Studentenkerk herdenking overledenen op 2 november 2001



Dovnload 74.46 Kb.
Datum23.07.2016
Grootte74.46 Kb.




Studentenkerk herdenking overledenen op 2 november 2001
Thema: Dichtbij: liefde...
Liefde gaat er altijd van uit,

dat het woord een oor vindt,

ook als er geen antwoord meer is.

Zij gaat er van uit,

dat de hand een hand voelt,

ook als dat nergens uit blijkt...


Spoedig zullen wij allen sterven

elke gedachtenis

zal dan van de aarde verdwenen zijn,

en wij zelf zullen een kort ogenblik

worden geliefd en daarna vergeten.

Maar de liefde zal genoeg geweest zijn!


Er is een land van de levenden

en een land van de doden,

en de brug tussen hen is de liefde -

het enig blijvende, de enige zin.


J. Zink

Muziek

The Italian Lauda - Huelgas ensemble o.l.v P. Nevel

Alexander Demophon Venetus: Volgi gli ochi, o madre pia 5.24
Welkom
De mens, kostbaar in Gods ogen. Zo willen wij vandaag onze geliefde doden gedenken, in het bijzonder hen die het afgelopen jaar door de dood van ons gescheiden zijn.

Welkom iedereen. We willen vandaag opnieuw hun namen noemen en met hen vele andere namen van mensen die nog zo leven in ons hart, maar die niet meer tastbaar in ons midden zijn

De mens is kostbaar in Gods ogen, dat belijden we hier met elkaar, hoewel we misschien soms moeite hebben om ons een voorstelling daarvan te maken.
LICHT
We steken de paaskaars aan
Gebed:
Stilte
Lezing: uit het boek Job (14)
Job nam het woord en zei:

'De mens, uit een vrouw geboren en kort van levensdagen

tot zijn nek vervuld van ongedurigheid,

ontkiemt en verwelkt als een bloem,

is vluchtig en vergankelijk als een schaduw.

Voor een boom bijvoorbeeld is er hoop;

wordt hij omgehakt, dan kan hij opnieuw gaan groeien

dan zijn er altijd zijn scheuten nog.

Wordt zijn wortel te oud in de grond

sterft zijn stem in het mul,

dan nog schiet hij uit als hij water ruikt,

ontwikkelt als rijshout een stel twijgen

Sterft een mens daarentegen,

dan is de kracht eruit;

komt die aan zijn eind - waar is hij gebleven'?


muziek

Anthony Holborne, the Tears of the Muses

2. Galliard: the Tears of the Muses 2.07
NAMEN
Wij noemen de namen van de overleden

Van onze universiteit die afgelopen jaar zijn overleden

En steken voor hen een kaars aan
Graag nodig ik u uit als u dat wilt

Om naar voren te komen en een licht te onsteken
Muziek

Anthony Holborne, the Tears of the Muses

22. Pavane: The funerals 4.11

LEVEN
Wierook
Gebeden - voorbeden
Onze Vader
muziek

The Italian Lauda - Huelgas ensemble o.l.v P. Nevel

Anonymus: Alma che scraca dal corporea velo 4.48

Studentenkerk herdenking overledenen op 4 november 2002
Im Spätrot

 

Im Spätrot schlafen die Namen:



einen

weckt deine Nacht

und führt ihn, mit weissen Stäben entlang-

tastend am Südwall des Herzens,

unter die Pinien:

eine, von menschlichem Wuchs,

schreitet zur Töpferstadt hin,

wo der Regen einkehrt als Freund

einer Meeresstunde.

Im Blau


spricht sie ein schattenverheissendes Baumwort,

und deiner Liebe Namen

zählt seine Silben hinzu.

 

Paul Celan


AVOND
Thema: ACHTERGELATEN
ACHTERGELATEN

in een onbewoonbare wereld

rinkelend van kleuren

en geluiden

waar de dag te licht is

en geen nacht donker genoeg

om het verborgen tumult

te bedaren.


In alle straten, alle kamers

blijf ik je zoeken.

Tussen ontelbare mensen

vind ik je

nergens.
Verlos mij

uit dit luchtledig.

Laat mij toe tot de aarde

die je bedekt.

Dicht bij je wil ik slapen

en tot stof vergaan.


Hanny Michaelis
Muziek Joris Gilberts
Welkom
LICHT
Stilte
Lezing: Psalm 19,1-5
Voor de leider van de muzikanten.

Een zangstuk op naam van David.


De hemel ontvouwt de glorie van God;

het uitspansel zegt: `Ik kom uit zijn handen.'

Elke dag opnieuw wordt dat verkondigd,

elke nacht opnieuw wordt dat gefluisterd,

zonder tong of taal,

geen stem laat zich horen;

en toch klinkt de boodschap over heel de aarde,

reikt dat getuigenis tot het einde van de wereld.



muziek Joris Gilberts
NAMEN
Wij noemen de namen van de overleden

Van onze universiteit die afgelopen jaar zijn overleden

En steken voor hen een kaars aan
Graag nodig ik u uit als u dat wilt

Om naar voren te komen en een licht te onsteken
Muziek Codex Calixtus –miracles of Santiago
OCHTEND
Wierook
TOEN ik dacht

dat je was weggegaan

en mij zonder leeftocht

alleen had gelaten

in een verdroogde steppe,

heb ik mij vergist.


Nu weet ik dat je mij

hebt uitgekozen

om je voorgoed te herbergen

veilig besloten in

mijn duisternis
Wanneer ik mij aandachtig

over mezelf heenbuig,

ontmoet ik je oogopslag

helder en diep als water

en je glimlach overrompelt mij

met de ernstige vreugde

van vroeger.
Dat is genoeg

voor een heel leven.

Hanny Michaelis
Slotwoord
Muziek Joris Gilberts
Du merkst nicht

Du spürst nicht

Dass der Schnee der Jahre

In dein Haar fällt

Und merkst nicht

Wie die Sonne

Deinen Weg verbrennt

 

Im Licht



Schwimmst du hinaus ins Meer

Verstehst dich mit Delphinen

Und merkst nicht

Dass das Wasser finster wird

 

Kommst zurück zur Erde



Die du liebst

Und merkst nicht dass sie

Weggewandert ist

Und du an ihrem Rand stehst

 

Du steigst hinauf



Zum schneebestirnten Gipfel

Bewunderst das Panorama

Unten das grüne Tal

Und merkst nicht

Dass ein Grab geschaufelt wird

Rose Ausländer


Studentenkerk herdenking overledenen op 3 november 2003
NIET BANG VOOR DE DOOD
Ik ben niet bang meer voor de dood,

ik ken heel goed

de donkere, stille gang

die naar het leven voert.


Ik ben bang voor een leven

dat niet op staat uit de dood,

een leven

met verkrampte handen

en stroeve, stijve leden.
Ik ben bang voor mijn eigen angst,

maar meer nog voor de angst van anderen

die niet weten waarheen te gaan,

ze lopen achter elkaar aan en klampen zich vast

aan wat voor hen het leven is,

terwijl wij weten dat het de dood is.


Ik leef iedere dag om de dood te doen sterven,

Ik sterf iedere dag om het leven voort te brengen,

en in deze dood van de dood

sterf ik duizend malen

en verrijs ik telkens weer.

vanuit de liefde,

bron van hoop

voor mijn volk.


Julia Esquivel

Muziek Joris Gilberts
Welkom
Ik zag in mijn dromen

de doden staan voor Gods troon,

groten en kleinen.

En de boeken werden geopend,

het boek van het leven ging open. (Openbaring 20)
Ik zag de doden uit ons midden:

een man oud van dagen,

een vrouw na jaren van ziekte,

een kind weggerukt onverhoeds,

een jongere te vroeg gegaan.

Ik zag onze doden staan voor de troon.


LICHT
Wij onsteken het licht van de paaskaars

Symbool van onze hoop
Gebed
Heer, onze God, wij komen tot u

en ons hart is verdeeld:

wij geloven in uw macht over dood en leven

en wij zijn verslagen over wat de dood teweeg bracht,

wij zijn dankbaar voor wat ons gegeven

werd en wij zijn verbijsterd om wat ons ontnomen is;

wij willen proberen te aanvaarden wat ons overkwam

en wij zijn opstandig tegen wat inbreuk maakt op ons geluk.

Wij roepen u aan, Heer onze God: houd ons vast,

richt ons op, voeg ons hart tezamen

in de gedachtenis van uw goedheid,

in de verwachting van uw toekomst -


Vertroost nu, o Heer, in de stilte

het hart van ieder

die tot u toevlucht neemt,

en verhoor elk gebed,

dat in geloof tot u wordt gericht.
Stilte voor persoonlijk gebed
Stilte
Woord Psalm 23 :De Heer is mijn herder.
Omdat de Heer mijn herder is,

mijn hoeder,

daarom zal ik nooit iets tekort komen.

Hij immers zorgt voor een plek

om te rusten,

aan de oevers van zeeën en meren,

daar waar stilte is en bezinning.

Daar leef ik op,

daar vat ik moed om verder te gaan

op wegen die ik ken.

Hij is mijn herder;

hij gaat voorop,

in zijn naam durf ik volgen,

ongeacht waarheen de weg met hem voert.

In zijn nabijheid schrikt de dood mij niet af.

Ik weet mij bij hem

en waarvoor zou ik dan bang zijn?

Hij geeft mij een plaats aan zijn tafel

en het ongelofelijke wordt waar:

hij verzorgt mij van het begin tot het einde,

hij vult mijn beker telkens tot de rand.

Hij is mijn herder,

geluk en bijstand omringen mij

al mijn dagen.

En mocht ik ooit de weg bijster raken,

hij blijft mij behoeden altijd.


Omdat de Heer mijn herder is, mijn hoeder,

daarom zal ik nooit iets tekort komen.


muziek Joris Gilberts
NAMEN
Wij noemen de namen van de overleden

Van onze universiteit die afgelopen jaar zijn overleden

En steken voor hen een kaars aan
Graag nodig ik u uit als u dat wilt

Om naar voren te komen en een licht te onsteken
Muziek Faure Cantique 5.21
Slotgebed
Wij danken u, Heer,

voor het leven van onze broeders en zusters

die wij vandaag gedenken voor uw aangezicht.

Voor alle goede gaven,

waarmee Gij hen hebt gezegend,

voor alles wat wij in hen ontvingen

aan liefde en vreugde, zorg en raad, troost en hulpvaardigheid.

Laat niets verloren gaan

van hetgeen zij ons nalieten

aan hoop en verwachting.

Dat zij in alles waarin zij waarlijk mens waren

tot ons moge blijven spreken.


Wegzending
Muziek Joris Gilberts
Studentenkerk herdenking overledenen op 1 november 2004
thema: gedragen door onzichtbare handen
Muziek Montserat Fiqueras –Sefardisch lied
IK zou GRAAG SLAPEN

Ik zou graag slapen deze nacht

Nu jij dood ligt, slapen,

slapen, slapen terzijde

van jouw volkomen slaap

om te zien of ik je zo

bereiken kan!
Slapen, een morgenstond in de avond

bron van de rivier, slapen;

twee dagen die samen opgaan

in het niets, twee stromen

die aan het eind samenvloeien;

twee eenheden alsof het één is

tweemaal niets alsof het niets is.
Ik zou zo graag je dood verslapen.
Juan Ramón Jiménez
Welkom
LICHT
Wij onsteken het licht van de paaskaars

Symbool van onze hoop
Gebed
Stilte
IN MEI
Toen ik bij dageraad door het woud wandelde,

in mei, vroeg ik me af waar jullie waren,

zielen van de doden. Waar zijn jullie, jonge

vermisten, waar zijn jullie,

de volledig veranderden?

In het bos heerste grote stilte,

en ik hoorde de groene bladeren dromen,

ik hoorde de droom van de schors waaruit boten,

schepen en zeilen zullen ontstaan.

Dan, langzaam, begonnen de vogels te herleven,

distelvinken, lijsters, merels, verborgen

op balkons van takken, elk in een andere taal,

elk met een andere stem, niets vragend,

zonder bitterheid of spijt.

En ik besefte dat jullie zang zijn,

onvatbaar als muziek, onbegrijpelijk

als muzieknoten, ver verwijderd van ons

zoals wij van onszelf.


Paul Éluard
muziek Daniella Martina - Ave Maria
NAMEN
Wij noemen de namen van de overleden

Van onze universiteit die afgelopen jaar zijn overleden

En steken voor hen een kaars aan
Graag nodig ik u uit als u dat wiltom naar voren te komen en een licht te onsteken
Muziek: La Ténèbre

Heel het duister is vol van luister door uw licht, de nacht is als de dag net zo helder
SONORE CELLO'S

Nee, wij zijn niet aan het einde,

ons begin is nog innig-dichtbij,

wij zetten onze voettocht naar elkander

voort, en de nieuwe horizon is vrij.
Wij zullen vast elkander weer ontmoeten

in een spiegel: daarachter in het gras

zullen sonore cellotonen sproeien

en de spiegel zal niet zijn van glas.


Niet van glas maar van een weefsel

vertrouwd en onvervreemdbaar waar:

daarachter ligt een nieuw beleven

en de dood zal hangen aan een haar.


Is het dan mogelijk dat wij ons vergissen,

dat ons mooiste uur toevallig was,

zal een blinde worm dat uur wegknagen

en blijven er slechts scherven in het gras?


Nee, wij zullen vast elkander weer ontmoeten

als voorbestemde klanken in een rijm.

Sonore cellotonen zullen sproeien

over witte wouden van Oneindigheid.


Adam Zagajewski
Wegzending
Muziek: John Tavener, The Lord’s Prayer
Herdenking van de overledenen van de Radbouduniversiteit Nijmegen op 31 oktober 2005
Thema: de dood als deur

'De gevoelens springen over de gedachten.' Eckhardt
Nacht
en als dan plotseling

de nacht


valt

als een tapijt van sneeuw

en toedekt

wat gebleven is

en de duur vervaagt

tot stilte


dan voelt de koude

tot op het bot

lacht geen vogel

geen bloem, geen

wuivend gras
een kraai krast

geritsel, stilte

de koude wind

neemt de plaats in

  reeds lang voor

hem bestemd  

nu grijpt hij zijn kans
geen sterren

geen maan

geen stille tekens hoop

slechts een blauwe schijn

trilt de stilte vast
verharding, ijs

verstening van de ziel

lichaam, hand, oog

verliezen al hun kracht

het is niet de dood

die hier ons wacht  

het is de leegte

en het niets,

een verder dan de

dood  


want die is slechts

een deur, die

zwaaiend open zwiept

en met een zacht

geruis weer

terug in het slot

van het leven.

muziek bij binnenkomst:

Die Tote Stadt - Korngold

door Renee Flemming
Welkom
LICHT
Wij onsteken het licht van de paaskaars

Symbool van onze hoop
Lied: Licht dat ons aanstoot m. A. Oomen t. H. Oosterhuis
Licht dat ons aanstoot in de morgen

voortijdig licht waarin wij staan,

koud, één voor één, en ongeborgen,

licht overdek mij, vuur mij aan.

Dat ik niet uitval, dat wij allen

zo zwaar en droevig als wij zijn

niet uit elkaars genade vallen

en doelloos en onvindbaar zijn.


Licht, van mijn stad de stedehouder,

aanhoudend licht dat overwint.

Vaderlijk licht, steevaste schouder,

draag mij, ik ben jouw kijkend kind.

Licht, kind in mij, kijk uit mijn ogen

of ergens al de wereld daagt

waar mensen waardig leven mogen

en elk zijn naam in vrede draagt.


Alles zal zwichten en verwaaien

wat op het licht niet is geijkt.

Taal zal alleen verwoesting zaai

en en van ons doen geen daad beklijft.

Veelstemmig licht, om aan te horen

zolang ons hart nog slagen geeft.

Liefste der mensen, eerstgeboren

licht, laatste woord van Hem die leeft.



Gebed
Stilte
Gedicht: Als we na de dood opstaan
als ik na de dood

naar jou kom zoals ik vroeger kwam

en in mij is er iets wat jij niet herkent

omdat ik niet dezelfde ben,

wat een pijn doet sterven,

weten dat ik nooit

de randen zal bereiken

van het wezen dat jij voor mij was

zo diep

binnen in mijzelf,

als jij ik zou zijn en

jij mij helemaal doordrong

waarom is deze grens dan zo blind,

zo rampzalig deze muur van woorden

die plotseling bevroren

nu ik je het hardst nodig heb,


ik zeg je kom en soms

kijk je me nog aan met een tederheid

alleen uit de herinnering geboren.
Wat een pijn doet sterven,

naar jou komen, je kussen

wanhopig

en voelen dat de spiegel

mijn aangezicht niet weerspiegelt

noch voel jij

van wie ik zielsveel heb gehouden

mijn hunkerende onaanwezigheid.


José Angel Valente


NAMEN
Wij noemen de namen van de overleden

Van onze universiteit die afgelopen jaar zijn overleden

En steken voor hen een lichtje aan
Graag nodig ik u uit als u dat wilt om naar voren te komen en een lichtje te onsteken
Ondertussen zingen wij:

Als alles duister is - melodie en tekst: Taizé


Gedicht
Iemand zegt me

dat een jongeman

van tijd tot tijd je graf komt bezoeken.
Hij wiedt het onkruid.
Een jongeman. zeggen ze, mooi,

met een boerenhoed.


Toen ze het hem vroegen zei hij

dat hij een vriend van je familie is.


Wie is die gedaante die zo opdaagt'?
Misschien ben jij het wel die terugkomt

om te zien waar je bent en die

aan de voet van je as,

nat, een takje

regen of verdriet neerlegt.
José Angel Valente
Muziek Daniella Martina - Ave Maria
Wegzending
Muziek: Fauré: Requiem - In Paradisum

De moeilijkste wegen


De moeilijkste wegen

worden alleen gegaan,

de teleurstelling, het verdriet,

het offer

zijn eenzaam.

Zelfs de dode die elk roepen beantwoordt

en geen verzoek verzaakt

staat ons niet bij

en ziet toe

of wij het redden.

De handen van de levenden die zich uitstrekken

zonder ons te bereiken

zijn als de takken van de bomen in de winter.

Alle vogels zwijgen.

Je hoort slechts je eigen voetstap

en de stap die je voet

nog niet is gegaan maar nog gaan zal.

Stil blijven staan en je omkeren

helpt niet. Er moet

worden gegaan.


Neem een kaars in je hand

als in de catacomben,

het vlammetje ademt nauwelijks.

En toch, als je lang bent gegaan,

blijft het wonder niet uit

omdat het wonder altijd geschiedt

en omdat wij zonder genade

niet kunnen leven:

de kaars vlamt op in de vrije adem van de dag,

je blaast hem lachend uit

als je de zon in treedt

en onder de bloeiende tuinen

de stad voor je ligt,

en de tafel in je huis

wit voor jou is gedekt.

En de verliesbare levenden

en de onverliesbare doden

het brood voor je breken en de wijn aanreiken

en jij hun stemmen weer hoort

heel dicht

bij je hart.
Hilde Domin
In de vlucht
In de vlucht

de wijdte zoeken


waar alle woorden

verloren gaan


woorden vinden

die jou liefhebben


Rose Ausländer
: publish -> library -> 321
321 -> God in het landschap zoektocht naar een horizon Een semiotische analyse
321 -> Pelgrimage Zuid Limburg Catharina
321 -> Fr. Heer: zeven hoofdstukken uit de geschiedenis van de vrees 1965
321 -> Overzicht I symbolen bij de liturgie
321 -> The Ten Oxherding Pictures From The Manual of Zen Buddhism, D. T. Suzuki
321 -> Inhoud: Gabriela Mistral: het huis
321 -> De verlossende liefde
321 -> Motto: Wie de diepste zin der waarheid nog niet kent, put zich uit in vergeefse gepeinzen. Laat je denken zwijgen – daar komt het op aan. Blijf niet staan bij tegengestelde gedachten; ze na te jagen, ze te zoeken hoed je daarvoor!
321 -> 18 sept. 2003: Katholieke Universiteit Nijmegen wordt Radboud Universiteit Nijmegen
321 -> De cisterciënser abdij van notre-dame du val-dieu door joseph ruwet




De database wordt beschermd door het auteursrecht ©opleid.info 2019
stuur bericht

    Hoofdpagina