Stamreeks karel de grote reeks 2



Dovnload 83.69 Kb.
Datum16.08.2016
Grootte83.69 Kb.

STAMREEKS KAREL DE GROTE Reeks 2




XXXIX Karel “de Grote” van Francië, geboren te Ingelheim bij Mainz op 02-04-748, overleden te Aken op 28-01-814 en begraven aldaar in de Dom, koning der Franken van 768 tot 814, koning der Longobarden van 774 tot 814 en Rooms keizer van 800 tot 814. Karel werd samen met zijn vader en zijn broer Karloman in 754 door paus Stefanus II tot koning gewijd. Bij die gelegenheid ontving hij de titel Patricius Romanorum, die hem tot bescherming van de kerk van Rome verplichtte. In 768 volgde Karel zijn vader op in het noordelijk deel van het rijk en drie jaar later, bij het overlijden van zijn broer, passeerde hij diens minderjarige kinderen en werd alleenheerser. Aanvankelijk zocht hij toenadering tot de Longobarden in Noord-Italië en huwde de dochter van de Longobardische koning Desiderius. Later verstootte hij haar en huwde de Alamaanse Hildegard. De verslechterde betrekkingen met de Longobarden en de vraag om hulp van paus Adrianus I, die door hen werd bedreigd, leidden tot een Frankische inval en de verovering van het rijk der Longobarden. Dit werd niet ingelijfd, maar bleef als koninkrijk met eigen identiteit, recht en instellingen voortbestaan. Het vormde met het Frankische Rijk een personele unie, waarbij Karel zich in 774 te Pavia met de ijzeren Lombardische kroon tot koning liet kronen. Bij dezelfde gelegenheid begaf hij zich naar Rome en vestigde daar een protectoraat zodat de Kerkelijke Staat zijn definitieve vorm kreeg. Met de paus sloot hij een alliantie, gericht tegen de Byzantijnen en de Longobarden. Aan de oostgrenzen had Karel te kampen met de Beieren en de Saksen. Hij zocht toenadering tot Tassilo III, hertog van Beieren, maar moest later tegen hem optreden en hem in 788 afzetten, wat het einde van de Beierse onafhankelijkheid betekende. Tegen de Saksen ondernam Karel vanaf 772 een reeks veldtochten. Toen hij op hardhandige wijze probeerde de Saksen te kerstenen, werden deze weer roerig en plunderden het Rijnland. Karel begon een oorlog tegen hen die zeven jaar zou duren en die eindigde in 785 met de bekering van de Saksische aanvoerders Alboin en Widukind en de verovering van het land, dat aan een terreurregime werd onderworpen om het politieke gezag van de Franken en de heerschappij van de kerk te verzekeren. Ook tegen de Friezen werd oorlog gevoerd en Oost-Friesland werd bezet. De Elbe werd de oostgrens van het rijk. Tussen 791 en 795 onderwierp Karel de in Beieren en het tegenwoordige Oostenrijk gevestigde Avaren, een van oorsprong Turks-Mongools nomadenvolk. Vanaf 785 begon de verovering van het noordoosten van Spanje, waar de mark, d.i. een grensgebied onder militair gezag, Marca Hispanica werd gesticht. In het multiraciale rijk van Karel was er een hang naar regionale autonomie, met name in Italië en Aquitanië. Met het oog hierop en ter bevordering van enige decentralisatie werden Karels zonen, Pippijn en Lodewijk, als koningen van resp. Italië en Aquitanië aangesteld. De jaren 792 en 793 brachten opstanden in Saksen en Italië, invallen van de Arabieren in Zuid-Gallië, hongersnood en een samenzwering geleid door Karels bastaardzoon Pippijn met de Bult. Karel kwam echter alle crises te boven. Door zijn heerschappij over een multinationaal imperium en zijn rol als beschermheer van de Rooms-Katholieke Kerk was Karel meer geworden dan een nationale koning, zoals zijn voorgangers waren geweest. Hij werd dan ook op 25-12-800 in de St.Pieterskerk te Rome door paus Leo III tot Rooms keizer gekroond. Het moment was gunstig; in het Byzantijnse Constantinopel regeerde keizerin Irene, die niet geliefd was en door sommigen in het westen niet als keizerin erkend werd. Constantinopel was ontstemd door Karels kroning, maar tot een oorlog kwam het niet. In 812 erkende de Byzantijnse keizer Michael I de keizerlijke titel van Karel. Karel is na de keizerkroning nooit naar Rome teruggegaan. Hij verbleef sinds 808 bijna permanent te Aken, vanaf 794 zijn voornaamste residentie. In 806 had hij zijn rijk onder zijn drie zoons verdeeld. Pippijn en Karel overleden echter in 810 en 811 zodat Lodewijk de Vrome de enige erfopvolger was. Karel liet hem te Aken tot keizer uitroepen en kroonde hem zelf.

De hoveling Einhard heeft in zijn levensbeschrijving van Karel de Grote een passage aan diens uiterlijk gewijd: “Hij was van forse lichaamsbouw, maar niet uitzonderlijk groot, hij had een rond hoofd, grote levendige ogen, zijn neus was iets boven de middelmaat, zijn gezicht was opgewekt en goedlachs. Zowel wanneer hij stond als wanneer hij zat ging er waardigheid van hem uit, ondanks het feit dat hij een dikke nek had en een buikje. Hij had een hoge stem, die niet bij zijn forse gestalte scheen te passen.” Karel huwde vier maal en had kinderen bij zes concubines:



  1. Relatie rond 768 met Himiltrudis, een Frankische van onbekende familie.

  2. Huwelijk in 769 met N.N., dochter van Desiderius, koning der Longobarden, en Ansa. Karel verstootte haar in 770 en stuurde haar terug naar haar vader.

  3. Huwelijk voor 30-04-771 met Hildegard van Vinzgau, geboren in 758, overleden op 30-04-783 te Thionville en begraven in de kerk van de abdij St.Arnoul van Metz. Zij kwam uit Zwaben en was een dochter van Gerold I van Vinzgau, Frankische graaf in de Vinzgouw, en van Imma, dochter van de Alamannische graaf Hnabi, achterkleindochter van hertog Godfried. Zij vergezelde Karel naar Italië in 773 en 781. Hildegard overleed, nog geen 25 jaar oud bij haar negende bevalling. Uit deze relatie: Lodewijk I “de Vrome”. Zie XXXVIII.

  4. Relatie met N.N.

  5. Huwelijk in oktober 783 te Worms met de Oost-Frankische Fastrada, geboren in 764, overleden te Frankfurt aan de Rijn op 10-08-794 en begraven in de basiliek van van St.Alban te Mainz. Zij was een dochter van Radolf, graaf van Franconië. Zij had als wrede heerszuchtige schoonheid een slechte invloed op Karel, wat uiteindelijk resulteerde in een mislukte samenzwering tegen de laatste onder aanvoering van de getergde bastaardzoon van Karel, Pippijn met de Bult.

  6. Huwelijk tussen herfst 794 en 796 met Liutgardis, een Alamaanse uit Zwaben. Zij had een bescheiden karakter en was jong en sportief, doch overleed tijdens een pelgrimstocht op 04-06-800 te Tours en werd aldaar begraven in de kerk van St.Martin.

  7. Relatie met Madelgardis, gezien de naam mogelijk familie van de edelman Vincent Madelgaire. overleden in 677.

  8. Relatie met de Saksische Gerswindis.

  9. Relatie in 800 met Regina.

  10. Relatie in 806 met Adelindis.


XXXVIII Lodewijk I “de Vrome” van Francië, geboren in augustus 778 te Chasseneuil bij Poitiers, overleden op 20-06-840 bij Ingelheim op een eiland in de Rijn en begraven in de kerk van de abdij St.Arnoul te Metz. Hij was de derde zoon van Karel de Grote en de enige overlevende bij diens dood. Reeds in 781 werd hij door paus Hardianus I te Rome tot koning gezalfd en door zijn vader als koning van Aquitanië aangesteld, waar hij onder voogdij opgroeide en een zorgvuldige religieuze opvoeding genoot. Na zijn meerderjarigheidsverklaring in 791 nam hij deel aan tal van rijksdagen en veldtochten van zijn vader, die hem na het overlijden van zijn oudere broers op 11-09-813 te Aken naar Byzantijns ritueel tot medekeizer aanstelde. Na het overlijden van zijn vader op 28-01-814 werd hij alleenheerser en voerde de eerste jaren onder invloed van de geestelijkheid een voortreffelijk bestuur. Hij bevestigde opnieuw de band met Rome en werd in oktober 816 te Reims door paus Stefanus IV nogmaals tot keizer gekroond. De handhaving van de eenheid van het Frankische Rijk ging hem zeer ter harte. Met het oog hierop vaardigde hij in 817 de Ordinatio Imperii uit. Dit hield het volgende in: Zijn oudste zoon Lotharius werd als medekeizer aangesteld en zou zijn vader opvolgen. De andere zoons, Pippijn en Lodewijk (de Duitser) zouden slechts onderkoningen worden van resp. Aquitanië en Beieren. Die regeling, vrijwel zeker tot stand gekomen onder druk van de geestelijkheid, was opmerkelijk omdat het erfelijk maken van de keizerstitel een breuk betekende met de oude Frankische traditie dat alle mannelijke erfgenamen gelijkelijk moesten worden bedeeld. Spoedig ontstonden er echter moeilijkheden. Na de dood van zijn eerste vrouw Irmingard, trouwde Lodewijk in 819 met Judith Welf. In 823 werd uit dit huwelijk een vierde zoon, Karel (de Kale), geboren. De ambitieuze Judith eiste en verkreeg eveneens een onderkoningschap voor haar zoon. In de lente van 830 stonden de andere zoons tegen hun vader op. Judith werd naar het Radegundisklooster te Poitiers gezonden en men keerde terug naar de regeling van 817. Lotharius werd de feitelijke keizer en Lodewijk de Vrome zijn gevangene. In oktober 830 werd Lodewijk in zijn keizerlijke rechten hersteld en Judith, na een reinigingseed vrijgelaten. Nu volgde een zeer bewogen periode met herhaalde opstanden van de zoons tegen hun vader en tegen elkaar. In 833 werd Lodewijk als keizer afgezet, maar kort daarop weer als zodanig hersteld. In 839 verdeelde hij zijn rijk en gaf aan Lotharius en Karel twee ongeveer gelijke delen aan weerszijden van de Maas, de Saône en de alpen. De latere Lodewijk de Duitser kreeg slechts Beieren. Hij kwam in opstand, maar Lodewijk de Vrome overleed terwijl hij zich gereedmaakte om tegen zijn zoon op te trekken. In 843 verdeelden de twistende zoons het rijk voorgoed onder elkaar bij het Verdrag van Verdun.

Lodewijk huwde in 794 met Irmingard van Haspengouw, geboren rond 780 en overleden op 03-10-818. Zij was een dochter van graaf Ingram van Haspengouw Lodewijk huwde voor de tweede maal in februari 819 te Aken met de Beierse Judith Welf, geboren rond 800, overleden op 19-04-843 te Tours en begraven aldaar. Zij was een dochter van Welf I van Argengouw, graaf van Beieren, en Heilwich van Saksen.

Uit het 2e huwelijk: Karel II “de Kale”. Zie XXXVII.
XXXVII Karel II “de Kale” van Francië, geboren op 13-06-823 te Frankfurt am Main en overleden op 06-10-877 te Avrieux. Hij was koning der Franken sedert 840 en Rooms keizer vanaf 875. Het feit dat hem in 829 het recht toegekend werd na het overlijden van zijn vader een koninkrijk, hoofdzakelijk bestaande uit Alamannië, te ontvangen, droeg sterk bij tot de oppositie tegen zijn moeder onder de zoons uit het eerste huwelijk van de keizer en onder een aanzienlijk deel van de aristocratie. Ondanks de opstanden van 830 en 833 is het de bedoeling van Lodewijk de Vrome geweest Karel van een groot deel van zijn erfenis te verzekeren. Na Lodewijks dood in 840 moesten Karel en Lodewijk de Duitser tegen hun oudere broer Lotharius I strijden om hun rechten te doen gelden en pas in 843 werd bij het Verdrag van Verdun Karels deel bepaald: hij regeerde voortaan over West-Francië. De Schelde en verder een lijn op enige afstand ten westen van de Maas, de Saône en de Rhône vormden de grens met het rijk van Lotharius. In zijn rijk moest Karel strijden tegen de onafhankelijkheidspartij in Aquitanië, tegen de hoofden der Bretonnen, tegen de Noormannen en tegen bepaalde aristocratische geslachten, die Lodewijk de Duitser in 858 ertoe aanzetten West-Francië binnen te vallen. Dankzij de standvastige houding van de aartsbisschop van Reims, Hincmar, moest Lodewijk dit plan in 859 opgeven. Karel de Kale wilde zijn kinderloze neef Lotharius II opvolgen en na diens dood in 869 viel Karel diens rijk binnen, liet zich te Metz tot koning van Lotharingen wijden, maar werd in 870 gedwongen de erfenis te Meerssen met Lodewijk de Duitser te delen. Toen Karels neef keizer Lodewijk II overleed gaf Karel paus Johannes VIII de illusie dat hij sterk genoeg zou zijn om de Heilige Stoel tegen de Saracenen en de tuchtloze Italiaanse adel te beschermen. Hij trok over de Alpen, werd door de paus tot keizer gekroond (875), liet zich te Pavia tot koning van Italië verheffen, maar keerde naar Francië terug zonder zijn gezag aldaar gevestigd te hebben. In 877 ondernam hij een tweede tocht, maar moest onder druk van zijn neef Carloman, een van de zoons en opvolgers van Lodewijk de Duitser, het veld ruimen. Hij overleed op de terugtocht. Karel de Kale huwde in 843 met Ermentrudis, geboren rond 830 en overleden op 06-10-869. Zij was een dochter van graaf Odo van Orléans.

Uit dit 1e huwelijk: Judith van West-Francië. Zie XXXVI.

Karel hertrouwde op 22-01-870 te Aken met Richildis, overleden tussen 910 en 03-02-911. Zij was verwant aan graaf Boso de Oude van Italië en een nicht van koning Theutberga, echtgenote van Lotharius II.
XXXVI Judith van West-Francië, geboren 843/44, overleden na 870. Zij huwde op 12-jarige leeftijd op 01-10-856 te Verberie-sur-Oise met Aethelwulf, koning van Wessex, en werd bij die gelegenheid tot koningin van Wessex gekroond. In 858 hertrouwde zij met haar stiefzoon Aethelbald, koning van Wessex (839-859), om kort na diens dood naar West-Francië terug te keren (860). Haar vader liet haar opsluiten in Senlis maar daar laat zij zich rond Kerstmis 861 schaken door Boudewijn I “IJzeren arm” van Vlaanderen. Zij vluchten naar Lotharingen.

Boudewijn I was stamvader van het huis van Vlaanderen. Hij was een gouwgraaf in West-Francië onder koning Karel de Kale. Nadat hij diens dochter Judith had geschaakt verkreeg hij door bemiddeling van paus Nicolaas I toestemming voor een huwelijk, dat op 13-12-863 te Auxerre plaats vond. Als schoonzoon van de koning werd hij grafelijk bestuurder van de gouwen tussen Schelde en Noordzee, met name Gent, Kortrijk, Waas, Terwaan en West-Vlaanderen; dit laatste was de kuststreek tussen de IJzer en het Zwin. Bij het vertrek van Karel de Kale naar Italië werd Boudewijn toezichthouder en raadsman van de kroonprins, Lodewijk de Stamelaar. In 864 sloeg hij een landingspoging van de Noormannen af. Zijn overlijden op 21-01-879 werd het sein voor de grote Noormanneninvallen in Vlaanderen (879-883).

Uit het huwelijk van Judith en Boudewijn I: Boudewijn II van Vlaanderen. Zie XXXV.
XXXV Boudewijn II “de Kale” van Vlaanderen, geboren rond 864, overleden op 10-09-918 en begraven te Gent. Als graaf van Vlaanderen (879-918) eigende hij zich na de invallen der Noormannen grondgebied en rechten in de hele streek tussen Schelde en Artois toe en werd zo de grondlegger van Vlaanderen als territoriaal vorstendom. In de strijd tussen de diverse Westfrankische koningen wisselde Boudewijn II herhaaldelijk van partij. Hij liet aartsbisschop Fulco van Reims (900) en graaf Heribert I van Vermandois (907) vermoorden. Ter bescherming van zijn gebied liet hij een groot aantal burchten bouwen. Boudewijn II huwde rond 884 met Elfrida van Wessex, geboren rond 872, overleden op 07-06-872. Zij was een dochter van Alfred I “de Grote” van Wessex, geb. 848 of 849 te Wantage, Wessex, overleden op 26-10-901, en Ealswith van Gainas, geboren rond 850, overleden rond 905. Koning Alfred I van Wessex volgde in 871 zijn broer Aethelred op die in de strijd tegen de Noormannen was gesneuveld. Hij versloeg de Noormannen in Edington (878) en sloot een verdrag met de Deense koning Guthrum waarbij aan de Noormannen een wel omlijnd deel van Engeland werd afgestaan. De wijze waarop Alfred I de bestuurlijke, rechterlijke en economische wederopbouw van zijn rijk doorvoerde, alsmede zijn culturele activiteit bezorgden hem de kwalificatie “de Grote”. Evenals Karel de Grote stichtte hij een hofschool waarvoor hij grote leermeesters aantrok.

Uit het huwelijk van Boudewijn II en Elfrida: Arnulf I van Vlaanderen. Zie XXXIV.


XXXIV Arnulf I “de Grote” van Vlaanderen, geboren tussen 885 en 890, overleden op 27-03-965, begraven te Gent in de Sint Pieter. Hij was graaf van Vlaanderen (918-964). Na de dood van zijn vader Boudewijn II werd hij graaf van Noord-Vlaanderen en na de dood van zijn broer Adalofi in 933 heer van Boulogne. Tevens veroverde hij het graafschap Ponthieu. Arnulf I bevorderde de kloosterhervormingen van Gerard van Brogne en deed grote schenkingen aan de Sint Pieter te Gent. Met de Westfrankische koning Lotharius trof hij in 962 een regeling ter bescherming van diens jeugdige kleinzoon als opvolger. Om de vrede tussen het huis van Vlaanderen en de Heribertiner graven te bestendigen huwde Arnulf I in 933 of 934 met Adela van Vermandois, geboren tussen 910 en 915, overleden 958 à 960, begraven te Gent. Zij was een dochter van graaf Heribert II van Vermandois, geboren rond 880, overleden 23-02-943, begraven te St.Quentin, en Adelheid Capet, geboren rond 890, overleden rond 931, dochter van Robert Capet. Heribert II van Vermandois trachtte zijn gebied uit te breiden en speelde een rol in de machtstrijd om de Franse koningskroon en in de conflicten met Oost-Francië en Bourgondië aangaande het lot van Lotharingen. Hij sloot allianties die hij net zo gemakkelijk weer verbrak. Ondanks zijn karolingische afstamming koos hij veelal de partij der Robertijnen en hield de karolingische koning Karel III de Eenvoudige na diens afzetting jaren lang gevangen.

Uit het huwelijk van Arnulf I en Adelheid: Hildegard van Vlaanderen. Zie XXXIII.


XXXIII Hildegard van Vlaanderen, geboren in 936 of 937, overleden tussen 11-04-975 en 11-04-980, begraven te Egmond onder dezelfde steen als haar kleinzoon Dirk III. Zij was gehuwd met Dirk II van Holland, geboren rond 932, overleden 06-05-988, begraven te Egmond. Dirk II was graaf in het Westfriese gebied tussen Maas en Vlie (962-988) en een zoon van Dirk I bis van Holland, graaf in Kennemerland en Rijnland, geboren rond 899 en gesneuveld op 05-10-939 bij de Lotharingse opstand tegen keizer Otto III in de slag bij Andernach, en van Gerberga van Hamaland, geboren rond 910. Dirk II schonk op 15-06-950 aan Egmond een stenen kerk ter ere van de bijzetting van Sint Adalbertus. In 965 nam hij de grafelijke burcht van Gent in. In 975 schonk hij de abdij van Egmond een evangeliarium. Dirk II kreeg op 25-08-985 van keizer Otto III zijn lenen in Maasland, Kennemerland en Texel in vrij eigendom.

Uit het huwelijk van Hildegard en Dirk II: Arnulf van Holland. Zie XXXII.



XXXII Arnulf “Gandensis” van Holland, geboren rond 951 te Gent, overleden op 18-09-993, begraven in de abdijkerk te Egmond. Hij vergezelde in 983 keizer Otto II naar Rome. Als graaf van Holland (988-993) breidde hij zijn gebied uit naar het zuiden. Hij sneuvelde in de strijd tegen de Friezen, vermoedelijk aan de monding van de Maas, en werd na zijn dood als heilige vereerd. Arnulf huwde rond 980 met Liutgard van Luxemburg, geboren rond 955, overleden op 13-05 na 1005, begraven in de abdijkerk te Egmond. Zij was een dochter van graaf Siegfried van Luxemburg, geboren rond 922, overleden op 15-08-998, en Hedwig van Nordgau, dochter van de Elzasser graaf Eberhard IV van Nordgau. Liutgard schonk op 20-09-993 het bezit Rugge aan de Sint Pieterskerk te Gent voor het zieleheil van haar overleden gemaal. In 06-1005 verzoende zij zich met de opstandige Friezen.


Uit het huwelijk van Arnulf en Liutgard: Dirk III van Holland. Zie XXXIX.


XXXIX Dirk III “Hierosolomyta” van Holland, geboren rond 981, overleden op 27-05-1039, begraven in de abdijkerk te Egmond. Hij was graaf van Holland (993-1039), aanvankelijk onder voogdij van zijn moeder Liutgard van Luxemburg. Dirk III koloniseerde rond 1018 de Riederwaard en vestigde een tol aan de Merwede, dit tot ongenoegen van de kooplieden van Tiel. Bisschop Adelbold II van Utrecht riep daarop de hulp in van keizer Hendrik II, doch het keizerlijk leger onder aanvoering van hertog Godfried van Neder-Lotharingen en de bisschop werd bij Vlaardingen door Dirk III verslagen. Na het overlijden van Hendrik II in 1024 steunde Dirk III Koenraad II in de strijd om het Duits koningschap. Dirk III maakte een bedevaart naar Jeruzalem. Hij huwde met Othilde van de Noordmark, geboren rond 985, overleden op 09-05-1044 in het klooster Quedlinburg in haar geboorteland Saksen, waarnaar zij als weduwe was teruggekeerd.


Uit het huwelijk van Dirk III en Othilde: Floris I van Holland. Zie XXX.
XXX Floris I van Holland, geboren na 1019, overleden op 28-06-1061 te Nederhemert, begraven in de abdijkerk te Egmond. Hij volgde in 1049 zijn broer Dirk IV op als graaf van Holland. Floris I trachtte zijn macht uit te breiden in de Bommelerwaard, doch werd door handlangers van de Utrechtse bisschop Willem van Cuijk bij Nederhemert vermoord. Uit recent onderzoek van zijn skelet blijkt dat Floris I ca. 2,04 m. lang en breed geschouderd was en door zwaardslagen om het leven is gekomen. Hij huwde rond 1050 met Gertrudis van Saksen Billung, geboren rond 1033 te Saksen, overleden op 04-08-1113 te Veurne, begraven aldaar in de Sint Walburgskerk. Zij was een dochter van hertog Bernhard II van Saksen Billing, geboren rond 990, overleden op 29-06-1059, en Elica van Schweinfurt, dochter van markgraaf Heinrich van Schweinfurt. Na de dood van haar man was Gertrudis tot 1071 regentes voor haar minderjarige zoon Floris II. In 1063 hertrouwde zij met graaf Robrecht I “de Fries” van Vlaanderen, met wie zij in 1069 uitweek naar Gent toen hertog Godfried III “met de Bult” van Lotharingen tegen Holland ten strijde trok.

Uit het huwelijk van Floris I en Gertrudis: Adelheid van Holland. Zie XXIX.


XXIX Adelheid van Holland, overleden in 1085. Zij huwde met Boudewijn van Guînes, vermeld in 1065, overleden na 1091. Deze graaf van Guînes was een nakomeling van Siegfried “de Deen” van Guînes, geboren rond 930, die volgens de “Chronique de Guînes et Ardres” (1203) van Lambert van Ardres weer een kleinzoon was van koning Harold V van Denemarken. Siegfried was gehuwd met Elstrude van Vlaanderen, dochter van de in generatie XXXIV genoemde Arnulf I “de Grote” van Vlaanderen. Het graafschap Guînes lag in Picardië, Noord-Frankrijk.

Uit het huwelijk van Adelheid en Boudewijn: Gisela. Zie XXVIII.


XXVIII Gisela van Guînes, overleden rond 1140. Deze erfdochter van Guînes stamt zowel van moeders- als van vaderskant af van Karel de Grote. Via de graven Boudewijn, Eustatius, Raoul en Ardolf stamt zij af van de eerste graaf van Guînes, Siegfried “de Deen”, die gehuwd was met een dochter van Vlaanderen. Gisela was gehuwd met Wenemar I van Gent, geboren rond 1065, overleden in 1141. Hij was burgraaf van Gent en heer van Bornhem, gelegen aan de Schelde tussen Gent en Antwerpen. Wenemar I was voor 1101 gehuwd geweest met Lutgarde N.N.

Uit het huwelijk van Gisela en Wenemar I: Zeger I van Gent. Zie XXVII.


XXVII Zeger I van Gent, geboren rond 1090, vermeld van 1114 tot 1122. Hij was burggraaf van Gent vanaf 1120. De burcht van Gent, oorspronkelijk gebouwd om de aanvallen der Noormannen te keren, beheerste nagenoeg de gehele “pagus Gandensis”, het gebied rond Gent waartoe behoorden het Land van Waas, de streken van Aalst en Dendermonde en de Vier Ambachten met hun hoofdplaatsen Assenede, Boechoute, Axel en Hulst. De Gentse burggraaf , ook “vicecomes” of ondergraaf genoemd, voerde het bevel over de gehele krijgsmacht in het Gentse gebied. Hij was ook opper-baljuw, hief tol op wegen en waterwegen, legde belastingen op en kon ingezetenen oproepen voor “herendiensten”. Zeger I was gehuwd met N.N.

Uit dit huwelijk: Aleidis van Gent. Zie XXVI.


XXVI Aleidis van Gent, geboren rond 1110, overleden voor 1154. Zij wordt in 1139 vermeld als erfdochter van burggraaf Zeger I van Gent. Aleidis was eerst gehuwd met Hugo I van Encre, vermeld in 1139 als burggraaf van Gent. Zij hertrouwde voor 08-08-1145 met Steppo van Viggezele, ridder, heer van Bornhem en voogd van Temse. Hij was mogelijk een zoon van Willem, burggraaf van Ieper, heer van Loo, en N.N. van Bourgondië. Viggezele ligt in West-Vlaanderen, noordoostelijk van Tielt. Steppo had rond 1140 een conflict met de abdij van Affligem omdat hij meende erfelijke rechten te kunnen doen gelden op een schaapskooi te Pakinge. In 1164 schonk hij aan de Sint Pietersabdij te Gent land gelegen in “Transblide” (Beoostenblij) in “castellaria de Axla” (Axel).

Uit het huwelijk van Aleidis en Steppo: Margaretha van Bornhem. Zie XXV.


XXV Margaretha van Bornhem. Zij was gehuwd met Boudewijn van Altena, geboren rond 1145, overleden op 21-08-1200.

Uit dit huwelijk: Margaretha van Altena.


XXIV Margaretha van Altena, overleden rond 1245. Zij wordt vermeld van 1203 tot 1242 en is vermoedelijk ook gehuwd geweest met Otto II van Wickerode. Zij was gehuwd met Willem van Horne, heer van Horne (1219-1240).

Uit het huwelijk van Margaretha en Willem: Engelbert van Horne. Zie XXIII.


XXIII Engelbert van Horne, heer van Cranendonck (1242-1264). Engelbert zegelde in 1245 en 1257 met het wapen van Horne: drie omgewende rode hoorns in goud. Hij was waarschijnlijk gehuwd met Agnes van Wickerode.

Uit deze relatie: Willem I van Cranendonck. Zie XXII.


XXII Willem I van Cranendonck, overleden tussen 14-11-1282 en 1289. Hij was heer van Cranendonck (1270-1282/89) en zegelde met het wapen van Horne. Hij was gehuwd met Catharina N.N., overleden na 1306.

Uit dit huwelijk: Willem II van Cranendonck. Zie XXI.



XXI Willem II van Cranendonck, overleden in 1316 à 1321, heer van Cranendonck. In 1289 was hij nog minderjarig. In 1311 en 1316 zegelde hij met drie niet-omgewende hoorns. Willem II was gehuwd met Elisabeth van Steyn. Willem II en Elisabeth hadden drie zoons: Willem, Arnoud en Dirck, die in aanmerking zouden kunnen komen als vader van pastoor Roelof van Emmichoven (generatie XIX). Dirck van Cranendonck is de beste kandidaat. Zie XX.




XX Dirck (of Arnoud of Willem III) van Cranendonck. Dirck, heer van Cranendonck (1340-1342), wordt vermeld op 22-07-1331 als Willem van Horne en vijf van zijn leenmannen, waaronder Dirck zelf en Emond van Emmichoven een verklaring afleggen. Dirck was mogelijk pastoor van Bindervelt, Limburg. Om het geslacht voor uitsterven te behoeden huwde hij, met dispensatie, zijn nicht Aleid van Horne. Zij bleven echter kinderloos. Dirck had waarschijnlijk wel een zoon, Roelof, bij N.N., dochter van Roelof van Emmichoven, geboren rond 1260, vermeld op 10-02-1300. Op basis van het familiewapen, twee afgewende zalmen, vermoedt men dat het geslacht Van Emmichoven uit het geslacht Van Altena stamt.


Uit de relatie van Dirck met N.N. van Emmichoven waarschijnlijk: Roelof (II) van Emmichoven.

Zie XIX.


XIX Roelof van Emmichoven, geboren rond 1330, overleden in of kort na 1388. Hij was mogelijk een zoon van Dirck van Cranendonck. In ieder geval is het volgens recent onderzoek hoogst waarschijnlijk dat hij afstamt van de heren van Cranendonck. Roelof wordt vermeld van 1368 tot 1388 als pastoor van de kerk van Maarheeze onder Cranendonck. Als raad van de heer van Horne, Altena en Kurtersem zegelde hij met het familiewapen van het geslacht Cranendonck: drie jachthoorns uit het wapen van Horne, met in een vrijkwartier twee afgewende zalmen uit het wapen van Emmichoven en Altena. Roelof had drie bastaardzonen, waarschijnlijk bij drie verschillende vrouwen: Willem van Gennip, Emond van Emmichoven en Jan van Cranendonck. Zie XVIII.
XVIII Jan van Cranendonck, alias Jan Roelofsz. Cranendonck, geboren rond 1380, overleden na 1454. Hij was landpoorter van Dordrecht. Een landpoorter is iemand die gevestigd is buiten de stad en die tegen jaarlijkse betaling dezelfde rechten geniet als een poorter. Vermoedelijk na de grote overstroningen, waaronder de Sint Elisabethsvloed (1421), vestigde hij zich in de nieuw bedijkte polder Nieuw-Reijerwaard, gelegen “after Slickerveer”, waar hij 5 ½ morgen land bezat. Nog lang na zijn dood stond dit land bekend als “Jan Roelofsz. V ½ mergen”. Zijn weduwe erfde de helft van deze grond. De andere helft werd verdeeld onder zijn zoons Willem en Roelof Cranendonck. Zie XVII.
XVII Roelof Jansz. Cranendonck, geboren rond 1410, overleden rond 1482/84, vermoedelijk te Ridderkerk. Hij was landpoorter van Dordrecht. Hij was heemraad (1454) en schout (1459/60) van Ridderkerk en waarsman, d.i. penningmeester, van de polder Oud-Reijerwaard (1460 en 1467-70).

Het was in zijn functie van schout of heemraad, dat Roelof zich samen met de waarsman Mr. Dames in 1467 namens het gemene land ging presenteren aan het hof te Den Haag bij Karel de Stoute, de nieuwe hertog van Bourgondië. Roelof was dus een van de vooraanstaande inwoners van de Reijerwaard. Hij bezat er vele landerijen. Een ervan, “Roel Cranendoncx blok”, in het Nieuweland van Ridderkerk behield zijn naam tot en met de 16e eeuw. Het lijkt erop dat in de Nieuw-Reijerwaard de namen van de oorspronkelijke eigenaren (bedijkers) meer dan anderhalve eeuw in gebruik bleven.

Uit het huwelijk van Roelof en N.N.: Gerrit Roelofsz. Cranendonck. Zie XVI.
XVI Gerrit Roelofsz. Cranendonck, geboren rond 1435, overleden rond 1514 in de Reijerwaard, begraven in de kerk van Ridderkerk. Hij was landeigenaar en heemraad (1497) in de Reijerwaard. Gezien het geld dat Gerrit in de aanbesteding van de nieuwe kerk van Ridderkerk stak, moet hij welgesteld zijn geweest. Hij huwde met Beatrijs N.N., overleden na 1514 te Ridderkerk.

Uit het huwelijk van Gerrit en Beatrijs: Gerrit Gerritsz. Cranendonck. Zie XV.


XV Gerrit Gerritsz. Cranendonck, geboren rond 1460, overleden voor 1530, vermoedelijk te Ridderkerk. Hij was landeigenaar in de Oud-Reijerwaard en vanaf 1522 pachter van de Hordijk aan de noordzijde van de Nieuw-Reijerwaard. Ook was hij Heilige Geestmeester van Ridderkerk (1513). Hij was gehuwd met Adriana Cleijsdr., geboren rond 1480, overleden rond 1557, vermoedelijk te Ridderkerk. Zij beheerde de boedel na Gerrits dood voortvarend, kocht tienden in het Oudeland van Ridderkerk (1535-37) en huurde daar een deel van de dijk (1543-45).

Uit het huwelijk van Gerrit en Adriana: Lenert Gerritsz. Cranendonck. Zie XIV.


XIV Lenert Gerritsz. Cranendonck, geboren rond 1511 te Ridderkerk, overleden na 01-06-1581 aldaar. Hij was landeigenaar in de Oud-Reijerwaard, o.a. tussen de Zeedijk en de Tiendweg, en van buitendijks land. Lenert was meer dan twintig jaar heemraad van Ridderkerk (1553-73 en 1577). Hij huwde met Mariken Woutersdr., overleden na 1579 te Ridderkerk.

Uit het huwelijk van Lenert en Mariken: Grietje Lenertsdr. Cranendonck. Zie XIII.


XIII Grietje Lenertsdr. Cranendonck, overleden voor 1575. Zij huwde voor 1565 met Fop Claesz. van Driel, geboren rond 1523, overleden in 1590 te Ridderkerk.

Van Driel is een oud en wijdvertakt geslacht. De naam komt reeds in de 12e eeuw voor in Utrecht en Gelre. Het geslacht Van Driel in de Zwijndrechtse Waard is mogelijk verwant met het Gelders ministeriaal riddermatig geslacht Van Driel. Het Utrechtse Sint Paulusklooster dat rechtsmacht had te Lienden en Driel, had tevens bepaalde rechten in de Zwijndrechtse Waard. Mogelijk is een Van Driel daar als leenman of pachter terecht gekomen. Stamvader in de Zwijndrechtse Waard is Jan van Driel, geboren rond 1325. Het familiewapen vertoont een rode, tweekoppige adelaar in goud.

Fop Claesz. van Driel was een zoon van Claes Dircksz. van Driel, geboren rond 1485, overleden in 1552 te Ridderkerk, grondbezitter in Ridderkerk, Oost-Barendrecht en Oost-IJsselmonde, dijkgraaf (1545) en “stedehouder” schout te Ridderkerk in 1527, 1531 en 1543-49 van “principael” schout Floris van Wijngaarden, baljuw van Rotterdam, en van Nelleke Schouten, overleden na 1552. Fop Claesz. was heemraad (1559-60) en schout (1560-87) van Ridderkerk, dijkgraaf van de polders Oud- en Nieuw-Reijerwaard (ca.1572-87) en rentmeester van de heerlijkheid Ridderkerk en IJsselmonde. Hij woonde aan de Hordijk en was een zeer welgestelde herenboer die zijn grondgebied gestaag uitbreidde. Zo had hij 33 morgen 2 ½ hont eigen land, gebruikte 28 ½ morgen van andere eigenaren en bezat nog diverse landerijen onder Barendrecht. Na zijn dood verbrokkelde dit landbezit, want het moest worden verdeeld onder acht kinderen en de weduwe. Desondanks behoorden zijn zonen tot de welvarende ingezetenen van Ridderkerk en omgeving. Fop hertrouwde op 20-04-1581 te Ridderkerk met Magdalena Aertsdr., geboren rond 1550, overleden na 1613, afkomstig van Rijsoord. Uit verschillende akten blijkt dat tussen de kinderen uit het eerste huwelijk en de weduwe van Fop, Magdalena, een jarenlange ruzie heeft bestaan.

Uit het huwelijk van Grietje en Fop: Lenaert Foppen van Driel. Zie XII.


XII Lenaert Foppen van Driel, geboren rond 1565 te Ridderkerk, overleden op 01-02-1635 te Rijsoord. Hij was schout van Rijsoord (1617-1629) en Strevelshoek (1617). Als schout had hij een geschil met de schouten en gerechten van de andere ambachten in de Zwijndrechtse Waard aangaande onderhoud en bruggeld van de houten brug over de Waal naast de kerk van Rijsoord. Die brug was de belangrijkste verbinding van de Zwijndrechtse Waard met de rest van het eiland IJsselmonde, zodat de hoogte van het bruggeld van groot belang was. Hoewel Lenaert gevestigd was in Rijsoord bleef hij eigenaar van grond in de Oud-Reijerwaard, geërfd van zijn vader. Dit bezit te Ridderkerk breidde hij in 1619 en 1626 nog uit. Verder gebruikte hij land in Oud-Barendrecht dat hij in leen had van de heren van Wassenaar. Hij huwde op 31-10-1593 te Rijsoord met Marijcken Cornelisdr., geboren rond 1570 te Rijsoord, overleden in 02-1651 aldaar. Zij was een dochter van Cornelis Thonisz., schout van Rijsoord. Marijcken huwde later met Pleun Adriaensz.

Uit het huwelijk van Lenaert en Marijcken: Fop Lenertsz. van Driel. Zie XI.


XI Fop Lenertsz. van Driel, gedoopt op 23-01-1600 te Rijsoord, overleden na 14-05-1666. Hij was heemraad van Ridderkerk (1647, 1656) en ouderling aldaar (1662). Ondertrouwd op 13-04-1630 te Rijsoord huwde hij op 12-05-1630 te Hendrik Ido Ambacht met Lijntje Hendriksdr. van der Giessen, afkomstig van Sandelingenambacht. Zij was een dochter van Hendrick Goossensz. van der Giessen, overleden op 11-01-1613 te Hendrik Ido Ambacht, begraven met grafsteen in de kerk aldaar, en Hilleken Cornelisdr., overleden op 25-12-1625 te Hendrik Ido Ambacht, begraven met grafsteen in de kerk aldaar. Het geslacht Van der Giessen, stammend uit het geslacht Van Ghiessen, voerde als familiewapen drie schoorsteenhaken.

Uit het huwelijk van Fop en Lijntje: Leendert Foppen van Driel. Zie X.


X Leendert Foppen van Driel, gedoopt op 24-07-1639 te Rijsoord. Doopgetuigen waren Cornelis Lenaerts en Barbertien Lenaerts, broer en zuster van de vader. Leendert was waarsman van de Oud-Reijerwaard (1671-73) en schepen van Rijsoord (1677). Op 12-01-1677 is Leendert fl.1000,- schuldig; zijn zwager Gerrit Aertsz. van Goudhoven, schout van Rijsoord en Strevelshoek, staat borg. Leendert huwde op 02-07-1673 te Rijsoord met Maijken Maertens.

Uit dit huwelijk: Maerten Leendertsz. van Driel. Zie IX.


IX Maerten Leendertsz. van Driel, gedoopt op 05-04-1682 te Rijsoord. Doopgetuige was Crijntie Maertens, schoonzuster van de vader. Maerten overleed op 17-02-1748 te Ridderkerk en werd begraven te Rijsoord. Hij huwde op 03-11-1709 te Ridderkerk met Jannetie Fransdr. Pleijsier, gedoopt op 26-11-1690 te Rijsoord. Zij was een dochter van Frans Huijge Plaisier, gedoopt op 29-10-1656 te Rijsoord, en Ariaantje Gerrits, afkomstig van Heerjansdam. De naam Plaisier is afkomstig uit Vlaanderen en duikt begin 16e eeuw op in Rijsoord.

Uit het huwelijk van Maerten en Jannetie: Ariaantje Maartensdr. van Driel. Zie VIII.


VIII Ariaantje Maartensdr van Driel, gedoopt op 17-12-1713 te Rijsoord, overleden op 26-08-1786 te Ridderkerk. Ondertrouwd op 13-04-1736 te Ridderkerk huwde zij met Ary Aertsz. van der Staaij, gedoopt op 15-06-1698 te Ridderkerk met als doopgetuige Reymburg Gillis van Gameren. Ary overleed op 14-08-1758 te Ridderkerk en werd begraven te Rijsoord. Hij was een zoon van Aert Dircksz. van der Staaij, gedoopt op 28-01-1662 te Vierlingsbeek, Noord-Brabant, overleden op 19-06-1739 te Ridderkerk, en Sijtje Cornelisdr. van der Kulck, gedoopt op 20-11-1661 te Ridderkerk, overleden op 05-11-1722 aldaar.

Uit het huwelijk van Ariaantje en Ary: Leendert Foppe van der Staaij. Zie VII.


VII Leendert Foppe van der Staaij, gedoopt op 20-12-1739 te Rijsoord, overleden te Ridderkerk. Hij huwde op 14-05-1768 te Rijsoord met Geertruij van ’t Selfden, gedoopt op 15-09-1748 te Rijsoord, overleden te Ridderkerk. Zij was een dochter van Damme Ariens van ’t Selfden en Cornelia Ariens van der Waal.

Uit het huwelijk van Leendert en Geertruij: Arij van der Staaij. Zie VI.


VI Arij van der Staaij, gedoopt op 08-12-1771 te Rijsoord, overleden op 28-09-1859 te IJsselmonde. Hij huwde op 22-05-1801 te Ridderkerk met Elizabeth Pietersdr. van Driel, geboren rond 1774 te IJsselmonde, overleden 27-01-1809 aldaar. Arij hertrouwde met Johanna van der Poel, gedoopt op 24-02-1782 te Heerjansdam, overleden op 25-05-1832 te IJsselmonde. Zij was een dochter van Leendert van der Poel, geboren op 01-12-1737 te Heerjansdam en Annechie van der Kulk, geboren op 19-07-1744 te West-IJsselmonde, overleden op 13-09-1819 te Barendrecht. De grootvader van Leendert van der Poel was afkomstig van Geel, België, en huwde een vrouw in Heerjansdam.

Uit het huwelijk van Arij en Johanna: Jan van der Staaij. Zie V.


V Jan van der Staaij, geboren op 08-11-1818 te IJsselmonde, overleden op 22-03-1869 aldaar. Hij was arbeider en huwde op 12-10-1844 te IJsselmonde met Adriana van der Graaf, geboren rond 1821 te IJsselmonde. Zij was een dochter van Aart van der Graaff, geboren in 1768 of 1769 te IJsselmonde, arbeider, en Maria van der Jagt, geboren op 07-02-1783 te IJsselmonde, gedoopt op 09-02-1783 aldaar.

Uit het huwelijk van Jan en Adriana: Johanna van der Staaij. Zie IV.


IV Johanna van der Staaij, geboren in 1846 of 1847 te IJsselmonde. Zij huwde op 09-04-1874 te IJsselmonde met Cornelis van der Sluis, geboren op 03-01-1850 te IJsselmonde. Cornelis was koetsier en afkomstig van IJsselmonde. Hij was een zoon van Jacob van der Sluis, geboren op 28-12-1816 te Poortugaal, overleden op 29-11-1857 te IJsselmonde, bouwknecht, en Adriaantje van Kwawegen, geboren in 1817 te Ridderkerk. Bij hun huwelijk waren Johanna en Cornelis wees. Zij overlegden o.a. “het bewijs van voldoening aan de Nationale Militie” en “de Huwelijks-toestemming van den Kolonel-Kommandant van het Regiment Veld-artillerie”.

Uit het huwelijk van Johanna en Cornelis: Jannetje van der Sluis. Zie III.


III Jannetje van der Sluis, geboren op 28-09-1877 te Rotterdam, overleden op 03-11-1948 aldaar. Zij huwde op 07-08-1901 te Rotterdam met Hendrik Elderson, geboren op 25-06-1880 te Rotterdam, overleden op 30-03-1965 aldaar. Hij was bankbediende en een zoon van Martinus Elderson, geboren op 24-10-1851 te Rotterdam, overleden op 17-12-1900 aldaar, besteller, pakhuisknecht (1891), kantoorbediende (1893) en kassiersbediende (1894), en van Maartje van Ameijde, geboren op 26-12-1854 te Rotterdam, overleden tijdens W.O. II, dochter van Hendrik van Ameijde, geboren in 1825 of 1826 te ’s Gravendeel, overleden op 15-02-1919 te Rotterdam, schoenmaker, en Ariaantje Groenendijk, geboren in 1821 of 1822 te Rotterdam, overleden op 16-09-1909 aldaar.

Jannetje en Hendrik woonden te Rotterdam achtereenvolgens in de Crooswijksestraat (1918), de 2e Reserveboezemstraat 13b, de Paradijslaan 134b (1928), en aan de Gordelweg (1935). Zij verhuisden in 1935 naar Den Haag waar zij in de Wolfhezestraat 65 en de Keggestraat 59 woonden. Na de dood van zijn vrouw keerde Hendrik terug naar Rotterdam en woonde in bij zijn zuster Cornelia in de Ackersdijkstraat. Daarna ging hij wonen aan de Brielselaan 162a bij Josien de Geus, een jeugdvriendin van zijn vrouw, die hem op straat aan zijn neus herkende. Hij overleed in 1965 in “Sonneburgh” te Rotterdam-Zuid.

Uit het dit huwelijk: Johannes Elderson. Zie II.
II Johannes Elderson, geboren op 24-12-1911 te Rotterdam, overleden op 30-04-1997 aldaar. Hij was werkzaam bij de Kamer van Koophandel te Rotterdam en was tevens bevoegd pianoleraar en leraar frans. Hij huwde op 16-10-1940 te Rotterdam met Johanna Edenburg, geboren op 18-08-1908 te Rotterdam, overleden op 24-08-2002 aldaar. Zij was een dochter van Gerrit Edenburg, geboren op 05-02-1869 te Rotterdam, overleden op 30-12-1937 aldaar, melkbezorger, en van Ingetje Kappetein, geboren op 04-06-1881 te Heinenoord, overleden op 18-02-1962 te Rotterdam, dienstbode.

Johanna was altvioliste in het Rotterdams Philharmonisch Orkest (1933-1944) en in het Rotterdams Kamerorkest (1950 - 01-09-1960) en gemeenteambtenaar (01-09-1963 – 1971). Het echtpaar scheidde in 02-1949. Johannes hertrouwde op 02-11-1949 met Adriana Cornelia Anna de Boer, geboren op 11-02-1920 te Amsterdam. Johanna hertrouwde op 19-11-1971 te Ridderkerk met Adolph Leonard Pot, geboren op 27-07-1911 te Alkmaar, overleden op 20-05-2004 te Slikkerveer.

Uit het huwelijk van Johannes en Johanna: Evert Johannes Hendrik Elderson. Zie I.
I Evert Johannes Hendrik Elderson, geboren op 27-07-1946 te Rotterdam. Musicus. Gehuwd op 12-10-1998 te Rotterdam met Margaretha Adriana Huberdina van Beek, geboren op 06-01-1952 te Rotterdam. Verpleegkundige.

Bronnen:
Generatie 49 t/m.39: “Les ancêtres de Charlemagne”, Christian Settipani en “Ahnentafel van Karel de Grote”, Kees Schoenmaker.

Generatie 39 t/m.26: Website kareldegrote.nl.

Generatie 25 t/m.13: “De geslachten Cranendonck in Holland”, Ir. C. Sigmond en K. J. Slijkerman (1992), en hun vervolgstudie in “Ons Voorgeslacht” (Nr.562, 2004).

Generatie 13 t/m.8: “Drie verwante geslachten Van Driel”, Ir. C. Sigmond en K. J. Slijkerman (1998).

Generatie 8 t/m.4: Website Van der Staaij.

Generatie 4 t/m.2: Gemeentearchief Rotterdam.



Reeks 3a

XLII Karel I “de Grote” van Francië x Hildegard van Vinzgau

XLI Lodewijk I “de Vrome” van Francië x Judith der Welfen

XL Karel II “de Kale” van Francië x Ermentrudis van Orléans

XXXIX Judith van West-Francië x Boudewijn I “IJzeren arm” van Vlaanderen

XXXVIII Boudewijn II “de Kale” van Vlaanderen x Aelfthryth van Wessex

XXXVII Arnulf I “de Grote” van Vlaanderen x Adela van Vermandois

XXXVI Hildegard van Vlaanderen x Dirk II van Holland

XXXV Arnulf “Gandensis” van Holland x Liutgard van Luxemburg

XXXIV Dirk III “Hierosolomyta” van Holland x Othilde van de Noordmark

XXXIII Floris I van Holland x Gertrudis van Saksen Billung

XXXII Dirk V van Holland x Othildis (van Saksen ?)

XXXI Floris II “de Vette” van Holland x Gertrud van Lotharingen

XXX Dirk VI van Holland x Sophia van Salm Rheineck

XXIX Floris III van Holland x Ada van Schotland

XXVIII Willem I van Holland x N.N.

XXVII Jutta, bastaarddr. van Holland x Nicolaas van Borselen

XXVI Pieter van Borselen x Hadewich (?) van Cruijningen

XXV Oda (?) van Borselen x Willem III van Strijen

XXIV N.N. Willemsdr. van Strijen x Jan Wiscaertsz. van Dubbelmonde

XXIII Willem Jansz. van Almonde x N.N.

XXII Jan Willemsz. van Almonde x Maria van Kralingen

XXI Philip Jansz. van Almonde x N.N. Arnt Arntsdr. van Riede

XX Cornelis Philipsz. van Almonde x Maria van Zuytwinde

IXX Cornelis Cornelisz. van Almonde x Heilwich van Botland

XVIII Lijsbeth van Almonde x Cornelis Jansz. van Dorp

XVII Cornelis Cornelisz. van Dorp x Josyne van Rotselaer

XVI Maria Cornelisdr. van Dorp x Jan Joostenz. van Heuckesloot

XV Jan Jansz. van Heuckesloot x N.N.

XIV Pietertje van Heuckesloot x Jan Arentsz. Luijendijk

XIII Arent Jansz. Luijendijk x Soetgen Cornelisse Torreman (Vijffpond)

XII Cornelis Arentsz. Luijendijk x Bastien Corstiaens de Deugd

XI Corstiaen Cornelisz. Luijendijk x Ariaantje Ariens Polderman

X Cornelis Corstiaansz. Luijendijk x N.N.

IX Willem Cornelisz. Luijendijk x Neeltje Huijge van Asperen

VIII Jannigje Luijendijk x Cornelis Lucasz. Blankenaar

VII Lucas Cornelisz. Blankenaar x Maaike van Erkel

VI Neeltje Blankenaar x Dirk Lighthart

V Ingetje Lighthart x Arij Willemsz. Barendrecht

IV Neeltje Barendrecht x Pieter Kappetein

III Ingetje Kappetein x Gerrit Edenburg

II Johanna Edenburg x Johannes Elderson

I Evert Johannes Hendrik Elderson

Reeks 3b

XLIII Karel I “de Grote” van Francië x Hildegard van Vinzgau

XLII Lodewijk I “de Vrome” van Francië x Judith der Welfen

XLI Lotharius I van Francië x Ermengard van Tours

XL Lotharius II van Francië x Waldrada N.N.

XXXIX Bertha van Francië x Theobald van Arles

XXXVIII Boso van Arles x Willa van Bourgondië

XXXVII Willa van Arles x Berengarius II van Ivrea

XXXVI Rozela van Ivrea x Arnulf II “met de Baard” van Vlaanderen

XXXV Boudewijn IV “met de Schone Baard” van Vlaanderen x Otgiva van Luxemburg

XXXIV Boudewijn V “van Rijsel” van Vlaanderen x Adelheid Capet

XXXIII Mathilde van Vlaanderen x Willem I “de Veroveraar” van Normandië

XXXII Gundrada van Normandië x Willem I van Varennes

XXXI Willem II van Varennes x Elizabeth van Vermandois

XXX Ada van Varennes x Henry van Schotland

XXIX Ada van Schotland x Floris III van Holland

Reeks 1b

XL Karel I “de Grote” van Francië x Hildegard van Vinzgau

XXXIX Lodewijk I “de Vrome” van Francië x Judith der Welfen

XXXVIII Karel II “de Kale” van Francië x Ermentrudis van Orléans

XXXVII Judith van West-Francië x Boudewijn I “IJzeren arm” van Vlaanderen

XXXVI Boudewijn II “de Kale” van Vlaanderen x Aelfthryth van Wessex

XXXV Arnulf I “de Grote” van Vlaanderen x Adela van Vermandois

XXXIV Hildegard van Vlaanderen x Dirl II van Holland

XXXIII Arnulf “Gandensis” van Holland x Liutgard van Luxemburg

XXXII Dirk III “Hierosolomyta” van Holland x Othilde van de Noordmark

XXXI Floris I van Holland x Gertrudis van Saksen Billung

XXX Dirk V van Holland x Othildis (van Saksen?)

XXIX Floris II “de Vette” van Holland x N.N.

XXVIII Hadewich Florijsdr. van Holland x Hugo III van Voorne

XXVII Dirk I van Voorne x N.N. Unarchsdr. van Naaldwijk

XXVI Bartholomeus van Voorne x N.N.

XXV Hugo I van Naaldwijk x N.N. van Velsen

XXIV Hugo II van Naaldwijk x N.N.

XXIII Ermengaerd van Naaldwijk x Dirk van der Doortoge

XXII Beatrijs van der Doortoge x Wouter II van Egmond

XXI Margaretha van Egmond x Willem van der Duyn

XX N.N. Willemsdr. van der Duyn x Louris Jansz. van der Duyn

XIX Willem Lourisz. van der Duyn x Adelise N.N.

XVIII Jacob Willemsz. van der Duyn x Maritge N.N.

XVII Jannetje Jacobsdr. van der Duyn x Willem Pietersz. Biscop

XVI Pieter Willemsz. Biscop x Pietertge Hendricksdr.

XV Willem Pietersz. Biscop x Anne Adriaensdr.

XIV Pieter Willemsz. Biscop x Maritgen Cornelisdr.

XIII Grietje Pietersdr. Biscop x Christiaen van Noorden

XII Maertgen Christiaensdr. van Noorden x Sijbrant Huijbrechtsz. van Adrichem

XI Corstiaen Sijbrantse van Adrichem x Grietje Dircx Verschoor

X Dirk Corstiaense van Adrichem x Neeltje Jacobs Goede

IX Pieter Dirkse van Adrichem x Cornelia Pouwels de Mooije

VIII Paulus van Adrichem x Lena Kleijne

VII Pieter van Adrichem x Neeltje Ariensdr. Visser

VI Lena van Adrichem x Leendert Jansz. van der Sluis

V Jacob van der Sluis x Adriaantje van Kwawegen

IV Cornelis van der Sluis x Johanna van der Staaij

III Jannetje van der Sluis x Hendrik Elderson

II Johannes Elderson x Johannes Elderson

I Evert Johannes Hendrik Elderson



De database wordt beschermd door het auteursrecht ©opleid.info 2017
stuur bericht

    Hoofdpagina