Spring,Vlieg,vallen, rennen en weer opstaan …



Dovnload 8.37 Kb.
Datum14.08.2016
Grootte8.37 Kb.
Spring ,Vlieg ,vallen, rennen en weer opstaan ….

Twee jaar geleden was het tijd om iets aan mijn conditie te doen!

Het was nog niet zo populair als nu maar er begonnen toch steeds meer mensen met ‘start to run’.

Ik dus ook, elke maandag- donderdagavond en zaterdagochtend ging ik trouw naar de trainingen.

Mijn eerste partner viel al snel weg daar zij haar voet erg had verstuikt. De volgende partner zag het na 2 weken niet meer zitten. Toen besefte ik reeds dat ik het alleen moest afmaken. Wat me ook gelukt is en ik was na 10 weken de trotse eigenaar van een ‘diploma ‘ van 5 km in 37 minuten.(maart 2006)

En wat nu…

Zelf nog wat gaan lopen , geen zin om weer vaste avonden in de week gaan lopen voor de 10 km en ook niet mogelijk met mijn werk in het theater.

Dus…een persoonlijke trainer!

Oei ! Wat gaat dat kosten!!! Gelukkig kwam ik toen Tomas Mannaert tegen, hij is getrouwd met Petra en met haar heb ik ontzettend veel kids workshops gegeven en samen werken we aan de produktie ‘Pinokkio’. Op een avondje met lekker eten kwam het gesprek op conditie (zij zijn beiden in topconditie: hij Tri-atleet, zij choreograaf) en stelde Tomas voor om me te coachen.

Dus ik direct akkoord, vooral omdat Tomas het tegenovergestelde is van mezelf: de rust zelve!

We gingen een keer samen lopen om te zien wat mijn conditie echt was en dan zou hij via email mij wekelijks een schema sturen voor drie of vier dagen work out!

Toen we die eerste keer gingen lopen vertelde hij me dat mijn conditie redelijk was (voor een 49 jarige) maar dat mijn houding verbeterd kon worden. Ik liep als een soort stormram met mijn hoofd in de grond. Je moet trots zijn op je houding op je lopen op je zijn, vertelde Tomas me. En na al die trainingen is dit nog altijd een van de mooiste lessen die ik gekregen heb! Als ik me vandaag niet lekker voel en toch een rondje ga lopen , weet ik, voel ik, dat als ik mijn ‘trotse’ houding gebruik ik vanzelf gemakkelijker ga lopen.

De opdrachten verschilden elke week en ik was zondag’s steeds fier dat ik kon emailen: opdracht geslaagd! Dn kreeg ik een positief emailtje terug met de volgende workouts.

Al snel liep ik de 10 km ( in 60 minuten in december 2006) en gingen we nadenken om eens een wedstrijd te lopen: Tomas stelde voor de 20 km van Brussel in mei 2007!!!!

Oei Oei Oie: dat is dubbel zoveel !

Maw minsten 2 uur waarschijnlijk 2 uur 30! Hoe hou ik dit vol!???

Tomas maakte een perfect trainingschema voor me, soms een rustige week, dan weer zeer intens met intervallen ( wat ik haatte, maar wel werkte) en zachtjes maar zeker ging ik beter lopen en werden mijn resultaten beter: Ik kon nu 15 km lopen in 1 uur 35 minuten; daarna kon je me uitwringen maar ik was gelukkig en trots op mezelf!

De laatste week voor de halve marathon mocht ik amper lopen om mijn lichaam te laten rusten. Ik had er toen geen goed gevoel bij: ik had nog maar enkel 15 km gelopen en zou volgende zondag 20 km gaan lopen in een ruk???? Wat moest ik doen als ik naar het toilet moest, wat als ik zou instortten??? Zou ik de weg niet kwijt geraken,… de kleine nachtmerries kwamen naar boven!!

Gelukkig zei Tomas dat hij zou meelopen als coach en steun!!! Toen kon ik terug wat rustiger ademen. En zonder nachtmerries gaan slapen!

Die zondag in mei was het prachtig weer! En samen gingen we op stap naar Brussel!

Daar aangekomen schrok ik van de hoeveelheid deelnemers en het ‘Vlaamse Kermis’ gevoel! Kraampjes met frieten, wafels, verkoop van T-shirts en reclame voor allerlei verenigingen.

Op aanraden van Tomas had ik s’ochtends ontbeten en s’middags een lichte pasta (met liefde gemaakt door Petra) en ik zou een energie reep eten halverwege de wedstrijd. Nog even wat water en een plas in de bosjes en we konden vertrekken!

Iedereen mocht startten in verschillende groepen om die duizenden deelnemers in goeie banen te leiden! Door de poort van de Arc de Triomf !

Wat een heerlijk gevoel die zee van mensen voor je, achter je en opzij! In het begin loopt eigenlijk iedereen het ‘zelfde’ tempo (gewoon omdat er geen plaats is om te versnellen ). Die samenhorigheid, de mensen die aan de zijkant je aanmoedigen, deelnemers verkleed als stripfiguren, mooi, zalig,!!!!...... maar ik was nog maar aan het begin!

Dankzij Tomas heb ik deze wedstrijd kunnen uitlopen, Hij hielp me om niet te versnellen omdat er toevallig een paar anderen me voorbij staken (ik dacht dat iedereen me voorbij stak) hij ging water halen zodat ik voort kon lopen. Het ergst vond ik de kleine hellingen. Klein ??? op een bepaald moment dacht ik dat ik de Mont Blanc aan het beklimmen was!!!!

Tot 17 km ging het goed, maar dan kreeg ik een inzinking, gelukkig bleef Tomas me aanmoedigen en steunen zodat de laatste 3 km ik ook heb uitgelopen.

Euforie!! Ik heb het gehaald (2 uur en 20 min) en zonder pijn, ook niet de dagen daarna!

Ik ben blijven lopen, en soms als het wat minder is weet ik dat ik de week erop weer meekan dankzij de juiste schema’s van mijn persoonlijke trainer: Tomas!



Bedankt Tomas! Ik kan iedereen zo’n coach aanraden, het is fijn om iets aan je conditie te doen maar dubbel prettig als er iemand is die je steunt en coacht!

Werner Antwerpen, 11 december 2007



De database wordt beschermd door het auteursrecht ©opleid.info 2017
stuur bericht

    Hoofdpagina