Subway stories concept en regie Wannie de Wijn Geredigeerd door Wannie de Wijn, Iris van Dijk en Gaby Milder



Dovnload 82.96 Kb.
Datum21.08.2016
Grootte82.96 Kb.

SUBWAY STORIES


Concept en regie Wannie de Wijn

Geredigeerd door Wannie de Wijn, Iris van Dijk en Gaby Milder

Geïnspireerd op improvisaties en teksten van Mariana Aparicio Torres, Sacha Bulthuis, Chava voor in ’t Holt, Geert de Jong, Sadettin Kirmiziyüz, Tshepiso Konopi, Leonoor Koster, Ntomboxolo Makhutshi, Boitumelo Motlanthe en Bob Schwarze




Toneelgroep De Appel, 2006

Subway stories is tot stand gekomen door een hechte samenwerking van tien verschillende acteurs, onder leiding van Wannie de Wijn. Tien individuen die samen meer laten zien dan de som alleen. Door middel van improvisaties zijn de scènes ontstaan, waarin naast monologen en dialogen ook dans en playback te zien zijn en muziek prominent aanwezig is. Ieder mens heeft zijn eigen verhaal te vertellen en in deze voorstelling laten de spelers hun verhaal op het toneel zien. Wat is voor jou belangrijk? Wat wil je graag vertellen? Wat is mooi? Lelijk? Raar? Hoe zie ik mezelf? En hoe ziet de wereld mij? Dit zijn enkele vragen die tijdens het productieproces de leidraad vormden. De verschillende achtergronden van de acteurs waren een interessante basis voor dit project en daardoor had ieder een andere invalshoek als vertrekpunt en kon men veel van elkaar leren. Verschillende speelstijlen, verschillende ideeën, interesses, thematiek en levenservaringen; vele diverse zijwegen die uiteindelijk samenkronkelden en met elkaar zijn verweven tot een chaotisch, doch gestructureerd, verkeersplein. Een twilightzone.

Een wachtruimte.



Het leven is eigenlijk best dragelijk. Problemen? Zijn er niet. Het leven is helemaal niet zo zwaar als je denkt. Dat is net zoals de Dalamaja zegt. Of zoiets.




Iris van Dijk, stagiaire dramaturgie Toneelgroep De Appel

Scène 1

Mariana: Hi

Sacha: Hi
- ‘Dans’ -
Tshepiso: I hear they say too much exposure to electric light will eventually make you blind.

Leonoor: It seems that spinach, tomatoes, carrots, cucumbers, unions and coconuts do wonders for your eyes.

Sadettin: It seems that the reason coconuts are called that way because some bird called Coco had these huge nuts fall on her head, and went Coconuts.

Chava: Het schijnt dat vitamine B helemaal niet zo goed is tegen hoofdpijn en van teveel vitamine A wordt je blind.

Blind.

Shuga: Lena, nna ke galletse morogo le masotša!



Ntombi: Ndibuvile bonke obubhanxa nokukunya bekuthethwa apha kowda andinokuxelela nenye into ibithethwa apha ngoba andiyivanga.

Sadettin: Sorry?

Ntombi: Ndibuvile bonke obubhanxa nokukunya bekuthethwa apha kowda andinokuxelela nenye into ibithethwa apha ngoba andiyivanga.

Sadettin: Echt? Goh...

Chava: Could you repeat that one more time for me, please?

Ntombi: Ndibuvile bonke obubhanxa nokukunya bekuthethwa apha kowda andinokuxelela nenye into ibithethwa apha ngoba andiyivanga.


Sacha: Hallo?

...


Weet je wat het eigenlijk is?

Het maakt eigenlijk allemaal geen ene flikker uit.

Neem dat maar van mij aan.

Is net wat de Dalam Laïma ook zegt. Eigenlijk blijft alles gewoon hetzelfde.

In principe.

Problemen? Bestaan gewoon niet. Maak je alleen maar in je hoofd. Als je nu dood gaat heb je toch ook geen problemen meer. Nou dan. Is precies wat de Damalaja ook zegt. Hij gebruikt natuurlijk andere woorden. Is ook logisch. Is een andere taal. Andere cultuur. Is meer Oosters. Voor ons dan. In Japan is hij weer Westers. Denk ik. Is hij een Westerling. Daar zullen ze hem wel weer niet vertrouwen. Zo is er altijd wat.

Het is eigenlijk...eigenlijk is het...

Shuga: Wat is “eigenlijk”?

Sacha: Nou eigenlijk is gewoon...eigenlijk is... Dat iets anders is... Dat iets anders zit. Je hebt iets dat zo is – maar eigenlijk anders is.

Dat je eigen lijk d’r anders over denkt...of zoiets.

Kan ik al?

Leonoor: Het spijt me.

Sacha: Het zal voor jullie ook niet altijd makkelijk zijn.

Shuga: Nee.

Sacha: Denk ik. Is gewoon een persoonlijke mening hoor.

Mariana: Waarom zeg je nou het spijt me?

Leonoor: Omdat het me spijt.

Mariana: Kunt toch ook gewoon zeggen “nee”?

Leonoor: Ja

Mariana: Zeg dat dan es.

Leonoor: Nee – sorry.

Shuga: Theletsa kego botoe...Kase gaborona rere: “Motho Ke motho Ka batho babang”, batho kego gphidisina mmgo Ka lerato le Kegiso.

Sacha: Tuurlijk niet. Geen augurk. Nooit augurk.

Verpest de hele smaak.

Shuga: It means that a person is a person because of other people. You cannot live alone you know – in this world of such diversity. People need to work together, live together. We believe in the rainbow nation.

Leonoor: U kunt.

Sacha: Ah.

Leonoor: Mind your step. Mind your step.

Shuga: What was it about?

Mariana: They’re going to...

Shuga: ... no – I mean – the woman – what was she talking about?

Mariana: Life.

What it’s all about.

That it’s...actually...all very...simple.

Shuga: Actually...

Mariana: Ja – no problems and what the Damaijama said...

But I didn’t listen.

Shuga: Why not?

Mariana: I never listen.

I don’t try to understand.

Shuga: Why?

Mariana: I don’t wanna be crazy.

Leonoor: Wat?

Mariana: Ik wil niet gek worden.

Leonoor: Ik ook niet.

Shuga: Ah...

Mariana: We always agree.

Leonoor: Because I don’t have an own opinion.

Mariana: It’s okay. There are enough opinions allready.

Leonoor: I would like to have an own opinion.

Mariana: You should try.

Leonoor: Yes.

Mariana: You see? We always agree. Do you agree?

Leonoor: Yes.

Mariana: You should just try to disagree.

Leonoor: Yes.

Mariana: Just say: “I don’t agree!”

Leonoor: I don’t agree!

Mariana: You see,? It’s not that hard.

Leonoor: .... No. Thank you.

Mariana: Anytime..

Sacha: Zo. Dat was dan dat.

Waar was ik eigenlijk gebleven?

Oh ja.


Mijn moeder dacht eigenlijk dat mijn vader me af zou halen van de kleuterschool. Maar mijn vader dacht dat mijn moeder dat zou doen.

Toen ben ik maar op de stoep gaan zitten. Wachten.

Tot het donker werd. Toen heeft een politieagent mij meegenomen.

Scène 2
Een aantal onvoorziene ontmoetingen zonder vaste tekst.

Scène 3
Leonoor: Ik heb zout gekocht tegen de naaktslakken.

Sadettin: Wat?


Leonoor: Ik heb zout gekocht tegen de naaktslakken. Beter mee verlegen dan onverlegen zeg ik altijd maar.


Ntombi: In my country we only have them during rain.

We just pass them by.

Geert: Ik knip ze altijd doormidden...

Leonoor: Wat erg...

Sadettin: Weet je wat erg is? Seks met condoom.

Ntombi: You should always wear a condom when you have sex, otherwise...

Sadettin: Voel jij je wel goed?

Geert: Nu? Of überhaupt?

Ntombi: In my country 53% of the people believe taking a shower does not minimise the risk of contracting HIV.

Geert: That’s great.

Ntombi: However...54% believe a bath does.

32% have promised to wear a condom...but after sex.

47% have promised to wear a condom in the shower

and 23% believe Jacob Zuma doesn’t exist.

Leonoor: Listen, this is so beautiful:

“Voor zij in de gaten kreeg wat hij van plan was, had hij haar in zijn armen getrokken – he pulled her in his arms –

Zijn mond kwam hard op de hare terecht – he came hard on her mouth. –

Sadettin: Aahhh

Leonoor: ... Ze voelde zich volkomen in de war gebracht, maar zijn kussen waren harde werkelijkheid – hard realistic. –

Alle emotie die zij jarenlang had moeten verdringen, welde meedogenloos in haar op. Zonder het te beseffen liet zij haar armen om hem heen glijden en opende zij haar lippen. Zijn mond nam volledig bezit van de hare en het leek er even op dat het daar niet bij zou blijven...”

Geert: Jezus Christus!

Leonoor: Do you believe in love?

Ntombi: Do I believe in love? That is a big question I must say. I never thought about it – I will think about it and come back to you on that.

But I think love is......... Fuck! That’s just a difficult question for me.

Geert: A good fuck is a joy forever.

Leonoor: Weet je wat belangrijk is?

Het even wetten van het mes voordat je brood of vlees snijdt. Krijg je keurige plakken van.

Ntombi: In some countries knives are used in a totally different way. Witch doctors use them to cut human organs to make potions with.

... or cut women’s breasts.

Sadettin: Weet je, volgens mij zijn er maar twee miljoen Chinezen in China. Geen 1.6 miljard. Die twee miljoen zijn 24 uur per dag bezig met doen alsof ze met 1.6 miljard zijn. Zo zijn ze.

Die Chinezen.

Geert: But about those breasts...

Sadettin: Het mooiste wat er bestaat, borsten.

Geert: Ik weet wel mooiere dingen.

Sadettin: O ja? Noem er eens een.

Geert: ...

Sadettin: Zie je? Dat bedoel ik.

Wat ook erg is: vrouwen die denken dat ze gelijk zijn aan mannen.

Leonoor: Ja.

Ntombi: Fuck you! That’s so not true!

Geert: It takes two to fuck.

Sadettin: Ja. En zónder condoom.

Ntombi: Until death do you part.

Leonoor: AIDS...?

Sadettin: Nee, niet als je alleen maar maagden neukt.

Geert: How would you know she’s a virgin?

Sadettin: Because they scream.

Geert: I scream too. But I’m not a virgin..

Leonoor: AIDS... It’s all between the ears.

Ntombi: Ngumnqundu lo uwu thethayo!!

Etc..

Geert: Exactly.



Sadettin: Zeg!

Leonoor: Mind your step. Mind your step.

Geert: Mind your business.

Sadettin: Zo!



Scène 4
Bob: Hallo...hallo...hallo...

Tshepiso: I can hear you.

Bob: Wat vindt u van mijn stem?

Tshepiso: It’s a loud voice.

Bob: Ja, het is een luide stem.

Tshepiso: You should listen...

Do you know what I was doing?

Chava: No...

Tshepiso: I was clearing my throat. Nice eh?

Chava: Ja...

Tshepiso: You should try it too.

Chava: Ja...

Oh. Schraapt keel.

Tshepiso: Louder

Chava: Schraapt keel.

Tshepiso: Now let’s do it together.

Schrapen keel

Chava: In Zuid-Afrika is het internetcafé de digitale equivalent van de waterput. Laatst moest in Mauritanië de internetservice worden gestaakt door een zandstorm, die dagenlang aanhield en het signaal van de satelliet verstoorde. Dat was dus net of de put droog stond. Snap je? We moeten jullie helpen.

Tshepiso: I’m from Nigeria.
Bob: Ik heb zo’n godsgruwelijke hekel aan van die maatschappelijk geëngageerde huppelkutjes die al paraderend over straat de wereldproblematiek, of het gezeik van hun vader, of het vernielde meerkoetennest besprekend hun nagels te drogen hangen in de lucht en al rondwapperend een spoor van blikjes, flesjes, papiertjes en goedkope parfum achterlaten.

Maar zo ben jij niet hè?

Chava: Ik kan me zo snel druk maken over de kleinste dingen, in paniek schieten, rampscenario’s inbeelden, mezelf helemaal gek maken en omlaag halen.



Denken dat iedereen me stom vindt. Onzeker worden en me super kut voelen. Waardoor alles ook kut gaat.

En dan, op zulke momenten, is het soms zo fijn als er even echt iets heel ergs gebeurt.

Dan word je weer even gedwongen met een ding bezig te zijn. Dan wordt alles gerelativeerd, of je vergeet het gewoon. Dan is het zo concreet wat je probleem is en waar je mee bezig moet zijn. Dan ben je even al dat gestuiter en geduw in je hoofd kwijt.

Bob: Het geluid van een vliegtuigje dat boven je hoofd cirkelt. Zo’n klein vliegtuig, met zo’n sleep. Dat geluid dat steeds sterker en zwakker wordt. Onregelmatig. Alsof het ieder moment kan neerstorten. Daar doet u mij aan denken.

Tshepiso: E kete tlhogo yame e ka bulega ka rekisa boboko bame ka gonne lo nkopisa tlhogo. Ke eng e kare ga motho a bua lo nagana gore ke sematla.

Bo matla ba lona bo mphetsa matla. Go simolla fa ke tlile go inaganela ka leino lame fela ke tswe mo go lona.

Bob: zegt iets terug dat klinkt als de taal van Tshepiso, eindigt met:

Dat is om je beter op te kunnen eten.

Chava: What are you writing?

Tshepiso: A poem.

Chava: Oh, you’re a poet!

Tshepiso: No. I just wrote a poem.

Chava: Oh...

Could you maybe read it for me?

Tshepiso: The odd life

Life is odd

kicking a man when he is down and out

I guess that is why I think not of god

My life, my odd life

So many years of fights ,terror, anger and pain

suicide thoughts become normal after a while

watching my life on a cracked mirror of reality

but finally it breaks

my heart aches...

This odd life is bitter sweet

it leaves a bloody taste in my mouth

from chewing my tongue because I could not speak

But how could I

share this venomous odd tasting life with anyone

because just a drop in your ear

you might die

I died many times in this odd life

Chava: Wow, that’s really beautiful.

Your type of writing sounds really much like Shakespeare, really good.

It’s about life. Really, it’s about understanding eachother. It’s about loving and helping. It’s actually about misunderstanding.

You really know what’s in her head. You find the good words. You understand people. It’s about running away and loosing things and being there.

Actually it’s all about –

Tshepiso: Lady, it’s just a poem for God’s sakes!

Chava: That’s just what I meant.

Bob: Je zal wel denken, wat heeft die piloot lang haar.

Ik heb een hele lange vlucht gehad.

Scène 5

Bob: Ik ben onzichtbaar

Geert: Moet jij weten.

Bob: Ik bedoelde ’t meer als grap.

Als binnenkomer, om –

Sacha: contact te maken

Bob: Ja.

Sacha: Nou da’s dan gelukt.

Geert: Blij?

Bob: Ik had het me anders voorgesteld.

Sacha: Da’s de harde werkelijkheid van het leven meneer. ’T Gaat altijd anders dan je je voorstelt.

Bob: Ja dat zal wel.

Geert: ’s maar goed ook

Anders had ik hier nu in een hardroze tutu gezeten.

Sacha: met witte panty’s

Geert: Ja.

Dus...

Sacha: ’T is maar goed dat je wordt wat je bent



en niet wat je wilt

Anders was u nog piloot geworden.

Bob: Maar ik ben piloot.

Geert: Meneer u heeft een pilotenpak aan

Dat is alles

Bob: Maar dat draag ik toch niet voor de grap

Sacha: Waarom niet?

’T Staat u goed en vrouwen vinden het geil

Bob: Wat!?

Sacha: Zo’n pak – vinden vrouwen geil

Geert: Misschien bent u wel groenteboer

Bob: Maar dames, dan zou ik toch niet

Sacha: Of acteur

Bob: Acteur...

Geert: Dat ’t voor ’n rol is – dat pak

Sacha: Dat u moet doen of u piloot bent

Bob: Dit is verdomme gewoon mijn werkkleding! Dames, ik ben piloot – dus draag ik dit...

Precies zoals u ook draagt – wat u draagt omdat u... nou ja, bestaat

Geert: Ik vind dat u zich wel erg druk maakt over dat pak

Sacha: Voor iemand die onzichtbaar is

Bob: Ik heb toch gezegd dat dat ’n grap was – ’n binnenkomer – om contact te leggen –

’t gesprek op gang te brengen – te communiceren...

Sacha: We communiceren nu toch

Bob: Nee dat doet u niet! U luistert niet!

Ik, ik, ik wou gewoon wat praten over over het – leven enzo. Dat het leven –

Geert: Geen rekening met je houdt

Dat het maar doorraast

Bob: Ja...

Sacha: En dat je d’r alleen maar ouder van wordt

Bob: Ja


Sacha: Steeds sneller ouder –

Bob: Ja


Geert: Daar kunnen wij u niet mee helpen

Sacha: Nee – ik ook niet

’T leven is voor iedereen persoonlijk – ziet u –

Bob: Ja – dat zal het zijn

Toch bedankt

Geert: ’T is niets

Sacha: Ja.

- Warrior dance -

Leonoor: I don’t agree

Mariana: You see? It’s not that hard

Leonoor: No. Thank you.

Mariana: U kunt.

Leonoor: Mind your step

Sacha: Waar was ik eigenlijk gebleven.

Oh ja.
Scène 6


Ntombi: I write simple words that people can understand and that I can also understand. I write about me and my life, but then I realise my mind skips around and wonders around into the space. I just travel into another world or land where most of my energy sits and I try to recollect myself in the most simple way ever. In the easiest way, but what do I find?

Sadettin: Mijn middelbare school stond naast een moskee.

Christelijke school met overwegend blanke kinderen.

Mijn vader was omroeper voor het vrijdaggebed.

Het had iets fijns om zijn hoge, nasale stem tijdens de les Duits te horen.

Dat moment duurde maar even. Het werd altijd verstoord door mijn klasgenoten die mijn vader nadeden.

Ach, wisten zij veel.

Shuga: This recurrent nightmare

Plays in mind every night,

Like a scene in a horror movie

That I keep rewinding so that

I can see it over and over again.

I cannot stop it and I can’t fight it,

like a big black hole

that keeps sucking me in

deeper and deeper and deeper.

Chava: Ik was rond mijn 10e een fundamentalist. Ik geloofde alles. Er groeide een heel systeem in me waarin alles klopte. Je had de 2300 avonden en nachten, die eigenlijk jaren waren, de sjabat op vrijdag en zaterdag, ergens midden in de 70e week werd de tempel vernietigd...

Sadettin: Ik heb eens een kanariepietje doodgemarteld.

Goed, ik was zeven, maar doodgemarteld heb ik hem wel.

Uit zijn kooitje getrokken, stevig in mijn vuist geklemd en hem rond laten ‘vliegen’.

Dat was ik na een tijdje beu.

Dus pakte ik hem bij zijn vleugelpuntjes om er zo verder mee te spelen.

Uren lang.

Toen ik hem in zijn kooi terugstopte bleef hij niet meer op zijn stokje zitten.

Tshepiso: Ups and downs

a million rands maybe dollars

but most live on no more than a penny

A penny for my thoughts

no thank you

But here is a wish I wanna share with you

a wish that itches and scratches in my heart

I wish I´d open me up

rip myself in two parts

hear my heart beat

instead of feeling the damn thing inside my chest bleed

Mariana: Ik houd van de A4.

Eigenlijk van alles snelwegen.

Op de highway is er liefde.

Met een heet moordwapen onder je kont

Elkaar met respect behandelen.

Chava: ...en wij zijn het uitverkoren volk. En dan dat nieuwe Jeruzalem waarnaar je hevig moest verlangen. Waar je dan eindelijk thuis zou komen. Nou, ik ben er geweest. Geen donder aan. Geef mij maar de Hollandse nuchterheid.
- Never Ever lied -
Sacha: A few questions that I need to know
how you could ever hurt me so
I need to know what I've done wrong
and how long it's been going on
Was it that I never paid enough attention?
Or did I not give enough affection?
Not only will your answers keep me sane
but I'll know never to make the same mistake again
You can tell me to my face or even on the phone
You can write it in a letter, either way, I have to know
Did I never treat you right?
Did I always start the fight?
Either way, I'm going out of my mind
all the answers to my questions
I have to find

Bob: My head's spinning


Boy, I'm in a daze
I feel isolated
Don't wanna communicate
I'll take a shower, I will scour
I will run
Find peace of mind, the happy mind

I once owned, yeah

Geert: Vexing vocabulary runs right through me
The alphabet runs right from A to Zee
Conversations, hesitations in my mind
You got my conscience asking questions that I can't find
I'm not crazy
I'm sure I ain't done nothing wrong, no
I'm just waiting
'Cause I heard that this feeling won't last that long

Allen: Never ever have I ever felt so low


When you gonna take me out of this black hole?
Never ever have I ever felt so sad
The way I'm feeling yeah, you got me feeling really bad
Never ever have I had to find
I've had to dig away to find my own peace of mind
I've never ever had my conscience to fight
The way I'm feeling, yeah, it just don't feel right

Bob: I’ll keep searching

Sacha: Deep within my soul

Sadettin: For all the answers

Geert: Don’t wanna hurt no more

Leonoor: I need peace, gotta feel at ease

Shuga: Need to

Koor: be


Tshepiso: Free from pain, going insane

Sacha: My heart aches

Allen: Yeah

Shuga: Sometimes vocabulary runs right through my head

Sadettin: The alphabet runs right from A to Zed

Geert: Converstations, hesitations in my mind

Mariana: You got my conscience asking questions that I can’t find

Allen: I’m not crazy



Scène 7
Sacha: Hallo? Wat doet u daar?

Ntombi: Sorry?

Sacha: Wat?

Geert: What do you do?

Ntombi: I sing

Geert: Ze zingt

Sacha: Oh.

Waarom?


Geert: Why?

Ntombi: Makes me feel at home. I guess.

Geert: Dan voelt ze zich thuis. Gokt ze.

Sacha: Waar woont ze dan?

Geert: Where you… live.

Ntombi: I’m from South Africa

Geert: Ze is van Zuid-Afrika

Sacha: Waar ligt dat?

Geert: Where does that lay?

Ntombi: In Africa – Southern Africa

Geert: In Afrika

Sacha: Afrika…

Geert: Africa…

Ntombi: The big continent… where a lot of black people live.

Geert: Groot land waar veel zwarten wonen.

Sacha: Waarom?

Geert: Why?

Ntombi: Don’t know – it just happened to be that way.

Geert: Weet ze niet – ‘s gewoon zo gebeurd.

Sacha: Is daar veel zon?

Geert: Is there much sun?

Ntombi: Yeah…

Geert: Ja

Sacha: Dan weet ik het wel. Van veel zon wordt je bruin. En als je daar dan lang woont. Zwart.

Geert: ...?

Ntombi: Don’t understand…

Geert: Ze begrijpt ‘t

Sacha: Mooi.

Ntombi: What?

Geert: She understands.

Ntombi: Good.

Sacha: Waar was ik eigenlijk gebleven?



Oh ja.
- EINDE -





De database wordt beschermd door het auteursrecht ©opleid.info 2017
stuur bericht

    Hoofdpagina