Sinterklaasverhalen



Dovnload 66.85 Kb.
Datum22.07.2016
Grootte66.85 Kb.

powerpluswatermarkobject3


SINTERKLAASVERHALEN
Schoen zetten:

Thomas en Jasper zijn twee broertjes en allebei bijna 5 jaar, zij zijn dus een tweeling.

Vandaag is Sinterklaas aangekomen in Nederland en Sinterklaas heeft gezegd dat alle kinderen hun schoen mochten zetten. Maar dat moesten ze wel eerst even aan hun ouders vragen.

Zo ook Thomas en Jasper: "Mam, Pap, mogen wij vanavond ook de schoen zetten?" "Ja", zegt mama, "maar ik weet natuurlijk niet of Sint en zijn Pieten ook echt langskomen, want er zijn zoveel kinderen in Nederland en zij kunnen natuurlijk niet overal tegelijk zijn."

"Ja, dat snappen wij wel, maar als wij nu een hele hele mooie tekening maken en hooi en een wortel erbij doen voor Americo, dan komen ze vast wel hier", zegt Jasper. Papa begint te lachen. "Ja, dat zou kunnen helpen, maar niet boos worden als Sinterklaas vanavond geen tijd heeft", zegt hun vader dan. "Dat geeft toch niet pap, dan laten wij de schoen net zo lang staan, tot Sinterklaas wel komt", zegt Thomas. "Ja, dat is een goed idee!" roept Jasper.

Thomas en Jasper pakken ieder een vel papier en de viltstiften en gaan ijverig aan het tekenen. Thomas maakt de pakjesboot, met allemaal Pieten eromheen. Jasper tekent Sinterklaas op zijn schimmel. Als de jongens klaar zijn laten ze te tekeningen trots aan hun ouders zien.

"Kijk eens papa en mama, hebben wij geen mooie tekeningen gemaakt?", vragen de kinderen. Papa en mama vinden de tekeningen prachtig. "Kom" zegt mama, "dan gaan we jullie schoenen klaar zetten". "Mam, misschien kunnen wij het beter in onze regenlaarzen doen, want komt Sinterklaas dan niet dan kunnen we die morgen laten staan", zegt Thomas. "Oké, dat is een goed plan", zegt mama. En Thomas en Jasper pakken hun regenlaarzen en zetten ze bij de achterdeur. Het huis van Thomas en Jasper heeft geen schoorsteen, maar gelukkig zit er een luikje boven de achterdeur, zodat Zwarte Piet wel binnen kan komen. Papa komt ook naar de achterdeur en heeft hooi en wortels meegebracht. Thomas en Jasper rollen hun tekeningen op en stoppen alles in hun laars. "Zo dan mogen jullie nog één Sinterklaas liedje zingen", zegt mama. Samen beginnen Thomas en Jasper te zingen:

"Sinterklaas Kapoentje,

gooi wat in mijn schoentje,

gooi wat in mijn laarsje,

dank u Sinterklaasje".

"Dat is heel mooi gezongen, maar nu hup naar bed", zegt moeder. Thomas en Jasper gaan snel naar boven, als ze hun pyjama's aanhebben en hun tanden zijn gepoetst, komt papa ook naar boven. Samen stoppen papa en mama Thomas en Jasper in bed. Als papa en mama weer naar beneden gaan, kletsen Thomas en Jasper nog wat na over wat er die dag is gebeurd en dat ze natuurlijk hopen dat Sint en zijn Pieten vanavond langs komen. Toch vermoeid van de lange dag vallen ze al snel in slaap.

De volgende morgen is Jasper het eerst wakker, hij loopt snel naar het bed van Thomas en schud hem wakker. "Thomas, Thomas, wakker worden!" Thomas schiet overeind in zijn bed en is meteen wakker.

Samen lopen ze snel naar beneden om bij hun laarzen te gaan kijken. "He, wat raar", zegt Thomas met de laars in zijn hand, "deze is helemaal leeg." "Goh", zegt ook Jasper verbaasd, "die van mij ook!". "Maar dan is Sinterklaas wel geweest", zegt Thomas, "er zit alleen niks in mijn laars!"

Jasper kijkt eens in het rond. "Kijk nou Thomas, ik zie daar voetstappen op de vloer", zegt Jasper. En ze volgen het spoor, de grote voetstappen gaan naar de keuken en voor de koelkast houden ze op. Thomas opent de koelkast en .... daar staan in de koelkast een chocolade Piet en Sinterklaas op de bovenste plank.

"Joepie", roepen Thomas en Jasper blij in koor. "Sinterklaas is toch geweest!" Papa en mama komen op het gejuich af. "Goedemorgen, wat is hier aan de hand", zegt papa. "Pap, mam, Sinterklaas is geweest en kijk eens wat wij hebben gekregen" En ze houden hun chocolade Piet en Sinterklaas omhoog. "Nou", zegt mama, "dat is boffen, maar waarom staat de koelkast open?" "Ik denk dat DeugnietPiet vannacht is geweest", zegt papa, "want de kaasdoos staat open en van de kaas is niet veel meer over. Hij heeft de chocolade figuren natuurlijk even in de koelkast gezet en is die van al dat smikkelen vergeten om in jullie laarzen te doen!"


Alles door elkaar
De Sint en zijn Pieten zijn vanavond al heel druk geweest, ze zijn al bij honderd kinderen langs geweest om ze de pakjes te brengen. "Daar moet het zijn!", zegt Sinterklaas. Hij loopt samen met de oudste inpakpiet door de straat. "Pfff... Gelukkig," zucht Piet, "want deze zak is wel heel erg zwaar."

Eindelijk staan ze voor het huis van Liza. "Nou Piet," zegt de Sint. "Leg de pakjes maar bij de schoenen." Piet zoekt in zijn zakken naar zijn bril. Maar hij kan hem niet vinden. "Oh, oh," zucht Sint. "Ben je je bril vergeten? Nu kun je niet eens op de pakjes lezen, voor wie de pakjes zijn. Nou, dan moet ik het zelf maar even doen." De Sint voelt in alle zakken van zijn mantel. Maar ook hij kan zijn bril niet vinden. Er zit alleen een rammelaar in één van zijn zakken. Wat vreemd, denkt hij.

"Zeg Piet, ik heb hier een rammelaar, maar ook mijn bril is er niet! Inpakpiet, wat heb jij gedaan? Heb jij soms onze brillen ingepakt in plaats van deze rammelaar?" Piet schrikt zich een hoedje, O jee, denkt hij, de Sint kon wel eens gelijk hebben, hoe moet dit nou?

"Piet, hoe zit het met de andere pakjes?, ben jij je bril de hele avond al kwijt?" "Eh, ja Sinterklaas, ik durfde het niet te vertellen, maar ik ben mijn bril vergeten." "O, nee!," roept de Sint. "Dan is de kans groot dat er morgen een heleboel kinderen zijn die een verkeerd pakje krijgen. Het is maar goed dat wij de huizen van de kinderen goed kennen, dus de pakjes zullen wel in het goede huis zijn, maar ik ben bang in de verkeerde schoen. En er zal één kind zijn, die onze brillen krijgt." Laten wij eens even goed nadenken, voor wie was deze rammelaar bedoelt." Maar Sint en Inpakpiet, komen er niet uit! Het waren ook zoveel adressen waar ze geweest zijn en nu ze de brillen niet hebben, kunnen ze het ook niet nalezen in het grote boek!

"He, wat is er met jullie?" horen ze ineens achter zich. Als ze zich omdraaien zien ze Leespiet staan. "O wat ben ik blij dat jij hier bent Leespiet," zegt de Sint. "Inpakpiet heeft onze brillen ingepakt, in plaats van deze rammelaar, nu kun jij mooi even in mijn grote boek lezen, voor wie deze rammelaar moet zijn, dan kunnen wij nog snel onze brillen ophalen en de rammelaar in de schoen van het kind leggen."

"Natuurlijk kan ik dat, geef het boek maar eens hier." En Leespiet zoekt de naam van het kind die de rammelaar zou krijgen.

Ze moeten helemaal weer terug naar het allereerste huis waar ze vandaag begonnen zijn. Ze moeten naar het huis van Bjorn. Die heeft namelijk nog een heel klein broertje Victor en voor hem is die mooie rammelaar. "O, nee hé," zucht Inpakpiet, moet ik nou weer die zware zak meenemen". "Nee," lacht Leespiet, "geef maar hier die pakjes doe ik wel even bij Liza's huis in de schoenen, geef maar hier."

Even later komt Leespiet al weer terug en zijn de pakjes bij het huis van Liza in de juiste schoenen gekomen. En samen lopen ze terug naar het huis van Bjorn. Ook nu weer gaat Leespiet naar binnen om het pakje met de brillen om te ruilen voor de rammelaar. Gelukkig hebben de Pieten altijd plakband bij zich, zodat de brillen uitgepakt kunnen worden. Leespiet pakt snel de rammelaar in en plakt het pakje weer dicht en legt het in het schoentje van de kleine Victor.

Zo nu is het tenminste toch nog goed gekomen, wel zullen er de volgende morgen heel veel kinderen zijn, die hun pakje in een andere schoen zullen vinden, maar dat maakt niks uit, want de kinderen zullen blij zijn dat de Sint en zijn Pieten toch langs zijn geweest.

Het grote boek is zoek

Vlak voordat hij op reis moest ging Sinterklaas zijn spulletjes bij elkaar pakken en hij stond te piekeren wat hij allemaal mee moest nemen. "Eens even denken, m'n werkpak heb ik aan, m'n mooie pak moet mee, de mijter, m'n werkmijter heb ik ook op, m'n staf staat daar, en o ja, natuurlijk het grote boek". Sinterklaas pakte alle spullen, behalve het grote boek, want dat kon hij niet vinden. Hij zocht in alle hoeken en gaten en piekerde zich suf waar het gebleven kon zijn. "Waar is dat boek nou toch, gisteren heb ik het hier nog op mijn bureau zien liggen. Het kan toch niet weg zijn?"

Sinterklaas kreeg het er warm van. Hij wiste het zweet van zijn voorhoofd en riep Hoofdpiet bij zich. "Zeg Hoofdpiet, heb jij misschien het grote boek ergens anders neergelegd? Gisteren las het nog op mijn bureau, en nu kan ik het nergens meer vinden". "Nee Sinterklaas", antwoordde Hoofdpiet, "vanmorgen heb ik het nog bijgewerkt aan uw bureau.

Het nieuws ging als een lopend vuurtje door het kasteel. De Pieten fluisterden elkaar toe: "Heb je 't al gehoord? Het grote boek is zoek", iedereen kwam meehelpen om het grote boek terug te vinden. Er werd gezocht op zolder, in de kelder, in de gangkasten en in donkere hoekjes, overal. Maar het grote boek werd niet gevonden. Het was weg en het bleef weg.

De volgende morgen werd er bij het kasteel van Sinterklaas een grote envelop bezorgd. De Postpiet maakte hem open en haalde er een brief uit. Toen hij die nog maar half gelezen had liep hij rood aan en rende zonder te kloppen de kamer van Sinterklaas binnen. Hijgend hakkelde hij: "Sinterklaas, een brief over het grote boek." "Rustig maar, rustig maar", zei Sinterklaas, "Laat die brief maar eens zien". De Sint keek aandachtig naar het papier. Er stond: "Beste Sinterklaas, ik heb uw boek. Wilt u het terughebben, breng mij dan 1600 pepernoten. Brief volgt".

"Wel alle zwarte Pieten in een stoomboot! Dat heb ik nog nooit meegemaakt!" riep Sinterklaas woedend uit. "Maar wat moeten we nu doen?", vroeg de Hoofdpiet verdrietig. "Alle pepernoten zijn al ingepakt, en tijd om nieuwe te bakken hebben we niet". "We zullen die boef wel eens foppen", lachte Sinterklaas. "Pak eens een grote zwartepietzak en vul die met kranten en kiezelstenen. Dan doen we net of dat pepernoten zijn".

Zo gezegd zo gedaan en daarna was het wachten op de volgende brief. Die kwam 's avonds laat. Plotseling lag-ie in de bus. Niemand had iets gemerkt, zelfs de Opletpieten niet, die op de uitkijk stonden. Snel bracht de Postpiet de envelop naar Sinterklaas. Die maakte de envelop open en las de brief voor: "Kom morgen naar de brug bij de rivier en neem de pepernoten mee. Zet de zak midden op de brug en loop door".

Sinterklaas besloot dat de Hoofdpiet met de zwartepietenzak naar de brug zou gaan. De Hoofdpiet deed precies zoals geschreven stond in het briefje: Hij zette de zak midden op de brug en liep door. Daarna verstopt hij zich tussen de bosjes langs de rivier en wachtte op wat er zou gaan gebeuren. Dat duurde niet lang, want wie zag hij daar stiekem onder de brug uitkomen? Het was Deugnietpiet. "Ik had kunnen weten dat hij achter de hele zaak zou zitten", dacht de Hoofdpiet. Hij holde naar de brug, greep de Deugnietpiet in zijn kraag en bracht hem naar het kasteel.

Gelukkig was het grote boek nog heel. Maar toch kreeg de Deugnietpiet op z'n donder, zoals de kinderen in Nederland nog nooit van hun ouders hadden gehad. En voor straf mocht hij ook niet mee naar Nederland.

Gelukkig had Sinterklaas het grote boek terug, met alle aantekeningen over de lieve en stoute kindertjes en hun verlanglijstjes. Sinterklaas was niet lang meer boos en ging met een goed humeur op reis.


Alle Pieten slapen..

dit verhaal is verzonnen door onze Ilse (6 jr) zelf.


Het is al helemaal donker en alle kinderen liggen lekker te slapen, als de Schoenpieten op weg gaan. Het is al de vijfde dag dat ze in Nederland zijn en ze gaan weer langs alle huizen waar de kinderen de schoen hebben gezet.

Heel druk zijn de Schoenpieten bezig, soms kunnen ze door een raampje naar binnen, een andere keer gebruiken ze de Sintcodesleutel, dit is een speciale sleutel, waar de Pieten een deur mee open kunnen maken en soms moeten ze heel hoog klimmen om bij de schoorsteen te komen of bij kinderen die in een flat wonen.

Vanavond is het wel een hele rare avond. Sint is in zijn kasteel aan het werk. Van de Computerpiet heeft hij een heleboel uitgeprinte verlanglijstjes gekregen en nu schrijft hij in zijn grote rode boek de wensen van de kinderen achter hun namen.

Sint kijkt op van zijn werk, "hé, wat raar", denkt hij, "wat is het rustig buiten!" Sint kijkt uit zijn raam en schrikt zich een hoedje. "Wel alle pepernoten!", roept hij uit. "Waar zijn alle pieten, ik zie geen Schoenpiet op de daken lopen! Ik moet maar eens gaan kijken wat er aan de hand is", zegt Sinterklaas. Vlug belt hij de Stalpiet en vraagt; "Stalpiet wil jij Americo even opzadelen, want ik wil even bij de Schoenpieten gaan kijken." "Dat is goed Sinterklaas, als u naar beneden komt staat Americo klaar", zegt een verbaasde Stalpiet.

Sinterklaas legt de hoorn van de telefoon neer en loopt naar de stal. Americo staat al klaar en Sint stijgt met behulp van de Stalpiet op. Al snel is Sinterklaas onderweg.

Maar Sint ziet ook geen Schoenpieten op straat lopen. Hij kijkt naar de daken en ... "alle speculaaspoppen, maar daar ligt een Piet in de schoorsteen te slapen!" roept de Sint verbaasd. En nu Sinterklaas heel goed rondkijkt in het donker, ziet hij overal Schoenpieten die liggen te slapen! Daar in de tuin ligt een Piet onder een struik en weer iets verder een Piet in een boom.

"Ach", denkt de Sint, "de Pieten zijn zo moe! Het is ook zo druk, er zijn ook zoveel kinderen in Nederland! Maar zo gaat het niet goed! Het is al bijna morgen en dan hebben de kinderen niks in hun schoen en liggen er overal Pieten te slapen."

Snel stijgt Sint af en loop naar één Schoenpiet die in de struiken ligt te slapen, hij schudt Piet wakker. Piet schrikt wakker en roept verbaasd; "Sssinterklaas! Wwat ddoet u hier!" "Nou Piet, ik werd ongerust, want ik zag jullie niet over de daken en op straat lopen en nu snap ik waarom... Jullie zijn allemaal in slaap gevallen!!! Kom snel Piet we moeten samen alle ander Schoenpieten wakker maken, maar wel zachtjes anders worden alle kinderen en grote mensen wakker".

"Oké, Sinterklaas", zegt Piet en samen gaan ze op weg. Gelukkig zijn alle Schoenpieten snel wakker en kunnen nog heel veel schoenen gevuld worden. Sinterklaas helpt ook snel mee, daardoor zijn ze net op tijd klaar, want het is al bijna morgen als Sint en zijn Schoenpieten terug op het kasteel zijn.

"Zo" zegt Sinterklaas "en nu maar vlug naar jullie bedden, zodat jullie morgenavond wel weer fit zijn". Zo gezegd zo gedaan en Sinterklaas gaat ook nog even slapen, niet te lang, want straks moet hij weer op pad met Wegwijspiet en Hoofdpiet.


Sinterklaas krijgt een kado

Dit verhaal is geschreven en getekend door Diana Klein Velderman

mijn eigen prentenboek die ik tijdens mijn opleiding gemaakt heb.
Sinterklaas woont in een héél groot huis,d at moet ook wel, want hij heeft heel veel Pieten. Achter de luiken van het huis zie je Pieten en achter de deur staat Sinterklaas en hij vraagt of jullie binnen willen komen.

"Gaan jullie mee om te kijken wat de Pieten doen?" "He, wat is dat, wat staat daar: VERBODEN VOOR SINTERKLAAS, mag ik die kamer niet in? Zeg, hoofdpiet weet jij hier iets van?", vraagt Sinterklaas. "Natuurlijk Sinterklaas, maar dat ga ik u niet verklappen. u kunt beter bij de andere Pieten gaan kijken", zegt de hoofdpiet dan. "Ja, ja, maar hoe weet ik dan of alles goed gaat in de naaikamer?" "Daar kijk ik dan wel naar, u hoeft zich nergens zorgen over te maken hoor", zegt de hoofdpiet. "Nou dan ga ik maar verder," zegt Sinterklaas.

Waar Sinterklaas niet mag komen, mogen wij wel even kijken, maar niks zeggen tegen Sinterklaas, hoor!

In die kamer zijn de naaipieten een nieuwe mantel en mijter voor de Sint aan het maken. Die krijgt hij op zijn verjaardag van alle Pieten. Ze vinden het leuk om Sinterklaas eens een kado te geven.

Sinterklaas is bij de pakjespieten aangekomen en kijkt hoever ze zijn met het inpakken. "Lukt het piet, heb je genoeg pakpapier?" "Ja, hoor Sinterklaas, er staan nog wat rollen pakpapier in de doos." "Prima piet, zeg weet jij wat de pieten in de naaikamer doen?" "Nee, Sinterklaas, dat weet ik niet." "Nou ja, jammer," zegt Sinterklaas, dan ga ik maar weer verder."

En Sinterklaas gaat naar de schoenpieten. "Hallo Sinterklaas, ik heb weer een heleboel stro en wortels voor het paard, uit de schoenen van de kinderen gehaald. En kijk eens ik heb ook mooie tekeningen voor u. En brieven die kunt u in het grote rode boek plakken." "Dank je wel schoenpiet, zeg weet jij wat de naaipieten aan het doen zijn?" "Jawel Sinterklaas, ze zijn ... oh dat mag ik niet vertellen."

"Dan zal ik maar naar de stal gaan," zegt Sinterklaas, "en het eten naar het paard brengen."

"O, stalpiet de kraan lekt, wil je hem even dicht doen. En leg het stro maar bij de schimmel in de voerbak. Maar zachtjes, want het paard slaapt nog." En heel zachtjes doet piet wat Sinterklaas gezegd heeft en als hij klaar is gaan ze samen de stal uit.

Sinterklaas gaat naar zijn eigen kamer, waar hij eerst de tekeningen die hij van de kinderen heeft gekregen ophangt en schrijft daarna de verlanglijstjes van de kinderen in het rode boek, waar hij ook de brieven inplakt. Dan komt ineens Snelpiet binnen rennen. "Sinterklaas, sinterklaas! het paard is ziek!" "O, nee toch dat kan niet. Wat moet ik doen? Ga gauw naar Langbeen en zeg hem dat hij nu meteen naar de dokter in het dorp moet. Dan ga ik ondertussen naar het paard toe.

Snelpiet rent meteen naar de naaikamer. Daar staat Langbeen, hij is daar om de mantel voor Sinterklaas te passen. "Langbeen je moet direct naar de dokter om een drankje te halen voor het paard, want het paard is ziek en ligt op de grond." "Oh!", roept Langbeen, "het paard ziek, dan ga ik meteen weg". En heel hard rent Langbeen het huis uit. Hij vergeet dat hij de nieuwe mantel voor Sinterklaas nog aan heeft, o, o, als dat maar goed gaat!

En Langbeen rent en rent maar en neemt de kortste weg naar de dokter. Hij gaat niet over de brug, maar springt over de sloot. O jee, de mantel wordt helemaal nat en vies. En hij sprint over het prikkeldraad. Dat kan ik wel, denkt Langbeen, met mijn lange benen. Krrr, Krrrr, de mantel blijft achter het prikkeldraad hangen, maar Langbeen merkt het niet en rent hard door.

Dan komt Langbeen bij de het doktershuis. En hij loopt de behandelkamer binnen. "Maar, maar wat is dat? Wie, wie bent u?," vraagt de dokter. "Ik ben Langbeen en de schimmel van Sinterklaas is ziek. En nu moet ik een drankje halen."

"En wat doe jij dan met die rare jurk aan, die helemaal vis en kapot is?" En Langbeen kijkt naar de mantel. "O, o, dat is de nieuwe mantel voor Sinterklaas, wat moet ik doen?"

"Hier piet neem dit drankje mee voor het paard en dan is hij zo weer beter. En misschien dat de naaipieten en de waspiet iets voor je kunnen doen. Maar ga nu maar gauw terug." "Ja, dank u wel dokter, tot ziens."

En zo hard als Langbeen lopen kan, rent hij naar huis en meteen naar de stal, daar zijn Sinterklaas en de stalpiet ook. Langbeen geeft het paard het drankje. Dan word het heel stil in de stal... En iedereen kijkt naar de Schimmel. Heel voorzichtig gaat het paard staan...

"Hoera, hoera," roept de stalpiet en springt omhoog. "Gelukkig wat ben ik blij pieten, dat mijn ouwe trouwe beestje al weer bijna beter is." Ook Langbeen is blij, maar hij loopt heel stilletjes de stal uit.

En weten jullie waarnaar toe? Naar de keuken, waar de waspiet aan het strijken is. Die schrikt zich een hoedje! "Maar Langbeen wat heb jij gedaan?"

"Ik moest snel naar de dokter voor een drankje voor het paard. En toen is de mantel vies geworden, omdat ik over de sloot sprong. En er zitten scheuren in, omdat ik achter het prikkeldraad ben blijven haken. Ik kon er echt niks aan doen," vertelt Langbeen.

"Nou, geef de mantel maar aan mij. Dan zal ik hem eerst in de wasmachine doen en daarna breng ik hem naar de naaipieten en je zult zien dat het reuze mee zal vallen, laat dat maar aan ons over."

En dan is het 6 december, de verjaardag van Sinterklaas. Hij heeft al één pakje uitgepakt en daar zat een nieuwe mijter in. Waar Sinterklaas reuze blij mee is. En wat zal er in het volgende pakje zitten?

En weten jullie waar Langbeen is? Hij is in de slaapkamer, omdat hij een beetje bang is dat Sinterklaas de gemaakte mantel niet mooi zal vinden.

Kijk zo maar goed naar het plaatje, dan zien jullie hoe blij Sinterklaas is met zijn nieuwe mantel en mijter. En hij is extra blij, want Americo is weer helemaal beter en ze lopen samen met de hoofdpiet door de straat.

De kinderen vinden het heel fijn dat Sinterklaas bij hun is gekomen. En Langbeen is al lang niet meer bang hoor!

Hij mocht van Sinterklaas naar het huis van de dokter, om daar een heleboel kadootjes te brengen.

En zo is iedereen blij en vrolijk.

Tegen de kinderen zegt Sinterklaas: "Dag tot volgend jaar."



Sinterklaas snapt er niks van:
Het is begin november en Sinterklaas zit in zijn werkkamer in Spanje, hij zit maar wat voorover gebogen achter zijn bureau. Hij is wat verdrietig, want hij heeft nog bijna geen verlanglijstjes of tekening van de kinderen gekregen. De telefoon rinkelt ook lang niet zo vaak en op zijn computer krijgt hij ook geen mailtjes.

Sint snapt er niets van, want over 2 weken gaat hij naar Nederland toe. "Ik denk dat de kinderen niet willen dat ik kom dit jaar", mompelt de Sint voor zich uit. "Die paar verlanglijstjes die ik gekregen heb, kan ik wel aan Schoenpiet meegeven.

Sint staat op en loopt door het grote kasteel, waar het ook al zo rustig is, normaal lopen de Pieten snel door de gangen, van de ene naar de andere kamer en hoort hij de Muziekpieten oefenen en ruikt hij de geur van speculaas van de Bakpieten, maar nu niet. De Inpakpieten zitten om de inpaktafel en doen een spelletje "Wie ben ik". Sint kijkt de kamer rond en ziet zelfs Schrijfpiet die ook met het spelletje meedoet.

Sint loopt verder en komt bij de Gympieten, die druk aan het oefenen zijn. "Stop, daar maar mee", zegt Sinterklaas, "want ik denk dat we niet naar Nederland hoeven dit jaar". De Gympieten stoppen onmiddellijk met gymmen en komen snel bij Sinterklaas staan. "Niet naar Nederland?" vraagt één van de pieten, "maar Sint wat verteld u ons nu? En al die kinderen dan in Nederland die op ons zitten te wachten?" "Ach", zucht Sinterklaas bedroeft, "welke kinderen, ik heb nog maar 50 verlanglijstjes en 15 tekeningen gekregen. Dat kunnen onze Schoenpieten wel even brengen op 5 december, dan hoeven wij niet allemaal naar Nederland."

"Maar Sinterklaas, gisteren heeft de burgemeester van Raalte toch gebeld en gevraagd of wij willen komen?" "Ja, dat zal wel zo wezen", zegt Sint, "maar Raalte waar ligt dat nu helemaal, dat is vast zo'n klein plaatsje waar wij niet eens met de stoomboot kunnen komen. Dat kan toch niet en voor die paar kinderen, die daar wonen, varen we niet helemaal naar Nederland hoor! En dan zijn er ook nog een paar pieten ziek". Verbaasd laat Sinterklaas de Gympieten achter en loopt verdrietig naar zijn werkkamer terug. "De kinderen vinden mij vast te oud of waren de kado's niet goed vorig jaar?" mompelt de Sint weer voor zich uit.

Sint loopt naar zijn computerhoek. Hij zet zijn computer aan, maar wat is dat? Allemaal piepjes en dan niks te zien op het beeldscherm. "Ook dat nog!", zucht de Sint en hij belt naar Computerpiet. "Computerpiet kun je even komen kijken naar mijn computer, hij doet het niet goed". "Okido, ik kom er aan Sinterklaas", zegt Computerpiet. En ja hor nog geen minuut later komt Computerpiet aangesneld, ook heeft hij allerlei schijfjes en boekjes bij zich. "Wat moet je daar nu mee Piet, die ga je toch niet in mijn computer stoppen? vraagt Sinterklaas. "Oh Sint dat zin Cd-rom's en daarop staan programma's en in die boeken staat ook van alles over problemen met computers. "Ja, ja. al goed", zegt de Sint, "ga jij maar aan de gang ik zal je niet in de weg lopen, ik ga naar de stal en als je me zoekt ben ik bij Americo". "Goed Sinterklaas, ik ga mijn best doen", zegt Computerpiet.

Sint gaat de kamer uit en Computerpiet loopt naar de computer, doet deze uit en weer aan. Computerpiet begrijpt er ook niks van en krabt zich op zijn hoofd. "Wel alle cd-rommetjes, hoe kan dat nou?, nu doet de computer helemaal niks meer! Ik zal Technopiet er eens bijhalen".

En zo gezegd, zo gedaan. Technopiet is een hele slimme piet die alle apparaten die stuk zijn weer kan maken. Computerpiet belt naar Technopiet en vraagt hem op de werkkamer van Sint te komen. Natuurlijk komt Technopiet zo snel mogelijk. En hij gaat meteen aan het werk nadat Computerpiet hem heeft verteld wat er aan de hand is. Na 15 minuten heeft Technopiet het al in de gaten, de hoofdkabel van de computer is tuk, gelukkig heeft hij altijd voorraad van kabels en stekkers, zo ook voor de computer van Sint. Hij maakt de nieuwe kabel aan de computer en Computerpiet zet de computer weer aan en ja hoor, alles doet het weer, alleen ... beginnen er nu lampjes te branden op het toetsenbord, "oh, oh, Computerpiet, wat is het probleem nu?" vraagt Technopiet, "is het toetsenbord nu ook stuk?" "Nee, hoor", zegt Computerpiet snel, "dat is juist goed!" Technopiet snapt er niks van. "Goed?" "Ja", zegt Computerpiet, dit verklaard alles, wat zal Sinterklaas blij zijn! En nu ga ik gauw naar Sinterklaas, bedankt Piet". En Computerpiet loopt snel naar de stallen. Technopiet begrijpt er geen stekkerdoos van, pakt zijn spullen bij elkaar en gaat maar terug naar zijn werkplaats

Ondertussen is Computerpiet bij de stallen aangekomen. "Sint, Sint, het komt allemaal goed!" "Rustig Piet, Americo wordt wat zenuwachtig van jou," zet de Sint. "Sinterklaas", zegt Computerpiet opgewonden, "uw computer kabel was stuk, Technopiet heeft hem vervangen en nu doet hij het weer goed!" "Dat is fijn, dan kan ik wat spelletjes doen op mijn computer", zegt Sinterklaas rustig. "Nee!" zegt Computerpiet. "Wat nee", zegt Sinterklaas, "ik heb toch niks anders te doen."

"O jawel Sinterklaas, want u heeft uw mailbox propvol met wel duizenden mailtjes en het zal mij niks verbazen als daar ook een heleboel verlanglijstjes, brieven en tekeningen bij zijn van kinderen uit Nederland!"

"O", zegt de Sint, "nu snap ik het, kom gauw naar mijn werkkamer" En Sint loopt opgewekt door de gangen van zijn kasteel een Sintliedje te neuriën. In zijn werkkamer gaat hij gauw achter de computer zitten om de mailtjes te lezen en uit te printen. En Sinterklaas is nog nooit zo hard aan het werk geweest, net als alle Pieten, want natuurlijk komt Sinterklaas naar Nederland en ook naar Raalte!
De reddende fietssirene van Zwarte Piet.

Een zelfverzonnen verhaal van Fons van Assche


Zwarte piet treedt op met een omzwachtelde arm en een fietssirene en trekt hierdoor de aandacht van de kinderen. Hier zit een heel verhaal achter:

De sint woont in een prachtig kasteel ver in de bergen in Spanje waar de pieten een heel jaar door het speelgoed klaarmaken. Na elke werkdag wordt dan het nieuwe speelgoed verpakt in grote stevige houten kisten en netjes gestapeld in immense kamers, bijna zo groot als een kerk.

Als de Sint wil vertrekken naar België, begint het zware werk voor de pieten: zij moeten dan al deze zware kisten op een trein laden die speciaal werd gebouwd voor de Sint. Het spoor loopt van in het kasteel tot in de haven aan de aanlegsteiger van de stoomboot, die het hele jaar ligt te wachten en daar mooi gepoetst en geverfd wordt door de bootpieten.

Zo was het ook enkele weken geleden : De pieten waren al 3 dagen en nachten zonder rusten de treinwagons aan het volladen met de kisten. Deugniet-Piet was dat zware gezeul al lang moe en was iets aan het bedenken om niet meer te moeten werken. Tot hij plots achteraan in een donkere hoek van de kamer een kist zag staan die nog open stond en maar half gevuld was. Dit was zijn kans: vliegensvlug kroop hij in die kist en sloot zachtjes het deksel zonder het slot vast te klikken. Wat was hij blij : niemand had hem gezien. Hij lachte in zijn vuistje terwijl hij de andere pieten hoorde kreunen en zuchten .Maar het duurde niet lang of de vermoeide deugnietpiet viel in een diepe slaap.

-'Nog twee kisten en we zijn klaar ; deze hier nog en die daar in de hoek.'

-'laat ons eerst even uitrusten op deze kist'

Twee dikke pieten gingen op de kist met deugnietpiet zitten en natuurlijk sprong het slot onmiddellijk vast. De sint was komen kijken en zag nog net de laatste kist naar buiten dragen onder luid applaus van alle pieten. De sint was heel tevreden en beloofde dat alle pieten nu 3 dagen mochten rusten tijdens de boottocht naar België.

De machinistpiet liet met de stoomfluit horen dat hij klaar was voor vertrek. Voor zijn trein was het geen zware tocht want het was altijd bergaf door de bossen tot in de haven.

Achter de locomotief was een reizigerswagon voor alle pieten en de Sint en daarachter 25 wagons vol met speelgoedkisten. De trein was zo wel 300 meter lang.

Puffend en sissend vertrok de trein voor een trip die wel een halve dag ging duren. Al snel vielen alle pieten vermoeid in slaap behalve de machinistpiet natuurlijk. De Sint zat daar tussen de slapende pieten tevreden te mijmeren en besefte met trots dat het hem weer was gelukt om straks vele kindjes in België blij te maken.

Helemaal achteraan de trein was ondertussen deugnietpiet wakker geschud door het gedaver van de trein.-' hela, hela pieten! , schud zo niet met de kist! Hij duwde hard tegen het deksel van de kist maar deze zat muurvast. Natuurlijk , want hij kon niet zien dat er nog 5 kisten bovenop zijn kist stonden. De piet begon nu erg ongerust te worden: wie zou hem hier nu vinden? Als hij hierin moest blijven zitten tot in België dan zou hij sterven van honger en dorst! Hij begon te roepen en te schreeuwen en te bonken en te stampen ,zo hard dat zijn kist bijna van de trein viel. Hoe erg hij ook tekeer ging, niemand kon hem horen zover achteraan de trein. Al snel was hij zo hees , dat hij niet meer kon roepen; zijn handen begonnen al te bloeden van al dat bonken. Langzaam besefte hij dat zijn deugniet zijn dit keer wel es heel slecht zou kunnen aflopen. Zachtjes begon hij te wenen en fluisterde hij: 'Lieve Sint ,help mij asjeblief, dan zal ik nooit meer stout zijn'

Zijn traantjes vielen op het speelgoed dat onder hem in zijn kist lag. Toen hij deze wou afdrogen voelde hij dat hij in een kist was gekropen die half gevuld was met fietssirenes.

Er waren er zeker meer dan honderd .En plots kreeg hij een idee. Als er batterijen in de sirenes zouden zitten dan kon hij die allemaal gelijk opzetten en dat zou zo'n groot lawaai maken dat ze hem zeker zouden horen. In het donker zocht hij naar de startknop van een sirene: Hij zette die op en ,hoera' die begon onmiddellijk luid te loeien.

Hij stak eerst twee proppen papier in zijn oren en begon dan al de sirenes op te zetten.

Dat gaf een enorm lawaai. Toch konden de slapende pieten en de Sint dit niet horen

Ook de machinist kon door het lawaai van de stoom niks horen. Zijn oren zaten ook al vol kolengruis! Deugnietpiet vond het al raar dat er nog niemand was komen kijken.

Hij maakte zich ongerust omdat hij hoorde dat sommige sirenes al minder lawaai maakten doordat hun batterij bijna leeg was!!

Een eindje verder op de spoorweg was er een overweg , waar de seingever net was verwittigd dat de stoomtrein van de Sint aankwam. Hij begon snel de slagbomen neer te laten .

De Sinttrein had bij hem altijd voorrang, want hij had als kind altijd mooie speelgoedtreinen gekregen. De eerste auto's stonden al te wachten voor de slagbomen als hij de stoomfluit van de trein hoorde. -' Zou de Sint voor het raam staan?'

Ja hoor, de Sint zwaaide uitvoerig naar hem toen de eerste wagon voorbijreed. Hij telde verder alle wagons : 21 ..22..23..24 en de laatste 25.

Plots hoorde hij een enorme sirene voorbijrijden. Hij aarzelde geen ogenblik en liep naar zijn seinhuis en belde vlug naar de stationschef van het volgende station:

-' Hallo, je moet dringend de Sinttrein tegenhouden want ik heb achteraan een noodsirene gehoord.

De chef zette twee brandende fakkels midden op de sporen toen hij de trein hoorde naderen.

De machinistpiet begon uit alle macht te remmen. Piepend en krakend kwam zijn trein tot stilstand. Alle pieten sprongen uit hun slaap en vielen op de grond. Ook de mijter van de Sint was al afgevallen. De stationchef stapte vlug op en hielp de Sint terug overeind.

-'Er is iets mis met je trein; achteraan is er een grote sirene aan het loeien.

Alle pieten liepen naar de achterste wagon gevolgd door de Sint.

En ja hoor, zij hoorden nog zachtjes een sirene vanuit de onderste kist.

Vlug werden de kisten afgeladen en de bewuste kist voor de voeten van de Sint gezet.

-'maak vlug open !!

Toen het deksel open schoof keek de deugnietpiet recht in de ogen van de Sint.

Hij was heel blij maar ook bang voor de reactie van de Sint.

De Sint reageerde kalm en besefte ook dat ze een piet hadden gered van erge dingen.

Deugnietpiet vertelde heel zijn verhaal aan de Sint en beloofde dat hij nooit of nooit nog deugniet zou zijn en de beste helper van de Sint wilde worden.

De verplegerpiet verzorgde zijn arm die van al dat bonken gekwetst was.

Vanaf nu loopt deugnietpiet altijd met een fietssirene die zijn leven heeft gered.
Sinterklaas is ontvoerd:

(ingestuurd door Suzanne)


Sinterklaas is ontvoerd. Hij zit ergens op een koude vloer in het donker. Zijn armen en benen zijn vastgebonden. Hij kan geen kant op. Het is vannacht gebeurd.Hij zat op Americo en was op weg terug naar Het Grote Pietenhuis nadat hij een aantal schoenen had gevuld. Plotseling stopte er een zwarte bestelbus naast Sinterklaas. Hij vond dit best vreemd midden in de nacht. Het raampje ging open en Sinterklaas pakte al een hand pepernoten om die te geven toen hij plotseling een harde klap op zijn hoofd voelde. Een kwartier later werd Sinterklaas wakker achter in het bestelbusje. Hij had ongelooflijke hoofdpijn en kon zich niet bewegen, omdat ze hem hadden vastgebonden. Hij kon zich niet meer herinneren hoe de mannen of vrouwen eruit zagen en hoeveel het er waren, maar hij hoorde helemaal niets alleen dat ze aan het rijden waren, maar Sinterklaas had geen idee welke richting op. Misschien waren ze al wel over de grens. Waar was Americo eigenlijk gebleven? Sinterklaas is eigenlijk nooit bang, maar hij voelde nu toch paniek in zich opwellen.

De volgende morgen gaat de wekpiet naar de kamer van Sinterklaas om hem te wekken met een lekker broodje speculaas. "Goedemorgen Sint!" roept hij als hij de gordijnen openschuift. Geen antwoord. "Kom op Sint, we hebben weer een drukke dag voor de boeg." Nog steeds geen antwoord. De wekpiet loopt naar het bed toe, slaat de dekens eraf en………….niks. De wekpiet stormt de trap af en roept door het hele huis en tegen iedere Piet die hij ziet: "Sinterklaas is er niet!"



Hij rent naar de stal van Americo, doet het hek open en ook Americo is er niet. Dat moet dus betekenen dat Sinterklaas vannacht niet thuis is geweest. De wekpiet rent weer terug naar het huis en alle Pieten zitten al aan het Pietenontbijt. De wekpiet is helemaal overstuur en hij snapt niet dat de andere Pieten zo rustig kunnen eten terwijl Sinterklaas er niet is. "Pieten kom op we moeten gaan zoeken er is iets gebeurd met Sinterklaas!" roept de wekpiet. "Wekpiet doe eens rustig. Er is niks aan de hand. Sinterklaas is gewoon blijven hangen bij een verdrietig kind of hij is nog steeds bezig met schoenen vullen." zegt de rustige Piet. De wekpiet is wat rustiger geworden en iedereen gaat aan zijn werk met cadeautjes inpakken, surprises maken en gedichten schrijven. Iedereen is zo druk met zijn werk dat eigenlijk niemand meer aan Sinterklaas denkt, totdat de telefoon gaat. "Kijk wekpiet daar zal je Sinterklaas hebben om te vertellen dat hij eraan komt." zegt de rustige Piet. De rustige Piet neemt de telefoon op: "Het Grote Pietenhuis, met de rustige Piet." Een vervormde stem klinkt door de hoorn: "We willen geld zien of anders zullen de kinderen Sinterklaas niet meer levend terug zien." De rustige Piet trekt licht-zwart weg en begint te stotteren: "W…w…wie i…is dit?" De stem zegt: "Gaat je niets aan, morgennacht om 3 uur in het stadspark. Het gaat om 2.000.000 euro en als het er niet is, is het gedaan met Sinterklaas en is pakjesavond verleden tijd." Tuut-tuut-tuut. De rustige Piet is niet zo rustig meer en roept alle Pieten bij zich. "Pieten luister goed, Sinterklaas is ontvoerd en morgennacht komen de ontvoerders en die willen 2.000.000 euro losgeld." De Pieten beginnen allemaal door elkaar te schreeuwen en te roepen. "RUSTIG!!!" roept de rustige Piet. "We moeten een oplossing bedenken om het geld bij elkaar te krijgen." We moeten de cadeautjes verkopen." zegt de financiële Piet. "Dat is een goed idee, maar al die kinderen dan?" vraagt de zorgpiet. "We hebben geen keus." Zegt de financiële Piet. "We hebben geen geld meer, zelfs niet voor 1 zakje pepernoten." De Pieten kunnen zich niet meer concentreren en zijn druk bezig met bellen naar speelgoedzaken om te kijken welke zaak zo gek is om alle cadeautjes weer terug te nemen. Zo spreken ze ook de manager van Bart Smit. Hij wil de cadeautjes wel terug nemen, maar hij vertrouwt het niet. Waarom zal Sinterklaas alle cadeaus terug willen geven die hij voor alle kinderen heeft gekocht. Diezelfde middag belt hij de politie. Hij krijgt rechercheur Quint aan de telefoon. "Rechercheur Quint, waar kan ik U mee van dienst zijn?" "Goedemiddag U spreekt met meneer Smit van de Bart Smit. Ik heb vanmorgen een eigenaardig telefoontje gehad. De rustige Piet belde mij vanuit Het Grote Pietenhuis om mij te vragen of ik bereid was alle cadeautjes weer terug te nemen." Zegt de manager van de Bart Smit. "Dat is inderdaad erg eigenaardig. Ik zal wel even contact opnemen met Het PietenHuis om te vragen of alles in orde is." Zegt rechercheur Quint. "Vriendelijk bedankt hoor." zegt de manager van de Bart Smit.Direct na het telefoongesprek belt rechercheur Quint met Het Grote Pietenhuis en krijgt de houd-zijn-mond-niet Piet aan de telefoon. "Goedemiddag Piet, je spreekt met rechercheur Quint. Ik heb van meneer Smit van de Bart Smit gehoord dat Sinterklaas alle cadeautjes wil verkopen. Ik wilde even weten of alles in orde is." "J…j…ja euh n…n…nee alles is niet helemaal in orde, want Sinterklaas is ontvoerd en de ontvoerders willen 2.000.000 euro losgeld hebben en die komen ze morgennacht ophalen en…..(stilte)." De rustige Piet slaat zijn hand voor de mond van de houd-zijn-mond-niet Piet en neemt de hoorn over. "Hallo de rustige Piet hier, alles is in orde. Doei!" en de rustige Piet hangt snel op.

De rechercheur snapt er niets meer van. Heeft hij het nou goed gehoord? Is Sinterklaas ontvoerd? Dus de Pieten willen de cadeautjes waarschijnlijk kwijt om het losgeld te kunnen betalen. De rechercheur bedenkt een plan.

Die volgende nacht staan de rustige Piet en wekpiet in het stadspark te wachten. Het is 5 voor 3 en de ontvoerders kunnen elk moment komen. De Pieten hebben een cadeau bij zich waar het geld in zit dat ze hebben verdiend aan de pakjes. De Pieten zijn blij dat ze Sinterklaas weer terug krijgen, maar hoe moet dat nou met alle kinderen die nu geen pakje krijgen dit jaar?

De klok van de nabijgelegen kerk slaat 3 uur. "Kijk daar eens." Zegt de wekpiet die in de verte 2 gestalten ziet aan komen lopen. Tussen de gestalten in rijdt op wieltjes een heel groot gevaarte. Het leek wel een groot cadeau. "Waar is Sinterklaas?" vragen de Pieten zich af?

De 2 ontvoerders staan nu recht voor hen en de Pieten kunnen niet zien hoe ze eruit zien, want ze hebben een bivakmuts op. "Kom maar op met het geld." Roept een mannenstem. Op dat moment horen de Pieten een hard geluid. "Wat komt daar aan?" vraagt 1 van de ontvoerders. "Het lijkt wel iemand op een paard." Zegt de andere ontvoerder. In een flits gebeurt het. Het grote cadeau op wielen wordt richting de Pieten geduwd en de twee ontvoerders vallen met een klap op de grond. Twee agenten hebben de ontvoerders overmeesterd en worden in de boeien geslagen. Rechercheur Quint zit op Americo en heeft het cadeau naar de Pieten geduwd. "Maak open Pieten." Zegt de rechercheur. De pieten scheuren het lint en het papier eraf en daar zit Sinterklaas op de bodem van het pak. Sinterklaas is zo blij dat hij eindelijk twee bekenden ziet dat hij in tranen uitbarst. Gelukkig maakt Sinterklaas het goed. Hij is alleen een beetje moe. De bivakmutsen worden er bij de ontvoerders afgehaald en het zijn tot ieders grote schrik 2 Pieten. Niemand had gemerkt dat die Pieten het hadden kunnen zijn, want ze waren ook gewoon in Het Grote Pietenhuis geweest. "Die 2 gaan mee naar het bureau!" zegt rechercheur Quint.

Het geld gaat gewoon weer terug naar de Bart Smit en de cadeautjes naar de kinderen. Zo kan 5 december gewoon weer doorgaan.






De database wordt beschermd door het auteursrecht ©opleid.info 2017
stuur bericht

    Hoofdpagina