Stamboom van de Griekse Goden



Dovnload 83.4 Kb.
Datum17.08.2016
Grootte83.4 Kb.
Inhoud:
Inleiding

Hades


Het ontstaan van Hades

-De schepping

-Kronos, vader van Hades

-Strijd der Titanen

-De loting

-Stamboom van de Griekse Goden

Het verhaal van de helm van Hades

Persephone


-Het verhaal

Osiris

Mictlantecuhtli


-De herschepping van de Mens

De onderwereld

-De Hades

-De Doeat

-De Mictlan

-De algemene onderwereld

Afsluiting

-Het Hades Clublied

Inleiding:
Dit werkstuk gaat over de God van de Onderwereld.
We hebben het over 3 verschillende geloven welke alle drie hun eigen god hebben met hun eigen verhalen.

De geloven die wij hebben uitgezocht zijn : de Romeinen/Grieken, de Egyptenaren en de Azteken


De reden dat we de Romeinen en de Grieken bij elkaar hebben gevoegd is dat de Romeinen veel van de Grieken hebben afgekeken op geloofsgebied en de verhalen dus bijna identiek zijn, op de namen na dan.

Wij geven een beschrijving van elke god en hebben er van elke god een verhaal uitgepikt waar hij in voorkomt.


Ook bespreken we de Onderwereld zelf.

Hierin geven we eerst een beschrijving van de onderwerelden zoals deze in de drie godsdiensten beschreven zijn.

Daarna geven we nog een algemene beschrijving van de Onderwereld.

Dus over dingen die in elk verhaal staan.


Wij wensen jullie veel plezier bij het lezen van dit werkstuk over de Grootste, de coolste, de beste, maar vooral de god waar je heel moeilijk een werkstuk over kan maken, de God van de Onderwereld.
Maarten van den Outenaar & Jesse de Jong

Hades:

Hades is Griekse God van de Onderwereld, ook wel "Tartarus" genoemd.

Zijn Romeinse naam is Pluto of Dis.

De naam Hades betekend “de onzichtbare”, deze bijnaam kreeg hij omdat hij, na de strijd met de titanen, een helm kreeg waarmee hij onzichtbaar kon worden.




Het ontstaan van Hades


Het Schepping:

Voor de schepping van de wereld bestond alleen de Chaos.

Dat was een vormloze massa waarin de elementen aarde, water, lucht en vuur door een woelden.

Van alles wat nu bestaat en leeft lagen de kiemen in die massa verscholen, zoals zaad in dat de donkere aarde ligt.


Toen gebeurde het wonder, dat scheppende krachten in de Chaos gingen werken.

Aarde en water werden van elkaar gescheiden, de hemel spreidde zich boven de aarde, sterren en planeten vormden zich in de hemel.


Langzamerhand werden alle verborgen kiemen tot leven gewekt.

Aarde en Hemel heetten bij de Grieken Gaia en Ouranos en zij werden door hen gezien als een machtig godenpaar, dat bij het begin van de schepping heerste over het heelal.

Gaia, Moeder Aarde, bracht vreemde reuzenkinderen ter wereld, de Titanen en de eenogige Kyklopen.

De vader zelf was bang voor hun enorme kracht en wierp zijn zoons en dochter meteen na hun geboorte in de Tartarus, de ergste plek van de Onderwereld.


Kronos, de vader van Hades:

De reuzen raasden en tierden opstandig in de diepte waar ze, geboeid door Ouranos, lagen.

Uiteindelijk kon hun moeder het niet langer verdragen.

Ze slaagde erin af te dalen in de gevangenis van haar kinderen en hitste ze op om hun vader van zijn heerschappij te beroven.

Maar alleen de jongste Titan, Kronos, waarde zijn moeders plan te gaan uitvoeren.
Door zijn moeder werd hij bevrijd en met een zeis in zijn hand ging hij zijn vader Ouranos te lijf.

Hij overmeesterde hem en sloeg zijn vader op zijn beurt in de boeien.


Zo maakte Kronos zich meester van de heerschappij over het heelal, in de verwachting deze eeuwig te zullen behouden.
Maar zijn vader vervloekte hem en voorspelde dat hem hetzelfde lot zou treffen, door zijn zoon van de troon gestoten te worden.
Lange tijd was Kronos bewind voorspoedig.

Hij had zijn broers en zussen ook bevrijd en iedereen een taak gegeven.


Kronos nam zijn zuster Rhea tot zijn vrouw.
Bij de geboorte van hun eerste kind, Hades, kwam de vervloeking van zijn vader weer naar boven en uit angst at hij zijn pas geboren kind op.

Dit deed hij ook met alle andere kinderen die zijn vrouw hem schonk, totdat Rhea en list verzon.

Toen zijn Zeus ter wereld bracht wikkelde zij een grote steen in doeken en gaf die aan haar man.

Zonder te kijken wat hij kreeg verslond Kronos dit, net zoals hij met al zijn vorige kinderen had gedaan.


Intussen liet Rhea haar kind buiten het bereik van Kronos verzorgen en opgroeien.

Toen Zeus groot en sterk genoeg was viel hij zijn vader Kronos aan en stootte van de troon.

De voorspelling van zijn grootvader Ouranos kwam uit.

Hij gaf Kronos een drankje waardoor hij al zijn kinderen, dus de broers en zussen van Zeus, weer uitbraakte.

Als godenwoonplaats schiep Zeus een paleis in de hemel, op de hoge top van de berg Olympos in het noorden van Griekenland.
De Strijd der Titanen:

Voordat Zeus zijn heerschappij echter voorgoed gevestigd was, moest hij en zijn broers en zusters, waaronder Hades, nog een zware strijd voeren tegen de Titanen.


De Titanen waren namelijk niet van plan zich aan de Goden te onderwerpen.

Bovendien had Gaia, Moeder Aarde, nog meer reuzen voortgebracht, de Giganten.


Zeus beval Hades die Kyklopen, die nog altijd in de Tartarus zaten opgesloten, te bevrijden.

Hij stelde wel de voorwaarde dat de Kyklopen een onoverwinnelijk wapen voor hem zouden maken.

De Kyklopen waren namelijk knappe wapen makers.

Zo kreeg Zeus de beschikking over de bliksemschichten, waarmee hij voortaan angst en ontzetting bij zijn tegenstanders teweeg kon brengen.

Allereerst in de strijd om de heerschappij van de wereld, die nu was ontbrand.

Om de Olympos te bestormen stapelden de Titanen en de Giganten daar vlakbij 2 bergen op boven op elkaar.

Maar Zeus smeet ze vanaf zijn bergtop met zijn bliksem neer.
Lange tijd duurde deze strijd, maar uiteindelijk wonnen de Olympische goden.

De Titanen, die zich niet onderwierpen, werden weer in de Tartarus opgesloten.

Zo hebben de zonen en dochters van Moeder aarde, ondanks hun geweldige oerkrachten, plaats moeten maken voor het nieuwe godengeslacht die onder leiding van de Oppergod Zeus troonden op de Olympos.

Hades kreeg na de Strijd der Titanen van de Kyklopen een helm waarmee hij onzichtbaar kon worden.

Dit was uit dank dat hij hen had bevrijd uit de Tartarus.

De loting:

Na de overwinning op de Titanen en de Giganten was het eerste wat Zeus gedaan had ,met zijn beide broers Poseidon en Hades de Heerschappij van de aarde te verdelen.

Dit gebeurde door middel van loting.

De wateren werden het rijk en de woonplaat van Poseidon, Zeus kreeg de oppermacht over de hemel en aarden en Hades kreeg de onderwereld, waar de doden wonen.

De Onderwereld lag in het verre Westen, aan de rand van de wereld.


Hades is het meest bekend door de mythe van de ontvoering van Persephone, die uiteindelijk zijn vrouw werd.

Hades is twee keer verliefd geweest.

De een was zijn vrouw Persephone, de ander waar hij verliefd op werd was Minthe, een Nimf, welke besliste of iemand naar de hemel of naar de hel ging.

Toen Persephone erachter kwam werd zij verschrikkelijk jaloers en veranderde Minthe in een kruid dat men "mint" noemt.


Hades verliet nauwelijks de Onderwereld en mocht nooit op Olympus komen.

Hij is een verschrikkelijk god maar zeker geen kwaadaardige.



Stamboom van de Griekse Goden:


Het verhaal van de helm van Hades:

Hades kreeg zijn helm na het bevrijden van de Kyklopen welke door Kronus in de Onderwereld waren gevangen gezet.

Hij hield zijn helm niet alleen voor zichzelf, maar leende hem ook wel eens uit.
Onder andere aan Perseus, welk Medusa wilde verslaan, hij kreeg van Athena zijn schild, van Hermes zijn vleugelschoenen en zwaard en van Hades zijn toverhelm.

Om te weten te komen waar Medusa was moest Perseus eerst naar de Graiai, dit waren namelijk drie heksen welke met zijn drieën een oog en maar een tand deelden.



Perseus bond zijn gevleugelde schoenen om en vloog zijn avontuur tegemoet.

Helemaal in het Noorden vond het de Graiai in hun grot.

Hij deed zijn helm op waardoor hij onzichtbaar werd en daalde neer in de grot.

De heksen waren aan het ruziemaken om het enige oog dat zij bezaten.

Op een goed moment wist hij het oog te van de heksen stelen en waardoor hij de heksen in zijn macht had.

Hij zette zijn helm af en werd weer zichtbaar en zei tegen hen dat hij het oog alleen maar terug zou geven als zij hem vertelde waar Medusa woonde.

Omdat ze geen andere keus hadden deden de heksen wat Perseus vroeg en Perseus, op zijn beurt, gaf het oog aan hen terug.

Toen Perseus Medusa vond moest hij een list bedenken om haar blik te vermijden want anders zou hij in steen veranderen.

Hij pakte Athena's schild en ving het spiegelbeeld op van drie afschuwelijke monsterlijke vrouwen. Op hun hoofd kronkelde slangen en zij lagen te slapen.

Met het spiegelbeeld van Medusa in zijn schild, pakte hij zijn zwaard en sloeg het

hoofd af van de monsterlijke vrouw.





Persephone:

De Griekse koningin van de onderwereld. Zij was de vrouw van Hades.

Persephone was de mooie dochter van Zeus en Demeter, de godin van de aarde.

Uit bezorgdheid voor haar veiligheid verborg Demeter Persephone op Sicilië, maar de god van de onderwereld, Hades, wist haar schuilplaats te vinden.



Het verhaal:

Toen Persephone nog erg jong was, stemde Zeus zonder Demeter te raadplegen toe in haar huwelijk met Hades, de koning van de onderwereld.

Enkele jaren later was Persephone met de dochters van Oceanus bloemen aan het plukken.

Toen zij bukte voor een prachtige narcis, spleet de grond uiteen en kwam Hades tevoorschijn, in een wagen getrokken door blauwzwarte hengsten.

In een oogwenk had hij haar te pakken en voerde haar mee naar zijn sombere koninkrijk.


Toen Demeter had vernomen dat haar dochter was verdwenen, begon zij een speurtocht over de aarde met twee brandende fakkels in haar handen.

Zij wilde evenals Persephone, die wegkwijnde in de onderwereld, en niet wilde eten nog baden.

Planten verwelkten, dieren verkommerden en de mensen stierven.


Uiteindelijk kwam Demeter de aardgodin Hecate tegen, en Hecate over de ontvoering vertelde.

Hecate bracht Demeter naar de zonnegod Helios, die vertelde dat Persephone koningin van de Onderwereld was.

Demeter kwam pas tot bedaren na ingrijpen van Zeus, die haar opdroeg het huwelijk te aanvaarden.

Na overleg kwamen ze tot de volgende oplossing:
Net zoals het koren moest Persephone de ene helft van het jaar naar de onderwereld, een andere naam voor Persephone is ook Kore, naar haar man Hades, waardoor haar moeder zo ongelukkig werd dat alles verdorde en de dieren zich niet meer voortplanten.

De andere helft van het jaar mocht Persephone naar de Bewoonde wereld, waarna haar moeder weer gelukkig was en alle planten weer begonnen te bloeien en de dieren zich weer gingen voortplanten.

Dit geeft een verklaring voor de jaargetijden.

De mythische verklaring voor de gedwongen terugkeer van Persephone naar de Onderwereld was dat Hades haar, voordat ze de Onderwereld mocht verlaten, een granaat appel liet eten, wat bekend stond als voedsel voor de doden, waardoor ze gedwongen was elk half jaar naar de onderwereld terug te keren.

Zo is Persephone de vrouw van Hades geworden en de Koningin van de Onderwereld




Osiris:


We hebben het tot nu toe alleen maar gehad over de Griekse/ Romeinse god van de onderwereld.

Maar er zijn natuurlijk meer volkeren die een god van de onderwereld hadden.

De meest bekende is waarschijnlijk wel Osiris, de Egyptische god van de onderwereld.

Osiris, de egyptische tegenhanger van Hades, een zoon van de Egyptische goden Geb en Nut, was oorspronkelijk een natuurgod

die de kringloop van de vegetatie symboliseerde.

Later werd hij de god van de doden. 
Bij zijn geboorte kreeg hij de titel, alomvattende heerser.

Osiris, een rijzige, knappe

verschijnig, werd koning van Egypte en zijn vrouw Isis werd koningin.

Hij leerde de

mensen brood en wijn te maken en zag toe op de bouw van de eerste tempels. Ook bouwde

hij steden en zorgde hij voor rechtvaardige wetten.

Toen Egypte aldus een beschaafd

land was geworden, ging Osiris op reis en bracht overal waar hij kwam de beschaving.


Zijn succes kwam grotendeels voort uit zijn geweldige charisma. 
Bij zijn terugkeer in Egypte werden er vele feesten te zijner ere gehouden.

Osiris jongere

broer Seth werd intussen hoe langer hoe jaloerser op hem en beraamde een boosaardig

plan.

Hij nodigde Osiris uit voor een feest, waar hij de gasten een prachtige sarcofaag



presenteerde, wie erin zou passen, zou hem krijgen.

Osiris probeerde de kist en meteen

spijkerde Seth het deksel dicht.

Hij smeet de sarcofaag in de Nijl en uiteindelijk spoelde

de kist in Byblos aan land. 
Volgens andere varianten doodde Seth Osiris nadat hij zichzelf in een krokodil dan wel

een stier had veranderd. 


Toen Isis vernam wat er met haar man en broer was gebeurd, spoorde ze zijn lichaam op.
Ze bracht het terug naar Egypte en verborg het in een moeras.

Maar Seth vond het en hakte

het in veertien stukken.

Isis zocht de stukken, zette ze weer in elkaar en blies met behulp

van een magisch ritueel Osiris nieuw leven in.

Osiris was

evenwel zo teleurgesteld in zijn broer, dat hij zich terugtrok uit het leven en over de doden

in de onderwereld ging regeren.


Isis, de vrouw van Osiris, kreeg een zoon, Horus genaamd.

Zij moest vluchten voor Seth, want die wilde Horus vermoorden.

Als je goed naar Horus kijkt, zie je dat zijn linkeroog beschadigd is.

Dit komt door een gevecht dat Horus met Seth heeft gehad.




Om in het dodenrijk te komen, moest je eerst naar Osiris.

Hij besliste samen met 42 rechters over je lot.

Er werden vragen over je leven gesteld.

Bijvoorbeeld "Heb je iemand vermoord ?" of "Heb je iemand bedrogen ?"

Je moest antwoorden met "ja" of "nee".

Ondertussen werd je hart gewogen op een weegschaal.

Aan de ene kant van de weegschaal lag je hart, en aan de andere kant de "veer van de waarheid"

Als je loog tegen Osiris, raakte de weegschaal uit balans.

Als dat gebeurde, werd je opgegeten door Ammit, een vreselijk monster met de kop van een krokodil, het lijf van een leeuw en poten van een nijlpaard.

Zij werd ook wel de Godin van de Onderwereld genoemd.

Alle antwoorden die je gaf, werden opgeschreven door Thoth.

Als de weegschaal in balans bleef en je had goed geleefd, mocht je naar de "eeuwige velden", anders werd je opgegeten door Ammit.

Anubis bediende de weegschaal en bracht je naar Osiris.



Mictlantecuhtli (Miek-tlan-tee-koehw-tli):
Mictlantecuhtli, de Azteekse god van de Onderwereld.

Hij is de derde die wij beschrijven.

Hij doet, als je naar het plaatje kijkt denken aan de Egyptische Ammit, maar hij is toch weer een heel ander persoon.

Mictlantecuhtli, 'God van de Dood', regeerde over Mictlan, de Onderwereld.

Deze verdeeld was in negen lagen.

Een reis door Mictlan was zeer gevaarlijk en deze die een natuurlijke dood gestorven waren werden dikwijls vergezeld door een hond.

Mictlantecuhtli werd vaak omringt door vleermuizen met mensenhoofden in hun klauwen.

Zelf heeft hij alleen een schedel als hoofd.

De god werd aanbeden door middel van offers.

Het offer voor Mictlantecuhtli waren huiden van gevilde mensen.

Natuurlijk had Mictlantecuhtli ook een vrouw.

Zij heette Mictlantecihuatl maar verder is er vrij weinig over haar bekend.


Een verhaal waar Mictlantecuhtli in voorkomt is het verhaal van de wedergeboorte van de mensen.
De wedergeboorte van de mens:
Een mythe zegt dat Quetzalcoatl verantwoordelijk was voor de terugkeer van de mens op aarde.

Daarvoor moest hij eerst afdalen naar de Onderwereld, om de resten van hun voorgangers uit de Vierde Zon op te sporen.

De beenderen die in handen waren van de sluwe, bezitterige Mictlantecuhtli.

Toen hij daarin geslaagd was, ging Quetzalcoatl met zijn buit naar de mythische plaats Tamoanchan, het "Land van de Mistige Hemel".

Daar vermaalden de andere goden de beenderen als maïs fijn.

Daarna bevochtigden ze het beendermeel met hun eigen bloed en van het kleverige deeg boetseerden ze mensen.

De jonge mensen werden in Tamoanchan door de goden verzorgd tot ze groot genoeg waren om op eigen kracht naar het aardoppervlak te vertrekken.


De Onderwereld:


De onderwereld is in elk geloof anders.

Maar in elk verhaal zijn er wel overeenkomsten.

Wij zullen de drie onderwerelden in de drie geloven apart behandelen.

De Hades, de Doeat en de Mictlan.

Uiteindelijk zullen we proberen een algemene onderwereld schetsen.



DE HADES:


De Griekse onderwereld.

Deze lijkt staat Model voor de Onderwereld

die wij het beste kennen.

Het meest opmerkelijk is de naam van de

Onderwereld.

Deze is namelijk dezelfde als de naam

van de God die over de Onderwereld heerst.

De onderwereld noemen de Grieken de Hades.

Je kan de onderwereld bereiken via o.a. de middelste zuidkaap van de Peloponnesos en ook in het uiterste westen, voorbij de Straat van Gibraltar.

Alleen Hermes, die de zielen van de doden van de aarde naar de onderwereld brengt, heet zijn eigen weg.
Wanneer iemand dood gaat word bepaald door de Graiai, eerder besproken bij het verhaal over Perseus.

Dit zijn 3 heksen zuster die met zijn drieën een oog en een tand delen.

Zij hebben van ieders leven een draad.

Als ze deze draad door knippen zal diegene dood gaan.

Iedereen is afhankelijk van de Graiai, zelfs Zeus kan doodgaan als zij zijn levensdraad doorknippen.

Maar de Graiai zijn Zeus goed gezint.


Door een donkere gang voert Hermes de schimmen naar de schemerige oever van de Styx, de breedste rivier van de Onderwereld.

Styx betekent: de afschuwwekkende, of: Haat.

Een paar vertakkingen van deze rivier zijn Acheron, Phlegeton en Cocytus.

Zij betekenen smart, branden en klagen.


De veerman Charon brengt de doden naar de overkant .

Voor zijn diensten moet hij worden betaald met een obool, een Griekse munt die men bij de doden onder de tong legt.

Als iemand geen obool had of niet was begraven mocht Charon hem niet naar de overkant brengen.

Deze schimmen bleven dan eeuwig langs de oever van de Styx zwerven en vinden nooit rust.


Cerberus, een driekoppige hond met een giftige slang als staart, bewaakt de poort.

Met zijn woeste geblaf en zijn stinkende adem zorgt hij ervoor dat niemand durft te ontsnappen en geen levende naar binnen durft te gaan.


Zijn de schimmen eenmaal binnen de poort van de Hades, dan moeten ze voor de drie Rechters komen.

Dit zijn Mino, Rhadamanthys en Aiakos, zonen van Zeus, die wijze koningen op aarde waren en nu oordelen over het aardse bestaan van de doden.

Wie niet goed of slecht heeft geleefd, en dat is bij de meeste het geval, word verwezen naar de Asphodelos weiden.

Ze leiden er een vreugdeloos bestaan en kunnen niet meer denken en niet meer voelen en weten ook niets meer van hun leven op aarde.

Dit komt omdat ze moeten drinken van de rivier de Lethe, de rivier van Vergetelheid.
Voor buitengewoon edele burgers en dappere helden is een beter lot weggelegd.

Zij mogen naar de Elysion, een heerlijk land wat door Zeus zijn vaders , Kronos, word beheerst.

Voor de boosdoeners was een ellendig lot wegelegd.

Zij moeten naar de Tartarus en worden gestraft door de Erinyen, de wraakgodinnen.

De Erinyen zijn Angstwekkende oude vrouwen in grauwe gewaden met hun hoofd kronkelende slangen en vleermuisvleugels op hun rug.
Een aantal Griekse helden probeerde in de onderwereld te komen.

Eén van hen is Odysseus.

Hij zal er echter nooit arriveren, al slaagt hij er wel in iets van de Hades te zien.
Wie wel afdaalt in de Hades is Orpheus, die tevergeefs een poging waagt zijn geliefde Euridice terug te halen.

Ook Heracles zou twee keer de reis naar de onderwereld ondernemen.


In de Hades leven, afgezien van diverse gestorven helden uit de Griekse mythologie, monsters en demonen: gevleugelde doodsgeesten en vampierachtige wezens.

De Doeat

De Doeat,

Dit is de Egyptische onderwereld.

Er zijn bepaalde overeenkomsten met de Hades.

Maar deze zullen vanzelf duidelijk worden.

De Doeat is de Egyptische onderwereld.

Via de sterren kon je deze onderwereld betreden.

In Piramides zijn schachten te zien die precies op de sterren Orion, die staat voor Osiris, en Sirius, die staat voor Isis, gericht stonden.

Een andere kanaal werd gericht op Alpha Draconis, een gebied dat toen de poolster was.

Dit was dus waarschijnlijk de weg om naar de Doeat te gaan.


De weg werd bewaakt door Akar.

Hij wordt voorgesteld als een smalle strook land waarvan de beide uiteinden een mensenhoofd of een leeuwenkop vormen.

Hij wordt ook afgebeeld als twee leeuwen met de rug naar elkaar gekeerd, waarvan de ene kop naar het westen richt, waar de zon ondergaat, en de andere naar het oosten kijkt, waar de zon uit de duisternis opkomt.

Dit duidt aan dat Akar de in- en uitgang van de onderwereld bewaakt.


Van de doden werd het hart op een weegschaal gelegd en gewogen, zoals eerder verteld.

De farao’s in de Doeat hadden een andere rol.

In de Doeat kreeg de farao als een nieuwe Osiris zijn menselijke mogelijkheden terug en kon de magische spreuken uitspreken die hem zijn plaats tussen de gestorvenen konden doen innemen.
Maar eenmaal tot een Osiris geworden, had de dode farao nog een missie waar heel de voortgang van de Egyptische cultuur van afhing.

Hij moest een nieuwe Horus verwekken, die op aarde zijn taak zou voortzetten en die Osiris zijn dood zou wreken op de machten van het kwaad

Net zoals dat eens volgens de Egyptische mythologie met de dode Osiris was gebeurd, werd de dode met een kunstmatige fallus getooid en bevruchtte zo langs de magische weg zijn gemalin in de sterren.

Negen maanden later wezen de sterren dan de nieuwe Horus aan, die als het ware incarneerde in zijn opvolger, dus bezit van hem nam.



Mictlan:


Ook de Azteken geloofden dat er een wereld na de dood was.

En ook zei geloofden dat je naar de Onderwereld zou gaan, de Mictlan, je zegt Miek-tlan.

Toch is de onderwereld van de Azteken heel anders als die van de Grieken of Egyptenaren.

De Onderwereld van de Azteken heette de Mictlan.

Als een Azteek dood ging, werd er meestal ook een hond gedood, om de Azteek te begeleiden naar de andere wereld. Ook werd er eten en drinken naast de dode Azteek gelegd, om te overleven. De doden moesten namelijk de acht lagen van de onderwereld doorreizen om op de eindbestemming te komen.


Elke deel van de Onderwereld zat vol met gevaren

Een bekende is de Wind van Messen, deze wind was zo hard dat hij het vlees van je botten af kon scheuren.

Welgestelden konden zich beschermen met voorwerpen die hun familie hen meegaf om aan te bieden aan de heer van de onderwereld.

Soms werden zelfs bedienden gedood, om eten aan de welgestelde te bereiden tijdens de reis. De armen moesten zichzelf helpen, ze waren uitgerust met een kom water en enkele bezittingen.

De reis duurt 4 jaar, dit is ook de tijd dat er om de doden gerouwd word.
Na vier jaar lopen en jezelf te hebben verweerd tegen de gevaren van de eerste acht lagen kwam je bij de Mitclan, de negende en laatste laag.

Hier werd bepaald of je naar de Hemel of de Hel ging.

Bij de Azteken was de Onderwereld geen enge wereld vol dood en verderf, maar leek het meer op het vagevuur van de Christenen.

Je moest proeven ondergaan en dan werd of je schuld kwijt gescholden en mocht je naar het paradijs, of je moest naar de hel.



De Algemene Onderwereld:


In de meeste verhalen over de onderwereld komen bepaalde aspecten voor.

Deze zitten in alle onderwereld verhalen en zijn kenmerkend voor de onderwereld.

In alle verhalen ziet de onderwereld zo uit:


-Hij is omringt door bergen:
Hier bevind zich meestal de ingang van de onderwereld.

Hij is omringt door bergen zodat er moeilijk mensen van buiten naar binnen kunnen komen.


-Een rivier met een boot met roeier:
De rivier scheid de aarde met de onderwereld.

De roeier brengt de doden naar de overkant en houd de overige mensen bij de onderwereld vandaan.


-Poorten met wachters
Dit is de tweede hindernis die een levende moet nemen om in de onderwereld te komen.

Bij de Grieken is deze wachter Cerberus, bij de Egyptenaren Akar en bij de Azteken zouden we de acht lagen die de doden moeten doorzwoegen kunnen beschouwen als een poort waarbij de gevaren de wachters zijn.


-Een belangrijke boom (levensboom):
Een oud gebruik bij Christenen is het planten van een boom als er een kind word geboren.

De levensboom.

Ze geloofden dat als de boom dood ging, de persoon die met die boom verbonden was ook dood zou gaan.

Je zou dit kunnen vergelijken met de Griekse Graiai.

De drie heksen zusters die van ieder levend wezen een draad hadden, de levensdraad.

Op het moment dat zij die draad doorknipten ging de persoon die met de draad verbonden was dood.


Afsluiting:
Dit was ons werkstuk over de god van de onderwereld.

Alhoewel het naderhand beter de goden van de onderwerelden had kunnen heetten.


Maar ja, weet alles maar eens achter.
Het is een kunst als je alles achteraf weet.
Wij zijn er tijdens het maken van het werkstuk achter gekomen dat de god van de onderwereld eigenlijk helemaal niet zo slecht was als wij dachten dat hij was.
Zeker Osiris was eigenlijk een goede man.
Wij hebben het werkstuk in ieder geval met redelijk wat plezier gemaakt.

Vooral omdat de verhalen die je te lezen krijgt, de mythen en sagen, af en toe gewoon de rillingen over je rug laten lopen.


Wel moeten we er wel bij zeggen dat over de god van de onderwereld wel heel weinig te vinden is.

Bij navraag aan Veldman zei hij dat het tussen de 20 en 25 pagina’s moest zijn.

We hopen dat het zo genoeg is
Vriendelijk groeten,

Maarten van den Outenaar

Jesse de Jong

Maar voordat we het helemaal afsluiten, dienen jullie eerst mee te zingen aan het lied van de god van de onderwereld:








HADES Clublied:
Als vuur in de hel door ons slecht karakter
Staan wij als club weer te saam
Om het beest in elk van ons te verlossen
En dat in Hades zijn naam

Hel en vagevuur (bewaar onze ziel)


Hel en vagevuur

Als goden en wezens uit oude mythen


zijn wij aan het feesten gewaagd
Zingen en fuiven als bacchanalen
opdat het Hades behaagt

Hel en vagevuur (bewaar onze ziel)


Hel en vagevuur

En als Hades ons roept onze naam doet weerklinken


Zijn wij altijd bereid
Om zijn naam en zijn eer overal te verbeiden
Als student voor de eeuwigheid

Hel en vagevuur (bewaar onze ziel)


Hel en vagevuur (bewaar onze ziel)
Hel en vagevuur



http://www.hades666.be/PersHost/ArnoVB/Hades.nsf/cf8852ff6ffb90c3412569ff003cc25d/c9fed69debe7083d412569ff004228e1?OpenDocument



De database wordt beschermd door het auteursrecht ©opleid.info 2017
stuur bericht

    Hoofdpagina