Taizé groeit in populariteit



Dovnload 17.11 Kb.
Datum25.08.2016
Grootte17.11 Kb.
Taizé groeit in populariteit

http://wayoflife.org - Update 24-03-2008

Alle Schriftaanhalingen komen uit de Statenvertaling (1977 of HSV)


Vertaling, plaatjes en voetnoten door M.V.

Taizé is een oecumenische en monastieke religieuze gemeenschap die in 1940 in het oosten van Frankrijk gevormd werd door Roger Schutz, een Zwitsers protestants pastor die “Broeder Roger” genoemd werd, en die de gemeenschap leidde tot aan zijn dood (vermoord) in 2005. De nieuwe leider is “Broeder Alois” (Frère Alois), een Rooms-katholiek uit Duitsland.

Het doel van de gemeenschap is te werken voor wereldvrede en oecumenische eenheid.



Vandaag bevat de monastieke orde van Taizé meer dan 100 zogenaamde “celibataire broeders” uit verschillende landen en denominaties, inbegrepen Rooms-katholieken, Lutheranen, Anglicanen en Gereformeerden. Sommigen van hen leven in commune in Taizé, terwijl anderen in verschillende delen van de wereld leven. Zij beoefenen Katholieke en Orthodoxe vormen van contemplatieve spiritualiteit, zoals stilte, centrerend gebed en het mediteren met iconen.

Terwijl de Taizé-gemeenschap op zich erg klein is, heeft de Taizé-filosofie kerken over de hele wereld beïnvloed, en Taizé-personeel stond in de voorste gelederen bij oecumenische ondernemingen.



Duizenden mensen per week maken een pelgrimage naar Taizé. Hieronder zijn Christenen, Joden, Boeddhisten en anderen.

Vrijdagavondgebed - uit het boek “Taize, Trust on Earth”



Paus J. P. II en stichter Roger Schutz



De Rooms-katholieke connectie is erg sterk. Schutz nam deel aan het Tweede Vaticaans Concilie, dat gehouden werd van 1962 tot 1965, en paus Johannes Paulus II bezocht Taizé in oktober 1986. Schutz woonde de begrafenis bij van paus Johannes Paulus in april 2005 en kreeg de communie van kardinaal Joseph Ratzinger, die enkele dagen later paus Benedictus XVI werd (“What the New Pope and Evangelicals Have in Common”, Assist News Service, 19 april 2005). De begrafenis van Schutz op 23 augustus 2005 (hij werd in de keel gestoken door een gestoorde vrouw op 16 augustus, tijdens een avonddienst) werd geleid door Rooms-katholiek kardinaal Walter Kasper. Schutz’s opvolger, Alois Loeser, is een Rooms-katholiek priester. Paus Benedictus XVI zei dat hij een brief van Schutz had ontvangen, op de dag van zijn moord, waarin hij “zijn verlangen uitdrukte zo snel mogelijk naar Rome te komen om mij te ontmoeten en me te vertellen hoe de hele gemeenschap van Taizé wenst samen te werken met de paus” (The Scotsman, aug. 17).

Taizé is ook nauw verbonden met de extreem liberale Wereldraad van Kerken. Toen George Carey, de aartsbisschop van Canterbury, in 1992 duizend jongeren meenam naar Taizé, “was hij erover verbijsterd hoe evangelicals, katholieken en charismaten zich daar samen thuis voelden” (Christianity Today, Jan. 8, 2001).




Iconen,
kruisbeelden,

kaarsen,

schemerduister,

wierook,

zijn erg in trek!





In 1982 initieerde Schutz de “wereldwijde pelgrimage van verzoening”, jaarlijkse samenkomsten die tienduizenden jonge mensen van over de hele wereld bijeenbrengen in radicale oecumenische meetings. Taizé-samenkomsten in Europese steden hebben 100.000 mensen samengebracht waarvan er velen geen christelijke belijdenis hebben.

Ook evangelicals zetten zich op de Taizé-bandwagon. In een artikel met de naam “Learning the Ancient Rhythms of Prayer”, beschrijft de Mennonitische pastor Arthur Boers een trip naar Taizé (Christianity Today, 8 januari 2001). Hij beveelt de ritualistische “gebeden en lezingen” aan die gepraktiseerd worden in kerkelijke gemeenschappen zoals Taizé, alhoewel hij toegeeft dat deze praktijken overblijfsels zijn van het middeleeuws katholicisme. Hij zegt: “Zelfs mijn eigen Mennonitische traditie geeft opnieuw oude gebedenboeken uit … Zo’n twee decennia geleden kocht ik in een gril een uitverkocht boek van een beroemd katholiek priester … Dit boek werd voor mij een startpunt in het herstel van een voller gebedsleven bij de dagelijkse ambtstaken” (p. 40).

Op lokaal niveau beïnvloedt de eclectische1, syncretistische2 Taizé-aanbiddingsstijl vele gemeenschappen. In Vancouver, British Columbia, bijvoorbeeld, houden vier United Church of Canada congregaties regelmatig Taizé-diensten, die beschreven werden in een artikel van de Vancouver Sun (14 april 2000). Er wordt een “schaduwachtig-middeleeuwse” atmosfeer gecreëerd door het gebruik van kaarsen, iconen en wierook. Het doel is de “aanbidder” in een middeleeuwse toestand te brengen “naar een plaats verder dan woorden, een plaats van louter zijn”. Uiteraard is dat ook het doel van hindoeïstische en boeddhistische meditatie. Er is veel repetitiviteit, met “korte Taizé harmonieën die tot 15 keer herhaald worden”.

De Taizé-website promoot het gebruik van iconen. “Iconen dragen bij tot de schoonheid van de aanbidding. Zij staan als vensters open op de realiteiten van het Koninkrijk van God, en maken ze tegenwoordig in onze gebeden op aarde. Alhoewel iconen afbeeldingen zijn, zijn ze niet gewoon illustraties of decoraties. Zij zijn symbolen van de incarnatie, een tegenwoordigheid die de ogen een geestelijke boodschap geven welke het Woord geeft aan het oor”.

Dit is erg verkeerd en gevaarlijk. De Bijbel veroordeelt het maken van afbeeldingen als hulpmiddelen voor religieuze ervaringen. Dit wordt veroordeeld in het eerste gebod. Wij moeten door geloof leven, en “geloof is uit het gehoor en het gehoor door het Woord van God” (Rom. 10:17). Het geloof komt niet door iconen.

De Taizé-diensten zijn niet dogmatisch, niet leerstellig, niet gezaghebbend. Er is geen prediking. “Ze dicteren niet wat mensen moeten geloven. Geen geloofsbelijdenissen zijn vereist. Geen preken worden gegeven. Er worden geen emotionele, evangelische-stijl getuigenissen verwacht. Clerus is niet vereist”. Schutz beschreef de filosofie van Taizé als “Samen zoeken - geen geestelijke meesters willen zijn die opdringen; God dringt nooit op. Wij willen liefhebben en luisteren, wij willen eenvoud” (“Taize”, Religion and Ethics Newsweekly, 20 sept. 2002).

Dit is erg gewenst bij hedendaagse ongeredde religieuzen, die graag de “niet-gezaghebbende, maar mystieke, benadering van geloof” hebben.

Dit alles staat haaks op wat de Bijbel leert. De kerk behoort de Heer Jezus Christus toe. Hij zei: “Ik zal MIJN gemeente bouwen” (Matt. 16:18). Hij heeft reeds gesteld wat de kerk hoort te geloven en hoe de kerk moet functioneren. De apostelen stelden met grote zorgvuldigheid oudsten aan in de vergaderingen (Hand. 14:23; Titus 1:5). Deze oudsten werden onderwezen in “het geloof dat eenmaal aan de heiligen overgeleverd is”, en zij op hun beurt, moesten ditzelfde geloof aan anderen onderwijzen en het verdedigen tegen alle ketterijen (2 Tim. 2:2; Judas 3). Het werd niet aan het individu overgelaten om zijn eigen type van christendom te nemen en uit te kiezen.

“En wat u van mij gehoord hebt onder vele getuigen, vertrouw dat toe aan trouwe mensen, die bekwaam zullen zijn om ook anderen te onderwijzen” (2 Tim. 2:2).

“Predik het Woord. Volhard daarin, gelegen of ongelegen. Weerleg, bestraf, vermaan, en dat met alle geduld en onderwijs. Want er zal een tijd komen, dat zij het gezonde onderwijs niet zullen verdragen, maar zij zoeken wat hun gehoor streelt en zullen voor zichzelf leraars bijeenrapen naar hun eigen begeerten. Ze zullen hun oren van de waarheid afwenden en zich keren tot fabels” (2 Tim. 4:2-4).

“Geliefden, terwijl ik mij met alle ijver ertoe zet u te schrijven over de gemeenschappelijke zaligheid, werd ik genoodzaakt u te schrijven met de aansporing te strijden voor het geloof dat eenmaal aan de heiligen overgeleverd is” (Judas 3).

Lees ook:

“De troebele wel van Taizé”: http://www.solcon.nl/apgeelhoed/htmldoc/taize1.htm

E-mail: verhoevenmarc@skynet.be

Homepage: www.verhoevenmarc.be of users.skynet.be/fa390968



Ga hier naar de Nieuwste Artikelen of www.verhoevenmarc.be/NieuwsteArtikelen.htm

1 Eclecticisme: het streven om uit denkvormen, werkwijzen, stijlen of motieven datgene uit te kiezen wat het beste lijkt. (Van Dale).

2 Syncretisme: Versmelting van wijsgerige en religieuze opvattingen en meningen van verschillende herkomst, zonder dat de tegenstrijdigheden worden opgeheven en een synthese wordt bereikt. (Van Dale).







De database wordt beschermd door het auteursrecht ©opleid.info 2017
stuur bericht

    Hoofdpagina