Taalkronkels



Dovnload 8.5 Kb.
Datum23.07.2016
Grootte8.5 Kb.

TAALKRONKELS

Gegolfd of gegolft?


De redactie vroeg zich af wat nu taalkundig echt juist was en ging op zoek.

U kent toch allemaal nog de regel van 't kofschip? Je neemt de ik-vorm en als deze eindigt op een van de letters van 't kofschip dan vervoeg je met een t. Fout!


Jan Renkema schrijft in de Schrijfwijzer: als het hele werkwoord min -en eindigt op een medeklinker, dan is de kofschipregel van toepassing. Alleen na de medeklinkers uit het 't kofschip komt er te en t; in de andere gevallen de en d. Voor alle duidelijkheid: het gaat niet om de ik-vorm, bijvoorbeeld ik verhuis, verhuizen min en = verhuiz, dus verhuisde.
Nu over golf.

Van Dale zegt: golf (Eng.) zeker (Schots) balspel in open lucht. Wel wat magertjes vinden jullie ook niet? Daarna komt slechts het woord golven voor en niet het woord golfen. Op basis hiervan is dus de conclusie duidelijk: golfspel wordt golven. De v komt niet voor in 't kofschip, dus wordt het gegolfd en hij en zij golfde. Wie schetst onze verbazing echter vervolgens; de Woordenlijst Nederlandse Taal (vaak genoemd 'het groene boekje') vermeldt: golfen, golfte, golfde, gegolft, gegolfd. En de spellingcontrole van Word 98 pakt ze allemaal. Weet u het nog? Dan weten wij het!


Eindconclusie: voor ons edele balspel gebruiken wij gegolft op basis van 't Kofschip, aangezien het golfen is min en dat geeft golf. Voor het golven van water is in dit geval gegolfd met een d het uitgangspunt.
Hanneke Scheepstra

De Kolfslag, G.C. Zeewolde, nr. 6 1998 (via Copy Chain).


De redactie van CLUBBLAD De Verwaeyde Sandbergen dook, geprikkeld door het bovenstaande artikel, in de Leidraad van Jan Renkema voorin Het Groene Boekje en las op pagina 40 punt 6.3 Werkwoorden van Engelse herkomst [2] de kofschipregel en dus gegolft met een t. Maar....door naar pagina 41:"Het gaat hierbij niet om de letters, maar om de klanken".
***"Soms is het onduidelijk of de klank voorafgaand aan -en tot 't kofschip behoort. Sommige taalgebruikers spreken in briefen en golfen een /f/, anderen een /v/. In zulke gevallen zijn beide vervoegingen mogelijk: gegolft/gegolfd.

In Nunspeet houden wij het op gegolfd met een d !




Aanvulling op Copy Chain artikel Taalkronkels.

Van: Taaladviesdienst

Aan: Hanneke Scheepstra

Onderwerp: gegolfd/gegolft


Er is variatie in de uitspraak van het van oorsprong Engelse werkwoord

'golfen'. Sommigen hebben dit woord geheel vernederlandst en spreken het

uit met een 'v'-klank, terwijl anderen meer de Engelse uitspraak aanhouden,

met een harde 'f'.


't Kofschip gaat uit van de uitspraak van zwakke werkwoorden, niet van de

spelling. Als de stam van een werkwoord eindigt op een medeklinker uit 't

kofschip (dus de 't', 'k', 'f', 's', 'ch', of 'p'), eindigt het voltooid

deelwoord op een 't'. In de andere gevallen eindigt dat op een 'd'. Als we

dit ezelsbruggetje toepassen, blijkt inderdaad dat het voltooid deelwoord

van 'golfen' op een 'd' moet eindigen bij de uitspraak met een 'v'-klank

(die komt niet voor in 't kofschip) en dat het op een 't' eindigt bij de

uitspraak met een harde 'f' (de 'f' staat wel in 't kofschip).


Zowel 'golfde, gegolfd' als 'golfte, gegolft' is dus goed. Het Groene

Boekje en de Spellingwijzer Onze Taal geven dan ook beide vervoegingen. Wij

hebben een lichte voorkeur voor de uitspraak van 'golfen' met een harde 'f'

- en dus voor 'golfte, gegolft', maar keuren de vervoeging met een 'd'



zeker niet af.
Met vriendelijke groet, namens de Taaladviesdienst, Loulou Edelman.



De database wordt beschermd door het auteursrecht ©opleid.info 2017
stuur bericht

    Hoofdpagina