Stop de inburgeringsplicht



Dovnload 107.04 Kb.
Datum24.08.2016
Grootte107.04 Kb.


Platform "Stop de inburgeringsplicht"

Postbus 901

7400 AX Deventer
website: www.stopdeinburgeringsplicht.nl

mail: info@stopdeinburgeringsplicht.nl

De Wet Inburgering moet van tafel!

Een kritische analyse van het voorstel voor de Wet Inburgering


Rapport ter aanbieding aan de fracties van de Tweede Kamer

d.d. 12 juni 2006

Inhoud

Inleiding 3


Hoofdstuk 1. Argumenten tegen de inburgeringsplicht 4
Hoofdstuk 2. Het manifest tegen de inburgeringsplicht 8
Bijlage: Ondertekenaars van het "Manifest tegen de inburgeringsplicht. 10

Voor kosteloze en vrijwillige taallessen"



Inleiding

Binnenkort gaat uw Kamer het kabinetsvoorstel voor de Wet Inburgering (WI) behandelen. Het kabinet wil deze wet, die ingrijpende gevolgen gaat hebben voor honderdduizenden burgers van Nederland, per 1 januari 2007 invoeren.


Samengevat komt de WI erop neer dat grote groepen burgers met een buitenlandse afkomst gedwongen zullen worden tot het volgen van inburgeringscursussen en het behalen van een examen binnen een bepaalde termijn, op eigen kosten en op straffe van boetes en verblijfsrechtelijke sancties.
Ter voorbereiding van de wetsbehandeling heeft uw Kamer het bedrijf BMC de opdracht gegeven om de uitvoeringsrisico’s van de WI in beeld te brengen. Op 16 mei 2006 heeft BMC de resultaten van zijn analyse, weergegeven in het rapport Risicoanalyse met betrekking tot de uitvoering van het voorstel voor de Wet Inburgering, aangeboden aan uw Kamer. Het rapport wijst met name op de risico’s op praktisch, juridisch en financieel vlak.
In het onderhavige rapport, De Wet Inburgering moet van tafel! Een kritische analyse van het voorstel voor de Wet Inburgering, willen wij, het platform "Stop de inburgeringsplicht", onze argumenten tegen de WI aan u voorleggen. Dit platform bestaat uit een tiental anti-racistische (zelf)organisaties en heeft al diverse acties tegen de WI op zijn naam staan. Onze argumenten zijn eerder verwoord in en gebaseerd op het door ons platform opgestelde "Manifest tegen de inburgeringsplicht. Voor kosteloze en vrijwillige taallessen" dat door ruim 1.800 individuen en 120 maatschappelijke organisaties is ondertekend. Dit manifest en een lijst met ondertekenaars (organisaties en individuen) kunt u verderop in dit rapport vinden. Deze informatie is ook na te lezen op onze website www.stopdeinburgeringsplicht.nl.
In het voorliggende rapport gaan wij niet inhoudelijk in op de analyse van BMC of mogelijk aanvullende uitvoeringsrisico’s. Onze analyse is een alternatieve analyse. Wij zijn namelijk van mening dat de WI nooit aangenomen en uitgevoerd mag worden. De WI moet compleet van tafel. Het platform "Stop de inburgeringsplicht" probeert alleen consequente en principiële anti-racistische kritiek op de inburgeringsdwang te formuleren, en geen argumenten te gebruiken die op termijn ingezet zouden kunnen worden bij de verfijning, perfectionering en uitbreiding van de inburgeringsplicht. Dat zijn in onze ogen argumenten die wijzen op technische tekortkomingen van het stelsel, argumenten die betrekking hebben op de gekozen doelgroep, die benadrukken dat gedwongen inburgering niet zal werken en geen goede resultaten zal afwerpen of die gericht zijn op een betere cursusinhoud.
Dit rapport bestaat uit twee hoofdstukken. In hoofdstuk 1 geven wij bondig onze argumenten tegen de WI en de inburgeringsplicht weer. In hoofdstuk 2 hebben wij het betreffende manifest opgenomen, met in de bijlagen de namen van de organisaties en personen die dit document hebben ondertekend.
Wij hopen dat u onze argumenten en zienswijze zult betrekken bij de beraadslagingen over de WI.
Platform "Stop de inburgeringsplicht"

Postbus 901

7400 AX Deventer

E info@stopdeinburgeringsplicht.nl

W www.stopdeinburgeringsplicht.nl
T 071-512 7619 (maandag t/m vrijdag 14.00-17.00 uur)


Hoofdstuk 1. Argumenten tegen de inburgeringsplicht

De inburgeringsplicht is nationalistisch
De inburgeringsplicht dwingt niet-westerse allochtonen om zich aan te passen aan “de Nederlandse cultuur”, die echter niet bestaat. Er bestaat wel een hele reeks conservatieve en liberale normen en waarden die de overheid wil opleggen aan allochtonen. Het gaat daarbij om een cultuur van arbeidsethos en consumentisme, van gezinsdenken, individualisme en eigen verantwoordelijkheid, en gehoorzaamheid aan de autoriteiten. Dat politici en bestuurders zo'n beschavingsoffensief nodig achten, geeft al aan dat veel inwoners van Nederland - allochtoon en autochtoon - er een heel andere levenshouding op na houden. In werkelijkheid bestaan er in elk land - ook in Nederland - vele zich continu ontwikkelende subculturen, en iedereen maakt in verschillende levensfasen deel uit van meerdere daarvan. Subculturen hangen meestal samen met maatschappelijke posities, en nauwelijks met nationaliteiten. Zo zullen bijvoorbeeld twee arbeiders uit verschillende landen veel meer met elkaar gemeen hebben dan elk van hen met zijn eigen baas.
"De Nederlandse cultuur" zou superieur zijn aan die van niet-westerse landen. Door problemen, zoals bijvoorbeeld religieus fanatisme, vrouwenonderdrukking en antisemitisme, eenzijdig aan andere culturen te koppelen, probeert men "de Nederlandse cultuur" er goed vanaf te laten komen. Maar met de Nederlandse driekleur in de hand zijn juist altijd vrouwenonderdrukking, kolonialisme, slavernij, racisme en uitbuiting rechtgepraat. De Nederlandse geschiedenis is er echter ook een van verzet daartegen.
De inburgeringsplicht is racistisch

De inburgeringsplicht geldt specifiek voor niet-westerse allochtonen tussen de 16 en 65 jaar met een verblijfsvergunning en voor bepaalde groepen genaturaliseerde Nederlanders in die leeftijdscategorie. Het voorstel voor een inburgeringsplicht getuigt niet van een kabinet dat zijn burgers gelijk wil behandelen. Immers, ook onder autochtonen bestaan omvangrijke lagen die onvoldoende (kunnen) participeren in de samenleving. Onderzoek heeft aangetoond dat 10% van de volwassen autochtonen functioneel analfabeet is. Middels grootscheepse campagnes probeert het kabinet deze groep weer in de schoolbanken te krijgen, op vrijwillige basis en zonder kosten voor de deelnemers. Datzelfde kabinet wil oudkomers, die gewone burgers zijn van dit land, echter via wetgeving dwingen tot deelname aan inburgeringscursussen die ze ook nog eens zelf moeten bekostigen.

Wij vinden het zeer verontrustend dat deelname aan en succesvolle afronding van inburgeringscursussen gezien kunnen gaan worden als een voorwaarde om te mogen participeren in de samenleving. Met deze plannen draagt het kabinet bij aan de totstandkoming van een legitimatie voor openlijke discriminatie. Het is bijvoorbeeld goed denkbaar dat werkgevers sollicitanten met een buitenlandse afkomst gaan afwijzen op grond van het feit dat zij hun inburgeringsexamen (nog) niet hebben gehaald.
De inburgeringsplicht is onredelijk

De voormalige gastarbeiders uit Marokko, Turkije en andere niet-westerse landen en hun kinderen, de zogenaamde tweede generatie, hebben een groot aandeel in de opbouw van de welvaart van onze samenleving. Op uitnodiging van Nederland hebben zij zich hier gevestigd en hard gewerkt aan de ontwikkeling van dit land, onder erbarmelijke omstandigheden en vooral in de sectoren met de zwaarste en smerigste banen. Decennialang heeft de overheid geen oog gehad voor de situatie van deze immigranten en onvoldoende gezorgd voor mogelijkheden om de taal te leren en te participeren: 'Werken, werken, en nog eens werken' was de boodschap.

Nu worden deze oudkomers, vaak mensen op leeftijd, als het aan het kabinet ligt geconfronteerd met een inburgeringsplicht. Oudkomers worden wettelijk verplicht om op eigen kosten de Nederlandse taal te leren. Ook moeten zij binnen vijf jaar een examen halen en daarmee aantonen de taal voldoende te beheersen. Lukt dit niet binnen deze termijn, dan dreigt een bestuurlijke boete. Dat is volgens ons werkelijk stank voor dank!

Overigens kunnen bepaalde groepen, zoals uitkeringsgerechtigden, in de plannen van het kabinet ‘volstaan’ met het betalen van een eigen bijdrage voor hun inburgeringstraject, maar de overige verplichtingen blijven ook voor deze groepen gelden.



De inburgeringsplicht is overbodig

De inburgeringsplicht is overbodig. Dat is nog een reden waarom dit voorstel onmiddellijk van tafel moet. Al jarenlang bestaan er in de grote steden wachtlijsten voor Nederlands taalonderwijs die aantonen dat de vraag naar taalonderricht groter is dan het aanbod. Waarom oudkomers bij wet dwingen tot inburgering als de belangstelling ervoor zo groot is? Zo groot zelfs dat de overheid de vraag niet aankan.




De inburgeringsplicht zal de schuldenproblematiek doen toenemen

Beslist niet onbelangrijk: de inburgeringsplicht brengt zware financiële lasten met zich mee voor oudkomers. Als het aan het kabinet ligt moeten zij de zeer hoge kosten van een inburgeringstraject (ongeveer € 6.000,-) zelf betalen, eventueel via een lening. Een deel van de gemaakte kosten (maximaal € 3.000,-) kan weliswaar teruggekregen worden wanneer de inburgeraar het examen binnen drie jaar haalt, maar dit neemt niet weg dat dit stelsel hoe dan ook een onacceptabele aanslag betekent op de portemonnee van een kwetsbare groep mensen met een toch al geringe draagkracht en een relatief hoge mate van schuldenproblematiek, en daarmee leidt tot een cumulatie van financiële problemen.


Sommige groepen inburgeraars krijgen een cursusaanbod van de gemeente. Zij kunnen ‘volstaan’ met het betalen van een eigen bijdrage van € 270,-. Veel mensen kunnen echter ook dit bedrag niet zomaar missen.

De inburgeringsplicht is vrouwonvriendelijk
Vaak wordt gesteld dat de inburgeringsplicht goed zal uitpakken voor niet-westerse allochtone vrouwen die anders van hun echtgenoten niet naar een inburgeringscursus mogen. Dat argument wordt er met de haren bijgesleept. Zulke vrouwenonderdrukking komt namelijk in zowel allochtone als autochtone kringen voor. Het is racistisch om dan een dwangmiddel in te zetten dat uitsluitend niet-westerse allochtonen treft. Zulk beleid staat in een lange paternalistische traditie. Al in de koloniale tijd beweerde de Nederlandse staat beschaving te brengen in Indonesië door bevrijding van de vrouwen uit de handen van hun gewelddadige mannen. Dat destijds vrouwen in Nederland ook nog zwaar werden achtergesteld - zeker binnen het huwelijk -, lieten de koloniale overheersers buiten beschouwing.

Werkelijke emancipatie kan helemaal niet via overheidsdwang tot stand komen, maar slechts via strijd van onderop. Dat sommige niet-westerse allochtone vrouwen niet naar taalles gaan zou daarbij wel eens veel minder veroorzaakt kunnen worden door hun echtgenoten dan door de materiële omstandigheden waaronder ze moeten leven. Misschien zijn veel van de vrouwen moe van het zware en slecht betaalde werk dat ze naast hun huishouden moeten doen om het hoofd boven water te houden. Misschien is er geen goede en betaalbare kinderopvang. Misschien zijn de taallessen te ver weg. Wie deze vrouwen werkelijk wil steunen moet daar eveneens iets aan verbeteren. Daarbij zou dwang uitoefenen op vrouwen die mogelijk ook al onder druk van hun man staan, hun positie nog verder kunnen verslechteren en hun zelfvertrouwen nog kunnen verminderen.


De WI is veel minder positief voor vrouwen dan wordt gesteld. De wet is eerder vrouwonvriendelijk. Huwelijksmigranten krijgen in deze wet namelijk geen zelfstandige verblijfsvergunning zolang zij het inburgeringsexamen niet hebben behaald. Dat maakt vrouwen zeker niet onafhankelijker.
De inburgeringsplicht gaat religieus fundamentalisme niet tegen
Religieus fundamentalisme moet bestreden worden, zowel onder allochtonen als onder autochtonen. Maar dat kan alleen via een linkse en feministische bevrijdingsstrijd van onderop, en via solidariteit met progressieve bewegingen die door fundamentalisten worden onderdrukt. De Nederlandse overheid lijkt weinig moeite te hebben met het christenfundamentalisme, want met het wapen van de inburgering richt men zich uitsluitend tegen moslims. In feite is bestrijding van het terrorisme er met de haren bijgesleept en is het geen serieus doel van de inburgering. Bij velen, ook bij de overheid, is het bekend dat inburgeringscursussen nauwelijks invloed zullen hebben op moslimfundamentalisten. Het zijn meestal geen nieuwkomers en ze zijn over het algemeen al prima bekend met wat men "de Nederlandse cultuur" noemt. Een inburgeringscursus zal hen daarbij ook nauwelijks van hun politieke geloof afbrengen. Niet zozeer de inhoud van de cursussen zal blijven hangen, maar vooral het paternalisme van het gehele inburgeringsprogramma. Het stellen van inburgeringsvoorwaarden om er werkelijk bij te mogen horen, zal hen nog meer het gevoel geven niet welkom te zijn.
De activiteiten van de IB-Groep bij de uitvoering van de inburgeringsplicht zullen leiden tot stigmatisering
De IB-Groep gaat een landelijke databank aanleggen met daarin zowat alle niet-westerse allochtonen (het Bestand Potentiële Inburgeringsplichtigen) waarmee gemeenten inburgeringsplichtigen kunnen opsporen. Daarnaast gaat de IB-Groep ook een gigantische databank opzetten waarin men voor de gemeenten de vorderingen van alle inburgeraars gaat bijhouden (het Informatiesysteem Inburgering). Via deze computersystemen worden hele groepen inwoners van Nederland gebrandmerkt als personen die nog niet volwaardig kunnen deelnemen aan de samenleving, als een soort tweederangsburgers die hun lesje integratie nog niet hebben geleerd.
Nederlands leren en participeren is ook zonder dwang mogelijk
De kwestie van het Nederlands spreken is sinds enige jaren ten onrechte volledig opgeklopt. Politici en opiniemakers doen tegenwoordig alsof de slechte maatschappelijke positie van niet-westerse allochtonen veroorzaakt wordt doordat ze de taal niet goed zouden kunnen spreken. Racisme en uitbuiting worden niet meer genoemd, laat staan bestreden. Zo krijgen de niet-westerse allochtonen zelf de schuld van hun achtergestelde positie.

Wanneer het kabinet het heeft over participatie in de samenleving wordt in feite participatie op de arbeidsmarkt bedoeld. Want genaturaliseerde allochtonen met een baan hoeven volgens de WI niet in te burgeren. Participatie zou echter veel progressiever uitgelegd moeten worden. Het is inderdaad handig als mensen elkaar onderling kunnen verstaan, maar dan vooral ook om samen een vuist te kunnen maken voor gelijke rechten en niet tegen elkaar uitgespeeld te kunnen worden. Samen strijden is de beste integratie. En aangezien hier het meest Nederlands gesproken wordt, is het wel erg belangrijk om die taal te leren. Daarom zou de overheid voor voldoende goede, kosteloze en vrijwillige taalcursussen moeten zorgen. Participatie betekent verder ook een einde aan de segregatie via zwarte scholen en arme wijken, en een einde aan het racisme op de arbeidsmarkt, maar daar wordt nauwelijks over gesproken.


De inburgeringsplicht maakt Nederland minder leefbaar voor (allochtone) burgers

De kabinetsplannen voor een inburgeringsplicht vormen de meest omvangrijke en meest verstrekkende aanval op de rechten en positie van migranten in veertig jaar tijd. De WI vormt samen met andere ingrepen een totaalpakket van maatregelen gericht tegen de rechten en verworvenheden van etnische minderheden. Zo zijn naast het wetsvoorstel voor de invoering van de inburgeringsplicht de leges voor verblijfsvergunningen drastisch verhoogd, is de identificatieplicht uitgebreid en is met de invoering van de Wet Inburgering Buitenland het recht op gezinsleven ernstig ingeperkt. Het is juist deze opeenstapeling van maatregelen, gecombineerd met een migrantvijandig klimaat, die Nederland steeds minder leefbaar maakt voor allochtonen en op zorgwekkende wijze het gevoel van ‘wij en zij’ versterkt.



Hoofdstuk 2. Het manifest tegen de inburgeringsplicht

Onderstaand manifest, dat is opgesteld door het platform "Stop de inburgeringsplicht", is door 120 maatschappelijke organisaties en ruim 1.800 individuen ondertekend. Onder de organisaties bevinden zich onder meer migrantenverenigingen, vrouwen- en jongerenorganisaties, anti-racistische groepen, politieke partijen en gemeenteraadsfracties. De individuen die het manifest steunen, vormen eveneens een zeer diverse groep: mannen en vrouwen, bekende Nederlanders en minder bekende Nederlanders, jong en oud, allochtoon en autochtoon uit heel het land. Een volledige weergave van deze organisaties en individuen is opgenomen in de bijlage.


Manifest tegen de inburgeringsplicht

Voor kosteloze en vrijwillige taallessen

Vanuit het perspectief van migranten en hun nakomelingen begint het beleid van het kabinet-Balkenende steeds zorgwekkendere vormen aan te nemen. Met minister Verdonk in de voorste linie voert dit kabinet de ene aanval na de andere uit op de rechten en verworvenheden van etnische minderheden. De inburgeringsplicht die zij wil invoeren voor oudkomers - migranten die al langere tijd in Nederland wonen - is daarvan de meest ingrijpende en onredelijke. In dit manifest willen wij, ondergetekende maatschappelijke organisaties en individuen die zich zorgen maken over de toon en inhoud van het kabinetsbeleid, ons afkeuren uitspreken over deze plannen voor een op dwang gebaseerd inburgeringsstelsel.

De voormalige gastarbeiders uit Marokko, Turkije en andere niet-westerse landen en hun kinderen, de zogenaamde tweede generatie, hebben een groot aandeel in de opbouw van de welvaart van onze samenleving. Op uitnodiging van Nederland hebben zij zich hier gevestigd en keihard gewerkt aan de ontwikkeling van dit land, onder erbarmelijke omstandigheden en vooral in de sectoren met de zwaarste en smerigste banen. Decennialang heeft de overheid geen oog gehad voor de situatie van deze immigranten en onvoldoende gezorgd voor mogelijkheden om de taal te leren en te participeren: 'Werken, werken, en nog eens werken' was de boodschap.

Nu worden deze oudkomers, vaak mensen op leeftijd, als het aan het kabinet ligt geconfronteerd met een inburgeringsplicht. Dit houdt in dat oudkomers wettelijk worden verplicht om op eigen kosten de Nederlandse taal te leren. Ook moeten zij binnen vijf jaar een examen halen en daarmee aantonen de taal voldoende te beheersen. Lukt dit niet binnen deze termijn, dan dreigt een bestuurlijke boete. Dat is volgens ons werkelijk stank voor dank!

Overigens kunnen bepaalde groepen, zoals uitkeringsgerechtigden, in de plannen van het kabinet volstaan met het betalen van een eigen bijdrage voor hun inburgeringstraject, maar de overige verplichtingen blijven ook voor deze groepen gelden.

Discriminatie
Wij vinden de inburgeringsplicht discriminerend. De plicht geldt specifiek voor allochtonen tussen de 16 en 65 jaar die op basis van een verblijfsvergunning in Nederland wonen of zijn genaturaliseerd tot Nederlander en niet gedurende acht jaar van de leerplichtige leeftijd in Nederland hebben gewoond. Het voorstel voor een inburgeringsplicht getuigt naar onze mening niet van een kabinet dat zijn burgers gelijk wil behandelen. Immers, ook onder autochtonen bestaan omvangrijke lagen die onvoldoende (kunnen) participeren in de samenleving. Onderzoek heeft aangetoond dat 10% van de volwassen autochtonen functioneel analfabeet is. Middels grootscheepse campagnes probeert het kabinet deze groep weer in de schoolbanken te krijgen, op vrijwillige basis en zonder kosten voor de deelnemers. Datzelfde kabinet wil oudkomers, die gewone burgers zijn van dit land, echter via wetgeving dwingen tot deelname aan inburgeringscursussen die ze ook nog eens zelf moeten bekostigen.

Wij vinden het zeer verontrustend dat deelname aan en succesvolle afronding van inburgeringscursussen gezien kunnen gaan worden als een voorwaarde om te mogen participeren in de samenleving. Met deze plannen draagt het kabinet bij aan de totstandkoming van een legitimatie voor openlijke discriminatie. Het is bijvoorbeeld goed denkbaar dat werkgevers sollicitanten met een buitenlandse afkomst gaan afwijzen op grond van het feit dat zij hun inburgeringsexamen (nog) niet hebben gehaald.

Ook is de inburgeringsplicht in onze ogen overbodig. Dat is nog een reden waarom dit voorstel onmiddellijk van tafel moet. Al jarenlang bestaan er in de grote steden wachtlijsten voor Nederlands taalonderwijs die aantonen dat de vraag naar taalonderricht groter is dan het aanbod. Waarom oudkomers bij wet dwingen tot inburgering als de belangstelling ervoor zo groot is? Zo groot zelfs dat de overheid de vraag niet aankan.

En beslist niet onbelangrijk: de inburgeringsplicht brengt zware financiële lasten met zich mee voor oudkomers. Als het aan het kabinet ligt moeten zij de zeer hoge kosten van een inburgeringstraject (ongeveer € 5.000) zelf betalen, eventueel via een lening. Een deel van de gemaakte kosten kan weliswaar teruggekregen worden wanneer de oudkomer het examen binnen drie jaar haalt, maar dit neemt niet weg dat dit stelsel hoe dan ook een onacceptabele aanslag betekent op de portemonnee van een kwetsbare groep mensen met een toch al geringe draagkracht en een relatief hoge mate van schuldenproblematiek, en daarmee leidt tot een cumulatie van financiële problemen.



Voor vrijwillige en kosteloze taallessen
De kabinetsplannen voor een inburgeringsplicht vormen de meest omvangrijke en meest verstrekkende aanval op het evenwicht tussen rechten en plichten van migranten in veertig jaar tijd. Daarom roepen wij eenieder, 'allochtoon' en 'autochtoon', op om zowel landelijk als lokaal initiatieven te ontplooien teneinde te protesteren tegen deze kabinetsvoorstellen. Het is belangrijk om nu te strijden tegen dwang en discriminatie. Een bijzondere verantwoordelijkheid is daarbij weggelegd voor zelforganisaties. Nú moeten zelforganisaties hun rol als belangenbehartigers waarmaken, zowel middels voorlichting van hun achterbannen als door middel van het mede opzetten van protestacties.

Wij willen benadrukken dat wij beslist niet tegen taallessen zijn. De Nederlandse taal is in onze visie een belangrijk instrument om daadwerkelijke maatschappelijke participatie door migranten mogelijk te maken. Echter, om redenen die wij hierboven hebben omschreven, keren wij ons tegen een stelsel dat gebaseerd is op discriminerende aannames, dwang, sancties en hoge kosten voor deelnemers. Wij pleiten voor een fatsoenlijk beleid, dat wil zeggen voor kwantitatief en kwalitatief voldoende, kosteloze en vrijwillig volgbare taalcursussen.




Bijlage: Ondertekenaars van het "Manifest tegen de inburgeringsplicht. Voor kosteloze en vrijwillige taallessen"

Het manifest is ondertekend door de volgende organisaties:





Organisatie

Plaats

AKSI

Deventer

Algemene Belangenvereniging Turkse Werknemers (ABTW)

Deventer

Democratische Vereniging van de Turkse gemeenschap in Oss (ODTD)

Oss

Democratische Volksvereniging (DHD)

Nijmegen

De Fabel van de Illegaal

Leiden

Euro-Mediterraan Centrum Migratie en Ontwikkeling (Emcemo)

Amsterdam

Federatie van Democratische Verenigingen van Arbeiders uit Turkije in Nederland (DIDF)

Amsterdam

Federatie van Turkse Democratische Verenigingen in Twente (FTDVT)

Enschede

Komitee Marokkaanse Arbeiders Nederland (KMAN)

Amsterdam

Marokkaans Initiatief

Amsterdam

Samenwerkende Democratische Organisaties (SDO)

Enschede

Stedelijke Marokkaanse Raad (SMR)

Amsterdam

Stichting Aknarij

Amsterdam

Stichting Buitenlandse Partner

Den Haag

Stichting Gökkuşağı

Nijmegen

Stichting Yanyana

Amsterdam

Werkgroep Vluchtelingen Vrij (WVV)

Groningen

Press4all

Franeker

Stichting Al Dawa Al Islamia

Utrecht

Stichting El Moslimen El Matakhine

Zeist

Stichting Milli Görüş Utrecht

Utrecht

Stichting Islamitisch Onderwijs Utrecht (SIOU)

Utrecht

Democratische Vereniging van Arbeiders uit Turkije in Oldenzaal (OTDIB)

Oldenzaal

Multicultural Student Union Mosaic

Eindhoven

Marokkaans Comité Kruiskamp

Den Bosch

Vluchtelingenwerk Den Bosch

Den Bosch

Stichting Marokkaans Activiteiten Centrum

Venlo

Turkse Vrouwenvereniging Eindhoven (ETKB)

Eindhoven

Alevitische Cultuur en Solidariteitsvereniging

Huizen

Stichting Alevitische Cemevi

Huizen

Alevitische Bektasi Culturele Vereniging Hilversum

Hilversum

Stichting Marokkaanse Ouderen Nijmegen

Nijmegen

Stichting Contactgroep Allochtonen

Helmond

Flexmens Magazine

Amsterdam

Werkgroep Avenir

Haarlem

Marokkaanse Vrouwen Vereniging Nederland

Amsterdam

Samen Tegen Racisme

Amsterdam

AFA-Nijmegen

Nijmegen

Stichting Turkse Kunst en Kultuur

Den Haag

Stichting Turks Cultureel Centrum Leidschendam

Leidschendam

Werkgroep Vluchtalarm Maastricht

Maastricht

Stichting Turkse Ouderen Nijmegen

Nijmegen

Stichting Hittiten Natuurschoon Millennium

Oss

Stichting Asielvragers Groningen

Groningen

Arabische Oudercommissie Amsterdam

Amsterdam

GroenLinks Arnhem

Arnhem

Stichting Duurzame Ontwikkeling en Solidariteit

Amsterdam

Internationaal Cultureel Ontmoetingscentrum

Arnhem

GroenLinks gemeenteraadsfractie Oss

Oss

ROOD, jongeren in de SP

Rotterdam

3C Uitgeverij

Velp (Gld.)

Federatie van Arbeiders uit Turkije in Nederland (HTIF)

Schiedam

Nieuwe Democratische Jeugd (YDG)

Duisburg

Widad – Vlaanderen

Roeselare (B)

Platform Buitenlanders Rijnmond

Rotterdam

Muzikaal Poëtisch trio Trias Politica

Spijkenisse

Almawadda/buurtvaders

Amsterdam

Stichting Avanço

Rotterdam

Kleintje Muurkrant

Den Bosch

PRIME

Den Haag

Arbeidersunie Oss (EBO)

Oss

Nijmeegse Alevietenvereniging (NAD)

Nijmegen

Stichting Hertogenwijk

Tiel

Stichting Ser – Ak

Nijmegen

Turkse Islamitische Culturele Vereniging

Tilburg

Akorense Vereniging Nederland

Amsterdam

SEVA

Den Haag

Platform Allemaal Anders, Allemaal Gelijk

Amsterdam

Stichting UNITED for Intercultural Action - European network against nationalism, racism, fascism

Amsterdam

Ö.D.K. Özgürlük Dayanışma Koordinasyonu

Amsterdam

Turkse Jongeren Vereniging DIYALOG

Den Bosch

Socialistische organisatie Offensief

Amsterdam

AmsterdamAnders/De Groenen

Amsterdam

Buro Rehber

Deventer

Talent Arbeidsmarktburo

Arnhem

Stichting Turkse Gemeenschap Tilburg

Tilburg

Stichting Bayanihan - Filippijnse Vrouwen Centrum

Utrecht

Landelijk Steunpunt Fiets

Tilburg

Steungroep Wessam

Amsterdam

Werkgroep Turkse Ouderen

Enschede

Stichting Allochtone Ouderen Almelo (SAOA)

Almelo

Koerdische Studentenvereniging

Nijmegen

Centrum Buitenlandse Vrouwen (CBV)

Tilburg

Politiek Infocentrum Wageningen

Wageningen

ASKV Steunpunt Vluchtelingen

Amsterdam

Internationale Socialisten (IS)

Amsterdam

Commission for Filipino Migrant Workers

Amsterdam

Stichting Turkse Ouderen

Deventer

Turks-Nederlandse Mensenrechtenvereniging (TUHID)

Rotterdam

Nederlands - Filippijnse Solidariteitsbeweging

Amsterdam

Biseng Coordination & Roja Medya Actiegroep

Den Haag

Stichting Centrum Pakistaanse Gemeenschap in Nederland

Amsterdam

Werkplaats Linkse Analyse Biopolitiek

Wageningen

GroenLinks Nijmegen

Nijmegen

Amsterdams Comité Witte Illegalen

Amsterdam

Iraanse Studenten Associatie - Holland

Amsterdam

Galip Tiyazro Produktie

Rotterdam

Socialistische Partij

Rotterdam

GroenLinks gemeenteraadsfractie Spijkenisse

Spijkenisse

Turkse Arbeidersvereniging in Nederland (HTIB)

Amsterdam

Socialistische Alternatieve Politiek (SAP)

Rotterdam

Stichting Searchweb

Amsterdam

Advocatenkantoor Dogan

Oosterhout (Gld.)

Vereniging Brong Kyempem

Den Haag

Anti Interventie Komitee

Den Haag

Stichting het Inter-lokaal

Nijmegen

Haags Vredesplatform

Den Haag

Internationaal Vrouwencentrum (IVC)

Oss

Onbegrensd

Arnhem

Marte Nostro

Arnhem

Stichting Minority’s

Amsterdam

Stichting Irshad

Ede

Vluchtelingenwerk Vught

Vught

Allochtonen Weblog

Amsterdam

Stichting Noemidia

Venlo

Stichting Anoual

Westland

Advies, Onderzoek en Migratievraagstukken (AOM)

Haarlem

GroenLinks Tweede-Kamerfractie

Den Haag

Deeez!

Amersfoort

Limburgse Islamitische Raad

Sittard

Kopieën van de lijsten met individuele ondertekenaars van het manifest worden op 12 juni 2006 aan de Tweede Kamer aangeboden.






De database wordt beschermd door het auteursrecht ©opleid.info 2017
stuur bericht

    Hoofdpagina