Tekst: Joan Makenbach



Dovnload 21.75 Kb.
Datum22.07.2016
Grootte21.75 Kb.
Label: Flair F08
Tekst: Joan Makenbach
Kop: Wanneer ga je vreemd? – Waar ligt bij jou de grens?
Intro: Officieel ga je pas vreemd als je seksueel contact hebt of een seksuele relatie aanknoopt met een ander dan je vaste partner. Maar geldt dat voor jou ook? Ligt de grens niet veel dichterbij dan puur seks? Is zoenen met een ander niet al onbespreekbaar in jouw relatie? Of leg jij misschien de grens bij een stout smsje? We vroegen het onze lezeressen en deskundigen: wat is de grens van vreemdgaan?
Tijdens een gezellig diner met vrienden ontstaat spontaan een discussie over wat nu precies vreemdgaan is. Iedereen heeft een duidelijke mening en ineens gaat het er fel aan toe. Vriend Daan (40 en een relatie), zegt dat het niet telt als je per ongeluk, als je dronken bent, een keer zoent in de kroeg. ‘Dan ben je er niet bewust bij geweest’. Zijn buurvrouw aan tafel, Iris (28 en getrouwd) vindt dat een belachelijke stelling: ‘Dus als je een moord pleegt, is het slechts strafbaar als je er met je gedachten bij bent?’ José, (31, drie jaar een relatie), ziet het hebben van een affaire pas als overspel en ze denkt dat ze een slippertje wel kan vergeven. Dennis (28 en single) voorspelt dat elke langdurende relatie op de duur te maken krijgt met vreemdgaan. Voor hem betekent ontrouw oneerlijk zijn: ‘Liegen tegen je partner gaat dieper dan die tong in de mond van een ander . Dan neem je iemand structureel in de maling.” Zoenen mag, mits je het netjes opbiecht, zo meent hij. Vriendin Iris is het minst ruimdenkend van ons allemaal. Wat haar betreft is een smsje met een kruisje erin aan iemand anders dan een familielid sturen, al fout. ‘Alles wat hij stiekem doet, gaat over de grens’. Zij wordt bijgevallen door Mieke (36 en pas gescheiden): “Ik heb tijdens mijn huwelijk ooit tijdens een autorit stiekem op de achterbank hand in hand gezeten met een ander. We hebben niet gekust, er was dus formeel niks gebeurd, maar mán wat was dat intiem!” Zelfs na een anderhalf uur durende pittige discussie, zijn mijn vrienden en ik er niet unaniem over uit. Is vreemdgaan nu kussen - bewust of dronken –, hand in hand zitten, stiekem sms’en of geldt het pas bij een vrijpartij?
Dat maakt de volgende vraag dus behoorlijk gerechtvaardigd: Wat is precies vreemdgaan? Internetencyclopedie Wikipedia omschrijft het als ‘het hebben van een seksueel contact of een seksuele relatie met een ander dan de vaste partner’. Relatiedeskundige Fiona Brouwer geeft een iets ruimere definitie: “Vreemdgaan is eigenlijk alles wat je doet met iemand anders dan je eigen partner waar je niet over kan praten en wat niet open gebeurt. Daardoor schaad je het vertrouwen van je levensgezel en ondermijn je je relatie. Het signaal dat je namelijk afgeeft aan je eigen partner is: ik zie je niet meer staan. Ik vind iemand anders belangrijker. Jij staat niet meer op nummer één bij mij.

Op zich is het heel menselijk om het fijn te vinden aandacht van anderen te krijgen. Ieder mens kent twaalf geestelijke basisbehoeften: zorg, acceptatie, respect, begrip, vertrouwen, waardering, aanmoediging, bewondering, bevestiging, erkenning, goedkeuring en geruststelling. Als je die allemaal gekregen hebt in je jeugd, ontwikkel je je tot een zelfbewuste en evenwichtige persoonlijkheid. Maar als het bij jou is zoals bij velen van ons, heb je van de twaalf zeker een aantal niet of niet voldoende gekregen en blijf je op zoek naar extra stimulans. Als je bijvoorbeeld een tekort hebt gehad aan erkenning en bewondering, ben je veel vatbaarder voor vreemdgaan.”


Cultuurbepaald
Op Wikipedia staat als extra voetnoot dat de definitie van vreemdgaan verschilt van koppel tot koppel en van cultuur tot cultuur. Dat denkt ook Flairlezeres Chantal (29): “Ik heb nu twee jaar een relatie met een Marokkaanse jongen en daarvoor had ik een Mexicaans vriendje. Ik merk dat de grens bij hen veel krapper is dan bij Nederlandse mannen. Nordin ontploft al als ik met een mannelijke collega uit eten ga of een keer met een man dans. Ik houd erg van salsadansen, maar dat kan ik vergeten als hij in de buurt is. Hij trekt me rustig van de dansvloer af. En met mijn ex Rodrico was dat precies hetzelfde. Ik ontmoette hem in de salsaclub, waar we elke week les hadden, maar toen wij een stel werden, verbood hij me nog langer daar uit te gaan. En sinds mijn relatie met Nordin is de club weer een No Go. Terwijl ik zelf helemaal geen gevoelens voor mijn danspartners heb en het me puur om de salsa gaat. Maar voor zowel mijn ex als mijn huidige vriend geldt: dansen met een andere man is vreemdgaan.”
Fiona relativeert het cultuuraspect. “Uit eten gaan, innig dansen, dat vinden Nederlandse vrouwen en mannen net zo gevaarlijk als Mexicaanse, Marokkaanse of welke nationaliteit dan ook. Het zijn namelijk best intieme dingen. Je weet zelf ook wel met wie je dat beter niet kunt doen. Natuurlijk zijn er culturen waar er duidelijkere taboes zijn of ingegrepen wordt als het dreigt intiem te worden.

Maar over alle culturen heen durf ik te schatten dat voor 98% van alle mensen zoenen behoorlijk vreemdgaan is. Soms kan zelfs een blik dat al zijn. Je hebt van die mannen die altijd sjansen en flirten. Ook al raakt hij hen niet aan, dat kan vreselijk vervelend zijn.”

Dat ervoer ook Simone (30) “Mijn ex deed officieel niets verkeerds. Ik kon hem niet betrappen op welke aanraking dan ook, maar zodra we de kroeg instapten veranderde hij in een enorme charmeur naar vrouwen toe. Hij lachte, flirtte en was heel belangstellend. Terwijl als ik iets wilde vertellen over mijn werk, hij rustig zei dat het hem niet interesseerde. Ik baalde altijd ontzettend van zijn aardige gedrag naar anderen.”

Fiona: “Mannen kunnen nogal eens – onbewust – de indruk wekken dat ze belangstelling hebben voor andere vrouwen. Terwijl als hun eigen partner hen daarop wijst, ze dat stellig ontkennen. Sommige vrouwen zeggen tegen mij: ‘ik hóór aan zijn stem of hij een man of vrouw aan de telefoon heeft. Hij verandert.’ Als relatiedeskundige neem ik zulke signalen serieus en zoek ik uit in hoeverre het waar is wat zij zegt. Ik probeer mensen verantwoordelijkheid te laten nemen voor het gedrag dat ze neerzetten en wat dat bij anderen teweeg brengt. Want ook al is het officieel geen vreemdgaan, het kan wel je relatie kosten. De ander voelt zich onveilig door jouw houding.”


Vertel het me maar niet…
Flairlezeres Charlotte (28) zegt niet meer in trouw te geloven. Ze is te vaak bedrogen in eerdere relaties en verkleint daarom haar grens van wat toelaatbaar is. Ze hoopt dat haar nieuwe vriend Victor eerlijk zal blijven, maar als hij wel een keer over de schreef gaat, hoort ze dat liever niet. Charlotte: “Mijn ex-vriend heeft anderhalf jaar gerommeld met een andere vrouw tijdens onze relatie. We waren zes jaar samen. Toen ik er achter kwam dat hij vreemd ging, heb ik hem meteen het huis uit gezet. Het was al de tweede keer dat ik dit meemaakte. Ontrouw is dus een heel gevoelig punt voor mij. Ik heb veel moeite om mannen weer te vertrouwen en wil daarom telefoons en emailboxen kunnen checken. Met Vic ben ik nu een half jaar samen. Het gaat het heel goed. Als mijn jaloezie de kop opsteekt, mag ik rustig in zijn spullen neuzen. Vic weet dat vreemdgaan echt uit den boze is. Maar ik heb hem ook gezegd dat als hij een keer per ongeluk, met zijn dronken kop in de kroeg een meisje kust, hij het me dan alsjeblieft niet moet vertellen. Misschien is het geen vreemd gaan, omdat het echt niets te betekenen heeft, maar het zou de doodsteek voor onze relatie zijn. Ik trek het verdriet gewoon niet nog een keer.”
Fiona: “Oef, het ‘vertel-het-me-alsjeblieft-niet’, is een gevaarlijke uitspraak. Voor sommige mannen is het direct een vrijbrief om gelijk van alles te doen. ‘Je hebt me toch altijd gezegd dat het mocht, als jij het maar niet wist?’ Ik snap dat Charlotte cynisch is geworden, maar ik zou haar nooit aanraden hem toestemming te geven om informatie achter te houden. Je moet over dit onderwerp altijd duidelijke afspraken maken. Hoe gevoelig het ook ligt. Dit is een quote die voor veel mensen geldt ‘Of je vreemdgaat, moet je zelf weten, maar dan wel zonder mij.’ Daarmee geef je direct jouw grens aan. ‘Ik verbied je niks, dit zijn mijn voorwaarden voor een gelukkige relatie, de keuze ligt bij jou’. En dat is een wezenlijk verschil. Ik omschrijf het altijd als een package deal. Trouw is een onderdeel van de relatie, haal je dat weg, dan is het totaalpakket ook weg. Ik weet dat er stellen zijn die met elkaar afspreken dat het oké is om met een ander te kussen of zelfs seks te hebben. Maar te vaak blijkt dat het niet werkt en dat er moeilijkheden ontstaan. In wezen willen we allemaal exclusief zijn voor elkaar.”
Geestelijk vreemd gaan
Lezeres Leslie (32) vertelt op het FlairForum veel moeite te hebben met het gedrag van haar vriend Erwin (32). Hij kijkt regelmatig stiekem porno op de computer. “Ik kan het niet laten om de geschiedenis van Erwin’s computer te checken. Het is bijna elke week weer raak. Ik vind er de laatste door hem bekeken ‘hete meiden’- sites. Iedere keer krijg ik weer een pijnsteek in mijn hart. Waarom doet hij dat nou? Ik krijg ontwijkende antwoorden van hem als ik hem ermee confronteer. Het was maar vijf minuten, hij was slechts geïnteresseerd in de naaktfoto’s van Do in Playboy of ik moet niet zeuren, want ‘dat vinden nu eenmaal alle mannen leuk’. Maar het doet zo’n zeer. Als hij opgewarmd is achter zijn computer, weiger ik om daarna met hem te vrijen. Het voelt echt alsof Erwin achter zijn computer vreemdgaat, ook al is het slechts met virtuele vrouwen.”
Fiona hoort dit vaak. “Stiekem porno kijken en daarover liegen is een vorm van geestelijke ontrouw. Vrouwen kunnen zich heel vervuild voelen als ze ontdekken dat hun partner dat achter hun rug om doet. Zit je daarna naar te kijken en kom je daarna naast mij liggen? Nou toedeloe!”

Het alléén bekijken van porno geeft de ander een gevoel dat er iets mis is in de relatie zo beweert Fiona. “Een cliënt van mij, kampte met het probleem dat hij zich zo snel verveelde in een relatie en vaak van vriendin wisselde. Ik stelde hem de vraag of hij met ogen open of dicht vree. Het bleek dat hij altijd zijn ogen gesloten had, zodat hij zich kon laten verdwijnen in zijn fantasie. Hij was niet echt aanwezig tijdens het vrijen. Kijk, dan wordt degene met wie je bent heel snel saai. Zij is dan inwisselbaar. Met porno is het hetzelfde. Je gaat als het ware vreemd met het plaatje uit je fantasie. Mannen praten ons aan dat het normaal gedrag is. ‘Buiten honger krijgen, thuis eten’. Dat werk. Maar ik kom weinig vrouwen tegen die het leuk vinden als hun man zich buiten de deur laat opgeilen. Geestelijk vreemdgaan kan net zo pijnlijk en ondermijnend zijn als lichamelijk.”


Kort samengevat lijkt vreemdgaan dus vooral een kwestie van individuele normen en waarden te zijn. Om te weten wat bij jullie een grens is, lijkt goed praten daarbij de sleutel. Bill Clinton vond immers dat hij geen overspel had gepleegd, omdat hij zich oraal had laten bevredigen en in zijn ogen dus geen seks met Monica Lewinsky had gehad. Of orale seks, hartstochtelijk kussen met een ander, uitdagend flirtten of het stiekem bekijken van porno toelaatbaar gedrag is in jouw relatie, bepaal je dus helemaal zelf. Net als de keuze om je ook te hóuden aan deze afspraak. Want daar gaat het natuurlijk altijd om bij vreemdgaan.

Relatiedeskundige Fiona Brouwer: “Vreemdgaan is nooit aan te raden.---------- Vreemdgaan belast je leven. Altijd. Want hoe onschuldig die zoen op de mond van die leuke jongen in de kroeg of die schoudermassage van je collega ook was, het gaat toch aan je knagen. Je moet eerst de leugen aan jezelf verkopen, voordat je het tegen de ander zegt. Het is ontrouw aan jezelf. Je redt het vaak ook niet met één leugen, al snel heb je er meer nodig om het verhaal in stand te houden. Ik ga er van uit dat je áltijd last hebt van een leugen. Tenminste, dat merk ik in mijn spreekkamer. We zijn heel goed in ons gevoel te overschreeuwen, geven dus niet snel toe hoe het knaagt. Maar zelfs van een vluchtige, onbeduidende kus kun je last hebben. Je kunt het vreemd gaan van je partner niet voorkomen, wel bij jezelf. Over een ander heb je geen controle, wel over jezelf. Vreemd gaan heeft te maken met een keuze: ik doe het of ik doe het niet. Ik vergelijk het met moslims of joodse mensen die geen varkensvlees of schaaldieren eten. Die zeggen ook niet ‘laat ik het toch maar eens proeven’. Zo is het net met trouw. Als je met je eigen principes gaat sjoemelen, is het einde zoek.”


[kader] Ook de onderzoeken verschillen

Diverse onderzoeken komen met zeer wisselende cijfers over het percentage mensen dat wel eens vreemdgaat. Er zijn bureaus die stellen dat een derde van alle mensen over de schreef gaat, anderen spreken over een kwart. Reden hiervoor is dus dat er geen duidelijke definitie is van wanneer er sprake is van ontrouw. Het ene onderzoek vindt kussen voldoende, het andere beperkt de definitie van vreemdgaan tot geslachtsgemeenschap. Volgens een NIPO-enquête (uit 1998 alweer) vinden twee op de drie Nederlanders vreemdgaan onacceptabel.


[Kader] Voorgelogen worden erger dan de daad zelf

Bij ontrouw is het voorgelogen worden is het ergst. Dat is tenminste de ervaring van Marijke Hilhorst, columniste bij Elsevier en auteur van het boek ‘De kleine hel’. Hierin interviewde ze acht vrouwen over ontrouw en bedrog. “Het zwaarst weegt het bedrog. Ik denk dat bijna niemand van de vrouwen vreselijke problemen zouden hebben gehad als hun mannen incidenteel een keer vreemd ging tijdens een congres of een slippertje na een avondje stappen. Daar kom je nog wel overheen. Ik leg zelf ook de grens bij het worden voorgelogen. Wat is er dan nog waar? Niets meer in de perceptie van de bedrogene. Als de leugen uitkomt, is het net als bij een fruitautomaat. Er blijven kwartjes uitvallen. We waren wel samen op vakantie, maar je was eigenlijk niet bij mij, want met je gedachten bij haar. Je gaf mij dit cadeau, maar wat gaf je haar dan? Dus daarom deed je zo!”

Andersom geldt voor mannen hetzelfde trouwens. Wij denken bij vreemdgaan snel aan mannen, maar vrouwen zijn met een inhaalslag bezig. Ik heb inmiddels ook een aantal mannen geïnterviewd over ontrouw. Zij kennen precies dezelfde emoties en verschijnselen: het enorme verdriet, veel afvallen, angstaanvallen, gebrek aan levenslust, slecht slapen. Ik weet alleen nog niet of ik hier ook een boek van zal maken. Anders dan vrouwen, die graag meeleven met lotgenoten, hoeven mannen niet te lezen over de pijn en het verdriet van andere mannen die bedrogen zijn.”
[kader] Vrouwen van dertig gaan vaker vreemd

Dat niet alleen mannen vreemdgaan, is inmiddels wel bekend. Vrouwen kunnen er ook wat van. Vooral na hun dertigste. Uit onderzoek aan de Amerikaanse Bradley universiteit in Illinois blijkt dat de meeste vrouwen vreemdgaan als ze dertig jaar of ouder zijn. Onderzoeker Dr. David Schlitt denkt dat dat vooral te maken heeft met het feit dat vrouwen op die leeftijd hun seksuele piek bereiken. Hun biologische klok begint te tikken én er doen zich rond hun dertigste meer mogelijkheden voor om eens iets uit te proberen met een andere man. Mannen gaan het vaakst vreemd als ze achter in de twintig zijn.


[kader] Meer lezen over dit onderwerp?

‘Ik ben een goede relatie’ – Fiona Brouwer ISBN



‘De kleine hel’ – Marijke Hilhorst ISBN 9789045700885

‘Ik hou van uw man’ – Clara Voigt ISBN 9789027491978



De database wordt beschermd door het auteursrecht ©opleid.info 2017
stuur bericht

    Hoofdpagina