ik het koken steeds vaker over, ook omdat Mama het niet meer kon. Maar ze bleef wel de regie in handen houden. Ze wist precies de juiste hoeveelheden ingrediënten van de gerechten, ik rommel vaak maar wat aan.’

Volgens mij heeft Papa alles prima onder controle, maar zegt hij, als voor de zoveelste keer het kookwekkertje rinkelt: ‘Ik moet me wel blijven concentreren.’ Zo langzamerhand raken de pannen gevuld, zijn de asperges geschild en mag ik meehelpen met het pellen van de eieren. Ik ben nog met de eerste bezig, als de kok al bijna klaar is. ‘Mirjam, zo moet je dat doen. Ik zal je het trucje van mijn moeder leren. Het is een kwestie van kloppen en rollen.’ Dat had ik eerder moeten weten.

Ondertussen blijft Papa ook tijdens het koken een uitstekende gastheer. Er is voor Sabine mee gedekt en als ze tegen vijven binnen komt wandelen, vraagt hij meteen: ‘Wat wil je drinken?’ Ook wij worden voorzien van een glaasje en een gefrituurd borrelhapje. Papa wil even een korte pauze en een vrolijke mop vertellen over een dominee die bij de boer op bezoek gaat.



Oorlogsjaren

Het is weer tijd voor de potten en pannen en ik ga met hem mee, terug in de tijd. ‘Konden jullie als gezin tijdens de oorlogsjaren aan eten komen?’ ‘Als jongen van elf had ik dat niet zo in de gaten. Wat je niet kreeg, dat miste je niet. Ik merkte wel dat Ma zich steeds meer zorgen begon te maken. Zeker in ’44-’45 werd het moeilijk om het eten op tafel te krijgen. Alles was op de bon, dat gold ook voor schoenen en kolen.’

Inmiddels vult de keuken zich met de lekkerste geuren, er gaan twee schalen de oven in. Eén zonder en één met kaas. Met rode konen, maar rustig verder vertellend hoor ik dat hij van zijn moeder één keer per week een lijstje kreeg. ‘Het was mijn taak om ‘s morgens vroeg, voor schooltijd, naar de kruidenier te gaan. Zij had er, denk ik, vertrouwen in dat ik dit deed. Ton en Mies waren al uit huis en de anderen waren te klein. En daar stond ik dan. Het was nog een hele kunst om als eerste aan de beurt te zijn. Meel, suiker, margarine, alles werd precies afgepast. In september 1944 kon je soms wat bij de Engelsen lospeuteren: kaakjes en blikken corned beef. Zeker toen de bevoorrading stilstond, werd het moeilijker. Hoe Ma het allemaal voor elkaar heeft gekregen is voor mij een groot raadsel. Maar haar broers en zussen zeiden: ‘Die Riek, die kan koken. Dat is geweldig. Zij maakt van niets nog een feestmaaltijd!’’

Een contrasterende smaakcombinatie

Op de achtergrond hoor ik wederom het wekkertje. Papa is druk bezig met de fricandeau. Best spannend, zo samen met de asperges, maar dit experiment durft hij wel aan. Misschien een contrasterende smaakcombinatie, maar we hoeven het ook niet te eten. ‘Dan houd ik een hapje over voor de rest van de week.’

Hoe zit het eigenlijk met de traditionele recepten die al jaren op het menu staan bij de Schoutens. Durft hij met (O)ma’s tomatensoep te experimenteren? Die is beroemd in de familie Schouten. ‘Nee, daar gebruik ik nog steeds hetzelfde recept voor.’ ‘Maar’, en hij kijkt er een beetje ondeugend bij, ‘er is één verschil. Vroeger had je geen trostomaten. Nu gebruik ik een kilo gewoon en een kilo tros. Dat geeft meer pit aan de soep.’

En waar hij zichtbaar van kan genieten is, als nu zijn eigen kleinkinderen komen eten. Sifra is gek op zijn sliptongetjes en Opa’s kippetje, vooral dat knapperige korstje, daar likt Tirza haar vingers bij af. Zou hij dit recept al aan haar hebben gegeven?

De maaltijd is bijna klaar. Papa is druk doende met de krielaardappelen, de soep krijgt zijn finishing touch. Hij komt even handen tekort en vraagt of ik de slagroom wil maken. Dat kan ik wel, op mijn eigen wijze. Maar al snel wordt ik gecorrigeerd. ‘Nee, je moet de suiker er meteen in doen, anders wordt het niks.’

Ik heb niet op mijn horloge gekeken, maar het zal rond zessen geweest zijn dat wij aan tafel genodigd werden. Eindelijk proeven:

- Overheerlijke aspergesoep met, zeer verrassend, garnaaltjes en een toefje crème fraîche.

- Lekker gebakken krielaardappelen met een zalige aspergeschotel uit de oven. Met kaas voor Papa en mij, en zonder voor Nico en Sabine. Daarbij de contrasterende fricandeau. Volgens Sabine conflicteerde het niet met de asperges. En wij waren het met haar eens, want we hebben er goed van gegeten.

- Daarbij een sprankelende witte wijn, goed afgestemd op de verschillende smaken.

- Nagerecht: vers van het land geplukte en daarna gekoeld en besuikerde aardbeien; daarbij de slagroom à la Papa.

Deze maaltijd zal ik niet afsluiten met de zin die Mama altijd zei: ‘Hebben jullie genoeg gegeten, want het duurt uren, voordat je weer iets krijgt.’ Ik hoop dat het uren duurt, want ik heb méér dan genoeg gegeten, omdat het zo LEKKER was. Na de afwas en de koffie is het tijd om naar huis te gaan. In de auto is het stil. Wij genieten na van dit culinaire feest. Ik glimlach en denk aan zijn wijze raad, die ik opschreef vlak voordat we aan tafel gingen. Ik vroeg hem: ‘Papa, heb je nog een uitsmijter?’ ‘Jazeker! Als je aan het koken bent dan mag je nooit weglopen om overkoken en aanbranden te voorkomen. En je moet je koppie erbij houden, want ik was laatst een bouillon aan het zeven boven de gootsteen en was vergeten om er een pannetje onder te zetten.’

Veel liefs en dank,

Mirjam


Recept voor asperges uit de oven

  • Per persoon 1 pond asperges

  • Schillen + pan water met zout aan de kook brengen.

  • Asperges in de pan, water opnieuw aan de kook brengen kwartier laten koken, 10 minuten laten staan (nagaren).

  • Ovenschaal beboteren.

  • Bekleed de ovenschaal met bacon (dunne plakken).

  • Maak hard gekookte eieren klaar, 2 per persoon.

  • 1 pakje asperge saus ‘Knorr’ klaarmaken volgens recept naar hoeveelheid van personen.

  • Leg de gekookte ham (=slagers achterham) vast klaar.

  • Oven voorverwarmen 150 graden Celsius.

  • Asperges uit de pan, goed laten uitlekken en in de schotel doen.

  • Verkruimel de eieren over de asperges en de saus erover gieten.

  • Bekleed de asperges met de ham zet de schotel in de oven 200 – 225 graden Celsius en 20 – 25 minuten laten staan.

  • Variatie: je kunt nog kaas over de ham raspen.

Eet smakelijk

Wie een exemplaar wil van de extra editie van het Princiepertje dat uitgebracht is (in kleur en op luxepapier!) ter gelegenheid van de 80ste verjaardag van Wim Schouten, kan dat bij mij bestellen, tegen een geringe vergoeding: € 5,00 + portokosten: € 2,50, dus in totaal: € 7,50. Dit bedrag kan overgemaakt worden op gironummer 322 56 25 t.n.v. N.A. Riemersma, Thorbeckelaan 250, 2564 BW Den Haag.

Er zijn nog 20 exemplaren over! Dus snel bestellen, want .... wie het eerst komt, maalt ook het eerst.

Mail dan even je adresgegevens aan mij: n.riemersma@planet.nl, dan stuur ik je je exemplaar z.s.m. toe.

 

Nico Riemersma’



Bij de voorplaat: (wikipedia)

Boven op de Valkhof, een kleine heuvel aan de rand van het centrum in Nijmegen, zijn nog relieken uit de 11de eeuw te vinden van de vroegere keizerpalts. Rond de 8de eeuw liet keizer Karel de Grote een palts bouwen. De palts bestond uit een kasteel met ringmuren, een slotpoort, ruime pleinen en kamers, twee kapellen en vele torens, waaronder de Backtoren, de Leeuwentoren en de grote, vierkante Reuzentoren. Karel de Grote was er op het paasfeest van 777 en meermalen tussen 804 en 814, toen de burcht werd uitgebreid. Vermoedelijk heeft hij er toen zelfs gewoond. Rond 880 werd de palts verwoest door de Noormannen.

In 911 stierf het Karolingische stamhuis uit, maar de keizers die daarna over het Duitse rijk regeerden (Otto I, Otto III, Koenraad II, Hendrik III) bleven herhaaldelijk de Keizerpalts bezoeken voor regeringsdaden, totdat deze in 1047 tijdens een opstand tegen keizer Hendrik III werd platgebrand door Godfried met de Baard. In de eeuw daarna deden de keizers Nijmegen slechts kort aan, om naar Utrecht door te reizen. Tussen 1152 en 1155 bouwde Frederik Barbarossa wallen en muren om Nijmegen, en hij herstelde de burcht in oude luister.

In 1794 werd de burcht door brand beschadigd door Franse aanvallen. In 1797 werd het gebouwen complex gesloopt met uitzondering van de twee nog bestaande kapellen: De Sint Nicolaaskapel en een restant van de Sint Maartenskapel (Barbarossa ruïne). Het kostbare tufsteen dat vrij kwam, werd verhandeld voor hergebruik voor gebouwen in andere steden.

Er is nu besloten dat de grote vierkante reuzentoren, de z.g. Donjon zal worden herbouwd voor het toerisme en recreatief gebruik.

Sint Nicolaaskapel

Voormalige Karolingische Valkhofkapel



Van dit complex maakte het nu nog bestaande Sint Nicolaaskapel deel uit. De Sint Nicolaaskapel is gebouwd rond 1030 en is enige Romaanse centraal bouw in Nederland. In opdracht van keizer Koenraad II werd de kapel gebouwd van de resten van de kapel van Karel de Grote. Het is goed mogelijk dat de kern van het gebouw nog stamt uit de periode van Karel de Grote. Bij oudheidkundige onderzoeken in 1946 werd aangetoond dat het tufsteenwerk uit twee tijdperken kan worden onderscheiden. Hieruit bleek de fundering van de buitenmuren hoger te liggen dan de pijlers van de centraal bouw en het oudste vloerniveau. Het oudste gedeelte lijkt de rechthoekige westelijke ingangspartij. En vertoont invloeden van de Karolingische architectuur. De kapel is naar het model van de Akense Dom (de kern van de Dom is de vroegere paltskapel) was geheel opgetrokken in tufsteen. De plattegrond bestaat uit een achtkantig centraal bouw met een zestienhoekige omgang. In de late middeleeuwen is de achtkant verhoogd met een torenachtig bakstenen bovenstuk. Deze wordt met een vrij hoge spits bedekt. In deze periode kreeg ook de omgang een steilere dak, en werden de buitenmuren met baksteen vernieuwd. En hebben de vensters een gotisch karakter gekregen. Hierdoor is van het oorspronkelijke tufsteenwerk weinig meer overgebleven. omgang. Mocht je de kapel bezoeken, zoek dat eens naar het zakhorloge dat verborgen is in de muur aan de zijde van de Barbarossa ruïne ongeveer op ooghoogte voor kleine mensen of grotere kinderen

Uit de (oude) nieuwe doos

Jort(Dordrecht, 8 jaar) kijkt naar het Jeugdjournaal en zegt: “dit journaal is voor mij” dat andere journaal om acht uur is voor grote mensen en dementen”.
Nico in de bocht. Hij ziet Mirjam staan en vraagt: 'Weet jij waar wij later gaan wonen als wij krimpen?'
Nietsvermoedend kijkt ze naar hem omhoog. Nee, ik zou het niet weten. 'In Krimpen', antwoordt hij luid lachend. 'Krimpen a/d IJssel daar gaan wij naar toe.'

Eva (5 jaar) Millingen a/d Rijn) doet van zich spreken:

Met Palmpasen zitten ze in de kerk, Eva met een mooie palm passen stok. Als ze langs komen voor de collecte vraagt Eva aan Petra:”Moet je hier voor betalen? En in december 2011 rond Sinterklaas zegt ze: “Ik heb het recept vast in mijn schoen gedaan!

En als ze speelgoed kwijt is en Petra zegt: "Dat komt vanzelf weer boven water” geeft ze als commentaar: ‘Als het dan maar niet wegspoelt!

Ze werd boos op Petra en riep: Ik wil een nieuwe mama! Petra antwoordde: Ga jij maar vast zoeken dan. Eva: Nee, dat moet jij doen, want jij kunt dat goed, want je hebt papa ook gevonden!
Nico stuurde een mailtje en kreeg onmiddellijk van verschillende kanten commentaar

Ik krijg net het telefoontje dat er morgen bij mij op de Thorbeckelaan 250 in Den Haag 45 varkens worden geleverd. Ik heb de mevrouw die me belde gezegd dat dat een lastige situatie wordt, omdat ik op een bovenwoning woon. Ze bleef mij melden dat ik morgen toch echt 45 varkens zou krijgen. Ze was niet erg van haar stuk af te brengen. Even komt dan de vraag bij me op, of iemand mij een streek wil leveren. Dat blijkt toch niet zo te zijn. Later belt ze op dat het een vergissing is. Hoe het nu precies zit, verneem ik niet, ondanks herhaald vragen hoe dit nu komt, maar ik haal wel even opgelucht adem. Ik moet er niet aan denken, dat er morgen 45 varkens voor mijn huis uitgeladen zouden worden. Groet Nico
Het balkon is opgeknapt, klein model BBQ past erop. Zaterdagavond 9-11? Schrikt dat?? Groetjes Odette. De prosecco nemen wij wel mee.
Ik zou ze zeker niet zomaar laten lopen. Vrijdag jongstleden met vader en moeder en Rienkje in de Hebberd gegeten. Op mijn bord was zojuist een sprintend varken aangekomen (met roerbakgroentes en frites). Heerlijk.

Eugenie gaf het advies: 'Ik zou ze laten bezorgen. Een gezellige boel.' En zijn zwager:We komen zondag ook, barbecueën!! Geert

“Je vraagt wat ik leuk aan mezelf, maar dat weet ik niet. Wat ik wel weet is dat 120:3, 40 is.”



autovorm 2

Waar zit je op school?

Ik zit op de OBS in Dubbeldam op school, in groep 4. Vroeger heette dat de 2e klas. En OBS betekent Openbare Basisschool.



Met wie woon je in huis?

Met mijn vader en mijn moeder ( Ferry en Odette)en mijn cavia Lisabetje.



Heb je hobby’s?

Ja, ik zit op zwemmen, speel hockey, ik doe toneel spelen. Kijk TV en speel graag met lego. En wat ik ook veel doe is lezen.



Wat is je favoriete ontbijt?

Een wentelteefje.



Wat is je eerste herinnering?

Geen


Welk boek heb je het laats gelezen?

Heksje Lily van Knister. Ik heb er een paar zoals de Draak en het Magische boek, ook van Knister (uitgeverij Kluitman).



Wat vind je leuk aan jezelf?

Dat weet ik niet hoor. Wat ik wel weet dat 120:3, 40 is.



Waar wordt je heel blij van?

Als papa en mama met me gaan zwemmen



Wat is je grootste droom?

Dat ik alle dieren van Schleich heb.



Heb je vrienden en vriendinnen?

Mijn grootste vriend is Niels. En Anne-Fleur is al lang mijn vriendin en daar is nu ook Amber bij gekomen. Die twee zitten allebei bij mijn in de klas.



Wat wil je later worden?

Dierendokter.



Als je een dier kon zijn wat zou je dan zijn?

Een cavia.



Wat is je lievelings-taart?

Ik vind ze allemaal niet zo lekker door de slagroom die er op zit.



Lees je wel eens het Princiepertje?

Nee, maar ik heb er wel een van jouw verjaardag.

(tekst en foto’s Wim Schouten)


Osser Nieuwtjes

Het grote feest is achter de rug en alle voorbereidingen voor en achter de schermen, want niet alles had papa in de hand, zijn tot een groot succes geworden.
Mirjam schrijft, naar aanleiding van de vorige bijdrage dat er in de agenda van Den Haag niet zo veel gebeurt, dat ze het in die periode eigenlijk vreselijk druk had. Volop bezig met papa’s verjaardag en we mogen met zijn allen best weten dat ze af en toe vreselijk met haar handen in d’r haar heeft gezeten. Hoe krijg ik het allemaal voor elkaar? Maar! Dankzij de hulptroepen is het gelukt. “The making off” van de extra editie van het Princiepertje zal ze niet beschrijven, wel wil ze iedereen van harte danken die een steentje hebben bijgedragen.

Tussendoor is er nog tijd geweest om het balkon in Den Haag op te knappen met een grote schoonmaak en een likje verf, ook hiervoor hulptroepen, te weten Eugenie en Pieter.

Tussen het klussen door lekker tijd voor eten, eenmaal in restaurant Eusebius en eenmaal door Mirjam. Ze hebben ook nog de clivia (de plant van oma Schouten) verplant. Een echte tweeling zijn Mirjam en Eugenie, maar verschil moet er zijn, Mirjam is van de kookkunsten en Eugenie is van de planten.

Cultureel zijn Mirjam en Nico ook nog pad geweest. Een dagje en de avond doorgebracht in het Appeltheater waar ze genoten hebben van Heracles. De moeite van het bekijken waard en voor de liefhebbers, je kunt er nog naar toe.

Op het werk breekt de zomervakantie aan en dat betekent flink doorwerken, want de baas heeft besloten dat ze geen extra personeel erbij krijgen, ze hebben nog niet geboekt de reis in augustus gaat waarschijnlijk naar Zwitserland, we zullen er zeker over horen.
In april ontdekten Eugenie en Pieter een merel nest met 4 eitjes onder de carport. Helaas is het niet tot een goed einde gekomen maar ze hebben er wel veel plezier gehad van al dat gefladder onder de carport, wie weet hebben ze volgend jaar meer geluk.Met Pasen was er traditiegetrouw de brunch bij het Gulden Huis en zoals alle jaren worden er eieren gezocht en elk jaar weer missen we een aantal eieren. Naomi is ingeloot voor de vierdaagse het echte trainen voor die twee kan dus beginnen.Tweede Paasdag is Karin jarig en nodigde papa en mij uit voor een Paasverjaardagsontbijt. (Probeer dat maar eens te leggen met Wordfeud).

De bridgekroegentocht in Den Bosch was toch wel een succes te noemen voor papa en mij, we zijn 40ste geworden van de 760 paren die mee deden dit jaar. Ook een groot succes voor de meiden, Sifra, Debora en Naomi die in hetzelfde weekend een balletvoorstelling hadden, het was weer genieten.

De laatste week april had ik een weekje vrij, niet bijzonder mooi weer, dus wat ga je dan doen, shoppen met als resultaat het vakantiegeld wat nog niet is gestort, is op. Een nieuwe bank, salontafel en tv kast. Dit wordt volgende week bezorgd, nu nog de oude toei kwijt zien te raken.

Medio april lag er bij papa een brief van de Postcode Loterij op de mat. Wie krijgt die brieven niet? Hij dacht weer reclame, maar gooide het niet direct weg. Opende de enveloppe en las dat hij €.175.000 had gewonnen. Hij kon het niet geloven. Op zijn postcode was de prijs gevallen…… alleen stond verderop in de brief, hij moest de prijs delen met alle mensen van hetzelfde postcodenummer. De vreugde werd dus wat minder; hij kreeg een paar dagen later € 99,72 op zijn rekening gestort. In de meivakantie zijn Stephan en Rita een weekje naar Denemarken geweest.

In Gennep hadden ze in mei een logeerpartij van Jort. Daarvoor waren de hemelvaart dagen gepland. Ze hebben leuke dagen gehad met wandelen, fietsen, hondentraining, knutselen, zwemmen. Het hoogtepunt was echter het uitstapje naar Klimkong in Overloon, een speels en avontuurlijk klimbos. Met Pinksteren had heel Nederland mooi weer en lag iedereen aan het strand volgens de berichten. Nou Eugenie niet, want ze heeft de potten gevuld met zomerbloeiers en ook voor papa die ze daarmee verblijdde op tweede Pinksterdag. Mirjam en Nico hebben ook niet op het strand gelegen, want dit beruchte weekend was eindelijk het Princiepertje af! De bridgekroegentocht in Oss blijkt een dag later toch goed geweest te zijn, niet dat we hoog hebben gescoord, deze keer zijn we 88ste geworden, van de 140, maar omdat het de 11e keer was kreeg elk elftal een prijs, aangezien papa en ik nooit naar de prijsuitreiking gaan hebben we dikke pech, we weten zelfs niet wat we hebben gewonnen. Juni zullen we maar de maand van papa noemen. De laatste voorbereidingen voor het feest en dan natuurlijk op naar het feest op 16 juni in het Palazzo in Grave, zie het verhaal van Eugenie hiervoor. Juni ook de maand dat Janine haar Abitur heeft gehaald, dat Dajana in het nieuwe schooljaar naar het Gymnasium gaat en dat Sifra misschien (maar dat weet ik wel zeker) haar bachelor voor Psychologie haalt. De maand juni waar ik nog een week met de cliënten in Arcen op vakantie ben geweest, het bezoek aan de bierbrouwerij Hertog Jan viel bijzonder in de smaak. De maand juni eindigt met de toneelvoorstelling “Hoogspanning” van Jort, zelf sta ik nu onder hoogspanning, de loodgieter heeft een flinke verstopping geconstateerd, heb ik weer en dat tijdens mijn vakantie.

Stuur je vakantieverhalen op dan kunnen we genieten van alle mooie belevenissen.

Heel veel lieve groetjes,

Sabine





Dat is nu even een probleem waarheen met de kopij. Ik hoop dat U dat snel hoort. Het belemmert U niet al vast het een en ander op papier te zetten en ga er maar gewoon vanuit uit dat het voor 1 oktober binnen moet zijn. Geld kan gewoon op de bekende rekening gestort wordt want de penningmeester is nog dezelfde en die kan pas in 2014 gewisseld worden.

De redactie.


“Nee, ik heb geen bijbaan, maar als ik Papa op de markt wel eens help mag ik bij de andere kramen iets uitzoeken.”

autovorm 2

Waar zit je op school en in welke klas?

Ik zit op de “Sprankel” in Grave op school en zit nu nog net in groep 6. Vrijdag (28 juni) krijgen we vakantie en volgende week ( 3 juli) ben ik jarig en wordt dan 10 jaar.



Met wie woon je in huis?

Met papa en mama.



Heb je hobby’s?

Ik zit bij de volleybalvereniging “Dynamo”, ga graag shoppen en leuke dingen doen met mijn vriendinnen.



Wat is je favoriete ontbijt?

Chocolade broodjes en croissantjes.



Wat is je eerste herinnering?

Dat ik het leuk vond om de eerste keer naar school te gaan.



Wat is je favoriete muziek?

Buitenlandse muziek.



Welk boek heb je het laatst gelezen?

Achtste Groepers huilen niet van Jacques Vriens (Hoekema en Warendorf).



Waar heb je laatst heel hard om gelachen?

Pas geleden nog om een film waar in dwergen heel groot worden.



Wat vind je het leukst aan jezelf?

Mijn haren.


Wat vind je niet zo leuk aan jezelf?

Dat ik een bril heb.



Waar wordt je heel blij van?

Dat we binnenkort weer schoolvakantie hebben.



Wat wil je graag nog eens mee maken?

Dat we gaan klimmen in Reusel ( Brabant).



Heb je een bijbaan?

Nee, maar als ik papa wel eens help op de markt mag ik bij de andere kramen iets uitzoeken.



Wat is je grootste droom?

Dat ik bij mijn familie in Australië op bezoek kan.



Heb je een vriendje?

Nee, maar wel veel vriendinnen.



Wat wil je later worden?

Juffrouw of binnenhuisarchitecte.



Welke taart lust het liefst?

De appeltaart van mama.



Als je een dier kon zijn, welk dier kies je dan?

Een paard.



Lees je wel eens het Princiepertje?

Af en toe.



(tekst en foto’s Wim Schouten)

Stichting kinderboerderij wint ID Trofee en werkt toe naar openingsdatum.
Er wordt op de Sneeuwheide in Gennep hard gewerkt om de kinderboerderij gereed te krijgen voor de opening op 24 juni 2012.


ERVOOR





De werkzaamheden begonnen eind vorig jaar en met veel vrijwilligers en sponsors is er een nieuwe kinderboerderij herrezen op de oude locatie van de kinderboerderij Augustinusterrein.
De opening op 24 juni jl.


ERNA
Op de eerste foto zien jullie Pieter als een van de vrijwilligers.

Op de tweede foto zien jullie de dieren ontworpen door Robin.
Ra, ra, wie is dit ook al weer?

Iedereen had het natuurlijk bij het rechte eind dat op de foto Riek staat afgebeeld. Dat het feest was, is evident. Wat zegt Mies: “het is Riek en denk “dat het 1950 is”.

Josephine reageert per mail: “Hallo Wim, Eindelijk heb ik nr. 99 kunnen lezen zoals ik het graag wil. Ik had geen werkende printer en had het blad dus wel vanaf het scherm gelezen, maar dat is niks vergeleken met echt papier en lekker op de bank. Van mij mag het dan zelfs regenen. Iedere keer geniet ik weer van ons Princiepertje.

De Ra, ra rubriek is niet moeilijk voor mij deze keer. Het is mijn zus Riek en ik denk dat de foto in 1949 is genomen. Succes met nummer 100, dat zal me toch een feest worden! Groeten, Josephine

En Eugenie: Voor de eeuwige roem ga ik voor tante Riek maar moet ik helaas bij het jaar verstek laten gaan. Ze gaat in ieder geval naar een feestje. Hartelijke groet
Mirjam schrijft: “Ik ga terug in de tijd naar 12 oktober 1950. Een gokje en ik weten wel zeker dat ik er naast zit. Wat ik wel weet dat de feestelijk geklede dame tante Riek is en dat er voor deze dag uitnodigingen verstuurd zijn. Ze staat en dat is ook een gokje bij de ingang van een kerk vanwege een bruiloft? Gevierd op vrijdag 12 oktober vanwege de winterjas. 1950 vanwege de kledinglijn. Ik denk dat ik voor de helft van de prijs goed zit. Maar die medaille? Ik wacht het juiste verhaal achter deze foto in spanning af. Lieve redacteur, een hartelijke groet vanuit het Haagse, ook van Nico natuurlijk, liefs Mirjam



De foto werd genomen op of omstreeks 27 januari 1949 op de binnenplaats van het Oud Burgergasthuis(tijdelijk politiebureau). Het publiek kijkt toe vanaf de Molenstraat. Pa en Ma Schouten met hun twee oudste kinderen worden ontvangen met muziek van de politiekapel vanwege het 25-jarig politie jubileum van (O)Pa Schouten.

En wie mag dit wel zijn?

Zend Uw oplossing in en ga voor de

Eeuwige Roem

Tachtig prachtig
Donderdag 14 juni 2012, de dag dat papa 80 jaar mocht worden. Een bijzondere dag kun je wel zeggen. Van jongen, naar man tot ouwe en dat wilde hij vieren. De donderdag zelf stond in het teken van veel zonneschijn, heel veel kaarten, veel telefoontjes en 80 rozen van Stephan en Rita.

Een opmaak naar het grote feest op zaterdag 16 juni in Palazzo Grave waar familie en vrienden the man himself konden feliciteren. Hij gaf aan de regie zelf in handen te willen houden en had het feest tot in de puntjes voorbereid. Maar........verrassingen liggen op de loer. Die kwam na de koffie/thee en het gebakbuffet. Na deze lekkernij nam Nico het woord en kreeg papa Het Princiepertje extra editie uitgereikt en de verrassing was een feit.

Waar iedereen blij van werd, en zeker papa, was het gedicht van Aileen en Dajana. Omdat zij het in het Nederlands deden:

De beste wensen, harte wensen

bieden wij je vandaag

Want het is heden, dat tevreden

jij je verjaardag vieren gaat


Bij deze dag sta ik even stil

omdat ik je met heel mijn hart

het allerbeste wensen wil
Voor de allerliefste!

Hierbij een heel oprechte wens

voor een heel bijzonder mens!
Van Harte Gefeliciteerd

Een kroon op je hoofd

en iedereen kan zien:

Jij bent al 80!


Ik wens je een

fijne verjaardag

met bloemen en geschenken

zodat je later met plezier

hieraan terug kunt denken



Daarna, hiep hoi, kwam de traditionele haring traktatie en voor de niet-liefhebbers een kroket. Met onze buikjes rond werd het tijd om het cadeau aan te bieden. Kinderen en kleinkinderen gingen gezellig bij elkaar zitten op de trap en er kwam een inleidend filmpje over hoe je het cadeau vooral niet moet gebruiken, als snijplank in de keuken.

Papa kreeg een grote doos op zijn schoot die hij snel en behendig openmaakte. En wat kwam daaruit. Een Ipad, WiFi en een beschermhoes een wens ging in vervulling.

Aansluitend kreeg papa een prachtige schort met pannenlappen door Mirjam gemaakt en ook een traditie inmiddels om met kroonjaren een schort te geven.

Hedwig maakte het geheel af door een gedicht voor te dragen over het "klimmen der jaren".

Ondertussen was Aileen zich aan het voorbereiden voor haar dansmarieke optreden en gingen enkele gasten de benen strekken en Grave verkennen. Klokslag half drie waren ze terug en kon Aileen op de bühne haar nieuwe dans dansen. Toppie, joppie en een trotse opa.

Met een hapje een borreltje en gezellig met elkaar praten ging de middag over naar de vroege avond en stond er ineens een heerlijk warm/koud buffet klaar. De gastheer wenste ons smakelijk eten en het was zeker smakelijk. Een grand dessert maakte het geheel compleet.

Na de maaltijd kreeg papa nog een hulde van Ab en dat was een mooie afsluiting van het feest.



Iedereen ging tevreden naar huis en we kunnen met z'n allen terugkijken op een geweldig feest met een echte tachtigjarige!
Eugenie Ottens.



De database wordt beschermd door het auteursrecht ©opleid.info 2017
stuur bericht

    Hoofdpagina