Special purpose entities: duidt verslaggeving op jaarrekeningbeleid?



Dovnload 228.86 Kb.
Pagina5/11
Datum18.08.2016
Grootte228.86 Kb.
1   2   3   4   5   6   7   8   9   10   11

3.3Definitie Balansbeleid


Het onderscheid dat wordt gemaakt tussen earnings management en balansbeleid is niet eerder gemaakt. Om die reden bestaan geen definities van het zogenaamde balansbeleid. Op basis van de gebruikte definitie voor earnings management wordt balansbeleid in het vervolg gedefinieerd als:
Balansbeleid is de legale activiteit van het intentioneel beïnvloeden van de balans(cijfers) door het nemen van accountingbeslissingen teneinde economische consequenties te beïnvloeden.
De focus in deze definitie ligt dus op de balans. Naast het beïnvloeden van het resultaat kan het beïnvloeden van de balans erg waardevol zijn voor een onderneming en de manager. Hoogendoorn (2004) stelt dat naast winstgevendheid vooral de solvabiliteit en liquiditeit van belang zijn voor gebruikers van de jaarrekening. Met name wanneer een onderneming krediet wil krijgen, zijn de solvabiliteit- en liquiditeitsratio van belang. Daaruit wordt geconcludeerd of het bedrijf gezond is en hoe groot het risico is dat het uitgeleende geld niet wordt vergoed of terugbetaald. De solvabiliteit geeft aan in hoeverre de onderneming op lange termijn aan haar verplichtingen aan verschaffers van vreemd vermogen kan voldoen. De liquiditeit geeft aan in hoeverre de onderneming op korte termijn aan haar betalingsverplichtingen kan voldoen.

De winst wordt normaal gesproken uitgedrukt in een absoluut getal. Dit is echter niet altijd even relevant voor de beoordeling van de prestaties van de onderneming. Aangezien de grootte van een bedrijf gewoonlijk bepalend is voor de hoogte van de winst, is het vaak beter de winstgevendheid uit te drukken in een verhoudingsgetal, zoals return on assets of return on investments. Dit geeft de manager incentives om de balans te verkorten door zo min mogelijk activa op de balans te houden.



3.4Strategieën


Gegeven dat managers ruimte hebben bepaalde accountingcijfers te beïnvloeden, zullen ze deze benutten teneinde bepaalde doelen te bereiken. Afhankelijk van het doel dat de manager nastreeft en afhankelijk van de situatie waarin de onderneming zich begeeft, kan een manager verschillende strategieën inzetten.

3.4.1Earnings management


In ‘The effect of bonus schemes on accounting decisions’ van Healy (1985) is een figuur weergegeven (appendix C) die aangeeft welke strategie een manager zal kiezen naar aanleiding van zijn bonus plan. In dit figuur zijn drie situaties geschetst op basis waarvan een manager accountingbeslissingen neemt aan de hand van de hoogte van de winst in combinatie met zijn bonusplan. Naast het bonusplan kunnen ook andere motieven als schuldcontracten en politieke kosten de gekozen strategie verklaren.
De strategieën die worden onderscheiden met betrekking tot earnings management zijn winstmaximalisatie, winstminimalisatie en winstegalisatie.

Een manager zal een winstmaximaliserende strategie nastreven zolang zijn bonus meestijgt met de winst en er geen upper bound is. Wanneer wel een upper bound is opgenomen in het bonusplan zal de manager de winst doen verhogen tot die grens is bereikt. Het winstpotentieel dat hij ‘overhoudt’ zal hij proberen te shiften naar de volgende periode om ook dan zijn bonus te maximaliseren. Namelijk, uitgaande van het two-period model van Healy (1985) kan de winst óf in de huidige periode genoten worden, óf in de volgende periode. Wanneer een manager winst van volgende periode naar voren haalt, naar het huidige boekjaar, zal die winst volgend jaar niet meer beschikbaar zijn. Andersom idem dito.

De manager kan er ook voor kiezen de winst te minimaliseren. Dit kan bijvoorbeeld voorkomen wanneer de winst dichtbij of onder de lower bound van zijn bonuscontract zit. In dat geval kiest de manager ervoor nu verliezen te pakken en de winst tot volgend jaar te bewaren. Een andere situatie waarin bedrijven kunnen kiezen voor het verkleinen van de winst, is wanneer het bedrijf onder politieke druk staat. Wanneer de winst excessief hoog is, zal de manager trachten deze winst omlaag te brengen om negatieve aandacht en eventuele maatregelen te voorkomen. Een extreem geval van winstminimalisatie wordt ‘taking a bath’ genoemd. In dat geval worden alle mogelijke verliezen in een keer genomen. Dit komt voor in tijden van reorganisatie of wanneer de onderneming dat jaar toch een behoorlijk verlies heeft geleden. Bovendien vindt big bath accounting regelmatig plaats bij wisseling van de CEO binnen een bedrijf.

Een derde strategie is egalisatie van de winst, ook wel income smoothing genoemd. Copeland (1968): “Smoothing moderates year-to-year fluctuations in income by shifting earnings from peak years to less successful periods.” Het doel is een stabiel (groeiend) winstcijfer te laten zien. Een van de belangrijkste redenen voor de keuze van deze strategie is het vertrouwen dat wordt gecreeërd bij stakeholders van de onderneming. Daarnaast kan een manager egalisatie nastreven omdat hij risico-avers is en een stabiel inkomen verlangt of het risico op ontslag wil beperken.



Normaal gesproken beweegt de winst van een bedrijf mee met de conjunctuur van de economie. Hiervan uitgaande is winstegalisatie een anticyclische strategie. Dat betekent dat in geval van hoogconjunctuur een potje wordt gemaakt in de vorm van bijvoorbeeld een voorziening, ook wel cookie jar accounting genoemd. Vanzelfsprekend wordt deze cookie jar aangesproken in economisch minder goede tijden om toch aan de targets te voldoen.

3.4.2Balansbeleid


De strategie die gevolgd wordt met betrekking tot balansbeleid is er in principe slechts één. Bij earnings management kan het voordelig zijn om de winst omhoog of omlaag te sturen. Bij balansbeleid is het slechts voordelig om de ratio’s te verbeteren. Bedrijfseconomisch schiet een bedrijf niets op wanneer de ratio’s verslechteren2. Het verbeteren van ratio’s houdt in dat de solvabiliteit, de liquiditeit en de rentabiliteit omhoog gaan.
Bijvoorbeeld: een onderneming heeft schuldcontract dat vereist dat de liquiditeitsratio van de onderneming ten minste 1,0 moet bedragen. Wanneer twee jaar achtereenvolgens deze voorwaarde wordt overtreden krijgt de onderneming een boete. Om dit te voorkomen grijpt de manager in door een leegstaande loods te verkopen voor €10.000.


Balans 31/12/07

 

 







 




Vaste activa

85.000

Eigen vermogen

50.000

Vlottende activa

10.000

Lang vreemd vermogen

30.000

Liquide middelen

5.000

Kort vreemd vermogen

20.000







 




Totaal

100.000

Totaal

100.000


Current ratio (vlottende activa/vlottende passiva) = 15.000/20.000 = 0.75



Balans 31/12/08

 

 







 




Vaste activa

75.000

Eigen vermogen

50.000

Vlottende activa

10.000

Lang vreemd vermogen

30.000

Liquide middelen

15.000

Kort vreemd vermogen

20.000







 




Totaal

100.000

Totaal

100.000


Current ratio (vlottende activa/vlottende passiva) = 25.000/20.000 = 1.25
Als gevolg van deze transactie zijn de vlottende activa toegenomen is de liquiditeitsratio verbeterd en wordt voldaan aan de voorwaarden van contract.



1   2   3   4   5   6   7   8   9   10   11


De database wordt beschermd door het auteursrecht ©opleid.info 2017
stuur bericht

    Hoofdpagina