Stadsgezichten: Gijsbrecht van Aemstelpark



Dovnload 7.07 Kb.
Datum20.08.2016
Grootte7.07 Kb.

Stadsgezichten: Gijsbrecht van Aemstelpark


01-07-09 10:30 uur

Foto Dave Wendt



Foto Dave Wendt

Amsterdam heeft veel kenmerkende gebouwen, als het ware gezichten van de stad. Maar wat schuilt er achter die muren? Soms weten we niet eens waar een gebouw toe dient, soms weten we niet uit welke tijd ze stammen, vaak weten we niet wie ze heeft gebouwd en soms doemen nieuwe stenen gezichten op. In samenwerking met het Architectuur Centrum Amsterdam (Arcam) ontmaskert Parool.nl gebouwen in de stad

Vandaag geen gebouw in Stadsgezichten, maar een park met een rijke historie: het Gijsbrecht van Aemstelpark. Het Amsterdamse stadspark dat een groene verbinding vormt tussen het Amsterdamse Bos en de Amstelscheg, is met zijn lengte van 2,1 kilometer langer dan het Vondelpark. Het is de groene spil van Buitenveldert, een wijk die op zichzelf al doorgaat voor 'tuinstad'.

In 1958 startte de aanleg van Buitenveldert, volgens richtlijnen vastgelegd in het beroemde Algemeen Uitbreidingsplan uit 1934, afkomstig van de gemeentelijke afdeling Stadsontwikkeling. Een ruim opgezette, rechthoekig gestructureerde wijk met veel groen en verbindende waterpartijen was het resultaat. Voor de uitwerking van de centrale parkzone die zich in het hart van de wijk van oost naar west moest uitstrekken - later Gijsbrecht van Aemstelpark genoemd - werd in 1958 een ontwerpprijsvraag uitgeschreven. De inzending van tuin- en landschapsarchitect Wim Boer (1922-2000) kwam als winnaar uit de bus en het park werd tussen 1958 en 1968 grotendeels naar zijn ontwerp aangelegd.

Net als de aangrenzende stadswijk vertoont het park de kenmerken van een nieuw-zakelijke of functionalistische ontwerpopvatting, met een heldere rechtlijnige opzet die bovendien aansluit op het Buitenveldertse stratenpatroon. De belangrijkste noord-zuid verkeersaders door de wijk verdelen het park in een opeenvolging van afzonderlijke kamers. Middenin de grootste, centraal gelegen kamer is een vierkant eiland ingericht als ontmoetingsplek. De toepassing van beton en asfalt in het parkontwerp was destijds een volslagen nieuwigheid.

In vakkringen geldt dit modernistische stadspark als een hoogtepunt van na-oorlogse tuinarchitectuur. Maar onder buurtbewoners is het al jaren weinig in trek, ook op mooie zomerdagen is het er eigenlijk nooit druk. Bovendien is het groen met het verstrijken van de jaren hier en daar zo overdadig geworden dat het bijna als bedreigend overkomt en met name bruggen en waterpartijen zijn slecht onderhouden.

Om het park voor de buurt interessanter te maken heeft de gemeente in 2007 een herinrichtingsplan vastgesteld, dat in fases wordt uitgevoerd, schijnbaar zonder grote haast. De eigen identiteit van de afzonderlijke kamers wordt stap voor stap versterkt zonder de samenhang van het geheel uit het oog te verliezen. Het netwerk van voet- en fietspaden wordt verbeterd en het groen erlangs wordt in de toekomst plaatselijk teruggedrongen omwille van de zichtbaarheid en sociale veiligheid.



Flora en fauna langs de wateroevers krijgen meer ruimte en er wordt naar gestreefd om de gebruiksmogelijkheden van het park te vergroten. De nieuw-zakelijke ontwerpstijl van Wim Boers oorspronkelijke plan uit 1958 wordt bij dit alles zoveel mogelijk gerespecteerd. De heldere rechtlijnige opzet blijft gehandhaafd en de vele inmiddels monumentale bomen blijven bewaard. (Arcam)

Opdrachtgever: Gemeente Amsterdam
Ontwerp: tuin- en landschapsarchitect Wim Boer
Gerealiseerd: 1958




De database wordt beschermd door het auteursrecht ©opleid.info 2017
stuur bericht

    Hoofdpagina