Terreinwinst



Dovnload 0.55 Mb.
Pagina2/27
Datum06.12.2017
Grootte0.55 Mb.
1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   27

Massieve druk van IMF/Wereldbank,

dramatische toename van honger


Op 2 oktober 1998 pleegde Mohinder Singh (30) uit het dorpje Nat Bagher in de noordelijke deelstaat Punjab zelfmoord door pesticide te drinken. Hij ging gebukt onder een zware schuldenlast van 200.000 roepie (4.000 euro met een koopkracht van 40.000 euro); zijn katoenoogst was mislukt. Singh was een middelgrote boer met bijna vier hectare grond in pacht. Hij liet een echtgenote van 27 jaar en drie kinderen achter.1

Vele duizenden boeren in verschillende deelstaten van India2+ [bij een ‘+’ achter het nootnummer staat er behalve een bronvermelding ook extra informatie in de noot] waren de afgelopen jaren zo wanhopig dat ze een einde maakten aan hun leven. Volgens de burgemeester van het dorpje Dhindsa in Punjab negen boeren alleen al in zijn dorp, in de periode 1995-2000, variërend in leeftijd van 19 tot 40 jaar.3 In het Warangal-district in de zuidelijke deelstaat Andhra Pradesh pleegden in december 1997 en januari 1998 27 boeren zelfmoord.4 In de laatste twee maanden van 1998 volgden er nogmaals vijftien in hetzelfde district.5 Half juni 2004 kwam The New York Times met het bericht dat vijftig tot honderd boeren in het Anantapur-district in Andhra Pradesh zich de voorafgaande weken van het leven beroofd hadden. “Het verhaal is altijd hetzelfde”, schrijft de krant, “droge grond, wurgende schulden; en de toon is er altijd een van wanhoop. (..) India heeft de laatste jaren hele golven van dit soort zelfmoorden meegemaakt.” 6+ Over een andere boer in dezelfde deelstaat noteert het dagblad: “Jayram Reddy had letterlijk niemand meer bij wie hij om geld kon aankloppen. Een van zijn geldschieters had hem de politie op zijn dak gestuurd, die hem meenam naar het bureau. De afgelopen twee jaar waren de schuldeisers hem steeds vaker thuis komen opzoeken; ze hadden zijn ossenkar, twee ossen en negen buffels meegenomen. En nu wilden ze ook nog zijn huis hebben. ‘Hij voelde zich diep vernederd’, zegt een van zijn zoons.”


Rietsuiker

Van oudsher kent de landbouw goede en slechte jaren. Maar droogten, planteziekten of insectenplagen zijn niet de oorzaak van de grote boerenschulden van het afgelopen decennium. Over de hele linie zijn de onkosten voor de boeren drastisch gestegen en de opbrengsten gedaald. Zo gaf zelfs de centrale regering in 2002 toe dat de boeren lagere prijzen hebben gekregen voor hun graan.7

Voor verschillende landbouwproducten daalden de prijzen heel abrupt en fors. Neem bijvoorbeeld suikerriet in de districten Ghaziabad, Meerut en Bagpat van de Noord-Indiase deelstaat Uttar Pradesh. Bij de laatste oogst (2002/2003) kregen de boeren nog maar 750 roepie per ton, tegen voorheen een brutoprijs van 950 à 1000. De productiekosten bedragen echter 650 roepie per ton, zodat de marge voor de suikerboeren van 300 à 350 roepie per ton zakte tot honderd roepie. Het inkomen van deze boeren daalde dus met twee derde!8

Daarnaast heeft de deelstaatregering van Uttar Pradesh aangekondigd de elektriciteitsprijzen flink te verhogen. Kleine boeren zijn daardoor per jaar 900 roepie extra kwijt. Dat komt neer op ongeveer vijf procent van hun vroegere inkomen. Hun inkomen zal dan tot bijna een kwart geslonken zijn.9




Aardappelen

Ook de aardappelboeren hebben het zwaar voor hun kiezen gehad. Shri Ramkumar uit het dorpje Papiyapur, bij de stad Farukhabad in Uttar Pradesh, is zo’n aardappelteler. Hij bezit een kleine drie acre (= iets meer dan een hectare) zandgrond. Hij huurt er nog eens drie acre bij. In 2003 oogstte hij ruim achttien ton aardappelen die hij uiteindelijk voor ruim 28.000 roepie kon verkopen. Helaas had hij 125.000 roepie onkosten moeten

maken. Hij leed dus een verlies van 97.000 roepie (= ongeveer 1.940 euro, met een koopkracht van 19.400 euro). Zijn onkosten waren mede zo hoog omdat hij zijn aardappelen niet direct kon verkopen en zodoende gekoeld moest laten bewaren. Gelukkig had hij in het begin van het seizoen voldoende geld voorhanden om geen lening te hoeven sluiten. Negentig procent van zijn collega’s moesten wel geld lenen tegen rentes van 24 tot 36 procent.10

Van Ramkumars achttien ton aardappelen was er twee ton verrot. De overige zestien kon hij verkopen voor ruim 1700 roepie per ton.11 Ook daarmee heeft hij geluk gehad. De meeste aardappelboeren moesten genoegen nemen met een aanzienlijke lagere prijs. Weliswaar had de centrale regering een minimumprijs van 1950 roepie per ton vastgesteld, maar in de praktijk was de overheid niet in staat aardappelen op grote schaal aan te kopen en op te slaan. Zodoende kon de marktprijs ver onder deze ‘minimumprijs’ zakken en waren boeren genoodzaakt de aardappelen op eigen kosten gekoeld te bewaren tot de prijzen weer enigszins aangetrokken waren.

Op basis van steeksproefgewijze interviews met aardappelboeren in verschillende districten komen onderzoekers op een verlies van gemiddeld 30.000 roepie per hectare (600 euro, met een koopkracht van 6.000 euro) in het teeltseizoen 2002/2003.12+ In totaal hebben alle Indiase aardappelboeren gezamenlijk, ruw geschat 50 miljard roepie (1 miljard euro, met een koopkracht van 10 miljard euro) verlies geleden in dat seizoen.13


Spijsolie

Mosterdolie (raapzaadolie) levert tegenwoordig nog slechts 9.000 roepie per ton op, tegen 20.000 een paar jaar geleden. Boeren produceren nu 65 procent minder mosterdzaad; 60 procent van de lokale oliefabriekjes moest sluiten, waardoor honderdduizenden arbeiders werkloos raakten.

De oorzaak van deze tragedie is de enorme toevloed van goedkope soja- en palmolie uit het buitenland. Dit werd mogelijk toen de Indiase overheid in 1998 alle invoerquota ophief en de invoerheffing verlaagde van 65 naar 35 procent. De import van sojaolie steeg binnen een jaar van 236.000 ton tot 800.000 ton.

In twee jaar verzevenvoudigde de import van voedingsoliën in het algemeen: van 135 miljoen dollar in 2000/2001 tot 940 miljoen in 2002/2003. De inlandse productie van oliehoudende zaden daalde in zes jaar tijd met 37 procent: van 24,4 miljoen ton in 1996/1997 tot 15,4 miljoen ton in 2002/2003.14+






1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   27


De database wordt beschermd door het auteursrecht ©opleid.info 2017
stuur bericht

    Hoofdpagina